Jane Eyre (2011)

Τζέιν Έιρ
Jane Eyre, Poster

Σκηνοθεσία: Cary Fukunaga
Σενάριο: Moira Buffini, Charlotte Brontë (νουβέλα)
Παίζουν: Mia Wasikowska, Michael Fassbender, Jamie Bell


Δες/Κρύψε το trailer

Κοπέλα κλαίει κλαίει και τρέχει τρέχει σε ομίχλες, μέχρι που φτάνει σε σταυροδρόμι. Στην ερημιά. Μετά σκοτεινιάζει. Και πιάνει μπόρα. Jane Eyre, PhotographΣύμφωνα με τη Wikipedia, η πιο γνωστή νουβέλα της Charlotte Brontë έχει δομή που η λογοτεχνική κριτική έχει βαφτίσει bildungsroman, και άμα έχεις υπόψη την πλοκή, κατανοείς πως αυτό μεταφράζεται σε εκτεταμένη εισαγωγή και κατάληξη, για έναν ακόμα έρωτα πτωχής πλην τίμιας, με ροκ σταρ της εποχής του Byron. Αναμφίβολα η Brontë ήθελε να παρουσιάσει αυτόν τον έρωτα σαν ισότιμο, πρωτο-φεμινιστικό όπως τον θέλει η πάγια πλέον ορολογία, και αναπόφευκτα όλες οι αναγνώσεις του έργου, ειδικά στις καμιά εικοσαριά μεταφορές για την οθόνη, εκεί διαφοροποιούνται, στα παραγεμίσματα.. γυναικοσύνης της σκοπιάς, ανεξάρτητα από τις δημιουργικές περγαμηνές τους. Τελευταία αξιοσημείωτη διαφοροποίηση, η Jane Eyre (1996) του Franco Zeffirelli ήταν τέτοια (αξιοσημείωτη) μόνο γιατί ξέφυγε σαν παραγωγή από τη μεγάλη φάμπρικα Merchant Ivory, και αντίστοιχα, και ενδεικτικά της.. εξάντλησης του θέματος, τη πιο πρόσφατη Jane Eyre (2011) μπορείς να την εντάξεις στη λυκοφωτισμένη (i.e. Twilight-όπληκτη) βιομηχανική αλυσίδα του Hollywood, παρόλες τις βρετανικές της σφραγίδες. Με άλλα λόγια, η ιστορία παραγεμίζεται πια ανάλογα με τις εμπορικές απαιτήσεις της εποχής, και αναλυτικότερα, η αφήγηση του 2011 ξεκινάει με τη Jane ενήλικη να διασχίζει αποκαλυπτικά βουνά και λαγκάδια μέχρι να βρει τη νέα της οικογένεια στο πρώτο κατώφλι συγγενή ιεροκήρυκα με δυο αδελφές που θα πετύχει, μετά παρεμβάλλονται συνοπτικά κάτι ξυλιές στη παλιά οικογένεια και περισσότερες ξυλιές στο σχολείο, και επιστρέφεις πίσω στην ηρεμία και την επίμονα τονισμένη (σα μόνο θέμα συζήτησής σου) πρωτόγνωρη ανεξαρτησία που σου παρέχει η φιλόξενη πρώτη πόρτα που χτύπησες. Όλος αυτός ο μηχανισμός αφηγηματικής πλαισίωσης, που σε προετοιμάζει είτε για συναρπαστική Απόδραση από το Θηλέων είτε για την ιερή ευδαιμονία της Γυναίκας του Παπαγιάννη, μετατρέπεται, κάπου στο 20λεπτο και με ένα cut, σε καταραμένο ορφανοφοβικό κάδρο πέρα από τον ορίζοντα, για ένα βικτοριανό Team Edward Fairfax Rochester εναντίον Team St. John Eyre Rivers: έχει εδραιωθεί, ωσεί παρόν, ένα φόντο διαλυμένης οικογένειας και γυμνασιακής καταπίεσης, και μια παράλληλη επιλογή συμπαθητικής απελπισμένης αγάπης, και μένει μόνο να γνωρίσεις τον.. πρίγκιπα των βαμπίρ που θα σε ερωτευτεί τρελά.

