Guilt (2009)
1/5Σκηνοθεσία: Βασίλης Μαζωμένος
Σενάριο: Βασίλης Μαζωμένος
Παίζουν: Νίκος Αρβανίτης, Άρτο Απαρτιάν, Εβελίνα Παπούλια κ.ά.
Δες/Κρύψε το trailer
Το δράμα της Κύπρου, σε τρεις πράξεις, μέσα απ’ τη ζωή ενός εμπόρου όπλων.
Σαν τα ζόμπι του Romero, πάνω που νομίζεις ότι έχει πέσει κάτω, να σου και ξαναζωντανεύει και σε κυνηγάει για άλλη μια τρομάρα, αυτό το ελληνικό σινεμά το πνιγμένο ασφυκτικά στις στείρες, ξύλινες ιστορικοπολιτικές αλληγορίες που βγάζουν νόημα μονάχα για τον δημιουργό τους, και πάνε το δυσανάγνωστο στο επίπεδο αν όχι του μη αναγνώσιμου, σίγουρα σ’ αυτό που στ’ αλήθεια δεν θες να διαβάσεις, δεν πα’ να κρέμεται απάνω του η ζωή σου. Συμβολισμός και άγιος ο Θεός, σε μια φιλότιμη και φιλόδοξη ταινία που προσπαθεί να ψηλαφίσει το δράμα της Κύπρου όχι ακριβώς ιστορικά, αλλά περισσότερο κοινωνιολογικά, ψάχνοντας την απληστία και το φόβο και την παράνοια και τη δειλία των ανδρών που βρέθηκαν μπλεγμένοι στον κυκεώνα του, το Guilt προσπαθεί να πλασαριστεί σαν τριπάκι ενοχής της ελληνικής πλευράς και του τυχοδιωκτισμού και της αμηχανίας της στην ιστορία της Μεγαλονήσου, της κατοχής της, του διαμελισμού και της πλατσικοποίησης της, όμως σου το μετατρέπει σε εφιαλτικό τριπάκι χαλασμένου στάφ, ο σκηνοθέτης παύλα σεναριογράφος της, με την επίδειξη χαρακτηριστικής δυσφράδειας κι αστοχίας, στις πλήρως παραπλανημένες απόπειρές του για αφαιρετική, μπρεχτική, εγκεφαλική θεατρική σκηνοθεσία, σκηνοθεσία που όποιο ενδιαφέρον κι αν σου υπόσχεται το concept, το μακελεύει με το καλησπέρα σας, και σίγουρα πολύ πριν δεις την Εβελίνα Παπούλια, αν αντέξεις, να πηδιέται με το δουλικό της κρεμασμένη, στην πιο ζωντανή σκηνή της ταινίας, εξαιρουμένου του συναισθηματικά εκβιαστικού και δραματουργικά άκυρου κλεισίματος με το ντοκουμέντο της δολοφονίας του Σολωμού Σολωμού.
Σαν τα ζόμπι του Romero, πάνω που νομίζεις ότι έχει πέσει κάτω, να σου και ξαναζωντανεύει και σε κυνηγάει για άλλη μια τρομάρα, αυτό το ελληνικό σινεμά το πνιγμένο ασφυκτικά στις στείρες, ξύλινες ιστορικοπολιτικές αλληγορίες που βγάζουν νόημα μονάχα για τον δημιουργό τους, και πάνε το δυσανάγνωστο στο επίπεδο αν όχι του μη αναγνώσιμου, σίγουρα σ’ αυτό που στ’ αλήθεια δεν θες να διαβάσεις, δεν πα’ να κρέμεται απάνω του η ζωή σου. Συμβολισμός και άγιος ο Θεός, σε μια φιλότιμη και φιλόδοξη ταινία που προσπαθεί να ψηλαφίσει το δράμα της Κύπρου όχι ακριβώς ιστορικά, αλλά περισσότερο κοινωνιολογικά, ψάχνοντας την απληστία και το φόβο και την παράνοια και τη δειλία των ανδρών που βρέθηκαν μπλεγμένοι στον κυκεώνα του, το Guilt προσπαθεί να πλασαριστεί σαν τριπάκι ενοχής της ελληνικής πλευράς και του τυχοδιωκτισμού και της αμηχανίας της στην ιστορία της Μεγαλονήσου, της κατοχής της, του διαμελισμού και της πλατσικοποίησης της, όμως σου το μετατρέπει σε εφιαλτικό τριπάκι χαλασμένου στάφ, ο σκηνοθέτης παύλα σεναριογράφος της, με την επίδειξη χαρακτηριστικής δυσφράδειας κι αστοχίας, στις πλήρως παραπλανημένες απόπειρές του για αφαιρετική, μπρεχτική, εγκεφαλική θεατρική σκηνοθεσία, σκηνοθεσία που όποιο ενδιαφέρον κι αν σου υπόσχεται το concept, το μακελεύει με το καλησπέρα σας, και σίγουρα πολύ πριν δεις την Εβελίνα Παπούλια, αν αντέξεις, να πηδιέται με το δουλικό της κρεμασμένη, στην πιο ζωντανή σκηνή της ταινίας, εξαιρουμένου του συναισθηματικά εκβιαστικού και δραματουργικά άκυρου κλεισίματος με το ντοκουμέντο της δολοφονίας του Σολωμού Σολωμού.Δες/Κρύψε τις αίθουσες που ανοίγει
*Το πρόγραμμα αναδημοσιεύεται από το Αθηνόραμα και ισχύει για την πρώτη βδομάδα προβολής
ΓΚΑΖΙ
ΕΛΑΪΣ - ΑΙΘΟΥΣΑ 1
Ιερά Οδός 48 & Μεγ.Αλεξάνδρου 134-136, Κεραμεικός (ΜΕΤΡΟ Κεραμεικός), 210-3609695.
Πεμ. - Τετ.: 18.00/ 20.15/ 22.30
Also on Movies for the Masses: Guilt (2009): Teaser ευρωπαϊκού πανοράματος
César 2010: Μέρα αντιδιέγερσης
Τα 35α César du Cinéma καταχρύσωσαν το Σάββατο στο Théâtre du Châtelet τον Prophète (2009) του Jacques Audiard, ακολουθώντας όποια σχετική και άσχετη ντόπια ομήγυρη απένειμε βραβεία φέτος (Étoiles d'Or, Globes de Cristal, Prix Méliès, Prix Louis Delluc, Prix Daniel Toscan du Plantier και βάλε), σε μια χρονιά που μπορείς να πεις ότι η Γαλλική Ακαδημία Κινηματογραφικών Τεχνών και Τεχνικών επέδειξε μια κάποια συμμόρφωση προς τα γούστα του κοινού ή ότι απλά δεν είχε και τίποτα ιδιαίτερα αξιόλογα αρτηριοσκληρωτικό να αντιπροτείνει. Τα 1,2 εκατομμύρια εισιτήρια του Προφήτη και του Welcome (2009), και τα 1,8 του Concert (2009), ήταν βέβαια η εξαίρεση ανάμεσα στις εφτά (7) υποψήφιες για καλύτερη ταινία και δε συγκλόνισαν ακριβώς τον γαλλικό μποξόφη, όμως τα εννιά (9) αγαλματάκια αυτής που σύσσωμη η κριτική της χώρας έσπευσε να συγκρίνει με δημιουργία του Scorsese σίγουρα άφησαν τον διεθνή τύπο λιγότερο αμήχανο από προηγούμενες χρονιές και ειδικά από τη περσινή που βρήκε τη Séraphine (2008) να θριαμβεύει του τεράστιου Mesrine (2008).
Ο Προφήτης δεν είχε βέβαια γυναίκα στις πρώτες ερμηνείες ώστε να μην αφήσει βραβείο για βραβείο, και έτσι η Isabelle Adjani βρήκε ευκαιρία να σπάσει το ρεκόρ της και να δημιουργήσει νέο για τη διοργάνωση προσθέτοντας και πέμπτο χρυσό αγαλματάκι στη συλλογή της και βγάζοντας κι έναν ατελείωτο δακρύβρεχτο λόγο κατά τη παραλαβή, δίνοντας έτσι την ευκαιρία σε όλους να θρηνήσουν το πόσο έχει πρηστεί από το BOTOX®, αν και έμοιαζε αρχικά μοντελάκι σε σύγκριση με τον φαλαινοειδή Gérard Depardieu που έκανε την απονομή. Θρήνος μάλλον έπεσε και για την Laetitia Casta που εμφανίστηκε με τα βυζιά της πεσμένα και μαραζωμένα σε κοινή θέα, στολισμένη σα τσατσά από το Πέμπτο Στοιχείο (1997), και φέρνοντας τάσεις εγκεφαλικού στον Niels Arestrup στον οποίο έδωσε το έπαθλο Β' Αντρικού. Από τις εξωγήινες στιγμές της βραδιάς δε θα μπορούσε φυσικά να λείψει και η Charlotte Gainsbourg που εμφανίστηκε ως συνήθως πάνω σε δίμετρες πλατφόρμες και με τον Yvan Attal σε ρόλο κανίς, παρόλο που ο τελευταίος είχε αυτή τη φορά τις υποψηφιότητες με το Rapt (2009). Κερασάκι στη τούρτα, ο Harrison Ford πήρε το τιμητικό του βραβείο από τη Sigourney Weaver θυμίζοντας, με την ευκαιρία του φόρου τιμής της βραδιάς στον πρόσφατα πεθαμένο Eric Rohmer, πως συνεργάστηκε με τους αμερικάνους σκηνοθέτες που εμπνεύστηκαν από τη nouvelle vague, και εννοώντας μάλλον τον Spielberg και τον Lucas.
Τίποτα φρέσκο σα τα μπούτια της Hafsia Herzi η βραδιά δεν είχε λοιπόν, και τα όποια νέα είχαν ουσιαστικά περιοριστεί στην εκλεκτική παρουσία του J'ai Tué ma Mère (2009) και του Panique au Village (2009) στη κατηγορία της ξένης ταινίας, μια κατηγορία που πήγε τελικά, μάλλον δίκαια, στο Gran Torino (2008). Τα γαλλικά ταμεία κάναν το 2009 ρεκόρ εισιτηρίων σχεδόν τριανταετίας ξεπερνώντας τα 200 εκατομμύρια, αλλά στηριγμένα κυρίως στο αμερικάνικο 3D όπως και όλα τα ευρωπαϊκά. Από τη γαλλική παραγωγή, που γενικά έδειξε μια αυξημένη τάση για.. ελληνικού επιπέδου κωμωδίες, τον περισσότερο κόσμο, 5,4 εκατομμύρια, μάζεψε ο Petit Nicolas (2009).
Όλα τα βραβεία στη flash-y επίσημη σελίδα.
