The Messengers (2007): Friday 13th trailer
Τρομοβδομάδα αποδείχτηκε, κινηματογραφικά, αυτή που κλείνει σήμερα, Παρασκευή και 13. Για επιδόρπιο σερβιρίζεται, στο apple.com, το trailer της απόβασης στην Αμερική των αδελφών Pang, με τη μαρκίζα να γράφει The Messengers (2007) και την ούγια Sam Raimi. Και στο δρόμο που χάραξε αυτό του The Texas Chainsaw Massacre: The Beginning (2006), μπορείς να το δεις μετά τις 10 το βράδυ.
Update: Αφού έβλεπε το trailer όλη μέρα περιμένοντας να μου κατέβει τίποτα να γράψω, ο dalaiklama που τρώει παιδάκια με υπερφυσικές αισθήσεις για πρωινό, είπε να μου δείξει με τη χερούκλα του το δρόμο πέρα από το writer's block:
Update: Αφού έβλεπε το trailer όλη μέρα περιμένοντας να μου κατέβει τίποτα να γράψω, ο dalaiklama που τρώει παιδάκια με υπερφυσικές αισθήσεις για πρωινό, είπε να μου δείξει με τη χερούκλα του το δρόμο πέρα από το writer's block:Ήταν ώρα κάποιος να γυρίσει μια ταινία horror με θέμα τα μαρτύρια στα οποία μας υποβάλλει το MSN, όταν ο Messenger του αρνείται να συνδεθεί με το διαδίκτυο. Με εφαλτήριο αυτό το εφιαλτικό σκηνικό, οι Χονγκ-Κονγκ-ονέζοι αδερφοί Pang σκηνοθετούν το The Messeng...
Όχι, ένα λεπτό. Από ότι διαβάζουμε, η υπόθεση του The Messengers (2007) είναι εντελώς διαφορετική. Το επί Αμερικάνικου εδάφους ντεμπούτο των δίδυμων σχιστο-μάτηδων, είναι στημένο στην ύπαιθρο των States και συγκεκριμένα σε μια φάρμα ηλιοτροπίων, που ξαφνικά καλύπτεται από ένα μόνιμο και ανησυχητικό σκότος. Και το τρειλεράκι του ντεμπούτου (στο οποίο ανάθεμα και αν φαίνεται έστω και ένα frame σκότους) αρχίζει με έναν κλασσικό horror ήρωα/κομπάρσο – το μπόμπιρα που περπατάει σε έναν διάδρομο. Σύμφωνα με τον αφηγητή οι μπόμπιρες βλέπουν πράγματα που οι ενήλικες δεν μπορούν να δουν: Φαντάσματα που ξεπροβάλλουν από λεκέδες υγρασίας στους τοίχους εννοεί το τρέιλερ, γυναικεία στήθη προσθέτουμε εμείς. Η εντελώς ευθεία προσέγγιση συνεχίζεται, μιας που η πλοκή μας εξηγείται σε ελάχιστα δευτερόλεπτα: Mια οικογένεια (με πατριάρχη τον Dylan Mc Dermott;) αναζητά την ηρεμία της(;) στο προς συσκότιση κτήμα, με την ίδια αισιοδοξία που χαρακτηρίζει τα κινηματογραφικά σόγια όταν μετακομίζουν σε στοιχειωμένα διαμερίσματα, ψυχιατρεία, ή σπίτια χτισμένα πάνω σε νεκροταφεία. Έπιπλα τραμπαλίζουν, σκεπές κουνιούνται και εκεί στη μέση η Kristen Stewart προσπαθεί να πιάσει γραμμή για να ζητήσει βοήθεια. Ό,τι υποπτευόμαστε, επιβεβαιώνεται στη συνέχεια, αφού σε ένα απόκομμα εφημερίδας διαβάζουμε πως οι προηγούμενοι ένοικοι εξαφανίστηκαν χωρίς ίχνος. Να είναι πεθαμένοι και να ζητούν βοήθεια; Η απόδοση για κάτι τέτοιο είναι σχεδόν 1,05.
Αυτό που ενδιαφέρει τελικά δεν είναι η πλοκή, αφού πλέον όλα τα horror κάνουν κύκλους γύρω από το ίδιο θέμα, και μερικά από αυτά ζαλίζονται και πέφτουν. Είμαι περίεργος να δω με τι ατμόσφαιρα παίζει το φιλμ, και εκτός από τις σαπισμένες φάτσες που πετάγονται στην οθόνη οι Pang Brothers φαίνεται αρχικά να τα έχουν πάει μια χαρά. Από τα δυόμιση λεπτά του τρέιλερ μένουν πάνω από 3 δυνατές σκηνές, με τοπ εκείνη που μάλλον δίνει δίκιο σε όλους εμάς που αρνούμαστε πεισματικά να στρώνουμε τα κρεβάτια μας. Το μόνο που μένει είναι να αποφασίσει τι rating θα επιδιώξει η Ghost House του Sam Raimi, για να ξέρουμε αν θα πρέπει να περιμένουμε περισσότερες ορδές πεθαμένων ή περισσότερα πλάνα με μωρά που χαμογελούν σε slo-mo, μέσα σε ένα πανέμορφο λιβάδι με ηλιοτρόπια.
Previously on Movies for the Masses: Grind House (2007): Scream Awards trailer
Stormbreaker (2006)
Άλεξ Ράιντερ Μυστική Αποστολή
(2.5/5)
Σκηνοθεσία: Geoffrey Sax
Σενάριο: Anthony Horowitz (από νουβέλα του)
Παίζουν: Alex Pettyfer, Mickey Rourke, Bill Nighy
Δες/Κρύψε το trailer
Δες/Κρύψε τις αίθουσες που ανοίγει
ODEON KOSMOPOLIS - ΜΑΡΟΥΣΙ
ODEON KOSMOPOLIS ΜΑΡΟΥΣΙ ΑΙΘΟΥΣΑ 7 'Ανοιγμα σε νέο παράθυρο
Λεωφ.Κηφισίας 73, Αγ.Θωμάς, Μαρούσι (Κόμβος Αττικής Οδού), 8011160000.
Πεμ. - Τετ.: 18.20/ 20.20/ 22.30. Παρ.-Κυρ. & 00.40. Σάβ., Κυρ. & 12.20/ 14.20/ 16.20 Δείτε το σημείο στο χάρτη και βρείτε το δρόμο με την υπηρεσία δρομολόγησης
VILLAGE CENTRE ΜΑΡΟΥΣΙ
VILLAGE CENTRE ΜΑΡΟΥΣΙ ΑΙΘΟΥΣΑ 6 COSMOTE
Φραγκοκκλησιάς & Γρανικού, Μαρούσι, 2108108080.
