Ευυπόληπτος επιχειρηματίας με alter ego που ξυπνά τον serial killer μέσα του αντιμετωπίζει δύο μεγάλους μπελάδες που πάνε αγκαζέ με τις νευρώσεις της μέσης ηλικίας: η κόρη του ανακοινώνει πως είναι έγκυος (η πιθανότητα να ευθύνεται για δολοφονική ενέργεια αποσιωπάται...), ενώ ένας αυτόπτης μάρτυς στον τελευταίο διπλό φόνο που διέπραξε του ζητά να τον μυήσει στο όλο "άθλημα"!Προτού συνειδητοποιήσεις πως όλος αυτός ο τραγέλαφος είναι συγκεντρωμένος στο ίδιο σενάριο, η σεκάνς όπου ο διπολικά psycho Kevin Costner συνομιλεί με τον πλέον ορατό "εαυτό" του (στο πρόσωπο του William Hurt!), σε έχει πείσει ανησυχητικά για τον όλεθρο που πρόκειται ν’ ακολουθήσει... Όλως περιέργως, το εγχείρημα, που θα μπορούσε να συντηρήσει με τα subplots του κανονική περίοδο τηλεοπτικής σειράς με περιθώρια ανάπτυξης και για συνέχεια, καταφέρνει και επιπλέει πάνω στους αυτοσαρκαστικούς τόνους ιστορίας και ατακών, διατηρώντας ένα κάποιο μπριόζο φλερτ με το νουάρ. Η αστοχία στη μακαβριότητα του χιούμορ χρεώνεται με άνεση στην καθοδήγηση του καστ, που παίρνει την υπόθεση αρκετά στα σοβαρά και επιδιώκει να θέσει προβληματισμούς ψυχαναλυτικού επιπέδου, οι οποίοι διώκονται μέσω του σχετικού τζέρτζελου ανατροπών. Από πλευράς σεναρίου, οτιδήποτε περιστρέφεται γύρω από την Demi Moore σκάει σαν φούσκα στο κενό, σε αντίθεση με την "it runs in the family" εξιχνίαση της διπλής ζωής της θυγατέρας. Στις πιο αβανταδόρικες στιγμές του φιλμ, όπου ο κύριος Brooks βγαίνει σε τσάρκα με τον "μαθητή" του, ο Bruce A. Evans καταφέρνει (έστω κι από λάθος) να υπογραμμίσει σαρδόνια την κρίση του απέναντι στη μη ενοχοποίηση των εγκλημάτων του αστισμού και της πανάκριβης βιτρίνας του. Φτηνός εντυπωσιασμός η... ψαλιδιά κοντά στο φινάλε κι άδικος κόπος από τον σκηνοθέτη, διότι η ετυμηγορία έχει ήδη επιτρέψει στον ήρωά μας να κυκλοφορεί αλώβητος, ελεύθερος ηθικής και τόσο γλυκά αρρωστημένος, σε βαθμό εξιδανικευμένης ταύτισης.