Ο Προφήτης δεν είχε βέβαια γυναίκα στις πρώτες ερμηνείες ώστε να μην αφήσει βραβείο για βραβείο, και έτσι η Isabelle Adjani βρήκε ευκαιρία να σπάσει το ρεκόρ της και να δημιουργήσει νέο για τη διοργάνωση προσθέτοντας και πέμπτο χρυσό αγαλματάκι στη συλλογή της και βγάζοντας κι έναν ατελείωτο δακρύβρεχτο λόγο κατά τη παραλαβή, δίνοντας έτσι την ευκαιρία σε όλους να θρηνήσουν το πόσο έχει πρηστεί από το BOTOX®, αν και έμοιαζε αρχικά μοντελάκι σε σύγκριση με τον φαλαινοειδή Gérard Depardieu που έκανε την απονομή. Θρήνος μάλλον έπεσε και για την Laetitia Casta που εμφανίστηκε με τα βυζιά της πεσμένα και μαραζωμένα σε κοινή θέα, στολισμένη σα τσατσά από το Πέμπτο Στοιχείο (1997), και φέρνοντας τάσεις εγκεφαλικού στον Niels Arestrup στον οποίο έδωσε το έπαθλο Β' Αντρικού. Από τις εξωγήινες στιγμές της βραδιάς δε θα μπορούσε φυσικά να λείψει και η Charlotte Gainsbourg που εμφανίστηκε ως συνήθως πάνω σε δίμετρες πλατφόρμες και με τον Yvan Attal σε ρόλο κανίς, παρόλο που ο τελευταίος είχε αυτή τη φορά τις υποψηφιότητες με το Rapt (2009). Κερασάκι στη τούρτα, ο Harrison Ford πήρε το τιμητικό του βραβείο από τη Sigourney Weaver θυμίζοντας, με την ευκαιρία του φόρου τιμής της βραδιάς στον πρόσφατα πεθαμένο Eric Rohmer, πως συνεργάστηκε με τους αμερικάνους σκηνοθέτες που εμπνεύστηκαν από τη nouvelle vague, και εννοώντας μάλλον τον Spielberg και τον Lucas.
Τίποτα φρέσκο σα τα μπούτια της Hafsia Herzi η βραδιά δεν είχε λοιπόν, και τα όποια νέα είχαν ουσιαστικά περιοριστεί στην εκλεκτική παρουσία του J'ai Tué ma Mère (2009) και του Panique au Village (2009) στη κατηγορία της ξένης ταινίας, μια κατηγορία που πήγε τελικά, μάλλον δίκαια, στο Gran Torino (2008). Τα γαλλικά ταμεία κάναν το 2009 ρεκόρ εισιτηρίων σχεδόν τριανταετίας ξεπερνώντας τα 200 εκατομμύρια, αλλά στηριγμένα κυρίως στο αμερικάνικο 3D όπως και όλα τα ευρωπαϊκά. Από τη γαλλική παραγωγή, που γενικά έδειξε μια αυξημένη τάση για.. ελληνικού επιπέδου κωμωδίες, τον περισσότερο κόσμο, 5,4 εκατομμύρια, μάζεψε ο Petit Nicolas (2009).
Όλα τα βραβεία στη flash-y επίσημη σελίδα.
Previously on Movies for the Masses: Berlinale 2010: Τα βραβεία
Shelter (2010): Non-remake trailer
Με κάπως ξώφαλτσα credits στη παραγωγή του Mulholland Dr. (2001) το οποίο μάλλον μπορείς να πεις ότι έπιασε κορυφή στις περισσότερες λίστες του τέλους της προηγούμενης δεκαετίας, και του Ring (2002) το οποίο μάλλον μπορείς να κατηγορήσεις για τα αμέτρητα remake με τη Jessica Alba σε ρόλο Γιαπωνέζας, οι Αμερικάνοι Neal Edelstein και Mike Macari παρουσιάζουν αυτή την άνοιξη ένα μάλλον ψυχολογικό τρομοθρίλερ, μάλλον εμπρεπώς σε Ιαπωνία και Βρετανία, και ακόμα εμπρεπέστερα άνοιξαν το σχετικό τρέιλερ στην επίσημη γιαπωνέζικη σελίδα και στις ακόμα επισημότερες σελίδες της Sun τη προηγούμενη βδομάδα.
Η γενικότερη παραγωγή του Shelter (2010) παραμένει μυστικοπαθής από δυο χρόνια πριν όταν και σούταρε την υπεύθυνη για το casting επειδή, κλασικά πυροβολημένα, έβαλε, στη West Virginia of all places, αγγελία για κομπάρσους που να μοιάζουν γεννημένοι από αιμομιξία. Οπότε, συνεχίζοντας την εμπεριστατωμένη ανάλυση των blurb σα μόνη επιλογή, προσέχεις, μετά από προσεκτική εξέταση του "and the writer of IDENTITY", πως το σενάριο έχει γράψει ο Michael Cooney, αλλά αυτή τη φορά, σύμφωνα με παλιά και spoilerific σύνοψη, ο ήρωας δεν έχει πολλές προσωπικότητες με μια τους δαιμονισμένη (όπως στο Identity (2003)) αλλά είναι δαιμονισμένος από τρελό παπά (ιεροκήρυκα ακριβέστερα) και όλες τις ψυχές που αυτός κλέβει. Ο Cooney είναι βέβαια πιο γνωστός στους πιο cult χώρους για τον θρυλικό ψυχρό μπήχτη με το καρότο ή μεταλλαγμένο χασάπη χιονάνθρωπο ή Jack Frost (1997), όμως πια δε φαίνεται να έχει μείνει τίποτα από το μαύρο χιούμορ σκηνών ξεσκίσματος της Shannon Elizabeth στη μπανιέρα (με υπονοούμενο καρότο φυσικά), και γι' αυτό μάλλον μπορείς να κατηγορήσεις τους Måns Mårlind και Björn Stein, υπεύθυνους και για το "σουηδικό Matrix" λέει, που πήραν προφανώς πολύ στα σοβαρά το j-horror τους, όπως μπορείς να διακρίνεις, σχεδόν ενοχλητικά, σχεδόν σε κάθε σκηνή του trailer. Άγνωστο αν έφταιγε ο υπερκορεσμός της αγοράς από τέτοιο είδος τρομάρας, η ύφεση, ο πολυ-χρησιμοποιημένος τίτλος της ή το φημολογούμενο "δυσάρεστο" τέλος της, πάντως η ταινία έψαχνε διανομές, ολοκληρωμένη, τουλάχιστο από το περσινό Βερολίνο, και πιθανά ακόμα νωρίτερα. Η τελειωτική υπόθεση, βασισμένη στις αξιόπιστες μαρτυρίες συγγενών και φίλων που βλέπαν τη ταινία μαζί με τους υποψήφιους αγοραστές στις ιδιωτικές προβολές τόσο καιρό, θέλει ένα αρκετά αξιόλογο αποτέλεσμα με καλές ερμηνείες από Julianne Moore και Jonathan Rhys Meyers.
Η γενικότερη παραγωγή του Shelter (2010) παραμένει μυστικοπαθής από δυο χρόνια πριν όταν και σούταρε την υπεύθυνη για το casting επειδή, κλασικά πυροβολημένα, έβαλε, στη West Virginia of all places, αγγελία για κομπάρσους που να μοιάζουν γεννημένοι από αιμομιξία. Οπότε, συνεχίζοντας την εμπεριστατωμένη ανάλυση των blurb σα μόνη επιλογή, προσέχεις, μετά από προσεκτική εξέταση του "and the writer of IDENTITY", πως το σενάριο έχει γράψει ο Michael Cooney, αλλά αυτή τη φορά, σύμφωνα με παλιά και spoilerific σύνοψη, ο ήρωας δεν έχει πολλές προσωπικότητες με μια τους δαιμονισμένη (όπως στο Identity (2003)) αλλά είναι δαιμονισμένος από τρελό παπά (ιεροκήρυκα ακριβέστερα) και όλες τις ψυχές που αυτός κλέβει. Ο Cooney είναι βέβαια πιο γνωστός στους πιο cult χώρους για τον θρυλικό ψυχρό μπήχτη με το καρότο ή μεταλλαγμένο χασάπη χιονάνθρωπο ή Jack Frost (1997), όμως πια δε φαίνεται να έχει μείνει τίποτα από το μαύρο χιούμορ σκηνών ξεσκίσματος της Shannon Elizabeth στη μπανιέρα (με υπονοούμενο καρότο φυσικά), και γι' αυτό μάλλον μπορείς να κατηγορήσεις τους Måns Mårlind και Björn Stein, υπεύθυνους και για το "σουηδικό Matrix" λέει, που πήραν προφανώς πολύ στα σοβαρά το j-horror τους, όπως μπορείς να διακρίνεις, σχεδόν ενοχλητικά, σχεδόν σε κάθε σκηνή του trailer. Άγνωστο αν έφταιγε ο υπερκορεσμός της αγοράς από τέτοιο είδος τρομάρας, η ύφεση, ο πολυ-χρησιμοποιημένος τίτλος της ή το φημολογούμενο "δυσάρεστο" τέλος της, πάντως η ταινία έψαχνε διανομές, ολοκληρωμένη, τουλάχιστο από το περσινό Βερολίνο, και πιθανά ακόμα νωρίτερα. Η τελειωτική υπόθεση, βασισμένη στις αξιόπιστες μαρτυρίες συγγενών και φίλων που βλέπαν τη ταινία μαζί με τους υποψήφιους αγοραστές στις ιδιωτικές προβολές τόσο καιρό, θέλει ένα αρκετά αξιόλογο αποτέλεσμα με καλές ερμηνείες από Julianne Moore και Jonathan Rhys Meyers.
Previously on Movies for the Masses: A Nightmare on Elm Street (2010): Remake trailer
A Nightmare on Elm Street (2010): Remake trailer
Δες/Κρύψε το teaser
Για να κόψει τα χασμουρητά, κυκλοφόρησε την προηγούμενη βδομάδα το trailer του νέου Εφιάλτη στο Δρόμο με τις Λεύκες, που φρεσκάρει η ειδικευμένη στα τρομοφρεσκαρίσματα, Platinum Dunes, του Michael Bay, με τον βιντεοκλιπά Samuel Bayer να κάνει το πρώτο του πέρασμα στο πανί, αναλαμβάνοντας το re-imagining της μυθολογίας του θρυλικού μανιακού χασάπη ονείρων, με το ριγέ πουλόβερ, το πλατύγισο καπέλο, την καμμένη φάτσα και το κοφτερό γάντι. Σε περίπτωση που είσαι γεννημένος πολύ πρόσφατα για να έχεις προλάβει επαφή με το τρίτο μακροβιότερο franchise στην ιστορία του τρόμου (μετά το Halloween και το Friday the 13th), τότε είσαι ακριβώς το target group του καινούριου Freddy, που απ’ το 1984 μέχρι το 1994, σκόρπιζε τον τρόμο σε μια σειρά από έξι sequels, με τα τρία πρώτα μόνο, να φέρουν τη σκηνοθετική δημιουργική σφραγίδα του Wes Craven που δημιούργησε αυτόν τον 8ο τρομερότερο κακό σύμφωνα με το βρετανικό κανάλι Sky, και 40ο στη λίστα του AFI 100 Years… 100 Heroes and Villains.
Το franchise που ουσιαστικά έστησε τη New Line, είχε συνδεθεί άρρηκτα με τον Robert Englund, που ενσάρκωσε τον Freddy από την αρχή και σε όλη την κάθοδο του ήρωα προς τον εκφυλισμό του σε κάτι που έμοιαζε με πορωμένο, μανιακό, μοβόρικο Looney Tune, φορώντας το γάντι του ακόμα και για την ταφόπλακα της πορείας της σειράς, το Freddy vs Jason (2003), που έφερε το ψαλιδοχέρι του αντιμέτωπο με τη μασέτα του Jason Vorhees, στην πιο πανηγυρική διακήρυξη χρεοκοπίας των δυο ηρώων. Την αντικατάσταση του τώρα, για το ξαναξεκίνημα της σειράς, μόνο λογική μπορείς να την πεις, ακόμα και για πρακτικούς λόγους αποκλειστικά (ο Englund πια βαδίζει προς το δεύτερο μισό της έκτης δεκαετίας του), έστω κι αν εξόργισε τους πουρίστες αναμενόμενα, ειδικά όταν ο Jackie Earle Haley, νέος φορέας της παραμορφωμένης πρόσοψης, άρχισε να δηλώνει ότι δεν είναι fan του τρόμου και ίσα που θυμόταν να είχε δει την πρώτη ταινία της σειράς. Αν κρίνεις απ’ την οσκαρική του εμφάνιση στο Little Children (2006) πάντως, η επιλογή μοιάζει μάλλον ιδανική, ως τον τελευταίο τύπο που θα ήθελες να βλέπουν στον ύπνο τους τα παιδιά σου κι ο ίδιος φαίνεται καραπρόθυμος να εξαργυρώσει το δραματικό δυναμικό του με τη νέα σειρά που πάει να γεννηθεί και τον ήρωα που έχει υπογράψει να παίξει σε μερικά επεισόδια ακόμα. Το ίδιο πρόθυμος, αντίθετα, δεν είναι ο σκηνοθέτης, που μετά τα test screenings και τα συμπληρωματικά γυρίσματα που έκανε στις αρχές της χρονιάς, ξεκαθάρισε ότι δεν τον ενδιαφέρει να ασχοληθεί περισσότερο ούτε με το franchise που φιλοδοξεί η Platinum Dunes να αναστήσει, ούτε με τον τρόμο γενικότερα, έχοντας στους στόχους του να ζωντανέψει κάτι πιο χρωματιστό, σαν graphic novel, ας πούμε.
