Μετά το πείραμα της περσινής χρονιάς, όπου σε ένα τσούρμο ποικίλων εκδηλώσεων, είχαν ενταχτεί και προβολές ταινιών απ’ το Κινηματογραφικό Φεστιβάλ Βερολίνου, φέτος η διοργάνωση ξαναχτυπά, πληρέστερη, πλουσιότερη, και σαφέστερη, από σήμερα 4, έως και τις 11 Μαΐου.

Τρεις κινηματογράφοι της Αθήνας, το Ιντεάλ, το Άστρον και το Μικρόκοσμος-Prince, θα φιλοξενήσουν τις 50 ταινίες του φεστιβάλ, που προέρχονται απ’ όλα τα τμήματα της Berlinale. Απ’ το πλούσιο πρόγραμμα, εύκολα ξεχωρίζουμε το A Prairie Home Companion του Robert Altman, το αυστραλέζικο western The Proposition του John Hillcoat με τον Guy Pearce, την Emily Watson, και σενάριο (και μουσική) του Nick Cave, το Offside του Jaffar Panahi που κέρδισε την Αργυρή Άρκτο στην τελευταία διοργάνωση, την πρώτη σκηνοθετική δουλειά της Franka Potente με τίτλο Digging for Belladonna, το μουσικό Leonard Cohen: I’m your Man με τον Bono, τον Cave, και πολλούς άλλους σε σπάνιες εκτελέσεις, τη μεταφορά της ιστορίας των Hansel and Gretel από την Anne Wild, τον ακραίο πειραματισμό του Γιώργου Λάνθιμου με την Κινέττα του, και το πολυβραβευμένο πολεμικό δράμα Sophie Scholl: The Last Days, που ήταν υποψήφιο για Όσκαρ Ξενόγλωσσης, το 2005.

Εκτός απ’ αυτές όμως, το κοινό θα έχει την ευκαιρία να δοκιμάσει τα ένστικτα και τις αντοχές του σε πολλές άλλες ταινίες, οι οποίες χωρίζονται στις τέσσερις βασικές κατηγορίες του φεστιβάλ --το Διαγωνιστικό, το Πανόραμα, το Φόρουμ και το Παιδικό Τμήμα-- ενώ παράλληλα θα τρέχουν και τα αφιερώματα στον Σύγχρονο Γερμανικό Κινηματογράφο, το Dream-girls: Οι stars του ’50 και τα Teddy Awards, που είναι το gay and lesbian κομμάτι του φεστιβάλ Βερολίνου.

Και για να αποκτήσει τον απαραίτητο κοσμοπολίτικο αέρα του, το φεστιβάλ έχει ετοιμάσει διάφορα party και events στον πολυχώρο Bacaro (απέναντι απ’ το Χρηματιστήριο), ο οποίος έχει επιλεγεί ως το κεντρικό σημείο συνάντησης της διοργάνωσης. Εκεί, το κοινό θα μπορεί να βρει τις ντάνες με τα έντυπα υλικά, να αγοράσει τα διαρκείας του, και να παρακολουθήσει και την ειδική θεατρική παράσταση Marlene της Pam Gems για τη ζωή της Marlene Dietrich, που θα ανέβει ειδικά για την διοργάνωση και θα πρωταγωνιστεί η Δήμητρα Χατούπη. Θα γίνουν τρεις παραστάσεις (7,8 και 9 Μαΐου) και το εισιτήριο είναι στα 20 ευρώ.

Το πρόγραμμα προβολών εδώ

Περισσότερα, στο επίσημο site

Δε ξέρω σε ποιανού έσκασε το κεφάλι αυτό το βαρύ σεντούκι αλλά η θυσία του (σίγουρα νεκρού) δε πήγε χαμένη. Ο θησαυρός που ξεχύθηκε λέγεται τρέιλερ των δεύτερων Πειρατών της Καραϊβικής και κυκλοφορεί στο δίκτυο σαν ιός εδώ και λίγες ώρες. Χωρίς η Disney να έχει ανακοινώσει καν την ύπαρξή του!

Όσοι γενναίοι τόλμησαν να προωθήσουν το υψηλής ανάλυσης βίντεο, είδαν τους server τους να τσαλακώνονται πιο γρήγορα κι από αεροπλάνο στα χέρια του Superman. Ένας πάντως, αυτή τη στιγμή, φωνάζει ακόμα "χτύπα κι άλλο".