Πεμ. - Τετ.: 19.30/ 21.30/ 23.30
ΑΕΛΛΩ CINEMAX 5+1
ΑΕΛΛΩ CINEMAX 5+1 ΑΙΘΟΥΣΑ 2
Πατησίων 140, 2108259975, 2108215327.
Πεμ. - Τετ.: 19.30/ 21.30/ 23.30
STER CINEMAS ΑΓ. ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ
STER CINEMAS ΑΓ. ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΑΙΘΟΥΣΑ 6
Αχαρνών 373-375. (ΗΣΑΠ Αγ. Ελευθέριος), 2102371000. Τηλ. Κρατήσεων 2102371000.
Πεμ. - Τετ.: (εκτός Δευτ.) 19.20/ 21.15/ 23.15
VILLAGE CINEMAS ΠΑΓΚΡΑΤΙ
VILLAGE CINEMAS ΠΑΓΚΡΑΤΙ ΑΙΘΟΥΣΑ 2 G ΓΕΡΜΑΝΟΣ
Υμηττού 110 & Χρεμωνίδου (Εμπ. Κέντρο Athens Millenium), Παγκράτι, 2108108080.
Πεμ. - Τετ.: 14.45/ 16.45/ 18.45/ 21.00. Σάβ., Κυρ. & 12.45
NANA CINEMAX - ΔΑΦΝΗ
ΝΑΝΑ CINEMAX ΑΙΘΟΥΣΑ 1
Λ.Βουλιαγμένης 179 (ΜΕΤΡΟ Αγ.Ιωάννης), 2109703158, 2109706865.
Πεμ. - Τετ.: 19.00/ 20.45/ 22.30
ODEON STARCITY - Λ. ΣΥΓΓΡΟΥ
ODEON STARCITY ΑΙΘΟΥΣΑ 9
Λεωφ.Συγγρου 111 & Λεοντίου, Ν.Κόσμος, 8011160000.
Πεμ. - Τετ.: 16.00/ 18.00/ 20.00/ 22.00. Σάβ., Κυρ. & 12.10/ 14.10
VILLAGE PARK ΡΕΝΤΗ
VILLAGE PARK ΡΕΝΤΗ ΑΙΘΟΥΣΑ 5
Πέτρου Ράλλη & Θηβών, 'Αγιος Ιωάννης Ρέντη, 2108108080.
Πεμ. - Τετ.: 18.45/ 20.45/ 23.00/ 01.00
VILLAGE PARK ΡΕΝΤΗ ΑΙΘΟΥΣΑ 12
Πέτρου Ράλλη & Θηβών, 'Αγιος Ιωάννης Ρέντη, 2108108080.
Πεμ. - Τετ.: 13.15/ 15.30/ 17.45/ 20.00/ 22.15. Σάβ., Κυρ. & 11.00
ΠΕΡΙΣΤΕΡΙ - ΑΙΓΑΛΕΩ
CINE CITY 4
Κωνσταντινουπόλεως 82, Πλατεία Μπουρνάζι, 210575624344.
Πεμ. - Τετ.: 18.45/ 20.45/ 22.45
STER CINEMAS ΙΛΙΟΝ
STER CINEMAS ΙΛΙΟΝ ΑΙΘΟΥΣΑ 6
Λεωφ.Δημοκρατίας 67Α, Ίλιον, 2102371000. Τηλ. Κρατήσεων 2102371000.
Πεμ. - Τετ.: 19.20/ 21.40/ 23.40
STER CINEMAS ΙΛΙΟΝ ΑΙΘΟΥΣΑ 7
Λεωφ.Δημοκρατίας 67Α, Ίλιον, 2102371000. Τηλ. Κρατήσεων 2102371000.
Πεμ. - Τετ.: 17.20. Σάβ., Κυρ. & 13.00/ 15.00
ΓΛΥΦΑΔΑ - ΒΑΡΚΙΖΑ
ΑΘΗΝΑΙΟΝ CINEPOLIS 4
Ζησιμοπούλου 7 & Ιωάννου Μεταξά, Γλυφάδα, 2108108230.
Πεμ. - Τετ.: 18.30/ 20.30/ 22.30
(2.5/5)Σκηνοθεσία: Geoffrey Sax
Σενάριο: Anthony Horowitz (από νουβέλα του)
Παίζουν: Alex Pettyfer, Mickey Rourke, Bill Nighy
Δες/Κρύψε το trailer
Ο ανιψιός μυστικού πράκτορα, στρατολογείται απ’ την ΜΙ6 για να εξουδετερώσει Αμερικάνο υπερκακό που θέλει να μολύνει τα βρετανικά νιάτα με υπεριό που εξαπλώνεται από τους υπερυπολογιστές του κατευθείαν στον άνθρωπο. Πανδημία τρελών κομπιούτερ δηλαδή.
Το Stormbreaker είναι το πρώτο έξι βιβλίων με ήρωα τον Alex Rider, ξανθό μορφονιό δεκατετράχρονο, που εν αγνοία του έχει από μικρή ηλικία, γαλουχηθεί για τη ζωή μυστικού πράκτορα, απ’ τον κηδεμόνα θείο του. Ο οποίος δεν είναι ο James Bond, αλλά ο Ian Rider, και μοιάζει εκπληκτικά στον Ewan McGregor. Αλλά δεν εμφανίζεται παρά στην έναρξη της εν λόγω ταινίας, όπου και οριοθετείται το κλίμα στο οποίο κινείται η υπόλοιπη διάρκεια.
Στα 93 λεπτά της, η Μυστική Αποστολή είναι το διασκεδαστικό πανηγύρι απιθανοτήτων, εκρήξεων και δράσης, που έχουμε συνηθίσει απ’ τον ήρωα του Ian Flemming, αλλά με αυξημένες απιθανότητες, και μειωμένες εκρήξεις, δράση και φυσικά, σεξουαλικά υπονοούμενα, αφού πρόκειται για τον James Bond για δεκατετράχρονα. Ή μάλλον, για οκτάχρονα, αφού τα δεκατετράχρονα μια χαρά βολεύονται με τον ίδιο τον Bond. Αν είσαι λοιπόν οκτάχρονο, ή φαν της σειράς του STAR, Πράκτορας 2.0, θα το διασκεδάσεις. Αν δεν είσαι, και η μοίρα σε φέρει αντιμέτωπο με τον Alex, τουλάχιστον δεν θα υποφέρεις.
