Drive (2011)

Drive, Poster

Σκηνοθεσία: Nicolas Winding Refn
Σενάριο: Hossein Amini, James Sallis (βιβλίο)
Παίζουν: Ryan Gosling, Carey Mulligan


Δες/Κρύψε το trailer

Οδηγός για stunts στο Χόλιγουντ τη μέρα, οδηγός για τον υπόκοσμο τη νύχτα. Θα ερωτευθεί. Τι μπορείς να περιμένεις, όμως, από έναν ήρωα δίχως όνομα; Drive, WallpaperΑδιανόητο. Είναι η μόνη λέξη που ταιριάζει σ’ αυτό που δημιούργησε ο Nicolas Winding Refn με το Drive (2011). Ο Δανός σκηνοθέτης με την ανισόρροπα εκκεντρική φιλμογραφία, που δε σου δίνει καμία εντύπωση για το ύφος και τις προθέσεις του ως κινηματογραφιστής, πέρασε με τούτη την ταινία από το φετινό διαγωνιστικό των Κανών (πόσο ευφυής επιλογή), άρπαξε το βραβείο σκηνοθεσίας (απολύτως δικαιωματικά) και άφησε τη σκόνη από τα πατημένα γκάζια πίσω του. Παραδόξως, με έναν φιλμικό τόνο και ρυθμό που ποτέ δεν θα τον χρέωναν με κλήση υπέρβασης του ορίου ταχύτητας!

Η αρχική σεκάνς, με μια ιεροτελεστική λιτότητα στην αφήγηση, δίνει το στίγμα ολόκληρης της ταινίας. Ο ήρωας είναι ένας οδηγός. Σαφώς λιγομίλητος. Ο Refn δε νοιάζεται για το διάλογο (σε αντίθεση με τον Tarantino, τον οποίο θα χρειαστεί να μνημονεύσουμε ξανά). Αυτό που κατέχει ολοκληρωτικά είναι το κάδρο του, μαζί με οτιδήποτε μπορεί να το συνοδεύει. Η ηχητική μπάντα, η μουσική υπόκρουση, εναρμονίζονται με την ανάσα, το χτύπημα ενός ωρολογιακού μηχανισμού, τη δημιουργία του σασπένς. Παρακολουθούμε μια ληστεία, από το point of view του οδηγού της συμμορίας. Το μόνο που μας ενδιαφέρει είναι η καταδίωξη, η τεχνική του ήρωα στο να ξεγλιστρά από το κατόπι των περιπολικών ή και των ελικοπτέρων που παρακολουθούν τα πάντα. Ο οδηγός είναι "τσακάλι". Η σεκάνς ολοκληρώνεται αφήνοντας ένα σαρκαστικό χαμόγελο ικανοποίησης στα χείλη του θεατή. Έχουμε ήδη ταυτιστεί μαζί του. Είναι ο έξυπνος. Είναι ο ήρωας. Το Tick of the Clock των Chromatics, ηχητικά, προδίδει μια τάση αναφορών προς τη δεκαετία του '80. Η γραμματοσειρά παραπέμπει άμεσα στον τίτλο του Thief (1981) του Michael Mann. Η ροζ απόχρωση σε φέρνει στα πρόθυρα της εκσπερμάτωσης!

