Η Κληρονόμος (2009): Αποκλειστική πρεμιέρα teaser
Δες/Κρύψε το teaser #1
Τρέλα πουλάει η Κληρονόμος και με το δεύτερο teaser της, που βλέπεις πρώτος εδώ, η οποία ετοιμάζεται να παίξει μεγάλη μπάλα σ’ ένα αλλόκοτο γήπεδο που θα προσπαθήσει να συνδυάσει γυναικεία κωμωδία και ποδόσφαιρο, ένα κοκτέιλ που μπορεί να αποδειχθεί τόσο παρακινδυνευμένο, όσο και ιδιοφυές απ’ τ’ αποτελέσματά του στα ταμεία. Η Σμαράγδα Καρύδη --που από μόνη της αρκεί για να τραβήξει τα αντρικά πλήθη στις αίθουσες, πόσο μάλλον όταν ντριμπλάρει φουλ αντρικό δόλωμα-- παίζει πρώην αεροσυνοδό που κληρονομεί ποδοσφαιρική ομάδα απ’ τον μακαρίτη τον άντρα της, την οποία πρέπει να διατηρήσει στη «Μεγάλη Κατηγορία», όπως τη λέει ο Δελτίος Τύπου (και πιθανότατα κι η ίδια η κληρονόμος με της αποχρώσεις Ντάλιας Χατζηαλεξάνδρου) για να μη χάσει την υπόλοιπη, διόλου ευκαταφρόνητη περιουσία που της έχει αφήσει στα χαρτιά ο εκλιπών. Κι επειδή η εγγενής της απόσταση απ’ τα ποδοσφαιρικά, δεν φτάνει σα δυσκολία μόνη της, έχει ν’ αντιμετωπίσει κι αετομάτη που θέλει να της φάει την κληρονομιά και φυτεύει σαμποτέρ στην εντεκάδα.
Η ταινία, που ετοιμάζεται για τις αίθουσες στις 17 του Δεκέμβρη, είναι και η πρώτη μεγάλου μήκους σκηνοθετική δουλειά του Παναγιώτη Φαφούτη, τον οποίο θα θυμάσαι από τότε που τον αναφέραμε ως έναν απ’ τους συμμετέχοντες στο ειδικό τμήμα του περσινού Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, το Generation Next, που παρουσίαζε, μέσω των μικρού μήκους δουλειών τους, τα νέα ταλέντα του ελληνικού κινηματογράφου. Στην επίσκεψη που του είχαμε κάνει στα γυρίσματα (το χρονικό της οποίας μπορείς να βάλεις στα χρωστούμενα για προσεχώς), ο Παναγιώτης Φαφούτης μάς έλεγε για το πως είδε μπόλικες ποδοσφαιρικές ταινίες και τηλεμεταδόσεις πριν αποφασίσει το πώς θα προσαρμόσει πράγματα στις δυνατότητες της δικιάς του ταινίας, για να κατεβάσει την κάμερα μέσα στο γήπεδο και να προσεγγίσει τους ποδοσφαιριστές ως ηθοποιούς, ηθοποιούς που έτσι κι αλλιώς είχε επιλέξει με βασικό κριτήριο να μπορούν να παίξουν μπάλα, σε μια ταινία που μπορεί να μην περιστρέφεται γύρω απ’ το δερμάτινο τόπι που κλωτσάνε οι χαρακτήρες της, αλλά όπως λέει κι ο σκηνοθέτης, «αν δεν μπορούν να σε πείσουν ότι κλωτσάνε, πώς να σε πείσουν όταν λένε “σ’ αγαπώ”»; Η ταινία βασίζεται σε μια ιδέα της Λάγιας Γιούργου, που αγόρασε ο Πάνος Παπαχατζής και έδωσε στον Δημήτρη Εμμανουηλίδη να κάνει σενάριο για τους Αργοναύτες.
Η ταινία, που ετοιμάζεται για τις αίθουσες στις 17 του Δεκέμβρη, είναι και η πρώτη μεγάλου μήκους σκηνοθετική δουλειά του Παναγιώτη Φαφούτη, τον οποίο θα θυμάσαι από τότε που τον αναφέραμε ως έναν απ’ τους συμμετέχοντες στο ειδικό τμήμα του περσινού Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, το Generation Next, που παρουσίαζε, μέσω των μικρού μήκους δουλειών τους, τα νέα ταλέντα του ελληνικού κινηματογράφου. Στην επίσκεψη που του είχαμε κάνει στα γυρίσματα (το χρονικό της οποίας μπορείς να βάλεις στα χρωστούμενα για προσεχώς), ο Παναγιώτης Φαφούτης μάς έλεγε για το πως είδε μπόλικες ποδοσφαιρικές ταινίες και τηλεμεταδόσεις πριν αποφασίσει το πώς θα προσαρμόσει πράγματα στις δυνατότητες της δικιάς του ταινίας, για να κατεβάσει την κάμερα μέσα στο γήπεδο και να προσεγγίσει τους ποδοσφαιριστές ως ηθοποιούς, ηθοποιούς που έτσι κι αλλιώς είχε επιλέξει με βασικό κριτήριο να μπορούν να παίξουν μπάλα, σε μια ταινία που μπορεί να μην περιστρέφεται γύρω απ’ το δερμάτινο τόπι που κλωτσάνε οι χαρακτήρες της, αλλά όπως λέει κι ο σκηνοθέτης, «αν δεν μπορούν να σε πείσουν ότι κλωτσάνε, πώς να σε πείσουν όταν λένε “σ’ αγαπώ”»; Η ταινία βασίζεται σε μια ιδέα της Λάγιας Γιούργου, που αγόρασε ο Πάνος Παπαχατζής και έδωσε στον Δημήτρη Εμμανουηλίδη να κάνει σενάριο για τους Αργοναύτες.
Previously on Movies for the Masses: The Informant! (2009): Trailer εταιρικής διαφθοράς
The Informant! (2009): Trailer εταιρικής διαφθοράς
Μια κωμική Coenική εκδοχή του The Insider (1999), είναι φέτος το δεύτερο μέρος των ένα-δύο χτυπημάτων του Steven Soderbergh, που έκανε το καλλιτεχνικό κομμάτι του με το The Girlfriend Experience (2009) στις αρχές του χρόνου και ετοιμάζεται απόψε να φέρει το μερίδιό του από Χολιγουντιανή λάμψη στη Βενετία, βάζοντας τον Matt Damon να μετρήσει τα κόκκινα χαλιά του Marco Muller, την ώρα που ο ίδιος θα επισκέπτεται τις αίθουσες του Lido για τρίτη φορά μετά τα Out of Sight (1998) και Bubble (2005) (ή τέταρτη, αν μετρήσεις και τη συμμετοχή του στο σπονδυλωτό Eros (2004)).