Το Stormbreaker είναι το πρώτο έξι βιβλίων με ήρωα τον Alex Rider, ξανθό μορφονιό δεκατετράχρονο, που εν αγνοία του έχει από μικρή ηλικία, γαλουχηθεί για τη ζωή μυστικού πράκτορα, απ’ τον κηδεμόνα θείο του. Ο οποίος δεν είναι ο James Bond, αλλά ο Ian Rider, και μοιάζει εκπληκτικά στον Ewan McGregor. Αλλά δεν εμφανίζεται παρά στην έναρξη της εν λόγω ταινίας, όπου και οριοθετείται το κλίμα στο οποίο κινείται η υπόλοιπη διάρκεια.Στα 93 λεπτά της, η Μυστική Αποστολή είναι το διασκεδαστικό πανηγύρι απιθανοτήτων, εκρήξεων και δράσης, που έχουμε συνηθίσει απ’ τον ήρωα του Ian Flemming, αλλά με αυξημένες απιθανότητες, και μειωμένες εκρήξεις, δράση και φυσικά, σεξουαλικά υπονοούμενα, αφού πρόκειται για τον James Bond για δεκατετράχρονα. Ή μάλλον, για οκτάχρονα, αφού τα δεκατετράχρονα μια χαρά βολεύονται με τον ίδιο τον Bond. Αν είσαι λοιπόν οκτάχρονο, ή φαν της σειράς του STAR, Πράκτορας 2.0, θα το διασκεδάσεις. Αν δεν είσαι, και η μοίρα σε φέρει αντιμέτωπο με τον Alex, τουλάχιστον δεν θα υποφέρεις.
Δες/Κρύψε τις αίθουσες που ανοίγει
*Το πρόγραμμα αναδημοσιεύεται από το Αθηνόραμα και ισχύει για τη πρώτη βδομάδα προβολής
ODEON KOSMOPOLIS - ΜΑΡΟΥΣΙ
ODEON KOSMOPOLIS ΜΑΡΟΥΣΙ ΑΙΘΟΥΣΑ 7 'Ανοιγμα σε νέο παράθυρο
Λεωφ.Κηφισίας 73, Αγ.Θωμάς, Μαρούσι (Κόμβος Αττικής Οδού), 8011160000.
Πεμ. - Τετ.: 18.20/ 20.20/ 22.30. Παρ.-Κυρ. & 00.40. Σάβ., Κυρ. & 12.20/ 14.20/ 16.20 Δείτε το σημείο στο χάρτη και βρείτε το δρόμο με την υπηρεσία δρομολόγησης
VILLAGE CENTRE ΜΑΡΟΥΣΙ
VILLAGE CENTRE ΜΑΡΟΥΣΙ ΑΙΘΟΥΣΑ 6 COSMOTE
Φραγκοκκλησιάς & Γρανικού, Μαρούσι, 2108108080.
Πεμ. - Τετ.: 19.30/ 21.30/ 23.30
ΑΕΛΛΩ CINEMAX 5+1
ΑΕΛΛΩ CINEMAX 5+1 ΑΙΘΟΥΣΑ 2
Πατησίων 140, 2108259975, 2108215327.
Πεμ. - Τετ.: 19.30/ 21.30/ 23.30
STER CINEMAS ΑΓ. ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ
STER CINEMAS ΑΓ. ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΑΙΘΟΥΣΑ 6
Αχαρνών 373-375. (ΗΣΑΠ Αγ. Ελευθέριος), 2102371000. Τηλ. Κρατήσεων 2102371000.
Πεμ. - Τετ.: (εκτός Δευτ.) 19.20/ 21.15/ 23.15
VILLAGE CINEMAS ΠΑΓΚΡΑΤΙ
VILLAGE CINEMAS ΠΑΓΚΡΑΤΙ ΑΙΘΟΥΣΑ 2 G ΓΕΡΜΑΝΟΣ
Υμηττού 110 & Χρεμωνίδου (Εμπ. Κέντρο Athens Millenium), Παγκράτι, 2108108080.
Πεμ. - Τετ.: 14.45/ 16.45/ 18.45/ 21.00. Σάβ., Κυρ. & 12.45
NANA CINEMAX - ΔΑΦΝΗ
ΝΑΝΑ CINEMAX ΑΙΘΟΥΣΑ 1
Λ.Βουλιαγμένης 179 (ΜΕΤΡΟ Αγ.Ιωάννης), 2109703158, 2109706865.
Πεμ. - Τετ.: 19.00/ 20.45/ 22.30
ODEON STARCITY - Λ. ΣΥΓΓΡΟΥ
ODEON STARCITY ΑΙΘΟΥΣΑ 9
Λεωφ.Συγγρου 111 & Λεοντίου, Ν.Κόσμος, 8011160000.
Πεμ. - Τετ.: 16.00/ 18.00/ 20.00/ 22.00. Σάβ., Κυρ. & 12.10/ 14.10
VILLAGE PARK ΡΕΝΤΗ
VILLAGE PARK ΡΕΝΤΗ ΑΙΘΟΥΣΑ 5
Πέτρου Ράλλη & Θηβών, 'Αγιος Ιωάννης Ρέντη, 2108108080.
Πεμ. - Τετ.: 18.45/ 20.45/ 23.00/ 01.00
VILLAGE PARK ΡΕΝΤΗ ΑΙΘΟΥΣΑ 12
Πέτρου Ράλλη & Θηβών, 'Αγιος Ιωάννης Ρέντη, 2108108080.
Πεμ. - Τετ.: 13.15/ 15.30/ 17.45/ 20.00/ 22.15. Σάβ., Κυρ. & 11.00
ΠΕΡΙΣΤΕΡΙ - ΑΙΓΑΛΕΩ
CINE CITY 4
Κωνσταντινουπόλεως 82, Πλατεία Μπουρνάζι, 210575624344.
Πεμ. - Τετ.: 18.45/ 20.45/ 22.45
STER CINEMAS ΙΛΙΟΝ
STER CINEMAS ΙΛΙΟΝ ΑΙΘΟΥΣΑ 6
Λεωφ.Δημοκρατίας 67Α, Ίλιον, 2102371000. Τηλ. Κρατήσεων 2102371000.
