Μη δεις το τρέιλερ γιατί καίει σε δυο λεπτά αστεία που αξίζουν μεγαλύτερη άπλα. Μη διαβάζεις αναλύσεις που ρίχνουν υγρό αέριο στις μολότωφ που πετάει η ταινία στις αίθουσες. Μη ξεχάσεις να πάρεις μαζί τα χάπια και τον αναπνευστήρα σου.
Από την άνοιξη που ο Sacha Baron Cohen έσκασε μύτη στις Κάνες με μαλλούρα μουστάκα και φλούο στριγκ μαγιό φορεμένο μέχρι τους ώμους, οι πλάκες που έχει στήσει σε φεστιβάλ, events και κανάλια είναι ολόκληρο σήριαλ. Υλικό για μια ακόμα τηλεοπτική σειρά γυρίστηκε στα γυρίσματα, κόπηκε στο κόψιμο, και βγαίνει σε όποια σελίδα είναι στο δίκτυο από όποιον έχει σύνδεση. Η διαφορά στα σκηνικά είναι στα σκηνικά, αφού ο ρεπόρτερ από το Καζακστάν, που γύρναγε τη γη της ελευθερίας εκθέτοντας τη βλακεία και τη προκατάληψη των γενναίων της, έφαγε πολύ ξύλο. Ενώ ο κωμικός που τον ενσάρκωνε και ακόμα δε μπορεί να βγει από το ρόλο του, όσο προωθεί το δημιούργημά του, απολαμβάνει θριαμβευτικές υποδοχές, πια.

Και δίκαια αφού αυτό που έκανε, απροβάριστα με χρησιμοποιημένα υλικά, είναι τόσο ξεχωριστό, όσο δύσκολο είναι να μετρήσεις τα @@ που χρειάστηκε και να θυμηθείς αν γέλασες ποτέ έτσι.

Δες/Κρύψε τις αίθουσες που ανοίγει

---

*Το πρόγραμμα αναδημοσιεύεται από το Αθηνόραμα και ισχύει για τη πρώτη βδομάδα προβολής

ΚΕΝΤΡΟ - ΚΟΛΩΝΑΚΙ
ΙΝΤΕΑΛ
Πανεπιστημίου 46 (ΜΕΤΡΟ Πανεπιστήμιο), 2103826720.
Πεμ. - Τετ.: 18.30/ 20.30/ 22.30

ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ - ΝΕΑΠΟΛΗ
ΠΛΑΖΑ 1
Κηφισίας 118, Ερυθρός (συγκρότημα Μαρινόπουλου), 2106921667, 2106917722.
Πεμ. - Τετ.: 19.00/ 21.00/ 23.00. Σάβ., Κυρ. & 17.20. Δευτ. μόνο 19.00/ 23.15

ODEON KOSMOPOLIS - ΜΑΡΟΥΣΙ
ODEON KOSMOPOLIS ΜΑΡΟΥΣΙ ΑΙΘΟΥΣΑ 11
Λεωφ.Κηφισίας 73, Αγ.Θωμάς, Μαρούσι (Κόμβος Αττικής Οδού), 8011160000.
Πεμ. - Τετ.: 18.00/ 20.00/ 22.00/ 00.00. Σάβ., Κυρ. & 16.00

VILLAGE CENTRE ΜΑΡΟΥΣΙ
VILLAGE CENTRE ΜΑΡΟΥΣΙ ΑΙΘΟΥΣΑ 9
Φραγκοκκλησιάς & Γρανικού, Μαρούσι, 2108108080.
Πεμ. - Τετ.: 20.30/ 22.30. Σάβ., Κυρ. & 18.30
VILLAGE CENTRE ΜΑΡΟΥΣΙ ΑΙΘΟΥΣΑ 10
Φραγκοκκλησιάς & Γρανικού, Μαρούσι, 2108108080.
Πεμ. - Τετ.: 16.30/ 18.30/ 20.30/ 22.30/ 00.30. Σάβ., Κυρ. & 12.30/ 14.30

