Confessions of a Shopaholic (2009)
Ψωνίζω άρα Υπάρχω
Σκηνοθεσία: P.J. Hogan
Σενάριο: Tracey Jackson, Tim Firth, Kayla Alpert
Παίζουν: Isla Fisher, Βιτρίνες
Δες/Κρύψε το trailer
Δες/Κρύψε τις αίθουσες που ανοίγει
VILLAGE CINEMAS ΠΑΓΚΡΑΤΙ
VILLAGE CINEMAS ΠΑΓΚΡΑΤΙ ΑΙΘΟΥΣΑ 1
Υμηττού 110 & Χρεμωνίδου (Εμπ. Κέντρο Athens Millenium), Παγκράτι, 2108108080.
Πεμ. - Τετ.: 17.15/ 19.45/ 22.00/ 00.15
VILLAGE PARK ΡΕΝΤΗ
VILLAGE PARK ΡΕΝΤΗ ΑΙΘΟΥΣΑ 9 G ΓΕΡΜΑΝΟΣ
Πέτρου Ράλλη & Θηβών, Άγιος Ιωάννης Ρέντη, 2108108080.
Πεμ. - Τετ.: 16.15/ 18.30/ 20.45/ 23.00/ 01.15. Σάβ.-Τετ. & 11.30/ 13.45
VILLAGE PARK ΡΕΝΤΗ ΑΙΘΟΥΣΑ 13
Πέτρου Ράλλη & Θηβών, Άγιος Ιωάννης Ρέντη, 2108108080.
Πεμ. - Τετ.: 14.45/ 17.00/ 19.15/ 21.30/ 23.45. Σάβ.-Τετ. & 12.30
VILLAGE PARK ΡΕΝΤΗ ΑΙΘΟΥΣΑ 20
Πέτρου Ράλλη & Θηβών, Άγιος Ιωάννης Ρέντη, 2108108080.
Πεμ. - Τετ.: 20.00/ 22.15/ 00.30
ΓΛΥΦΑΔΑ - ΒΑΡΚΙΖΑ
ΑΘΗΝΑΙΟΝ CINEPOLIS 3
Ζησιμοπούλου 7 & Ιωάννου Μεταξά, Γλυφάδα, 2108108230.
Πεμ. - Τετ.: 19.00/ 21.00/ 23.00
STER CINEMAS ΙΛΙΟΝ
STER CINEMAS ΙΛΙΟΝ ΑΙΘΟΥΣΑ 2
Λεωφ.Δημοκρατίας 67Α, Ίλιον, 2102371000. Τηλ. κρατ. 2102371000, 8018017837.
Πεμ. - Τετ.: 18.50/ 21.00/ 23.20. Σάβ., Κυρ. & 12.20/ 14.30/ 16.40. Από Δευτ. & 16.40
STER CINEMAS ΙΛΙΟΝ ΑΙΘΟΥΣΑ 3
Λεωφ.Δημοκρατίας 67Α, Ίλιον, 2102371000. Τηλ. κρατ. 2102371000, 8018017837.
Πεμ. - Τετ.: Πέμ. 19.50/ 22.00. Παρ.-Τετ. 19.50/ 22.00/ 00.20
STER CINEMAS ΑΓ. ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ
STER CINEMAS ΑΓ. ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΑΙΘΟΥΣΑ 7
Αχαρνών 373-375. (ΗΣΑΠ Αγ. Ελευθέριος), 2102371000. Τηλ. κρατ. 2102371000, 8018017837.
Πεμ. - Τετ.: 19.40/ 21.45/ 23.50
STER CINEMAS ΑΓ. ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΑΙΘΟΥΣΑ 9
Αχαρνών 373-375. (ΗΣΑΠ Αγ. Ελευθέριος), 2102371000. Τηλ. κρατ. 2102371000, 8018017837.
Πεμ. - Τετ.: 18.30/ 20.40/ 22.45. Σάβ., Κυρ. & 12.00/ 14.10/ 16.20. Δευτ.-Τετ. & 16.20
ODEON KOSMOPOLIS - ΜΑΡΟΥΣΙ
ODEON KOSMOPOLIS ΜΑΡΟΥΣΙ ΑΙΘΟΥΣΑ 8 VODAFONE
Λεωφ.Κηφισίας 73, Αγ.Θωμάς, Μαρούσι (Κόμβος Αττικής Οδού), 8011160000.
Πεμ. - Τετ.: 17.30/ 19.50/ 22.10/ 00.30. Σάβ., Κυρ. & 12.50/ 15.10
NANA CINEMAX - ΔΑΦΝΗ
ΝΑΝΑ CINEMAX ΑΙΘΟΥΣΑ 1
Λ.Βουλιαγμένης 179 (ΜΕΤΡΟ Αγ.Ιωάννης), 2109703158, 2109706865.
Πεμ. - Τετ.: 18.00/ 20.20/ 22.40. Σάβ., Κυρ. & 15.45
ΑΕΛΛΩ CINEMAX 5+1
ΑΕΛΛΩ CINEMAX 5+1 ΑΙΘΟΥΣΑ 4
Πατησίων 140, 2108259975, 2108215327.
Πεμ. - Τετ.: 17.40/ 20.00/ 22.20. Σάβ., Κυρ. & 12.45/ 15.20
VILLAGE 15 CINEMAS @ THE MALL
VILLAGE 15 CINEMAS @ THE MALL ΑΙΘΟΥΣΑ 2
Aνδρέα Παπανδρέου (παραπλεύρως Αττικής Οδού) ΗΣΑΠ Νερατζιώτισσα, Μαρούσι, 2106104100.
Πεμ. - Τετ.: 15.30/ 17.45/ 20.00/ 22.30/ 01.00. Σάβ.-Τετ. & 12.45
VILLAGE 15 CINEMAS @ THE MALL ΑΙΘΟΥΣΑ 11
Aνδρέα Παπανδρέου (παραπλεύρως Αττικής Οδού) ΗΣΑΠ Νερατζιώτισσα, Μαρούσι, 2106104100.
Πεμ. - Τετ.: 14.00/ 16.30/ 19.00/ 21.30/ 00.00. Σάβ.-Τετ. & 11.30
VILLAGE 15 CINEMAS @ THE MALL ΑΙΘΟΥΣΑ 13 VILLAGE CINEMAS GOLD CLASS
Aνδρέα Παπανδρέου (παραπλεύρως Αττικής Οδού) ΗΣΑΠ Νερατζιώτισσα, Μαρούσι, 2106104100.
Πεμ. - Τετ.: 19.00/ 21.30. Παρ., Σάβ. & 00.00. Σάβ., Κυρ. & 16.30
ODEON STARCITY - Λ. ΣΥΓΓΡΟΥ
ODEON STARCITY ΑΙΘΟΥΣΑ 5
Λεωφ.Συγγρου 111 & Λεοντίου, Ν.Κόσμος, 8011160000.
Πεμ. - Τετ.: 17.30/ 19.50/ 22.10/ 00.40
VILLAGE 9 CINEMAS @ FALIRO
VILLAGE 9 CINEMAS @ FALIRO ΑΙΘΟΥΣΑ 2
Παλαιά Λεωφ.Ποσειδώνος 1 & Μωραϊτίνη 3, Δέλτα Π.Φαλήρου, 2108108080.
Πεμ. - Τετ.: 19.40/ 22.20/ 01.00
VILLAGE 9 CINEMAS @ FALIRO ΑΙΘΟΥΣΑ 6
Παλαιά Λεωφ.Ποσειδώνος 1 & Μωραϊτίνη 3, Δέλτα Π.Φαλήρου, 2108108080.
Πεμ. - Τετ.: 14.20/ 16.40/ 19.00/ 21.20/ 23.40. Σάβ.-Τετ. & 12.00
VILLAGE 9 CINEMAS @ FALIRO ΑΙΘΟΥΣΑ 9 GOLD GLASS
Παλαιά Λεωφ.Ποσειδώνος 1 & Μωραϊτίνη 3, Δέλτα Π.Φαλήρου, 2108108080.
Πεμ. - Τετ.: 18.20/ 21.00/ 23.40
2/5Σκηνοθεσία: P.J. Hogan
Σενάριο: Tracey Jackson, Tim Firth, Kayla Alpert
Παίζουν: Isla Fisher, Βιτρίνες
Δες/Κρύψε το trailer
Πολυκαταστήματα. Σα να ερωτεύεσαι, μόνο καλύτερα.
Ατελείωτες, υπερφιλόδοξες, κακομονταρισμένες, τσιγγούνικες, εκτός τόπου και χρόνου, ξοδεύοντας τη περισσότερη ώρα τους προσκυνώντας τις ετικέτες που υποτίθεται αποτάσσονται και με ανάλογη (εκτός κόσμου, κτλ.) ένδυση - κέρασμα της Patricia Field (Sex and the City (2008), The Devil Wears Prada (2006)) και των μαυροδιαφημιστών, οι Εξομολογήσεις μιας Ψωνισμένης (2009) όπως θα ήταν ο καταλληλότερος ελληνικός τίτλος τους είναι παρολαυτά και ότι καλύτερο θα μπορούσες να περιμένεις σε ταινία για τις υπόλοιπες (ψωνισμένες). Χρησιμοποιώντας κατά πάσα πιθανότητα όλες τις καλές στιγμές μιας ατελείωτης σειράς βρετανικών γυναικοβιβλίων, ο σκηνοθέτης του Γάμου του Καλύτερού μου Φίλου (1997) κάνει πάρτι με την πρωταγωνίστριά του να αντέχει λατρευτά χαμογελαστά ότι της πετάει (ακόμα και πόρτα στα μούτρα) και χαρακτήρες που να έχουν ιστορία πάνω από μια λέξη (ακόμα και ο δανειοεισπράκτορας διαθέτει χιούμορ), σερβίρει στο κοινό του βγαζομάτικο (κυριολεκτικά) screwball σα να ήταν σουλατσάρισμα της Carrie Bradshaw με designer πλατφορμάρες, και επαναλαμβάνει ξανά και ξανά (και ξανά) το μάντρα της απεξάρτησης σε όσες ευκαιρίες του δίνει η παραγωγή. Μπορεί στο τέλος να έχεις γεράσει περισσότερο κι απ' όσο φαίνεται να έπαθε η Isla Fisher στη διάρκεια των γυρισμάτων (ή της απολύσαν τον μακιγιέρ για οικονομία) και η γκόμενά σου να μην έχει καταλάβει τίποτα (και ούτε πρόκειται ποτέ φυσικά) αλλά δε θα χρειαστεί να κρύβεσαι στην έξοδο μη σε δει κάνας γνωστός, τόσο όσο συνήθως.
Ατελείωτες, υπερφιλόδοξες, κακομονταρισμένες, τσιγγούνικες, εκτός τόπου και χρόνου, ξοδεύοντας τη περισσότερη ώρα τους προσκυνώντας τις ετικέτες που υποτίθεται αποτάσσονται και με ανάλογη (εκτός κόσμου, κτλ.) ένδυση - κέρασμα της Patricia Field (Sex and the City (2008), The Devil Wears Prada (2006)) και των μαυροδιαφημιστών, οι Εξομολογήσεις μιας Ψωνισμένης (2009) όπως θα ήταν ο καταλληλότερος ελληνικός τίτλος τους είναι παρολαυτά και ότι καλύτερο θα μπορούσες να περιμένεις σε ταινία για τις υπόλοιπες (ψωνισμένες). Χρησιμοποιώντας κατά πάσα πιθανότητα όλες τις καλές στιγμές μιας ατελείωτης σειράς βρετανικών γυναικοβιβλίων, ο σκηνοθέτης του Γάμου του Καλύτερού μου Φίλου (1997) κάνει πάρτι με την πρωταγωνίστριά του να αντέχει λατρευτά χαμογελαστά ότι της πετάει (ακόμα και πόρτα στα μούτρα) και χαρακτήρες που να έχουν ιστορία πάνω από μια λέξη (ακόμα και ο δανειοεισπράκτορας διαθέτει χιούμορ), σερβίρει στο κοινό του βγαζομάτικο (κυριολεκτικά) screwball σα να ήταν σουλατσάρισμα της Carrie Bradshaw με designer πλατφορμάρες, και επαναλαμβάνει ξανά και ξανά (και ξανά) το μάντρα της απεξάρτησης σε όσες ευκαιρίες του δίνει η παραγωγή. Μπορεί στο τέλος να έχεις γεράσει περισσότερο κι απ' όσο φαίνεται να έπαθε η Isla Fisher στη διάρκεια των γυρισμάτων (ή της απολύσαν τον μακιγιέρ για οικονομία) και η γκόμενά σου να μην έχει καταλάβει τίποτα (και ούτε πρόκειται ποτέ φυσικά) αλλά δε θα χρειαστεί να κρύβεσαι στην έξοδο μη σε δει κάνας γνωστός, τόσο όσο συνήθως.Δες/Κρύψε τις αίθουσες που ανοίγει
*Το πρόγραμμα αναδημοσιεύεται από το Αθηνόραμα και ισχύει για την πρώτη βδομάδα προβολής
VILLAGE CINEMAS ΠΑΓΚΡΑΤΙ
VILLAGE CINEMAS ΠΑΓΚΡΑΤΙ ΑΙΘΟΥΣΑ 1
Υμηττού 110 & Χρεμωνίδου (Εμπ. Κέντρο Athens Millenium), Παγκράτι, 2108108080.
Πεμ. - Τετ.: 17.15/ 19.45/ 22.00/ 00.15
VILLAGE PARK ΡΕΝΤΗ
VILLAGE PARK ΡΕΝΤΗ ΑΙΘΟΥΣΑ 9 G ΓΕΡΜΑΝΟΣ
Πέτρου Ράλλη & Θηβών, Άγιος Ιωάννης Ρέντη, 2108108080.
Πεμ. - Τετ.: 16.15/ 18.30/ 20.45/ 23.00/ 01.15. Σάβ.-Τετ. & 11.30/ 13.45
VILLAGE PARK ΡΕΝΤΗ ΑΙΘΟΥΣΑ 13
Πέτρου Ράλλη & Θηβών, Άγιος Ιωάννης Ρέντη, 2108108080.
Πεμ. - Τετ.: 14.45/ 17.00/ 19.15/ 21.30/ 23.45. Σάβ.-Τετ. & 12.30
VILLAGE PARK ΡΕΝΤΗ ΑΙΘΟΥΣΑ 20
Πέτρου Ράλλη & Θηβών, Άγιος Ιωάννης Ρέντη, 2108108080.
Πεμ. - Τετ.: 20.00/ 22.15/ 00.30
ΓΛΥΦΑΔΑ - ΒΑΡΚΙΖΑ
ΑΘΗΝΑΙΟΝ CINEPOLIS 3
Ζησιμοπούλου 7 & Ιωάννου Μεταξά, Γλυφάδα, 2108108230.
Πεμ. - Τετ.: 19.00/ 21.00/ 23.00
STER CINEMAS ΙΛΙΟΝ
STER CINEMAS ΙΛΙΟΝ ΑΙΘΟΥΣΑ 2
Λεωφ.Δημοκρατίας 67Α, Ίλιον, 2102371000. Τηλ. κρατ. 2102371000, 8018017837.
Πεμ. - Τετ.: 18.50/ 21.00/ 23.20. Σάβ., Κυρ. & 12.20/ 14.30/ 16.40. Από Δευτ. & 16.40
STER CINEMAS ΙΛΙΟΝ ΑΙΘΟΥΣΑ 3
Λεωφ.Δημοκρατίας 67Α, Ίλιον, 2102371000. Τηλ. κρατ. 2102371000, 8018017837.
Πεμ. - Τετ.: Πέμ. 19.50/ 22.00. Παρ.-Τετ. 19.50/ 22.00/ 00.20
STER CINEMAS ΑΓ. ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ
STER CINEMAS ΑΓ. ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΑΙΘΟΥΣΑ 7
Αχαρνών 373-375. (ΗΣΑΠ Αγ. Ελευθέριος), 2102371000. Τηλ. κρατ. 2102371000, 8018017837.