Βασισμένο στην αληθινή ιστορία καρφώματος στις ομοσπονδιακές υπηρεσίες, το The Informant! κανιβαλίζει το χρονικό του Mark Whitacre, σημαίνοντος στελέχους της τεράστιας Archer Daniels Midland, εταιρίας επεξεργασίας και εμπορίας αγροτικών προϊόντων και τροφίμων και λοιπών σχετικών και μια απ’ τις μεγαλύτερες επιχειρήσεις του πλανήτη, σύμφωνα και με την 500άρα λίστα του Fortune. Ο Mark Whitacre, ένα χειμωνιάτικο βράδι του ’92, πρησμένος απ’ την κρεβατομουρμούρα της γυναίκας του, που απειλούσε ότι θα τον κάρφωνε η ίδια, πήγε στο FBI και ομολόγησε τις τακτικές της εταιρίας του και τον πρωταγωνιστικό του ρόλο σε αυτές, κερδίζοντας έτσι αυτόματα τον τίτλο του υψηλότερα ιστάμενου ρουφιάνου στην Ιστορία της αμερικάνικης υπηρεσίας και θέτοντας σε κίνηση μια σειρά από περιστατικά που έφτασαν τον ίδιο στο να το παίζει κατάσκοπος στα γραφεία του, να οδηγεί στο ξεσκέπασμα του μεγαλύτερου καρτέλ της εποχής, παράλληλα να υπεξαιρεί δισεκατομμύρια δολάρια απ’ την εταιρία και εν τέλει να καταλήγει διαγνωσμένος μανιοκαταθλιπτικός με διπολική διαταραχή, δυσκολίες να ξεχωρίσει ποιες απ’ τις ιστορίες που έλεγε ήταν πραγματικές και ποιες βγαλμένες απ’ το μυαλό του, αλλά και ποιες απ’ αυτές τις είχε διαχειριστεί με τέτοιο τρόπο ώστε να καταλήξουν κοπιαρισμένες απ’ το αγαπημένο του βιβλίο του John Grisham, The Firm.
Αφήνοντας όμως, κατά πώς φαίνεται, εντελώς εκτός τα ψυχολογικά και τα θριλερικά που είχε καταγράψει στο βιβλίο του το 2000 ο δημοσιογράφος των New York Times, Kurt Eichenwald, o Soderbergh ρίχνει έντονα χρώματα, παστέλ πινακίδες, φλοράλ γραβάτες και κουλ ήχους που κάνουν ησυχία για τα κωμικά κρεσέντο και με τον Stephen Mirrione στο μοντάζ και τον Peter Andrews (κατά κόσμον Steven Soderbergh, μόνιμος συνεργάτης του... Steven Soderbergh) στη φωτογραφία, ο μόνος που λείπει στ’ αλήθεια είναι ο David Holmes απ’ το soundtrack, τη θέση του οποίου έχει πάρει ο Marvin Hamlisch, σε μια παρέα συντελεστών που είναι όλοι στη θέση τους για να εφαρμόσουν την ιστορία στο καλούπι των περιπετειών του Danny Ocean και τις δικιάς του παρέας, με ανάλογο χιουμοριστικό μπαγκράου και φλερταρίσματα με τα σύνορα της επιστημονικής φαντασίας στα στησίματα της κωμωδίας. Οι επαΐοντες του θέματος στην άλλη μεριά του Ατλαντικού, βλέπουν στο ρόλο του Damon οσκαρικό δυναμικό που ενδεχομένως να συμπληρώσει κι εκείνο το αναμενόμενο απ’ την βοηθητική ερμηνεία του στο επερχόμενο Invictus (2009), τη βιογραφία του Nelson Mandela που ετοιμάζει ο Clint Eastwood, αλλά αυτά θα τα δούμε κι αργότερα υποθέτω. Το The Informant! πάντως, που περιμένει την αμερικάνικη πρεμιέρα του στο Toronto την άλλη βδομάδα για να βγει στις αμερικάνικες αίθουσες, θα κάνει βόλτα απ’ τις ελληνικές σε ακριβώς δυο Κυριακές απ’ τη σημερινή, χάρη στις Νύχτες Πρεμιέρας, όπου (σε δυο Σάββατο απ’ το χθεσινό) θα προβληθεί κι η άλλη φετινή ταινία του Soderbergh, που λέγαμε στην αρχή.
Βασισμένο στην αληθινή ιστορία καρφώματος στις ομοσπονδιακές υπηρεσίες, το The Informant! κανιβαλίζει το χρονικό του Mark Whitacre, σημαίνοντος στελέχους της τεράστιας Archer Daniels Midland, εταιρίας επεξεργασίας και εμπορίας αγροτικών προϊόντων και τροφίμων και λοιπών σχετικών και μια απ’ τις μεγαλύτερες επιχειρήσεις του πλανήτη, σύμφωνα και με την 500άρα λίστα του Fortune. Ο Mark Whitacre, ένα χειμωνιάτικο βράδι του ’92, πρησμένος απ’ την κρεβατομουρμούρα της γυναίκας του, που απειλούσε ότι θα τον κάρφωνε η ίδια, πήγε στο FBI και ομολόγησε τις τακτικές της εταιρίας του και τον πρωταγωνιστικό του ρόλο σε αυτές, κερδίζοντας έτσι αυτόματα τον τίτλο του υψηλότερα ιστάμενου ρουφιάνου στην Ιστορία της αμερικάνικης υπηρεσίας και θέτοντας σε κίνηση μια σειρά από περιστατικά που έφτασαν τον ίδιο στο να το παίζει κατάσκοπος στα γραφεία του, να οδηγεί στο ξεσκέπασμα του μεγαλύτερου καρτέλ της εποχής, παράλληλα να υπεξαιρεί δισεκατομμύρια δολάρια απ’ την εταιρία και εν τέλει να καταλήγει διαγνωσμένος μανιοκαταθλιπτικός με διπολική διαταραχή, δυσκολίες να ξεχωρίσει ποιες απ’ τις ιστορίες που έλεγε ήταν πραγματικές και ποιες βγαλμένες απ’ το μυαλό του, αλλά και ποιες απ’ αυτές τις είχε διαχειριστεί με τέτοιο τρόπο ώστε να καταλήξουν κοπιαρισμένες απ’ το αγαπημένο του βιβλίο του John Grisham, The Firm.
Αφήνοντας όμως, κατά πώς φαίνεται, εντελώς εκτός τα ψυχολογικά και τα θριλερικά που είχε καταγράψει στο βιβλίο του το 2000 ο δημοσιογράφος των New York Times, Kurt Eichenwald, o Soderbergh ρίχνει έντονα χρώματα, παστέλ πινακίδες, φλοράλ γραβάτες και κουλ ήχους που κάνουν ησυχία για τα κωμικά κρεσέντο και με τον Stephen Mirrione στο μοντάζ και τον Peter Andrews (κατά κόσμον Steven Soderbergh, μόνιμος συνεργάτης του... Steven Soderbergh) στη φωτογραφία, ο μόνος που λείπει στ’ αλήθεια είναι ο David Holmes απ’ το soundtrack, τη θέση του οποίου έχει πάρει ο Marvin Hamlisch, σε μια παρέα συντελεστών που είναι όλοι στη θέση τους για να εφαρμόσουν την ιστορία στο καλούπι των περιπετειών του Danny Ocean και τις δικιάς του παρέας, με ανάλογο χιουμοριστικό μπαγκράου και φλερταρίσματα με τα σύνορα της επιστημονικής φαντασίας στα στησίματα της κωμωδίας. Οι επαΐοντες του θέματος στην άλλη μεριά του Ατλαντικού, βλέπουν στο ρόλο του Damon οσκαρικό δυναμικό που ενδεχομένως να συμπληρώσει κι εκείνο το αναμενόμενο απ’ την βοηθητική ερμηνεία του στο επερχόμενο Invictus (2009), τη βιογραφία του Nelson Mandela που ετοιμάζει ο Clint Eastwood, αλλά αυτά θα τα δούμε κι αργότερα υποθέτω. Το The Informant! πάντως, που περιμένει την αμερικάνικη πρεμιέρα του στο Toronto την άλλη βδομάδα για να βγει στις αμερικάνικες αίθουσες, θα κάνει βόλτα απ’ τις ελληνικές σε ακριβώς δυο Κυριακές απ’ τη σημερινή, χάρη στις Νύχτες Πρεμιέρας, όπου (σε δυο Σάββατο απ’ το χθεσινό) θα προβληθεί κι η άλλη φετινή ταινία του Soderbergh, που λέγαμε στην αρχή.