VILLAGE 15 CINEMAS @ THE MALL
VILLAGE 15 CINEMAS @ THE MALL ΑΙΘΟΥΣΑ 7 MAX SCREEN
Aνδρέα Παπανδρέου (Παράπλευρου Αττικής Οδού), Μαρούσι, Θέση Ψαλίδι, 2106104100.
Κυρ.: 11.00/ 13.30/ 16.00/ 18.30/ 21.00/ 23.30. Τετ. 13.00/ 15.30/ 18.00/ 00.15
VILLAGE 15 CINEMAS @ THE MALL ΑΙΘΟΥΣΑ 7 MAX SCREEN
Aνδρέα Παπανδρέου (Παράπλευρου Αττικής Οδού), Μαρούσι, Θέση Ψαλίδι, 2106104100.
Πεμ. - Τετ.: Πέμ. & Δευτ., Τρ. 13.30/ 16.00/ 18.30/ 21.00/ 23.30. Παρ. 15.00/ 17.30/ 20.00/ 22.30/ 01.00. Σάβ. 12.30/ 15.00/ 17.30/ 20.00/ 22.30/ 01.00
VILLAGE 15 CINEMAS @ THE MALL ΑΙΘΟΥΣΑ 8 COSMOTE
Aνδρέα Παπανδρέου (Παράπλευρου Αττικής Οδού), Μαρούσι, Θέση Ψαλίδι, 2106104100.
Πεμ. - Τετ.: Πέμ. & Δευτ.-Τετ. 21.00. Παρ. 22.30. Σάβ. 20.00/ 22.30. Κυρ. 18.30/ 21.00
VILLAGE 15 CINEMAS @ THE MALL ΑΙΘΟΥΣΑ 9
Aνδρέα Παπανδρέου (Παράπλευρου Αττικής Οδού), Μαρούσι, Θέση Ψαλίδι, 2106104100.
Τετ.: 21.00

STER CINEMAS ΑΓ. ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ
STER CINEMAS ΑΓ. ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΑΙΘΟΥΣΑ 10
Αχαρνών 373-375. (ΗΣΑΠ Αγ. Ελευθέριος), 2102371000. Τηλ. Κρατήσεων 2102371000.
Πεμ. - Τετ.: 17.50/ 19.50/ 21.40/ 23.30. Σάβ., Κυρ. & 15.50

VILLAGE CINEMAS ΠΑΓΚΡΑΤΙ
VILLAGE CINEMAS ΠΑΓΚΡΑΤΙ ΑΙΘΟΥΣΑ 5
Υμηττού 110 & Χρεμωνίδου (Εμπ. Κέντρο Athens Millenium), Παγκράτι, 2108108080.
Πεμ. - Τετ.: 15.45/ 17.45/ 20.00/ 22.00/ 00.00. Σάβ., Κυρ. & 13.45

NANA CINEMAX - ΔΑΦΝΗ
ΝΑΝΑ CINEMAX ΑΙΘΟΥΣΑ 3
Λ.Βουλιαγμένης 179 (ΜΕΤΡΟ Αγ.Ιωάννης), 2109703158, 2109706865.
Πεμ. - Τετ.: 17.20 (εκτός Σάβ., Κυρ.)/ 19.00/ 20.40/ 22.20/ 00.00

