Δικηγόρος μικροεγκληματιών βρίσκεται να υπερασπίζει πλεϊμπόι του Beverly Hills που βρίσκεται με τη σειρά του κατηγορούμενος για βιασμό και γρονθοκόπημα κάποιας άτυχης. Όλες αυτές οι ευρέσεις δεν είναι τόσο τυχαίες όσο φαίνονται, το μάντεψες.

Μια μέρα στις ζωές δυο ανθρώπων που φαίνονται εντελώς άσχετοι, μέχρι που συναντιούνται.

Φουκαράς λύνει φουκαρά από τις γραμμές του τραίνου και τον βάζει να του βρει τίνος είναι βρε γυναίκα το παιδί.

Το καλύτερο που βρίσκει να κάνει ακόμα ένας αχαλίνωτα ονειρεμένος υπερτέλειος, είναι φυσικά να παρακολουθεί τα μαθήματα του λυκείου του χωριού σου.

Ένα από τα μεγαλύτερα franchises της Disney και κατά συνέπεια του πλανήτη, τα ανθρωπόμορφα αυτοκινητάκια της Pixar από το Cars (2006), αποκτάνε συνέχεια, και καινούριους χαρακτήρες φυσικά, το καλοκαίρι που έρχεται. Για να μη ξεχάσεις να προγραμματίσεις σχετικά τον οικογενειακό προϋπολογισμό, η εταιρεία στο υπενθυμίζει με νέα trailer που ακολούθησαν τις κόπιες του Mars Needs Moms (2011) όπου αυτό άνοιξε (πατώνοντας) το σαββατοκύριακο, και κάνανε πρεμιέρα στα διαδίχτυα καναδυό μέρες νωρίτερα. Κομμένα για αμερικάνικη και για πιο διεθνή (κυρίως ευρωπαϊκή) κατανάλωση, τα trailer ξεκινάνε με τον ίδιο τρόπο, εισάγοντας με το πρέπον μυστήριο τον μυστικό πράκτορα Finn McMissile, και από κει και πέρα συνεχίζουν όπως βλέπεις σε εντελώς διαφορετική κατεύθυνση, το μεν επεκτείνοντας με ακόμα περισσότερη hillbilly διάθεση το σποτάκι που είχε κυκλοφορήσει για το Daytona 500, και το δε με ένα πιο κοσμοπολίτικο αέρα, σα να προωθεί την ιστορία του James Bond του αυτοκινητόκοσμου με βλαμμένα sidekicks από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού, πιο κοντά και στο (teaser-ο-)trailer του περασμένου Νοεμβρίου που συνόδευε τις προβολές του Tangled (2010).

Με ηγετικό τίτλο τη Χώρα Προέλευσης που έδωσε παρών σε δώδεκα κατηγορίες συμπεριλαμβανομένων αυτών για ταινία της χρονιάς, καλύτερη σκηνοθεσία και καλύτερο σενάριο, ανακοινώθηκαν σήμερα οι υποψηφιότητες της Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου για τα βραβεία που παραμένουν ανώνυμα, και θα απονεμηθούν στις 3 Μαΐου στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών του Ιδρύματος Ωνάση. Ο Μαχαιροβγάλτης του Γιάννη Οικονομίδη και το Απ’ τα Κόκκαλα Βγαλμένα του Σωτήρη Γκορίτσα, ακολουθούν την ταινία του Σύλλα Τζουμέρκα σε υποψηφιότητες με εννιά και οκτώ αντίστοιχα, ενώ η Υπογραφή του Στέλιου Χαραλαμπόπουλου που μάζεψε επτά υποψηφιότητες, έμεινε έξω απ’ την πεντάδα των καλύτερων ταινιών, για χάρη του Ταξιδιού στη Μυτιλήνη που συγκέντρωσε έξι και του Attenberg που έπιασε τις τέσσερις.

Κι άσχετος να είσαι με τα ντόπια κινηματογραφικά, αν κυκλοφορείς στην Αθήνα τις τελευταίες εβδομάδες, σίγουρα θα 'χεις προσέξει την επιδημία με τα ασπρόμαυρα wasted στικεράκια που εμφανίζονται σε κολώνες, στάσεις, πινακίδες, και προπάντων στις σανίδες των σκεϊτεράδων. Γιατί ως οφείλει μια ελληνική ταινία για την ορμή των νέων της Αθήνας, έχει γίνει viral στην πηγή της έμπνευσής της, έστω κι αν οι δημιουργοί προτιμούν να (προσπαθούν να) κρατήσουν μυστική την αληθινή τους αφορμή. Κι ακόμη κι αν γνωστός δημοσιογράφος κραταιού εντύπου φρόντισε να το 'χεις μάθει μέχρι τώρα, εμείς θα κρατήσουμε για μετά την έξοδο το κομμάτι της κουβέντας που ο Jan Vogel, το γερμανικό μισό του σκηνοθετικού ντουέτου, μιλάει όχι μόνο για το τι πραγματικά τους ώθησε να κάνουν την ταινία, αλλά και πού η δημιουργική ομάδα έκανε την κωλοτούμπα που ώθησε τον γράφοντα να μαρκάρει την ταινία σαν χαμένη ευκαιρία για κάτι αληθινά σπουδαίο.