Πεμ. - Τετ.: 19.20/ 21.40/ 23.40
STER CINEMAS ΙΛΙΟΝ ΑΙΘΟΥΣΑ 7
Λεωφ.Δημοκρατίας 67Α, Ίλιον, 2102371000. Τηλ. Κρατήσεων 2102371000.
Πεμ. - Τετ.: 17.20. Σάβ., Κυρ. & 13.00/ 15.00
ΓΛΥΦΑΔΑ - ΒΑΡΚΙΖΑ
ΑΘΗΝΑΙΟΝ CINEPOLIS 4
Ζησιμοπούλου 7 & Ιωάννου Μεταξά, Γλυφάδα, 2108108230.
Πεμ. - Τετ.: 18.30/ 20.30/ 22.30
Grind House (2007): Scream Awards trailer
Δες/Κρύψε το Official Teaser
Από Nashville Network με επαρχιώτικη μουσική το TNN έγινε πριν καναδυό χρόνια Spike TV στα χέρια της Viacom και του MTV (παρά τις αντιρρήσεις του Spike Lee). Και με ένα alt-geek προφίλ, που περιλαμβάνει προσπάθειες όπως το φετινό Blade: The Series, το σπίτωμα της WWE μέχρι πέρσι και επαναλήψεις από τα πέρατα των Star Trek, θεσμοθέτησε από φέτος τα πρώτα mainstream βραβεία τρόμου και δράσης, με τον.. κραυγαλέο τίτλο Scream Awards.
Ή καλύτερα Tarantino Awards. Αφού η ταινία που ετοιμάζει μαζί και ξεχωριστά με τον Robert Rodriguez, έδωσε και πήρε το μεγαλύτερο κομμάτι της δημοσιότητας του event που προβλήθηκε προχτές. Τα σεμνά κορίτσια τους από το φιλμ, Rosario Dawson, Marley Shelton και, μια παραμορφωμένη από πλαστικές και εμετικά αδυνατισμένη εκδοχή της, Rose McGowan, ήταν οι οικοδέσποινες της τελετής. Με όλο το σεβασμό της φράσης "Fuck the Oscars" το σκηνοθετικό δίδυμο ευχαρίστησε την αμερικάνικη κινηματογραφική ακαδημία, κατά την παραλαβή του Scream Mastermind Award --που απονέμεται προφανώς σε παραγνωρισμένα μυαλά τα οποία είναι ένα χρόνο μπροστά από την εποχή τους, από εξίσου προχωρημένη (στο χρόνο) επιτροπή. Και τέλος, αυτό που έμεινε αναμνηστικό να κάνει γύρους στο δίκτυο είναι το πρώτο trailer του.. πολυβραβευμένου Grind House (2007).
Όπως ξανάπαμε αναλυτικότερα τον Μάη, οι Tarantino και Rodriguez είχαν την ιδέα να αναστήσουν το πνεύμα των κινηματογράφων "ένα καράτε κι ένα σεξ", χωρίς σεξ και χωρίς καράτε αλλά με αρκετές δόσεις σπλατεριάς. Και μετά από πολλά ντράβαλα εντός και εκτός γυρισμάτων, το μεγαλύτερο κομμάτι του Planet Terror του δεύτερου είναι έτοιμο, όπως βλέπεις. Και το άλλο που βλέπεις είναι ότι το Crank (2006) θα 'ταν καλύτερο αν είχε την εξυπνάδα να πετάξει μέσα και όλα τα ηλίθια φίλτρα χρησιμοποιημένου φιλμ του Premiere.
Ή καλύτερα Tarantino Awards. Αφού η ταινία που ετοιμάζει μαζί και ξεχωριστά με τον Robert Rodriguez, έδωσε και πήρε το μεγαλύτερο κομμάτι της δημοσιότητας του event που προβλήθηκε προχτές. Τα σεμνά κορίτσια τους από το φιλμ, Rosario Dawson, Marley Shelton και, μια παραμορφωμένη από πλαστικές και εμετικά αδυνατισμένη εκδοχή της, Rose McGowan, ήταν οι οικοδέσποινες της τελετής. Με όλο το σεβασμό της φράσης "Fuck the Oscars" το σκηνοθετικό δίδυμο ευχαρίστησε την αμερικάνικη κινηματογραφική ακαδημία, κατά την παραλαβή του Scream Mastermind Award --που απονέμεται προφανώς σε παραγνωρισμένα μυαλά τα οποία είναι ένα χρόνο μπροστά από την εποχή τους, από εξίσου προχωρημένη (στο χρόνο) επιτροπή. Και τέλος, αυτό που έμεινε αναμνηστικό να κάνει γύρους στο δίκτυο είναι το πρώτο trailer του.. πολυβραβευμένου Grind House (2007).Όπως ξανάπαμε αναλυτικότερα τον Μάη, οι Tarantino και Rodriguez είχαν την ιδέα να αναστήσουν το πνεύμα των κινηματογράφων "ένα καράτε κι ένα σεξ", χωρίς σεξ και χωρίς καράτε αλλά με αρκετές δόσεις σπλατεριάς. Και μετά από πολλά ντράβαλα εντός και εκτός γυρισμάτων, το μεγαλύτερο κομμάτι του Planet Terror του δεύτερου είναι έτοιμο, όπως βλέπεις. Και το άλλο που βλέπεις είναι ότι το Crank (2006) θα 'ταν καλύτερο αν είχε την εξυπνάδα να πετάξει μέσα και όλα τα ηλίθια φίλτρα χρησιμοποιημένου φιλμ του Premiere.
Previously on Movies for the Masses: Gwoemul (2006): International trailer
Gwoemul (2006): International trailer
Δες/Κρύψε το Redband US Trailer
Να τι κάνουν οι Ασιάτες που δεν κάνει το Hollywood: Όταν καταλάβουν πως το είδος στο οποίο έχουν επενδύσει έχει κορεστεί, περνάνε σε άλλο: Από το ghost movie στο monster movie σε χρόνο dt. Ξεχάστε τις Sadako και Ryosuke –-ο νέος τρόμος δεν έρχεται από το υπερπέραν αλλά από τους υπονόμους, και δε μοιάζει με γιαπωνεζάκι φάντασμα που σε κοιτάζει από την κορυφή της σκάλας αλλά με αρουραίο-μαμούθ που έτρωγε επί χρόνια σε τζάμπα μπουφέ.