Previously on Movies for the Masses: Defendor (2009): Υπερηρωικό trailer
Defendor (2009): Υπερηρωικό trailer
Από τις αρχές των 80s και μετά, στη pop κουλτούρα, οι άντρες με τα κολάν (και τις υπερδυνάμεις ενίοτε) εξετάστηκαν από κάθε σκοπιά, αποδομήθηκαν, αντιδομήθηκαν, αναδομήθηκαν, και φυσικά.. ΚΥΡΙΑΡΧΗΣΑΝ ΣΤΟ ΣΥΜΠΑΝ όπως έχουμε πει μερικές χιλιάδες φορές. Στη pops κουλτούρα (i.e. αυτή του παππού) όμως, και στον σοβαρό κινηματογράφο της, ακόμα και το να υπάρχει καν εξέταση πριν τη διάγνωση σοβαρής ψυχασθένειας εξακολουθεί να είναι περιττό, και άμα ζεις στη κόψη, τότε προσθέτεις και μια συμπαθητική υποψία δονκιχωτισμού (στη πασιφανή φρενοβλάβεια), όπως κάνει για παράδειγμα ο Καναδός Defendor (2009), το τρέιλερ του οποίου έβγαλε πριν μερικές μέρες ο συμπατριώτης του και φίλος μας, ο Todd Brown, πριν πιάσει να ασπρίζει το Twitch του.
Το σενάριο του Defendor, γραμμένο από έναν κάποιο Peter Stebbings, φαίνεται ότι ήταν αρκετά καλό για να φέρει από το Τέξας τη συμμετοχή του Woody Harrelson σε μια παραγωγή μόλις $3-4 εκατομμυρίων που από πάνω τη σκηνοθετεί πρωτάρης και πρώην ηθοποιός σε τηλεσίριαλ (i.e. o Stebbings). Και όπως βλέπεις, ο Harrelson συμμετέχει με αυτόν τον εξαιρετικά χαριτωμένο ευδιάθετο αέρα που μπορείς να τον δεις να κουβαλάει και όλη τη ταινία, αν και αυτή δε διαγράφεται βέβαια και τόσο εύθυμη σε όλη τη διάρκειά της όσο θέλει να τη παρουσιάσει η προώθηση. Οι οδηγίες του μεγάλου βιβλίου με τα σενάρια λένε ότι σε τέτοιες περιπτώσεις το συμπαθητικό το βγάζει η σκοπιά του ήρωα, το κωμικό και τραγικό οι σκηνές από τη σκοπιά των τρίτων, και τη διάγνωση αναλαμβάνει κορεάτισσα ψυχίατρος που παίζει η Sandra Oh. Στη σκηνοθεσία, ο Stebbings προτιμάει φυσιολογικά τη σιγουριά των σταθερών πλάνων με σποραδικές (αλλά όχι κλεφτές) ματιές πίσω από πλάτες, πράγμα που σου φαίνεται ακόμα φυσιολογικότερο όταν διαβάζεις ότι πρόσθεσε τα τελευταία του 100 χιλιάρικα στα κάποια της (όπως ξαναματάπαμε) αγαπημένης μισητής των Καναδών Telefilm και τα υπόλοιπα που μάζεψε ο Nicholas Tabarrok, "producer to watch" πέρσι για το Variety. Το ότι θα κάνει πρεμιέρα σε ειδική προβολή στο Τορόντο, είναι αυτονόητο για μια ταινία που έχει φτάσει ήδη εδώ που έχει φτάσει.
Το σενάριο του Defendor, γραμμένο από έναν κάποιο Peter Stebbings, φαίνεται ότι ήταν αρκετά καλό για να φέρει από το Τέξας τη συμμετοχή του Woody Harrelson σε μια παραγωγή μόλις $3-4 εκατομμυρίων που από πάνω τη σκηνοθετεί πρωτάρης και πρώην ηθοποιός σε τηλεσίριαλ (i.e. o Stebbings). Και όπως βλέπεις, ο Harrelson συμμετέχει με αυτόν τον εξαιρετικά χαριτωμένο ευδιάθετο αέρα που μπορείς να τον δεις να κουβαλάει και όλη τη ταινία, αν και αυτή δε διαγράφεται βέβαια και τόσο εύθυμη σε όλη τη διάρκειά της όσο θέλει να τη παρουσιάσει η προώθηση. Οι οδηγίες του μεγάλου βιβλίου με τα σενάρια λένε ότι σε τέτοιες περιπτώσεις το συμπαθητικό το βγάζει η σκοπιά του ήρωα, το κωμικό και τραγικό οι σκηνές από τη σκοπιά των τρίτων, και τη διάγνωση αναλαμβάνει κορεάτισσα ψυχίατρος που παίζει η Sandra Oh. Στη σκηνοθεσία, ο Stebbings προτιμάει φυσιολογικά τη σιγουριά των σταθερών πλάνων με σποραδικές (αλλά όχι κλεφτές) ματιές πίσω από πλάτες, πράγμα που σου φαίνεται ακόμα φυσιολογικότερο όταν διαβάζεις ότι πρόσθεσε τα τελευταία του 100 χιλιάρικα στα κάποια της (όπως ξαναματάπαμε) αγαπημένης μισητής των Καναδών Telefilm και τα υπόλοιπα που μάζεψε ο Nicholas Tabarrok, "producer to watch" πέρσι για το Variety. Το ότι θα κάνει πρεμιέρα σε ειδική προβολή στο Τορόντο, είναι αυτονόητο για μια ταινία που έχει φτάσει ήδη εδώ που έχει φτάσει.
Previously on Movies for the Masses: Valhalla Rising (2009): Venice midnight trailer
Valhalla Rising (2009): Venice midnight trailer
Δες/Κρύψε το trailer #1
Παρόλο που έρχεται από τη Δανία, μια χώρα που οι σκηνοθέτες της δε φαίνεται να δυσκολεύονται και πολύ να κάνουν όνομα τις τελευταίες δεκαετίες, κάθε ταινία του Nicolas Winding Refn είναι έκπληξη και που υπάρχει, αφού όχι μόνο έχει ένα στιλ φευγάτο ακόμα και για τη πατρίδα του Dreyer και του Trier αλλά και αρκετά βίαιο για να μαζεύει από τα τριάντα του.. lifetime achievement awards σε ασιατικά φεστιβάλ. Οπότε καταλαβαίνεις ότι πλησιάζει τα όρια του ασύλληπτου το να τον βλέπεις να πηγαίνει, μέσα στην ίδια χρονιά, στο Sundance το Γενάρη με τον Bronson (2009) και στη Βενετία και στο Τορόντο τον Σεπτέμβρη με ένα project που δουλεύει τα τελευταία 3-4 χρόνια, το Valhalla Rising (2009).