Σε άλλα σχετικά πάντως, σχεδόν παράλληλα με την εμφάνιση του trailer του Εφιάλτη, αναμασήθηκε και το production trailer του «απόλυτου οδηγού στην εικοσιπεντάχρονη ιστορία της επικής [πρώτης] ταινίας» της σειράς, το Never Sleep Again: The Elm Street Legacy (2010), που ψάχνει τις χαρακιές που άφησε στην ιστορία του τρόμου ο Freddy, κι εμφανίστηκαν και αναφορές στην επερχόμενη δουλειά του Wes Craven, το My Soul to Take, για serial killer που ορκίζεται να γυρίσει να σκοτώσει τα επτά παιδιά που γεννιούνται τη νύχτα που πεθαίνει, και δεκάξι χρόνια μετά, το κάνει πράξη. Κι αν σου θυμίζει κι αυτό την ιστορία του Freddy, αλλά έχεις μια αλλεργία στα αντίτυπα, η Warner Bros έχει έτοιμο το original σε Blu-ray μεταφορά, Εφιάλτη στο Δρόμο με τις Λεύκες (1984), με κλεισμένο ραντεβού με τα ράφια την πρώτη βδομάδα του Απρίλη, μόλις μια βδομάδα δηλαδή, μετά τα εγκαίνια του νέου Εφιάλτη στις αίθουσες.
Το franchise που ουσιαστικά έστησε τη New Line, είχε συνδεθεί άρρηκτα με τον Robert Englund, που ενσάρκωσε τον Freddy από την αρχή και σε όλη την κάθοδο του ήρωα προς τον εκφυλισμό του σε κάτι που έμοιαζε με πορωμένο, μανιακό, μοβόρικο Looney Tune, φορώντας το γάντι του ακόμα και για την ταφόπλακα της πορείας της σειράς, το Freddy vs Jason (2003), που έφερε το ψαλιδοχέρι του αντιμέτωπο με τη μασέτα του Jason Vorhees, στην πιο πανηγυρική διακήρυξη χρεοκοπίας των δυο ηρώων. Την αντικατάσταση του τώρα, για το ξαναξεκίνημα της σειράς, μόνο λογική μπορείς να την πεις, ακόμα και για πρακτικούς λόγους αποκλειστικά (ο Englund πια βαδίζει προς το δεύτερο μισό της έκτης δεκαετίας του), έστω κι αν εξόργισε τους πουρίστες αναμενόμενα, ειδικά όταν ο Jackie Earle Haley, νέος φορέας της παραμορφωμένης πρόσοψης, άρχισε να δηλώνει ότι δεν είναι fan του τρόμου και ίσα που θυμόταν να είχε δει την πρώτη ταινία της σειράς. Αν κρίνεις απ’ την οσκαρική του εμφάνιση στο Little Children (2006) πάντως, η επιλογή μοιάζει μάλλον ιδανική, ως τον τελευταίο τύπο που θα ήθελες να βλέπουν στον ύπνο τους τα παιδιά σου κι ο ίδιος φαίνεται καραπρόθυμος να εξαργυρώσει το δραματικό δυναμικό του με τη νέα σειρά που πάει να γεννηθεί και τον ήρωα που έχει υπογράψει να παίξει σε μερικά επεισόδια ακόμα. Το ίδιο πρόθυμος, αντίθετα, δεν είναι ο σκηνοθέτης, που μετά τα test screenings και τα συμπληρωματικά γυρίσματα που έκανε στις αρχές της χρονιάς, ξεκαθάρισε ότι δεν τον ενδιαφέρει να ασχοληθεί περισσότερο ούτε με το franchise που φιλοδοξεί η Platinum Dunes να αναστήσει, ούτε με τον τρόμο γενικότερα, έχοντας στους στόχους του να ζωντανέψει κάτι πιο χρωματιστό, σαν graphic novel, ας πούμε.
Σε άλλα σχετικά πάντως, σχεδόν παράλληλα με την εμφάνιση του trailer του Εφιάλτη, αναμασήθηκε και το production trailer του «απόλυτου οδηγού στην εικοσιπεντάχρονη ιστορία της επικής [πρώτης] ταινίας» της σειράς, το Never Sleep Again: The Elm Street Legacy (2010), που ψάχνει τις χαρακιές που άφησε στην ιστορία του τρόμου ο Freddy, κι εμφανίστηκαν και αναφορές στην επερχόμενη δουλειά του Wes Craven, το My Soul to Take, για serial killer που ορκίζεται να γυρίσει να σκοτώσει τα επτά παιδιά που γεννιούνται τη νύχτα που πεθαίνει, και δεκάξι χρόνια μετά, το κάνει πράξη. Κι αν σου θυμίζει κι αυτό την ιστορία του Freddy, αλλά έχεις μια αλλεργία στα αντίτυπα, η Warner Bros έχει έτοιμο το original σε Blu-ray μεταφορά, Εφιάλτη στο Δρόμο με τις Λεύκες (1984), με κλεισμένο ραντεβού με τα ράφια την πρώτη βδομάδα του Απρίλη, μόλις μια βδομάδα δηλαδή, μετά τα εγκαίνια του νέου Εφιάλτη στις αίθουσες.
Previously on Movies for the Masses: Wall Street: Money Never Sleeps (2010): Trailer
Shutter Island (2010)
Το Νησί των Καταραμένων
Σκηνοθεσία: Martin Scorsese
Σενάριο: Laeta Kalogridis (απ’ το βιβλίο του David Lehane)
Παίζουν: Leonardo DiCaprio, Mark Ruffalo, Ben Kingsley κ.ά.
Δες/Κρύψε το trailer
Δες/Κρύψε τις αίθουσες που ανοίγει
ΚΕΝΤΡΟ - ΚΟΛΩΝΑΚΙ
ΑΠΟΛΛΩΝ CINEMAX CLASS
Σταδίου 19 (ΜΕΤΡΟ Πανεπιστήμιο), 210-3236811.
Πεμ. - Τετ.: 17.30
ΑΤΤΙΚΟΝ CINEMAX CLASS
Σταδίου 19 (ΜΕΤΡΟ Πανεπιστήμιο), 210-3228821.
Πεμ. - Τετ.: 19.40/ 22.30
ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ - ΝΕΑΠΟΛΗ
ΑΘΗΝΑΙΟΝ 3D DIGITAL ΑΙΘΟΥΣΑ 1
Β. Σοφίας 124 (ΜΕΤΡΟ Αμπελόκηποι), 2107782122.
Πεμ. - Τετ.: 18.00/ 20.30/ 23.00
ΜΑΡΟΥΣΙ - ΚHΦΙΣΙΑ
ΚΗΦΙΣΙΑ CINEMAX 3 Class
Δροσίνη 16 (απέναντι στο Βάρσο), Κηφισιά, 210-6231601, 2106231933.
Πεμ. - Τετ.: 16.50/ 19.40/ 22.30
ΗΡΑΚΛΕΙΟ - Ν.ΙΩΝΙΑ
ΤΡΙΑ ΑΣΤΕΡΙΑ 1
Λ. Ηρακλείου 386, Ν. Ηράκλειο, 2102826873, 2102825607.
Πεμ. - Τετ.: 17.40/ 20.15/ 22.50
ΠΕΡΙΣΤΕΡΙ - ΑΙΓΑΛΕΩ - ΧΑΪΔΑΡΙ
CINE CITY 1
Κωνσταντινουπόλεως 82, Πλατεία Μπουρνάζι, 210-5756243.
Πεμ. - Τετ.: 19.30/ 22.30
CINE CITY 2
Κωνσταντινουπόλεως 82, Πλατεία Μπουρνάζι, 210-5756243.
Πεμ. - Τετ.: 18.00/ 21.00
ΠΕΙΡΑΙΑΣ & ΠΕΡΙΧΩΡΑ
ΔΗΜ. ΚΙΝ. ΣΙΝΕΑΚ
Πλ. Δημαρχείου, Πειραιάς, 210-4225653.
Πεμ. - Τετ.: 16.45/ 19.30/ 22.20
VILLAGE CINEMAS ΠΑΓΚΡΑΤΙ
VILLAGE CINEMAS ΠΑΓΚΡΑΤΙ ΑΙΘΟΥΣΑ 3 COSMOTE
Υμηττού 110 & Χρεμωνίδου (Εμπ. Κέντρο Athens Millenium), Παγκράτι, 2108108080.
Πεμ. - Τετ.: 16.45
VILLAGE CINEMAS ΠΑΓΚΡΑΤΙ ΑΙΘΟΥΣΑ 4
Υμηττού 110 & Χρεμωνίδου (Εμπ. Κέντρο Athens Millenium), Παγκράτι, 2108108080.
Πεμ. - Τετ.: 19.45/ 22.45
VILLAGE CINEMAS ΠΑΓΚΡΑΤΙ ΑΙΘΟΥΣΑ 5
Υμηττού 110 & Χρεμωνίδου (Εμπ. Κέντρο Athens Millenium), Παγκράτι, 2108108080.
Πεμ. - Τετ.: 21.15/ 00.15
VILLAGE PARK ΡΕΝΤΗ
VILLAGE PARK ΡΕΝΤΗ VILLAGE CINEMAS GOLD CLASS 1
Πέτρου Ράλλη & Θηβών, Άγιος Ιωάννης Ρέντη, 2108108080.
Πεμ. - Τετ.: 22.30
VILLAGE PARK ΡΕΝΤΗ VILLAGE CINEMAS GOLD CLASS 2
Πέτρου Ράλλη & Θηβών, Άγιος Ιωάννης Ρέντη, 2108108080.
Πεμ. - Τετ.: 18.30/ 21.15/ 00.00
VILLAGE PARK ΡΕΝΤΗ ΑΙΘΟΥΣΑ 4
Πέτρου Ράλλη & Θηβών, Άγιος Ιωάννης Ρέντη, 2108108080.
Πεμ. - Τετ.: 15.15/ 18.30/ 21.15/ 00.00. Σάβ., Κυρ. & 12.30
VILLAGE PARK ΡΕΝΤΗ ΑΙΘΟΥΣΑ 8
Πέτρου Ράλλη & Θηβών, Άγιος Ιωάννης Ρέντη, 2108108080.
Πεμ. - Τετ.: 19.45/ 22.30/ 01.15
VILLAGE PARK ΡΕΝΤΗ ΑΙΘΟΥΣΑ 15
Πέτρου Ράλλη & Θηβών, Άγιος Ιωάννης Ρέντη, 2108108080.