Πεμ. - Τετ.: 19.40/ 21.45/ 23.50
STER CINEMAS ΑΓ. ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΑΙΘΟΥΣΑ 9
Αχαρνών 373-375. (ΗΣΑΠ Αγ. Ελευθέριος), 2102371000. Τηλ. κρατ. 2102371000, 8018017837.
Πεμ. - Τετ.: 18.30/ 20.40/ 22.45. Σάβ., Κυρ. & 12.00/ 14.10/ 16.20. Δευτ.-Τετ. & 16.20
ODEON KOSMOPOLIS - ΜΑΡΟΥΣΙ
ODEON KOSMOPOLIS ΜΑΡΟΥΣΙ ΑΙΘΟΥΣΑ 8 VODAFONE
Λεωφ.Κηφισίας 73, Αγ.Θωμάς, Μαρούσι (Κόμβος Αττικής Οδού), 8011160000.
Πεμ. - Τετ.: 17.30/ 19.50/ 22.10/ 00.30. Σάβ., Κυρ. & 12.50/ 15.10
NANA CINEMAX - ΔΑΦΝΗ
ΝΑΝΑ CINEMAX ΑΙΘΟΥΣΑ 1
Λ.Βουλιαγμένης 179 (ΜΕΤΡΟ Αγ.Ιωάννης), 2109703158, 2109706865.
Πεμ. - Τετ.: 18.00/ 20.20/ 22.40. Σάβ., Κυρ. & 15.45
ΑΕΛΛΩ CINEMAX 5+1
ΑΕΛΛΩ CINEMAX 5+1 ΑΙΘΟΥΣΑ 4
Πατησίων 140, 2108259975, 2108215327.
Πεμ. - Τετ.: 17.40/ 20.00/ 22.20. Σάβ., Κυρ. & 12.45/ 15.20
VILLAGE 15 CINEMAS @ THE MALL
VILLAGE 15 CINEMAS @ THE MALL ΑΙΘΟΥΣΑ 2
Aνδρέα Παπανδρέου (παραπλεύρως Αττικής Οδού) ΗΣΑΠ Νερατζιώτισσα, Μαρούσι, 2106104100.
Πεμ. - Τετ.: 15.30/ 17.45/ 20.00/ 22.30/ 01.00. Σάβ.-Τετ. & 12.45
VILLAGE 15 CINEMAS @ THE MALL ΑΙΘΟΥΣΑ 11
Aνδρέα Παπανδρέου (παραπλεύρως Αττικής Οδού) ΗΣΑΠ Νερατζιώτισσα, Μαρούσι, 2106104100.
Πεμ. - Τετ.: 14.00/ 16.30/ 19.00/ 21.30/ 00.00. Σάβ.-Τετ. & 11.30
VILLAGE 15 CINEMAS @ THE MALL ΑΙΘΟΥΣΑ 13 VILLAGE CINEMAS GOLD CLASS
Aνδρέα Παπανδρέου (παραπλεύρως Αττικής Οδού) ΗΣΑΠ Νερατζιώτισσα, Μαρούσι, 2106104100.
Πεμ. - Τετ.: 19.00/ 21.30. Παρ., Σάβ. & 00.00. Σάβ., Κυρ. & 16.30
ODEON STARCITY - Λ. ΣΥΓΓΡΟΥ
ODEON STARCITY ΑΙΘΟΥΣΑ 5
Λεωφ.Συγγρου 111 & Λεοντίου, Ν.Κόσμος, 8011160000.
Πεμ. - Τετ.: 17.30/ 19.50/ 22.10/ 00.40
VILLAGE 9 CINEMAS @ FALIRO
VILLAGE 9 CINEMAS @ FALIRO ΑΙΘΟΥΣΑ 2
Παλαιά Λεωφ.Ποσειδώνος 1 & Μωραϊτίνη 3, Δέλτα Π.Φαλήρου, 2108108080.
Πεμ. - Τετ.: 19.40/ 22.20/ 01.00
VILLAGE 9 CINEMAS @ FALIRO ΑΙΘΟΥΣΑ 6
Παλαιά Λεωφ.Ποσειδώνος 1 & Μωραϊτίνη 3, Δέλτα Π.Φαλήρου, 2108108080.
Πεμ. - Τετ.: 14.20/ 16.40/ 19.00/ 21.20/ 23.40. Σάβ.-Τετ. & 12.00
VILLAGE 9 CINEMAS @ FALIRO ΑΙΘΟΥΣΑ 9 GOLD GLASS
Παλαιά Λεωφ.Ποσειδώνος 1 & Μωραϊτίνη 3, Δέλτα Π.Φαλήρου, 2108108080.
Πεμ. - Τετ.: 18.20/ 21.00/ 23.40
Séraphine (2008)
Το Χάρισμα της Σεραφίν
Σκηνοθεσία: Martin Provost
Σενάριο: Marc Abdelnour, Martin Provost
Παίζουν: Yolande Moreau, Πρασινάδες, Κουβάδες, Ulrich Tukur
Δες/Κρύψε το trailer
Δες/Κρύψε τις αίθουσες που ανοίγει
ΚΕΝΤΡΟ - ΚΟΛΩΝΑΚΙ - ΕΞΑΡΧΕΙΑ
ΑΤΤΙΚΟΝ CINEMAX CLASS
Σταδίου 19 (ΜΕΤΡΟ Πανεπιστήμιο), 210-3228821.
Πεμ. - Τετ.: 17.30/ 20.00/ 22.30
ΜΑΡΟΥΣΙ - ΚHΦΙΣΙΑ
ΚΗΦΙΣΙΑ CINEMAX 3 Class
Δροσίνη 16 (απέναντι στο Βάρσο), Κηφισιά, 210-6231601, 2106231933.
Πεμ. - Τετ.: 17.30/ 20.00/ 22.30
1.5/5Σκηνοθεσία: Martin Provost
Σενάριο: Marc Abdelnour, Martin Provost
Παίζουν: Yolande Moreau, Πρασινάδες, Κουβάδες, Ulrich Tukur
Δες/Κρύψε το trailer
Παραμυθένια αγιογραφία της Séraphine Louis (1864–1942), βοσκού, υπηρέτριας και naïf ζωγράφου.
Όταν σύσσωμος ο γαλλικός τύπος χαρακτηρίζει ένα φιλμ "λιγάκι ακαδημαϊκό", καταλαβαίνεις ότι ο τελευταίος θεατής που έβλεπε γαλλικούρες δεν έχει ακόμη πεθάνει καταπίνοντας τη γλώσσα του από το ροχαλητό. Και όταν το φιλμ επιβραβεύεται από την ακαδημία των César σε βαθμό που να μπαίνει στα δέκα καλύτερα των τελευταίων σαράντα χρόνων, μια υποψία τη σχηματίζεις ότι οι Γάλλοι κάναν φέτος επίδειξη πραγματικής αρτηριοσκλήρυνσης στους.. μαθητευόμενους ομολόγους τους των Oscar.
Καταειρωνικότατα διαπραγματευόμενη μοντέρνα ρεύματα και αντιλήψεις στη τέχνη, στις αρχές του προηγούμενου αιώνα, η Séraphine (2008) αποτελεί το υγρό όνειρο κάθε απλής (στον εγκέφαλο) δημιουργού που θα πιστεύει πλέον ακόμα πιο ακράδαντα ότι είναι παραγνωρισμένη καλλιτεχνάρα. Αφού, με την ίδια, ιδανική για το ακροατήριό του, απλότητα (στον εγκέφαλο), ο Martin Provost ακολουθεί θρησκευτικά τη γραμμή του θείου χαρίσματος, χωρίς ποτέ να το εξετάζει (η απλή απλά δημιουργεί και το πολύ επιδεικνύει τα απλά εμπνευσμένα σε απλούστερους, τη συνοδεία μελοδραματικής υπόκρουσης), ούτε φυσικά να το αμφισβητεί (αντίθετα φροντίζει να παρουσιάζει ως αδαείς μπουρζουάδες όσους το κάνουν). Και από πάνω, το θείο χάρισμα, βγαίνει και κατατρεγμένο (ειδικά άμα έτσι λίγο ήθελε να ράψει κάνα πανάκριβο νυφικό για καμιά άμωμο σύλληψη) από τις πράξεις των ανθρώπων, που συνωμοτούν για να το πνίξουν με.. παγκόσμιους πολέμους και εξίσου παγκόσμιες οικονομικές καταρρεύσεις, μιας και ο Provost επεκτείνει την αγιογράφηση και στο πρόσωπο του on and off προστάτη της ηρωίδας, Wilhelm Uhde, για να μην αποτελέσει το κενό αέρος που θα σπάσει τη φούσκα του. Η αφήγηση πάει τα ζώα μου αργά φυσικά (μπορείς να κοιτάς καμιά ώρα την αφίσα, και μετά να τη ξανακοιτάς καμιά ώρα, για προετοιμασία), πασπαλισμένη με φιδίσματα που επιτείνουν την απλή απόλαυση (ο μαικήνας ανακαλύπτει την καλλιτέχνιδα όχι ανάμεσα στα πόδια του να σφουγγαρίζει, αλλά μέσω των εργοδοτών της για να τους ταπεινώσει σχετικά), μέσα σε σκηνικά που παραμένουν κυρίως του 18ου αιώνα εποχές μεσοπολέμου και σκηνοθεσία το ίδιο vintage με οποιαδήποτε μεταφορά έργου του Hugo πριν δεκαετίες.
Όταν σύσσωμος ο γαλλικός τύπος χαρακτηρίζει ένα φιλμ "λιγάκι ακαδημαϊκό", καταλαβαίνεις ότι ο τελευταίος θεατής που έβλεπε γαλλικούρες δεν έχει ακόμη πεθάνει καταπίνοντας τη γλώσσα του από το ροχαλητό. Και όταν το φιλμ επιβραβεύεται από την ακαδημία των César σε βαθμό που να μπαίνει στα δέκα καλύτερα των τελευταίων σαράντα χρόνων, μια υποψία τη σχηματίζεις ότι οι Γάλλοι κάναν φέτος επίδειξη πραγματικής αρτηριοσκλήρυνσης στους.. μαθητευόμενους ομολόγους τους των Oscar.Καταειρωνικότατα διαπραγματευόμενη μοντέρνα ρεύματα και αντιλήψεις στη τέχνη, στις αρχές του προηγούμενου αιώνα, η Séraphine (2008) αποτελεί το υγρό όνειρο κάθε απλής (στον εγκέφαλο) δημιουργού που θα πιστεύει πλέον ακόμα πιο ακράδαντα ότι είναι παραγνωρισμένη καλλιτεχνάρα. Αφού, με την ίδια, ιδανική για το ακροατήριό του, απλότητα (στον εγκέφαλο), ο Martin Provost ακολουθεί θρησκευτικά τη γραμμή του θείου χαρίσματος, χωρίς ποτέ να το εξετάζει (η απλή απλά δημιουργεί και το πολύ επιδεικνύει τα απλά εμπνευσμένα σε απλούστερους, τη συνοδεία μελοδραματικής υπόκρουσης), ούτε φυσικά να το αμφισβητεί (αντίθετα φροντίζει να παρουσιάζει ως αδαείς μπουρζουάδες όσους το κάνουν). Και από πάνω, το θείο χάρισμα, βγαίνει και κατατρεγμένο (ειδικά άμα έτσι λίγο ήθελε να ράψει κάνα πανάκριβο νυφικό για καμιά άμωμο σύλληψη) από τις πράξεις των ανθρώπων, που συνωμοτούν για να το πνίξουν με.. παγκόσμιους πολέμους και εξίσου παγκόσμιες οικονομικές καταρρεύσεις, μιας και ο Provost επεκτείνει την αγιογράφηση και στο πρόσωπο του on and off προστάτη της ηρωίδας, Wilhelm Uhde, για να μην αποτελέσει το κενό αέρος που θα σπάσει τη φούσκα του. Η αφήγηση πάει τα ζώα μου αργά φυσικά (μπορείς να κοιτάς καμιά ώρα την αφίσα, και μετά να τη ξανακοιτάς καμιά ώρα, για προετοιμασία), πασπαλισμένη με φιδίσματα που επιτείνουν την απλή απόλαυση (ο μαικήνας ανακαλύπτει την καλλιτέχνιδα όχι ανάμεσα στα πόδια του να σφουγγαρίζει, αλλά μέσω των εργοδοτών της για να τους ταπεινώσει σχετικά), μέσα σε σκηνικά που παραμένουν κυρίως του 18ου αιώνα εποχές μεσοπολέμου και σκηνοθεσία το ίδιο vintage με οποιαδήποτε μεταφορά έργου του Hugo πριν δεκαετίες.
Δες/Κρύψε τις αίθουσες που ανοίγει
*Το πρόγραμμα αναδημοσιεύεται από το Αθηνόραμα και ισχύει για την πρώτη βδομάδα προβολής
ΚΕΝΤΡΟ - ΚΟΛΩΝΑΚΙ - ΕΞΑΡΧΕΙΑ
ΑΤΤΙΚΟΝ CINEMAX CLASS
Σταδίου 19 (ΜΕΤΡΟ Πανεπιστήμιο), 210-3228821.
Πεμ. - Τετ.: 17.30/ 20.00/ 22.30
ΜΑΡΟΥΣΙ - ΚHΦΙΣΙΑ
ΚΗΦΙΣΙΑ CINEMAX 3 Class
Δροσίνη 16 (απέναντι στο Βάρσο), Κηφισιά, 210-6231601, 2106231933.
Πεμ. - Τετ.: 17.30/ 20.00/ 22.30
Also on Movies for the Masses: César 2009: Μέρα νεκρής φύσης
Issiz Adam (2008)
Για Πάντα Μόνος / Alone
Σκηνοθεσία: Çagan Irmak
Σενάριο: Çagan Irmak
Παίζουν: Melis Birkan, Cemal Hunal
Δες/Κρύψε το trailer
Δες/Κρύψε τις αίθουσες που ανοίγει
VILLAGE CINEMAS ΠΑΓΚΡΑΤΙ
VILLAGE CINEMAS ΠΑΓΚΡΑΤΙ ΑΙΘΟΥΣΑ 3 COSMOTE
Υμηττού 110 & Χρεμωνίδου (Εμπ. Κέντρο Athens Millenium), Παγκράτι, 2108108080.
Πεμ. - Τετ.: 20.00/ 22.30/ 01.00
VILLAGE PARK ΡΕΝΤΗ
VILLAGE PARK ΡΕΝΤΗ ΑΙΘΟΥΣΑ 10 COSMOTE
Πέτρου Ράλλη & Θηβών, Άγιος Ιωάννης Ρέντη, 2108108080.
Πεμ. - Τετ.: 15.45/ 18.15/ 21.00/ 23.30. Σάβ.-Τετ. & 13.15
ΦΙΞ - Ν. ΣΜΥΡΝΗ - Π. ΦΑΛΗΡΟ
ΑΤΤΑΛΟΣ
Κοτιαίου και Ελ. Βενιζέλου, Ν. Σμύρνη, 210-9331280, 2109319779.
Πεμ. - Τετ.: 18.30/ 20.45/ 23.00
ΓΛΥΦΑΔΑ - ΒΑΡΚΙΖΑ
ΑΘΗΝΑΙΟΝ CINEPOLIS 2
Ζησιμοπούλου 7 & Ιωάννου Μεταξά, Γλυφάδα, 2108108230.
Πεμ. - Τετ.: 18.00/ 20.20/ 22.40
STER CINEMAS ΑΓ. ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ
STER CINEMAS ΑΓ. ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΑΙΘΟΥΣΑ 10
Αχαρνών 373-375. (ΗΣΑΠ Αγ. Ελευθέριος), 2102371000. Τηλ. κρατ. 2102371000, 8018017837.
