Ο Joseph Gordon-Levitt καρκινοφορεί αυτό το φθινόπωρο στις αίθουσες, όσο ο Seth Rogen τον παρακολουθεί παίζοντας (έκπληξη!) τον μπουνταλά με τους μπάφους, και η Anna Kendrick τον στηρίζει από πιο μακριά αναρωτώμενη αν θα του κάτσει κιόλας, και η Bryce Dallas Howard τον αγαπάει αλλά προτιμάει να επενδύσει σε τίποτα με καλύτερες πιθανότητες αποκατάστασης, και η Anjelica Huston βρίσκει ευκαιρία να του κατσικώνεται σα τυπική εβραιομάνα. Και η Summit στα ανακοινώνει ολαυτά με διαδιχτυακό trailer, το οποίο μάλλον στόχευε τις, τιγκαρισμένες υπό θετικότατες κριτικές, περιορισμένες προβολές του Νοήματος Ποδαριού Δέντρου της Ζωής (2011) το σαββατοκύριακο στην Αμερική.

Δάση, λιβάδια, ρυάκια, ήλιος, φολκλόρ, χαρούμενες πρόθυμες κοκκαλιάρες ημίγυμνες γκομενίτσες, μαυριδεροί δολοφόνοι με ηλεκτρικά πριόνια.

Πιτσιρίκι ψάχνει τη διαδρομή της ενηλικίωσής του ανάμεσα στην αυστηρότητα του πατέρα και τη γλυκύτητα της μητέρας του στην Αμερική των 50s, αλλά τi είναι η ζωή παρά μια πορδή στο απέραντο μεγαλείο του σύμπαντος.

Μάλλον για να συμπέσει με την όποια δημοσιότητα της εγκυμοσύνης της Jenna Fischer, το A Little Help (2010), μια από αυτές τις indie δραμωδίες που κερδίζουν τα βραβεία κοινού για χρόνια σε μικρά φεστιβάλ και σε αναζήτηση διανομής, βγαίνει τώρα κάπου Απρίλιο, Μάιο, Ιούνιο σε περιορισμένες αίθουσες στην Αμερική, και απέκτησε αυτές τις μέρες αφίσα κομπλέ με αμοιβαδο-φιλικό quote του Pete Hammond, και trailer στο YouTube κομμένο από τη Freestyle Releasing. Η Βαρβάρα Κοντονή μπαίνει στη θέση οικεία γκαβλιάρας σταρ του Office, σε μάλλον ζεστά αστείες σκηνές κερατωμάτων, χηρείας και Δίδυμων Πύργων, για την αναγνωστική σου απόλαυση.

Όπως θα 'χεις ίσως πάρει μυρωδιά, ατελείωτες ώρες χαράς και διασκέδασης στη κινηματογραφική βιομηχανία, κι ατελείωτη κοπριά στα κουτσομπολιά, προσφέρει εδώ και μήνες το μαλλιοτράβηγμα Universal και Relativity, για τα αντίπαλα project της Χιονάτης τους, προγραμματισμένα για έξοδο το 2012. Χθες, στο τρίτο μεγάλο επεισόδιο της σειράς, η Relativity κήρυξε ολοκληρωτικό πόλεμο, βάζοντας μάλλον ότι είχε και δεν είχε στο slate, απέναντι σε παραγωγές της κοντζαμότερης από την υφήλιο (στο logo τουλάχιστο) εταιρείας.

Λίγες μέρες αφότου το Take Shelter (2011) του Jeff Nichols κέρδισε, μάλλον εξαιρετικά αναμενόμενα, τις εντυπώσεις και τα βραβεία στη Semaine de la Critique των Κανών, η Sony Pictures Classics του κυκλοφόρησε και trailer, με την ημερομηνία εξόδου του τοποθετημένη στις αρχές Οκτωβρίου. Εκτός από το Grand Prix της Εβδομάδας Κριτικών, το Shelter μάζεψε και το FIPRESCI της ευρύτερης κατηγορίας του στη συνέχεια, αποτελώντας προφανώς το πιο actually κριτικά φορτωμένο φιλμ στο κατά τα άλλα γκλαμουράτο ηλιόλουστο φεστιβάλ της Κυανής Ακτής, παρόλη τη κάπως χωριάτικη μεσοδυτική αμερικάνικη καταγωγή του.

Με την βράβευση του The Tree of Life του Terrence Malick κόντρα στα προγνωστικά των κριτικών, αλλά σύμφωνα μ’ αυτά των στοιχηματζήδων που αποδείχθηκαν πιο σχετικοί, και την επιστροφή του Χρυσού Φοίνικα στην αμερικανική μυθοπλασία οκτώ χρόνια μετά τη βράβευση του Elephant (2003) --κι επτά μετά το θρίαμβο του Fahrenheit 9/11 (2004)--, έκλεισε η κατά πως φαίνεται τελευταία χρονιά της προεδρίας του Gilles Jacob, που φέτος συμπλήρωσε συμπτωματικά τα οκτώ της χρόνια.