Update: Το επίσημο status του τρέιλερ είναι ακόμα στον αέρα. Και δεν πρόκαμε να προβληθεί στις αίθουσες τη Παρασκευή, πριν από το άνοιγμα του Mission Impossible III (2006), σύμφωνα με τις πρώτες αναφορές. Και ίσως γι' αυτό να "διέρρευσε" στο δίκτυο. Αλλά όπως και να 'χει, ενίσχυσε το status της ταινίας ως το αδιαμφισβήτητο blockbuster του καλοκαιριού, τουλάχιστο στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού. Και ολοκλήρωσε το καλοκαιρινό sweep της Disney που, με την ολοκλήρωση της (μαμούθ) εξαγοράς της Pixar και το Cars (2006) στις αίθουσες στις 9 Ιουνίου, προβλέπεται να μη προλαβαίνει να μετράει δολλαρομύρια όλο το καλοκαίρι.

Ο Captain Jack επιστρέφει στις 7 Ιουλίου και όλα τα spoilers του γυρισμού του θα τα βρεις μαζεμένα στο wherestherum.com. Κι αν ακόμα δεν είδες τη high resolution προαναγγελία, της οποίας αγαπημένα μέρη όλων είναι.. όλα, ρίξε μια ματιά στη Yahoo! playlist με id: 142731.

Μόλις, μόλις βγήκε online το trailer της επιστροφής του ατσαλένιου, υπερανθρώπου, κτλ. Πριν καν τα πρώτα δορυφορικά feeds, που θα ξεκινήσουν σε καμιά ώρα, σύμφωνα με το χτεσινό δελτίο τύπου. Και βέβαια πριν την επίσημη πρώτη του στις αίθουσες, τη Παρασκευή, στις προβολές του Mission Impossible III (2006)!

Η περίοδος των μπλοκμπάστερ προσγειώνεται στα κεφάλια μας λοιπόν. Αν και το συγκεκριμένο δε μπορώ να πω ότι το περιμένω με κομμένη την ανάσα, παρά τη Kate Bosworth και τον Bryan Singer. Σταμάτησα να διαβάζω τα κόμικς του "ήρωα" πριν κλείσω τα 10 και έκανα εξαίρεση μόνο για να τον δω να τον κάνει λιώμα ο Doomsday - η Supergirl (v5), ειδικά στα πρώτα τεύχη με τα βυζάκια, σχεδιασμένα από τον Ian Churchill, να βγάζουν μάτι, είναι.. άλλη ιστορία βέβαια. Ε και ο Kevin Spacy μου φαίνεται πιο gay κι απ' τον Capote - όπως θα ταίριαζε στον Lex Luthor, μάλλον.

Όχι ότι το trailer δεν έχει και τις καλές του στιγμές.

Καλως ήλθατε. Η κριτική αυτή, αν επιλέξετε να τη διαβάσετε, θα κάνει την τοστιέρα σας να αυτοκαταστραφεί σε 5''. Σε περίπτωση που επιλέξετε να χρησιμοποιήσετε την εγγύηση, η εταιρεία κατασκευής της, θα αρνηθεί κάθε σχέση μαζί σας. Όπως καταλάβατε, ήρθε επιτέλους η ώρα να δείτε στην οθόνη εκείνη την ταινία που σας κάνει να ξύνετε ακόμη και τον κώλο σας στο ρυθμό του theme της.


Είναι ανησυχητικό να βλέπεις αγαπημένους υπερπράκτορες, με τους οποίους έχεις περάσει τα μικράτα σου, να αποτραβιούνται από την ενεργό δράση. Σημαίνει ότι μεγάλωσαν και θέλουν να κάνουν οικογένεια. Όμως τόσα χρόνια στην υπηρεσία της παγκόσμιας ασφάλειας, ο Ethan Hunt αξίζει να βάλει επιτέλους και λίγη ευτυχία στη ζωή του, κι ένα σπίτι στο οποίο να μπορεί να επιστρέφει και να βρίσκει ένα πιάτο ζεστό φαί. Βέβαια, η παγκόσμια τρομοκρατία έχει αντίθετη άποψη.Ο Hunt ξαναβγαίνει στο πεδίο, όταν ένας διαβόητος λαθρέμπορος απαγάγει τη γυναίκα του, και απειλεί να την σκοτώσει αν ο καλύτερος πράκτορας της Impossible Mission Force δεν του επιστρέψει το επικίνδυνο χημικό όπλο την αγοραπωλησία του οποίου κατάφερε να αποτρέψει.


