Pac Man: Trailer για ένα blockbuster
Ξεχάστε φίδια και αεροπλάνα γιατί το πραγματικό sleeper hit του καλοκαιριού απειλεί να γίνει μια κίτρινη μπίλια που τρώει τελίτσες αποφεύγοντας χρωματιστά φαντάσματα.
Εδώ και δυο μέρες που έσκασε μύτη το trailer στο IFILM και στο YouTube προσπαθώ να βρώ, όπως όλοι, αν είναι for real, όπως ισχυρίζεται ο δημιουργός του. Πραγματικότατες είναι βέβαια οι τουλάχιστον 300.000 θεάσεις του. Και αναμένεται συνέχεια.
Πραγματικά είναι και τα δικαιώματα παραγωγής της ταινίας που κατέχει η Crystal Sky από το 2002. Και πραγματική είναι και η πρόθεση του CEO της, Steven Paul, να τα εξασκήσει, σύμφωνα με τη συνέντευξή του, πριν μερικούς μήνες, στο Gamecloud. Υπαρκτό είναι, τέλος, το θανάσιμο μίσος των gamers τόσο για τον Paul όσο και για τον Uwe Boll, αφού οι κινηματογραφικές μεταφορές παιχνιδιών και από τους δυο δεν ήταν και ότι καλύτερο στην ιστορία της 7ης τέχνης. Στη πραγματικότητα είναι το καλύτερο.. γέμισμα για το Βottom 100 του IMDb.
Ανύπαρκτα είναι, φαινομενικά, τα έσοδα των παραγωγών και άπειρες οι θεωρίες για τους ποιους δουλεύουν για να βγάλουν λεφτά. Ανύπαρκτη είναι όμως και η σχέση τους, μέχρι τώρα, αφού ο Boll διευθύνει τη δικιά του εταιρεία (παραγωγής). Άρα τα credits του trailer (με τον Uwe Boll να παρουσιάζει παραγωγή του έτερου θανάσιμα αγαπημένου Paul WS Anderson) είναι παράταιρα. Και το εξαιρετικά πιθανότερο είναι να αποτελούν πισωδούλεμα του 20χρονου Scott Gairdner προς όλη τη σχετική βιομηχανία.
Γλυκιά φάση πάντως.
Εδώ και δυο μέρες που έσκασε μύτη το trailer στο IFILM και στο YouTube προσπαθώ να βρώ, όπως όλοι, αν είναι for real, όπως ισχυρίζεται ο δημιουργός του. Πραγματικότατες είναι βέβαια οι τουλάχιστον 300.000 θεάσεις του. Και αναμένεται συνέχεια.
Πραγματικά είναι και τα δικαιώματα παραγωγής της ταινίας που κατέχει η Crystal Sky από το 2002. Και πραγματική είναι και η πρόθεση του CEO της, Steven Paul, να τα εξασκήσει, σύμφωνα με τη συνέντευξή του, πριν μερικούς μήνες, στο Gamecloud. Υπαρκτό είναι, τέλος, το θανάσιμο μίσος των gamers τόσο για τον Paul όσο και για τον Uwe Boll, αφού οι κινηματογραφικές μεταφορές παιχνιδιών και από τους δυο δεν ήταν και ότι καλύτερο στην ιστορία της 7ης τέχνης. Στη πραγματικότητα είναι το καλύτερο.. γέμισμα για το Βottom 100 του IMDb.
Ανύπαρκτα είναι, φαινομενικά, τα έσοδα των παραγωγών και άπειρες οι θεωρίες για τους ποιους δουλεύουν για να βγάλουν λεφτά. Ανύπαρκτη είναι όμως και η σχέση τους, μέχρι τώρα, αφού ο Boll διευθύνει τη δικιά του εταιρεία (παραγωγής). Άρα τα credits του trailer (με τον Uwe Boll να παρουσιάζει παραγωγή του έτερου θανάσιμα αγαπημένου Paul WS Anderson) είναι παράταιρα. Και το εξαιρετικά πιθανότερο είναι να αποτελούν πισωδούλεμα του 20χρονου Scott Gairdner προς όλη τη σχετική βιομηχανία.
Γλυκιά φάση πάντως.
Previously on Movies for the Masses: Trailer mashups: Πέρασμα στο mainstream
Tribeca 2006: Τα βραβεία
Απονεμήθηκαν χτες βράδυ, 6 Μαίου, στο Golden Bridge Restaurant της Chinatown (στη Νέα Υόρκη, φυσικά) τα βραβεία του φετινού Tribeca Film Festival. Με τον.. πόλεμο να κερδίζει πολύ.