Πεμ. - Τετ.: 17.45/ 20.30/ 23.15
VILLAGE PARK ΡΕΝΤΗ ΑΙΘΟΥΣΑ 20
Πέτρου Ράλλη & Θηβών, Άγιος Ιωάννης Ρέντη, 2108108080.
Πεμ. - Τετ.: 16.30/ 19.15/ 22.00/ 00.45. Σάβ., Κυρ. & 11.00/ 13.45
ΦΙΞ - Ν. ΣΜΥΡΝΗ - Π. ΦΑΛΗΡΟ
ΣΠΟΡΤΙΓΚ 1
Κ. Παλαιολόγου 18, Ν. Σμύρνη, 2109333820, 2109350439.
Πεμ. - Τετ.: 19.45/ 22.20
ΣΠΟΡΤΙΓΚ 2
Κ. Παλαιολόγου 18, Ν. Σμύρνη, 2109333820, 2109350439.
Πεμ. - Τετ.: 18.30
ΓΛΥΦΑΔΑ -ΒΑΡΚΙΖΑ - ΣΑΡΩΝΙΔΑ
ΒΑΡΚΙΖΑ 1
Θάσου 22, Βάρκιζα, 2108973926.
Πεμ. - Τετ.: 17.30/ 20.00/ 22.30
ΧΑΛΑΝΔΡΙ - ΧΟΛΑΡΓΟΣ
ΑΙΓΛΗ 1
Λ. Πεντέλης 98, Χαλάνδρι, 2106841010.
Πεμ. - Τετ.: 18.15/ 20.00/ 22.40
ΣΙΝΕ ΧΟΛΑΡΓΟΣ
Μεσογείων 232 & Βεντούρη (4η στάση Χολαργού), Χολαργός (ΜΕΤΡΟ Χολαργός), 210-6525122.
Πεμ. - Τετ.: 17.15/ 20.00/ 22.45
STER CINEMAS ΙΛΙΟΝ
STER CINEMAS ΙΛΙΟΝ ΑΙΘΟΥΣΑ 3
Λεωφ.Δημοκρατίας 67Α, Ίλιον, 2102371000. Τηλ. κρατ. 2102371000, 8018017837.
Πεμ. - Τετ.: 19.20/ 22.00. Παρ., Σάβ. & 00.40
STER CINEMAS ΙΛΙΟΝ ΑΙΘΟΥΣΑ 5
Λεωφ.Δημοκρατίας 67Α, Ίλιον, 2102371000. Τηλ. κρατ. 2102371000, 8018017837.
Πεμ. - Τετ.: 18.20/ 21.00/ 23.40. Σάβ., Κυρ. & 13.00/ 15.40. Τετ. 21.00/ 23.40
STER CINEMAS ΙΛΙΟΝ ΑΙΘΟΥΣΑ 6
Λεωφ.Δημοκρατίας 67Α, Ίλιον, 2102371000. Τηλ. κρατ. 2102371000, 8018017837.
Τετ.: 18.20
STER CINEMAS ΑΓ. ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ
STER CINEMAS ΑΓ. ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΑΙΘΟΥΣΑ 5
Αχαρνών 373-375. (ΗΣΑΠ Αγ. Ελευθέριος), 2102371000. Τηλ. κρατ. 2102371000, 8018017837.
Πεμ. - Τετ.: 18.20/ 21.00/ 23.40. Σάβ., Κυρ. & 12.30/ 15.40
ΚΑΛΛΙΘΕΑ
ΕΤΟΥΑΛ
Ελ. Βενιζέλου 152, Πλ. Δαβάκη, Καλλιθέα, 210-9592611, 2109536742.
Πεμ. - Τετ.: 17.40/ 20.20/ 23.00
ODEON KOSMOPOLIS - ΜΑΡΟΥΣΙ
ODEON KOSMOPOLIS ΜΑΡΟΥΣΙ ΑΙΘΟΥΣΑ 3
Λεωφ.Κηφισίας 73, Αγ.Θωμάς, Μαρούσι (Κόμβος Αττικής Οδού), 8011160000Τηλ. Κρατ. 2106786000..
Σαβ. - Κυρ.: 17.10
ODEON KOSMOPOLIS ΜΑΡΟΥΣΙ ΑΙΘΟΥΣΑ 10
Λεωφ.Κηφισίας 73, Αγ.Θωμάς, Μαρούσι (Κόμβος Αττικής Οδού), 8011160000Τηλ. Κρατ. 2106786000..
Πεμ. - Τετ.: 18.10/ 21.00/ 23.50. Σάβ., Κυρ. & 12.10/ 15.20
ODEON KOSMOPOLIS ΜΑΡΟΥΣΙ ΑΙΘΟΥΣΑ 11
Λεωφ.Κηφισίας 73, Αγ.Θωμάς, Μαρούσι (Κόμβος Αττικής Οδού), 8011160000Τηλ. Κρατ. 2106786000..
Πεμ. - Τετ.: 20.00/ 23.00. Πέμ., Παρ. & Δευτ.-Τετ. & 17.10
NANA CINEMAX - ΔΑΦΝΗ
ΝΑΝΑ CINEMAX ΑΙΘΟΥΣΑ 4
Λ.Βουλιαγμένης 179 (ΜΕΤΡΟ Αγ.Ιωάννης), 2109703158, 2109706865.
Πεμ. - Τετ.: 16.30 (εκτός Σάβ., Κυρ.)/ 19.30/ 22.30
ΝΑΝΑ CINEMAX ΑΙΘΟΥΣΑ 5
Λ.Βουλιαγμένης 179 (ΜΕΤΡΟ Αγ.Ιωάννης), 2109703158, 2109706865.
Πεμ. - Τετ.: 18.00/ 21.00/ 00.00. Σάβ., Κυρ. & 15.00. Κυρ. & 12.00
ΑΕΛΛΩ CINEMAX 5+1
ΑΕΛΛΩ CINEMAX 5+1 ΑΙΘΟΥΣΑ 1
Πατησίων 140, 2108259975, 2108215327.
Πεμ. - Τετ.: 18.30/ 21.30
ΑΕΛΛΩ CINEMAX 5+1 ΑΙΘΟΥΣΑ 3
Πατησίων 140, 2108259975, 2108215327.
Πεμ. - Τετ.: 17.00 (εκτός Σάβ., Κυρ.)/ 20.00/ 23.00
VILLAGE 15 CINEMAS @ THE MALL
VILLAGE 15 CINEMAS @ THE MALL ΑΙΘΟΥΣΑ 5 VILLAGE CINEMA ING
Aνδρέα Παπανδρέου (παραπλεύρως Αττικής Οδού) ΗΣΑΠ Νερατζιώτισσα, Μαρούσι, 2108108080.
Πεμ. - Τετ.: 14.30/ 17.15/ 20.00/ 22.45/ 01.30. Σάβ., Κυρ. & 11.45
VILLAGE 15 CINEMAS @ THE MALL ΑΙΘΟΥΣΑ 7 MAX SCREEN
Aνδρέα Παπανδρέου (παραπλεύρως Αττικής Οδού) ΗΣΑΠ Νερατζιώτισσα, Μαρούσι, 2108108080.
Πεμ. - Τετ.: 18.00/ 21.00/ 00.00
VILLAGE 15 CINEMAS @ THE MALL ΑΙΘΟΥΣΑ 10
Aνδρέα Παπανδρέου (παραπλεύρως Αττικής Οδού) ΗΣΑΠ Νερατζιώτισσα, Μαρούσι, 2108108080.
Πεμ. - Τετ.: 16.15/ 19.00/ 22.00/ 01.00. Σάβ., Κυρ. & 13.15
VILLAGE 15 CINEMAS @ THE MALL ΑΙΘΟΥΣΑ 13 VILLAGE CINEMAS GOLD CLASS
Aνδρέα Παπανδρέου (παραπλεύρως Αττικής Οδού) ΗΣΑΠ Νερατζιώτισσα, Μαρούσι, 2108108080.
Πεμ. - Τετ.: 19.00/ 22.00. Παρ., Σάβ. & 01.00
ODEON STARCITY - Λ. ΣΥΓΓΡΟΥ
ODEON STARCITY ΑΙΘΟΥΣΑ 1
Λεωφ.Συγγρου 111 & Λεοντίου, Ν.Κόσμος, 8011160000.
Πεμ. - Τετ.: 17.10 (εκτός Σάβ., Κυρ.)/ 20.00/ 23.00
ODEON STARCITY ΑΙΘΟΥΣΑ 2
Λεωφ.Συγγρου 111 & Λεοντίου, Ν.Κόσμος, 8011160000.
Πεμ. - Τετ.: Πέμ.-Κυρ. 20.00/ 23.00. Δυετ.-Τετ. 21.30
ODEON STARCITY ΑΙΘΟΥΣΑ 4
Λεωφ.Συγγρου 111 & Λεοντίου, Ν.Κόσμος, 8011160000.
Σαβ. - Κυρ.: 17.10
VILLAGE 9 CINEMAS @ FALIRO
VILLAGE 9 CINEMAS @ FALIRO ΑΙΘΟΥΣΑ 6
Παλαιά Λεωφ.Ποσειδώνος 1 & Μωραϊτίνη 3, Δέλτα Π.Φαλήρου, 2108108080.
Πεμ. - Τετ.: 16.40/ 19.40/ 22.40. Σάβ., Κυρ. & 11.00/ 13.40
VILLAGE 9 CINEMAS @ FALIRO ΑΙΘΟΥΣΑ 7 Vmax
Παλαιά Λεωφ.Ποσειδώνος 1 & Μωραϊτίνη 3, Δέλτα Π.Φαλήρου, 2108108080.
Πεμ. - Τετ.: 15.40/ 18.40/ 21.40/ 00.40. Σάβ., Κυρ. & 12.40
VILLAGE 9 CINEMAS @ FALIRO ΑΙΘΟΥΣΑ 8 GOLD GLASS
Παλαιά Λεωφ.Ποσειδώνος 1 & Μωραϊτίνη 3, Δέλτα Π.Φαλήρου, 2108108080.
Πεμ. - Τετ.: 18.00/ 21.00/ 00.00
VILLAGE 9 CINEMAS @ FALIRO ΑΙΘΟΥΣΑ 9 GOLD GLASS
Παλαιά Λεωφ.Ποσειδώνος 1 & Μωραϊτίνη 3, Δέλτα Π.Φαλήρου, 2108108080.
Σαβ. - Κυρ.: 21.00
ΠΑΓΚΡΑΤΙ
ΠΤΙ-ΠΑΛΑΙ
Βασ. Γεωργίου Β' και Ριζάρη (ΜΕΤΡΟ Ευαγγελισμός), 210-7291800, 2107243707.
Πεμ. - Τετ.: 17.30/ 20.00/ 22.30
ΑΘΗΝΑΙΟΝ CINEPOLIS 3D DIGITAL
ΑΘΗΝΑΙΟΝ CINEPOLIS 3D DIGITAL ΑΙΘΟΥΣΑ 1
Ζησιμοπούλου 7 & Α. Μεταξά, Γλυφάδα, 2108108230, 2108983238.
Πεμ. - Τετ.: 17.40/ 20.20/ 23.00
4/5Σκηνοθεσία: Martin Scorsese
Σενάριο: Laeta Kalogridis (απ’ το βιβλίο του David Lehane)
Παίζουν: Leonardo DiCaprio, Mark Ruffalo, Ben Kingsley κ.ά.
Δες/Κρύψε το trailer
Ντετέκτιβ μεταφέρεται σε απομονωμένο νησί που στεγάζει εγκληματικά διαταραγμένα μυαλά, για να βρει ένα απ’ αυτά, που εξαφανίστηκε ξαφνικά. Αλλά δεν είναι μόνο αυτό.