Πεμ. - Τετ.: 19.00/ 21.20/ 23.40. Σάβ.-Τετ. & 16.45
ODEON KOSMOPOLIS - ΜΑΡΟΥΣΙ
ODEON KOSMOPOLIS ΜΑΡΟΥΣΙ ΑΙΘΟΥΣΑ 5
Λεωφ.Κηφισίας 73, Αγ.Θωμάς, Μαρούσι (Κόμβος Αττικής Οδού), 8011160000.
Πεμ. - Τετ.: 19.00/ 21.20/ 23.50. Σάβ., Κυρ. & 13.50/ 16.30
VILLAGE 15 CINEMAS @ THE MALL
VILLAGE 15 CINEMAS @ THE MALL ΑΙΘΟΥΣΑ 9
Aνδρέα Παπανδρέου (παραπλεύρως Αττικής Οδού) ΗΣΑΠ Νερατζιώτισσα, Μαρούσι, 2106104100.
Πεμ. - Τετ.: 18.00/ 20.30/ 23.00/ 01.30
ODEON STARCITY - Λ. ΣΥΓΓΡΟΥ
ODEON STARCITY VODAFONE ΑΙΘΟΥΣΑ 7
Λεωφ.Συγγρου 111 & Λεοντίου, Ν.Κόσμος, 8011160000.
Πεμ. - Τετ.: 19.00/ 21.20/ 23.50
VILLAGE 9 CINEMAS @ FALIRO
VILLAGE 9 CINEMAS @ FALIRO ΑΙΘΟΥΣΑ 3 CINEMA EUROPA
Παλαιά Λεωφ.Ποσειδώνος 1 & Μωραϊτίνη 3, Δέλτα Π.Φαλήρου, 2108108080.
Πεμ. - Τετ.: 19.00/ 21.20/ 23.40
Σκηνοθεσία: Çagan Irmak
Σενάριο: Çagan Irmak
Παίζουν: Melis Birkan, Cemal Hunal
Δες/Κρύψε το trailer
Ορκισμένος εργένης, κόβεται για τα μάτα ζουμπουρλούδικης σχεδιάστριας.
Τηλεοπτικού επιπέδου κινηματογράφηση μιας καρτποσταλικά εκμοντερνισμένης Κωνσταντινούπολης που ιλουστράρεται με δυτική αισθητική κι ήθη και έθιμα ευρωπαϊκά αναπτυγμένα, το δράμα του Irmak πούλησε στους Τούρκους μια γυαλισμένη εικόνα ελευθερίας και συγκρατημένης ελευθεριότητας σε καταστάσεις και χαρακτήρες, που δεν θα πρέπει να περιμένεις να βρεις, αν πας ένα μέτρο πιο πέρα μες στη χώρα, απ’ τα σύνορα της πόλης του Βοσπόρου. Οι Τούρκοι ανταπέδωσαν κόβοντας ένα φορτηγό εισιτήρια, για δυο πρωταγωνιστές χαρακτηριστικά μη Τούρκους, σε εμφάνιση και συμπεριφορά, έτσι ανοιχτόχρωμα όμορφοι και ειδυλλιακά απελευθερωμένοι που είναι, τόσο για να δουν την συμβατικά τυποποιημένη, ανιαρά φορμουλαϊκή ερωτική ιστορία τους, όσο και για να αδειάσουν με τους κουβάδες το κλάμα μετά, σ’ ένα φινάλε που κάνει την προηγούμενη μιάμιση ώρα να μοιάζει με το προσεκτικό στήσιμο μιας παγίδας, με σκοπό να σου ξεσκίσει την καρδιά και να κάνει κορδέλες όλα αυτά τα χαρακτηριστικά που θαύμαζες, ή κατέκρινες στους δύο ήρωες, για να δεις το λάθος των τρόπων τους και να συμμορφωθείς στην παράδοση του να μη ζητάς πολλά, ή να επανεκτιμήσεις το φόβο σου να δοκιμάζεις όποια φρούτα μπορεί να πιάσει το χέρι σου.
Τηλεοπτικού επιπέδου κινηματογράφηση μιας καρτποσταλικά εκμοντερνισμένης Κωνσταντινούπολης που ιλουστράρεται με δυτική αισθητική κι ήθη και έθιμα ευρωπαϊκά αναπτυγμένα, το δράμα του Irmak πούλησε στους Τούρκους μια γυαλισμένη εικόνα ελευθερίας και συγκρατημένης ελευθεριότητας σε καταστάσεις και χαρακτήρες, που δεν θα πρέπει να περιμένεις να βρεις, αν πας ένα μέτρο πιο πέρα μες στη χώρα, απ’ τα σύνορα της πόλης του Βοσπόρου. Οι Τούρκοι ανταπέδωσαν κόβοντας ένα φορτηγό εισιτήρια, για δυο πρωταγωνιστές χαρακτηριστικά μη Τούρκους, σε εμφάνιση και συμπεριφορά, έτσι ανοιχτόχρωμα όμορφοι και ειδυλλιακά απελευθερωμένοι που είναι, τόσο για να δουν την συμβατικά τυποποιημένη, ανιαρά φορμουλαϊκή ερωτική ιστορία τους, όσο και για να αδειάσουν με τους κουβάδες το κλάμα μετά, σ’ ένα φινάλε που κάνει την προηγούμενη μιάμιση ώρα να μοιάζει με το προσεκτικό στήσιμο μιας παγίδας, με σκοπό να σου ξεσκίσει την καρδιά και να κάνει κορδέλες όλα αυτά τα χαρακτηριστικά που θαύμαζες, ή κατέκρινες στους δύο ήρωες, για να δεις το λάθος των τρόπων τους και να συμμορφωθείς στην παράδοση του να μη ζητάς πολλά, ή να επανεκτιμήσεις το φόβο σου να δοκιμάζεις όποια φρούτα μπορεί να πιάσει το χέρι σου.Δες/Κρύψε τις αίθουσες που ανοίγει
*Το πρόγραμμα αναδημοσιεύεται από το Αθηνόραμα και ισχύει για την πρώτη βδομάδα προβολής
VILLAGE CINEMAS ΠΑΓΚΡΑΤΙ
VILLAGE CINEMAS ΠΑΓΚΡΑΤΙ ΑΙΘΟΥΣΑ 3 COSMOTE
Υμηττού 110 & Χρεμωνίδου (Εμπ. Κέντρο Athens Millenium), Παγκράτι, 2108108080.
Πεμ. - Τετ.: 20.00/ 22.30/ 01.00
VILLAGE PARK ΡΕΝΤΗ
VILLAGE PARK ΡΕΝΤΗ ΑΙΘΟΥΣΑ 10 COSMOTE
Πέτρου Ράλλη & Θηβών, Άγιος Ιωάννης Ρέντη, 2108108080.
Πεμ. - Τετ.: 15.45/ 18.15/ 21.00/ 23.30. Σάβ.-Τετ. & 13.15
ΦΙΞ - Ν. ΣΜΥΡΝΗ - Π. ΦΑΛΗΡΟ
ΑΤΤΑΛΟΣ
Κοτιαίου και Ελ. Βενιζέλου, Ν. Σμύρνη, 210-9331280, 2109319779.
Πεμ. - Τετ.: 18.30/ 20.45/ 23.00
ΓΛΥΦΑΔΑ - ΒΑΡΚΙΖΑ
ΑΘΗΝΑΙΟΝ CINEPOLIS 2
Ζησιμοπούλου 7 & Ιωάννου Μεταξά, Γλυφάδα, 2108108230.
Πεμ. - Τετ.: 18.00/ 20.20/ 22.40
STER CINEMAS ΑΓ. ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ
STER CINEMAS ΑΓ. ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΑΙΘΟΥΣΑ 10
Αχαρνών 373-375. (ΗΣΑΠ Αγ. Ελευθέριος), 2102371000. Τηλ. κρατ. 2102371000, 8018017837.
Πεμ. - Τετ.: 19.00/ 21.20/ 23.40. Σάβ.-Τετ. & 16.45
ODEON KOSMOPOLIS - ΜΑΡΟΥΣΙ
ODEON KOSMOPOLIS ΜΑΡΟΥΣΙ ΑΙΘΟΥΣΑ 5
Λεωφ.Κηφισίας 73, Αγ.Θωμάς, Μαρούσι (Κόμβος Αττικής Οδού), 8011160000.
Πεμ. - Τετ.: 19.00/ 21.20/ 23.50. Σάβ., Κυρ. & 13.50/ 16.30
VILLAGE 15 CINEMAS @ THE MALL
VILLAGE 15 CINEMAS @ THE MALL ΑΙΘΟΥΣΑ 9
Aνδρέα Παπανδρέου (παραπλεύρως Αττικής Οδού) ΗΣΑΠ Νερατζιώτισσα, Μαρούσι, 2106104100.
Πεμ. - Τετ.: 18.00/ 20.30/ 23.00/ 01.30
ODEON STARCITY - Λ. ΣΥΓΓΡΟΥ
ODEON STARCITY VODAFONE ΑΙΘΟΥΣΑ 7
Λεωφ.Συγγρου 111 & Λεοντίου, Ν.Κόσμος, 8011160000.
Πεμ. - Τετ.: 19.00/ 21.20/ 23.50
VILLAGE 9 CINEMAS @ FALIRO
VILLAGE 9 CINEMAS @ FALIRO ΑΙΘΟΥΣΑ 3 CINEMA EUROPA
Παλαιά Λεωφ.Ποσειδώνος 1 & Μωραϊτίνη 3, Δέλτα Π.Φαλήρου, 2108108080.
Πεμ. - Τετ.: 19.00/ 21.20/ 23.40
J'ai Toujours Rêvé d'Etre un Gangster (2007)
Αχ και να Γινόμουν Γκάνγκστερ! / I Always Wanted to Be a Gangster
Σκηνοθεσία: Samuel Benchetrit
Σενάριο: Samuel Benchetrit
Παίζουν: Μπέμπες, Αγαθοί, Ηλικιωμένοι
Δες/Κρύψε το trailer
Απόψε στις 20:45 στο ΑΠΟΛΛΩΝ Cinemax Class με την Anna Mouglalis ωσεί παρούσα
Σκηνοθεσία: Samuel Benchetrit
Σενάριο: Samuel Benchetrit
Παίζουν: Μπέμπες, Αγαθοί, Ηλικιωμένοι
Δες/Κρύψε το trailer
Ποικιλόχρωμος θίασος χαρακτήρων προσπαθεί να επιβεβαιώσει τη καλή του σχέση με το έγκλημα, γύρω από παλιό diner στη μέση πρώην δάσους.
Σε καμία περίπτωση φρέσκια, ούτε στην ιδέα αντιγραφής πρωτοτύπων ούτε στην υλοποίηση που ενισχύει την αίσθηση ερασιτεχνισμού με την αισθητική ασυνέπειά της, η δεύτερη ταινία του Samuel Benchetrit, μετά το Janis et John (2003) που είχε καταφέρει να φτάσει μέχρι και τις ελληνικές αίθουσες, έχει παρολαυτά κάτι για όλους, από φιλμ νουάρ, σλάπστικ, και βωβό μέχρι Kaurismäki, Jarmusch και Tarantino, για να έχει και θέση σε φεστιβάλ όπου πας κάπου και για να σε δούνε, κι άμα παίζει ταινία με αφίσα την Anna Mouglalis να βυζαίνει το μωρό της σε στιλ ανάμεσα σε πόστερ καταζητούμενου, αναμνηστικής φωτογραφίας αρχιληστή του προηγούμενου αιώνα, και διαφήμισης φτηνού καμπαρέ, ακόμα καλύτερα. Η αφίσα φυσικά έχει σχέση με τη ταινία όσο και ο δανεισμένος από την εισαγωγική ατάκα των Goodfellas (1990) τίτλος της (διάβαζε ελάχιστη), και η πρωταγωνίστριά της (αφίσας) εμφανίζεται διάσπαρτα στην οθόνη, έχοντας δημιουργήσει και ολόκληρο θέμα επειδή (OMG!) οι σκηνές της είναι για πρώτη φορά ελαφρά κωμικές, ενώ δε θα εμφανιστεί καθόλου στην αίθουσα, έχοντας μείνει στην επιβεβαίωση των σχετικών κρατήσεων. Αλλά ο σκηνοθέτης, που συνηθίζει να κάνει παιδιά με κάθε πρωταγωνίστρια στις αφίσες του, έχει φροντίσει να γεμίσει τις υπόλοιπες σκηνές με αρκετά ονόματα της Γαλλίας, βάζοντας μέχρι και τον Alain Bashung και τον Arno να επαναλάβουν στο ξέμπαρκο τη σκηνή του Tom Waits με τον Iggy Pop στο Coffee and Cigarettes (2003) --ισχυριζόμενος ότι δε την έχει δει όπως πιθανά και όλη τη βελγική παραγωγή (π.χ. Aaltra (2004)) που εντελώς τυχαία είναι στο ίδιο στιλ--, και περιμένει να ταιριάξουν (οι καλεσμένοι) με το σενάριό του, όπως και τα αρκετά widescreen πλάνα του με academy ratio (1,37:1). Και το μόνο σίγουρο τελικά, σε όλο αυτό τον αχταρμά, είναι πως θα σου κάνει κλικ, με ποσοστό επιτυχίας χαμηλότερο του τυχαίου (<50%), κάτι εντελώς προσωπικό, και όπως λέει η ψυχολογία, δε θα το αποδώσεις στη τύχη.
Σε καμία περίπτωση φρέσκια, ούτε στην ιδέα αντιγραφής πρωτοτύπων ούτε στην υλοποίηση που ενισχύει την αίσθηση ερασιτεχνισμού με την αισθητική ασυνέπειά της, η δεύτερη ταινία του Samuel Benchetrit, μετά το Janis et John (2003) που είχε καταφέρει να φτάσει μέχρι και τις ελληνικές αίθουσες, έχει παρολαυτά κάτι για όλους, από φιλμ νουάρ, σλάπστικ, και βωβό μέχρι Kaurismäki, Jarmusch και Tarantino, για να έχει και θέση σε φεστιβάλ όπου πας κάπου και για να σε δούνε, κι άμα παίζει ταινία με αφίσα την Anna Mouglalis να βυζαίνει το μωρό της σε στιλ ανάμεσα σε πόστερ καταζητούμενου, αναμνηστικής φωτογραφίας αρχιληστή του προηγούμενου αιώνα, και διαφήμισης φτηνού καμπαρέ, ακόμα καλύτερα. Η αφίσα φυσικά έχει σχέση με τη ταινία όσο και ο δανεισμένος από την εισαγωγική ατάκα των Goodfellas (1990) τίτλος της (διάβαζε ελάχιστη), και η πρωταγωνίστριά της (αφίσας) εμφανίζεται διάσπαρτα στην οθόνη, έχοντας δημιουργήσει και ολόκληρο θέμα επειδή (OMG!) οι σκηνές της είναι για πρώτη φορά ελαφρά κωμικές, ενώ δε θα εμφανιστεί καθόλου στην αίθουσα, έχοντας μείνει στην επιβεβαίωση των σχετικών κρατήσεων. Αλλά ο σκηνοθέτης, που συνηθίζει να κάνει παιδιά με κάθε πρωταγωνίστρια στις αφίσες του, έχει φροντίσει να γεμίσει τις υπόλοιπες σκηνές με αρκετά ονόματα της Γαλλίας, βάζοντας μέχρι και τον Alain Bashung και τον Arno να επαναλάβουν στο ξέμπαρκο τη σκηνή του Tom Waits με τον Iggy Pop στο Coffee and Cigarettes (2003) --ισχυριζόμενος ότι δε την έχει δει όπως πιθανά και όλη τη βελγική παραγωγή (π.χ. Aaltra (2004)) που εντελώς τυχαία είναι στο ίδιο στιλ--, και περιμένει να ταιριάξουν (οι καλεσμένοι) με το σενάριό του, όπως και τα αρκετά widescreen πλάνα του με academy ratio (1,37:1). Και το μόνο σίγουρο τελικά, σε όλο αυτό τον αχταρμά, είναι πως θα σου κάνει κλικ, με ποσοστό επιτυχίας χαμηλότερο του τυχαίου (<50%), κάτι εντελώς προσωπικό, και όπως λέει η ψυχολογία, δε θα το αποδώσεις στη τύχη.Απόψε στις 20:45 στο ΑΠΟΛΛΩΝ Cinemax Class με την Anna Mouglalis ωσεί παρούσα
Μακρόνησος (2008): Ηλίας Γιαννακάκης, Εύη Καραμπάτσου
Μιας δεκαετίας στην έρευνα και την εκτέλεση και μιας ζωής στην τριβή με το θέμα, είναι αποτέλεσμα το ντοκιμαντέρ Μακρόνησος (2008) του Ηλία Γιαννακάκη και της Εύης Καραμπάτσου, προφανώς για τη Μακρόνησο, ένα θέμα ταμπού της ελληνικής ιστοριογραφίας και της κοινωνίας γενικότερα, που χωρίς να δείξει ποτέ ιδιαίτερη όρεξη να αναγνωρίσει το νησί ως ελληνικό Guantanamo του Εμφυλίου, έχει φτάσει πια στο σημείο να προτιμά να το ξεχάσει σαν μια απ’ αυτές της μαύρες σελίδες της Ιστορίας της, που έχει βαρεθεί να της κολλάνε στη μούρη ξανά και ξανά. Το ντοκιμαντέρ, έρχεται αύριο στη μία αθηναϊκή αίθουσα στις δύο αθηναϊκές αίθουσες που του εξασφάλισε το ΕΚΚ, φέροντας τη δάφνη του Βραβείου Κοινού του Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης 2008, αλλά και το για πρώτη φορά στα χρονικά του θέματος και της έρευνας γι’ αυτό, καταγεγραμμένο ντοκουμέντο, της μαρτυρίας από Γενικό Διοικητή του στρατοπέδου της Μακρονήσου.