Το σημαντικότερο βραβείο, καλύτερης αφηγηματικής ταινίας (ή ταινίας "μυθοπλασίας" αν προτιμάς) πήγε στον Ευλογημένο από τη Φωτιά (Iluminados por el fuego - Blessed by Fire (2006)) του Αργεντινού Tristán Bauer. Που αφηγείται την ιστορία ενός βετεράνου που δε μπορεί να ξεπεράσει τον πόλεμο στα Malvinas/Falklands. Και περιέχει ένα έντονο μήνυμα για τις Ηνωμένες Πολιτείες και τη Βρετανία για τη σύρραξη στο Ιράκ, σύμφωνα με το δημιουργό του. Που χαρακτήρισε το συγκεκριμένο πόλεμο "έγκλημα" σε δηλώσεις του στο Reuters.
Το βραβείο καλύτερου ντοκιμαντέρ κέρδισε το The War Tapes (2006) της Deborah Scranton, που έδωσε ψηφιακές κάμερες σε αμερικανούς στρατιώτες που πήγαιναν στο Ιράκ και έραψε τη ταινία της με πάνω από 800 ώρες φιλμ που της επέστρεψαν. Και ως καλύτερο νεοϋορκέζικο ντοκιμαντέρ τιμήθηκε το When I Came Home (2006), του Dan Lohaus, για ένα βετεράνο του Ιράκ που καταλήγει άστεγος στη Νέα Υόρκη.
Καλύτερες ερμηνείες επιλέχτηκαν αυτές της τσέχας Eva Holubová στους Účastníci Zájezdu - Holiday Makers (2006) και του γερμανού Jürgen Vogel στη Der Freie Wille - The Free Will (2006). Ενώ τιμήθηκαν και τρια (3) φιλμ για μουσουλμανικές χώρες, συμπεριλαμβανομένης της πιο ακριβής αιγυπτιακής παραγωγής Omaret Yacoubian - The Yacoubian Building (2005), βασισμένης στο αντίστοιχο για τρία(!) χρόνια best-seller.
Το, 5ο στην ιστορία του, φεστιβάλ άνοιξε, όπως ήδη ξέρεις, με το United 93 (2006) -που παρά το θόρυβο και τις καλές κριτικές δε τα πήγε και τόσο καλά στα ταμεία- και πρόβαλλε 274 ταινίες από 40 χώρες. Η πλήρης λίστα των βραβείων του, κομπλέ με τρέιλερ, βρίσκεται στο Tribeca Film Festival-2006 Award Winners.
Το σημαντικότερο βραβείο, καλύτερης αφηγηματικής ταινίας (ή ταινίας "μυθοπλασίας" αν προτιμάς) πήγε στον Ευλογημένο από τη Φωτιά (Iluminados por el fuego - Blessed by Fire (2006)) του Αργεντινού Tristán Bauer. Που αφηγείται την ιστορία ενός βετεράνου που δε μπορεί να ξεπεράσει τον πόλεμο στα Malvinas/Falklands. Και περιέχει ένα έντονο μήνυμα για τις Ηνωμένες Πολιτείες και τη Βρετανία για τη σύρραξη στο Ιράκ, σύμφωνα με το δημιουργό του. Που χαρακτήρισε το συγκεκριμένο πόλεμο "έγκλημα" σε δηλώσεις του στο Reuters.
Το βραβείο καλύτερου ντοκιμαντέρ κέρδισε το The War Tapes (2006) της Deborah Scranton, που έδωσε ψηφιακές κάμερες σε αμερικανούς στρατιώτες που πήγαιναν στο Ιράκ και έραψε τη ταινία της με πάνω από 800 ώρες φιλμ που της επέστρεψαν. Και ως καλύτερο νεοϋορκέζικο ντοκιμαντέρ τιμήθηκε το When I Came Home (2006), του Dan Lohaus, για ένα βετεράνο του Ιράκ που καταλήγει άστεγος στη Νέα Υόρκη.
Καλύτερες ερμηνείες επιλέχτηκαν αυτές της τσέχας Eva Holubová στους Účastníci Zájezdu - Holiday Makers (2006) και του γερμανού Jürgen Vogel στη Der Freie Wille - The Free Will (2006). Ενώ τιμήθηκαν και τρια (3) φιλμ για μουσουλμανικές χώρες, συμπεριλαμβανομένης της πιο ακριβής αιγυπτιακής παραγωγής Omaret Yacoubian - The Yacoubian Building (2005), βασισμένης στο αντίστοιχο για τρία(!) χρόνια best-seller.
Το, 5ο στην ιστορία του, φεστιβάλ άνοιξε, όπως ήδη ξέρεις, με το United 93 (2006) -που παρά το θόρυβο και τις καλές κριτικές δε τα πήγε και τόσο καλά στα ταμεία- και πρόβαλλε 274 ταινίες από 40 χώρες. Η πλήρης λίστα των βραβείων του, κομπλέ με τρέιλερ, βρίσκεται στο Tribeca Film Festival-2006 Award Winners.