Κάτι το μεταλλαγμένο λοιπόν αποφασίζει να αλλάξει δίαιτα και ταράζει τη ομαλή ζωή της Seoul που πλέον εκτός από τα πυρηνικά της Βόρειας Κορέας έχει να ανησυχεί και για το βρωμιάρικο ξαδερφάκι του Godzilla. «Out of the darkness... something is ready... to start feeding» μας πληροφορεί το trailer και δεν λέει ψέματα, όχι γιατί μας προσφέρει ιδιαίτερο gore αλλά γιατί για σχεδόν τη μισή του διάρκεια διαδραματίζεται στο σκοτάδι. Το μεγαλύτερο πρόβλημα με τα μοντέρνα monster movies (βλέπε Mimic (1997)) είναι πως προκειμένου να κρατήσουν μια ελάχιστη σασπένς και ταυτοχρόνως να μην βγουν εκτός προϋπολογισμού, σχεδόν αρνούνται να μας δείξουν το πρωταγωνιστικό τέρας (το remake του Godzilla του 1998 δεν το έκανε, αλλά ήταν ούτως ή άλλως μάπα). Εδώ, οι απαραίτητες σκηνές πανικού υπάρχουν, το ίδιο και οι έντρομοι (και ένοπλοι) πολίτες που νομίζουν πως μπορούν να ταπεινώσουν ένα δεινόσαυρο με μια Beretta. Αλλά εκεί που φοβόμαστε πως οι Κορεάτες γύρισαν ένα ακόμα φιλμ χωρίς τέρας και για το συνολικό κόστος ενός μπολ ρυζιού, να που το τρέιλερ όχι μόνο μας προσφέρει μια ξεκάθαρη σκηνή καταδίωξης του μέγα-αρουραίου κάτω από το φως της ημέρας, αλλά μας δελεάζει και με τη λαχταριστή σκηνή στην οποία λιγδιασμένο πλοκάμι τυλίγεται γύρω από ένα ανύποπτο κοριτσάκι.
Blockbuster; Δε νομίζουμε. Κυριλάτο B-movie του 2006; Πολύ πιθανόν. Έχουμε πολλές απαιτήσεις από τον σκηνοθέτη, όχι τόσο γιατί έχει γράψει και το Namgeuk-Ιlgi / Antarctic Journal (2005) όσο γιατί αν σε λένε Μπονγκ και έχεις το κουράγιο να θες να γίνεις διάσημος πρέπει να έχεις πραγματικά πολύ ταλέντο.
Κάτι το μεταλλαγμένο λοιπόν αποφασίζει να αλλάξει δίαιτα και ταράζει τη ομαλή ζωή της Seoul που πλέον εκτός από τα πυρηνικά της Βόρειας Κορέας έχει να ανησυχεί και για το βρωμιάρικο ξαδερφάκι του Godzilla. «Out of the darkness... something is ready... to start feeding» μας πληροφορεί το trailer και δεν λέει ψέματα, όχι γιατί μας προσφέρει ιδιαίτερο gore αλλά γιατί για σχεδόν τη μισή του διάρκεια διαδραματίζεται στο σκοτάδι. Το μεγαλύτερο πρόβλημα με τα μοντέρνα monster movies (βλέπε Mimic (1997)) είναι πως προκειμένου να κρατήσουν μια ελάχιστη σασπένς και ταυτοχρόνως να μην βγουν εκτός προϋπολογισμού, σχεδόν αρνούνται να μας δείξουν το πρωταγωνιστικό τέρας (το remake του Godzilla του 1998 δεν το έκανε, αλλά ήταν ούτως ή άλλως μάπα). Εδώ, οι απαραίτητες σκηνές πανικού υπάρχουν, το ίδιο και οι έντρομοι (και ένοπλοι) πολίτες που νομίζουν πως μπορούν να ταπεινώσουν ένα δεινόσαυρο με μια Beretta. Αλλά εκεί που φοβόμαστε πως οι Κορεάτες γύρισαν ένα ακόμα φιλμ χωρίς τέρας και για το συνολικό κόστος ενός μπολ ρυζιού, να που το τρέιλερ όχι μόνο μας προσφέρει μια ξεκάθαρη σκηνή καταδίωξης του μέγα-αρουραίου κάτω από το φως της ημέρας, αλλά μας δελεάζει και με τη λαχταριστή σκηνή στην οποία λιγδιασμένο πλοκάμι τυλίγεται γύρω από ένα ανύποπτο κοριτσάκι.Blockbuster; Δε νομίζουμε. Κυριλάτο B-movie του 2006; Πολύ πιθανόν. Έχουμε πολλές απαιτήσεις από τον σκηνοθέτη, όχι τόσο γιατί έχει γράψει και το Namgeuk-Ιlgi / Antarctic Journal (2005) όσο γιατί αν σε λένε Μπονγκ και έχεις το κουράγιο να θες να γίνεις διάσημος πρέπει να έχεις πραγματικά πολύ ταλέντο.
Previously on Movies for the Masses: Shut Up and Sing (2006): Εύγλωττο trailer
World Trade Center (2006)
Δίδυμοι Πύργοι
(2/5)
Σκηνοθεσία: Oliver Stone
Σενάριο: Andrea Berloff (από αληθινή ιστορία)
Παίζουν: Nicolas Cage, Michael Pena, Maria Bello, Maggie Gyllenhaal
Δες/Κρύψε το trailer
*η ταινία προβάλλεται απόψε στις 22.00 στο Ιντεάλ, για το Ευρωπαϊκό Πανόραμα
(2/5)Σκηνοθεσία: Oliver Stone
Σενάριο: Andrea Berloff (από αληθινή ιστορία)
Παίζουν: Nicolas Cage, Michael Pena, Maria Bello, Maggie Gyllenhaal
Δες/Κρύψε το trailer
Πολλά επίθετα έχουν χρησιμοποιηθεί για να περιγράψουν την 11η Σεπτεμβρίου, αλλά δε νομίζω πως κανένα απ’ αυτά είχε καμιά συγγένεια με τη λέξη ανία. Τώρα, χάρη στον Oliver Stone και το δράμα του για δύο αστυνομικούς που παγιδεύτηκαν κάτω απ’ τα ερείπια ενός εκ των Διδύμων, μπορεί κανείς φαντάζομαι να χρησιμοποιήσει κι αυτήν.
