Τις πιθανότητες αξιοπρέπειας για φέτος του Marc Forster πάτησε διθυραμβικά με ανάλογη ασυγκράτητη φανφάρα στη φωνή του εκφωνητή, το τιζεροτρέιλερ του The Kite Runner (2007) που κυκλοφόρησε νωρίτερα στο Yahoo! Movies, λίγες ώρες μετά τη διάθεση της αφίσας από τους φίλους μας του Rotten Tomatoes. Δυστυχώς δε πάτησε οριστικά ολόκληρη την καριέρα του πιο επίπεδου δηθενιάρη σκηνοθέτη των τελευταίων χρόνων, αφού (αυτός) έχει εξασφαλίσει γυρίσματα και για τον 22ο Bond μέσα σε φήμες ότι θα τον γυρίσει στις "χρυσές" εποχές του Roger Moore.

Μετά την παρένθεση του ψιλοχωνέψιμου κόντρα στις προσπάθειές του Stranger Than Fiction (2006), o Forster συνεργάζεται και πάλι με τον σεναριογράφο David Benioff όπως και στο απύθμενο Stay (2005), για να κάνουν κάτι που πασάρεται με την υπερσυνεπή προβλεψιμότητα και την υπεργλυκερή αχρωματοψία του οσκαρικού Finding Neverland (2004). Και πολύ πιθανά να έχει και τη σεσημασμένη εθελοτυφλία του τελευταίου, αφού σκηνές βιασμού μικρών παιδιών και δημόσιου άγριου μαστουρώματος ενηλίκων μεταξύ άλλων, δεν ήταν ικανές να στερήσουν το Κατάλληλο-13 από την.. οικογενειακή ταινία, όπως βλέπεις και στην πράσινη μπάντα της αρχής του βίντεο. Σκηνές του βιβλίου Χαρταετοί Πάνω απ' την Πόλη του Khaled Hosseini δηλαδή, που αποτελεί και το πρώτο αφγανικό που μεταφράστηκε εκδόθηκε στα Αγγλικά λέει και σίγουρα είναι από τα πιο αγαπημένα, παγκόσμια, της δεκαετίας.

Πάντως ο συγγραφέας φέρεται ικανοποιημένος από την όχι και τόσο ακριβή μεταφορά, και οι πρώτες εντυπώσεις του κοινού έχουν καταγραφεί θετικές. Οπότε, βραβειακά τουλάχιστο, μην ετοιμάζεσαι να χορέψεις σε άλλη μια κηδεία του Γερμανού ακόμα, έστω κι αν δε φαίνεται (ίσα ίσα) κανένα λαμπρό ταλέντο στις έρημες σκηνές ικανό να σώσει οτιδήποτε από παρτίδα, αυτή τη φορά.

Με τη καλύτερη κωμωδία της χρονιάς, Με τη Πρώτη (2007), ανοίγει η UIP τη νέα κινηματογραφική σεζόν στην Ελλάδα την επόμενη Πέμπτη 16 Αυγούστου, φιλοδοξώντας μάλλον να επαναλάβει τον άθλο του Μονομάχου (2000) που στις αρχές της δεκαετίας και για ένα φεγγάρι είχε δείξει ότι μπορείς να κόβεις εισιτήρια στη χώρα του Δεκαπενταύγουστου ακόμα και τη βδομάδα του. Μια μέρα μετά το Knocked Up κατά τους Αμερικάνους, ανοίγει στη χώρα τους μια ταινία που φέρει φαρδιά πλατιά την υπογραφή του σκηνοθέτη του στη παραγωγή και του πρωταγωνιστή του στο σενάριο. Και όλα δείχνουν ότι το Superbad (2007) μπορεί να μαζέψει άπειρα δολάρια, έστω και για λογαριασμό τρίτων (αφού το R στο rating θα εξαναγκάσει, ως συνήθως, τη πιτσιρικαρία να βγάζει εισιτήριο για πιο κατάλληλες ταινίες και να μπουκάρει στα κρυφά) και να δημιουργήσει κληρονομιά τουλάχιστο αντίστοιχη του πρώτου American Pie (1999).