Previously on Movies for the Masses: 2006 MTV Movie Awards: Οι υποψηφιότητες
Η Lindsay Lohan θέλει βυζιά και κώλο
You want to be called sexy, and you want to have tits and an ass.
Τάδε έφη Lindsay Lohan στη χτεσινή Mirror. Και δε θα μπορούσα να το πω καλύτερα, φυσικά. Όμως για να το χωνέψει η πρώην, πιο λατρεμένη από τους αμερικάνους (και όχι μόνο) πορνόγερους, ανήλικη ηθοποιός, έπρεπε να ταράξουν στο δούλεμα ως και την 12χρονη αδερφή της, οι συμμαθητές της, στο σχολείο. Γιατί τις λέξεις που της έσουραν όλοι οι υπόλοιποι πρώην (και μη) θαυμαστές της, τα σχολιαρόπαιδα θα κάνουν χρόνια να τις καταλάβουν.
Όπως και να 'χει η Λίντσεϊ, που ελπίζει, στις δηλώσεις της, να τη συγχωρέσουμε αφού ήταν μικρή και δε της έκοβε, έχει δείξει έκτακτα σημάδια συμμόρφωσης, στα.. σωστά σημεία, όπως ήδη είπαμε. Και το ίδιο έκτακτη δουλειά κάνει και ο ατζέντης της τελευταία. Με αποτέλεσμα να εμφανίζεται στα "ρεπορτάζ", ακόμα και των πιο άσχετων, πιο συχνά και από τη Paris Hilton. Η ίδια διαφεύδει ότι υπάρχει οποιοσδήποτε στη ζωή της ("If I dated all the people they say I have I'd be dead by now"). Ενώ μέχρι και τα club στα οποία την "πέφτει" σε διάφορους Νιάρχους, Ratners, κτλ., αναγκάζονται να βγάλουν διαψεύσεις πια. Όποιον θέλεις πιστεύεις.
Στα κινηματογραφικά, η καβλιάρα σταρ εμφανίζεται μαζί με τη (σημαντικότατη φέτος, κατά το Time, θυμίζω) Meryl Streep, όχι μόνο στο εξώφυλλο του W Μαίου αλλά και στο A Prairie Home Companion (2006) του Robert Altman (που, κατά σύμπτωση, έκανε επίσημη πρεμιέρα προχτές, στο ίδιο θέατρο που γυρίστηκε, την ίδια μέρα που άνοιγε και τη Berlinale in Athens 2006). Και στο Just My Luck (2006) του εξειδικευμένου σε ρομαντικές κωμωδίες Donald Petrie (που ανοίγει στις αμερικάνικες πολιτείες την ερχόμενη Παρασκευή). Και σε πολύ περισσότερες ταινίες, το επόμενο χρονικό διάστημα, απ' όσες άλλες κάνουν συνολικά στη καριέρα τους. Ήταν να μην αρχίσει να (ξανα)βάζει κανά κιλό.
Όπως και να 'χει η Λίντσεϊ, που ελπίζει, στις δηλώσεις της, να τη συγχωρέσουμε αφού ήταν μικρή και δε της έκοβε, έχει δείξει έκτακτα σημάδια συμμόρφωσης, στα.. σωστά σημεία, όπως ήδη είπαμε. Και το ίδιο έκτακτη δουλειά κάνει και ο ατζέντης της τελευταία. Με αποτέλεσμα να εμφανίζεται στα "ρεπορτάζ", ακόμα και των πιο άσχετων, πιο συχνά και από τη Paris Hilton. Η ίδια διαφεύδει ότι υπάρχει οποιοσδήποτε στη ζωή της ("If I dated all the people they say I have I'd be dead by now"). Ενώ μέχρι και τα club στα οποία την "πέφτει" σε διάφορους Νιάρχους, Ratners, κτλ., αναγκάζονται να βγάλουν διαψεύσεις πια. Όποιον θέλεις πιστεύεις. Στα κινηματογραφικά, η καβλιάρα σταρ εμφανίζεται μαζί με τη (σημαντικότατη φέτος, κατά το Time, θυμίζω) Meryl Streep, όχι μόνο στο εξώφυλλο του W Μαίου αλλά και στο A Prairie Home Companion (2006) του Robert Altman (που, κατά σύμπτωση, έκανε επίσημη πρεμιέρα προχτές, στο ίδιο θέατρο που γυρίστηκε, την ίδια μέρα που άνοιγε και τη Berlinale in Athens 2006). Και στο Just My Luck (2006) του εξειδικευμένου σε ρομαντικές κωμωδίες Donald Petrie (που ανοίγει στις αμερικάνικες πολιτείες την ερχόμενη Παρασκευή). Και σε πολύ περισσότερες ταινίες, το επόμενο χρονικό διάστημα, απ' όσες άλλες κάνουν συνολικά στη καριέρα τους. Ήταν να μην αρχίσει να (ξανα)βάζει κανά κιλό.Δείτε/Κρύφτε το trailer του Just My Luck (2006) v
Previously on Movies for the Masses: Η Charlize Theron Μέριλιν
Αλέξης Δαμιανός: In Memoriam
Έσβησε χτες στο σπίτι του στην Εκάλη, στις 1:20 το μεσημέρι ο Αλέξης Δαμιανός, δημιουργός των δυο σημαντικότερων, κατά την άποψή μου και όχι μόνο, ταινιών στην ιστορία του ελληνικού κινηματογράφου. Του Μέχρι το Πλοίο (1966) και της Ευδοκίας (1970). Ίσως σημαδιακά, εν μέσω καραμανλοτατουλοβουλγαράκηδων από τη μια και Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Φόρουμ από τη άλλη.