VILLAGE 9 CINEMAS @ FALIRO
VILLAGE 9 CINEMAS @ FALIRO ΑΙΘΟΥΣΑ 6
Παλαιά Λεωφ.Ποσειδώνος 1 & Μωραϊτίνη 3, Δέλτα Π.Φαλήρου, 2108108080.
Πεμ. - Τετ.: 21.00. Kυρ. & 18.45
VILLAGE 9 CINEMAS @ FALIRO ΑΙΘΟΥΣΑ 7 Vmax
Παλαιά Λεωφ.Ποσειδώνος 1 & Μωραϊτίνη 3, Δέλτα Π.Φαλήρου, 2108108080.
Κυρ.: 12.00/ 14.15/ 16.30/ 18.45/ 21.00/ 23.15
VILLAGE 9 CINEMAS @ FALIRO ΑΙΘΟΥΣΑ 7 Vmax
Παλαιά Λεωφ.Ποσειδώνος 1 & Μωραϊτίνη 3, Δέλτα Π.Φαλήρου, 2108108080.
Πεμ. - Τετ.: Πέμ. 14.15/ 16.30/ 18.45/ 21.00/ 23.15. Παρ. & Δευτ.-Τετ. 14.15/ 16.30/ 18.45/ 21.00/ 23.15/ 01.30. Σάβ. 12.00/ 14.15/ 16.30/ 18.45/ 21.00/ 23.15/ 01.30.

ODEON STARCITY - Λ. ΣΥΓΓΡΟΥ
ODEON STARCITY ΑΙΘΟΥΣΑ 1
Λεωφ.Συγγρου 111 & Λεοντίου, Ν.Κόσμος, 8011160000.
Πεμ. - Τετ.: 18.00/ 20.00/ 22.00/ 00.00. Σάβ., Κυρ. & 16.00

VILLAGE PARK ΡΕΝΤΗ
VILLAGE PARK ΡΕΝΤΗ VILLAGE CINEMAS GOLD CLASS 2
Πέτρου Ράλλη & Θηβών, 'Αγιος Ιωάννης Ρέντη, 2108108080.
Πεμ. - Τετ.: 19.30/ 21.45. Παρ., Σάβ. & 00.15
VILLAGE PARK ΡΕΝΤΗ VILLAGE CINEMAS GOLD CLASS 4
Πέτρου Ράλλη & Θηβών, 'Αγιος Ιωάννης Ρέντη, 2108108080.
Πεμ. - Τετ.: 14.30/ 16.30/ 18.30/ 20.45/ 22.45/ 00.45. Σάβ., Κυρ. & 12.30
VILLAGE PARK ΡΕΝΤΗ ΑΙΘΟΥΣΑ 6
Πέτρου Ράλλη & Θηβών, 'Αγιος Ιωάννης Ρέντη, 2108108080.
Πεμ. - Τετ.: Πέμ. & Δευτ.-Τετ. 21.45. Παρ., Σάβ. 21.45/ 00.15. Κυρ. 19.30/ 21.45
VILLAGE PARK ΡΕΝΤΗ ΑΙΘΟΥΣΑ 7
Πέτρου Ράλλη & Θηβών, 'Αγιος Ιωάννης Ρέντη, 2108108080.
Πεμ. - Τετ.: 15.00/ 17.15/ 19.30/ 21.45/ 00.15. Σάβ., Κυρ. & 12.45

STER CINEMAS ΙΛΙΟΝ
STER CINEMAS ΙΛΙΟΝ ΑΙΘΟΥΣΑ 5
Λεωφ.Δημοκρατίας 67Α, Ίλιον, 2102371000. Τηλ. Κρατήσεων 2102371000.
Πεμ. - Τετ.: 17.30/ 19.30/ 21.20/ 23.30. Σάβ., Κυρ. & 15.30