Ο Refn, για πρώτη φορά στην καριέρα του, καταθέτει τη δική του Βίβλο σινεφιλίας. Το Drive, γεμάτο εκατοντάδες κλεισίματα του ματιού και κινηματογραφικές αναφορές, θυμίζει την περίπτωση του Quentin Tarantino. Ως δημιουργός, ο Δανός μοιάζει κι αυτός με ένα χωνευτήρι εικόνων, που διοχετεύονται στο δικό του DNA για να παράγουν κάτι ολότελα καινούριο. Η βασική τους διαφορά, όμως, είναι το πως αντιλαμβάνονται το σενάριο. Ο Refn αρκείται στην απλοϊκότητα της ιστορίας ενός ψυχικά αγνού, ντροπαλού αγοριού, που θα ερωτευτεί το κορίτσι το οποίο δεν του ανήκει, ακόμη κι όταν εκείνη ξεμπλέξει με τους δικούς της, προσωπικούς λογαριασμούς. Ο κόσμος τους, η ζωή τους, η καθημερινότητά τους, περιέχει μονάχα ότι αγαπούν. Με τις προτεραιότητές του ο καθένας. Εκείνος το τιμόνι, εκείνη το παιδί της. Η σειρά δεν πρόκειται ν’ αλλάξει για το χατίρι κανενός happy end. Ούτε και η ιστορία θα ξεφύγει από τα "τετριμμένα" twists του νουαρικού background. Οι διάλογοι δεν θα κλέψουν την όποια παράσταση. Ακόμη και πάνω σε εξαιρετικά βίαια ξεσπάσματα, ο ρυθμός του Refn θα παραμείνει υποτονικά cool. Και αυτοσαρκαστικά αιματοβαμμένος. Με τι να το παρομοιάσεις αυτό; Αν ήταν δίσκοι βινυλίου, ο Tarantino θα έπαιζε στις 45 στροφές και ο Refn στις 33. Η βελόνα του Drive, λοιπόν, μπορεί να κυλάει αργά στ’ αυλάκι, αλλά, διάβολε, θα την ακούσεις άσχημα με αυτό που παίζει.Η βιρτουοζιτέ του Refn δεν αφήνει περιθώρια για κατηγορίες περί δανεικών στοιχείων στο φιλμ. Αντιλαμβανόμαστε μια παλέτα σκηνοθετών, από David Lynch, Walter Hill, William Friedkin, έως και Michael Mann, όμως, ο ναρκισσισμός του Δανού δεν επιτρέπει τις συγκρίσεις. Ειδικά στην περίπτωση του τελευταίου, ο Refn ξεγυμνώνει με τόση καθαρότητα τη δηθενιά της masculine συμβολοποίησης του κινηματογραφικού κόσμου του Mann, σε βαθμό κακόβουλης ειρωνείας (με εξαίρεση την τελική αναμέτρηση του ήρωα με τον χαρακτήρα τον οποίο υποδύεται ο Ron Perlman, που μοιάζει με outtake από το Manhunter (1986)). Στον πρωταγωνιστικό ρόλο, ο Ryan Gosling, κάπου ανάμεσα στο αλαφροΐσκιωτο nature boy και τον απόλυτα ψυχρό εκτελεστή, αλλάζει στάση σε κλάσματα δευτερολέπτου, χωρίς ποτέ να εγκαταλείπει μια εκφραστική μονοτονία και... την οδοντογλυφίδα από το στόμα, σαν γνήσιος απόγονος του Clint Eastwood. Ο μοναχικός cowboy του Gosling φοράει ή κουβαλάει ευλαβικά επάνω του ένα αμφιβόλου γούστου jacket, κλασικό στοιχείο της iconic γκαρνταρόμπας ηρώων που το cult status έχει ακουμπήσει, από τον James Dean, τον Marlon Brando ή τον Nicolas Cage (μάντεψε μόνος σου τις ταινίες, είναι στοιχειωδώς απλό) ως την αιωνιότητα. Εκεί ανήκει και ο ήρωας του Drive.

Αριστούργημα από σήμερα, instant classic για το αμερικανικό σινεμά, ταινία από εκείνες που θα έπρεπε να διδάσκονται (ακομπλεξάριστα...) σε σχολές κινηματογράφου, υπόδειγμα συνέπειας και αποθεωτικά όμορφο σαν δουλειά, το Drive του Nicolas Winding Refn είναι το πρώτο σπουδαίο joyride που θα ζήσεις τούτη τη σεζόν στη σκοτεινή αίθουσα. Εκεί, το κάθισμα δεν έχει ζώνη ασφαλείας, θυμήσου το.


Δες/Κρύψε τις αίθουσες που ανοίγει

*Το πρόγραμμα αναδημοσιεύεται από το Αθηνόραμα και ισχύει για την πρώτη βδομάδα προβολής

ΚΕΝΤΡΟ - ΚΟΛΩΝΑΚΙ - ΕΞΑΡΧΕΙΑ
ΑΘΗΝΑΙΑΘερινός
Πέμ.-Τετ.: 21.00/ 23.00
ΙΝΤΕΑΛ
Πέμ.-Τετ.: 18.25/ 20.25/ 22.25

ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ - ΝΕΑΠΟΛΗ
ΓΑΛΑΞΙΑΣ
ΑΙΘΟΥΣΑ 2
Πέμ.-Τετ.: 20.30/ 22.30
ΠΑΝΑΘΗΝΑΙΑΘερινός
Πέμ.-Τετ.: 20.15/ 22.15