Κηδεύεται αύριο, μέρα πορείας, στις 11 το πρωί, στο Β' Νεκροταφείο. Δημοσία δαπάνη.
Κηδεύεται αύριο, μέρα πορείας, στις 11 το πρωί, στο Β' Νεκροταφείο. Δημοσία δαπάνη.
Ο Αλέξης Δαμιανός γεννήθηκε το 1921 στην Αθήνα. Μετράει χρόνια και σημαντικά γεγονότα: έζησε όλη την ιστορία που εμείς απλώς διαβάζουμε, την ιστορία που αυτόν τον ώθησε στη δημιουργία. Το λέω αυτό, γιατί συμφωνώ με τη γνώμη εκείνων που θέλουν το ρεύμα των κινηματογραφιστών της γενιάς του ΄60 να μάχεται με τις ταινίες του εναντίον της Χούντας των Συνταγματαρχών(1967-1974) και να προσπαθεί να αποδώσει την "ελληνικότητα" ενάντια στις έντονες αμερικάνικες επιρροές της εποχής. Η Ευδοκία (1971), καθώς και η πρώτη ταινία του Θόδωρου Αγγελόπουλου, Αναπαράσταση (1970) είναι χαρακτηριστικά παραδείγματα του κινηματογράφου που ο κριτικός Φώτης Αλεξίου ονόμασε "Νέος Ελληνικός Κινηματογράφος". Είναι το νέο αυτό ρεύμα που θέλησε να εναντιωθεί στον εμπορικό κινηματογράφο της εποχής, τα ηνία του οποίου κρατούσε η Φίνος Φιλμς και να ασχοληθεί με έναν τύπο ανεξάρτητου κινηματογράφου - που έχει ίσως ομοιότητες με τη γαλλική Nouvelle Vague.
Ο Δαμιανός σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου και στη Φιλοσοφική Σχολή Αθηνών. Η πολιτική κατάσταση της εποχής δεν τον άφησε αδιάφορο εξαρχής. Μέσα από τη δουλειά του –ξεκίνησε ως ηθοποιός- έκανε τη δική του αντίσταση στην Εποχή της Κατοχής. Μαζί με ηθοποιούς όπως η Αλέκα Παϊζη και με επικεφαλής το Γιώργο Σεβαστίκογλου έγινε το Λαϊκό Θέατρο με σκοπό να αναπτερώσει το ηθικό του κόσμου. Αυτή την πρώτη φορά όπως και πολλές φορές αργότερα, οι αρχές κατάφερναν να τα χαλάνε όλα.
Ίδρυσε το "Πειραματικό Θέατρο" και το θέατρο "Πορεία". Σκηνοθέτησε και έπαιξε σε θεατρικές παραστάσεις, έπαιξε σε ταινίες όπως ο Κλέφτης του Παντελή Βούλγαρη ή ο Καιρός των Ελλήνων του Λάκη Παπαστάθη. Έγραψε δύο θεατρικά έργα "Το καλοκαίρι θα θερίσουμε" και "Ένα αγκάθι στο σπιτικό μας", έκανε τρεις από τις καλύτερες ελληνικές ταινίες όλων των εποχών και...συνεχίζει. Δε σνόμπαρε ούτε την τηλεόραση (Παράξενος Ταξιδιώτης, Πατούχας). Το 45ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης έκανε αφιέρωμα στη δουλειά του με τον τίτλο "Αλέξης Δαμιανός: Ο Λυρισμός της Βίας". Και δε θα μπορούσε να του δώσει πιο αντιπροσωπευτικό τίτλο.