Η πόλη του φωτός, γίνεται έμπνευση για είκοσι δημιουργούς, που λένε μια πεντάλεπτη ιστορία με το δικό τους προσωπικό στυλ σ' αυτό το σπονδυλωτό. Μπορεί να μην υπάρχει συνοχή και να μη σε νοιάζει πότε και αν οι ήρωες κάθε βινιέτας θα διασταυρωθούν μεταξύ τους, αλλά μερικά διαμαντάκια σε κάνουν να εύχεσαι το λεπτό να κρατήσει μισή ώρα.Ξεχωρίζουν του Wes Craven, χαριτωμένο σα ...να το έγραψε ο Οscar Wilde, η σαγηνευτικά βαμπιρική βόλτα του Elijah Wood, η φάτσα του τουρίστα Steve Buscemi που περιμένει στο μετρό (των αδελφών Coen), το συγκινητικά στρατευμένο του Walter Salles με την Catalina Sandino Moreno ως μετανάστρια baby sitter, η έντονη νεανική και πρωτότυπη σχέση της Natalie Portman με τυφλό φοιτητή, η ικανή να προκαλέσει δάκρυα (flashback) ιστορία ενός άστεγου μουσικού, που αποδεικνύει πως τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται, και στον αντίποδα, η εξίσου αληθινή, αλλά ξεκαρδιστική, μοναχική ταξιδιωτική εμπειρία μιας αμερικανίδας στο Παρίσι του Alexander Payne.

Υπάρχουν φυσικά και τα αδιάφορα, εκεί που περιμένεις με αγωνία, όταν βλέπεις το όνομα του Gus Van Sant ή του Alfonso Cuaron, τα κλισέ για το θρησκευτικό φανατισμό (της Gurinder Chadha), ακόμα και κανά δυο κουφά. Αλλά στη πλειοψηφία τους έχουν μια ιστοριούλα, που θα μπορούσε να συμβαίνει σε οποιαδήποτε γειτονιά κι εσύ νιώθεις χαρούμενος που διαδραματίστηκε στη δική σου... εκεί δηλαδή ακριβώς που βρίσκεται η κινηματογραφική αίθουσα.

Στις 23 Φεβρουαρίου του 1945, κατά την απόβαση των αμερικανικών στρατευμάτων στην Iwo Jima, 6 πεζοναύτες κατέλαβαν ένα ύψωμα του νησιού, κι ανέβασαν την περήφανη αστερόεσσα. Το φωτογραφικό στιγμιότυπο, έκανε το γύρο του κόσμο, κι απέκτησε τέτοια εικονική αξία που η αμερικάνικη κυβέρνηση ανακάλεσε τα καμάρια της στην πατρίδα τους, τα παρασημοφόρησε και τα αμόλησε σε μια καμπάνια ανύψωσης ηθικού των πολιτών, τους οποίους και καλούσε να βάλουν το χέρι βαθιά στην τσέπη, μπας και βρουν κάνα κρυμμένο σέντι να δώσουν για τον χρεοκοπημένο αγώνα. Το ανέκδοτο: οι τρεις μπροστάρηδες της επιχείρησης, δεν είχαν καμία σχέση με το περιστατικό, ενώ η φωτογραφία, ήταν της ανύψωσης μιας δεύτερης σημαίας-αντικαταστάτη, στο ίδιο σημείο.
Ο Eastwood, και το πείραμα Flags of Our Fathers / Red Sun, Black Sand, δυο ταινίες για τη μάχη της Iwo Jima με μια για κάθε πλευρά του μετώπου, φαινόταν ως το αδιαφιλονίκητο φαβορί για τα φετινά Όσκαρ, μέχρι που... προβλήθηκε το πρώτο. Όχι πως έχει χάσει τελείως τη φόρα του βέβαια. Αλλά τα ασήκωτα προβλήματα στο μοντάζ, που αφ’ ενός ξεχειλώνουν την ταινία στις 2+ ώρες χωρίς να υπάρχει ψαχνό στο σενάριο να τις στηρίξει, κι αφ’ εταίρου σακατεύουν το ρυθμό αδυνατώντας να δέσουν τα τρία storylines με τρόπο που να κρατάει ζωντανό το όποιο ενδιαφέρον, αποκλείεται να τον αφήσουν να δει χαρά στην κατηγορία της καλύτερης ταινίας. Το σενάριο που έγραψε ο Broyles και πέρασε ένα χεράκι ο Haggis στους διάλογους, φτύνει μεν το hype machine της στρατιωτικής βιομηχανίας, σκιτσάροντας την ευκολία της δημιουργίας ηρώων, δεν ασχολείται όμως ιδιαίτερα ούτε με τον τρόπο που τέτοιες διαδικασίες μπαίνουν σε κίνηση, ούτε με την ανάγκη των ανθρώπων για ήρωες σε μια εποχή σαν εκείνη, ούτε καν με την εποχή εκείνη, ή με τους κατασκευασμένους ήρωες, που μένουν σε κλισαρισμένη σκιαγράφηση και ανεπαρκή ανάπτυξη. Άσε που κάθε τόσο σου πετάει χαρακτήρες που ούτε που θυμάσαι αν και πότε τους ξανάδες και τι έκαναν και που. Οπότε βλέπω τον Eastwood με ελπίδες μονάχα στην κατηγορία Σκηνοθεσίας, γιατί εδώ που τα λέμε, είναι ό,τι πιο μεγάλο έχει κάνει, καμιά φορά σε πείθει ότι έχει όραμα, πετυχαίνει στα CGI μια εντυπωσιακή ισορροπία οικονομίας κι αποτελεσματικότητας, και έχει φοβερό μάτι για τη λεπτομέρεια. Ε και μερικές εικόνες τις παίρνεις μαζί σου και έξω απ’ την αίθουσα. Άλλο αν αυτές είναι κυρίως οι λιγοστές απ’ την οπτική των Γιαπωνέζων.