ΨΥΧΙΚΟ - ΦΙΛΟΘΕΗ
CINE ΦΙΛΟΘΕΗΘερινός
Πέμ.-Τετ.: 20.30/ 22.45

ΧΑΛΑΝΔΡΙ - ΧΟΛΑΡΓΟΣ
ΑΒΑΝΑ
Πέμ.-Τετ.: 19.00/ 21.00/ 23.00
ΑΒΑΝΑΘερινός
Πέμ.-Τετ.: 22.15

ΜΑΡΟΥΣΙ - ΚHΦΙΣΙΑ
ΜΠΟΜΠΟΝΙΕΡΑΘερινός
Πέμ.-Τετ.: 20.50/ 23.00

ODEON KOSMOPOLIS ΜΑΡΟΥΣΙ
ΑΙΘΟΥΣΑ 7 (DTS/DOLBY DIGITAL)
Πέμ.-Τετ.: 22.10/ 00.20, Πέμ.-Τρ. & 20.00

VILLAGE 15 CINEMAS @ THE MALL
ΑΙΘΟΥΣΑ 9
Πέμ.-Τετ.: 19.15/ 21.30/ 23.45
ΑΙΘΟΥΣΑ 11
Παρ., Σάβ.: 13.30/ 15.45/ 18.15/ 20.30/ 22.45/ 01.00, Σάβ. & 11.15
ΑΙΘΟΥΣΑ 12
Πέμ., Κυρ.-Τετ.: 13.30/ 16.00/ 18.15/ 20.30/ 22.45/ 01.00, Κυρ. & 11.15
ΑΙΘΟΥΣΑ 14 VILLAGE CINEMAS GOLD CLASS
Πέμ., Κυρ.-Τετ.: 20.30/ 22.45

VILLAGE CINEMAS ΠΑΓΚΡΑΤΙ
ΑΙΘΟΥΣΑ 2 G ΓΕΡΜΑΝΟΣ (DOLBY SRD)
Πέμ.-Τετ.: 20.00/ 22.10/ 00.20

NANA CINEMAX - ΔΑΦΝΗ 3D
ΑΙΘΟΥΣΑ 2
Πέμ.-Τετ.: 18.45/ 20.45/ 22.45
ΑΙΘΟΥΣΑ 6
Πέμ.-Τετ.: 21.45/ 23.45

VILLAGE 9 CINEMAS @ FALIRO
ΑΙΘΟΥΣΑ 2
Πέμ.-Τετ.: 17.00/ 19.00/ 21.00/ 23.00/ 01.00, Σάβ., Κυρ. & 15.00

ODEON STARCITY - Λ. ΣΥΓΓΡΟΥ
ΑΙΘΟΥΣΑ 9 (DTS)
Πέμ.-Τετ.: 20.00/ 22.10/ 00.20

VILLAGE SHOPPING AND MORE
ΑΙΘΟΥΣΑ 15
Πέμ.-Τετ.: 15.15/ 17.45/ 20.15/ 22.45/ 01.00, Σάβ., Κυρ. & 12.45
ΑΙΘΟΥΣΑ 16
Πέμ.-Τετ.: 19.00/ 21.15/ 23.30

STER CINEMAS ΙΛΙΟΝ
ΑΙΘΟΥΣΑ 3
Πέμ.-Τετ.: 19.00/ 21.00/ 23.00

ΑΘΗΝΑΙΟΝ CINEPOLIS 3D DIGITAL
ΑΙΘΟΥΣΑ 1
Πέμ.-Τετ.: 19.00/ 21.00/ 23.00


Also on Movies for the Masses: Drive (2011): Sélection officielle extraits

16 Responses so far.

  1. cheaplog said

    Αυτό το αδιανόητο με το οποίο ξεκινάει η κριτική του cinemad υποθέτω είναι για το εφέ, όσοι μας διαβάζουν χρόνια ξέρουνε ότι ο Refn είναι από τους ήρωες των Μαζών. Ο Δανός είναι και παιδί της Βενετίας παρεμπιπτόντως, επιλογή του Marco Müller ήτανε και το Drive, του το τσίμπησαν από τις Κάνες μάλλον για να 'χουνε και τίποτα σοβαρό να προβάλλουν, τα ξανάπαμε κι αυτά :p

  2. cinemad said

    Ναι. Όλο εφέ είμαι. :-Ρ

  3. Anonymous said

    Το όλο soundtrack μου θύμισε το soundtrack του Ladyhawke με Hauer και Pfeiffer.