Στη ταινία που κάνει πρεμιέρα εκτός συναγωνισμού απόψε μετά τα μεσάνυχτα στη μεγάλη σάλα του κινηματογραφικού παλατιού του Lido, o Mads Mikkelsen παίζει τον μουγκό μονόφθαλμο ανυπότακτο που τον πουλάνε σκλάβο Βίκινγκς σε Σκωτσέζους και τον μαζεύουν δραπέτη κάτι θαλασσόλυκοι Χριστιανοί που ξεκινάνε για Αγίους Τόπους και καταλήγουν περικυκλωμένοι από Ινδιάνους, όπως βλέπεις στα δυο πιο πρόσφατα και πιο επίσημα από τα μέχρι τώρα trailer. Η ιστορία βασίζεται σε μια νουβέλα του Νορβηγού Roy Jacobsen που έχει credit και στο σενάριο, και η προώθηση προσπαθεί να βγάλει κάτι σε Outlander (2008) εναντίον Pathfinder (2007) φυσικά, όμως ο Refn σίγουρα κάτι σε Οδύσσεια του Διαστήματος (1968) εναντίον των Εφτά Σαμουράι (1954) θα έχει στο μυαλό του, και ακόμα σιγουρότερα στο τέλος θα του πετάξει ένα γραφείο και θα φύγει, όπως το 'χει παράδοση όχι μόνο στις ταινίες του αλλά και στη ζωή του από τότε που επισκέπτονταν για μερικά φεγγάρια σα σπουδαστής κινηματογραφικές σχολές εκατέρωθεν του Ατλαντικού. Το αποτέλεσμα βέβαια δε συμφωνεί πάντα με τις προσδοκίες, οπότε για να έχεις συνολική εικόνα πρόσθεσε και τις αναφορές από τη Βενετία που λένε ότι.. στη σημερινή συνέντευξη τύπου δε πάτησε κανένας και στη χτεσινή δημοσιογραφική πήγαν ακόμα λιγότεροι.
Στη ταινία που κάνει πρεμιέρα εκτός συναγωνισμού απόψε μετά τα μεσάνυχτα στη μεγάλη σάλα του κινηματογραφικού παλατιού του Lido, o Mads Mikkelsen παίζει τον μουγκό μονόφθαλμο ανυπότακτο που τον πουλάνε σκλάβο Βίκινγκς σε Σκωτσέζους και τον μαζεύουν δραπέτη κάτι θαλασσόλυκοι Χριστιανοί που ξεκινάνε για Αγίους Τόπους και καταλήγουν περικυκλωμένοι από Ινδιάνους, όπως βλέπεις στα δυο πιο πρόσφατα και πιο επίσημα από τα μέχρι τώρα trailer. Η ιστορία βασίζεται σε μια νουβέλα του Νορβηγού Roy Jacobsen που έχει credit και στο σενάριο, και η προώθηση προσπαθεί να βγάλει κάτι σε Outlander (2008) εναντίον Pathfinder (2007) φυσικά, όμως ο Refn σίγουρα κάτι σε Οδύσσεια του Διαστήματος (1968) εναντίον των Εφτά Σαμουράι (1954) θα έχει στο μυαλό του, και ακόμα σιγουρότερα στο τέλος θα του πετάξει ένα γραφείο και θα φύγει, όπως το 'χει παράδοση όχι μόνο στις ταινίες του αλλά και στη ζωή του από τότε που επισκέπτονταν για μερικά φεγγάρια σα σπουδαστής κινηματογραφικές σχολές εκατέρωθεν του Ατλαντικού. Το αποτέλεσμα βέβαια δε συμφωνεί πάντα με τις προσδοκίες, οπότε για να έχεις συνολική εικόνα πρόσθεσε και τις αναφορές από τη Βενετία που λένε ότι.. στη σημερινή συνέντευξη τύπου δε πάτησε κανένας και στη χτεσινή δημοσιογραφική πήγαν ακόμα λιγότεροι.
Previously on Movies for the Masses: [•REC]² (2009): Tráiler definitivo
[•REC]² (2009): Tráiler definitivo
Δες/Κρύψε το trailer των στεναγμών
Με ένα πιο σοβαρό trailer στην ηχητική μπάντα, αλλά όχι ιδιαίτερα πιο αποκαλυπτικό στην οπτική, από αυτό που κυκλοφόρησε στις αρχές του Ιούλη, συνόδευσε το μεταμεσονύκτιο ντεμπούτο του το [REC]2, που σκόρπισε ουρλιαχτά και πότισε με αίματα προχθές βράδι τις μοκέτες της Βενετίας, όπως είχε κάνει πρόπερσι η πρώτη ταινία στο ίδιο φεστιβάλ. Πιάνοντας (όπως είχε φανεί από το teaser) την ιστορία ακριβώς από εκεί που την άφησαν, φαταλιστικά, σε ένα απ’ τα καλύτερα κλειστοφοβικά θρίλερ της δεκαετίας, οι Jaume Balagueró και Paco Plaza επιστρέφουν στη μολυσμένη πολυκατοικία κάπου στη Βαρκελώνη, αυτή τη φορά φορώντας κάμερες και στα κράνη των ειδικών δυνάμεων που αναλαμβάνουν να την καθαρίσουν, για να ξεκουράσουν τον δύσμοιρο, καινούριο οπερατέρ, που έχει αναλάβει να τους καταγράφει, και να έχουν και μια πισινή σε περίπτωση που καταλήξει κι αυτός σνακ για ζόμπι όπως ο προηγούμενος συνάδελφός του.
Όπως θα θυμάσαι στα διαλείμματα των κυνηγητών και των απίστευτων τρομάρων της πρώτης ταινίας (που έλαχε και εξίσου αποτελεσματικού --δεδομένου ότι ήταν σκηνή προς σκηνή ξαναγύρισμα-- αμερικανόφωνου remake με τίτλο Quarantine (2008), που δεν κατάφερε να βρει το δρόμο του στα ταμεία), οι μελλοθάνατοι ήρωες που είχαν βρεθεί απροσδόκητα αντιμέτωποι με μυστήρια κολλητική ζομπ-ο-ποιητική αρρώστια, λίγο πριν εξοντωθούν είχαν εντοπίσει τις απαρχές της σε κάτι κιτρινισμένα αποκόμματα και επιστημονικά ημερολόγια που έριχναν τις ευθύνες σε κάτι το θρησκευτικό και ανεξήγητο. Η τεράστια επιτυχία του στην Ισπανία, γέννησε στρατιές φανατικών που προώθησαν ιδέες, προσθήκες, παρατηρήσεις και παραλήψεις στους δημιουργούς, απαιτώντας να τους δώσουν σύντομα συνέχεια, κι η προσπάθεια του sequel να προσεγγίσει και να εξηγήσει τα αίτια της νόσου σε μια υποπλοκή που μυρίζει Εξορκιστή, είναι και το μόνο πραγματικά σημείο που χάλασε τον Boyd van Hoeij, που από τότε που τον τσίγκλισα να δει τον Κυνόδοντα (2009) στις Κάνες, έχει γίνει τόσο δημοφιλής στην Ελλάδα, που τον μεταφράζουν και τον κοτσάρουν σε Δελτία Τύπου ταινιών. Κατά τα άλλα, απ’ αυτά που γράφει στο Variety, αντίθετα μ’ αυτό που φαίνεται απ’ το trailer, η ταινία δεν ζορίζει την first person shooter οπτική της κάμερας στο κράνος, χρησιμοποιώντας τη μονάχα σαν εναλλακτική για να εμπλουτίσει λιγάκι τις γωνίες και τις αποστάσεις που κρατάει απ’ τα ακόμα περισσότερα, αγριότερα κι αποτομότερα δαγκώματα και τις αντίστοιχες εκρήξεις των συνδεδεμένων με τα σχετικά σαγόνια κεφαλιών. Παράλληλα, στο παιχνίδι των καμερών μπαίνουν και κάτι πιτσιρίκια που προσπαθούν να γίνουν διάσημοι στο YouTube, όπως αποκαλύπτει ο αρχισυντάκτης μας στο Cineuropa, κι απ’ ότι λέει και το Screen Daily, στο [REC]2 κυκλοφορούν και κάποιοι επιζώντες απ’ την πρώτη ταινία, οι οποίοι όμως, δεν καταφέρνουν να γλιτώσουν τους νεόφερτους από ένα ακόμη πιο δυσοίωνο φινάλε, που αφήνει υποσχέσεις για συνέχεια. Για την ώρα, πάντως, το [REC]2 αναμένεται να εξαπλωθεί στις Ισπανικές αίθουσες στις 9 του Οκτώβρη, πράγμα που το τοποθετεί μια βδομάδα μετά την επίσκεψη των αρχαίων ζόμπι του Κακού στην Εποχή των Ηρώων (2009), δηλαδή, για να μην ξεχνιόμαστε.
