Αφού ξόδεψε κάποια χρόνια με ροζ κορμάκια και άσπρα φτεράκια σαν ο καλύτερος φίλος των μικρών κοριτσιών για λογαριασμό της Disney και της Fox, ο Dwayne Johnson επιστρέφει το Νοέμβρη στις μικρομεσαίων φιλοδοξιών ταινίες δράσης, και φαίνεται να μπορεί να δώσει στη CBS Films τη πρώτη της επιτυχία στα αμερικάνικα ταμεία. Σε πρώτη ματιά, το Faster (2010) που κυκλοφόρησε το κοκκινοκόρδελό του trailer πριν καναδυό μέρες, μοιάζει μία ακόμα από τις σκληρές ιστορίες σκληρής εκδίκησης για σκληρή δολοφονία σκληρού συγγενή σκληρής οικογένειας, μια ταινία όπου ο πρωταγωνιστής αποφεύγει τις πολλές ατάκες γιατί ότι και να ξεστομίσει ψοφάς πια στα γέλια, μια παραγωγή τηλεοπτικών προδιαγραφών που δε πάει κατευθείαν στο DVD επειδή καλογυαλίστηκε από σχετικά μεγαλύτερο προϋπολογισμό, όπως και οι υπόλοιπες της νέας και αισιόδοξης εταιρείας του CBS. Σε δεύτερη ματιά.. δε βλέπεις και τίποτα πολύ διαφορετικό, εκτός από τα ονόματα των χαρακτήρων του καστ, Driver, Cop, Killer, Mother, Stripper, Stripper, Stripper και Exotic Dancer, που παραπέμπουν στον Driver (1978) του Walter Hill, μάλλον για να δηλώσουν το ίδιο, χωρίς φρουφρού κι αστεία, στιλ κινηματογράφισης που μπορούν να εκτιμήσουν οι φίλοι του είδους.

Εκείνο με τον Ryan Reynolds που προσπαθεί να δραπετεύσει από ένα φέρετρο.

Φρουτολάγνος βαδιζομανής και μοναχικός συγγραφέας, περπατάνε στα κρυφά οπωροφόρα της Αθήνας, απολαμβάνοντας τους χυμούς της πόλης.

Λευκή σελίδα μετακομίζει σε επαρχιακή πόλη, όπου λαμπυρίζοντα δρακουλίνια και τεστοστερονωμένα λυκανθρωπάκια αρχίζουν να σφάζονται για χάρη της, αμέσως και μέχρι να βρέξει δαχτυλίδια. Αλήθεια.

Επιθεωρητής αναστολών στην τελευταία του υπόθεση πριν τη σύνταξη, προσπαθεί ν’ αποφασίσει αν θ’ αφήσει ελεύθερο εμπρηστή, με γυναίκα που βάζει φωτιές σε μπατζάκια.

Παραμελημένα παιδιά και παρεξηγημένες μανάδες, σε ιστορία διπλής οπτικής.

Γυναίκα δυστυχισμένη με τη στατική της μικροαστικότητα, αποφασίζει να τινάξει το γάμο της στον αέρα και να γυρίσει τον κόσμο για να γεμίσει το κενό μέσα της, με φαγητό, πνευματικότητα κι αγάπη.