Οι πρώτες νότες των τίτλων αρχής, πριν καν σβήσει απ’ την οθόνη το logo της Paramount, βάζουν τις βάσεις της ατμόσφαιρας των αστυνομικών των ‘50s, και οι γραμμούλες που θα διακρίνει το κοφτερό ματάκι σου γύρω απ’ τα παιδιά με τις φρέσκες καμπαρντίνες και τα καπέλα, προδίδοντας την πράσινη οθόνη που τους περιβάλλει και ντουμπλάρει τον ανοιχτό ορίζοντα της θάλασσας που χωρίζει τη στεριά της λογικής απ’ όπου ξεκίνησαν, απ’ το νησί της παράνοιας που φτάνουν, σε προδιαθέτει για την αίσθηση παλιομοδίτικου που απλώνει ο Scorsese πάνω σ’ αυτήν εδώ, την πιο περισπούδαστη, βαθιά και απόλυτη βύθισή του στα κινηματογραφικά είδη που γνωρίζει όσο κανένας άλλος σκηνοθέτης εν ζωή στο Hollywood κι ενδεχομένως και στα νεκροταφεία του ακόμα. Η παλέτα του, οι γωνίες του, τα πλάνα και το στήσιμό τους, όλα όσα βλέπεις να απλώνονται στην οθόνη, σ’ αυτήν όπερα κινηματογραφικών αναφορών, τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται, κι όλα είναι κάτι άλλο, που έρχεται από κάπου αλλού, για να χορέψει σε μια μεθυστικά γοητευτική επίδειξη φορμαλιστικής ευλυγισίας, από έναν πραγματικό μαέστρο του μπερδέματος, του γυαλίσματος, της αναζωογόνησης και της ανάδειξης των εκφραστικών όπλων και τεχνικών της κινηματογραφικής Ιστορίας.
Με κύριο άξονα την πεμπτουσία του φιλμ νουάρ, που δεν είναι παρά η απεγνωσμένη προσπάθεια ενός ανθρώπου να κρατήσει με νύχια και δόντια τον προσανατολισμό του στην πραγματικότητα που ήξερε πριν βρεθεί βυθισμένος ως τα αυτιά σε έναν κλιμακούμενο εφιάλτη, ο Scorsese πατάει στην pulp νουβέλα του David Lehane όπως του τη μετέφερε πρακτικά αυτολεξί σε σενάριο η Laeta Kalogridis, για να φέρει τούμπα τη βάση πάνω στην οποία χτίζει επί δυόμιση ώρες ένα απ’ τα πιο εγκεφαλικά φιλόδοξα πράγματα που έχει κάνει ως τώρα. Ένα σενάριο που ωθεί και τον Scorsese αλλά και τον τακτικό δ/ντη φωτογραφίας του, Robert Richardson και τον σχεδιαστή παραγωγής του, Dante Ferretti (εικονικές μορφές κι οι δυο τους, αλλά αυτό το ξέρεις ήδη), να φτάσουν στα άκρα την κίνηση του σκηνοθέτη στα όρια του εξπρεσιονισμού, εκεί που είχε περπατήσει με ταινίες όπως το Mean Streets (1973) και το Cape Fear (1991), για να ζωντανέψει τώρα την εφιαλτικότητα της λαβυρινθώδους παράνοιας που καταπίνει τον αβοήθητο ήρωα, εφιαλτικότητα που θα περίμενες να δεις με Lynchική ατμοσφαιρικότητα, αλλά αντίθετα βασίζεται σχεδόν αποκλειστικά στην ανατριχιαστικότητα της φτιασιδωμένης γοητείας του στιλιζαρισμένου ρεαλισμού τους. Πιστό και πειστικό ρεαλισμό που χρειάζεται εδώ όσο τίποτε άλλο ο Scorsese, για να αντιμετωπίσει τις ασφυκτικές απαιτήσεις ενός φαινομενικά απλού σεναρίου, να ξεδιπλωθεί στρωτά, ωμά και μεθοδικά, μπας και καταφέρει να συγκρατηθεί όχι τόσο το μυστήριο της ανατροπής του, όσο οι προεκτάσεις του για τη δύναμη των τύψεων, την ανάγκη για λύτρωση και την τρικυμία εν κρανίω που μπορεί να προκαλέσει αυτός ο διάολος που λέγεται συνείδηση. Και τη δική του συνείδηση, ο Scorsese την αφήνει πεντακάθαρη, σ’ αυτό το μεγαλειώδες δημιούργημα που χάνει μόνο σε επιμέρους σημεία, κυρίως λόγω της επιβλητικής του διάρκειας, που κάνει μερικές απ’ τις υποπλοκές να χάσκουν σαν αχρείαστα διακοσμητικά, σ' ένα σφιχτό, αριστοτεχνικά λεπτοκεντημένο, πλούσιο, έντονο και μαεστρικά κουρδισμένο, θυελλώδες ψυχολογικό θρίλερ.
Οι πρώτες νότες των τίτλων αρχής, πριν καν σβήσει απ’ την οθόνη το logo της Paramount, βάζουν τις βάσεις της ατμόσφαιρας των αστυνομικών των ‘50s, και οι γραμμούλες που θα διακρίνει το κοφτερό ματάκι σου γύρω απ’ τα παιδιά με τις φρέσκες καμπαρντίνες και τα καπέλα, προδίδοντας την πράσινη οθόνη που τους περιβάλλει και ντουμπλάρει τον ανοιχτό ορίζοντα της θάλασσας που χωρίζει τη στεριά της λογικής απ’ όπου ξεκίνησαν, απ’ το νησί της παράνοιας που φτάνουν, σε προδιαθέτει για την αίσθηση παλιομοδίτικου που απλώνει ο Scorsese πάνω σ’ αυτήν εδώ, την πιο περισπούδαστη, βαθιά και απόλυτη βύθισή του στα κινηματογραφικά είδη που γνωρίζει όσο κανένας άλλος σκηνοθέτης εν ζωή στο Hollywood κι ενδεχομένως και στα νεκροταφεία του ακόμα. Η παλέτα του, οι γωνίες του, τα πλάνα και το στήσιμό τους, όλα όσα βλέπεις να απλώνονται στην οθόνη, σ’ αυτήν όπερα κινηματογραφικών αναφορών, τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται, κι όλα είναι κάτι άλλο, που έρχεται από κάπου αλλού, για να χορέψει σε μια μεθυστικά γοητευτική επίδειξη φορμαλιστικής ευλυγισίας, από έναν πραγματικό μαέστρο του μπερδέματος, του γυαλίσματος, της αναζωογόνησης και της ανάδειξης των εκφραστικών όπλων και τεχνικών της κινηματογραφικής Ιστορίας.
Με κύριο άξονα την πεμπτουσία του φιλμ νουάρ, που δεν είναι παρά η απεγνωσμένη προσπάθεια ενός ανθρώπου να κρατήσει με νύχια και δόντια τον προσανατολισμό του στην πραγματικότητα που ήξερε πριν βρεθεί βυθισμένος ως τα αυτιά σε έναν κλιμακούμενο εφιάλτη, ο Scorsese πατάει στην pulp νουβέλα του David Lehane όπως του τη μετέφερε πρακτικά αυτολεξί σε σενάριο η Laeta Kalogridis, για να φέρει τούμπα τη βάση πάνω στην οποία χτίζει επί δυόμιση ώρες ένα απ’ τα πιο εγκεφαλικά φιλόδοξα πράγματα που έχει κάνει ως τώρα. Ένα σενάριο που ωθεί και τον Scorsese αλλά και τον τακτικό δ/ντη φωτογραφίας του, Robert Richardson και τον σχεδιαστή παραγωγής του, Dante Ferretti (εικονικές μορφές κι οι δυο τους, αλλά αυτό το ξέρεις ήδη), να φτάσουν στα άκρα την κίνηση του σκηνοθέτη στα όρια του εξπρεσιονισμού, εκεί που είχε περπατήσει με ταινίες όπως το Mean Streets (1973) και το Cape Fear (1991), για να ζωντανέψει τώρα την εφιαλτικότητα της λαβυρινθώδους παράνοιας που καταπίνει τον αβοήθητο ήρωα, εφιαλτικότητα που θα περίμενες να δεις με Lynchική ατμοσφαιρικότητα, αλλά αντίθετα βασίζεται σχεδόν αποκλειστικά στην ανατριχιαστικότητα της φτιασιδωμένης γοητείας του στιλιζαρισμένου ρεαλισμού τους. Πιστό και πειστικό ρεαλισμό που χρειάζεται εδώ όσο τίποτε άλλο ο Scorsese, για να αντιμετωπίσει τις ασφυκτικές απαιτήσεις ενός φαινομενικά απλού σεναρίου, να ξεδιπλωθεί στρωτά, ωμά και μεθοδικά, μπας και καταφέρει να συγκρατηθεί όχι τόσο το μυστήριο της ανατροπής του, όσο οι προεκτάσεις του για τη δύναμη των τύψεων, την ανάγκη για λύτρωση και την τρικυμία εν κρανίω που μπορεί να προκαλέσει αυτός ο διάολος που λέγεται συνείδηση. Και τη δική του συνείδηση, ο Scorsese την αφήνει πεντακάθαρη, σ’ αυτό το μεγαλειώδες δημιούργημα που χάνει μόνο σε επιμέρους σημεία, κυρίως λόγω της επιβλητικής του διάρκειας, που κάνει μερικές απ’ τις υποπλοκές να χάσκουν σαν αχρείαστα διακοσμητικά, σ' ένα σφιχτό, αριστοτεχνικά λεπτοκεντημένο, πλούσιο, έντονο και μαεστρικά κουρδισμένο, θυελλώδες ψυχολογικό θρίλερ.
Δες/Κρύψε τις αίθουσες που ανοίγει
*Το πρόγραμμα αναδημοσιεύεται από το Αθηνόραμα και ισχύει για την πρώτη βδομάδα προβολής
ΚΕΝΤΡΟ - ΚΟΛΩΝΑΚΙ
ΑΠΟΛΛΩΝ CINEMAX CLASS
Σταδίου 19 (ΜΕΤΡΟ Πανεπιστήμιο), 210-3236811.
Πεμ. - Τετ.: 17.30
ΑΤΤΙΚΟΝ CINEMAX CLASS
Σταδίου 19 (ΜΕΤΡΟ Πανεπιστήμιο), 210-3228821.
Πεμ. - Τετ.: 19.40/ 22.30
ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ - ΝΕΑΠΟΛΗ
ΑΘΗΝΑΙΟΝ 3D DIGITAL ΑΙΘΟΥΣΑ 1
Β. Σοφίας 124 (ΜΕΤΡΟ Αμπελόκηποι), 2107782122.
Πεμ. - Τετ.: 18.00/ 20.30/ 23.00
ΜΑΡΟΥΣΙ - ΚHΦΙΣΙΑ
ΚΗΦΙΣΙΑ CINEMAX 3 Class
Δροσίνη 16 (απέναντι στο Βάρσο), Κηφισιά, 210-6231601, 2106231933.
Πεμ. - Τετ.: 16.50/ 19.40/ 22.30
ΗΡΑΚΛΕΙΟ - Ν.ΙΩΝΙΑ
ΤΡΙΑ ΑΣΤΕΡΙΑ 1
Λ. Ηρακλείου 386, Ν. Ηράκλειο, 2102826873, 2102825607.