Όπως θα θυμάσαι στα διαλείμματα των κυνηγητών και των απίστευτων τρομάρων της πρώτης ταινίας (που έλαχε και εξίσου αποτελεσματικού --δεδομένου ότι ήταν σκηνή προς σκηνή ξαναγύρισμα-- αμερικανόφωνου remake με τίτλο Quarantine (2008), που δεν κατάφερε να βρει το δρόμο του στα ταμεία), οι μελλοθάνατοι ήρωες που είχαν βρεθεί απροσδόκητα αντιμέτωποι με μυστήρια κολλητική ζομπ-ο-ποιητική αρρώστια, λίγο πριν εξοντωθούν είχαν εντοπίσει τις απαρχές της σε κάτι κιτρινισμένα αποκόμματα και επιστημονικά ημερολόγια που έριχναν τις ευθύνες σε κάτι το θρησκευτικό και ανεξήγητο. Η τεράστια επιτυχία του στην Ισπανία, γέννησε στρατιές φανατικών που προώθησαν ιδέες, προσθήκες, παρατηρήσεις και παραλήψεις στους δημιουργούς, απαιτώντας να τους δώσουν σύντομα συνέχεια, κι η προσπάθεια του sequel να προσεγγίσει και να εξηγήσει τα αίτια της νόσου σε μια υποπλοκή που μυρίζει Εξορκιστή, είναι και το μόνο πραγματικά σημείο που χάλασε τον Boyd van Hoeij, που από τότε που τον τσίγκλισα να δει τον Κυνόδοντα (2009) στις Κάνες, έχει γίνει τόσο δημοφιλής στην Ελλάδα, που τον μεταφράζουν και τον κοτσάρουν σε Δελτία Τύπου ταινιών. Κατά τα άλλα, απ’ αυτά που γράφει στο Variety, αντίθετα μ’ αυτό που φαίνεται απ’ το trailer, η ταινία δεν ζορίζει την first person shooter οπτική της κάμερας στο κράνος, χρησιμοποιώντας τη μονάχα σαν εναλλακτική για να εμπλουτίσει λιγάκι τις γωνίες και τις αποστάσεις που κρατάει απ’ τα ακόμα περισσότερα, αγριότερα κι αποτομότερα δαγκώματα και τις αντίστοιχες εκρήξεις των συνδεδεμένων με τα σχετικά σαγόνια κεφαλιών. Παράλληλα, στο παιχνίδι των καμερών μπαίνουν και κάτι πιτσιρίκια που προσπαθούν να γίνουν διάσημοι στο YouTube, όπως αποκαλύπτει ο αρχισυντάκτης μας στο Cineuropa, κι απ’ ότι λέει και το Screen Daily, στο [REC]2 κυκλοφορούν και κάποιοι επιζώντες απ’ την πρώτη ταινία, οι οποίοι όμως, δεν καταφέρνουν να γλιτώσουν τους νεόφερτους από ένα ακόμη πιο δυσοίωνο φινάλε, που αφήνει υποσχέσεις για συνέχεια. Για την ώρα, πάντως, το [REC]2 αναμένεται να εξαπλωθεί στις Ισπανικές αίθουσες στις 9 του Οκτώβρη, πράγμα που το τοποθετεί μια βδομάδα μετά την επίσκεψη των αρχαίων ζόμπι του Κακού στην Εποχή των Ηρώων (2009), δηλαδή, για να μην ξεχνιόμαστε.
Previously on Movies for the Masses: Baarìa - La Porta del Vento (2009): Venice opening trailer
Gamer (2009)
4/5Σκηνοθεσία: Mark Neveldine, Brian Taylor
Σενάριο: Mark Neveldine, Brian Taylor
Παίζουν: Εσύ τον Gerard Butler, Άλλοι τους Κακούς, Χοντρός τη Γκόμενα
Δες/Κρύψε το trailer
Σε λίγα χρόνια, το μέλλον των παιχνιδιών θα είναι παρόν.
Χωρίς αμφιβολία, οι Neveldine και Taylor κάνουν ότι πιο συναρπαστικό γίνεται στον κινηματογράφο στο τέλος της πρώτης δεκαετίας του 21ου αιώνα. Μπορείς να διαβάζεις και να παρακολουθείς ώρες το πόσο καταλαβαίνουν και χρησιμοποιούν τον ανθρώπινο, καταναλωτικό, ψηφιακό κόσμο, μπορείς να μη βλέπεις καμία υπερβολή (ίσα ίσα) όταν λένε πως διαμόρφωσαν την επόμενη γενιά της RED, αλλά σίγουρα η πιο ηχηρή δήλωση επιβεβαίωσης είναι η παρουσία (και η ουρά φιλόδοξων από πίσω) τόσων icons της αντικουλτούρας της εποχής σε σκηνές όπου κυριολεκτικά σφυρίζουν φλεγόμενα πολύ μεγάλα πράματα πάνω από το κεφάλι τους. Στον Gamer (2009), που αρχικά ξεκίνησε πιο απλά σαν Game, μπορείς να δεις μια συνέχεια των δυστοπικών τηλεπαιχνιδιών στην ευθεία από The Running Man (1987) μέχρι The Condemned (2007) όμως, όπως σου κοπανάει στο κεφάλι ο τίτλος, πρόκειται για το πρώτο κινηματογραφικό σημείο παύλα παρουσία του αντιδανείου από βιντεοπαιχνίδια στιλ Kill.switch. Και, με τη βοήθεια "καναδυό δεκαεξάχρονων" που τους συμβούλεψαν σε "ότι χρειάζονταν να ξέρουν" όπως είπανε στη Comicon, οι παρανοϊκοί δημιουργοί γύρισαν αυτή τη φορά κάτι που, πιο ξεκάθαρα από τις σπόντες χαβαλέ των Crank, ζωγραφίζει και σχολιάζει για το μεγάλο κοινό το επόμενο γιγαντιαίο πολιτισμικό κοντέινερ που ετοιμάζεται να εκραγεί κάτω από τα πόδια του.