Τώρα πάλι, ποτέ δεν ξέρεις. Οι κριτικοί στην Αμερική είναι διχασμένοι, με την παλιά φρουρά να πετάει λουλούδια στον Eastwood και αστεράκια με τη σέσουλα, απ’ τη μια γιατί σε κάποιους θύμισε τα νιάτα τους, κι απ’ την άλλη γιατί θεώρησαν πολύ σπουδαίο πράγμα που η ταινία του δεν είναι μιλιταριστική προπαγάνδα-λατρεία του θάρρους και της τόλμης των παππούδων τους πεζοναυτών που έσωσαν τον κόσμο απ’ την κομουνιστική απειλή. Φτάσαν να θεωρούν το δεδομένο ως προτέρημα δηλαδή. Στην από’ δω μεριά πάλι, απ’ ό,τι κατάλαβα, ο Δανίκας είναι ενθουσιασμένος με τη σημειολογία της σημαιολογίας. Εγώ πάλι, περίμενα μέχρι τους τίτλους τέλους, πότε θ’ αρχίσει η ταινία. Τρέχα γύρευε.

Διαταραγμένος sociopath που έμαθε τι σημαίνει ζωή όταν συνάντησε το θάνατο, φροντίζει να ενημερώσει τους συνανθρώπους του, εμπλέκοντάς τους σε αποφάσεις ζωής-θανάτου που περιλαμβάνουν φρικιαστικά βασανιστήρια. Ξέρεις τώρα.
Πιάσε μια σπληνάντερο, μια κοκορέτσι και μια πλεμόνια ανοιχτά στο αίμα τους, κι ετοιμάσου για μιάμιση ώρα σπλατεριάς και gore χωρίς υπεκφυγές, αλλά και χωρίς τίποτα περισσότερο. Το whodunit της πλοκής που είχε κάτι παραπάνω απ’ το μισό μερίδιο της επιτυχίας της πρώτης ταινίας, πέφτει όσο ανεβαίνουν τα νούμερα δίπλα στον τίτλο, πράγμα λογικό, αφού τελικά το Saw δεν εγκαινίασε μια νέα εποχή στον έξυπνο τρόμο όπως είχαμε ελπίσει όλοι πριν 2-3 χρόνια, αλλά μια νέα εποχή στη γραφική βία.