Μάγος β΄ κατηγορίας με ακόμη χειρότερη σταδιοδρομία σε ξενοδοχεία του Las Vegas παρακολουθείται στενά από πράκτορες του FBI, οι οποίοι θα βασιστούν σε κρυφό του χάρισμα ώστε να προλάβουν τρομοκρατικό χτύπημα με πυρηνικά όπλα στο Los Angeles!Κρατήστε τα «σοφά» τελευταία λόγια του Nicolas Cage ("Here’s a thing about the future. Every time you look at it, it changes. Because you looked at it. And that changes everything else!") από άλλη μια καταστροφική μεταφορά έργου του Philip K. Dick στη μεγάλη οθόνη. Ο χαρακτήρας που υποδύεται μπορεί και βλέπει το μέλλον. Για την ακρίβεια, μόλις μέχρι δύο λεπτά αργότερα επί του παρόντος χρόνου. Εγώ, πάλι, θα ήθελα να βλέπω μέχρι ενενήντα έξι λεπτά αργότερα, έτσι ώστε να μη βίωνα ποτέ τούτο το εξευτελιστικό δράμα αυθαιρεσιών και ασυγχώρητης έκθεσης ταλέντων που, έστω, προσφέρει γέλιο ως αυτο-παρωδία, αν και δεν ήταν αυτές οι προθέσεις, σας το ορκίζομαι εγώ και πιθανότατα ολόκληρο το καστ που παίζει... στο γάμο του Καραγκιόζη. Η λακωνικά μονολιθική έκφραση του Cage θα αυξήσει τα ποσοστά μίσους προς το πρόσωπό του, η Jessica Biel δεν θα ξυπνούσε το ενδιαφέρον ακόμη κι αν έκανε τούμπες γυμνή επάνω σε πυρηνικές (φαντασίωνε φαλλικά σύμβολα εσύ...) κεφαλές, ενώ η Julianne Moore περιφέρεται με αλεξίσφαιρο χιούμορ, υποδυόμενη ελάχιστα πειστικά το κακό σκυλί του Νόμου. Ακόμη μεγαλύτερη εντύπωση (αν σκεφτεί κανείς πως έχει σκηνοθετήσει κι έναν James Bond) προκαλεί η αφλογιστία του Lee Tamahori στις σκηνές δράσης, όπου εφεδάκια, αυτοκίνητα, ελικόπτερα, κατολισθήσεις κι εκρήξεις σκοντάφτουν στα πόδια του καστ μπας και επέλθει ο απαιτούμενος ορυμαγδός. Όνειρα γλυκά ως την επόμενη παράσταση...

Η έφηβη Pauline με χτένισμα της εποχής και αθλητικό μαγιό προσπαθεί να μυηθεί στα ερωτικά παιχνίδια των μεγάλων κατά τη διάρκεια των διακοπών της παρέα με τη διαθέσιμη ξαδέρφη της.Ίσως η πιο ενδιαφέρουσα ταινία της σειράς Comédies et Proverbes, που έχει ως επίγραμμα ένα γαλλικό γνωμικό του τύπου "η σιωπή είναι χρυσός", εναλλακτικά "μην κάνεις τον έξυπνο" κτλ. Με σιγουριά, έχει την πιο μυστηριώδη πρωταγωνίστρια, την Pauline που είναι ακόμη στη δίβουλη φάση ανάμεσα σε παιδί και γυναίκα συγχρόνως ως ηθοποιός και ως χαρακτήρας, κάτι που την κάνει απίστευτα γοητευτική, αφού ξεφεύγει από κάθε προβέψιμο τύπο. Όπως το συνηθίζει ο Rohmer η περίπλοκη γυναικεία ψυχολογία ορίζει τον άξονα της ταινίας, σε δυο αντιθετικές εκφάνσεις της: την ανήλικη, άμαθη, γήινη πλευρά της και τη ώριμη, πλην όμως νεραϊδένια και απόκοσμη. Η Amanda Langlet συγκρούεται σε όλα σχεδόν --συμπεριφορά, παρουσιαστικό και κοσμοθεωρία-- με την τακτική ξανθομαλλούσα του σκηνοθέτη Arielle Dombasle. Και οι δυο, τουλάχιστον, καταφέρνουν να συγκροτηθούν, έστω και ύστερα από μια ήττα. Οι άντρες είναι αυτοί που εμφανίζονται αδύναμοι, φτερά στον άνεμο της περίστασης και της σπίθας του πόθου τους. Αφήνονται να τους επιλέξουν και ασφυκτιούν κάτω από τα γυναικεία δεσμά, ή τρέχουν σα τα σκυλάκια, μήπως και το αντικείμενο του πόθου τους, χαρίσει την αγάπη του. Η επιβολή της λογικής στα συναισθήματα είναι λέξη άγνωστη γι' αυτούς.

Γραφικό entourage σε καλοκαιρινή παλέτα από λευκό, μπλε, πράσινο εξυπηρετεί με ζωντάνια ως background για το ερωτικό γαϊτανάκι που όμως δεν ξεμπλέκεται εντέλει. Απλώς οι παίκτες αποχωρούν με μικρά πηδηματάκια.

