Οι Autobots σπεύδουν να ανασύρουν χαμένο τους ηγέτη από το διαστημόπλοιο που είχε στην πραγματικότητα πυροδοτήσει τον αγώνα δρόμου των ψυχροπολεμικών γήινων για το φεγγάρι και τη σκοτεινή του πλευρά, εν αγνοία τους όμως, κάνουν ακριβώς αυτό που ήθελαν οι Decepticons.

Δεύτερο μεγάλο trailer έβγαλε σήμερα στον αέρα η Paramount για τον υπερήερωα με την αστερόεσσα, μοιράζοντας το χρόνο του ανάμεσα στο πριν και το μετά του πολυμηχανήματος των Stark Enterprises που μεταμορφώνει κοντοπίθαρες οδοντογλυφίδες σε γραμμωμένα ντερέκια, αλλά στρώνοντας την αφήγησή του σε πιο γραμμικά μοτίβα απ’ ότι το πρώτο προωθητικό, για να σου δώσει καλύτερη εικόνα του τελικού προϊόντος (και κάποιων απ’ τα πιο τελειωμένα του εφέ), φροντίζοντας βέβαια με τους μεσότιτλούς του να αποσαφηνίσει στους Αμερικανούς θεατές του, ότι ο ήρωάς τους δεν έχει χάσει καθόλου απ’ τις φολκλορικές σοβινιστικές μυρωδιές του.

Ακολουθώντας τον Lightning McQueen σε παγκόσμιο ράλι εναλλακτικών καυσίμων, ο Mater συναντάει τον Βρετανό πράκτορα Finn McMissile, και προσπαθεί να τον πείσει πως είναι τόσο σκουριασμένος χαζομαθημένος Αμερικάνος όσο φαίνεται. Και όχι δαιμόνιος διαπλανητικός υπεραμαξοπράκτορας στο κατόπι σατανικών βενζινοφάγων σακαράκων.

Η αυτοκτονία της δίδυμης αδερφής της, σκοτεινιάζει το βλέμμα θελκτικής σπανιόλας με ιστορικό υστερικής τύφλωσης.

Η GTX, από αυτές τις "ετερογενών δραστηριοτήτων" που ξεκίνησαν παράγοντας και τίποτα, πρέπει να προστατέψει τα συμφέροντα των μετοχών του διευθυντή της, και απολύει όλους τους υπόλοιπους προτού εξαγοραστεί.

Μητέρα σε κατάθλιψη δέχεται ανώνυμη, ερωτική επιστολή γραμμένη από την κόρη της προς αναπτέρωση ηθικού.

Νοικοκυρά σε απόγνωση, παρατάει άντρα και δυο παιδιά για να τελειώσει το λύκειο, να γίνει δικηγόρος και να αθωώσει τον αδερφό της, ισοβίτη για ανθρωποκτονία.

Πλούσιο, εγωκεντρικό κωλόπαιδο τρώει την κατάρα της ζωής του από haute couture φασιονίστα μάγισσα και καταδικάζεται σε μονοετή ασχήμια, μέχρι να βρεθεί καλόκαρδη κοπέλα που θα λύσει τα μάγια, μετατρέποντας τον και πάλι στον ξανθό κύκνο που όλοι μισούσαν.

Δεν πρόλαβε να κλείσει εικοσιτετράωρο απ’ την αποκάλυψη των αποκαλυπτηρίων της νέας σκηνοθετικής δουλειάς του George Clooney, Ides of March, ως ταινία έναρξης του ερχόμενου φεστιβάλ Βενετίας, πριν αποκαλυφθεί χθες βράδυ στο επίσημο site του, ένας απ’ τους σοβαρότερους διεκδικητές για τα Λιοντάρια του Λίντο, στη μορφή του trailer της νέας δουλειάς του David Cronenberg.

Στον απόηχο της καλλιτεχνικής τουλάχιστον, αν όχι και εισπρακτικής επιτυχίας του Kung Fu Panda 2 (2011), η DreamWorks ετοιμάζεται να επιστρέψει στις ρίζες της με το spin-off του franchise που την καθιέρωσε σαν παίχτη του παγκόσμιου animation, και να επαναφέρει τον παπουτσωμένο γάτο της παρέας του Shrek, με το Puss in Boots που σου είχε πρωτοσυστήσει στις αρχές του Μάρτη μ’ εκείνο το απογυμνωτικό, αλλά όχι ιδιαίτερα αποκαλυπτικό πρώτο teaser.

Σε φανταστική επαρχιακή πόλη των ΗΠΑ στα τέλη των ‘70s, παρέα από πιτσιρίκια με αγάπη για το σινεμά γυρίζουν ένα ερασιτεχνικό φιλμάκι με ζόμπι σε σταθμό τρένου - το οποίο εκτροχιάζεται μπροστά στο φακό. Αυτός συλλαμβάνει την παρουσία ενός τέρατος την ώρα που το σκάει.

Γενειοφόρος με τουρμπάνι, επιδίδεται σε ταλιμπανιές ως χιονάνθρωπος με σκούφο, όταν τον συλλαμβάνουν επί το έργον, τον μεταφέρουν πολλά χιλιόμετρα βόρεια της γης του, και τους ξεφεύγει μετά.

Μετά τον θάνατο των γονιών του, νεαρός σπουδαστής κτηνιατρικής παρατάει τις σπουδές και η μοίρα τον οδηγεί σε ένα περιπλανώμενο τσίρκο, οπού θα ερωτευθεί την γυναίκα του αφεντικού.

Πρώην αστυνομικός που χαιρετίσθηκε ως πρωτεργάτης του οργανωμένου εγκλήματος πριν δυόμιση δεκαετίες, αφηγείται την μαρτυρία του απ’ της φυλακής τα σίδερα και της κοινωνίας το στίγμα.

Ψυχίατρος που πιστεύει στο Θεό, αλλά όχι στις πολλαπλές προσωπικότητες, μπλέκει με περίπτωση που δοκιμάζει τις πεποιθήσεις της.

«Είναι τα games τέχνη;» Πρόκειται για ένα ερώτημα που έχει απασχολήσει πολλάκις όσους προσπαθούν να γράψουν λίγο πιο σοβαρά πράγματα για αυτό το είδος ψυχαγωγίας από το πόσα ντουφέκια κουβαλάει ο πρωταγωνιστής ή πόσες πίστες πρέπει να περάσει για να φτάσει στον αρχιδιάολο. Ταυτόχρονα, επειδή είναι φοβερά αφηρημένη απορία και δεν έχει εύκολη απάντηση, έχει παράγει μόνο ατελείωτες και κουρασμένες (και κουραστικές) συζητήσεις και ουδέν αποτέλεσμα. Ο Ragnar Tornquist, δημιουργός παιχνιδιών όπως το The Longest Journey και το Dreamfall, έχει πει το πολύ σωστό (και προφανές), «Δεν ξέρω αν τα games είναι τέχνη, όμως υπάρχει τέχνη μέσα τους.»

Ο Matthew Broderick ως Ferris Bueller έγινε ο χαρακτήρας που σημάδεψε μια ολόκληρη γενιά εφήβων, και δεν υπάρχει αμφιβολία πως ολόκληρη αυτή η υπέροχη, ξεκαρδιστική, απελευθερωτική day off του ανήκει. Είναι η αρχή της, είναι το τέλος της, είναι το κάθε ένα από τα εμβληματικά pit stops της, όπως η εν μέσω σχολικής εκδρομής βόλτα στο μουσείο ή το ξελαρύγγιασμα με το Twist and Shout στους δρόμους της πόλης.