Αν και για να είμαστε δίκαιοι, το WTC δεν είναι μια ταινία για τη φρίκη και τον τρόμο που σκόρπισε εκείνη η μέρα στο Manhattan, αλλά για την ελπίδα και τη δύναμη που ξεπήδησαν κάτω απ’ τις στάχτες της. Για το μέγεθος της ανδρείας των ανθρώπων που έσπευσαν να σώσουν τους συμπολίτες τους, το οποίο συγκρίνεται μονάχα με το μέγεθος των μουστακάρων τους. Και για τον ανθρωπισμό των Αμερικάνων που έσπευσαν απ’ τις πόλεις τους στη Νέα Υόρκη για να βοηθήσουν, όπως εκπροσωπούνται απ’ τον ξαναγεννημένο πεζοναύτη Dave Karnes, που αποδίδεται από σεναριογράφο και σκηνοθέτη, ως ιεροκήρυκας John Rambo στα όρια της ψύχωσης. Και εισάγει έτσι ένα camp στοιχείο στην κακοζυγισμένη από άποψη πλοκής και μισοψημένη συναισθηματικά, νέα ταινία του ανθρώπου που έχει αφιερώσει όλη του την καριέρα στο να γυρίζει ενοχλητικές, καυστικές ταινίες, που μακελεύουν το Αμερικάνικο Όνειρο. Η συγκεκριμένη του, βέβαια, έχει μερικές πολύ ωραίες, γλυκά ανατριχιαστικές, στιγμές της πόλης σε σοκ άρνησης, και τις πετάει που και που για να σπάσει τη μονοτονία των βαρετών διαλόγων των εγκλωβισμένων, και του νερουλού μελό των συγγενών τους.
Θα έγραφα ότι ο Stone διάλεξε περίεργη περίοδο να το παίξει απολιτίκ, παρ’ ότι φαντάζομαι ότι θα βρέθηκε μπροστά σε ένα no-win δίλημμα. Αλλά τώρα που το ξανασκέφτομαι, έχω την υποψία ότι στην πραγματικότητα, αυτό που γύρισε, είναι μια αρρωστημένη παρωδία της ικανότητας του Hollywood να μετατρέπει τις μεγαλύτερες τραγωδίες σε φαύλα εμπορικά μελοδράματα, η μοντυπαϊθονική μεγαλοφυΐα της οποίας, θα μας αποκαλυφθεί σε μερικά χρόνια από τώρα. Το προτιμώ αυτό απ’ το να πιστέψω ότι το μόνο που μπόρεσε να κάνει ο Stone μετά τον Αλέξανδρο (2004), είναι ένα λυπηρό Apollo 13 (1995).
Αν και για να είμαστε δίκαιοι, το WTC δεν είναι μια ταινία για τη φρίκη και τον τρόμο που σκόρπισε εκείνη η μέρα στο Manhattan, αλλά για την ελπίδα και τη δύναμη που ξεπήδησαν κάτω απ’ τις στάχτες της. Για το μέγεθος της ανδρείας των ανθρώπων που έσπευσαν να σώσουν τους συμπολίτες τους, το οποίο συγκρίνεται μονάχα με το μέγεθος των μουστακάρων τους. Και για τον ανθρωπισμό των Αμερικάνων που έσπευσαν απ’ τις πόλεις τους στη Νέα Υόρκη για να βοηθήσουν, όπως εκπροσωπούνται απ’ τον ξαναγεννημένο πεζοναύτη Dave Karnes, που αποδίδεται από σεναριογράφο και σκηνοθέτη, ως ιεροκήρυκας John Rambo στα όρια της ψύχωσης. Και εισάγει έτσι ένα camp στοιχείο στην κακοζυγισμένη από άποψη πλοκής και μισοψημένη συναισθηματικά, νέα ταινία του ανθρώπου που έχει αφιερώσει όλη του την καριέρα στο να γυρίζει ενοχλητικές, καυστικές ταινίες, που μακελεύουν το Αμερικάνικο Όνειρο. Η συγκεκριμένη του, βέβαια, έχει μερικές πολύ ωραίες, γλυκά ανατριχιαστικές, στιγμές της πόλης σε σοκ άρνησης, και τις πετάει που και που για να σπάσει τη μονοτονία των βαρετών διαλόγων των εγκλωβισμένων, και του νερουλού μελό των συγγενών τους.Θα έγραφα ότι ο Stone διάλεξε περίεργη περίοδο να το παίξει απολιτίκ, παρ’ ότι φαντάζομαι ότι θα βρέθηκε μπροστά σε ένα no-win δίλημμα. Αλλά τώρα που το ξανασκέφτομαι, έχω την υποψία ότι στην πραγματικότητα, αυτό που γύρισε, είναι μια αρρωστημένη παρωδία της ικανότητας του Hollywood να μετατρέπει τις μεγαλύτερες τραγωδίες σε φαύλα εμπορικά μελοδράματα, η μοντυπαϊθονική μεγαλοφυΐα της οποίας, θα μας αποκαλυφθεί σε μερικά χρόνια από τώρα. Το προτιμώ αυτό απ’ το να πιστέψω ότι το μόνο που μπόρεσε να κάνει ο Stone μετά τον Αλέξανδρο (2004), είναι ένα λυπηρό Apollo 13 (1995).
*η ταινία προβάλλεται απόψε στις 22.00 στο Ιντεάλ, για το Ευρωπαϊκό Πανόραμα
Screencap: Ο κορσές της Nicole Kidman
Η νουβέλα του Henry James το Πορτραίτο μιας Κυρίας πήρε σαφώς άλλη μορφή μετά την επέμβαση, το 1996, της Jane Campion. Όχι μόνο επειδή οι κινηματογραφικές μεταφορές οφείλουν να είναι διαφορετικές από το γραπτό πρότυπό τους, αφού η εικόνα έχει διαφορετικούς κανόνες και απαιτήσεις από το λόγο, αλλά και εξαιτίας της ολότελα διαφορετικής ματιάς. H σκηνοθέτρια ζει σε άλλη εποχή και σε διαφορετικά μήκη και πλάτη από τον συγγραφέα και, το πιο σημαντικό, είναι γυναίκα. Συχνά-πυκνά, με εμφανώς φεμινιστικές ιδέες. Να γιατί η ταινία άφησε τον ελαφρά αποστασιοποιημένο περιγραφικό τόνο και διανθίστηκε με αρκετό ψυχαναγκασμό.