Ο Seth Rogen λοιπόν, ξεκίνησε να γράφει το σενάριο από τα 14 του μαζί με τον φίλο του Evan Goldberg, για να ανακαλύψουν τώρα αυτοί ότι οι ιστορίες με teenagers που ψάχνουν να γαμήσουν θα είναι πάντα ξεκαρδιστικές, και όλη η παρέα του Judd Apatow ότι η εποχή επιτέλους τους έφτασε και ότι κάναν εδώ και χρόνια βρίσκει πια μεγάλο κοινό που να το εκτιμάει. Εσύ που είσαι πάντα πιο μπροστά, σημείωσε ότι το κλιπ βγήκε στα γιουτούμπια, χωρίς να συμπεριλαμβάνεται στα επίσημα ή αυτά του press kit, οπότε είναι ή πολύ καλό στημένο viral ή πεταμένη σκηνή. Ή και τα δυο.

Όλες οι μεγάλες σκηνές με τα κανόνια, τις εκρήξεις, τα ελικόπτερα και τα κυνηγητά που λείπανε από τον πειραχτήρικο, περιέχονται στον μεγάλο προάγγελο των Λιονταριών για Αμνούς που κυκλοφόρησε στο Yahoo! Movies. Αλλά και πάλι η πρώτη παραγωγή της νέας United Artists εξακολουθεί να μη φαίνεται τόσο εντυπωσιακή όσο θα περίμενες.

Αυτή τη φορά δε σου σερβίρονται μόνο στιγμές κορύφωσης με δραματικές ατάκες που δεν έχεις ιδέα γιατί ακούγονται τόσο βαρύγδουπες. Και η εικόνα δεν έχει κοπεί (δεξιά αριστερά) σε 16:9, πλαταίνοντας έτσι την εντύπωση ότι ο Redford είχε κάνει γυρίσματα σε 4:3 χωρίς ασφάλειες και μετά δεν ήξερε τι να κόψει (πάνω κάτω). Όμως το μόνο που ενισχύεται είναι η αναμονή για ένα χαμηλών τόνων δράμα στο στιλ του σκηνοθέτη που πήρε όσκαρ με Συνηθισμένους Ανθρώπους (1980) απέναντι σε Οργισμένο Είδωλο (1980) (ή Μαινόμενο Ταύρο αυθεντικότερα), και η πιθανότητα ο Tom Cruise να μην εγκατέλειψε στα γυρίσματα το γραφείο με τη φωτογραφία του εξώφυλλο στο TIME. Το σίγουρο είναι ότι ο Redford έκανε και πάλι ατελείωτες επαναλήψεις μέχρι να πετύχει το αποτέλεσμα που ήθελε, ο πρωτοδευτεραγωνιστής του εξακολουθεί να είναι από τους μεγαλύτερους και σταθερότερους σταρ του Χόλιγουντ, και η ταινία δε θα πάει στο Τορόντο, προτιμώντας να φτιαχτεί ή να λυγίσει κατευθείαν στα ταμεία.

Σημείωσε ότι η παραγωγή δε χρεώνεται σε Cruise & Wagner αλλά στον σεναριογράφο Matthew Michael Carnahan (αδερφό του Joe) και τον Andrew Hauptman που είχαν ξεκινήσει πριν "δει" η UA υλικό με βραβειακές προεκτάσεις. Τις ίδιες προεκτάσεις ισχυρίζεται ότι είδε η Universal και στην άλλη φετινή ιστορία του Carnahan, το The Kingdom (2007), που έχει καθυστερήσει για Σεπτέμβρη και κυκλοφόρησε και 3ο τρέιλερ (που λέει και 3η ιστορία διαφορετική από τα άλλα δύο) στην Apple.