Η Rosebud σας προσκαλεί στην Avant Premiere της κωμωδίας Ο Κολλητός Μου. Τη Δευτέρα 9 Ιουλίου στις 11 το βράδυ στο ΑΜΟΡΕ, στο Πολύγωνο.

Το τελευταίο trailer του τελευταίου μέρους της τριλογίας του Bourne κυκλοφόρησε χτες στην Apple. Προσθέτοντας αυτοκίνητα στα κυνηγητά με πόδια και μοτοσυκλέτες, και βιβλία στα κοπανητά με χέρια του teaser. Αλλά κυρίως την αποκάλυψη ότι ο Jason όχι μόνο αποκτά το "entire playbook" του Operation Treadstone αλλά και "θυμάται, θυμάται τα πάντα". Και δε πρόκειται να συγχωρήσει τίποτα, όπως προσθέτει η ατάκα του ενός από τα δυο ασπρόμαυρα πόστερ που βγήκαν πριν καναδυό βδομάδες για διεθνή κατανάλωση (και σε κοιτάνε σκοτεινά ήδη και στις ελληνικές αίθουσες).

Σε όλα αυτά πρόσθεσε επίσης ότι ο αμερικάνικος τόνος προώθησης του φιλμ είναι πιο μπλε και πιο κουνημένος, σύμφωνα με τις δικές του αφίσες, και στην παράδοση της χοροπηδηχτούλας κάμερας που έκανε mainstream η τριλογία και κλείνει μάλλον μαζί της τον κύκλο της, αφού η γενική παραδοχή είναι ότι έγινε κατάχρησή της για να κρύβονται αδυναμίες και να δημιουργούνται τεχνητά εντάσεις (και τάσεις εμετού ενίοτε). Και να περιμένεις η σειρά που επανακαθόρισε τις κατασκοπικές ταινίες να κλείσει στο επίπεδό της, όπως αγωνιά να σου δείξει το τρέιλερ αραδιάζοντας όλα της τα εμπορικά σήματα. Και να μη περιμένεις, όπως συνήθως και ακόμα περισσότερο, πολλά στοιχεία από το βιβλίο αφού θεωρείται και το χειρότερο από τα σχετικά του Ludlum, γραμμένο μετά τη καταστροφική μίνι σειρά The Bourne Identity (1988) που έθαψε, προσωρινά, τα άλλα δύο.

Ε και επειδή τίποτα δεν είναι οριστικό, μπορείς να περιμένεις σε καμιά δεκαριά είκοσι χρόνια καμιά ακόμα συνέχεια, με τον Matt Damon να έχει τελειοποιήσει την τεχνική (χρήσης όπλων συνέχεια στα χέρια ώστε στο τέλος να τα υποκαθιστά οτιδήποτε) του Kali σε τέτοιο βαθμό, ώστε να βγάζει λαγό από το καπέλο του και να κοπανάει με τις πατούσες του (λαγού) τις μύτες των αντιπάλων. Υποψήφια ονόματα είναι Jason Bourne (σκέτο) ή The Bourne Legacy όπως το τέταρτο βιβλίο (της τριλογίας) που δεν ολοκλήρωσε ποτέ ο συγγραφέας (αλλά κυκλοφόρησε φυσικά).

Με την ανακοίνωση της συμμετοχής του φιλμ στη Βενετία, και την έξοδο του trailer στις αμερικάνικες αίθουσες πριν το ψιλοθαμμένο από την κριτική γυναικείο Evening (2007) της, η Focus παρέδωσε τον προπομπό του Lust Caution (2007) και στην ψηφιακή δημοσιότητα. Η Ποθοπροφύλαξη είναι η πρώτη δουλειά του Ang Lee μετά το διαβόητο βουνό, και βασίζεται επίσης σε γραπτό λόγο, αυτόν της Eileen Chang, γύρω από μια ιστορία περίπου τόσο πρωτότυπη όσο και το μίσος δισεκατομμυρίων Κινέζων για την Ιαπωνία. Φωτογραφημένη από τον Rodrigo Prieto που φαίνεται να έχει ακόμα περισσότερες οσκαρικές πιθανότητες φέτος με το να καταφέρνει να κάνει ξεχωριστό ταϊβανέζικο σκηνικό Σανγκάης εποχής, η πρωτάρα πρωταγωνίστρια Tang Wei παίζει μια πρωτάρα κατάσκοπο που δε περιμένει να τη βιάσει κανένας ιαπωνικός στρατός κατοχής αλλά προσφέρεται εθελοντικά και με συναίσθημα. Και με αποστολή φυσικά.