Το Μέχρι το Πλοίο κατέδειξε τον ποιητικό οίστρο του. Ήρθε η Ευδοκία, μια ιστορία μεστή και συγχρόνως απέριττη να τον φτάσει στο απόγειό του. Το comeback του ήταν πολυαναμενόμενο. Ο Ηνίοχος ήρθε λίγο αργά και ίσως μάλιστα να άφησε κάποιους απογοητευμένους. Ολοκλήρωσε πάντως μια πορεία –μια χαλαρή τριλογία την έχουν χαρακτηρίσει άλλοι- στον ελληνικό χωροχρόνο που κάλυψε το διάστημα από το 1966 μέχρι και το 1995.
*Το αφιέρωμα στη "πιο εμβληματική μορφή του σύγχρονου ελληνικού κινηματογράφου" πρωτοδημοσίευσε η estelle του Scarlet Carpet, πέρσι, στο cine.gr. Μετά από δικό μου.. καταναγκασμό, για να γίνει όσο ήταν τουλάχιστο εν ζωή.
The Proposition (2005)
(4.5/5)Σκηνοθεσία: John Hillcoat
Σενάριο: Nick Cave
Παίζουν: Guy Pearce, Danny Huston, Ray Winstone
Δείτε/Κρύφτε το trailer v
Στη μεγάλη παράδοση του Leone και, κυρίως, του Peckinpah, κυρίες και κύριοι, το Movies for the Masses υπερήφανα σας παρουσιάζει ένα από τα καλύτερα western όλων των εποχών.
Από την Αυστραλία. Και δε κάνω καθόλου πλάκα. Βλέπετε το πρόσφατο Candy (2006) είναι μόνο ο πάτος του παγόβουνου της κινηματογραφικής παραγωγής μιας ηπείρου που αγνοούμε παντελώς. Αλλά χώνεψε τα άπειρα μύρια της παραγωγής της Τριλογίας του Δαχτυλιδιού και έβγαλε μερικές από τις καλύτερες ταινίες του 2005. Με χαρακτηριστικότερα (και όχι μόνα) παραδείγματα τα Little Fish, Look Both Ways, The World's Fastest Indian.
Και πρώτο και καλύτερο το The Proposition. Που θα αφήσει και την ισχυρότερη εντύπωση απ' όλα. Και σε μια περίοδο που πολλές δημιουργίες, όπως ήδη είπαμε, φρουρούν σα χρηματαποστολή τις κόπιες μη και τις δει κανένας πριν τη πρώτη μέρα προβολής, τα πρώτα οχτώ (8) λεπτά της ταινίας προβάλλονται ελεύθερα στο IFILM. Που παρεμπιπτόντως, γράφει τη δική του ιστορία, αλλάζοντας τις μορφές προώθησης, κόντρα στο ρεύμα, με τα 8λεπτα previews του.
Το άλλο ρεύμα πάντως, αυτό που ξεκινάει από την ανάποδη πλευρά του πλανήτη, αφουγκράζονται σιγά σιγά και στην.. ορθή. Και στην Ελλάδα, έστω και μέσω Γερμανίας και Berlinale in Athens.
Γι αυτό μη χάσετε την ευκαιρία. Να παρακολουθήσετε μια μπερδεμένα και θανάσιμα απλή ιστορία. Αυτή του Charlie Burns αμοραλιστή με.. συνείδηση που θα πρέπει να σκοτώσει το μεγαλύτερο αδερφό του, Arthur, αμοραλιστή χωρίς συνείδηση που κακοποιεί κυριολεκτικά μια ολόκληρη περιοχή στη μεθόριο του πολιτισμού. Για να σώσει από τη κρεμάλα το μικρότερο αδερφό του που απλά δεν έχει καμία συνείδηση.
Μια ιστορία που συνέθεσε σαν άγρια όπερα ο Nick Cave στο γνωστό του ασυμβίβαστο ύφος. Και σκηνοθέτησε στυγνά σαν Άγρια Συμμορία (1969) ο John Hillcoat χωρίς να κάνει κι αυτός υποχωρήσεις πουθενά. Ε και άμα βάλεις ότι όλο το καστ, πρώτο και δεύτερο, τραγουδάει με χατζάρια και πιστόλες σα να παίζει σε ταινία των Coen (ή σε κάντρι συναυλία του Altman) έχεις
Μια παραγωγή που δεν είναι ακριβώς για λεπτεπίλεπτα γούστα αλλά unmissable αν τα στερείσαι. Κι επειδή εγώ στερούμαι και εξοικείωσης με τα κλάσματα, αν είσαι ειδικά φαν του Cave ή των western κόλλα πεντέξι αστεράκια ακόμα για να φτάσεις στα 10 (στα 5). Γιατί τόσα και παραπάνω χρόνια έκανες να δεις τέτοια ταινία και μάλλον τόσα θα κάνεις να ξαναδείς.
Και σημείωσε ότι προβάλλεται σήμερα Παρασκευή (5/5) στις 11 στο ΑΣΤΡΟΝ και τη Δευτέρα(8/5) στις 10μισι στον MIKROKOSMO-Prince.