Ο J.J. Abrams, το μυαλό πίσω από τις τηλεοπτικές επιτυχίες Alias και Lost, στήνει ένα δίωρο τιγκαρισμένο στην καταιγιστική δράση, με τον Tom σε κορυφαία φόρμα να αναμετριέται με τον πιο διεστραμμένο και επικίνδυνο αντίπαλό του yet, αλλά και με τα σκοτεινά κυκλώματα της ίδιας του της υπηρεσίας. Σε αντίθεση με τις δύο πρώτες ταινίες, που έμοιαζαν σαν επιμηκυμένα επεισόδια της γνωστής τηλεοπτικής σειράς, η τρίτη, με τα αλεπάλληλα set pieces να διαδέχονται το ένα το άλλο χωρίς διακοπή, φέρνει περισσότερο σε ένα μάτσο επεισόδια στη σειρά, από τα οποία έχουν αφαιρεθεί τα δραματικά διαλείμματα και οι διακοπές για διαλόγους. Αυτό ίσως αποτελέσει το μόνο αρνητικό της ταινίας, κυρίως για όσους δεν είχαν αφιερώσει το χρόνο να γνωριστούν με τον ήρωα και τις βασικές αρχές του franchise. Ο Abrams, θεωρεί τις λεπτομέρειες περιττές, και δε διστάζει να το ξεκαθαρίσει σε κομβικές στιγμές της εξέλιξης της πλοκής. Όλοι οι φυσικοί χαρακτήρες της ταινίας είναι σχηματικοί, το ίδιο και ο λόγος που τρέχουν πέρα-δώθε στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα (μα ποιος σοβαρός πράκτορας θα έβγαινε στο σεργιάνι για ένα βιολογικό όπλο άγνωστων δυνατοτήτων, και με τον κωδικό όνομα Λαγοπόδαρο;) και βρίσκονται σε δεύτερη μοίρα από τον κεντρικό, που είναι η δράση, δράση, δράση.

Αυτό βέβαια καθόλου δε ενοχλεί, καθώς η ταινία παραδίδει ακριβώς αυτό που υπόσχεται, και σε άπλετη επάρκεια, ενώ επαναφέρει το franchise σε πολύ πιο δυναμικά μονοπάτια μετά τα εξπρεσιονιστικά μπαλέτα και το μαλλί κομμωτηρίου που είχε επιβάλει στον δεύτερο πιο δυναμικό υπερπράκτορα της μεγάλης οθόνης ο John Woo. (Σε περίπτωση που αναρωτιέστε, ο πρώτος είναι για την ώρα ο Jason Bourne, αν και ο καινούριος Bond ενδέχεται να τον ανατρέψει). Ευχάριστη έκπληξη αποτελεί η μονόλεπτη νύξη του Abrams για τις σχέσεις των μυστικών υπηρεσιών με την παγκόσμια τρομοκρατία, σε μια απολαυστική εμπειρία, που συστήνεται ανεπιφύλακτα για τους fans των μπαμ-μπουμ και τον μπιγκ μπανγκ, στο τέλος της οποίας μπορούμε όλοι να τραγουδήσουμε "Hey, hey, I saved the world today..."

Ο George Clooney, η Reese Witherspoon, η Meryl Streep, η Ellen DeGeneres, ο Will Smith και ο Ang Lee είναι ανάμεσα στους 100 ανθρώπους με τη μεγαλύτερη επιρροή στον κόσμο, σήμερα. Σύμφωνα με τη σχετική λίστα του Time, που πριν μερικές ώρες δόθηκε στη δημοσιότητα.

Και δε διαφωνεί κανείς ότι το άστρο του "Academy Award Winner" (τίτλος που είχε προβλέψει και ο ίδιος ότι θα τον συνοδεύει πια, ως βαρύτερος από το όνομά του) Clooney, λάμπει ισχυρότερα από ποτέ. Αλλά θα περίμενε, ο ίδιος κανείς, από τη senior editor και υπεύθυνη του καλλιτεχνικού τμήματος του περιοδικού να δείξει περισσότερη αυτοσυγκράτηση στη σχετική αγιογράφηση. Τουλάχιστο περισσότερη από τον άγιο Τζορτζ που τη βραδιά της απονομής, κατόρθωσε να σταματήσει προτού πει ότι το χόλιγουντ, και ο ίδιος προσωπικά, κάνει το κόσμο καλύτερο. Από την άλλη βέβαια, κρίνοντας από τη φωτογραφία της και μόνο και από το ότι είναι γυναίκα, δεν είναι απρόσμενο αυτό που συνέβη τελικά: να.. σκοτώσει, προσπαθώντας να αποκτήσει το βαρύτιμο κειμήλιο που σκιαγραφεί.

Στα υπόλοιπα, το A Prairie Home Companion (2006) προφανώς αναμένεται να αλλάξει κι αυτό τον κόσμο, και ο Robert Altman μιλά για τη Meryl Streep και τις φωνητικές της ικανότητες με μεγαλύτερο ενθουσιασμό απ' ότι ο Trier θα έπνιγε τη Bjork. Και αντίστροφα, η Zhang Ziyi μιλάει για τον εαυτό της με τον ίδιο ενθουσιασμό που εντυπωσίασε τον Ang Lee για να της δώσει το πρώτο της σημαντικό ρόλο (στον Τίγρη & Δράκο (2000)).