Previously on Movies for the Masses: Lady Jane (2008): Robert Guédiguian interview
La Belle Personne (2008)
Ένας Ωραίος Άνθρωπος
Σκηνοθεσία: Christophe Honoré
Σενάριο: Christophe Honoré, Gilles Taurand (απ’ το La Princesse de Clèves)
Παίζουν: Louis Garrel, Léa Seydoux, Grégoire Leprince-Ringuet κ.ά.
Δες/Κρύψε το trailer
Απόψε στις 22:45 στο ΑΤΤΙΚΟΝ Cinemax Class, με το soutien του mftm.gr
Σκηνοθεσία: Christophe Honoré
Σενάριο: Christophe Honoré, Gilles Taurand (απ’ το La Princesse de Clèves)
Παίζουν: Louis Garrel, Léa Seydoux, Grégoire Leprince-Ringuet κ.ά.
Δες/Κρύψε το trailer
Πληγές και έρωτες σε λύκειο του Παρισιού.
Βασισμένο πολύ χαλαρά στο πρώτο chick-lit σύγγραμα στην ιστορία της λογοτεχνίας, αλλά σεβάσμια στο πνεύμα του απ’ ότι λένε, το νέο πόνημα του Honoré στον καταδικασμένο έρωτα, μπορεί να είναι και το πιο ακραίο βήμα που θα μπορέσει να κάνει ο Γάλλος στην επιστημονική φαντασία των ονειρόξεών του, αν θελήσει να μείνει σε μια κάποια επαφή με τους θεατές του, αντί να βασιστεί αποκλειστικά στους φανατικούς κολλητούς του, αρκετοί απ’ τους οποίους φαίνεται να είναι κι οι ίδιοι οι μόνιμοι ηθοποιοί του, όπως ο Garrel κι ο Leprice-Ringuet που τον ακολουθούν αδιαμαρτύρητα σ’ αυτό το δείγμα της δραματουργικής τσαπατσουλιάς για την οποία είναι ικανός κι αυτή τη φορά δεν μπορεί να καλύψει με τον αέρα της παριζιάνικης joie de vivre που φυσάει στις ταινίες του.
Σ' αυτήν την καθόλου τηλεοπτική παραγωγή για το τηλεοπτικό κανάλι Arte, σκεπασμένοι μ’ ένα πέπλο ασπρίλας στη φωτογραφία του για να καλύψει με νεανική αθωότητα τις προθέσεις με τις οποίες πληγώνουν θανάσιμα ο ένας τον άλλο, τα αγορίτσια του Honoré έχουν κοινωνική ζωή που μοιάζει βγαλμένη απ’ τα πιο αγριεμένα επεισόδια του Beverly Hills και περιφέρονται σ’ ένα τοπίο που φέρνει σε πορτρέτα βουκολικών σκηνών, με χαρακτηριστική λάγνη χαλαρότητα και σιγοβράσματα ερωτικών πόθων, αρκετά μπουρμπουλιθρισμένων για να σε κρατήσουν ως τα μισά της ταινίας (αν δεν σ’ έχει πονέσει το σκαλπ απ’ τη μανία με την οποία ο Honoré τραβάει την ιστορία του απ’ τα μαλλιά). Όταν ανοίγει το καπάκι όμως, το βραστό είναι ακόμα νερουλό, και γίνεται πλάνο το πλάνο όλο και πιο κραυγαλέο ότι ο άνθρωπος δεν ξέρει από πού να πάει και πώς να σε πάρει μαζί του, για να φτάσετε σ’ ένα φινάλε αρχαιοελληνικά τραγικό και σπαραξικάρδιο ώστε να σου μείνει, πράγμα που δεν δείχνει και πολύ σίγουρος κι ο ίδιος ότι γίνεται, έτσι που σ’ έχει ξαποστείλει μέχρι τότε, με στροφές και διαδρόμους τηλεοπτικής σαπουνόπερας φτηνής απογευματινής ζώνης. Οπότε το μαζεύει όπως-όπως, ξαποστέλνοντας την ηρωίδα του στο ηλιοβασίλεμα κι εσένα για τα χάπια σου κι ένα ταξί να φύγεις, που λένε.
Βασισμένο πολύ χαλαρά στο πρώτο chick-lit σύγγραμα στην ιστορία της λογοτεχνίας, αλλά σεβάσμια στο πνεύμα του απ’ ότι λένε, το νέο πόνημα του Honoré στον καταδικασμένο έρωτα, μπορεί να είναι και το πιο ακραίο βήμα που θα μπορέσει να κάνει ο Γάλλος στην επιστημονική φαντασία των ονειρόξεών του, αν θελήσει να μείνει σε μια κάποια επαφή με τους θεατές του, αντί να βασιστεί αποκλειστικά στους φανατικούς κολλητούς του, αρκετοί απ’ τους οποίους φαίνεται να είναι κι οι ίδιοι οι μόνιμοι ηθοποιοί του, όπως ο Garrel κι ο Leprice-Ringuet που τον ακολουθούν αδιαμαρτύρητα σ’ αυτό το δείγμα της δραματουργικής τσαπατσουλιάς για την οποία είναι ικανός κι αυτή τη φορά δεν μπορεί να καλύψει με τον αέρα της παριζιάνικης joie de vivre που φυσάει στις ταινίες του.Σ' αυτήν την καθόλου τηλεοπτική παραγωγή για το τηλεοπτικό κανάλι Arte, σκεπασμένοι μ’ ένα πέπλο ασπρίλας στη φωτογραφία του για να καλύψει με νεανική αθωότητα τις προθέσεις με τις οποίες πληγώνουν θανάσιμα ο ένας τον άλλο, τα αγορίτσια του Honoré έχουν κοινωνική ζωή που μοιάζει βγαλμένη απ’ τα πιο αγριεμένα επεισόδια του Beverly Hills και περιφέρονται σ’ ένα τοπίο που φέρνει σε πορτρέτα βουκολικών σκηνών, με χαρακτηριστική λάγνη χαλαρότητα και σιγοβράσματα ερωτικών πόθων, αρκετά μπουρμπουλιθρισμένων για να σε κρατήσουν ως τα μισά της ταινίας (αν δεν σ’ έχει πονέσει το σκαλπ απ’ τη μανία με την οποία ο Honoré τραβάει την ιστορία του απ’ τα μαλλιά). Όταν ανοίγει το καπάκι όμως, το βραστό είναι ακόμα νερουλό, και γίνεται πλάνο το πλάνο όλο και πιο κραυγαλέο ότι ο άνθρωπος δεν ξέρει από πού να πάει και πώς να σε πάρει μαζί του, για να φτάσετε σ’ ένα φινάλε αρχαιοελληνικά τραγικό και σπαραξικάρδιο ώστε να σου μείνει, πράγμα που δεν δείχνει και πολύ σίγουρος κι ο ίδιος ότι γίνεται, έτσι που σ’ έχει ξαποστείλει μέχρι τότε, με στροφές και διαδρόμους τηλεοπτικής σαπουνόπερας φτηνής απογευματινής ζώνης. Οπότε το μαζεύει όπως-όπως, ξαποστέλνοντας την ηρωίδα του στο ηλιοβασίλεμα κι εσένα για τα χάπια σου κι ένα ταξί να φύγεις, που λένε.
Απόψε στις 22:45 στο ΑΤΤΙΚΟΝ Cinemax Class, με το soutien του mftm.gr
Screencap: Η στιγμή της αλήθειας για τον Jacques Mesrine
Με την ίδια σκηνή, τη στιγμή που ο ennemi public numero un αντικρύζει τη γαλλική αστυνομία να τον εκτελεί εν ψυχρώ στις 2 Νοεμβρίου του 1979 και στη μέση του Παρισιού, ξεκινάει και τελειώνει η βιογραφία, σε δυο μέρη, του Jacques René Mesrine (προφέρεται Μερίν, χωρίς σίγμα, μη σου γεμίσει κουμπότρυπες τα γόνατα) από τον Jean-François Richet.
Ο Mesrine, "ο άνθρωπος με τα εκατό πρόσωπα" που φόραγε τρεις τρεις τις περούκες για να αλλάζει εύκολα μεταμφιέσεις και λήστευε δυο δυο τις τράπεζες για να μη τρέχει συνέχεια, υπηρέτησε στο Γαλλικό Στρατό στη διάρκεια του Πολέμου της Αλγερίας, και όταν απολύθηκε, το 1959, συνέχισε τη δύσκολη ζωή, ληστεύοντας ηλικιωμένους με πλούσια σπίτια όλη μέρα και πηδώντας κονσοματρίστ με πλούσια προσόντα όλο το βράδυ. Τα πράγματα άλλαξαν, σύμφωνα και με το Instinct de Mort (2008), το πρώτο κομμάτι της διλογίας, και χοντρικά σύμφωνα με την ιστορία, όταν όχι μόνο γνώρισε την Elena Anaya (και τη παντρεύτηκε φυσικά) αλλά έκανε κι ένα 18μηνο στη φυλακή, χωρίς να δραπετεύσει για πρώτη και τελευταία φορά, μετά από αποτυχημένη, για πρώτη και τελευταία φορά, απόπειρα ληστείας μιας Crédit Agricole στη Neubourg. Μπήκε στον ίσιο δρόμο, έγινε διακοσμητής, τον απολύσαν και ξανάρχισε να ληστεύει ότι έβρισκε, η γυναίκα του τον άφησε με τρία παιδιά, συνέχισε ακάθεκτος, και γνώρισε τη Cécile De Fraaaance.
Στην επόμενη σκηνή.. ληστεύουν μαζί πολυτελή ιδιωτική λέσχη ως better than sex, και το σενάριο τους ακολουθεί το 1968 στον Καναδά όπου αποκτά για πρώτη φορά επίσημα τον τίτλο του, L'Ennemi Public N°1 (2008), το δεύτερο μέρος που θ' ακολουθήσει πίσω στη Γαλλία στα 70s, αφού πρώτα ο Mesrine βαφτιστεί για τα καλά στον ίδιο τίτλο, αποδρώντας από τη πιο υψίστης ασφαλείας καναδική φυλακή και επιστρέφοντας κι από πάνω για να τη κάνει σουρωτήρι. Και τα δυο φιλμ, ειδικά το πρώτο, με την ίδια ακεραιότητα (τα credits ξεκαθαρίζουν ότι κάποιες λεπτομέρειες άλλαξαν μόνο για να διευκολύνουν την αφήγηση) και το ίδιο εξαιρετικό στιλ του ήρωά τους (που πήγαινε κουστουμαρισμένος στις τράπεζες για.. αναλήψεις), συνάντησαν δίκαια, και από τον τύπο και από το κοινό, την ίδια θερμή υποδοχή που είχε συναντήσει και στη πραγματικότητα ο μάλλον πιο θρυλικός γαλλόφωνος κακοποιός μετά τον Jean Valjean: κοντά στα τέσσερα εκατομμύρια εισιτήρια και δέκα υποψηφιότητες για César.
Ο Mesrine, "ο άνθρωπος με τα εκατό πρόσωπα" που φόραγε τρεις τρεις τις περούκες για να αλλάζει εύκολα μεταμφιέσεις και λήστευε δυο δυο τις τράπεζες για να μη τρέχει συνέχεια, υπηρέτησε στο Γαλλικό Στρατό στη διάρκεια του Πολέμου της Αλγερίας, και όταν απολύθηκε, το 1959, συνέχισε τη δύσκολη ζωή, ληστεύοντας ηλικιωμένους με πλούσια σπίτια όλη μέρα και πηδώντας κονσοματρίστ με πλούσια προσόντα όλο το βράδυ. Τα πράγματα άλλαξαν, σύμφωνα και με το Instinct de Mort (2008), το πρώτο κομμάτι της διλογίας, και χοντρικά σύμφωνα με την ιστορία, όταν όχι μόνο γνώρισε την Elena Anaya (και τη παντρεύτηκε φυσικά) αλλά έκανε κι ένα 18μηνο στη φυλακή, χωρίς να δραπετεύσει για πρώτη και τελευταία φορά, μετά από αποτυχημένη, για πρώτη και τελευταία φορά, απόπειρα ληστείας μιας Crédit Agricole στη Neubourg. Μπήκε στον ίσιο δρόμο, έγινε διακοσμητής, τον απολύσαν και ξανάρχισε να ληστεύει ότι έβρισκε, η γυναίκα του τον άφησε με τρία παιδιά, συνέχισε ακάθεκτος, και γνώρισε τη Cécile De Fraaaance.
Στην επόμενη σκηνή.. ληστεύουν μαζί πολυτελή ιδιωτική λέσχη ως better than sex, και το σενάριο τους ακολουθεί το 1968 στον Καναδά όπου αποκτά για πρώτη φορά επίσημα τον τίτλο του, L'Ennemi Public N°1 (2008), το δεύτερο μέρος που θ' ακολουθήσει πίσω στη Γαλλία στα 70s, αφού πρώτα ο Mesrine βαφτιστεί για τα καλά στον ίδιο τίτλο, αποδρώντας από τη πιο υψίστης ασφαλείας καναδική φυλακή και επιστρέφοντας κι από πάνω για να τη κάνει σουρωτήρι. Και τα δυο φιλμ, ειδικά το πρώτο, με την ίδια ακεραιότητα (τα credits ξεκαθαρίζουν ότι κάποιες λεπτομέρειες άλλαξαν μόνο για να διευκολύνουν την αφήγηση) και το ίδιο εξαιρετικό στιλ του ήρωά τους (που πήγαινε κουστουμαρισμένος στις τράπεζες για.. αναλήψεις), συνάντησαν δίκαια, και από τον τύπο και από το κοινό, την ίδια θερμή υποδοχή που είχε συναντήσει και στη πραγματικότητα ο μάλλον πιο θρυλικός γαλλόφωνος κακοποιός μετά τον Jean Valjean: κοντά στα τέσσερα εκατομμύρια εισιτήρια και δέκα υποψηφιότητες για César.