Από την Αυστραλία. Και δε κάνω καθόλου πλάκα. Βλέπετε το πρόσφατο Candy (2006) είναι μόνο ο πάτος του παγόβουνου της κινηματογραφικής παραγωγής μιας ηπείρου που αγνοούμε παντελώς. Αλλά χώνεψε τα άπειρα μύρια της παραγωγής της Τριλογίας του Δαχτυλιδιού και έβγαλε μερικές από τις καλύτερες ταινίες του 2005. Με χαρακτηριστικότερα (και όχι μόνα) παραδείγματα τα Little Fish, Look Both Ways, The World's Fastest Indian.
Και πρώτο και καλύτερο το The Proposition. Που θα αφήσει και την ισχυρότερη εντύπωση απ' όλα. Και σε μια περίοδο που πολλές δημιουργίες, όπως ήδη είπαμε, φρουρούν σα χρηματαποστολή τις κόπιες μη και τις δει κανένας πριν τη πρώτη μέρα προβολής, τα πρώτα οχτώ (8) λεπτά της ταινίας προβάλλονται ελεύθερα στο IFILM. Που παρεμπιπτόντως, γράφει τη δική του ιστορία, αλλάζοντας τις μορφές προώθησης, κόντρα στο ρεύμα, με τα 8λεπτα previews του.
Το άλλο ρεύμα πάντως, αυτό που ξεκινάει από την ανάποδη πλευρά του πλανήτη, αφουγκράζονται σιγά σιγά και στην.. ορθή. Και στην Ελλάδα, έστω και μέσω Γερμανίας και Berlinale in Athens.
Γι αυτό μη χάσετε την ευκαιρία. Να παρακολουθήσετε μια μπερδεμένα και θανάσιμα απλή ιστορία. Αυτή του Charlie Burns αμοραλιστή με.. συνείδηση που θα πρέπει να σκοτώσει το μεγαλύτερο αδερφό του, Arthur, αμοραλιστή χωρίς συνείδηση που κακοποιεί κυριολεκτικά μια ολόκληρη περιοχή στη μεθόριο του πολιτισμού. Για να σώσει από τη κρεμάλα το μικρότερο αδερφό του που απλά δεν έχει καμία συνείδηση.
Μια ιστορία που συνέθεσε σαν άγρια όπερα ο Nick Cave στο γνωστό του ασυμβίβαστο ύφος. Και σκηνοθέτησε στυγνά σαν Άγρια Συμμορία (1969) ο John Hillcoat χωρίς να κάνει κι αυτός υποχωρήσεις πουθενά. Ε και άμα βάλεις ότι όλο το καστ, πρώτο και δεύτερο, τραγουδάει με χατζάρια και πιστόλες σα να παίζει σε ταινία των Coen (ή σε κάντρι συναυλία του Altman) έχεις
Μια παραγωγή που δεν είναι ακριβώς για λεπτεπίλεπτα γούστα αλλά unmissable αν τα στερείσαι. Κι επειδή εγώ στερούμαι και εξοικείωσης με τα κλάσματα, αν είσαι ειδικά φαν του Cave ή των western κόλλα πεντέξι αστεράκια ακόμα για να φτάσεις στα 10 (στα 5). Γιατί τόσα και παραπάνω χρόνια έκανες να δεις τέτοια ταινία και μάλλον τόσα θα κάνεις να ξαναδείς.
Και σημείωσε ότι προβάλλεται σήμερα Παρασκευή (5/5) στις 11 στο ΑΣΤΡΟΝ και τη Δευτέρα(8/5) στις 10μισι στον MIKROKOSMO-Prince.
Δείτε/Κρύφτε τα πρώτα 8 λεπτά v
Berlinale in Athens ‘06
Μετά το πείραμα της περσινής χρονιάς, όπου σε ένα τσούρμο ποικίλων εκδηλώσεων, είχαν ενταχτεί και προβολές ταινιών απ’ το Κινηματογραφικό Φεστιβάλ Βερολίνου, φέτος η διοργάνωση ξαναχτυπά, πληρέστερη, πλουσιότερη, και σαφέστερη, από σήμερα 4, έως και τις 11 Μαΐου.
