Mortal Kombat: Rebirth στα fighting games


Το πιο σοκαριστικό όταν ακούω να μιλάνε για ταινίες που βασίζονται στο Mortal Kombat (και οποιοδήποτε fighting game, δηλαδή), είναι ότι όλοι απογοητεύονται όταν βγαίνουν μάπες. Περιμένουμε δηλαδή πραγματικά καλή κινηματογραφική αφήγηση από την ιδέα ότι υπάρχουν κάποιοι παραφουσκωμένοι μπρατσαράδες με τη fashion sense κάποιου που... για μισό λεπτό. Déjà vu. Κάπου το έχω ξαναζήσει αυτό. Δεν ξέρω αν ο Kevin Tancharoen ζήλεψε τον Joey Ansah και το Street Fighter: Legacy, αλλά το Mortal Kombat: Rebirth είναι μια παρόμοια προσπάθεια – μια απόπειρα διύλισης της ουσίας του περιβόητου fighting game των 90s σε κινηματογραφική μορφή.

Το Mortal Kombat, γενικά, υπήρξε πιο τυχερό από το Street Fighter στις εκάστοτε μεταφορές του – ή τουλάχιστον στην πρώτη του μεταφορά το 1995, όχι τόσο στο Mortal Kombat: Annihilation (1997) και την επακόλουθη τηλεοπτική σειρά. Αλλά το θέμα στο Mortal Kombat δεν ήταν ποτέ το αν ήταν καλύτερο παιχνίδι από το αντίπαλό του δέος, ή το πόσο καλύτερα μεταφερόταν στον κινηματογράφο. Ήταν το γεγονός ότι, που να πάρει, όταν ήμασταν 12 χρόνων είχαμε δει ένα ηλεκτρονικό όπου ο νικητής ξερίζωνε το κεφάλι του αντιπάλου του μαζί με τη σπονδυλική του στήλη. Τα απίστευτα βίαια fatalities που άγγιζαν την κωμωδία με την υπερβολή τους ήταν αυτό που έκανε το franchise να ξεχωρίσει, κάτι που οι ως τώρα adaptations του μάλλον αγνόησαν.

Ο Tancharoen μπορεί να προέρχεται από το Fame (2009) και από επεισόδια του reality των Pussycat Dolls, αλλά φαίνεται να καταλαβαίνει απόλυτα την κύρια ατραξιόν του αντικειμένου του. Το 8λεπτο φιλμάκι του, που φαίνεται σαν setup μιας νέας ταινίας Mortal Kombat και περιλαμβάνει ονόματα όπως ο Michael Jai White και η Jeri Ryan, γυρίστηκε σαν δοκιμαστικό για να το δείξει ο σκηνοθέτης στη Warner Bros (κάτοχο των δικαιωμάτων, τόσο για τις ταινίες όσο και για τα παιχνίδια) και να κόψει πιθανό ενδιαφέρον. Όμως η ποιότητα του στησίματος, ο έξυπνος χειρισμός του υλικού και η ωμότητα που παραπέμπει στο videogame ήταν αρκετά για να το θεωρήσουν πολλοί στο internet ακόμα και viral trailer για ανακοίνωση νέου παιχνιδιού (το οποίο, κατά.. διαβολική σύμπτωση, ανακοινώθηκε χθες, λέγεται σκέτο Mortal Kombat και θα αποτελεί επιστροφή στις ρίζες της σειράς). Προσωπικά, σαν παλιός φαν του παιχνιδιού, θα έβλεπα ευχαρίστως την πρόταση του Tancharoen στο σινεμά. Ακόμα κι αν ο Johnny Cage αποκεφαλίζεται νωρίς, εγώ πάντα πήγαινα το Scorpion (και το fatality του) περισσότερο έτσι κι αλλιώς.


Previously on Movies for the Masses: Write the Future: Μπάλα σε πρώτο πλάνο

Το κείμενο είναι του Μιχάλη Τέγου του GameOver.gr

4 Responses so far.

  1. cheaplog said

    Το βίντεο κυκλοφόρησε Τρίτη προς Τετάρτη, αρχικά φαίνονταν promo του παιχνιδιού αλλά πολύ καλό, ο Todd στο Twitch έκανε το.. αναπάντεχο (για τα υπόλοιπα διαδίχτυα της αντιγραφής και της μη δημοσιογραφίας) βήμα να επικοινωνήσει με τους υπεύθυνους για κάποιο σοβαρό άρθρο και επιβεβαίωσε ότι το βίντεο είχε καθαρά κινηματογραφική κατεύθυνση, ακολούθησαν το Latino Review και το Kotaku με περισσότερα, όταν επιβεβαιώθηκε πως παραγωγή δεν υπάρχει το βάλαμε με τον CitizenMac στα.. χαλαρά θέματα (από τα υπερεπείγοντα στην αρχή), και γι' αυτό εμφανίστηκε τώρα στις Μάζες.

  2. cheaplog said

    Σε συνέντευξη στο Collider, ο Tancharoen λέει πράγματα που έχουμε επαναλάβει αρκετές φορές τόσα χρόνια, αλλά ακόμα χρήσιμα από την άποψη πως είναι από πρώτο χέρι (ή.. στόμα ακριβέστερα): Κανένας πια δεν ακούει μεγάλα λόγια, ούτε με storyboards ή concept art κάνεις τίποτα εφόσον η τεχνολογία σου επιτρέπει να κάνεις και τα γυρίσματα, και ότι έχεις το βγάζεις στο δίχτυο για να βρεις και να σφυγμομετρήσεις κοινό.

  3. cheaplog said

    Το Mortal Kombat: Rebirth δεν έχει φυσικά καθόλου επίσημο art, και έτσι για το θέμα πείραξα έναν κλασικό Sub-Zero από το Mortal Kombat 5. Για ακόμα καλύτερα παγωμένα καλλιτεχνήματα (που δυστυχώς δε κόλλαγαν με το στιλ του βίντεο), ομόφωνα με τον Mac, προτείνουμε να ψάξεις για Marie Claude Bourbonnais :p

  4. CitizenMac said

    "ομόφωνα με τον Mac, προτείνουμε να ψάξεις για Marie Claude Bourbonnais :p "

    Yup :P

    Πάντως ισχύει αυτό - το να πει κανείς ότι το net και το "φτιάξ'το μόνος σου" είναι ό,τι καλύτερο για τους "μικρούς" δημιουργούς, είναι τόσο νέο όσο και το να πει ότι η ζάχαρη χαλάει τα δόντια, αλλά τώρα είναι που το βλέπουμε να αποδίδει κάποιου τύπου καρπούς (τηρουμένων των αναλογιών πάντα), είτε μιλάμε για τον Joss Whedon είτε για τον Neil Blomkamp ή το παλικάρι μας τον Tancharoen. Ειδικά ο τελευταίος, βέβαια, ακόμα πρέπει να αποδείξει ότι έχει κάτι να δώσει πέρα από ένα ευφάνταστο teaser-άκι, αλλά τουλάχιστον η καρδιά του φαίνεται να είναι στη σωστή θέση.

Copyright © 2012 Movies for the Masses, Challenging common sense since 2004. Your ticket is
Contact us at moviesforthemasses@gmail.com. Subscribe by RSS or E-mail.