Πεμ. - Τετ.: 17.40/ 20.15/ 22.50
ΠΕΡΙΣΤΕΡΙ - ΑΙΓΑΛΕΩ - ΧΑΪΔΑΡΙ
CINE CITY 1
Κωνσταντινουπόλεως 82, Πλατεία Μπουρνάζι, 210-5756243.
Πεμ. - Τετ.: 19.30/ 22.30
CINE CITY 2
Κωνσταντινουπόλεως 82, Πλατεία Μπουρνάζι, 210-5756243.
Πεμ. - Τετ.: 18.00/ 21.00
ΠΕΙΡΑΙΑΣ & ΠΕΡΙΧΩΡΑ
ΔΗΜ. ΚΙΝ. ΣΙΝΕΑΚ
Πλ. Δημαρχείου, Πειραιάς, 210-4225653.
Πεμ. - Τετ.: 16.45/ 19.30/ 22.20
VILLAGE CINEMAS ΠΑΓΚΡΑΤΙ
VILLAGE CINEMAS ΠΑΓΚΡΑΤΙ ΑΙΘΟΥΣΑ 3 COSMOTE
Υμηττού 110 & Χρεμωνίδου (Εμπ. Κέντρο Athens Millenium), Παγκράτι, 2108108080.
Πεμ. - Τετ.: 16.45
VILLAGE CINEMAS ΠΑΓΚΡΑΤΙ ΑΙΘΟΥΣΑ 4
Υμηττού 110 & Χρεμωνίδου (Εμπ. Κέντρο Athens Millenium), Παγκράτι, 2108108080.
Πεμ. - Τετ.: 19.45/ 22.45
VILLAGE CINEMAS ΠΑΓΚΡΑΤΙ ΑΙΘΟΥΣΑ 5
Υμηττού 110 & Χρεμωνίδου (Εμπ. Κέντρο Athens Millenium), Παγκράτι, 2108108080.
Πεμ. - Τετ.: 21.15/ 00.15
VILLAGE PARK ΡΕΝΤΗ
VILLAGE PARK ΡΕΝΤΗ VILLAGE CINEMAS GOLD CLASS 1
Πέτρου Ράλλη & Θηβών, Άγιος Ιωάννης Ρέντη, 2108108080.
Πεμ. - Τετ.: 22.30
VILLAGE PARK ΡΕΝΤΗ VILLAGE CINEMAS GOLD CLASS 2
Πέτρου Ράλλη & Θηβών, Άγιος Ιωάννης Ρέντη, 2108108080.
Πεμ. - Τετ.: 18.30/ 21.15/ 00.00
VILLAGE PARK ΡΕΝΤΗ ΑΙΘΟΥΣΑ 4
Πέτρου Ράλλη & Θηβών, Άγιος Ιωάννης Ρέντη, 2108108080.
Πεμ. - Τετ.: 15.15/ 18.30/ 21.15/ 00.00. Σάβ., Κυρ. & 12.30
VILLAGE PARK ΡΕΝΤΗ ΑΙΘΟΥΣΑ 8
Πέτρου Ράλλη & Θηβών, Άγιος Ιωάννης Ρέντη, 2108108080.
Πεμ. - Τετ.: 19.45/ 22.30/ 01.15
VILLAGE PARK ΡΕΝΤΗ ΑΙΘΟΥΣΑ 15
Πέτρου Ράλλη & Θηβών, Άγιος Ιωάννης Ρέντη, 2108108080.
Πεμ. - Τετ.: 17.45/ 20.30/ 23.15
VILLAGE PARK ΡΕΝΤΗ ΑΙΘΟΥΣΑ 20
Πέτρου Ράλλη & Θηβών, Άγιος Ιωάννης Ρέντη, 2108108080.
Πεμ. - Τετ.: 16.30/ 19.15/ 22.00/ 00.45. Σάβ., Κυρ. & 11.00/ 13.45
ΦΙΞ - Ν. ΣΜΥΡΝΗ - Π. ΦΑΛΗΡΟ
ΣΠΟΡΤΙΓΚ 1
Κ. Παλαιολόγου 18, Ν. Σμύρνη, 2109333820, 2109350439.
Πεμ. - Τετ.: 19.45/ 22.20
ΣΠΟΡΤΙΓΚ 2
Κ. Παλαιολόγου 18, Ν. Σμύρνη, 2109333820, 2109350439.
Πεμ. - Τετ.: 18.30
ΓΛΥΦΑΔΑ -ΒΑΡΚΙΖΑ - ΣΑΡΩΝΙΔΑ
ΒΑΡΚΙΖΑ 1
Θάσου 22, Βάρκιζα, 2108973926.
Πεμ. - Τετ.: 17.30/ 20.00/ 22.30
ΧΑΛΑΝΔΡΙ - ΧΟΛΑΡΓΟΣ
ΑΙΓΛΗ 1
Λ. Πεντέλης 98, Χαλάνδρι, 2106841010.
Πεμ. - Τετ.: 18.15/ 20.00/ 22.40
ΣΙΝΕ ΧΟΛΑΡΓΟΣ
Μεσογείων 232 & Βεντούρη (4η στάση Χολαργού), Χολαργός (ΜΕΤΡΟ Χολαργός), 210-6525122.
Πεμ. - Τετ.: 17.15/ 20.00/ 22.45
STER CINEMAS ΙΛΙΟΝ
STER CINEMAS ΙΛΙΟΝ ΑΙΘΟΥΣΑ 3
Λεωφ.Δημοκρατίας 67Α, Ίλιον, 2102371000. Τηλ. κρατ. 2102371000, 8018017837.
Πεμ. - Τετ.: 19.20/ 22.00. Παρ., Σάβ. & 00.40
STER CINEMAS ΙΛΙΟΝ ΑΙΘΟΥΣΑ 5
Λεωφ.Δημοκρατίας 67Α, Ίλιον, 2102371000. Τηλ. κρατ. 2102371000, 8018017837.
Πεμ. - Τετ.: 18.20/ 21.00/ 23.40. Σάβ., Κυρ. & 13.00/ 15.40. Τετ. 21.00/ 23.40
STER CINEMAS ΙΛΙΟΝ ΑΙΘΟΥΣΑ 6
Λεωφ.Δημοκρατίας 67Α, Ίλιον, 2102371000. Τηλ. κρατ. 2102371000, 8018017837.
Τετ.: 18.20
STER CINEMAS ΑΓ. ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ
STER CINEMAS ΑΓ. ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΑΙΘΟΥΣΑ 5
Αχαρνών 373-375. (ΗΣΑΠ Αγ. Ελευθέριος), 2102371000. Τηλ. κρατ. 2102371000, 8018017837.
Πεμ. - Τετ.: 18.20/ 21.00/ 23.40. Σάβ., Κυρ. & 12.30/ 15.40
ΚΑΛΛΙΘΕΑ
ΕΤΟΥΑΛ
Ελ. Βενιζέλου 152, Πλ. Δαβάκη, Καλλιθέα, 210-9592611, 2109536742.
Πεμ. - Τετ.: 17.40/ 20.20/ 23.00
ODEON KOSMOPOLIS - ΜΑΡΟΥΣΙ
ODEON KOSMOPOLIS ΜΑΡΟΥΣΙ ΑΙΘΟΥΣΑ 3
Λεωφ.Κηφισίας 73, Αγ.Θωμάς, Μαρούσι (Κόμβος Αττικής Οδού), 8011160000Τηλ. Κρατ. 2106786000..
Σαβ. - Κυρ.: 17.10
ODEON KOSMOPOLIS ΜΑΡΟΥΣΙ ΑΙΘΟΥΣΑ 10
Λεωφ.Κηφισίας 73, Αγ.Θωμάς, Μαρούσι (Κόμβος Αττικής Οδού), 8011160000Τηλ. Κρατ. 2106786000..
Πεμ. - Τετ.: 18.10/ 21.00/ 23.50. Σάβ., Κυρ. & 12.10/ 15.20
ODEON KOSMOPOLIS ΜΑΡΟΥΣΙ ΑΙΘΟΥΣΑ 11
Λεωφ.Κηφισίας 73, Αγ.Θωμάς, Μαρούσι (Κόμβος Αττικής Οδού), 8011160000Τηλ. Κρατ. 2106786000..
Πεμ. - Τετ.: 20.00/ 23.00. Πέμ., Παρ. & Δευτ.-Τετ. & 17.10
NANA CINEMAX - ΔΑΦΝΗ
ΝΑΝΑ CINEMAX ΑΙΘΟΥΣΑ 4
Λ.Βουλιαγμένης 179 (ΜΕΤΡΟ Αγ.Ιωάννης), 2109703158, 2109706865.
Πεμ. - Τετ.: 16.30 (εκτός Σάβ., Κυρ.)/ 19.30/ 22.30
ΝΑΝΑ CINEMAX ΑΙΘΟΥΣΑ 5
Λ.Βουλιαγμένης 179 (ΜΕΤΡΟ Αγ.Ιωάννης), 2109703158, 2109706865.
Πεμ. - Τετ.: 18.00/ 21.00/ 00.00. Σάβ., Κυρ. & 15.00. Κυρ. & 12.00
ΑΕΛΛΩ CINEMAX 5+1
ΑΕΛΛΩ CINEMAX 5+1 ΑΙΘΟΥΣΑ 1
Πατησίων 140, 2108259975, 2108215327.
Πεμ. - Τετ.: 18.30/ 21.30
ΑΕΛΛΩ CINEMAX 5+1 ΑΙΘΟΥΣΑ 3
Πατησίων 140, 2108259975, 2108215327.
Πεμ. - Τετ.: 17.00 (εκτός Σάβ., Κυρ.)/ 20.00/ 23.00
VILLAGE 15 CINEMAS @ THE MALL
VILLAGE 15 CINEMAS @ THE MALL ΑΙΘΟΥΣΑ 5 VILLAGE CINEMA ING
Aνδρέα Παπανδρέου (παραπλεύρως Αττικής Οδού) ΗΣΑΠ Νερατζιώτισσα, Μαρούσι, 2108108080.
Πεμ. - Τετ.: 14.30/ 17.15/ 20.00/ 22.45/ 01.30. Σάβ., Κυρ. & 11.45
VILLAGE 15 CINEMAS @ THE MALL ΑΙΘΟΥΣΑ 7 MAX SCREEN
Aνδρέα Παπανδρέου (παραπλεύρως Αττικής Οδού) ΗΣΑΠ Νερατζιώτισσα, Μαρούσι, 2108108080.
Πεμ. - Τετ.: 18.00/ 21.00/ 00.00
VILLAGE 15 CINEMAS @ THE MALL ΑΙΘΟΥΣΑ 10
Aνδρέα Παπανδρέου (παραπλεύρως Αττικής Οδού) ΗΣΑΠ Νερατζιώτισσα, Μαρούσι, 2108108080.
Πεμ. - Τετ.: 16.15/ 19.00/ 22.00/ 01.00. Σάβ., Κυρ. & 13.15
VILLAGE 15 CINEMAS @ THE MALL ΑΙΘΟΥΣΑ 13 VILLAGE CINEMAS GOLD CLASS
Aνδρέα Παπανδρέου (παραπλεύρως Αττικής Οδού) ΗΣΑΠ Νερατζιώτισσα, Μαρούσι, 2108108080.
Πεμ. - Τετ.: 19.00/ 22.00. Παρ., Σάβ. & 01.00
ODEON STARCITY - Λ. ΣΥΓΓΡΟΥ
ODEON STARCITY ΑΙΘΟΥΣΑ 1
Λεωφ.Συγγρου 111 & Λεοντίου, Ν.Κόσμος, 8011160000.
Πεμ. - Τετ.: 17.10 (εκτός Σάβ., Κυρ.)/ 20.00/ 23.00
ODEON STARCITY ΑΙΘΟΥΣΑ 2
Λεωφ.Συγγρου 111 & Λεοντίου, Ν.Κόσμος, 8011160000.
