Ae Fond Kiss - Review

Ae Fond Kiss – Ένα τρυφερό φιλί
(3/5)
Σκηνοθεσία: Ken Loach
Σενάριο: Paul Laverty
Πρωταγωνιστούν: Atta Yaqub, Eva Birthistle


O Ken Loach, ο σκηνοθέτης του στρατευμένου σινεμά, αφήνει τους άνεργους, τους μετανάστες και τους αλκοολικούς για να καταπιαστεί με μια ερωτική ιστορία, προκαλώντας αρχικά έκπληξη σε όσους παρακολουθούν ανελλιπώς τη δουλειά του. Μια ταινία του Loach τόσο διαφορετική θεματολογικά... αλλά τόσο Loach τελικά. Γιατί αυτή η ιστορία αφορά τον αντίθετο με όλες τις πιθανότητες έρωτα μιας καθολικής Βρετανής και ενός Πακιστανού (αν και πρωτοεμφανιζόμενοι, οι νεαροί ηθοποιοί, είναι άψογοι στους ρόλους τους), λογοδοσμένο με μια ομοεθνή του, που δεν την έχει δει ποτέ.

Οι οικογενειακές πιέσεις και η θρησκευτική αναλγησία είναι θέματα που βγάζουν την ταινία έξω από τα γεωγραφικά της σύνορα, και που ο Loach μπορεί να διευθετήσει χωρίς δυσκολία, κρατώντας τις λεπτές ισορροπίες: χωρίς να είναι απαισιόδοξα σεξπηρικό ή αναίτια δραματικό, έχει τις σωστές δόσεις έρωτα, πόνου και κοινωνικού προβληματισμού, χωρίς να παίρνει το μέρος ούτε της μίας ούτε της άλλης πλευράς, ίσως μόνο της αγάπης. Περίεργο στ’ αλήθεια να βγει τόσο ρομαντική μία ταινία του Loach, αλλά αυτή είναι και η απόδειξη πως ένα τηλεοπτικό άρλεκιν μπορεί μέσα από την ματιά ενός αξιόλογου σκηνοθέτη να γίνει ένα πραγματικά τρυφερό φιλί.

4 Responses so far.

  1. verbal said

    Ae Fond Kiss – Ένα Τρυφερό Φιλί
    ***(3/5)
    Σκηνοθεσία: Ken Loach
    Σενάριο: Paul Laverty
    Παίζουν: Atta Yaqub, Eva Birthistle, Shabana Bakhsh

    Ένα από τα πιο εκνευριστικά πράγματα που μπορούν να σου συμβούν όταν ζεις σε ρομαντική ταινία, είναι να πρέπει να ξεπεράσεις τις αντιρρήσεις των γονιών. Αλλά πάλι, αυτό μάλλον είναι που εγγυάται το δραματικό ενδιαφέρον ε;
    Στη Γλασκόβη του σήμερα, συχνό φόντο αιματηρών συγκρούσεων θερμοκέφαλων ποδοσφαιρόφιλων, το έδαφος ήταν και είναι ακόμη έυφορο για φανατισμούς κάθε είδους. Πόσο μάλλον κοινωνικού και θρησκευτικού.

    Σ’ αυτό το σκηνικό στήνει τη νέα του ταινία ο Ken Loach, μάστορας της κινηματογραφικής πολιτικοκοινωνικής ανάλυσης. Ο έρωτας ανάμεσα στον Casim, έναν νεαρό, πρώτης γενιάς Πακιστανό deejay και την Roisin, μια μεγαλύτερή του Σκοτσέζα δασκάλα καθολικού σχολείου, αναστατώνει τόσο τους γονείς του πρώτου που τον έχουν ήδη προξενεμένο, όσο και τη ζωή της δεύτερης, που κινδυνεύει να χάσει τη δουλειά της λόγω της σχέσης της με έναν αλλόθρησκο. Όταν ο αληθινός έρωτας έρχεται αντιμέτωπος με την τυφλή προσύλωση στις οικογενειακές αγίες, οι δυνάμεις της καταστοφής τρίβουν τα χέρια τους.

    Ακολουθώντας το σενάριο του Paul Laverty, που ως δικηγόρος ανθρωπίνων δικαιωμάτων το εμποτίζει με πολλές προσωπικές του εμπειρίες, ο Loach κρατάει χαμηλούς τους τόνους μη παίρνοντας θέση στην πολιτισμική και πολιτιστική σύγκρουση που ξεδιπλώνει στην οθόνη. Οι ήρωές του –κυρίως ο χαρακτήρας του Πακιστανού- βρίσκονται μέσα σε μια θύελλα προσωπικών διλημμάτων και κοινωνικών υποχρεώσεων από την οποία προσπαθούν να επιβιώσουν βρίσκοντας το σωστό δρόμο για την ευτυχία. Και ο Loach τους αφήνει να βασανιστούν και να τον βρούν μόνοι τους.