Όσο κι αν τώρα οι γυναίκες ζουν και αναπνέουν σχετικά ελεύθερα, την εποχή που περιγράφει ο James και εικονογραφεί η Campion, η πατριαρχία τις εγκλώβιζε στο περιβάλλον της οικογένειας και του σπιτιού. Βλέπουμε τη Nicole Kidman ως.. να ασφυκτιά βλέποντας τη μοίρα που της έμελλε. Και να αντιστέκεται, να ποθεί τον κόσμο εκεί έξω αντί του κλουβιού του γάμου που πλήθος άντρες επέμεναν να της προσφέρουν. Aλλά τελικά να υποκύπτει, και να περνάει τα πάνδεινα --μέχρι και μια σύγκριση με τον Εσταυρωμένο αποτόλμησε η Campion σε μια σκηνή.
Αυτή η καταπίεση και ο περιορισμός σκιαγραφούνται όχι πάντα με δράση, με λόγια, με διάλογους, αλλά με απλές λεπτομέρειες στη mise en scene. Που περνούν συνεχώς ένα και ταυτό μήνυμα: να, μια γυναίκα που δεν είναι ελεύθερη, μια γυναίκα μικρή και ασήμαντη εξαιτίας των κοινωνικών συμβάσεων. Ένας κορσές κρεμασμένος στην πόρτα, αμέτρητα ημίψηλα καπέλα, καδράρισμα της ηρωίδας πίσω από σίδερα και σκιές που θυμίζουν φυλακή. Βόλτα κάτω από πανύψηλα απειλητικά δέντρα που τονίζουν την αδυναμία της. Το πιο εύγλωττο, ήρθε ήδη στην αρχή ως εξάγγελος κακών: η απουσία της πρωταγωνίστριας διευκόλυνε και δεν εμπόδισε την αναφορά στα δεινά της. Μια μύγα παγιδευμένη κάτω από ένα νεροπότηρο τόνισε μοναδικά και σιωπηλά την θλιβερή της μοίρα.
Όσο κι αν τώρα οι γυναίκες ζουν και αναπνέουν σχετικά ελεύθερα, την εποχή που περιγράφει ο James και εικονογραφεί η Campion, η πατριαρχία τις εγκλώβιζε στο περιβάλλον της οικογένειας και του σπιτιού. Βλέπουμε τη Nicole Kidman ως.. να ασφυκτιά βλέποντας τη μοίρα που της έμελλε. Και να αντιστέκεται, να ποθεί τον κόσμο εκεί έξω αντί του κλουβιού του γάμου που πλήθος άντρες επέμεναν να της προσφέρουν. Aλλά τελικά να υποκύπτει, και να περνάει τα πάνδεινα --μέχρι και μια σύγκριση με τον Εσταυρωμένο αποτόλμησε η Campion σε μια σκηνή.
Αυτή η καταπίεση και ο περιορισμός σκιαγραφούνται όχι πάντα με δράση, με λόγια, με διάλογους, αλλά με απλές λεπτομέρειες στη mise en scene. Που περνούν συνεχώς ένα και ταυτό μήνυμα: να, μια γυναίκα που δεν είναι ελεύθερη, μια γυναίκα μικρή και ασήμαντη εξαιτίας των κοινωνικών συμβάσεων. Ένας κορσές κρεμασμένος στην πόρτα, αμέτρητα ημίψηλα καπέλα, καδράρισμα της ηρωίδας πίσω από σίδερα και σκιές που θυμίζουν φυλακή. Βόλτα κάτω από πανύψηλα απειλητικά δέντρα που τονίζουν την αδυναμία της. Το πιο εύγλωττο, ήρθε ήδη στην αρχή ως εξάγγελος κακών: η απουσία της πρωταγωνίστριας διευκόλυνε και δεν εμπόδισε την αναφορά στα δεινά της. Μια μύγα παγιδευμένη κάτω από ένα νεροπότηρο τόνισε μοναδικά και σιωπηλά την θλιβερή της μοίρα.
Previously on Movies for the Masses: Screencap: Οι αξιότιμοι φίλοι του Stanley Kubrick
Ευρωπαϊκό Πανόραμα 2006: Το Πρόγραμμα
Μετρώντας τις βδομάδες μέχρι το ραντεβού της Θεσσαλονίκης, συνεχίζουμε να τρέχουμε πέρα-δώθε στην Αθήνα, με το δεύτερο μεγάλο φεστιβάλ της πόλης (ημερολογιακά, αλλά πρώτο στις καρδιές μας ηλικιακά, για να μην παρεξηγιόμαστε). Το 19ο Πανόραμα Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου της Ελευθεροτυπίας --που φέτος θα παίξει στο δίπολο Ιντεάλ - Τριανόν-- ξεκινά τις προβολές του αυτήν την Τετάρτη, και πριν μερικές ώρες εμφανίστηκε και το πρόγραμμα στο δίκτυο.
Τα τελευταία χρόνια, με τα γαλλόφωνα, γερμανόφωνα και μπουκαλόφωνα φεστιβάλ να πετάγονται το ένα μετά το άλλο στην πρωτεύουσα, το Ευρωπαϊκό Πανόραμα δεν έχει πολλά περιθώρια να μας μπουκώσει με ευρωπαϊκές πρεμιέρες. Οπότε εμπλουτίζει τους ευρωπαϊκούς τίτλους με μερικούς σουσουριάρικους αμερικανικούς. Έτσι, σε ένα déjà vu με την 17η διοργάνωση, το φεστιβάλ ανοίγει (επίσημα) με τον καινούριο Παναγιωτόπουλο, το musical Πεθαίνοντας στην Αθήνα, και κλείνει με τον καινούριο Woody Allen, την κωμωδία Scoop. Και στο ενδιάμεσο, αφού έχει πρώτα ξανανοίξει (ανεπίσημα) στις 11 του μήνα, με το αμερικάνικο World Trade Center, σου ρίχνει βρετανικό The Wind that Shakes the Barley, αμερικάνικο All the King’s Men, ολλανδικό Black Book, και αμερικάνικο The Illusionist, στους τίτλους των πιο μεγάλων πρεμιέρων. Και σε όλα αυτά βέβαια, βασιλεύει o "Καζακστανός" Borat, του Sacha Baron Cohen, που έχει αναστατώσει ολόκληρη τη βορειοαμερική, και έρχεται πια στα μέρη μας ως «η πιο αστεία κωμωδία που είδατε ποτέ».