Previously on Movies for the Masses: Screencap: Η ακύρωση της αφηγηματικότητας
Το δεύτερο μέρος, απόψε στις 20:15 στο ΑΤΤΙΚΟΝ Cinemax Class με το soutien του mftm.gr
Vilaine (2008)
Το Κακό Κορίτσι / Ugly Melanie
Σκηνοθεσία: Jean-Patrick Benes, Allan Mauduit
Σενάριο: Jean-Patrick Benes, Allan Mauduit
Παίζουν: Marilou Berry, Frédérique Bel, Joséphine de Meaux κ.ά.
Δες/Κρύψε το trailer
Απόψε στις 23:00 στο ΑΠΟΛΛΩΝ Cinemax Class, με το soutien του mftm.gr
2.5/5Σκηνοθεσία: Jean-Patrick Benes, Allan Mauduit
Σενάριο: Jean-Patrick Benes, Allan Mauduit
Παίζουν: Marilou Berry, Frédérique Bel, Joséphine de Meaux κ.ά.
Δες/Κρύψε το trailer
Η Μελανί είναι το καλύτερο κορίτσι, μέχρι που παίρνει ανάποδες και παίρνει το αίμα της πίσω.
Γλυκύτατη και συγκρατημένα απολαυστικά αιρετική αντιστροφή της ιστορίας της Amelie Pulain, ξεκινά με το όνομα της ηρωίδας Melanie Loupan και συνεχίζει με το ντουέτο ονομάτων στη σκηνοθεσία, χρήση παρόμοιων τεχνικών στις συστάσεις των περί την ηρωίδα χαρακτήρων και των παρόμοιων περιβαλλόντων επαγγελματικών και προσωπικών χώρων, τη χρήση της μουσικής και του ομοιάζοντος μουσικού θέματος, μια υπόνοια στην προτίμηση αλλόκοτων κοστουμιών κάπως περίεργα καδραρισμένων και διάφορα άλλα που μπορείς να κάνεις λίστα βλέποντας την ταινία για να κάνεις μετά τον έξυπνο στους φίλους σου, όλα όμως ξεστυλιζαρισμένα και πασπαλισμένα με μια μπόχα εξωπαριζιάνικης γήινης μικροαστικής βλαχειάς με όνειρα τύπου trailer trash κοριτσιών να πιάσουν την καλή απ’ τα μαλλιά και να της πιουν το αίμα. Ξεστυλιζαρισμένα βέβαια όχι μόνο γιατί το απαιτεί η εκδοχή της ιστορίας ως βρόμικου παραμυθιού, αλλά και γιατί την ντελικάτη δαντελοδουλειά του Jean-Pierre Jeunet, σαν τον Jeunet, μόνο ο Jeunet μπορεί στ' αλήθεια να την κάνει.
Όπως και να ‘χει, παρά την έμπνευσή της, η ιστορία της Melanie πολλές συγκρίσεις με την Amelie (2001) ούτε τις αντέχει, ούτε τις χρειάζεται, αφού αρκετά πριν τη μέση του λεκιασμένου παραμυθιού της, η πορεία της αλλάζει κατεύθυνση απ’ το παιχνιδιάρικο κλείσιμο του ματιού με την κρεμασμένη γλώσσα και κατευθύνεται προς κάτι το εντελώς αλλιώτικο, έως πολύ πιο κλισεδιάρικο, με τη χαζοβιόλικη αφασία της που τη βοηθούσε να ίπταται πάνω απ’ την καλή διάθεση που σου έφτιαχνε, παρατημένη απ’ τη γλυκάδα του χοντρού κι ασχημομούρικου outsider με την καλή καρδιά, που είχε όταν πρωτογνωριστήκατε, να κυλάει προς τη μπαλαφάρα που σ’ έχει να γελάς σα χάνος. Όχι ότι κι αυτό είναι απαραίτητα κακό κι αχρείαστο, βέβαια.
Η Marilou Berry, πάντως, δικαίως απ' ό,τι φαίνεται απ' όσα σου 'χει δείξει το Φεστιβάλ Γαλλόφωνου, έφτασε φέτος ως τις υποψηφιότητες των πιο υποσχόμενων νέων ηθοποιών των φετινών César.
Γλυκύτατη και συγκρατημένα απολαυστικά αιρετική αντιστροφή της ιστορίας της Amelie Pulain, ξεκινά με το όνομα της ηρωίδας Melanie Loupan και συνεχίζει με το ντουέτο ονομάτων στη σκηνοθεσία, χρήση παρόμοιων τεχνικών στις συστάσεις των περί την ηρωίδα χαρακτήρων και των παρόμοιων περιβαλλόντων επαγγελματικών και προσωπικών χώρων, τη χρήση της μουσικής και του ομοιάζοντος μουσικού θέματος, μια υπόνοια στην προτίμηση αλλόκοτων κοστουμιών κάπως περίεργα καδραρισμένων και διάφορα άλλα που μπορείς να κάνεις λίστα βλέποντας την ταινία για να κάνεις μετά τον έξυπνο στους φίλους σου, όλα όμως ξεστυλιζαρισμένα και πασπαλισμένα με μια μπόχα εξωπαριζιάνικης γήινης μικροαστικής βλαχειάς με όνειρα τύπου trailer trash κοριτσιών να πιάσουν την καλή απ’ τα μαλλιά και να της πιουν το αίμα. Ξεστυλιζαρισμένα βέβαια όχι μόνο γιατί το απαιτεί η εκδοχή της ιστορίας ως βρόμικου παραμυθιού, αλλά και γιατί την ντελικάτη δαντελοδουλειά του Jean-Pierre Jeunet, σαν τον Jeunet, μόνο ο Jeunet μπορεί στ' αλήθεια να την κάνει.Όπως και να ‘χει, παρά την έμπνευσή της, η ιστορία της Melanie πολλές συγκρίσεις με την Amelie (2001) ούτε τις αντέχει, ούτε τις χρειάζεται, αφού αρκετά πριν τη μέση του λεκιασμένου παραμυθιού της, η πορεία της αλλάζει κατεύθυνση απ’ το παιχνιδιάρικο κλείσιμο του ματιού με την κρεμασμένη γλώσσα και κατευθύνεται προς κάτι το εντελώς αλλιώτικο, έως πολύ πιο κλισεδιάρικο, με τη χαζοβιόλικη αφασία της που τη βοηθούσε να ίπταται πάνω απ’ την καλή διάθεση που σου έφτιαχνε, παρατημένη απ’ τη γλυκάδα του χοντρού κι ασχημομούρικου outsider με την καλή καρδιά, που είχε όταν πρωτογνωριστήκατε, να κυλάει προς τη μπαλαφάρα που σ’ έχει να γελάς σα χάνος. Όχι ότι κι αυτό είναι απαραίτητα κακό κι αχρείαστο, βέβαια.
Η Marilou Berry, πάντως, δικαίως απ' ό,τι φαίνεται απ' όσα σου 'χει δείξει το Φεστιβάλ Γαλλόφωνου, έφτασε φέτος ως τις υποψηφιότητες των πιο υποσχόμενων νέων ηθοποιών των φετινών César.
Απόψε στις 23:00 στο ΑΠΟΛΛΩΝ Cinemax Class, με το soutien του mftm.gr
Lady Jane (2008): Robert Guédiguian interview
Κάποια εποχή ο όρος νεορεαλιστικό φιλμ νουάρ θα αποτελούσε οξύμωρο σχήμα, με τις τόσο βαθιές ρίζες που έχει το είδος στο γερμανικό ιμπρεσιονισμό και τη μετανάστευσή του στην Αμερική. Αλλά στις δικές μας μέρες, αν θες να κρατήσεις τα αγαπημένα σου είδη ζωντανά, πρέπει να τα ανανεώνεις, να τα επανεφευρίσκεις και να τα προσμιγνύεις, λέει ο Robert Guédiguian, αρμένικης καταγωγής Γάλλος, πολυτιμημένος με τις υψηλότερες των υποψηφιοτήτων και βραβείων ανά την Ευρώπη (από Χρυσές Άρκτους και εθνικά βραβεία κριτικών, μέχρι Goya, Cesar και European Film Awards) που αποφάσισε φέτος να αναζωογονήσει τα αγαπημένα του νουάρ των 50s, πνίγοντάς τα στη διανοουμενιά αλά Dardenne. Αποτέλεσμα το Lady Jane, που προβλήθηκε χθες βράδυ στο Φεστιβάλ Γαλλόφωνου και για το οποίο σου μιλάει στη συνέντευξη από πάνω, πριν σου μιλήσει κι ο cheaplog την Πέμπτη που βγαίνει στις αίθουσες.
Previously on Movies for the Masses: Coluche (2008): Antoine de Caune interview
Le Premier Jour du Reste de ta Vie (2008)
Η Πρώτη Μέρα της Υπόλοιπης Ζωής σου / The First Day of the Rest of Your Life
Σκηνοθεσία: Rémi Bezançon
Σενάριο: Rémi Bezançon
Παίζουν: Jacques Gamblin, Marc-André Grondin, Déborah François κ.ά.
Δες/Κρύψε το trailer
Απόψε στις 20:30 στο ΑΤΤΙΚΟΝ Cinemax Class παρουσία του σκηνοθέτη
3/5Σκηνοθεσία: Rémi Bezançon
Σενάριο: Rémi Bezançon
Παίζουν: Jacques Gamblin, Marc-André Grondin, Déborah François κ.ά.
Δες/Κρύψε το trailer
Η κόλαση είναι οι Γάλλοι, ειδικά όταν είναι συγγενείς σου.
Παρ' ότι ο τίτλος υπονοεί έντονο το άρωμά της, ο Bezançon, κρατά στο ελάχιστο τη μελούρα που θα περίμενες να βρεις σε μια ταινία που μιλά για το πώς η οικογένεια είναι το καλύτερο μέρος να βαθύνεις, αλλά και να επουλώσεις τις πληγές σου και στήνει ένα ψηφιδωτό πενταμελούς οικογένειας με ιδιαιτερότητες αρκετά ιδιαίτερες για να είναι καθολικές, διαμάχες αρκετά βίαιες για να γίνονται τρομακτικές και ωριμάνσεις αναπάντεχα επεισοδιακές για να σου σφίγγουν το στομάχι σα να 'τανε γροθιές. Μοιράζει το χρόνο του όχι εξίσου στα μέλη της οικόγενειας, αλλά σχετικά αναλογικά με τις περιπέτειες που πρέπει να περάσει ο καθένας (προφανώς, οι Marc-André Grondin και Déborah François παίρνουν τη μερίδα του λέοντος, όχι μόνο τη χρονική, αλλά και τη συναισθηματική, μιας και περνάν την εφηβεία τους μπροστά στην κάμερα) και μοντάρει τα ταξίδια τους σχεδόν σα κεφάλαια σε συλλογή διηγημάτων, που δεν έχουν και πολλά περισσότερα να τα συνδέουν πέρα απ' τους δεσμούς αίματος και το ότι ο καθένας κάνει τον κάθε άλλον να θέλει να του πιεί το αίμα. Τσουχτερά φαταλιστικός μέχρι το τέλος σχεδόν, χάνεται λίγο στην προσπάθειά του να βρει ένα φινάλε αρκετά γλυκερό για να σε πείσει ότι σου τα χώνει με διάθεση ουμανιστική, αλλά κι αυτό που βρίσκει είναι αρκετά στοργικό κι ευπρόσδεκτα συναισθηματικό, για να το πάρεις ως αληθινό και ταιριαστό, με τον τρόπο που είναι γνωστό ότι τίποτα δεν φέρνει μια οικογένεια ξανά κοντά, όπως μια καλή κηδεία.
Βραβευμένη για το σενάριό της απ' τους Γάλλους κριτικούς, η ταινία έφτασε στη λίστα με τις καλύτερες της χρονιάς στα περασμένα César, μαζί τον σεναριογραφοσκηνοθέτη της, τον μουσικό, και το κεντρικό της cast στις αντίστοιχες κατηγορίες. Η μοντέρ κι οι δυο πιτσιρικάδες ερμηνευτές, κέρδισαν κιόλας.
Παρ' ότι ο τίτλος υπονοεί έντονο το άρωμά της, ο Bezançon, κρατά στο ελάχιστο τη μελούρα που θα περίμενες να βρεις σε μια ταινία που μιλά για το πώς η οικογένεια είναι το καλύτερο μέρος να βαθύνεις, αλλά και να επουλώσεις τις πληγές σου και στήνει ένα ψηφιδωτό πενταμελούς οικογένειας με ιδιαιτερότητες αρκετά ιδιαίτερες για να είναι καθολικές, διαμάχες αρκετά βίαιες για να γίνονται τρομακτικές και ωριμάνσεις αναπάντεχα επεισοδιακές για να σου σφίγγουν το στομάχι σα να 'τανε γροθιές. Μοιράζει το χρόνο του όχι εξίσου στα μέλη της οικόγενειας, αλλά σχετικά αναλογικά με τις περιπέτειες που πρέπει να περάσει ο καθένας (προφανώς, οι Marc-André Grondin και Déborah François παίρνουν τη μερίδα του λέοντος, όχι μόνο τη χρονική, αλλά και τη συναισθηματική, μιας και περνάν την εφηβεία τους μπροστά στην κάμερα) και μοντάρει τα ταξίδια τους σχεδόν σα κεφάλαια σε συλλογή διηγημάτων, που δεν έχουν και πολλά περισσότερα να τα συνδέουν πέρα απ' τους δεσμούς αίματος και το ότι ο καθένας κάνει τον κάθε άλλον να θέλει να του πιεί το αίμα. Τσουχτερά φαταλιστικός μέχρι το τέλος σχεδόν, χάνεται λίγο στην προσπάθειά του να βρει ένα φινάλε αρκετά γλυκερό για να σε πείσει ότι σου τα χώνει με διάθεση ουμανιστική, αλλά κι αυτό που βρίσκει είναι αρκετά στοργικό κι ευπρόσδεκτα συναισθηματικό, για να το πάρεις ως αληθινό και ταιριαστό, με τον τρόπο που είναι γνωστό ότι τίποτα δεν φέρνει μια οικογένεια ξανά κοντά, όπως μια καλή κηδεία.Βραβευμένη για το σενάριό της απ' τους Γάλλους κριτικούς, η ταινία έφτασε στη λίστα με τις καλύτερες της χρονιάς στα περασμένα César, μαζί τον σεναριογραφοσκηνοθέτη της, τον μουσικό, και το κεντρικό της cast στις αντίστοιχες κατηγορίες. Η μοντέρ κι οι δυο πιτσιρικάδες ερμηνευτές, κέρδισαν κιόλας.