Ο Smith, η DeGeneres και η Witherspoon (με αυτή τη σειρά) έχουν κάποιο λόγο ύπαρξης στη λίστα και την αντίστοιχη αντιμετώπιση. Ενώ ειδική μνεία αξίζει στην Angelina Jolie που μπήκε στην κατηγορία των ηρώων του περιοδικού και μιλά για αυτή κανείς άλλος από τον Chef de Cabinet του ΟΗΕ, Mark Malloch Brown. Και αν συνεχίσει έτσι θα καταλήξει σα τη Britney, ούτε στο τοπ δισεκατομμύριο των πιο σέξι, να αραδιάζει κουτσούβελα και να τη βρίζουν οι (καλές) μανάδες για την απροσεξία της. Και θα την υποδυθεί η εγγονή της Paris Hilton όταν την κάνουν ταινία, φυσικά.

Η πλήρης λίστα και τα αφιερώματα βρίσκονται στη ξεχωριστή σελίδα του Time.com.

Απ' ότι φαίνεται, ο πρώτος Bond, εδώ και πάαρα πολύ καιρό (ή ο πρώτος, τελεία) που γαμάει και δέρνει, θα είναι ο Daniel Craig. Και ας διαμαρτύρονται όσες και όσοι τους χαλάει τη φαντασίωση.

Update: Κυκλοφόρησε και το επίσημο teaser στη σελίδα της Sony για τη ταινία. Αλλά και μόνο ότι ένα κλιπ, γραμμένο από τη τηλεόραση και στα γαλλικά, έκανε το γύρο του κόσμου αυτές τις λίγες μέρες που μεσολάβησαν, είναι ενδεικτικό του ενδιαφέροντος που υπάρχει.

Από τη μια, η 21η ταινία του franchise της EON στοχεύει στο να φέρει και τον υπερπολύτιμο χαρακτήρα της στον 21ο αιώνα. Μέσω.. reboot, στο δρόμο που άνοιξε το Batman Begins (2005) και μάλλον θα συνεχίσει και η επιστροφή του Superman. Με αντίστοιχη επιστροφή στα βασικά, χωρίς Aston Martin, χωρίς γκατζετιές, χωρίς μπακαρά, χωρίς κουστούμια και χωρίς.. ρούχα, όπως ήδη είπαμε αρκετές φορές.

Από την άλλη ο Bond Begins δε θα μπορούσε να ξεκινήσει χωρίς νέο Bond. Και η επιλογή της παραγωγής, ο Daniel Craig, ξίνισε πάρα πολλούς από τη στιγμή της ανακοίνωσής της. Και συσπείρωσε υπέρ του (πρώην) Πιρς Μπρόσναν, εκτός από τις γυναίκες που τα macho πρότυπά τους ανέκαθεν έγερναν προς Ρότζερ Μουρ να τρέχει με στιλάκι πιο εξωφρενικό κι από Τομ Κρουζ (βλ. κάτι σε Σκάρλετ, όπως ξαναματάπαμε), ακόμα και όσους τον κράζαν υπέργηρο πριν καν βγει το Die Another Day (2002).

Και από την άλλη άλλη, υπήρχαν κι αυτοί που δεν ασχολήθηκαν και ποτέ σοβαρά με μια.. σειρά που ο ήρωάς της έμοιαζε έτοιμος να λιποθυμήσει αν του χαλάσεις τη χωρίστρα. Και δε θα τσαλάκωνε ποτέ σε ένα μπουνίδι το σακάκι του απλά γιατί πριν του κάνουν τη μούρη κιμά θα είχε φροντίσει να το βγάλει, να το διπλώσει και να το εναποθέσει ασφαλώς πρώτα. Ε και στους τελευταίους το teaser έδωσε ξαφνικά φωνή. Και το μόνο αρνητικό που του βρίσκω είναι ότι η σπιντάτη έκδοση του μουσικού θέματος, δεν υπογράφεται από τον, συνήθη ύποπτο, David Arnold (όπως λέει ο ίδιος στο forum της σελίδας του), και μάλλον δε θα μπορείς να το βρεις πουθενά.

Σημείωσε, τέλος, ότι στη σκηνοθεσία επιστρέφει ο Martin Campbell του GoldenEye (1995). Ενώ στο σενάριο έβαλε το χεράκι του και ο πολυοσκαρούχος Paul Haggis του Crash (2004) και του Million Dollar Baby (2004).