    Το πρόβλημα όμως της ταινίας δεν είναι ούτε στη σκηνοθεσία, ούτε στο σενάριο. Είναι στο casting και είναι σημαντικό. Γιατί σ’ αυτού του είδους τις ταινίες πρέπει να συμπάσχεις με τους πρωταγωνιστές, να νιώθεις το πάθος και την έλξη τους, να θες να υπερνικήσουν τα εμπόδια που τους χωρίζουν για να είναι επιτέλους για πάντα μαζί. Δυστυχώς είχα να δω τόσο αταίριαστο ζευγάρι, απ’ όταν είδα το Straw Dogs του Peckinpah. Και πιστέψτε με, ήταν αταίριαστο ζευγάρι.

    Ακόμη κι αν βάλω στην άκρη τα απίστευτα κολλήματα του νεαρού Casim για την «τιμή της οικογένειας» και την άποψης της «κοινότητας» (πράγμα που άλλωστε προσπαθεί να κάνει κι ο ίδιος), δεν μπορούσα να μη θέλω να πιάσω την Roisin από τους ώμους και να την ταρακουνήσω φωνάζοντας: ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΒΡΕΙΣ ΚΑΠΟΙΟΝ ΚΑΛΥΤΕΡΟ! Σίγουρα αυτό δεν ήταν στις προθέσεις της ταινίας.

  2. stella said

    verval said...."Ακόμη κι αν βάλω στην άκρη τα απίστευτα κολλήματα του νεαρού Casim για την «τιμή της οικογένειας» και την άποψης της «κοινότητας»... "

    Επομένως, τουλάχιστον από άποψη υποκριτικής ο Atta Yaqub σε έπεισε ότι ήταν όντως "κολλημένος", ένα το κρατούμενο. Δεύτερον, είμαι σίγουρη ότι η συμπεριφορά του είναι απολύτως ρεαλιστική (αν και ίσως ακατανόητη σε εμάς)... Αν κάτι με προβλημάτισε δεν ήταν το κατά πόσο ταιριαστό ήταν το πρωταγωνιστικό ζεύγος, αλλά αν η Roisin θα συνέχιζε να βλέπειστο πρόσωπο του Casim τον Ινδό πρίγκηπα της, αν δεν υπήρχε κανένα πρόβλημα στον ορίζοντα. Το ζήτημα λοιπόν δεν είναι αν μπορεί να βρει κάποιον καλύτερο (καθένας παίρνει αυτό που του αξίζει), αλλά αν σε αυτό που βρήκε, προσκολλήθηκε ακριβώς γιατί δεν έπρεπε. Το ότι κανείς δεν ήθελε αυτή τη σχέση φαίνεται να ήταν το μοναδικό στοιχείο που τους συνδέει και τους κρατάει μαζί... οι δυο τους εναντίον όλων; και τι απέγινε ο έρωτας, μόλις έπαψαν τα εμπόδια και τα φώτα άναψαν στην κινηματογραφική αίθουσα;.... δε θα μάθουμε ποτέ, όπως ποτέ δε μάθαμε τι θα γινόταν αν η Bergman έμενε τελικά με τον Bogart...

  3. verbal said
    This comment has been removed by a blog administrator.
  4. verbal said

    Tο αν θα μείνουν και οι δύο ήρωες του Loach μαζί, είναι όντως ένα πολύ ενδιαφέρον ερώτημα, αλλά όπως και να'χει, δεν υπεννοήσα ότι βρήκα την ερμηνεία του Yaqub ανεπαρκή, τουναντίον. Ο χαρακτήρας του είναι που με ενόχλησε, και το πόσο δεν ταίριαζε με αυτόν της Roisin.

    Υποθέτω όμως ότι μπορούμε -όπως παρατήρησε ο Φραγκούλης στη σημερινή Athens Voice- να ρίξουμε το φταίξιμο στο σενάριο, και την ανισορροπία των δύο πρωταγωνιστικών χαρακτήρων...

Copyright © 2012 Movies for the Masses, Challenging common sense since 2004. Your ticket is
Contact us at moviesforthemasses@gmail.com. Subscribe by RSS or E-mail.