Απόψε στις 20:30 στο ΑΤΤΙΚΟΝ Cinemax Class παρουσία του σκηνοθέτη
Coluche (2008): Antoine de Caune interview
Γνωστός ως το πρώτο media baby της Γαλλίας στα μέσα των '50s ως γόνος ζεύγους διάσημων παρουσιαστών, ηθοποιός απ' τα μέσα των '80s, τηλεπερσόνα κατά διαστήματα και παρουσιαστής σε μεγάλα γεγονότα όπως το Φεστιβάλ των Κανών κι οι απονομές των Cesar τελευταία, ο 55άρης Antoine de Caune είναι απ' τις πιο γνωστές κι αγαπητές φυσιογνωμίες της γαλλικής κουλτούρας, ένας κοσμοπολίτης της τέχνης της εικόνας και της επικοινωνίας, όμως ακόμα κι έτσι δεν του έλειψαν οι δυσκολίες όταν ξεκίνησε να γυρίζει την ιστορία της ζωής μιας άλλης, πολύ διασημότερης απ' αυτόν προσωπικότητας της γαλλικής ποπ κουλτούρας, του θρυλικού για τους συντοπίτες του κωμικού, σχολιαστή και πολιτικού σατιριστή, Michel Colucci, που με το ψευδώνυμο Coluche άφησε το στίγμα του στην γαλλική σκηνή των stand-up comedians και των κωμικών γενικότερα, όχι μόνο επειδή απελευθέρωσε τη σάτιρα απ' τους γλωσσικούς καθωσπρεπισμούς της εποχής της, αλλά και γιατί το 1981 έγραψε ιστορία, όταν αποφάσισε να θέσει υποψηφιότητα για τις γαλλικές προεδρικές εκλογές. Το πώς, το γιατί και το πού τον οδήγησε τον Coluche αυτή του η έμπνευση, λίγο-πολύ σ' τα λέει από πάνω ο ίδιος ο de Caune, για να 'χεις μια ιδέα του τι θα είδες προχτές στην προβολή της ταινίας του, ταινία που γύρισε χωρίς υποστήριξη απ' τη μόδα των στούντιο να χρηματοδοτούν ταινίες με δυνατότητες προσέλκυσης διεθνούς κοινού, η οποία (ταινία) όμως, κατάφερε χάρη και στην ερμηνεία του ούτε και στη χώρα του ιδιαίτερα γνωστού πρωταγωνιστή της, να φτάσει ως τα φετινά César, με μια υποψηφιότητα για ανδρική ερμηνεία της χρονιάς.
Η συνέντευξη ήταν να βγει προχθές, πριν την προβολή της ταινίας στο Φεστιβάλ Γαλλόφωνου, αλλά μέχρι να ψάξω να βρω χρόνο να ψάξω να βρω τις σωστές κωδικοποιήσεις για τη νέα, ψηφιακή Μαζο-κάμερα (εξ ου και το widescreen το οποίο είναι υπό αίρεση ακόμα), μου πήρε λίγο παραπάνω, αλλά είπα να τη βγάλω μη μείνει στο ράφι μιας κι η ταινία μάλλον δεν πρόκειται να βρει διανομή στην Ελλάδα.
Η συνέντευξη ήταν να βγει προχθές, πριν την προβολή της ταινίας στο Φεστιβάλ Γαλλόφωνου, αλλά μέχρι να ψάξω να βρω χρόνο να ψάξω να βρω τις σωστές κωδικοποιήσεις για τη νέα, ψηφιακή Μαζο-κάμερα (εξ ου και το widescreen το οποίο είναι υπό αίρεση ακόμα), μου πήρε λίγο παραπάνω, αλλά είπα να τη βγάλω μη μείνει στο ράφι μιας κι η ταινία μάλλον δεν πρόκειται να βρει διανομή στην Ελλάδα.
Previously on Movies for the Masses: Μικρό Έγκλημα (2008): Συνέντευξη Χρίστου Γεωργίου
Parlez-moi de la Pluie (2008)
Μίλα μου για τη Βροχή / Let it Rain
Σκηνοθεσία: Agnès Jaoui
Σενάριο: Jean-Pierre Bacri, Agnès Jaoui
Παίζουν: Jean-Pierre Bacri, Jamel Debbouze, Agnès Jaoui
Δες/Κρύψε το trailer
Απόψε στις 21:00 στο ΑΠΟΛΛΩΝ Cinemax Class παρουσία της σκηνοθέτριας
Σκηνοθεσία: Agnès Jaoui
Σενάριο: Jean-Pierre Bacri, Agnès Jaoui
Παίζουν: Jean-Pierre Bacri, Jamel Debbouze, Agnès Jaoui
Δες/Κρύψε το trailer
Δυο φίλοι αποφασίζουν να δημιουργήσουν, με ντοκιμαντέρ για πετυχημένες γυναίκες, ξεκινώντας από τη μοναδική που ξέρουν, μια φεμινίστρια συγγραφέα που προετοιμάζεται για πολιτική καριέρα, στη Προβηγκία, ένα βροχερό Αύγουστο.
Από τα αξιολογότερα γυναικεία ονόματα του γαλλικού (και ουσιαστικά έτσι του παγκόσμιου) κινηματογράφου του 21ου αιώνα, η Agnès Jaoui στρουμπούλεψε, περισσότερο απ' ότι συνήθως, καβλιάρικα για τον φακό αλλά έβγαλε αγκαθάκια πίσω από αυτόν, για τη τρίτη ταινία που υπογράφει και σκηνοθετικά, μετά το καταβραβευμένο και καταπετυχημένο Περί Ορέξεως (2000), και το.. σίκουελ (μια από τα ίδια και στη δημιουργία και στην ανταπόκριση, ελαφρά υποβαθμισμένα), το Σαν μια Εικόνα (2004). Η ιστορία, πάντα για τα μικρά των μεσοαστών, είναι τώρα πιο επικεντρωμένα πολιτική και στην επιφάνεια, οι ήρωες είναι λιγότερο αποφασισμένοι στις πράξεις τους, οι δεσμοί φιλίας και αίματος περνάνε σε πρώτο πλάνο από τις πρώτες σκηνές, οι Jabacs όπως τους βάφτισε ο Alain Resnais, το σημαντικότερο σεναριογραφικό δίδυμο της χώρας τους (4 βραβεία César σε 5 υποψηφιότητες), η Jaoui και ο (μόνιμα χύμα στις απονομές) μεντοράς της Jean-Pierre Bacri, ζουν πια χωριστά, και η Βροχή υποφέρει και ανακουφίζεται απ' αυτό. Κόντρα σε όλα βέβαια, κόντρα και στους στίχους του George Brassens ("parlez-moi de la pluie, et non pas du beau temps") που της δανείζουν τον τίτλο της, για πρώτη φορά στη συνεργασία του ζευγαριού, οι καλύτερες στιγμές της ταινίας είναι οι αστείες, και σ' αυτό βοηθάει ένας φίλος του Bacri, ένας κάποιος Jamel Debbouze. Οι δυο τους γεμίζουν τα παραδοσιακά μισοαπομακρυσμένα πλάνα της σκηνοθέτριας, αυτή στρέφει, για πρώτη φορά επίσης, τα ψυχαναλυτικά εργαλεία της μάνας της και προς τη δικιά της μουντή διάθεση, και το αποτέλεσμα είναι πιθανά ένας αξιοπρεπέστατος αποχωρισμός και πιθανότερα η αρχή μιας υπέροχης συνεργασίας (του Bacri με τον Debbouze).
Από τα αξιολογότερα γυναικεία ονόματα του γαλλικού (και ουσιαστικά έτσι του παγκόσμιου) κινηματογράφου του 21ου αιώνα, η Agnès Jaoui στρουμπούλεψε, περισσότερο απ' ότι συνήθως, καβλιάρικα για τον φακό αλλά έβγαλε αγκαθάκια πίσω από αυτόν, για τη τρίτη ταινία που υπογράφει και σκηνοθετικά, μετά το καταβραβευμένο και καταπετυχημένο Περί Ορέξεως (2000), και το.. σίκουελ (μια από τα ίδια και στη δημιουργία και στην ανταπόκριση, ελαφρά υποβαθμισμένα), το Σαν μια Εικόνα (2004). Η ιστορία, πάντα για τα μικρά των μεσοαστών, είναι τώρα πιο επικεντρωμένα πολιτική και στην επιφάνεια, οι ήρωες είναι λιγότερο αποφασισμένοι στις πράξεις τους, οι δεσμοί φιλίας και αίματος περνάνε σε πρώτο πλάνο από τις πρώτες σκηνές, οι Jabacs όπως τους βάφτισε ο Alain Resnais, το σημαντικότερο σεναριογραφικό δίδυμο της χώρας τους (4 βραβεία César σε 5 υποψηφιότητες), η Jaoui και ο (μόνιμα χύμα στις απονομές) μεντοράς της Jean-Pierre Bacri, ζουν πια χωριστά, και η Βροχή υποφέρει και ανακουφίζεται απ' αυτό. Κόντρα σε όλα βέβαια, κόντρα και στους στίχους του George Brassens ("parlez-moi de la pluie, et non pas du beau temps") που της δανείζουν τον τίτλο της, για πρώτη φορά στη συνεργασία του ζευγαριού, οι καλύτερες στιγμές της ταινίας είναι οι αστείες, και σ' αυτό βοηθάει ένας φίλος του Bacri, ένας κάποιος Jamel Debbouze. Οι δυο τους γεμίζουν τα παραδοσιακά μισοαπομακρυσμένα πλάνα της σκηνοθέτριας, αυτή στρέφει, για πρώτη φορά επίσης, τα ψυχαναλυτικά εργαλεία της μάνας της και προς τη δικιά της μουντή διάθεση, και το αποτέλεσμα είναι πιθανά ένας αξιοπρεπέστατος αποχωρισμός και πιθανότερα η αρχή μιας υπέροχης συνεργασίας (του Bacri με τον Debbouze).Απόψε στις 21:00 στο ΑΠΟΛΛΩΝ Cinemax Class παρουσία της σκηνοθέτριας
Νίκος Αντωνάκος: In Memoriam
Πέθανε ξαφνικά χτες βράδυ, από ανακοπή καρδιάς, ο επί δεκαετία γενικός γραμματέας και μέλος του ΔΣ της Εταιρείας Ελλήνων Σκηνοθετών, Νίκος Αντωνάκος, μετά από αδιαθεσία στη διάρκεια ομιλίας του σε εκδήλωσή της (εταιρείας) για τον Γιάννη Ρίτσο. Ο αποχαιρετισμός ανήκει στους συντρόφους του Ριζοσπάστη, όπου τα τελευταία χρόνια δημοσίευε και κινηματογραφικές κριτικές.
Ο Νίκος Αντωνάκος σε λιγότερο από δύο μήνες θα γιόρταζε τα 67 του γενέθλια (25 Μαΐου 1942). Γεννήθηκε στο Αγρίνιο. Εξέδωσε την ποιητική συλλογή Τ΄ αστέρια δεν Φάνηκαν και τα μυθιστορήματα Δεξιότερα της Δεξιάς, το οποίο έγινε κινηματογραφική ταινία, και Η Ακτή του Ραζλίφ. Έγραψε πολλά σενάρια για τον κινηματογράφο, για ντοκιμαντέρ και για την τηλεόραση. Συνεργάστηκε ως πολιτικός συντάκτης σε εφημερίδες του Λονδίνου. Υπήρξε ανταποκριτής του Ριζοσπάστη στη Μ. Βρετανία και συνέχισε ως αρθρογράφος στην ίδια εφημερίδα. Κείμενά του, κριτικές, διηγήματα δημοσιεύτηκαν σε περιοδικά και εφημερίδες. Εγραψε και σκηνοθέτησε την τηλεοπτική εκπομπή Τέχνη και Πολιτισμός, καθώς και τη θεατροποιημένη τριλογία Η Ζωή, ο Έρωτας, ο Θάνατος. Σκηνοθέτησε δύο ταινίες μεγάλου μήκους, Το Ράλι του Θανάτου (1968) και Δεξιότερα της Δεξιάς (1989).
Για το θέατρο, έγραψε τα κείμενα και σκηνοθέτησε: Η Ζωή, ο Έρωτας, ο Θάνατος, τριλογία με τα μπαλέτα της Κένυα, αφηγητής ο Μάνος Κατράκης. Εικαστικό Δρώμενο: Θεατρικός Λόγος και Εικαστική Παρέμβαση. Για την τηλεόραση: Η ΕΡΤ στη Βόρεια Ελλάδα, Η Έρευνα, Πορτρέτα Ασήμων Ανθρώπων, Άνθρωποι και Επαγγέλματα, τα σήριαλ Ντόκτορ Τικ, Ο Δεύτερος Άνθρωπος, κ.ά. Συμμετοχές σε φεστιβάλ: Βερολίνο, Βαλέντσια, Κωνσταντινούπολη, Κάιρο, Μόσχα, Βανκούβερ κ.ά. Βραβεία: Φεστιβάλ Ελληνικού Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, Φεστιβάλ Μεσογειακού Κινηματογράφου της Βαλέντσια. Σενάρια για τον κινηματογράφο: Δεξιότερα της Δεξιάς, Αγωνία (1969), Ο Σταύρος είναι Πονηρός (1970), Το Τελευταίο Αντίο (1969), Μείνε Κοντά μου Αγαπημένε (1968), Μάρα η Τσιγγάνα (1971), Η Θυρωρίνα (1968), Ερασιτεχνικό Θέατρο (198?), Αδελφοί Μανάκια (1988), Απολογία (1972) κ.ά
Διατέλεσε Γενικός Γραμματέας της Εταιρείας Ελλήνων Σκηνοθετών και μέλος του ΔΣ για περισσότερο από 10 χρόνια. Μέλος της Διοίκησης και της Εκτελεστικής Γραμματείας της Ομοσπονδίας Ευρωπαίων Σκηνοθετών FERA. Μέλος της Διοίκησης και του Εκτελεστικού Γραφείου της Διοίκησης της Διεθνούς Ομοσπονδίας των Εργαζομένων στα Οπτικοακουστικά Μέσα FISTAV. Μέλος του Γνωμοδοτικού Συμβουλίου Κινηματογραφίας (2 θητείες), μέλος του ΔΣ του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου (2 θητείες). Αλλες πολιτιστικές δραστηριότητες: Αντιπρόεδρος της Κίνησης των Διανοουμένων και καλλιτεχνών για την Ειρήνη και τον Πολιτισμό, Μέλος του ΔΣ του Πνευματικού Κέντρου του Δήμου της Αθήνας, Συντονιστής της Παν-καλλιτεχνικής Κίνησης.
Le Bal des Actrices (2009): Γαλλόφωνο trailer
Μια σκηνοθέτρια θέλει να κάνει ένα ντοκιμαντέρ για τις ηθοποιούς, όλες τις ηθοποιούς: τις δημοφιλείς, τις άγνωστες, τις διανοούμενες, τις αστείες, τις αποτυχημένες... Καταγράφοντας τα πάντα, τα πάντα, με ή χωρίς τη συγκατάθεσή τους, η σκηνοθέτρια θα παγιδευτεί στον κόσμο τους για να τη φάνε ζωντανή αυτές οι γυναίκες που είναι τόσο εύθραυστες όσο και εκμεταλλεύτριες.
Και όπως καταλαβαίνεις, αν δεν είσαι χοντρή με μουστάκι, θα κάνει κάτι τεχνητό, υποκριτικό και αυτάρεσκο. Γι' αυτό έχει τουλάχιστο την εξυπνάδα, αφού δε μπορεί να έχει την εντιμότητα, να το κάνει ψευτοντοκιμαντέρ (πες το και mockumentary με γαλλική προφορά) και να προσπαθήσει να πει μισή αλήθεια σε ανταπόκριση μέσω Μελβούρνης.
Ότι κοντινότερο λοιπόν σε γυναικεία εξομολόγηση, και δη και ηθοποιού κατ' επάγγελμα, μπορείς να ελπίζεις μέχρι η Γη να γίνει κάρβουνο κι ακόμα παραπέρα, φιλοδοξεί να το παρουσιάσει η Maïwenn Le Besco (ή Maïwenn σκέτο στο πιο αρτιστίκ ή Ouin-ouin για τους φίλους της ή μάνα του παιδιού του Luc Besson όταν ήταν 16χρονη για σένα) στη δεύτερη ταινία της με το ίδιο φορμά που της έφερε δυο υποψηφιότητες για César το 2006 (Pardonnez-moi). Παρελάζουν Maïwenn, Jeanne Balibar, Julie Depardieu, Romane Bohringer, Mélanie Doutey, Marina Foïs, Charlotte Rampling, Estelle Lefébure, Linh Dan Pham, Muriel Robin, Karin Viard και Karole Rocher, σπονσονάρουν Marie Claire και Cosmopolitan, συστήνουν 250 χιλιάδες Γαλλίδες. H Isabelle Adjani αρνήθηκε τη συμμετοχή, ως ανίκανη να αυτοσαρκαστεί σύμφωνα με όσες της την ζήτησαν. Η λεσβιακή σκηνή είναι ανάμεσα στη σκηνοθέτρια, και τη ξανθιά (πρώην) μοντέλα και πρώην κυρία David Hallyday του καστ.