Κατ' εξαίρεση έκδοση (extraordinary rendition) είναι μια μορφή έκδοσης κατ' όνομα που εφαρμόζει η CIA από τη προηγούμενη δεκαετία για να μεταφέρει υπόπτους σε χώρες όπου χρησιμοποιούνται προηγμένες μέθοδοι ανάκρισης (ξερίζωμα νυχιών, καρφίτσωμα πεών, και λοιπά) χωρίς ξεπερασμένα κολλήματα σε νόμους, συνθήκες και δικαιώματα. Με αφορμή τη πρακτική, που στην Ευρώπη τουλάχιστο είναι πια ανοιχτά ανεπιθύμητη, γυρίστηκαν φέτος ένα ντοκιμαντέρ από το BBC και δυο ταινίες μυθοπλασίας, μια βρετανική και μια αμερικάνικη, με (αρχικά) τον ίδιο τίτλο, Rendition.

Στην αμερικάνικη εκδοχή, ένας Καναδός επιστήμονας Αιγυπτιακής καταγωγής, κατά τη διάρκεια επαγγελματικού ταξιδιού, προσκαλείται με χρήση όλων αυτών των κοινωνικών μεθόδων που σε καταϋποχρεώνουν (κουκούλα, χειροπέδες, και λοιπά) σε ταξιδάκι αναψυχής στο Κάιρο για τα περαιτέρω, ενώ η γυναίκα του προσπαθεί να βρει τι έγινε και ο επικεφαλής της διαδικασίας έχει τις αμφιβολίες του. Με πρωταγωνιστές Jake Gyllenhaal, Reese Witherspoon, Meryl Streep, Alan Arkin κι έναν άλλον που δεν είναι καν Academy Award® Nominee (οπότε δε τον αναφέρει το τρέιλερ), το φιλμ όχι μόνο φαίνεται, όπως βλέπεις, εξαιρετικά καλογυρισμένο αλλά και είναι, απ' ότι λέγεται. Σε βαθμό η Fox να έχει κλείσει, με βάση την απόδοσή του, τον σκηνοθέτη Gavin Hood, τιμημένο με όσκαρ για το Tsotsi (2005), να γυρίσει τον Wolverine (2009). Τώρα πόσο καλό είναι να γυρνάς superhero movie για την Fox, και ακόμα πιο κρίσιμα, πόσο έθαψε ή σιγούρεψε από τώρα τις οσκαρικές πιθανότητες της Witherspoon η πανηλίθια κραυγή της στο τέλος του βίντεο, θα τα δείξει ο χρόνος υποθέτω.

Η βασική ιστορία μοιάζει πολύ με αυτή του Maher Arar, Καναδού Συριακής καταγωγής που το 2002 τον απήγαγαν κι αυτόν από το αεροδρόμιο της Νέας Υόρκης και τον βασάνιζαν για ένα χρόνο στη Συρία, ενώ πρόσφατα η καναδική κυβέρνηση τον αποζημίωσε με $10 εκατομμύρια για τη συμμετοχή της στο φιάσκο. Το τρέιλερ βγήκε στο Moviefone.

Αρκετά πράγματα άλλαξαν από το Πάσχα που κυκλοφόρησε το teaser του remake από τον Rob Zombie της Νύχτας με τις Μάσκες (1978), και λιγότερο από ένα μήνα πριν βγει στις αίθουσες, όπως φαίνεται και στο trailer που κυκλοφόρησε χτες στο Yahoo! Movies, στον απόηχο κι αυτό του San Diego.

Μετά τις φασαρίες με την MPAA και το πρώτο κιτρινοκόρδελο βίντεο στην ιστορία, ο τόνος είναι πιο κλασικός προετοιμασίας διάθεσης, παρά μαχαίρας στα μούτρα σου. Μετά τις συγκρίσεις των φαν με.. άλλες μάσκες (βλ. Leatherface), ο σκηνοθέτης που αποδεδειγμένα παρατηρεί όλες τις αντιδράσεις του κοινού, άλλαξε τα χρωματικά φίλτρα σε πιο χρησιμοποιημένους μπλε αλλά και γκρι τόνους. Μετά τα πρώτα screenings και την εποχή των κηδειών του τρόμου, γίναν επαναληπτικά γυρίσματα, επίσημα επειδή οι αντιδράσεις ήταν θετικές και οι Weinsteins αποφάσισαν να χώσουν κι άλλο χρήμα για να γίνει το αποτέλεσμα καλύτερο χωρίς μεγάλες αλλαγές, κι αν πιστέψεις τις φήμες για να χυθεί πολύ περισσότερο αίμα στο πνεύμα των προηγούμενων ταινιών του Zombie. Τον τελευταίο, οι κολλημένοι θέλουν να τον κρατήσουν και για τις συνέχειες του ανανεωμένου franchise, πλέον.