  4. Ernesto said

    Cinemad συμφωνείς ότι το A Bittersweet Life (2005) είναι το κορεάτικο Drive;Για μένα είναι ίδιες και το ίδιο τεράστιες.
    Κάτι τέτοιες ταινίες είναι ο λόγος που ασχολούμαι με τον κινηματογράφο.Ευχαριστώ τους κυρίους Refn και Kim Ji-woon.

  5. cheaplog said

    Το Bittersweet Life το είχε ψιλο-υποτιμήσει ο verbal. Υπάρχει και το θέμα I Saw the Devil.. προσωπικά δε ξέρω ακριβώς πως να το χωνέψω, σε κάτι φάσεις δε παίζεται κι αυτό πάντως.

  6. Ivan ο θλιμένος(Γιατί?) said

    Γιατί;Γιατί;Γιατί;Γιατί;Θα ήταν μία από τις αγαπημένες μου ταινίες.
    Γιατί;Είναι η δεύτερη φορά (The Town).Τουλάχιστον.Γιατιιιιιιιί;
    Περιμένω μία απολογία,μία συγγνώμη,κάτι...
    ΥΓ.1.Στο...terminator αναφέρομαι(δικιά μου ορολογία- terminator:spoiler που "δίνει" το τέλος)
    ΥΓ.2.Προσπαθήστε να σταματήσετε αυτό το...καταραμένο συνήθειο.Δεν πρόκειται να γίνει λατρεία.Ποτέ.
    ΥΓ.2.Γιατιιιιιιιιιιιιιί;Γιατί;

  7. Ernesto said

    Έχει πιθανότητες για μικρότερα η μεγαλύτερα βραβεία σε δυνατές κατηγορίες,π.χ ταινίας,σεναρίου,σκηνοθεσίας,ερμηνειών;
    Μοιάζει σαν να έχει αδικηθεί σε "θόρυβο" και εισιτήρια.
    Επίσης καμία πρόβλεψη για το αν θα ανέβει ή θα κατέβει στο imdb(τώρα είναι #98);

  8. Ody said

    Εκτός από τους πιο πάνω σκηνοθέτες,μου θύμισε το σινεμά του Κρόνεμπεργκ (το πιο πρόσφατο,όχι το παλιό).Στην σταδιακή κλιμάκωση του σασπένς και της βίας ο Ρεφν το πάει καλά μέχρι που το χάνει λίγο προς το τέλος,ένα ψιλοπρόβληματάκι που είχε και στο αξιοπερίεργο Valhalla Rising.Στα συν το εξαιρετικό μοντάζ και οι μικροί αλλά χαρακτηριστικοί δεύτεροι ρόλοι.

  9. Blondie said

    Τώρα,μπορώ να πεθάνω......

  10. Anonymous said

    ΕΝΑΣ ΑΡΓΟΣ ΝΟΧΕΛΟΚΟΣ ΧΟΡΟΣ ΠΟΥ ΣΕ ΥΠΝΩΤΙΖΕΙ ΚΑΙ ΞΑΦΝΙΚΑ.. ΑΠΟΤΟΜΕΣ ΚΑΙ ΒΙΑΙΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ ΕΝΤΑΣΗΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑ Ο ΝΟΧΕΛΙΚΟΣ ΧΟΡΟΣ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ.ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΙ ΣΑΝ ΤΗΝ .... ΜΑΝΗ!!!!Η ΘΑ ΣΕ ΜΑΓΕΨΕΙ Η ..... ΘΑ ΘΕΛΗΣΕΙΣ ΝΑ ΦΥΓΕΙΣ ΑΠΟ ΠΡΩΤΗ ΣΤΙΓΜΗ ΜΕ ΤΟ ΜΟΛΙΣ ΑΓΝΑΝΤΕΨΕΙΣ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΑΓΟΝΗ ΠΕΤΡΙΝΗ ΓΗ.ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΕΣΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ.ΕΜΕΝΑ ΜΕ ΜΑΓΕΨΕ ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΣΥΜΑΙΝΕΙ ΟΤΙ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΚΑΙ ΜΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΘΕΑΤΕΣ ΤΟΥ ΦΙΛΜ

  11. Anonymous said

    ΜΕΤΡΙΟΤΑΤΗ ΤΑΙΝΙΟΥΛΑ. ΤΗΣ ΣΕΙΡΑΣ.... ΕΥΡΩΠΑΙΟΣ ΣΚΗΝΟΘΕΤΗΣ ΗΘΕΛΕ ΝΑ ΔΕΙΞΕΙ ΚΑΤΙ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟ ΑΠΟ ΤΟ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟ ΣΤΥΛ ΚΑΙ ΕΚΑΝΕ ΕΝΑ ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΤΙΠΟΤΑ !!!!! ΚΑΙ ΤΙ ΛΕΤΕ ΤΩΡΑ ΕΣΕΙΣ ΤΑ ΑΚΟΥΩ ΒΕΡΕΣΕ....