Η συνέχεια διαφοροποιείται από μεταφορά πονήματος της Stephenie Meyer μόνο στο ότι η ηρωίδα ξεφουρνίζει ατόφιες ατάκες ρομαντικών μυθιστορημάτων παρελθόντων αιώνων, αντί να αναπαριστάει λευκές σελίδες σύγχρονων. Η Moira Buffini καταπιάνεται σεναριακά με σκυλοχορτάτες αγωνίες (του στιλ να κάθεσαι σε μέγαρο γεμάτο υπηρέτριες αλλά να μην έχεις και περιουσία) αφήνοντας το πάθος δεδομένο και στη φαντασία σου, τις παρατείνει μέχρι το φιλί παύλα πρόταση γάμου, και συμπυκνώνει το κρυφό τρομερό μακρόχρονο μαράζι του Edward σαν κάτι σε λαμπύρισμα στον ήλιο. Όσο ο Cary Fukunaga επιμελείται σκηνοθετικά αυτή την ρομαντική γοτθική θολούρα που απαιτεί το κοινό του, μετατρέποντας σε πλεονέκτημα τον και πάλι, μετά το Sin Νombre (2009), αποπροσανατολιστικό ενθουσιασμό του με κάθε γωνία και φωτισμό που δοκιμάζει ο Adriano Goldman στη φωτογραφία. Ο Goldman υιοθετεί εδώ συχνά πυκνά την indie τάση να ακολουθεί η κάμερα την ηρωίδα, να ρίχνει κρυφές ματιές πάνω από τον ώμο της, και έτσι κάθε του σκηνή φαίνεται να αντανακλάει τη διάθεση της Jane, παρόλο που φαίνεται επίσης να χοροπηδάει genres, να καταφεύγει σε προφανείς συμβάσεις, από παραμύθι στη γέφυρα σε τρομάρα στο δέντρο παρακάτω, ανεξάρτητα από ύφος. Από μια άποψη, αυτή η υφολογική μπουρδουκλωμάρα μένει πιστή στους αντίστοιχους πειραματισμούς της Brontë, και το copy-paste ολόκληρων διαλόγων μένει ακόμα περισσότερο, ενώ μπορείς να δεις σαν εμπνευσμένη απογύμνωση μέχρι και τις μουγκές απλωτές και τις μορμόνικες λαχτάρες με τις οποίες στολίζει ή η Buffini ή ο Fukunaga το κυρίως πιάτο (την παρατεταμένη αγωνία πριν το φιλί-στεφάνι είπαμε), έτσι τελικά μέχρι και ότι η Jane δείχνει πως το κάνουν στις Twilight-ιές, μπορείς να πεις.



Δες/Κρύψε τις αίθουσες που ανοίγει

*Το πρόγραμμα αναδημοσιεύεται από το Αθηνόραμα και ισχύει για την πρώτη βδομάδα προβολής

ΚΕΝΤΡΟ - ΚΟΛΩΝΑΚΙ
ΕΜΠΑΣΣΥ NOVA ODEON
Πέμ.-Τετ.: 17.15/ 19.50/ 22.30

ΓΚΑΖΙ
GAZARTE
Πέμ.-Τετ.: 18.00/ 20.20/ 22.40

ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ - ΝΕΑΠΟΛΗ
ΔΑΝΑΟΣ
ΑΙΘΟΥΣΑ 1
Πέμ.-Τετ.: 17.15/ 19.45/ 22.15

ΜΑΡΟΥΣΙ - ΚHΦΙΣΙΑ
ΚΗΦΙΣΙΑ CINEMAX 3 Class
Πέμ.-Τετ.: 17.30/ 20.00/ 22.30

ODEON KOSMOPOLIS ΜΑΡΟΥΣΙ
ΑΙΘΟΥΣΑ 8 VODAFONE (DTS)
Πέμ.-Τετ.: 18.10/ 20.40/ 23.10, Σάβ., Κυρ. & 12.40/ 15.40

ΛΕΩΦ. ΠΑΤΗΣΙΩΝ - ΑΧΑΡΝΩΝ
ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ EUROPA CINEMAS
Πέμ.-Τετ.: 17.30/ 20.00/ 22.30