Και όπως καταλαβαίνεις, αν δεν είσαι χοντρή με μουστάκι, θα κάνει κάτι τεχνητό, υποκριτικό και αυτάρεσκο. Γι' αυτό έχει τουλάχιστο την εξυπνάδα, αφού δε μπορεί να έχει την εντιμότητα, να το κάνει ψευτοντοκιμαντέρ (πες το και mockumentary με γαλλική προφορά) και να προσπαθήσει να πει μισή αλήθεια σε ανταπόκριση μέσω Μελβούρνης.
Ότι κοντινότερο λοιπόν σε γυναικεία εξομολόγηση, και δη και ηθοποιού κατ' επάγγελμα, μπορείς να ελπίζεις μέχρι η Γη να γίνει κάρβουνο κι ακόμα παραπέρα, φιλοδοξεί να το παρουσιάσει η Maïwenn Le Besco (ή Maïwenn σκέτο στο πιο αρτιστίκ ή Ouin-ouin για τους φίλους της ή μάνα του παιδιού του Luc Besson όταν ήταν 16χρονη για σένα) στη δεύτερη ταινία της με το ίδιο φορμά που της έφερε δυο υποψηφιότητες για César το 2006 (Pardonnez-moi). Παρελάζουν Maïwenn, Jeanne Balibar, Julie Depardieu, Romane Bohringer, Mélanie Doutey, Marina Foïs, Charlotte Rampling, Estelle Lefébure, Linh Dan Pham, Muriel Robin, Karin Viard και Karole Rocher, σπονσονάρουν Marie Claire και Cosmopolitan, συστήνουν 250 χιλιάδες Γαλλίδες. H Isabelle Adjani αρνήθηκε τη συμμετοχή, ως ανίκανη να αυτοσαρκαστεί σύμφωνα με όσες της την ζήτησαν. Η λεσβιακή σκηνή είναι ανάμεσα στη σκηνοθέτρια, και τη ξανθιά (πρώην) μοντέλα και πρώην κυρία David Hallyday του καστ.
Previously on Movies for the Masses: Ice Age: Dawn of the Dinosaurs (2009): Trailer
Απόψε στις 22:20 στο ΑΠΟΛΛΩΝ Cinemax Class με το soutien του mftm.gr
Leur Morale... et la Nôtre (2008)
Άλλο Αυτοί, Άλλο Εμείς / Their Morals and Ours
Σκηνοθεσία: Florence Quentin
Σενάριο: Florence Quentin, Alexis Quentin
Παίζουν: André Dussollier, Victoria Abril, Samir Guesmi
Δες/Κρύψε το trailer
Απόψε στις 20:00 στο ΑΠΟΛΛΩΝ Cinemax Class παρουσία της πρωταγωνίστριας
Σκηνοθεσία: Florence Quentin
Σενάριο: Florence Quentin, Alexis Quentin
Παίζουν: André Dussollier, Victoria Abril, Samir Guesmi
Δες/Κρύψε το trailer
Μεσήλικοι Γάλλοι ζητάνε τα λεφτά τους πίσω για ολόκληρα ράφια προϊόντων με σχετική εγγύηση, κυκλοφορούν με φόρμες για να συντηρούν τα ρούχα δεκαετιών τους, και σκοτώνουν κατά λάθος με ληγμένο παγωτό τη γειτόνισσα που στόχευαν να κληρονομήσουν.
Δείγμα του μέσου όρου της μοντέρνας γαλλικής κωμωδίας, που φυσιολογικά είναι τόσο χαμηλός και τυποποιημένος όσο οποιοσδήποτε (δε χρειάζεται να κοιτάξεις πέρα από τη φρέσκια ελληνική παραγωγή), οι Εμείς κάνουν θεωρητικά μια προσπάθεια να σπάσουν το καλούπι, αποτελώντας κάτι σαν άτυπη μεταφορά της Οικογένειας Μπιντοσόν: η απομόνωση, η μιζέρια, η ξενοφοβία, η βλακεία του ζευγαριού του κόμικ περνάνε άμεσα και στην οθόνη, αλλά το οικογενειακό σεξ κάνει μια παράκαμψη και η οικογενειακή ταινία αρκείται στο να παρακολουθεί, εξαιρετικά ηδονοβλεπτικά, τη Victoria Abril από κάθε δυνατή γωνία. Η για ένα φεγγάρι (ή για ένα τρίο αν προτιμάς) μούσα του Almodóvar, ανταποκρίνεται το ίδιο εξαιρετικά παρά τα ήντα της, με το γνωστό αέρινο χορευτικό στιλάκι, κοιτώντας πίσω (και τον Άραβα του Samir Guesmi ενίοτε) μ' αυτό το έμπειρο, πεινασμένο, έτοιμο να παραδοθεί βλέμμα που κρατάει τελικά το ενδιαφέρον σου σε όλη τη ταινία. Αφού η Florence Quentin που στα 90s έγραφε κωμωδίες πολλών César για τον Étienne Chatiliez, φαίνεται να έχει πάρει τη κάτω βόλτα στα 00s παριστάνοντας και τη σκηνοθέτρια, με αποτέλεσμα να χάνεται ανάμεσα στα δυο, χωρίς να καταφέρνει ποτέ να έχει και ερμηνείες και βιτριόλι και.. σκηνικά μέσα στο ίδιο κάδρο (το χιούμορ υποφέρει περισσότερο), και να οδηγεί το φιλμ με σκαμπανεβάσματα σε απότομο γκρεμό στο τέλος.
Η αναφορά στον Τρότσκι του πρωτότυπου τίτλου (βλ. Η Ηθική τους και η Ηθική μας) μόνο στα πλαίσια του μαύρου "πνεύματος" μπορεί να αντιμετωπιστεί, η παραγωγή πέρασε με συνοπτικές διαδικασίες από τα ταμεία αλλά έχει μέλλον στη τηλεόραση όπου οι πρώτες ιστορίες της Quentin εξακολουθούν να διασκεδάζουν τους αστούς συμπατριώτες της.
Δείγμα του μέσου όρου της μοντέρνας γαλλικής κωμωδίας, που φυσιολογικά είναι τόσο χαμηλός και τυποποιημένος όσο οποιοσδήποτε (δε χρειάζεται να κοιτάξεις πέρα από τη φρέσκια ελληνική παραγωγή), οι Εμείς κάνουν θεωρητικά μια προσπάθεια να σπάσουν το καλούπι, αποτελώντας κάτι σαν άτυπη μεταφορά της Οικογένειας Μπιντοσόν: η απομόνωση, η μιζέρια, η ξενοφοβία, η βλακεία του ζευγαριού του κόμικ περνάνε άμεσα και στην οθόνη, αλλά το οικογενειακό σεξ κάνει μια παράκαμψη και η οικογενειακή ταινία αρκείται στο να παρακολουθεί, εξαιρετικά ηδονοβλεπτικά, τη Victoria Abril από κάθε δυνατή γωνία. Η για ένα φεγγάρι (ή για ένα τρίο αν προτιμάς) μούσα του Almodóvar, ανταποκρίνεται το ίδιο εξαιρετικά παρά τα ήντα της, με το γνωστό αέρινο χορευτικό στιλάκι, κοιτώντας πίσω (και τον Άραβα του Samir Guesmi ενίοτε) μ' αυτό το έμπειρο, πεινασμένο, έτοιμο να παραδοθεί βλέμμα που κρατάει τελικά το ενδιαφέρον σου σε όλη τη ταινία. Αφού η Florence Quentin που στα 90s έγραφε κωμωδίες πολλών César για τον Étienne Chatiliez, φαίνεται να έχει πάρει τη κάτω βόλτα στα 00s παριστάνοντας και τη σκηνοθέτρια, με αποτέλεσμα να χάνεται ανάμεσα στα δυο, χωρίς να καταφέρνει ποτέ να έχει και ερμηνείες και βιτριόλι και.. σκηνικά μέσα στο ίδιο κάδρο (το χιούμορ υποφέρει περισσότερο), και να οδηγεί το φιλμ με σκαμπανεβάσματα σε απότομο γκρεμό στο τέλος.
Η αναφορά στον Τρότσκι του πρωτότυπου τίτλου (βλ. Η Ηθική τους και η Ηθική μας) μόνο στα πλαίσια του μαύρου "πνεύματος" μπορεί να αντιμετωπιστεί, η παραγωγή πέρασε με συνοπτικές διαδικασίες από τα ταμεία αλλά έχει μέλλον στη τηλεόραση όπου οι πρώτες ιστορίες της Quentin εξακολουθούν να διασκεδάζουν τους αστούς συμπατριώτες της.
Απόψε στις 20:00 στο ΑΠΟΛΛΩΝ Cinemax Class παρουσία της πρωταγωνίστριας
Leonera (2008)
Λεονέρα / Lion's Den
Σκηνοθεσία: Pablo Trapero
Σενάριο: Pablo Trapero, κ.ά.
Παίζουν: Martina Gusman, Φυλακισμένες, Μωρά
Δες/Κρύψε το trailer
Δες/Κρύψε τις αίθουσες που ανοίγει
ΚΕΝΤΡΟ - ΚΟΛΩΝΑΚΙ - ΕΞΑΡΧΕΙΑ
ΑΣΤΥ
Κοραή 4 (ΜΕΤΡΟ Πανεπιστήμιο), 210-3214775, 2103221925.
Πεμ. - Τετ.: 18.30/ 20.30/ 22.30
Σκηνοθεσία: Pablo Trapero
Σενάριο: Pablo Trapero, κ.ά.
Παίζουν: Martina Gusman, Φυλακισμένες, Μωρά
Δες/Κρύψε το trailer
Φοιτήτρια ξυπνάει μελανιασμένη και ματωμένη. Ακολουθεί τη καθημερινή της ρουτίνα, και όταν γυρνάει σπίτι, καταλαβαίνει ότι οι δυο της γκόμενοι, που είναι και μεταξύ τους γκόμενοι, είναι και στο πάτωμα γυμνοί και σφαγμένοι. Στη φυλακή, τη βάζουν στην ειδική πτέρυγα για γυναίκες με παιδιά.
Αν δε κάνω λάθος, περαστικός μόνο από τη Θεσσαλονίκη (και όχι από τις ελληνικές αίθουσες) μέχρι τώρα, ο Pablo Trapero είναι μπλεγμένος οικογενειακά στη μισή αργεντίνικη παραγωγή του 21ου αιώνα, και στη Leonera (2008) μπλέκεται σα να ήταν μέσα η γυναίκα του (δε σου κάνει καμία εντύπωση ότι όντως δυσκολεύονταν καθημερινά, στο τέλος των γυρισμάτων, να αφήσει τους κομπάρσους του έγκλειστους) και βάζοντας μέσα τη γυναίκα του. Το αποτέλεσμα, σχεδόν υποχρεωτική παρακολούθηση πλέον για κάθε κρατούμενο στη χώρα του, είναι παρολαυτά λιγότερο μπλεγμένο απ' ότι ακούγεται, χάρη στο μάτι του στενού του συνεργάτη, Guillermo Nieto, στη φωτογραφία, η οποία είναι τόσο οικεία και τόσο αποστασιοποιημένη όσο χρειάζεται όταν χρειάζεται. Στις πραγματικές τοποθεσίες όπως θα κατάλαβες, ο Trapero ντύνει τη Martina Gusman μια δεκαετία μικρότερη όπως απαιτεί ο ρόλος, τη γδύνει όταν είναι έγκυος, αφήνει κάτι χοντρές ινδιάνες να την αγκαλιάζουν με λατρεία στα λουτρά, και τη παρακολουθεί (όπως συνηθίζει) κυριολεκτικά σε κάθε σπιθαμή της διαδρομής της για τέσσερα χρόνια. Απηχώντας περισσότερο Shawshank Redemption (1994) παρά (δυστυχώς, το ξέρω) Women in Cages (1971), αυτή η βαθμιαία ανάμειξη του θεατή με το άγνωστο αλλά εξαπλούμενο είδος της κυοφορούσας φυλακισμένης, ήταν δεν ήταν και ο σκοπός, γίνεται τελικά το δυνατότερο χαρτί της ταινίας, αφήνοντας στην άκρη, μαζί με τις υπερδραματοποιήσεις, το.. σέξουαλο αστυνομικό μυστήριο της εισαγωγής. Δυστυχώς, το ξέρω, ο κατασκουριασμένος Walter Salles που μπλέχτηκε στη παραγωγή (όπως και Ασιάτες!), σύμφωνα με κάτι φήμες από δω μέχρι τις Κάνες, της φόρεσε στο τέλος αυτή τη κενή γλυκεράδα και τη δράση υπό την επίβλεψη του ίδιου θεωρητικού του κατς που ζέχνει και η ατελείωτη (και ατελείωτη) Οριακή Γραμμή (2008) του.
Αν δε κάνω λάθος, περαστικός μόνο από τη Θεσσαλονίκη (και όχι από τις ελληνικές αίθουσες) μέχρι τώρα, ο Pablo Trapero είναι μπλεγμένος οικογενειακά στη μισή αργεντίνικη παραγωγή του 21ου αιώνα, και στη Leonera (2008) μπλέκεται σα να ήταν μέσα η γυναίκα του (δε σου κάνει καμία εντύπωση ότι όντως δυσκολεύονταν καθημερινά, στο τέλος των γυρισμάτων, να αφήσει τους κομπάρσους του έγκλειστους) και βάζοντας μέσα τη γυναίκα του. Το αποτέλεσμα, σχεδόν υποχρεωτική παρακολούθηση πλέον για κάθε κρατούμενο στη χώρα του, είναι παρολαυτά λιγότερο μπλεγμένο απ' ότι ακούγεται, χάρη στο μάτι του στενού του συνεργάτη, Guillermo Nieto, στη φωτογραφία, η οποία είναι τόσο οικεία και τόσο αποστασιοποιημένη όσο χρειάζεται όταν χρειάζεται. Στις πραγματικές τοποθεσίες όπως θα κατάλαβες, ο Trapero ντύνει τη Martina Gusman μια δεκαετία μικρότερη όπως απαιτεί ο ρόλος, τη γδύνει όταν είναι έγκυος, αφήνει κάτι χοντρές ινδιάνες να την αγκαλιάζουν με λατρεία στα λουτρά, και τη παρακολουθεί (όπως συνηθίζει) κυριολεκτικά σε κάθε σπιθαμή της διαδρομής της για τέσσερα χρόνια. Απηχώντας περισσότερο Shawshank Redemption (1994) παρά (δυστυχώς, το ξέρω) Women in Cages (1971), αυτή η βαθμιαία ανάμειξη του θεατή με το άγνωστο αλλά εξαπλούμενο είδος της κυοφορούσας φυλακισμένης, ήταν δεν ήταν και ο σκοπός, γίνεται τελικά το δυνατότερο χαρτί της ταινίας, αφήνοντας στην άκρη, μαζί με τις υπερδραματοποιήσεις, το.. σέξουαλο αστυνομικό μυστήριο της εισαγωγής. Δυστυχώς, το ξέρω, ο κατασκουριασμένος Walter Salles που μπλέχτηκε στη παραγωγή (όπως και Ασιάτες!), σύμφωνα με κάτι φήμες από δω μέχρι τις Κάνες, της φόρεσε στο τέλος αυτή τη κενή γλυκεράδα και τη δράση υπό την επίβλεψη του ίδιου θεωρητικού του κατς που ζέχνει και η ατελείωτη (και ατελείωτη) Οριακή Γραμμή (2008) του.Δες/Κρύψε τις αίθουσες που ανοίγει
*Το πρόγραμμα αναδημοσιεύεται από το Αθηνόραμα και ισχύει για την πρώτη βδομάδα προβολής
ΚΕΝΤΡΟ - ΚΟΛΩΝΑΚΙ - ΕΞΑΡΧΕΙΑ
ΑΣΤΥ
Κοραή 4 (ΜΕΤΡΟ Πανεπιστήμιο), 210-3214775, 2103221925.