Το πρόβλημα είναι ότι δεν ασχολείται κανείς αρκετά για να μας κάνει να εμπλακούμε στην ίντριγκα, γιατί με τόσα λίπη και σωθικά που πρέπει να απλώσουν, που να βρεθεί χρόνος. Χρόνος δεν υπάρχει ούτε για να στηθούν οι πολύπλοκες παγίδες που τουλάχιστον κρατούσαν γερά ακόμα στο πρώτο sequel, κι έτσι το Saw III μένει με υπέρβαρο στο κρέας, και ελάχιστα μπαχαρικά για γεύση. Οπότε, δε λέω, χορταίνεις, αλλά μια σαπίλα την ακούς.

Δύο πράγματα κρατάω ως αισιόδοξα απ’ τη σημερινή συνέντευξη τύπου του Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης για την 47η έκδοσή του, που ξεκινά στις 17 Νοέμβρη στη συμπρωτεύουσα.

Πρώτα, την ομιλία της διευθύντριάς του, Δέσποινας Μουζάκη. Όχι ιδιαίτερα γι’ αυτά που έλεγε, όσο για την τρεμουλιαστή φωνή και το ζαλισμένο βλέμμα της ενόσω τα έλεγε. Τα όρια της λιποθυμίας στα οποία φαινόταν να βρίσκεται, θέλω να υποπτεύομαι ότι φανερώνουν επερχόμενη υπερκόπωση απ’ όλα τα οργανωτικά, η οποία ελπίζω θα αποδειχθεί ότι δεν πήγε εις μάτην. Η δυναμικότητά της πριν από καμιά δεκαριά μήνες που αναλάμβανε το πόστο, και τα φρεσκαρίσματα που έκανε φέτος στο merchandise του φεστιβάλ, μαζί με τα προγράμματα για την εμπορική προώθηση των ταινιών της διοργάνωσης, μ’ έχουν πείσει για τον προσανατολισμό της σε πιο οικονομικά φιλελεύθερα λημέρια, κι αυτό μου κάνει σε καλό.

Κι έτσι ερχόμαστε και στο δεύτερο σημείο της συνέντευξης, δια στόματος Υπουργού Πολιτισμού, του κ. Βουλγαράκη, ο οποίος πήρε στάση τεχνοκράτη, ξεκαθαρίζοντας ότι δεν είναι άνθρωπος του πολιτισμού, αλλά της πολιτικής. Και η δουλειά του είναι τα αποτελέσματα και οι διεκπεραιώσεις, που θα κάνουν ευκολότερη τη ζωή των ανθρώπων του πολιτισμού. Κι ύστερα πέταξε όρους όπως “φορολογικά κίνητρα”, “προικοδότηση ενδιαφερομένων”, “σπρώξιμο” ταινιών με ελληνικό ενδιαφέρον και “χορηγίες”, προκαλώντας ένα σούσουρο σε διάφορες σκληροπυρηνικές πένες που νιώθουν μαχαιριές στις καρδιές όταν αναφέρεσαι στον κινηματογράφο ως οικονομικό μέγεθος. Κι ύστερα γαβγίζουν που κανείς δεν κάνει τίποτα για να γυρίζονται ταινίες στην Ελλάδα.