Το 1985, ένα επαρχιωτόπουλο, με μόνη κληρονομιά από τον χρόνια πεθαμένο πατέρα του το πάθος για τα τρίβια και τη σειρά του BBC University Challenge, πάει στο Πανεπιστήμιο του Bristol να κάνει πραγματικότητα τα όνειρά του.Με περήφανη την υπογραφή της Playtone του Tom Hanks (και του My Big Fat Greek Wedding (2002)) σε παραγωγή με βρετανικότατο ωραιοποιημένο σπασικλάκικο θέμα, περιμένεις, από το τρέιλερ ακόμα, τη φωνή του Μαστοράκη να σου πουλάει τη κασετίνα με τις μεγαλύτερες επιτυχίες των 80s. Και κάπως έτσι εκτυλίσσεται όλη η ταινία, αποστειρώνοντας ολοκληρωτικά τη δεκαετία από βάτες και μαλλούρες μέχρι punk και goth, για να χωρέσει στο εξώφυλλο Wham! και Bananarama με Cure και Smiths (και κατηγοριοποίηση new wave). Αυτό που μένει, μετά τον ατμό και το αιθυλένιο, είναι η κατά φαντασία αυτοβιογραφία του David Nicholls, βασισμένη στη δημοφιλή ομώνυμη νουβέλα του από το 2003, που εμπνεύστηκε στις ατελείωτες ώρες της παιδικής του ηλικίας μπροστά στην τηλεόραση ονειρευόμενος από τη μια ότι ξέρει όλες τις απαντήσεις στα nerdy τηλεπαιχνίδια και από την άλλη ότι οι λαχταριστές ξανθιές καριερίστριες και μελαχρινές επαναστάτριες συμμαθήτριές του είναι στα πόδια του (κι ας του ρίχνουν και καμιά δεκαριά πόντους εκτός των άλλων). Οι ερμηνείες μοιάζουν εξίσου ατελείωτα προβαρισμένες (στην παιδική ηλικία) σε κλισέ πρότυπα ή μπορεί και να είναι αυθεντικά καλές, κρίνοντας από τα ονόματα. Παρόμοια υποψία αφήνει και το σύνολο, σε κάποιες αναλαμπές προς το τέλος, που πνίγονται γρήγορα στη στερεοτυπία και τη καταναγκαστική νοσταλγία.

Ο Πρωτάρης της Χρονιάς (2006) παραδόξως υμνήθηκε στις κριτικές και το ίδιο αναπάντεχα πάτωσε στα ταμεία. Και είναι από αυτές τις ταινίες που βλέπεις αν δεν έχεις τίποτα καλύτερο να κάνεις.

Εφτά ιστορίες, μια ηλιόλουστη μέρα, στο Hampstead Heath.Ιστορίες που όπως καταλαβαίνεις είναι περισσότερο φυσικής φύσης, σε τοποθεσία που καταφεύγουν, όπως και σε κάθε άλλη παρόμοια, διάφορα ζευγάρια. Και φευγαλέα έχουν κάποιο ενδιαφέρον αλλά γενικά είναι προκλητικά κακογραμμένες (για παράδειγμα γκέι ντούο συζητάει πρώτα να υιοθετήσει παιδί και μετά με την ευκαιρία αναρωτιέται πόσα βγάζει ο καθένας του) όσο αυθάδικα γυρισμένες. Σχετικά άγνωστος σκηνοθέτης με σχετικά άγνωστο σεναριογράφο πείθουν ένα κάρο ονόματα να πεταχτούν μέχρι το πάρκο, για μια φτωχή παραγωγή που στήθηκε στα πεταχτά να τους συμπεριλάβει. Και όλοι κάτι ψιλοκερδίζουν, εκτός από σένα που χάνεις το χρόνο σου.