Η καρδιά του προγράμματος όμως, είναι τα αφιερώματα, με τα οποία ο διευθυντής, Ν. Φ. Μικελίδης, μπορεί να περηφανεύεται ότι ιδρύει κάθε χρόνο ένα ολιγοήμερο νυχτερινό σχολειό για σινεφίλ. Renoir, Bunuel, Cocteau και άλλα βαρύγδουπα ονόματα θα φέρουν πολλά μάλλινα κασκόλ και κοκάλινα γυαλιά στα ταμεία για το αφιέρωμα στους ανατρεπτικούς δημιουργούς, και δίπλα τους οι πιο αναρχοαυτόνομοι θα μαζεύουν τα σάλια τους για τις επτά ταινίες του (μη ευρωπαίου) Peckinpah και το αφιέρωμα με τις συλλεκτικότατες ταινίες επιστημονικής φαντασίας, όπως το Soylent Green (1973), το Fahrenheit 451 (1966), και το Planet of the Apes (1968). Ενώ βέβαια, το ενδιαφέρον τους έχουν και οι ταινίες του διαγωνιστικού, που θα διεκδικήσουν το βραβείο του φεστιβάλ, καθώς και ένα βραβείο FIPRESCI.
Και επειδή με τις Νύχτες Πρεμιέρας, μας είδες πόσο μας αρέσουν τα φεστιβάλια, θα 'σαι πάλι εδώ, για να δεις τι να πας να δεις, πριν πας να το δεις βέβαια.
Τα τελευταία χρόνια, με τα γαλλόφωνα, γερμανόφωνα και μπουκαλόφωνα φεστιβάλ να πετάγονται το ένα μετά το άλλο στην πρωτεύουσα, το Ευρωπαϊκό Πανόραμα δεν έχει πολλά περιθώρια να μας μπουκώσει με ευρωπαϊκές πρεμιέρες. Οπότε εμπλουτίζει τους ευρωπαϊκούς τίτλους με μερικούς σουσουριάρικους αμερικανικούς. Έτσι, σε ένα déjà vu με την 17η διοργάνωση, το φεστιβάλ ανοίγει (επίσημα) με τον καινούριο Παναγιωτόπουλο, το musical Πεθαίνοντας στην Αθήνα, και κλείνει με τον καινούριο Woody Allen, την κωμωδία Scoop. Και στο ενδιάμεσο, αφού έχει πρώτα ξανανοίξει (ανεπίσημα) στις 11 του μήνα, με το αμερικάνικο World Trade Center, σου ρίχνει βρετανικό The Wind that Shakes the Barley, αμερικάνικο All the King’s Men, ολλανδικό Black Book, και αμερικάνικο The Illusionist, στους τίτλους των πιο μεγάλων πρεμιέρων. Και σε όλα αυτά βέβαια, βασιλεύει o "Καζακστανός" Borat, του Sacha Baron Cohen, που έχει αναστατώσει ολόκληρη τη βορειοαμερική, και έρχεται πια στα μέρη μας ως «η πιο αστεία κωμωδία που είδατε ποτέ».
Η καρδιά του προγράμματος όμως, είναι τα αφιερώματα, με τα οποία ο διευθυντής, Ν. Φ. Μικελίδης, μπορεί να περηφανεύεται ότι ιδρύει κάθε χρόνο ένα ολιγοήμερο νυχτερινό σχολειό για σινεφίλ. Renoir, Bunuel, Cocteau και άλλα βαρύγδουπα ονόματα θα φέρουν πολλά μάλλινα κασκόλ και κοκάλινα γυαλιά στα ταμεία για το αφιέρωμα στους ανατρεπτικούς δημιουργούς, και δίπλα τους οι πιο αναρχοαυτόνομοι θα μαζεύουν τα σάλια τους για τις επτά ταινίες του (μη ευρωπαίου) Peckinpah και το αφιέρωμα με τις συλλεκτικότατες ταινίες επιστημονικής φαντασίας, όπως το Soylent Green (1973), το Fahrenheit 451 (1966), και το Planet of the Apes (1968). Ενώ βέβαια, το ενδιαφέρον τους έχουν και οι ταινίες του διαγωνιστικού, που θα διεκδικήσουν το βραβείο του φεστιβάλ, καθώς και ένα βραβείο FIPRESCI.
Και επειδή με τις Νύχτες Πρεμιέρας, μας είδες πόσο μας αρέσουν τα φεστιβάλια, θα 'σαι πάλι εδώ, για να δεις τι να πας να δεις, πριν πας να το δεις βέβαια.
Δες/Κρύψε τις ταινίες του διαγωνιστικού
IL REGISTA DI MATRIMONI | ΣΚΗΝΟΘΕΤΗΣ ΓΑΜΩΝ (ΙΤΑΛΙΑ, 105'), Μάρκο Μπελόκιο
DANS PARIS | ΣΤΟ ΠΑΡΙΣΙ (ΓΑΛΛΙΑ, 93'), Κριστόφ Ονορέ
FROZEN CITY | ΠΑΓΩΜΕΝΗ ΠΟΛΗ (ΦΙΝΛΑΝΔΙΑ, 92'), Ακου Λουχίμιες
CHRISTMAS TREE UPSIDE DOWN | ΤΟ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΙΑΤΙΚΟ ΔΕΝΤΡΟ ΑΝΑΠΟΔΑ (ΒΟΥΛΓΑΡΙΑ, 127'), Ιβάν Τσερκέλοφ & Βασίλι Ζίβκοφ
PLEASANT MOMENTS | ΕΥΧΑΡΙΣΤΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ (ΤΣΕΧΙΑ, 108'), Βέρα Χιτίλοβα
LA RAISON DU PLUS FAIBLE | ΤΟ ΔΙΚΑΙΟ ΤΟΥ ΠΙΟ ΑΔΥΝΑΤΟΥ (ΒΕΛΓΙΟ/ΓΑΛΛΙΑ, 116'), Λουκάς Μπελβό
AISLADOS | ΑΠΟΜΟΝΩΜΕΝΟΙ (ΙΣΠΑΝΙΑ, 80'), Νταβίντ Μαρκές
OPTIMISTI | ΟΙ ΑΙΣΙΟΔΟΞΟΙ (ΣΕΡΒΙΑ & MΑΥΡΟΒΟΥΝΙΟ, 98'). Γκόραν Πασκάλιεβιτς
TRISTRAM SHANDY: A COCK AND BULL STORY | ΜΙΑ ΑΠΙΘΑΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ (Η.Β., 91'), Μάικλ Γουίντερμπoτομ
I GIORNI DELL' ABBANDONO | ΟΙ ΜΕΡΕΣ ΤΗΣ ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΨΗΣ (ΙΤΑΛΙΑ, 96'), Ρομπέρτο Φαένζα
Previously on Movies for the Masses: Νύχτες Πρεμιέρας 2006: Τα βραβεία