Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης 2006: Ρεζουμέ

Ζόρικα τα πράματα φέτος για τους ορκισμένους του ελληνικού κινηματογράφου --αν κι ευτυχώς αυτού του είδους ο μαζοχισμός δεν είναι ιδιαιτερα διαδεδομένος. Τουλάχιστον όχι έξω απ’ το φεστιβάλ, γιατί εδώ, οι αίθουσες πλημμυρίζουν τόσο που ανέβηκαν τα εισιτήρια κατά 36% απο πέρσι. Και κάτι τέτοια βλέπουν οι αντίστοιχοι σαδιστές, κι εμπλουτίζουν ολοένα το ρεπερτόριό τους.

Σχεδόν το σύνολο της φετινής ελληνικής παραγωγής είναι πηγμένο στην ποίηση και τη μιζέρια, ενώ όλοι οι σκηνοθέτες μας, εμπνέονται απ’ “τη μοναξιά στην πόλη”. Οι τρείς-τέσσερις μονάχα ταινίες για φυσιολογικούς ανθρώπους, πάλι ζήτημα θα ‘ναι να κόψουν όλες μαζί τα εισιτήρια που μάζεψε ο Περάκης πέρσι. Ο οποίος Περάκης βέβαια, δεν κατάφερε ούτε το 3.5 (στα 5) να πιάσει στη βαθμολογία του κοινού, οπότε, κανείς δεν ξέρει τίποτα. Άλλη ανωμαλία αυτή: οι θεατές δεν έδωσαν σε καμία μα καμία ελληνική ταινία κάτω από 3. Μέχρι ώρας τουλάχιστον, με 3 προβολές μονάχα απροσμέτρητες. Και υποψιάζομαι πως ο αριθμός 3 θα εμφανιστεί 3η φορά, όταν οι περισσότερες ταινίες θα κοιτάν τι μάζεψαν στα ταμεία. Πάντως το ντοκιμαντέρ Sugartown που κατάφερε να τρυπώσει στην πρώτη πεντάδα, ίσως και να σημαίνει πως ο Τσακίρης κι οι συνάδελφοί του μπορεί να βγάλουν και κάνα φράγκο φέτος. Το άλλο κομμάτι της διοργάνωσης, το σαν απο θερμαϊκή μετάλλαξη γιγαντωμένο και παραμορφωμένο διεθνές πρόγραμμα, κόντεψε να ξεκάνει ολόκληρη πόλη. Απ’ τις ελάχιστες ταινίες που ξεχώρισαν, αν βρεθεί κανείς να βγάλει στις αίθουσες το Taxidermia, ο Ουρανός της Σουελί, και το Avida, να με θυμηθείς και ν’ αρχίσεις να δοξάζεις τον πανμέγιστο.

Μέσα σε τέτοια ζάλη με 300 παρά λίγο ταινίες, πού να βρεις χρόνο να δεις τι γίνεται απ’ έξω απ’ την αίθουσα; Σχεδόν στα ψιλά ψιλοπέρασε το θεματάκι με την ενδεχόμενη παραίτηση της Μουζάκη, που μουρμουρίστηκε ελαφρώς στις αρχές της βδομάδας. Σύμφωνα με αυτές τις “πληροφορίες” που βρίσκουν δημοσιογραφικά ώτα να μουλιάσουν και να μεγαλώσουν σα μανιτάρια, στην τελετή λήξης σε λίγες ώρες, παίζει να μας αποχαιρετίσει η μέχρι στιγμής διευθύντρια, για να αφοσιωθεί στη θέση της ως επίτιμος λέκτορας του τμήματος Κινηματογράφου του ΑΠΘ. Και να μείνουμε μόνοι με τον Χωραφά. Εγώ πάντως δε θα κρατήσω την ανάσα μου. Θα συγκεντρωθώ στο παπιγιόν μου. Τα λέμε αργότερα με τα βραβεία. Και με τα νεότερα.