  12. cheaplog said

    Στην Ελλάδα νομίζουμε ότι η άποψη είναι επιχείρημα. Και μάλιστα ένα επιχείρημα που όσο περισσότερο το φωνάζεις, τόσο ισχυρότερο γίνεται. Άμα δε, το φωνάζεις ανώνυμα στο δίχτυο, γίνεται πανίσχυρο. Το πρώτο πράγμα που μαθαίνεις στη λογική και στη κριτική σκέψη όμως, είναι ότι αυτό είναι πλάνη, που γίνεται περισσότερο οικτρή. Προφανέστατα λοιπόν, επαφή με τη λογική, δεν έχουμε καμία.

  13. Stefanos Trigkas said

    Πραγματικά τι το ωραίο είχε αυτή η ταινεία θα ήθελα να ξέρω. Σου σπάει τα νεύρα που o Grosling δεν μιλάει σχεδόν καθόλου. Είναι τόσο αργό που καταντάει τρομερά κουραστικό. Το είδα με παρέα και δεν άκουσα κανένα καλό σχόλιο. Τέσπα, γούστα είναι αυτά.

  14. cheaplog said

    Είναι γεγονός πως το ευρύ άνοιγμα της ταινίας στην Αμερική, και το σχετικά μεγάλο και στην Αθήνα (καμιά 15αριά χιλιάδες εισιτήρια σε καμιά 20αριά αίθουσες), μάζεψε και κόσμο που άλλα περίμενε να δει και άλλα είδε. Το ψιλοσυζήτησα και στο facebook σε κάποια φάση, καμιά "απάτη" στις σκηνοθετικές προθέσεις και στη γενική κριτική αποτίμηση (93% στις ντομάτες ας πούμε), για μας προφανώς και δεν υπάρχει, κάθε άλλο δηλαδή.

  15. Ευγενία said

    Αν και από όσους ξέρω που την έχουν δει δεν ξετρελάθηκαν, εμένα με άρεσε. Είχε ενδιαφέρον στην πλοκή, αν κ ήξερες πως θα τους ξεκάνει όλους το παλικάρι.
    Η μουσική μου άρεσε πάρα πολύ, μετά συνοδείας της μόνο περιπέτεια δεν την λες, πολύ ρομάντζο :Ρ ( top gun κτλ)
    Η τανία σου βγάζει μια νωχελικότητα, μια ηρεμία, παράλογο;!
    Ryan Gosling εχουμε να τον δούμε και σε άλλες ταινίες εφέτος;; μήπως τον βαρεθούμε lol!!!

  16. Ελένη said

    Εξαιρετική κριτική.
    Η ταινία με μάγεψε από το πρώτο δευτερόλεπτο με το κάδρο της, όπως λες, και την υποβλητική της μουσική που προσωπικά μου θύμισε το sountrack του "Lost In Translation". Ήμουν από τις τυχερές που δεν ήξερα καν τι πηγαίνω να δω, και ναι, παραδόξως, δεν είχα ξαναδεί τον Gosling σε καμία ταινία όσο απίθανο κι αν ακούγεται αυτό.
    Καταπληκτικός ηθοποιός. Με ειδικό βάρος, αν μπορώ να πω κάτι τέτοιο και να είναι "δόκιμο" για τους επικριτές του.
    Όσο για το σενάριο, το απλό του δεν έγινε στιγμή απλοϊκό.
    Τέλος, ελπίζω ο σκηνοθέτης να μην έχει καμία σχέση τελικά με τον Ταραντίνο και σε επόμενες δουλειές του . Προσωπικά τον απεχθάνομαι όσο φανατικούς κι αν έχει. Χρειάζομαι κάτι παραπάνω από βία για το εφέ και τη βία για να πειστώ. Και στο Drive το βρήκα.

Copyright © 2012 Movies for the Masses, Challenging common sense since 2004. Your ticket is
Contact us at moviesforthemasses@gmail.com. Subscribe by RSS or E-mail.