Πεμ. - Τετ.: 18.30/ 20.30/ 22.30
Μικρό Έγκλημα (2008)
Small Crime
Σκηνοθεσία: Χρίστος Γεωργίου
Σενάριο: Χρίστος Γεωργίου
Παίζουν: Άρης Σερβετάλης, Βίκυ Παπαδοπούλου κ.ά.
Δες/Κρύψε το trailer
Δες/Κρύψε τις αίθουσες που ανοίγει
ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ - ΝΕΑΠΟΛΗ
ΑΘΗΝΑΙΟΝ 2
Β. Σοφίας 124 (ΜΕΤΡΟ Αμπελόκηποι), 2107782122.
Πεμ. - Τετ.: 19.00/ 21.00/ 23.00
ΜΑΡΟΥΣΙ - ΚHΦΙΣΙΑ
ΚΗΦΙΣΙΑ CINEMAX 2
Λ. Κηφισίας 245, Ζηρίνειο, Κηφισιά (ΗΣΑΠ Κηφισιά), 2106233567, 2106232808.
Πεμ. - Τετ.: 21.00/ 23.00
VILLAGE CINEMAS ΠΑΓΚΡΑΤΙ
VILLAGE CINEMAS ΠΑΓΚΡΑΤΙ ΑΙΘΟΥΣΑ 3 COSMOTE
Υμηττού 110 & Χρεμωνίδου (Εμπ. Κέντρο Athens Millenium), Παγκράτι, 2108108080.
Πεμ. - Τετ.: 19.30/ 21.45/ 00.00
VILLAGE PARK ΡΕΝΤΗ
VILLAGE PARK ΡΕΝΤΗ ΑΙΘΟΥΣΑ 16
Πέτρου Ράλλη & Θηβών, Άγιος Ιωάννης Ρέντη, 2108108080.
Πεμ. - Τετ.: 19.30/ 21.30/ 23.45
ΓΛΥΦΑΔΑ - ΒΑΡΚΙΖΑ
ΑΘΗΝΑΙΟΝ CINEPOLIS 2
Ζησιμοπούλου 7 & Ιωάννου Μεταξά, Γλυφάδα, 2108108230.
Πεμ. - Τετ.: 19.00/ 21.00/ 23.00
ΧΑΛΑΝΔΡΙ - ΧΟΛΑΡΓΟΣ
ΑΙΓΛΗ 1
Λ. Πεντέλης 98, Χαλάνδρι, 2106841010.
Πεμ. - Τετ.: 19.00/ 21.00/ 23.00
STER CINEMAS ΙΛΙΟΝ
STER CINEMAS ΙΛΙΟΝ ΑΙΘΟΥΣΑ 4
Λεωφ.Δημοκρατίας 67Α, Ίλιον, 2102371000. Τηλ. κρατ. 2102371000, 8018017837.
Πεμ. - Τετ.: 20.00/ 22.00/ 00.00
STER CINEMAS ΑΓ. ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ
STER CINEMAS ΑΓ. ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΑΙΘΟΥΣΑ 7
Αχαρνών 373-375. (ΗΣΑΠ Αγ. Ελευθέριος), 2102371000. Τηλ. κρατ. 2102371000, 8018017837.
Πεμ. - Τετ.: 19.10/ 21.10/ 23.15
ODEON KOSMOPOLIS - ΜΑΡΟΥΣΙ
ODEON KOSMOPOLIS ΜΑΡΟΥΣΙ ΑΙΘΟΥΣΑ 1
Λεωφ.Κηφισίας 73, Αγ.Θωμάς, Μαρούσι (Κόμβος Αττικής Οδού), 8011160000.
Πεμ. - Τετ.: 19.40/ 22.10/ 00.10
NANA CINEMAX - ΔΑΦΝΗ
ΝΑΝΑ CINEMAX ΑΙΘΟΥΣΑ 6
Λ.Βουλιαγμένης 179 (ΜΕΤΡΟ Αγ.Ιωάννης), 2109703158, 2109706865.
Πεμ. - Τετ.: 19.15/ 21.30/ 23.45
ΑΕΛΛΩ CINEMAX 5+1
ΑΕΛΛΩ CINEMAX 5+1 ΑΙΘΟΥΣΑ 5
Πατησίων 140, 2108259975, 2108215327.
Πεμ. - Τετ.: 19.40/ 21.50/ 00.00
VILLAGE 15 CINEMAS @ THE MALL
VILLAGE 15 CINEMAS @ THE MALL ΑΙΘΟΥΣΑ 6 VILLAGE CINEMA EUROPA
Aνδρέα Παπανδρέου (παραπλεύρως Αττικής Οδού) ΗΣΑΠ Νερατζιώτισσα, Μαρούσι, 2106104100.
Πεμ. - Τετ.: 20.30/ 22.45/ 01.00. Τρ. 23.00/ 01.15
ODEON STARCITY - Λ. ΣΥΓΓΡΟΥ
ODEON STARCITY ΑΙΘΟΥΣΑ 4
Λεωφ.Συγγρου 111 & Λεοντίου, Ν.Κόσμος, 8011160000.
Πεμ. - Τετ.: 19.30/ 22.10/ 00.10
VILLAGE 9 CINEMAS @ FALIRO
VILLAGE 9 CINEMAS @ FALIRO ΑΙΘΟΥΣΑ 3 CINEMA EUROPA
Παλαιά Λεωφ.Ποσειδώνος 1 & Μωραϊτίνη 3, Δέλτα Π.Φαλήρου, 2108108080.
Πεμ. - Τετ.: 22.40/ 00.40
Σκηνοθεσία: Χρίστος Γεωργίου
Σενάριο: Χρίστος Γεωργίου
Παίζουν: Άρης Σερβετάλης, Βίκυ Παπαδοπούλου κ.ά.
Δες/Κρύψε το trailer
Βορειοελλαδίτης αστυνομικός με ελπίδες ζωής για μετάθεση από απομονωμένο νησί, βρίσκεται να ερευνά ξαφνικό θάνατο, τον οποίο όλοι προσπαθούν να τον πείσουν να περάσει ως ατύχημα.
Αξιοπρεπέστατη κομεντί που διαφοροποιείται απ’ τις συνήθεις ελληνικές όχι μόνο λόγω του μεγέθους του budget το οποίο φαίνεται να διαχειρίζεται πιο πετυχημένα απ’ ότι οι πιο προικισμένες, αλλά και για την αξιοπρέπεια του χιούμορ της, που δεν βασίζεται σε φτήνια και ευκολία για να αναπτυχθεί, αλλά ποντάρει κυρίως στην ερμηνευτική ευλυγισία του Άρη Σερβετάλη που σολάρει μεθυστικά, καθώς και στη γλυκιά αφέλεια που πασπαλίζει πάνω του ο Αγγλοκύπριος σεναριογραφοσκηνοθέτης του. Η όποια φρεσκάδα και πρωτοτυπία της εισαγωγής του πρώτου μισού όμως, εξελίσσεται σε αμηχανία που καταπλακώνεται απ’ την απότομη στροφή της ταινίας στο γλυκανάλατο ρομάντζο, με την πλοκή να βαλτώνει και να αναλώνεται σε αδιέξοδη επαναληπτικότητα.
Εκτός απ' το δροσερό ρυθμό που καταφέρνει να δώσει στη γλυκάδα του σεναρίου του, για όσο το καταφέρνει, αξιέπαινος είναι ο Γεωργίου και για τον τρόπο που αναδεικνύει την ταξιδιάρικη ομορφιά του φυσικού τοπίου της Θηρασίας, χωρίς να καταφεύγει σε καρτποσταλικά γυαλίσματα --αν και σε σχετική συνέντευξη παραδέχτηκε ότι οι όμορφες εικόνες του γαλάζιου της θάλασσας και του ουρανού, ήταν ένα απ' τα βασικά χαρτιά που έπαιζε στις διάφορες επιτροπές της αλλοδαπής, για να καταφέρει να κάνει την ταινία του διεθνή ευρωπαϊκή συμπαραγωγή.
Αξιοπρεπέστατη κομεντί που διαφοροποιείται απ’ τις συνήθεις ελληνικές όχι μόνο λόγω του μεγέθους του budget το οποίο φαίνεται να διαχειρίζεται πιο πετυχημένα απ’ ότι οι πιο προικισμένες, αλλά και για την αξιοπρέπεια του χιούμορ της, που δεν βασίζεται σε φτήνια και ευκολία για να αναπτυχθεί, αλλά ποντάρει κυρίως στην ερμηνευτική ευλυγισία του Άρη Σερβετάλη που σολάρει μεθυστικά, καθώς και στη γλυκιά αφέλεια που πασπαλίζει πάνω του ο Αγγλοκύπριος σεναριογραφοσκηνοθέτης του. Η όποια φρεσκάδα και πρωτοτυπία της εισαγωγής του πρώτου μισού όμως, εξελίσσεται σε αμηχανία που καταπλακώνεται απ’ την απότομη στροφή της ταινίας στο γλυκανάλατο ρομάντζο, με την πλοκή να βαλτώνει και να αναλώνεται σε αδιέξοδη επαναληπτικότητα.Εκτός απ' το δροσερό ρυθμό που καταφέρνει να δώσει στη γλυκάδα του σεναρίου του, για όσο το καταφέρνει, αξιέπαινος είναι ο Γεωργίου και για τον τρόπο που αναδεικνύει την ταξιδιάρικη ομορφιά του φυσικού τοπίου της Θηρασίας, χωρίς να καταφεύγει σε καρτποσταλικά γυαλίσματα --αν και σε σχετική συνέντευξη παραδέχτηκε ότι οι όμορφες εικόνες του γαλάζιου της θάλασσας και του ουρανού, ήταν ένα απ' τα βασικά χαρτιά που έπαιζε στις διάφορες επιτροπές της αλλοδαπής, για να καταφέρει να κάνει την ταινία του διεθνή ευρωπαϊκή συμπαραγωγή.
Δες/Κρύψε τις αίθουσες που ανοίγει
*Το πρόγραμμα αναδημοσιεύεται από το Αθηνόραμα και ισχύει για την πρώτη βδομάδα προβολής
ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ - ΝΕΑΠΟΛΗ
ΑΘΗΝΑΙΟΝ 2
Β. Σοφίας 124 (ΜΕΤΡΟ Αμπελόκηποι), 2107782122.
Πεμ. - Τετ.: 19.00/ 21.00/ 23.00
ΜΑΡΟΥΣΙ - ΚHΦΙΣΙΑ
ΚΗΦΙΣΙΑ CINEMAX 2
Λ. Κηφισίας 245, Ζηρίνειο, Κηφισιά (ΗΣΑΠ Κηφισιά), 2106233567, 2106232808.
Πεμ. - Τετ.: 21.00/ 23.00
VILLAGE CINEMAS ΠΑΓΚΡΑΤΙ
VILLAGE CINEMAS ΠΑΓΚΡΑΤΙ ΑΙΘΟΥΣΑ 3 COSMOTE
Υμηττού 110 & Χρεμωνίδου (Εμπ. Κέντρο Athens Millenium), Παγκράτι, 2108108080.
Πεμ. - Τετ.: 19.30/ 21.45/ 00.00
VILLAGE PARK ΡΕΝΤΗ
VILLAGE PARK ΡΕΝΤΗ ΑΙΘΟΥΣΑ 16
Πέτρου Ράλλη & Θηβών, Άγιος Ιωάννης Ρέντη, 2108108080.
Πεμ. - Τετ.: 19.30/ 21.30/ 23.45
ΓΛΥΦΑΔΑ - ΒΑΡΚΙΖΑ
ΑΘΗΝΑΙΟΝ CINEPOLIS 2
Ζησιμοπούλου 7 & Ιωάννου Μεταξά, Γλυφάδα, 2108108230.
Πεμ. - Τετ.: 19.00/ 21.00/ 23.00
ΧΑΛΑΝΔΡΙ - ΧΟΛΑΡΓΟΣ
ΑΙΓΛΗ 1
Λ. Πεντέλης 98, Χαλάνδρι, 2106841010.
Πεμ. - Τετ.: 19.00/ 21.00/ 23.00
STER CINEMAS ΙΛΙΟΝ
STER CINEMAS ΙΛΙΟΝ ΑΙΘΟΥΣΑ 4
Λεωφ.Δημοκρατίας 67Α, Ίλιον, 2102371000. Τηλ. κρατ. 2102371000, 8018017837.
Πεμ. - Τετ.: 20.00/ 22.00/ 00.00
STER CINEMAS ΑΓ. ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ
STER CINEMAS ΑΓ. ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΑΙΘΟΥΣΑ 7
Αχαρνών 373-375. (ΗΣΑΠ Αγ. Ελευθέριος), 2102371000. Τηλ. κρατ. 2102371000, 8018017837.
Πεμ. - Τετ.: 19.10/ 21.10/ 23.15
ODEON KOSMOPOLIS - ΜΑΡΟΥΣΙ
ODEON KOSMOPOLIS ΜΑΡΟΥΣΙ ΑΙΘΟΥΣΑ 1
Λεωφ.Κηφισίας 73, Αγ.Θωμάς, Μαρούσι (Κόμβος Αττικής Οδού), 8011160000.
Πεμ. - Τετ.: 19.40/ 22.10/ 00.10
NANA CINEMAX - ΔΑΦΝΗ
ΝΑΝΑ CINEMAX ΑΙΘΟΥΣΑ 6
Λ.Βουλιαγμένης 179 (ΜΕΤΡΟ Αγ.Ιωάννης), 2109703158, 2109706865.
Πεμ. - Τετ.: 19.15/ 21.30/ 23.45
ΑΕΛΛΩ CINEMAX 5+1
ΑΕΛΛΩ CINEMAX 5+1 ΑΙΘΟΥΣΑ 5
Πατησίων 140, 2108259975, 2108215327.
Πεμ. - Τετ.: 19.40/ 21.50/ 00.00
VILLAGE 15 CINEMAS @ THE MALL
VILLAGE 15 CINEMAS @ THE MALL ΑΙΘΟΥΣΑ 6 VILLAGE CINEMA EUROPA
Aνδρέα Παπανδρέου (παραπλεύρως Αττικής Οδού) ΗΣΑΠ Νερατζιώτισσα, Μαρούσι, 2106104100.
Πεμ. - Τετ.: 20.30/ 22.45/ 01.00. Τρ. 23.00/ 01.15
ODEON STARCITY - Λ. ΣΥΓΓΡΟΥ
ODEON STARCITY ΑΙΘΟΥΣΑ 4
Λεωφ.Συγγρου 111 & Λεοντίου, Ν.Κόσμος, 8011160000.
Πεμ. - Τετ.: 19.30/ 22.10/ 00.10
VILLAGE 9 CINEMAS @ FALIRO
VILLAGE 9 CINEMAS @ FALIRO ΑΙΘΟΥΣΑ 3 CINEMA EUROPA
Παλαιά Λεωφ.Ποσειδώνος 1 & Μωραϊτίνη 3, Δέλτα Π.Φαλήρου, 2108108080.
Πεμ. - Τετ.: 22.40/ 00.40
Also on Movies for the Masses: Μικρό Έγκλημα (2008): Συνέντευξη Χρίστου Γεωργίου