Το φιλμ είναι ακόμα σε post-production αλλά οι Ταϊβανέζοι κριτικοί το έχουν φορτώσει ήδη με χρυσά Λιοντάρια, σύμφωνα με τον πάντα ψαγμένο Δελτίο Τύπου. Ενώ ο σκηνοθέτης που το ολοκληρώνει στη Νέα Υόρκη, μάλλον δε θα αφήσει καθόλου την πόλη, αφού το τρίτο του συνεχόμενο δημιούργημα για την Focus θα μεταφέρει στο Brooklyn το θεατρικό Un Petit Jeu sans Conséquence (που έχει γίνει ήδη ταινία στη Γαλλία).

Αν δεν έχεις καμιά σαρανταετία στην πλάτη σου, μπορεί ο τίτλος United Artists να μην σου λέει και πολλά, ή τουλάχιστον όχι τόσα όσα τα ονόματα James Bond, Ροζ Πάνθηρας και Rocky Balboa που είχε φέρει στην οθόνη στα μέσα του περασμένου αιώνα, ή αυτό του Michael Cimino που την ξετίναξε με το Heaven's Gate (1980), την φόλα follow-up του Ελαφοκυνηγού (1978). Αν έχεις όμως λίγη υπομονή, μπορεί και ν' αρχίσει να σημαίνει κάτι, με τις φιλοδοξίες που έχει γεμίσει την UA το δίδυμο Cruise/Wagner απ' όταν σκήνωσε στις προεδρικές της πολυθρόνες τον περασμένο Νοέμβρη, και τώρα ετοιμάζει να βγάλει (υπό την αιγίδα του μέχρι πρότινος νταβατζή της εταιρείας, MGM) την πρώτη της ταινία στις αίθουσες, με ξεκάθαρο στόχο τις υποψηφιότητες των ερχόμενων Όσκαρ.

Και με Meryl Streep, Tom Cruise και Robert Redford σε πρωταγωνιστικούς ρόλους και τον τελευταίο και σε καρέκλα σκηνοθέτη ιστορίας αντιπολεμικής ψιλοσπονδυλωτής (που είναι πολύ της μόδας) για τον πόλεμο στο Αφγανιστάν (που είναι πολύ της μόδας), είναι μάλλον απίθανο να μην πιάσει θέση στις σοβαρές πεντάδες όταν έρθει η ώρα. Το teaser (που κυκλοφόρησε στο Moviefone) το ίδιο βέβαια φαίνεται πολύ βαρύ κι ασήκωτο και κομματάκι παραφορτωμένο με Tom Cruise σε ρόλο γερουσιαστή συνεντευξιαζόμενου απ' την Meryl Streep, αφήνοντας απ' έξω το κομμάτι των πιτσιρικάδων μαθητών του Redford που πάνε στον πόλεμο για να σώσουν τη φλεγόμενη Ρώμη του ρητού. Αλλά φαντάζομαι είναι επειδή για την ώρα αρκούνται στο έντονο μουσικό θέμα, και κρατάνε για αργότερα όλες τις μεγάλες σκηνές με τα κανόνια, τις εκρήξεις, τα ελικόπτερα και τα κυνηγητά του Cruise με τους άπλυτους τρομοκράτες που θέλουν με τις περίεργες προφορές τους να καταστρέψουν τον Αμερικάνικο τρόπο ζωής. Α όχι, αυτό είναι απ' το Mission Impossible. Χμ…