Τέτοιες φιλοδοξίες βέβαια, δεν υλοποιούνται εύκολα με προϋπολογισμό για κορδόνια παπουτσιών. Και μπορεί η παραγωγή να το πίστεψε τελικά και να πρόσθεσε μερικά εκατομμύρια για να προστεθούν και πιο κατάλληλα εφέ στα γενικά πλάνα, και μπορεί η σκηνοθεσία να έχει την αναγκαστικά ρεαλιστική άποψη ότι οι μητροπόλεις του πλανήτη δεν αλλάζουν από τη μια στιγμή στην άλλη, και μπορεί να είναι δείγμα υπερβολικής ευφυίας η χρησιμοποίηση για σκηνικά κατασκευών και τοποθεσιών που δε μοιάζουν φτιαγμένες για να είναι.. σκηνικά, όμως τελικά αυτό που μετράει είναι ότι συχνά πυκνά το κορδόνι το βλέπεις στο πανί να σου θυμίζει, ελαφρά άτσαλα, ότι το μέλλον αργεί ακόμα. Σε αντιστάθμισμα, οι Neveldine και Taylor όχι μόνο βγάζουν από το μανίκι συνέχεια εικόνες που πραγματικά δεν έχεις ξαναδεί σε έναν ολόκληρο αιώνα που σε μπομπάρδιζε με τέτοιες όπου σε πετύχαινε, αλλά χρησιμοποιούν σε αρκετές σκηνές τη κάμερα με τρόπο κβαντικό ένα πράμα: σβουρίζοντας συνεχώς γύρω γύρω ο φακός γίνεται παρατηρητής που αλλάζει αυτό που παρατηρεί με το να το παρατηρεί, οι ηθοποιοί τελικά απελευθερώνονται από τη τυραννία του, αποδεικνύεται ότι δεν είναι καθόλου τυχαία η εμμονή σε όσους αισθάνονται άνετα και με το ρόλο της ζωής τους (Gerard Butler στα χνάρια του Jason Statham) ή έχουν και θεατρική παιδεία (Michael C. Hall), προκύπτει ένα υπόγειο σχόλιο του πώς όλο το lifecasting στα διαδίχτυα προχωράει προς υπερρεαλιστικές καταστάσεις. Εντελώς ανώγεια φυσικά, όλη τη ταινία τη ποτίζει και ο υπαρκτός σουρεαλισμός στα ονλάιν παιχνίδια. Και δε φαίνονταν ποτέ καλύτερος.
Χωρίς αμφιβολία, οι Neveldine και Taylor κάνουν ότι πιο συναρπαστικό γίνεται στον κινηματογράφο στο τέλος της πρώτης δεκαετίας του 21ου αιώνα. Μπορείς να διαβάζεις και να παρακολουθείς ώρες το πόσο καταλαβαίνουν και χρησιμοποιούν τον ανθρώπινο, καταναλωτικό, ψηφιακό κόσμο, μπορείς να μη βλέπεις καμία υπερβολή (ίσα ίσα) όταν λένε πως διαμόρφωσαν την επόμενη γενιά της RED, αλλά σίγουρα η πιο ηχηρή δήλωση επιβεβαίωσης είναι η παρουσία (και η ουρά φιλόδοξων από πίσω) τόσων icons της αντικουλτούρας της εποχής σε σκηνές όπου κυριολεκτικά σφυρίζουν φλεγόμενα πολύ μεγάλα πράματα πάνω από το κεφάλι τους. Στον Gamer (2009), που αρχικά ξεκίνησε πιο απλά σαν Game, μπορείς να δεις μια συνέχεια των δυστοπικών τηλεπαιχνιδιών στην ευθεία από The Running Man (1987) μέχρι The Condemned (2007) όμως, όπως σου κοπανάει στο κεφάλι ο τίτλος, πρόκειται για το πρώτο κινηματογραφικό σημείο παύλα παρουσία του αντιδανείου από βιντεοπαιχνίδια στιλ Kill.switch. Και, με τη βοήθεια "καναδυό δεκαεξάχρονων" που τους συμβούλεψαν σε "ότι χρειάζονταν να ξέρουν" όπως είπανε στη Comicon, οι παρανοϊκοί δημιουργοί γύρισαν αυτή τη φορά κάτι που, πιο ξεκάθαρα από τις σπόντες χαβαλέ των Crank, ζωγραφίζει και σχολιάζει για το μεγάλο κοινό το επόμενο γιγαντιαίο πολιτισμικό κοντέινερ που ετοιμάζεται να εκραγεί κάτω από τα πόδια του.Τέτοιες φιλοδοξίες βέβαια, δεν υλοποιούνται εύκολα με προϋπολογισμό για κορδόνια παπουτσιών. Και μπορεί η παραγωγή να το πίστεψε τελικά και να πρόσθεσε μερικά εκατομμύρια για να προστεθούν και πιο κατάλληλα εφέ στα γενικά πλάνα, και μπορεί η σκηνοθεσία να έχει την αναγκαστικά ρεαλιστική άποψη ότι οι μητροπόλεις του πλανήτη δεν αλλάζουν από τη μια στιγμή στην άλλη, και μπορεί να είναι δείγμα υπερβολικής ευφυίας η χρησιμοποίηση για σκηνικά κατασκευών και τοποθεσιών που δε μοιάζουν φτιαγμένες για να είναι.. σκηνικά, όμως τελικά αυτό που μετράει είναι ότι συχνά πυκνά το κορδόνι το βλέπεις στο πανί να σου θυμίζει, ελαφρά άτσαλα, ότι το μέλλον αργεί ακόμα. Σε αντιστάθμισμα, οι Neveldine και Taylor όχι μόνο βγάζουν από το μανίκι συνέχεια εικόνες που πραγματικά δεν έχεις ξαναδεί σε έναν ολόκληρο αιώνα που σε μπομπάρδιζε με τέτοιες όπου σε πετύχαινε, αλλά χρησιμοποιούν σε αρκετές σκηνές τη κάμερα με τρόπο κβαντικό ένα πράμα: σβουρίζοντας συνεχώς γύρω γύρω ο φακός γίνεται παρατηρητής που αλλάζει αυτό που παρατηρεί με το να το παρατηρεί, οι ηθοποιοί τελικά απελευθερώνονται από τη τυραννία του, αποδεικνύεται ότι δεν είναι καθόλου τυχαία η εμμονή σε όσους αισθάνονται άνετα και με το ρόλο της ζωής τους (Gerard Butler στα χνάρια του Jason Statham) ή έχουν και θεατρική παιδεία (Michael C. Hall), προκύπτει ένα υπόγειο σχόλιο του πώς όλο το lifecasting στα διαδίχτυα προχωράει προς υπερρεαλιστικές καταστάσεις. Εντελώς ανώγεια φυσικά, όλη τη ταινία τη ποτίζει και ο υπαρκτός σουρεαλισμός στα ονλάιν παιχνίδια. Και δε φαίνονταν ποτέ καλύτερος.
Δες/Κρύψε τις αίθουσες που ανοίγει
*Το πρόγραμμα αναδημοσιεύεται από το Αθηνόραμα και ισχύει για την πρώτη βδομάδα προβολής
ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ - ΝΕΑΠΟΛΗ
ΓΑΛΑΞΙΑΣ 1
Μεσογείων 6 (ΜΕΤΡΟ Αμπελόκηποι), 2107773319.
Πεμ. - Τετ.: 19.00/ 21.00/ 23.00
VILLAGE CINEMAS ΠΑΓΚΡΑΤΙ
VILLAGE CINEMAS ΠΑΓΚΡΑΤΙ ΑΙΘΟΥΣΑ 1
Υμηττού 110 & Χρεμωνίδου (Εμπ. Κέντρο Athens Millenium), Παγκράτι, 2108108080.
Πεμ. - Τετ.: 18.15/ 20.15/ 22.15/ 00.45
VILLAGE PARK ΡΕΝΤΗ
VILLAGE PARK ΡΕΝΤΗ VILLAGE CINEMAS GOLD CLASS 1
Πέτρου Ράλλη & Θηβών, Άγιος Ιωάννης Ρέντη, 2108108080.
Πεμ. - Τετ.: 22.30
VILLAGE PARK ΡΕΝΤΗ ΑΙΘΟΥΣΑ 9 G ΓΕΡΜΑΝΟΣ
Πέτρου Ράλλη & Θηβών, Άγιος Ιωάννης Ρέντη, 2108108080.
Πεμ. - Τετ.: 15.30/ 17.45/ 20.00/ 22.30/ 00.30. Σάβ., Κυρ. & 11.00/ 13.15
VILLAGE PARK ΡΕΝΤΗ ΑΙΘΟΥΣΑ 10 COSMOTE
Πέτρου Ράλλη & Θηβών, Άγιος Ιωάννης Ρέντη, 2108108080.