ΔΑΦΝΗ - ΑΓ. ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ - ΑΡΓΥΡΟΥΠΟΛΗ
ΑΤΛΑΝΤΙΣ CLASSIC CINEMAS
ΑΙΘΟΥΣΑ 1 (DOLBY DIGITAL SRD EX)
Πέμ.-Τετ.: 17.30/ 20.00/ 22.20

ODEON STARCITY - Λ. ΣΥΓΓΡΟΥ
ΑΙΘΟΥΣΑ 3 (DTS)
Πέμ.-Τετ.: 18.30/ 21.00/ 23.00

ΓΛΥΦΑΔΑ - ΒΑΡΚΙΖΑ
ODEON ΓΛΥΦΑΔΑ
ΑΙΘΟΥΣΑ 1
Πέμ.-Τετ.: 19.20/ 22.00

5 Responses so far.

  1. Ευγενία said

    Την βρήκα εξαιρετική και άκρως συναρπαστική ( θήλυ γαρ :Ρ ). Αντιλαμβάνομαι πως έχει "μεταφερθεί" αρκετές φορές στην μεγάλη οθόνη, αλλά σημασία έχει η καθεμία εαν μεταδίδει κάτι στον θεατή.

  2. cheaplog said

    Σημειώνω και πιο έντονα, πως όποιος θέλει να δει τη ταινία πρέπει να ξέρει ήδη την πλοκή της νουβέλας τουλάχιστο. Το σενάριο, για παράδειγμα, δεν ενδιαφέρεται να εξηγήσει ότι η Jane είναι θρησκευόμενη και ο St. John μακρινός συγγενής της, προτού τους παρουσιάσει έτοιμους να ιεροκηρύξουν την Ινδία. Χρησιμοποιεί και αναδιοργανώνει επιλεκτικά το (μεγάλο) υπόλοιπο της νουβέλας, απλά για να καδράρει με συγκεκριμένο τρόπο το ρομάντζο της Jane με τον Edward. Το ρομάντζο στέκει κι από μόνο του, το καδράρισμα όχι και τόσο.

  3. cheaplog said

    Υπό τη πίεση του φεστιβάλ στη Θεσσαλονίκη και του δημοφιλούς σίριαλ με τη κυβέρνηση σωτηρίας, η κινηματογραφική Αθήνα περιορίζεται αυτή τη βδομάδα σε τρεις, και μάλλον ασήμαντες κινηματογραφικές εξόδους: Σαν ορεκτικό για το πρώτο μέρος του τελευταίου μέρους του Twilight που έρχεται την επόμενη εβδομάδα, η Jayne Eyre (2011) κάπως βλέπεται. Σα χλαμυδόσουπα ενίσχυσης εθνικού φρονήματος οι Immortals (2011) κάπως δε βλέπονται. Και σα θριλερική ανάγνωση της ανόδου του Sarkozy στον ευρωθρόνο, τον Κατακτητή (2011) δεν τον είδαμε αλλά μπορείς να τον πετύχεις εσύ σε τρεις αίθουσες.

  4. Anonymous said

    Θα ήθελα να διαβάσω και κάτι για τις ερμηνείες η αλήθεια είναι καθώς έχω αναπτύξει μεγάλη αδυναμία στο Michael και περιμένω πως και πως το "A dangerous method" στο τέλος του μήνα...

    Το anodien-άκι σας!

  5. cheaplog said

    Τις ερμηνείες τις έκοψα από τη κριτική ως.. αυτονόητες. Όλο το καστ περγαμηνές έχει, και το ύψος των περιστάσεων δεν είναι και μεγάλο. Το Team Edward είναι πιο αυτάρεσκο και το Team St. John πιο ρωμαλέο απ' ότι θα περίμενες με βάση τη νουβέλα, αλλά κι αυτά στα πλαίσια της γενικότερης Twilight-οπληξίας εντάσσονται, δε πιστεύω ότι χρειάζονται καμιά ιδιαίτερη αναφορά :p

Copyright © 2012 Movies for the Masses, Challenging common sense since 2004. Your ticket is
Contact us at moviesforthemasses@gmail.com. Subscribe by RSS or E-mail.