Όλα αυτά βέβαια ανάμεσα σε όμορφα λόγια μεγάλα, που θα 'χεις ξανακούσει, οπότε μη στα ξαναλέω. Γιατί αυτό που μας ενδιαφέρει άμεσα, είναι οι ταινίες που θα δούμε. Το πρόγραμμα του φεστιβάλ είναι live εδώ (σε pdf), αλλά μην αποκλείεις μερικές αλλαγούλες όσο πλησιάζουν οι μέρες. Και πριν χαθείς στα εκατοντάδες πολύχρωμα τετραγωνάκια, πιάσε ένα στυλό και σημείωσε μερικούς τίτλους. Πέρα από το πολύβουο και πολυαναμενόμενο The Queen του Frears, και τον καινούριο Alain Resnais, Private Fears in Public Places, που θα ανοίξουν και θα κλείσουν τη διοργάνωση (μέσα στη γνωστή κοσμοσυρροή), στο δεκαήμερο θα κάνουν τις πρεμιέρες τους και τα The Last King of Scotland (με τον Whitaker και το ξεθυμασμένο του buzz για Όσκαρ Α’ ανδρικού), Inland Empire (του David Lynch που βρίσκεται σε άλλο επίπεδο ύπαρξης), Fast Food Nation (όπου ο Linklater κάνει κιμά την αμερικάνικη κουλτούρα και τη σερβίρει ανάμεσα σε ψωμάκια), Pan’s Labyrinth (η Αλίκη στη Χώρα των Εφιαλτών του del Toro), The Fountain (το αμφιλεγόμενο έπος του Aronofsky), και The Host (που παίζει να’ναι το ασιατικό horror της χρονιάς). Εκτός απ’ τις μεγάλες πρεμιέρες (και βέβαια, όλη την ελληνική παραγωγή), στο ανεξάρτητο μπλοκ μερικές μάλλον ασφαλείς επιλογές, είναι τα Day Night Day Night, Rain Dogs, 12.08 East of Bucharest και 2:37, με προϋπηρεσία σε μεγάλα φεστιβάλ του κυκλώματος. Σ’ αυτές τις επιλογές βέβαια, καλό είναι να ‘χεις πάντα ένα λαγοπόδαρο κοντά σου.

*Τα εισιτήρια κοστίζουν 5€, εκτός από εκείνα για τις προβολές των 21:00 και 23:00 στην αίθουσα Ολύμπιον που κοστίζουν 6€. Επιπλέον είναι διαθέσιμη και η 10ήμερη CineΚΑΡΤΑf με 50€ (35€ για τους φοιτητές). Φέτος, είναι δυνατές και οι τηλεφωνικές κρατήσεις για όλες τις προβολές και όλες τις ημέρες, ανεξαρτήτως αριθμού εισιτηρίων από τις 09:30 έως τις 17:30 στα τηλέφωνα: 2310 378450-2.

Δες/Κρύψε τις ταινίες του διεθνούς διαγωνιστικού

---

DRAMA/MEX | ΜΕΞΙΚΑΝΙΚΟ ΔΡΑΜΑ, Gerardo Naranjo Gonzalez, Mexico, 2006, 92’
DAY NIGHT DAY NIGHT | ΜΕΡΑ-ΝΥΧΤΑ, Julia Loktev, USA/Germany/France, 2006, 94’
BLED NUMBER ONE | ΠΙΣΩ ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ, Rabah Ameur-Zaimeche, France/Algeria, 2005, 97’
FAMILY TIES | ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟΙ ΔΕΣΜΟΙ, Tae-yong Kim, Korea, 2006, 114’
SCHONER LEBEN | ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΖΩΗ, Markus Herling, Germany, 2006, 104’
THE POINT, Joshua Dorsey, Canada, 2006, 97’
Z ODZYSKU | ΑΝΑΚΤΗΣΗ, Slawomir Fabicki, Poland, 2006, 109’
BLODBOND | ΔΕΣΜΟΙ ΑΓΑΠΗΣ, Arni Olafur Asgeirsson, Iceland/Denmark/Germany, 2006, 90’
GUANG RONG DE FEN NU | ΤΑΡΑΧΟΠΟΙΟΙ, Cao Baoping, China, 2006, 103’
O CEU DE SUELY | Ο ΟΥΡΑΝΟΣ ΤΗΣ ΣΟΥΕΛΙ, Karim Ainouz, Brazil/Germany/France/Portugal, 2006, 88’
ROMA WA LA N'TOUMA | ΠΡΟΤΙΜΩ ΤΗ ΡΩΜΗ ΑΠΟ ΣΕΝΑ, Tariq Teguia, Algeria/Germany/France, 2006, 111’
ASRE JOMEH | ΜΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΑΠΟΓΕΥΜΑ, Mona Zandi Haghighi, Iran, 2006, 76’
Η ΨΥΧΗ ΣΤΟ ΣΤΟΜΑ | SOUL KICKING, Γιάννης Οικονομίδης, Ελλάδα, 2006, 111’
POZ | PINK, Αλέξανδρος Βούλγαρης, Ελλάδα, 2006, 90’

