Τα χρόνια του πυγμάχου σούπερ ελαφρών βαρών (64ων κιλών) Micky Ward πριν τις κόντρες του με τον Arturo Gatti που σημάδεψαν το άθλημα στην Αμερική στα 00s.

Μαγκάκι με τσουπωτό κωλαράκι και μικροσκοπικό φουστάκι, αποφασίζει να φύγει απ’ το σπίτι της μάνας της και να ψάξει τον εαυτό της σε γκαρσονιέρα 45 τετραγωνικών, με θέα Λυκαβηττό και νοίκι απαγορευτικό.

Αγωνιστής του Πολυτεχνείου πάει στην Αμερική για μεταπτυχιακό, γυρίζει με τη γυναίκα της ζωής του, την αφήνει στην Ελλάδα για να γίνει υπερατλαντικός γιάπης και είκοσι χρόνια μετά μπλέκεται σε καπιταλιστικό σκάνδαλο.

Για να ξανακερδίσει τη κηδεμονία της κόρης της, γυναίκα πρέπει να αφηγηθεί σε κοινωνικό λειτουργό τέτοια παπάρα που μόνο άντρας θα μπορούσε να τη κατεβάσει.

Έκανε την πρώτη του κινηματογραφική εμφάνιση με το Η Αγάπη Είναι Ελέφαντας (2000) πριν μια δεκαετία, και την ακολούθησε με το Σώσε με (2001) έναν χρόνο μετά, χαράσσοντας εντελώς διαφορετική πορεία σε αισθητική και θεματική, για να δείξει εμφανώς, τόσο με την προσέγγισή σου, όσο και την ένδεια του προϋπολογισμού του, ποια ήταν η θεματική που πραγματικά τον απασχολούσε. Εξαφανίστηκε έκτοτε απ’ τα ντόπια κινηματογραφικά, για να οπλίσει τη θεωρητική του φαρέτρα, όπως λέει, πριν επιστρέψει στο σινεμά της κοινωνικής καταγραφής, ν’ αρχίσει να πυροβολεί δεξιά κι αριστερά με ανανεωμένη σιγουριά. Αυτό κάνει με τη νέα ταινία του, τα 45 Τετραγωνικά, που βγαίνει αύριο στις αίθουσες, μετά από φεστιβαλικό παρόν τόσο στις περασμένες Νύχτες Πρεμιέρας, όσο και στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης.

Με τη παρουσία του JOHNNY DEPP και της ANGELINA JOLIE, και αξιομνημόνευτες μόνο για την επίθεση σοβαρότητας που δέχτηκαν από τα αστεία του ίδιου του οικοδεσπότη τους, Ricky Gervais, απονεμήθηκαν τα ξημερώματα χτες στο Beverly Hilton του Los Angeles οι 68ες Χρυσές Σφαίρες.