Τρεις κινηματογράφοι της Αθήνας, το Ιντεάλ, το Άστρον και το Μικρόκοσμος-Prince, θα φιλοξενήσουν τις 50 ταινίες του φεστιβάλ, που προέρχονται απ’ όλα τα τμήματα της Berlinale. Απ’ το πλούσιο πρόγραμμα, εύκολα ξεχωρίζουμε το A Prairie Home Companion του Robert Altman, το αυστραλέζικο western The Proposition του John Hillcoat με τον Guy Pearce, την Emily Watson, και σενάριο (και μουσική) του Nick Cave, το Offside του Jaffar Panahi που κέρδισε την Αργυρή Άρκτο στην τελευταία διοργάνωση, την πρώτη σκηνοθετική δουλειά της Franka Potente με τίτλο Digging for Belladonna, το μουσικό Leonard Cohen: I’m your Man με τον Bono, τον Cave, και πολλούς άλλους σε σπάνιες εκτελέσεις, τη μεταφορά της ιστορίας των Hansel and Gretel από την Anne Wild, τον ακραίο πειραματισμό του Γιώργου Λάνθιμου με την Κινέττα του, και το πολυβραβευμένο πολεμικό δράμα Sophie Scholl: The Last Days, που ήταν υποψήφιο για Όσκαρ Ξενόγλωσσης, το 2005.
Εκτός απ’ αυτές όμως, το κοινό θα έχει την ευκαιρία να δοκιμάσει τα ένστικτα και τις αντοχές του σε πολλές άλλες ταινίες, οι οποίες χωρίζονται στις τέσσερις βασικές κατηγορίες του φεστιβάλ --το Διαγωνιστικό, το Πανόραμα, το Φόρουμ και το Παιδικό Τμήμα-- ενώ παράλληλα θα τρέχουν και τα αφιερώματα στον Σύγχρονο Γερμανικό Κινηματογράφο, το Dream-girls: Οι stars του ’50 και τα Teddy Awards, που είναι το gay and lesbian κομμάτι του φεστιβάλ Βερολίνου.
Και για να αποκτήσει τον απαραίτητο κοσμοπολίτικο αέρα του, το φεστιβάλ έχει ετοιμάσει διάφορα party και events στον πολυχώρο Bacaro (απέναντι απ’ το Χρηματιστήριο), ο οποίος έχει επιλεγεί ως το κεντρικό σημείο συνάντησης της διοργάνωσης. Εκεί, το κοινό θα μπορεί να βρει τις ντάνες με τα έντυπα υλικά, να αγοράσει τα διαρκείας του, και να παρακολουθήσει και την ειδική θεατρική παράσταση Marlene της Pam Gems για τη ζωή της Marlene Dietrich, που θα ανέβει ειδικά για την διοργάνωση και θα πρωταγωνιστεί η Δήμητρα Χατούπη. Θα γίνουν τρεις παραστάσεις (7,8 και 9 Μαΐου) και το εισιτήριο είναι στα 20 ευρώ.
Το πρόγραμμα προβολών εδώ
Περισσότερα, στο επίσημο site
Τρεις κινηματογράφοι της Αθήνας, το Ιντεάλ, το Άστρον και το Μικρόκοσμος-Prince, θα φιλοξενήσουν τις 50 ταινίες του φεστιβάλ, που προέρχονται απ’ όλα τα τμήματα της Berlinale. Απ’ το πλούσιο πρόγραμμα, εύκολα ξεχωρίζουμε το A Prairie Home Companion του Robert Altman, το αυστραλέζικο western The Proposition του John Hillcoat με τον Guy Pearce, την Emily Watson, και σενάριο (και μουσική) του Nick Cave, το Offside του Jaffar Panahi που κέρδισε την Αργυρή Άρκτο στην τελευταία διοργάνωση, την πρώτη σκηνοθετική δουλειά της Franka Potente με τίτλο Digging for Belladonna, το μουσικό Leonard Cohen: I’m your Man με τον Bono, τον Cave, και πολλούς άλλους σε σπάνιες εκτελέσεις, τη μεταφορά της ιστορίας των Hansel and Gretel από την Anne Wild, τον ακραίο πειραματισμό του Γιώργου Λάνθιμου με την Κινέττα του, και το πολυβραβευμένο πολεμικό δράμα Sophie Scholl: The Last Days, που ήταν υποψήφιο για Όσκαρ Ξενόγλωσσης, το 2005.Εκτός απ’ αυτές όμως, το κοινό θα έχει την ευκαιρία να δοκιμάσει τα ένστικτα και τις αντοχές του σε πολλές άλλες ταινίες, οι οποίες χωρίζονται στις τέσσερις βασικές κατηγορίες του φεστιβάλ --το Διαγωνιστικό, το Πανόραμα, το Φόρουμ και το Παιδικό Τμήμα-- ενώ παράλληλα θα τρέχουν και τα αφιερώματα στον Σύγχρονο Γερμανικό Κινηματογράφο, το Dream-girls: Οι stars του ’50 και τα Teddy Awards, που είναι το gay and lesbian κομμάτι του φεστιβάλ Βερολίνου.