Πεμ. - Τετ.: 14.45/ 17.00/ 19.15/ 21.30/ 23.45. Σάβ., Κυρ. & 12.30
VILLAGE PARK ΡΕΝΤΗ ΑΙΘΟΥΣΑ 17
Πέτρου Ράλλη & Θηβών, Άγιος Ιωάννης Ρέντη, 2108108080.
Πεμ. - Τετ.: 18.30/ 20.45/ 23.00/ 01.15
ΓΛΥΦΑΔΑ - ΒΟΥΛΙΑΓΜΕΝΗ
ODEON ΓΛΥΦΑΔΑ (θερινός)
Ζέππου 14, Πλ. Ξενοφώντος, 2109650318 Τηλ. κρατ. 2106786000, 8011160000.
Πεμ. - Τρ.: 20.45/ 23.00
ODEON ΓΛΥΦΑΔΑ 1
Ζέππου 14, Πλ. Ξενοφώντος, 2109650318 Τηλ. κρατ. 2106786000, 8011160000.
Τετ.: 20.15/ 22.30
ΧΑΛΑΝΔΡΙ - ΧΟΛΑΡΓΟΣ
ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ Cinema
Δουκ. Πλακεντίας 87, Χαλάνδρι, 210-6014284.
Πεμ. - Τετ.: 21.00/ 23.00
ΓΑΛΑΤΣΙ
ΣΙΝΕ ΓΑΛΑΤΣΙ
Άλσος Βεΐκου, 210-2138119.
Πεμ. - Τετ.: 21.00/ 23.00
STER CINEMAS ΙΛΙΟΝ
STER CINEMAS ΙΛΙΟΝ ΑΙΘΟΥΣΑ 1
Λεωφ.Δημοκρατίας 67Α, Ίλιον, 2102371000. Τηλ. κρατ. 2102371000, 8018017837.
Πεμ. - Τετ.: 17.10/ 19.10/ 21.10/ 23.15. Tετ. 17.10/ 19.10/ 21.10/ 23.10
STER CINEMAS ΑΓ. ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ
STER CINEMAS ΑΓ. ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΑΙΘΟΥΣΑ 4
Αχαρνών 373-375. (ΗΣΑΠ Αγ. Ελευθέριος), 2102371000. Τηλ. κρατ. 2102371000, 8018017837.
Πεμ. - Τετ.: 22.00. Παρ., Σάβ. & 00.20
STER CINEMAS ΑΓ. ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΑΙΘΟΥΣΑ 5
Αχαρνών 373-375. (ΗΣΑΠ Αγ. Ελευθέριος), 2102371000. Τηλ. κρατ. 2102371000, 8018017837.
Πεμ. - Τετ.: 16.50/ 18.50/ 20.50/ 23.10
ODEON KOSMOPOLIS - ΜΑΡΟΥΣΙ
ODEON KOSMOPOLIS ΜΑΡΟΥΣΙ ΑΙΘΟΥΣΑ 10
Λεωφ.Κηφισίας 73, Αγ.Θωμάς, Μαρούσι (Κόμβος Αττικής Οδού), 8011160000.
Πεμ. - Τετ.: 19.10/ 21.20/ 23.20. Σάβ., Κυρ. & 17.10
ODEON KOSMOPOLIS ΜΑΡΟΥΣΙ ΑΙΘΟΥΣΑ 11
Λεωφ.Κηφισίας 73, Αγ.Θωμάς, Μαρούσι (Κόμβος Αττικής Οδού), 8011160000.
Πεμ. - Τετ.: 18.00/ 20.00/ 22.10/ 00.20
NANA CINEMAX - ΔΑΦΝΗ
ΝΑΝΑ CINEMAX ΑΙΘΟΥΣΑ 6
Λ.Βουλιαγμένης 179 (ΜΕΤΡΟ Αγ.Ιωάννης), 2109703158, 2109706865.
Πεμ. - Τετ.: 19.20/ 21.30/ 23.40
ΑΕΛΛΩ CINEMAX 5+1
ΑΕΛΛΩ CINEMAX 5+1 ΑΙΘΟΥΣΑ 2
Πατησίων 140, 2108259975, 2108215327.
Πεμ. - Τετ.: 17.45/ 19.45
ΑΕΛΛΩ CINEMAX 5+1 ΑΙΘΟΥΣΑ 4
Πατησίων 140, 2108259975, 2108215327.
Πεμ. - Τετ.: 22.30
VILLAGE 15 CINEMAS @ THE MALL
VILLAGE 15 CINEMAS @ THE MALL ΑΙΘΟΥΣΑ 8 COSMOTE
Aνδρέα Παπανδρέου (παραπλεύρως Αττικής Οδού) ΗΣΑΠ Νερατζιώτισσα, Μαρούσι, 2108108080.
Πεμ. - Τετ.: 14.15/ 16.15/ 18.15/ 20.30/ 22.30/ 00.30. Σάβ., Κυρ. & 12.15
VILLAGE 15 CINEMAS @ THE MALL ΑΙΘΟΥΣΑ 9
Aνδρέα Παπανδρέου (παραπλεύρως Αττικής Οδού) ΗΣΑΠ Νερατζιώτισσα, Μαρούσι, 2108108080.
Πεμ. - Τετ.: 19.15/ 21.15/ 23.15/ 01.15
ODEON STARCITY - Λ. ΣΥΓΓΡΟΥ
ODEON STARCITY ΑΙΘΟΥΣΑ 1
Λεωφ.Συγγρου 111 & Λεοντίου, Ν.Κόσμος, 8011160000.
Πεμ. - Τετ.: 18.00/ 20.00/ 22.10/ 00.20
ODEON STARCITY ΑΙΘΟΥΣΑ 9
Λεωφ.Συγγρου 111 & Λεοντίου, Ν.Κόσμος, 8011160000.
Πεμ. - Τετ.: 19.20/ 21.20/ 23.30. Σάβ., Κυρ. & 17.20
VILLAGE 9 CINEMAS @ FALIRO
VILLAGE 9 CINEMAS @ FALIRO ΑΙΘΟΥΣΑ 4
Παλαιά Λεωφ.Ποσειδώνος 1 & Μωραϊτίνη 3, Δέλτα Π.Φαλήρου, 2108108080.
Πεμ. - Τετ.: 19.10/ 21.10/ 23.10/ 01.10. Δευτ. 18.00/ 22.00/ 00.10
Also on Movies for the Masses: Gamer (2009): Third Person Trailer
Θέμις (2008)
Themis
Σκηνοθεσία: Μάρκος Γκαστίν
Σενάριο: Θέμις
Παίζουν: Φουκαράδες, Δικαστές, Δικηγόροι, Εισαγγελείς
Δες/Κρύψε το trailer
Δες/Κρύψε τις αίθουσες που ανοίγει
ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ - ΝΕΑΠΟΛΗ
ΔΑΝΑΟΣ 1
Λ. Κηφισίας 109 (ΜΕΤΡΟ Πανόρμου), 2106922655.
Πεμ. - Τετ.: 19.00/ 21.00/ 23.00
Λ. ΠΑΤΗΣΙΩΝ
ΤΡΙΑΝΟΝ
Κοδριγκτώνος 21 (Πατησίων 101) (ΜΕΤΡΟ Βικτώρια), 210-8215469, 2108222702.