Πεμ. - Τετ.: Πέμ.-Κυρ. 20.00/ 23.00. Δυετ.-Τετ. 21.30
ODEON STARCITY ΑΙΘΟΥΣΑ 4
Λεωφ.Συγγρου 111 & Λεοντίου, Ν.Κόσμος, 8011160000.
Σαβ. - Κυρ.: 17.10
VILLAGE 9 CINEMAS @ FALIRO
VILLAGE 9 CINEMAS @ FALIRO ΑΙΘΟΥΣΑ 6
Παλαιά Λεωφ.Ποσειδώνος 1 & Μωραϊτίνη 3, Δέλτα Π.Φαλήρου, 2108108080.
Πεμ. - Τετ.: 16.40/ 19.40/ 22.40. Σάβ., Κυρ. & 11.00/ 13.40
VILLAGE 9 CINEMAS @ FALIRO ΑΙΘΟΥΣΑ 7 Vmax
Παλαιά Λεωφ.Ποσειδώνος 1 & Μωραϊτίνη 3, Δέλτα Π.Φαλήρου, 2108108080.
Πεμ. - Τετ.: 15.40/ 18.40/ 21.40/ 00.40. Σάβ., Κυρ. & 12.40
VILLAGE 9 CINEMAS @ FALIRO ΑΙΘΟΥΣΑ 8 GOLD GLASS
Παλαιά Λεωφ.Ποσειδώνος 1 & Μωραϊτίνη 3, Δέλτα Π.Φαλήρου, 2108108080.
Πεμ. - Τετ.: 18.00/ 21.00/ 00.00
VILLAGE 9 CINEMAS @ FALIRO ΑΙΘΟΥΣΑ 9 GOLD GLASS
Παλαιά Λεωφ.Ποσειδώνος 1 & Μωραϊτίνη 3, Δέλτα Π.Φαλήρου, 2108108080.
Σαβ. - Κυρ.: 21.00
ΠΑΓΚΡΑΤΙ
ΠΤΙ-ΠΑΛΑΙ
Βασ. Γεωργίου Β' και Ριζάρη (ΜΕΤΡΟ Ευαγγελισμός), 210-7291800, 2107243707.
Πεμ. - Τετ.: 17.30/ 20.00/ 22.30
ΑΘΗΝΑΙΟΝ CINEPOLIS 3D DIGITAL
ΑΘΗΝΑΙΟΝ CINEPOLIS 3D DIGITAL ΑΙΘΟΥΣΑ 1
Ζησιμοπούλου 7 & Α. Μεταξά, Γλυφάδα, 2108108230, 2108983238.
Πεμ. - Τετ.: 17.40/ 20.20/ 23.00
Also on Movies for the Masses: Shutter Island (2009): Εγκεφαλικό trailer
La Teta Asustada (2009)
Το Γάλα της Θλίψης / The Milk of Sorrow
Σκηνοθεσία: Claudia Llosa
Σενάριο: Claudia Llosa
Παίζουν: Magaly Solier, Θλίψη
Δες/Κρύψε το trailer
Δες/Κρύψε τις αίθουσες που ανοίγει
ΚΕΝΤΡΟ - ΚΟΛΩΝΑΚΙ
ΙΝΤΕΑΛ
Πανεπιστημίου 46 (ΜΕΤΡΟ Πανεπιστήμιο), 210-3826720.
Πεμ. - Τετ.: 18.00/ 20.10/ 22.20. Τετ. 20.10/ 22.20
Σκηνοθεσία: Claudia Llosa
Σενάριο: Claudia Llosa
Παίζουν: Magaly Solier, Θλίψη
Δες/Κρύψε το trailer
Η συνεσταλμένη Fausta μαθαίνει να ζει σε ένα κόσμο αμετανόητων βιαστών, χωρίς τις πονεμένες μελωδίες της μάνας της, και με τη πατάτα ανάμεσα στα σκέλια της να σαπίζει και να φυτρώνει.
Φαινομενικά άνισο, φορτωμένο με αλληγορίες σα το Datsun γύφτου, προβληματικό στο μοντάζ από το νεκρικά ακούνητο καδράρισμα, και παγοβουνικά δυσκίνητο σε βαθμό να σου παίρνει περισσότερο να φτάσεις από τη κουζίνα στη κρεβατοκάμαρα παρά να πεταχτείς μέχρι το Περού, το Γάλα της Θλίψης (2009) είναι και βαθιά γυναικείο με τη σπάνια καλή έννοια, και πολιτικό με τη σπάνια ανθρώπινη έννοια, και μια από τις καλύτερες ταινίες της παγκόσμιας παραγωγής τη προηγούμενη χρονιά, οπότε στην Ελλάδα φτάνει κουβαλώντας και τη μάλλον σπάνια δικαίωση της βράβευσης στο Βερολίνο και της οσκαρικής υποψηφιότητάς του.
Με ένα στιλάκι λιτό αλλά πλούσιο, σα τη παρουσία της στην απονομή της Berlinale, η Claudia Llosa περιφέρεται στις φτωχογειτονιές της Lima με κάμερα 35 χιλιοστών που μοιάζουν 70 σε κάποια πλάνα ατελείωτων σκαλοπατιών, και μπορείς να πεις ότι ενδιαφέρεται να επανακαθορίσει (ή να καθορίσει πια) τον μαγικό ρεαλισμό, σχεδόν όσο και να επουλώσει τις πληγές του ντόπιου πληθυσμού από την επέλαση του μαοϊκού Φωτεινού Μονοπατιού στις αρχές του '80, επέλαση πιο βάρβαρη και από τα στρατά της τυπικά αμερικανολατινικής κυβέρνησης. Και τα δυο, και το κινηματογραφικό ρεύμα και τη κινηματογράφιση θεραπείας, και ειδικά από θηλυκή σκοπιά, δύσκολα φαντάζεσαι δοκιμότερο τρόπο να τα προσεγγίσεις από το προσοχή εύθραυστο περπάτημα στις μύτες, και το εκπληκτικότερο είναι ότι η Llosa τα συνθέτει, προτείνοντας την αλληγορική αντιμετώπιση της ιστορικής πραγματικότητας σαν αληθινή διέξοδο (για πυροβολημένες έστω), και σαν ουσιαστικό σινεματικό closure αντί για το τυχόν υποκατάστατο του κλεισίματος-χαπιού από αέρα στο τέλος. Αυτή τη στάση η υπεργκαβλιάρα σκηνοθέτρια τη δανείζεται βέβαια από την ινδιάνικη του "τρομαγμένου βυζιού" του τίτλου, από τη συμπονετική αντιμετώπιση του περάσματος της εμπειρίας αχαρακτήριστου βιασμού από μάνα σε κόρη σαν αρρώστια που μεταδίδεται με το θηλασμό, και την επιστρέφει, παρουσιάζοντας τη λαϊκή περουβιανή καθημερινότητα σα μια όμορφη σύνθεση ανάγκης και φαντασίας, σα συνειδητά σουρεαλιστικό πολιτισμό και όχι σαν αμορφωσιά. Ο λάκος που σκάβει ο θείος να παραχώσει τη γριά γίνεται πισίνα τσαλαβουτήματος για τα παιδιά της γειτονιάς, τα έθιμα των γάμων χρησιμοποιούνται και τεχνικά και μεταφορικά σα φρέσκος αέρας στη μυρωδιά του τάφου, τα αυτοσχέδια πικρά τραγούδια ισοδυναμούν με μαργαριτάρια, η Llosa καταφέρνει μπηχτές στη νεο-αποικιοκρατία και στην εξίσωση της φτώχιας με απλυσιά, με τον ίδιο αιθέριο τρόπο που περνάει από το συμβολισμό στο ρεαλισμό, εξετάζοντας βαθιά τραύματα με τρόπο αγγελικό ένα πράμα, με μια περίτεχνη μελαγχολία, μια ευαίσθητη περηφάνια, μια εγκάρδια υποτέλεια, με πολλά επίθετα και ουσιαστικά που έχεις εμπειρικά συνδέσει μόνο με την απατηλή εμφάνιση των σαρκοβόρων Παγίδων της Αφροδίτης.
Φαινομενικά άνισο, φορτωμένο με αλληγορίες σα το Datsun γύφτου, προβληματικό στο μοντάζ από το νεκρικά ακούνητο καδράρισμα, και παγοβουνικά δυσκίνητο σε βαθμό να σου παίρνει περισσότερο να φτάσεις από τη κουζίνα στη κρεβατοκάμαρα παρά να πεταχτείς μέχρι το Περού, το Γάλα της Θλίψης (2009) είναι και βαθιά γυναικείο με τη σπάνια καλή έννοια, και πολιτικό με τη σπάνια ανθρώπινη έννοια, και μια από τις καλύτερες ταινίες της παγκόσμιας παραγωγής τη προηγούμενη χρονιά, οπότε στην Ελλάδα φτάνει κουβαλώντας και τη μάλλον σπάνια δικαίωση της βράβευσης στο Βερολίνο και της οσκαρικής υποψηφιότητάς του.
Με ένα στιλάκι λιτό αλλά πλούσιο, σα τη παρουσία της στην απονομή της Berlinale, η Claudia Llosa περιφέρεται στις φτωχογειτονιές της Lima με κάμερα 35 χιλιοστών που μοιάζουν 70 σε κάποια πλάνα ατελείωτων σκαλοπατιών, και μπορείς να πεις ότι ενδιαφέρεται να επανακαθορίσει (ή να καθορίσει πια) τον μαγικό ρεαλισμό, σχεδόν όσο και να επουλώσει τις πληγές του ντόπιου πληθυσμού από την επέλαση του μαοϊκού Φωτεινού Μονοπατιού στις αρχές του '80, επέλαση πιο βάρβαρη και από τα στρατά της τυπικά αμερικανολατινικής κυβέρνησης. Και τα δυο, και το κινηματογραφικό ρεύμα και τη κινηματογράφιση θεραπείας, και ειδικά από θηλυκή σκοπιά, δύσκολα φαντάζεσαι δοκιμότερο τρόπο να τα προσεγγίσεις από το προσοχή εύθραυστο περπάτημα στις μύτες, και το εκπληκτικότερο είναι ότι η Llosa τα συνθέτει, προτείνοντας την αλληγορική αντιμετώπιση της ιστορικής πραγματικότητας σαν αληθινή διέξοδο (για πυροβολημένες έστω), και σαν ουσιαστικό σινεματικό closure αντί για το τυχόν υποκατάστατο του κλεισίματος-χαπιού από αέρα στο τέλος. Αυτή τη στάση η υπεργκαβλιάρα σκηνοθέτρια τη δανείζεται βέβαια από την ινδιάνικη του "τρομαγμένου βυζιού" του τίτλου, από τη συμπονετική αντιμετώπιση του περάσματος της εμπειρίας αχαρακτήριστου βιασμού από μάνα σε κόρη σαν αρρώστια που μεταδίδεται με το θηλασμό, και την επιστρέφει, παρουσιάζοντας τη λαϊκή περουβιανή καθημερινότητα σα μια όμορφη σύνθεση ανάγκης και φαντασίας, σα συνειδητά σουρεαλιστικό πολιτισμό και όχι σαν αμορφωσιά. Ο λάκος που σκάβει ο θείος να παραχώσει τη γριά γίνεται πισίνα τσαλαβουτήματος για τα παιδιά της γειτονιάς, τα έθιμα των γάμων χρησιμοποιούνται και τεχνικά και μεταφορικά σα φρέσκος αέρας στη μυρωδιά του τάφου, τα αυτοσχέδια πικρά τραγούδια ισοδυναμούν με μαργαριτάρια, η Llosa καταφέρνει μπηχτές στη νεο-αποικιοκρατία και στην εξίσωση της φτώχιας με απλυσιά, με τον ίδιο αιθέριο τρόπο που περνάει από το συμβολισμό στο ρεαλισμό, εξετάζοντας βαθιά τραύματα με τρόπο αγγελικό ένα πράμα, με μια περίτεχνη μελαγχολία, μια ευαίσθητη περηφάνια, μια εγκάρδια υποτέλεια, με πολλά επίθετα και ουσιαστικά που έχεις εμπειρικά συνδέσει μόνο με την απατηλή εμφάνιση των σαρκοβόρων Παγίδων της Αφροδίτης.