Και για να αποκτήσει τον απαραίτητο κοσμοπολίτικο αέρα του, το φεστιβάλ έχει ετοιμάσει διάφορα party και events στον πολυχώρο Bacaro (απέναντι απ’ το Χρηματιστήριο), ο οποίος έχει επιλεγεί ως το κεντρικό σημείο συνάντησης της διοργάνωσης. Εκεί, το κοινό θα μπορεί να βρει τις ντάνες με τα έντυπα υλικά, να αγοράσει τα διαρκείας του, και να παρακολουθήσει και την ειδική θεατρική παράσταση Marlene της Pam Gems για τη ζωή της Marlene Dietrich, που θα ανέβει ειδικά για την διοργάνωση και θα πρωταγωνιστεί η Δήμητρα Χατούπη. Θα γίνουν τρεις παραστάσεις (7,8 και 9 Μαΐου) και το εισιτήριο είναι στα 20 ευρώ.
Το πρόγραμμα προβολών εδώ
Περισσότερα, στο επίσημο site
Pirates of the Caribbean: Dead Man's Chest (2006): Trailer
Δε ξέρω σε ποιανού έσκασε το κεφάλι αυτό το βαρύ σεντούκι αλλά η θυσία του (σίγουρα νεκρού) δε πήγε χαμένη. Ο θησαυρός που ξεχύθηκε λέγεται τρέιλερ των δεύτερων Πειρατών της Καραϊβικής και κυκλοφορεί στο δίκτυο σαν ιός εδώ και λίγες ώρες. Χωρίς η Disney να έχει ανακοινώσει καν την ύπαρξή του!
Όσοι γενναίοι τόλμησαν να προωθήσουν το υψηλής ανάλυσης βίντεο, είδαν τους server τους να τσαλακώνονται πιο γρήγορα κι από αεροπλάνο στα χέρια του Superman. Ένας πάντως, αυτή τη στιγμή, φωνάζει ακόμα "χτύπα κι άλλο".
Update: Το επίσημο status του τρέιλερ είναι ακόμα στον αέρα. Και δεν πρόκαμε να προβληθεί στις αίθουσες τη Παρασκευή, πριν από το άνοιγμα του Mission Impossible III (2006), σύμφωνα με τις πρώτες αναφορές. Και ίσως γι' αυτό να "διέρρευσε" στο δίκτυο. Αλλά όπως και να 'χει, ενίσχυσε το status της ταινίας ως το αδιαμφισβήτητο blockbuster του καλοκαιριού, τουλάχιστο στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού. Και ολοκλήρωσε το καλοκαιρινό sweep της Disney που, με την ολοκλήρωση της (μαμούθ) εξαγοράς της Pixar και το Cars (2006) στις αίθουσες στις 9 Ιουνίου, προβλέπεται να μη προλαβαίνει να μετράει δολλαρομύρια όλο το καλοκαίρι.
Ο Captain Jack επιστρέφει στις 7 Ιουλίου και όλα τα spoilers του γυρισμού του θα τα βρεις μαζεμένα στο wherestherum.com. Κι αν ακόμα δεν είδες τη high resolution προαναγγελία, της οποίας αγαπημένα μέρη όλων είναι.. όλα, ρίξε μια ματιά στη Yahoo! playlist με id: 142731.
Όσοι γενναίοι τόλμησαν να προωθήσουν το υψηλής ανάλυσης βίντεο, είδαν τους server τους να τσαλακώνονται πιο γρήγορα κι από αεροπλάνο στα χέρια του Superman. Ένας πάντως, αυτή τη στιγμή, φωνάζει ακόμα "χτύπα κι άλλο".
Update: Το επίσημο status του τρέιλερ είναι ακόμα στον αέρα. Και δεν πρόκαμε να προβληθεί στις αίθουσες τη Παρασκευή, πριν από το άνοιγμα του Mission Impossible III (2006), σύμφωνα με τις πρώτες αναφορές. Και ίσως γι' αυτό να "διέρρευσε" στο δίκτυο. Αλλά όπως και να 'χει, ενίσχυσε το status της ταινίας ως το αδιαμφισβήτητο blockbuster του καλοκαιριού, τουλάχιστο στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού. Και ολοκλήρωσε το καλοκαιρινό sweep της Disney που, με την ολοκλήρωση της (μαμούθ) εξαγοράς της Pixar και το Cars (2006) στις αίθουσες στις 9 Ιουνίου, προβλέπεται να μη προλαβαίνει να μετράει δολλαρομύρια όλο το καλοκαίρι.
Ο Captain Jack επιστρέφει στις 7 Ιουλίου και όλα τα spoilers του γυρισμού του θα τα βρεις μαζεμένα στο wherestherum.com. Κι αν ακόμα δεν είδες τη high resolution προαναγγελία, της οποίας αγαπημένα μέρη όλων είναι.. όλα, ρίξε μια ματιά στη Yahoo! playlist με id: 142731.
I love those moments. I like to wave at them as they pass by.
Previously on Movies for the Masses: Superman Returns (2006): Το επίσημο trailer