4 Responses so far.

  1. Loucretia said

    Δεν καταλαβα, τι εχει δλδ ο Χωραφας;;

    Εγω ευχαριστως θα εμενα μονη μαζι του :-ΡΡΡ

  2. Anonymous said

    Θα ήταν νομίζω αδικία για την πραγματική ποίηση να ορίζουμε ως "ποιητικές" τις νεοελληνικές ταινίες αναγωγής σε κουλτούρα-κατούρα.

    Θα χρειαστούμε αρκετά χρόνια ακόμα πάντως για να απαλλαγούμε από την αριστερίζουσα θολούρα των δήθεν-και-"ποιητών" που ψάχνουν να βρούνε ταυτότητα και νόημα ύπαρξης, ρουφώντας έναν ατέλειωτο μπάφο που ξεκινά από τη μεταπολίτευση και φτάνει μέχρι σήμερα.

  3. cheaplog said

    Τα βραβεία τα ξέραμε βέβαια από την ώρα που 'γραφε ο verbal το κείμενο και έκανε ότι έχει αγωνία. Της ΠΕΕΚ το πήρε αναμενόμενα η Ψυχή στο Στόμα του Γιάννη Οικονομίδη και της ΕΤΕΚΤ επίσης φυσιολογικά ο ελληνοποιημένος με ειδική απόφαση EDUART της Αγγελικής Αντωνίου. Τα υπόλοιπα, χωρίς εκπλήξεις, οι γνωστοί άγνωστοι και μη.

    Στη Θεσσαλονίκη βέβαια δεν ευδοκιμεί το συμπαθές είδος γριάς Βισκόντι, που θα χρειαστεί γύρω στα δυο χιλιάδες χρόνια πολιτισμικής τριβής για να εμφανιστεί, σύμφωνα με αρχαιολόγους-ανθρωπολόγους. Ανθεί όμως το είδος γριάς Ψωμιάδη, που εξελεκτικά βρίσκεται στο επίπεδο που βρίσκονταν επί τουρκοκρατίας όσες ποδοπατιούνται για μια καλή θέση στον Μάκη Τσέλιο στη πρωτεύουσα. Σε αμέτρητες από αυτές τις σκατόγριες, απένειμε φέτος παράσημο το "φεστιβάλ" "κινηματογράφου" με ειδική πρόσκληση να παρακολουθήσουν την απονομή των βραβείων, όσες προλάβουν από το θεωρείο του Ολύμπιον και οι υπόλοιπες σε ζωντανή αναμετάδοση(!) από τη "Παύλος Zάννας". Ακολούθησαν απίστευτες (για σένα και για μένα δηλαδή) σκηνές ποδοπατημού και αλλοφροσύνης επί ώρες στην είσοδο, με τις ψωμαδόγριες να σπρώχνουν κατά κύματα και να σκυλοβρίζουν η μια την άλλη και όλες μαζί τους σεκιουριτάδες και τους υπεύθυνους, για μια θέση που θα αναδείκνυε καλύτερα τη βαριά κουλτούρα τους. Και όταν δεν άντεξαν άλλο οι της εισόδου και κλείσαν τη παράπλευρη "VIP" πρόσβαση, αρχίσαν όλες να μπουκάρουν μέσα από τις γλάστρες, τρέχοντας, και οι άλλοι οι καημένοι τρέχαν να τις μαζέψουν. Το κλου είναι ότι οι λίγες θέσεις του εξώστη είχαν ήδη καταληφθεί από ακόμα πιο ημέτερες κουλτουριάρες σκατόγριες πριν καν ανοίξει ο υπόνομος που θα διοχέτευε τις υπόλοιπες.

  4. cheaplog said

    Όπως με διορθώνει ο verbal είναι ΠΕΚΚ (και όχι ΠΕΕΚ) και γριές Ψωμιάδι.

Copyright © 2012 Movies for the Masses, Challenging common sense since 2004. Your ticket is
Contact us at moviesforthemasses@gmail.com. Subscribe by RSS or E-mail.