Άλλη μια ταινία που ακούστηκε πρώτα στο Sundance, πέρασε από τις Νύχτες Πρεμιέρας, και έφτασε στο Λονδίνο είναι το Half Nelson (2006). Η εξερεύνηση της περίεργης σχέσης που δημιουργείται ανάμεσα σε δυο καθ’ όλα αντίθετους ανθρώπους, που έχουν δηλαδή από διαφορετικό φύλο, ηλικία, χρώμα μέχρι και θέση --ο ένας καθηγητής, η άλλη μαθήτρια-- ήταν κατεξοχήν ο στόχος του συγγραφικού διδύμου Anna Boden και Ryan Fleck.



Η Anna και ο Ryan είναι νέοι κι όμως η επιτυχία δε τους τρομάζει. Ούτε τους εκστασιάζει κι όλας, αν κρίνω από τον ήρεμο τρόπο με τον οποίο δέχτηκαν τις ορδές των δημοσιογράφων. Γράφουν πάντα μαζί τα σενάριά τους --έχουν προϊστορία στις ταινίες μικρού μήκους-- και ξέχασα να τους ρωτήσω πως δε μάλωσαν όταν έφτασε η ώρα να διαλέξουν ποιος θα είναι ο σκηνοθέτης. Στη συνάντησή μας, δεν παρέλειψαν να πουν ότι λατρεύουν το Breaking the Waves (1996) και να εξηγήσουν τα πως και τι της συγγραφής και της σκηνοθεσίας της ταινίας τους.

Η λαμπερή πεντηκοστή έκδοση του London Film Festival τελείωσε χθες με το gala screening του Babel (2006), όπου ο Brad Pitt δεν καταδέχτηκε να παρευρεθεί τελικά και άφησε μόνο του τον Gael García Bernal να βγάλει το φίδι από την τρύπα. Η καλλιτεχνική διευθύντρια Sandra Hebron είπε για μια ακόμη φορά πόσο ευχαριστημένη έμεινε με το φεστιβάλ, που ξεχωριστά θεάματα όπως το 50 Screens και το A Portrait of London το έκαναν φέτος μοναδικό.



Το Red Road της Andrea Arnold που τιμήθηκε στις Κάνες, είδαμε στις Νύχτες Πρεμιέρας (μαζί με τη σκηνοθέτρια να τα τσούζει και να μη καταλαβαίνει τι λέει που) και παίζει και στα BIFA, τιμήθηκε και με το Sutherland Trophy, το βραβείο για την καλύτερη πρώτη ταινία δημιουργού. Το βραβείο FIPRESCI πήρε το Lo que sé de Lola του Javier Rebollo, με θέμα την ιστορία ενός Παριζιάνου που γοητεύεται από την Ισπανίδα γειτόνισσά του, τη Lola Duenas του Volver. Το Alfred Dunhill UK Film Talent Award πήρε ο παραγωγός Mark Herbert για το This is England, που παρουσίασε στους συμπολίτες του τους skinheads του '80, έχοντας ήδη ενημερώσει, σε βαθμό ειδικού βραβείου επιτροπής, τους Ρωμαίους φεστιβαλίζοντες. Μαζί με το βραβείο, λαμβάνει και το ουκ ευκαταφρόνητο ποσό των £15,000.

Τη λίστα των τιμηθέντων συμπληρώνουν το ντοκιμαντέρ Thin, η μικρού μήκους Silence is Golden, και οι συνήθεις Ζωές των Άλλων.