Πεμ. - Τετ.: 18.30/ 20.30/ 22.30
2.5/5Σκηνοθεσία: Μάρκος Γκαστίν
Σενάριο: Θέμις
Παίζουν: Φουκαράδες, Δικαστές, Δικηγόροι, Εισαγγελείς
Δες/Κρύψε το trailer
Τρεις κάμερες και δεκαπέντε μικρόφωνα, στήνονται στις αίθουσες του Πρωτοδικείου Αθηνών και καταγράφουν.
Μικροκλοπές, κατοχές ναρκωτικών, πλαστά διαβατήρια, πολεοδομικές αυθαιρεσίες, μισητοί διαζευγμένοι, τροχαίες ατασθαλίες και όλα όσα φτάνουν καθημερινά στις αίθουσες του πρωτοδικείου, μαζί με τους φουκαράδες που κουβαλάνε μαζί τους, ήταν για μήνες ολόκληρους η καθημερινότητα του Ελληνογάλλου Μάρκου Γκαστίν, που, ενθουσιασμένος με την έμφυτη δικομανία και την εκστατική γραφειοκρατία που είχε συναντήσει στη χώρα μας όταν μετακόμισε μονίμως πριν δυοτρεις δεκαετίες, αποφάσισε να ψάξει στα έδρανα των δικαστηρίων «ένα περιορισμένο πορτραίτο της ελληνικής κοινωνίας», όπως λέει.
Εκεί βρήκε «το πιο καθαρό ντοκιμαντέρ που έκαν[ε] ποτέ», μια εθιστική συρραφή απίθανων ιστοριών, με απίθανους πρωταγωνιστές κι ακόμα πιο απίθανους δικαστές κι υπερασπιστές, που εύστοχα και καυστικά όπως πάντα, συνοψίζει ο Τζίμης Πανούσης λέγοντας ότι «ρίχνουν πρόστιμα και φυλακές, όπως ρίχνουν λουλούδια στα σκυλάδικα», και σ’ ανατριχιάζουν ακόμα περισσότερο κι απ’ τους γραβατομένους που ζητάνε εκλογές, με τις προκάτ εκφορές των νεκρών κι απρόσιτων κωδίκων που κάνουν απεχθές όλο το δικαϊκό σύστημα στην πράξη του, ενώ κατά καιρούς δικαιώνουν την άποψη για το άτοπο παρατήρησης που να μην επηρεάζει το αντικείμενό της απ’ την ύπαρξη και μόνο του παρατηρητή, έτσι όπως στήνονται, φουσκώνουν, εξυπνακίζουν, κομπάζουν και θεατρινίζουν, στις καταδιασκεδαστικές εξάρσεις τους. Περισσότερο από ιδιαίτερα χρήσιμη ματιά στην κοινωνία (και τον φόβο που την παγώνει όταν βρίσκεται απέναντι στην έδρα της κρίσης –αντίστοιχο μ’ αυτόν που την κυριεύει στην αναμονή της ετυμηγορίας του γιατρού, γιατί με το «θα ζήσεις-θα πεθάνεις» μοιάζει περισσότερο το «αθώος-ένοχος» που ξεστομίζουν), η Θέμις του Γκαστίν προσφέρει την κλειδαροτρυπική ηδονή μιας σειράς εικόνων που, αν δεν είσαι του χώρου, δεν έχεις την ευκαιρία να ζήσεις από τόσο κοντά, και το χάσιμο της παράνοιας του να προσπαθείς να βγάλεις δικιά σου απόφαση έχοντας μονίμως την αίσθηση ότι σου λείπουνε στοιχεία, ελπίζοντας παράλληλα ότι δεν βγάζουν τις ετυμηγορίες τους με τα ίδια κενά κι αυτοί πάνω στην έδρα.
Μικροκλοπές, κατοχές ναρκωτικών, πλαστά διαβατήρια, πολεοδομικές αυθαιρεσίες, μισητοί διαζευγμένοι, τροχαίες ατασθαλίες και όλα όσα φτάνουν καθημερινά στις αίθουσες του πρωτοδικείου, μαζί με τους φουκαράδες που κουβαλάνε μαζί τους, ήταν για μήνες ολόκληρους η καθημερινότητα του Ελληνογάλλου Μάρκου Γκαστίν, που, ενθουσιασμένος με την έμφυτη δικομανία και την εκστατική γραφειοκρατία που είχε συναντήσει στη χώρα μας όταν μετακόμισε μονίμως πριν δυοτρεις δεκαετίες, αποφάσισε να ψάξει στα έδρανα των δικαστηρίων «ένα περιορισμένο πορτραίτο της ελληνικής κοινωνίας», όπως λέει. Εκεί βρήκε «το πιο καθαρό ντοκιμαντέρ που έκαν[ε] ποτέ», μια εθιστική συρραφή απίθανων ιστοριών, με απίθανους πρωταγωνιστές κι ακόμα πιο απίθανους δικαστές κι υπερασπιστές, που εύστοχα και καυστικά όπως πάντα, συνοψίζει ο Τζίμης Πανούσης λέγοντας ότι «ρίχνουν πρόστιμα και φυλακές, όπως ρίχνουν λουλούδια στα σκυλάδικα», και σ’ ανατριχιάζουν ακόμα περισσότερο κι απ’ τους γραβατομένους που ζητάνε εκλογές, με τις προκάτ εκφορές των νεκρών κι απρόσιτων κωδίκων που κάνουν απεχθές όλο το δικαϊκό σύστημα στην πράξη του, ενώ κατά καιρούς δικαιώνουν την άποψη για το άτοπο παρατήρησης που να μην επηρεάζει το αντικείμενό της απ’ την ύπαρξη και μόνο του παρατηρητή, έτσι όπως στήνονται, φουσκώνουν, εξυπνακίζουν, κομπάζουν και θεατρινίζουν, στις καταδιασκεδαστικές εξάρσεις τους. Περισσότερο από ιδιαίτερα χρήσιμη ματιά στην κοινωνία (και τον φόβο που την παγώνει όταν βρίσκεται απέναντι στην έδρα της κρίσης –αντίστοιχο μ’ αυτόν που την κυριεύει στην αναμονή της ετυμηγορίας του γιατρού, γιατί με το «θα ζήσεις-θα πεθάνεις» μοιάζει περισσότερο το «αθώος-ένοχος» που ξεστομίζουν), η Θέμις του Γκαστίν προσφέρει την κλειδαροτρυπική ηδονή μιας σειράς εικόνων που, αν δεν είσαι του χώρου, δεν έχεις την ευκαιρία να ζήσεις από τόσο κοντά, και το χάσιμο της παράνοιας του να προσπαθείς να βγάλεις δικιά σου απόφαση έχοντας μονίμως την αίσθηση ότι σου λείπουνε στοιχεία, ελπίζοντας παράλληλα ότι δεν βγάζουν τις ετυμηγορίες τους με τα ίδια κενά κι αυτοί πάνω στην έδρα.
Δες/Κρύψε τις αίθουσες που ανοίγει
*Το πρόγραμμα αναδημοσιεύεται από το Αθηνόραμα και ισχύει για την πρώτη βδομάδα προβολής
ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ - ΝΕΑΠΟΛΗ
ΔΑΝΑΟΣ 1
Λ. Κηφισίας 109 (ΜΕΤΡΟ Πανόρμου), 2106922655.
Πεμ. - Τετ.: 19.00/ 21.00/ 23.00
Λ. ΠΑΤΗΣΙΩΝ
ΤΡΙΑΝΟΝ
Κοδριγκτώνος 21 (Πατησίων 101) (ΜΕΤΡΟ Βικτώρια), 210-8215469, 2108222702.
Πεμ. - Τετ.: 18.30/ 20.30/ 22.30