Δες/Κρύψε τις αίθουσες που ανοίγει
*Το πρόγραμμα αναδημοσιεύεται από το Αθηνόραμα και ισχύει για την πρώτη βδομάδα προβολής
ΚΕΝΤΡΟ - ΚΟΛΩΝΑΚΙ
ΙΝΤΕΑΛ
Πανεπιστημίου 46 (ΜΕΤΡΟ Πανεπιστήμιο), 210-3826720.
Πεμ. - Τετ.: 18.00/ 20.10/ 22.20. Τετ. 20.10/ 22.20
Nowhere Boy (2009)
Όλοι Θέλουν Λίγη Αγάπη
Σκηνοθεσία: Sam Taylor Wood
Σενάριο: Matt Greenhalgh, Julia Baird (memoir)
Παίζουν: Aaron Johnson, Kristin Scott Thomas, κ.ά.
Δες/Κρύψε το trailer
Δες/Κρύψε τις αίθουσες που ανοίγει
ΚΕΝΤΡΟ - ΚΟΛΩΝΑΚΙ
ΕΜΠΑΣΣΥ NOVA ODEON
Πατρ. Ιωακείμ 5 & Ηροδότου, Κολωνάκι (ΜΕΤΡΟ Ευαγγελισμός), 2107215944.
Πεμ. - Τετ.: 18.00/ 20.15/ 22.30
ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ - ΝΕΑΠΟΛΗ
ΔΑΝΑΟΣ 1
Λ. Κηφισίας 109 (ΜΕΤΡΟ Πανόρμου), 2106922655.
Πεμ. - Τετ.: 18.20/ 20.30/ 22.40
Λ. ΠΑΤΗΣΙΩΝ
ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ
Πατησίων 77-79 & Λ. Αλεξάνδρας (ΜΕΤΡΟ Βικτώρια), 210-8219298 Τηλ. κρατ.-πωλήσ. 2106786000.
Πεμ. - Τετ.: 18.20/ 20.30/ 22.40
ΜΑΡΟΥΣΙ - ΚHΦΙΣΙΑ
ΑΣΤΕΡΙΑ
Κηφισίας 336 (Φ. Ερυθραίας), 210-6208521.
Πεμ. - Τετ.: 18.00/ 20.15/ 22.30
ΓΛΥΦΑΔΑ -ΒΑΡΚΙΖΑ - ΣΑΡΩΝΙΔΑ
ODEON ΓΛΥΦΑΔΑ 1
Ζέππου 14, Πλ. Ξενοφώντος, 2109650318 Τηλ. κρατ. 2106786000, 8011160000.
Πεμ. - Τετ.: 20.00/ 22.30. Σάβ., Κυρ. & 17.45
ΔΑΦΝΗ - ΑΡΓΥΡΟΥΠΟΛΗ
ΑΤΛΑΝΤΙΣ ΑΙΘΟΥΣΑ 1
Λ.Βουλιαγμένης 245, Δάφνη (ΜΕΤΡΟ Δάφνης), 210-9711511, 2109750936..
Πεμ. - Τετ.: 18.20/ 20.30/ 22.30
ODEON KOSMOPOLIS - ΜΑΡΟΥΣΙ
ODEON KOSMOPOLIS ΜΑΡΟΥΣΙ ΑΙΘΟΥΣΑ 7
Λεωφ.Κηφισίας 73, Αγ.Θωμάς, Μαρούσι (Κόμβος Αττικής Οδού), 8011160000Τηλ. Κρατ. 2106786000..
Πεμ. - Τετ.: 17.00/ 19.10/ 23.30. Πέμ.-Τρ. & 21.20. Σάβ., Κυρ. & 12.40/ 14.50
ODEON STARCITY - Λ. ΣΥΓΓΡΟΥ
ODEON STARCITY VODAFONE ΑΙΘΟΥΣΑ 7
Λεωφ.Συγγρου 111 & Λεοντίου, Ν.Κόσμος, 8011160000.
Πεμ. - Τετ.: 19.50/ 22.10/ 00.20
3/5
Σκηνοθεσία: Sam Taylor Wood
Σενάριο: Matt Greenhalgh, Julia Baird (memoir)
Παίζουν: Aaron Johnson, Kristin Scott Thomas, κ.ά.
Δες/Κρύψε το trailer
Στο Liverpool, από το 1955 ως το 1960, ο John περνάει από την επίβλεψη της θείας του και τον Tchaikovsky στο ράδιο, στην ανακάλυψη της πραγματικής του μάνας και του Chuck Berry, και τελικά στην ανεξαρτησία και το σχηματισμό της δικιάς του skiffle μπάντας, τους Quarrymen.
Τη μαλακία στην έρημο που θα περίμενες από γυναίκα που περνάει από τις καλλιτεχνιές στη σκηνοθεσία, η Sam Taylor Wood την έχει ήδη κάνει, και πολύ κυριολεκτικά, στο Destricted (2006), όμως στο Nowhere Boy (2009), παρά το θέμα, αντιστέκεται στον πειρασμό να περάσει στο άλλο αναμενόμενο, στο δράμα για κυριακάτικα απογεύματα, αποφεύγοντας μέχρι το τέλος τη σαπουνόπερα και κάθε είδους υπερβολή όσο και τη μουσική ή το όνομα καν των Beatles. Αναπόφευκτα βέβαια όλα παραμένουν ελέφαντες στο δωμάτιο, και με τόσο στριμωξίδι δεν απορείς που η ταινία πραγματικά αναπνέει στα.. Strawberry Fields, πίσω από τους θάμνους, πάνω σε λεωφορεία, σε παραθαλάσσιες pub και σε υπόγεια club, όπου η κοριτσίστικη και η ενήλικη εμπειρία από αγοράκια της σκηνοθέτριας συνθέτει σκηνές που σε πείθουν ότι και το New Moon (2009) να γύριζε θα του 'βαζες καναδυο αστεράκια. Από την άλλη, ο Matt Greenhalgh, σεναριογράφος του Control (2007), του αξιολογότερου μουσικού biopic της προηγούμενης δεκαετίας, ανατρέπει μάλλον αρνητικά τις προσδοκίες σου με το να μην αντιστέκεται στο να γράψει δεύτερο στη σειρά, και αυτή τη φορά (να το γράψει) με τον αέρα του ανθρώπου που δεν αμφισβητεί το πόσο ξέρει καλύτερα από τους άλλους. Έτσι η ιστορία, παρότι βασισμένη στις αναμνήσεις της ετεροθαλούς αδελφής του John Lennon, είναι τη περισσότερη ώρα μακριά ακόμα και από τη δικιά της εκδοχή της πραγματικότητας, δίνοντας μια (εκδοχή) που δε θέλει να συναντήσει πουθενά τη φανταστική και αντικρουόμενη εικόνα του κοινού για τον άνθρωπο πίσω από τον θρύλο, αλλά από την άλλη δεν είναι ολοκληρωμένη και έχει την υποχρέωση να δώσει και τελείες για να συνδέσεις με τη συνέχεια. Κάπως έτσι, η αφήγηση καταλήγει να εξετάζει ένα αρκετά απρόσωπο αλλά offbeat δράμα (τουλάχιστο για τα μέτρα του σήμερα όπου οι συγγενείς υιοθετούν πολύ λιγότερο από τους εντελώς ξένους) που κόβει ψιλοάτσαλα ότι δε μπορεί να.. ολοκληρώσει (σα τις αιμομικτικές γκάβλες) και ράβει αρκετές φορές το ίδιο αδέξια τη παρακαταθήκη της (πιο χαρακτηριστικά κάτι σκαθάρια), πράγμα που μπορεί να αφήσει τελικά ικανοποιημένη μόνο τη μερίδα του κοινού που περιμένει αφορμή να πετάξει τα κυλοτάκια της στην οθόνη.
Παρότι πάντως η Taylor Wood δε καταφέρνει να αποφύγει τις σεναριακές παγίδες με τον ίδιο υποδειγματικό τρόπο που κάνει πείραγμα όσες νότες μπορεί να χρησιμοποιήσει (χωρίς να πληρώνει άπειρα δικαιώματα για τα τραγούδια της πιο θρυλικής μπάντας του πλανήτη), και παρότι ο πρωταγωνιστής της ισορροπεί όσο και ο Greenhalgh ανάμεσα στην εικόνα και την ουσία (ή τη μίμηση και την απόδοση αν προτιμάς), η ταινία είναι τελικά αρκετά μαγνητική, αυθόρμητη και στιλιστικά υπερπροσεγμένα συμβατική και έμφυτα σοβαρή, όσο και οι χαρακτήρες της Anne-Marie Duff και της Kristin Scott Thomas αλλά και όλη η παράδοση της κουλτούρας της.
Τη μαλακία στην έρημο που θα περίμενες από γυναίκα που περνάει από τις καλλιτεχνιές στη σκηνοθεσία, η Sam Taylor Wood την έχει ήδη κάνει, και πολύ κυριολεκτικά, στο Destricted (2006), όμως στο Nowhere Boy (2009), παρά το θέμα, αντιστέκεται στον πειρασμό να περάσει στο άλλο αναμενόμενο, στο δράμα για κυριακάτικα απογεύματα, αποφεύγοντας μέχρι το τέλος τη σαπουνόπερα και κάθε είδους υπερβολή όσο και τη μουσική ή το όνομα καν των Beatles. Αναπόφευκτα βέβαια όλα παραμένουν ελέφαντες στο δωμάτιο, και με τόσο στριμωξίδι δεν απορείς που η ταινία πραγματικά αναπνέει στα.. Strawberry Fields, πίσω από τους θάμνους, πάνω σε λεωφορεία, σε παραθαλάσσιες pub και σε υπόγεια club, όπου η κοριτσίστικη και η ενήλικη εμπειρία από αγοράκια της σκηνοθέτριας συνθέτει σκηνές που σε πείθουν ότι και το New Moon (2009) να γύριζε θα του 'βαζες καναδυο αστεράκια. Από την άλλη, ο Matt Greenhalgh, σεναριογράφος του Control (2007), του αξιολογότερου μουσικού biopic της προηγούμενης δεκαετίας, ανατρέπει μάλλον αρνητικά τις προσδοκίες σου με το να μην αντιστέκεται στο να γράψει δεύτερο στη σειρά, και αυτή τη φορά (να το γράψει) με τον αέρα του ανθρώπου που δεν αμφισβητεί το πόσο ξέρει καλύτερα από τους άλλους. Έτσι η ιστορία, παρότι βασισμένη στις αναμνήσεις της ετεροθαλούς αδελφής του John Lennon, είναι τη περισσότερη ώρα μακριά ακόμα και από τη δικιά της εκδοχή της πραγματικότητας, δίνοντας μια (εκδοχή) που δε θέλει να συναντήσει πουθενά τη φανταστική και αντικρουόμενη εικόνα του κοινού για τον άνθρωπο πίσω από τον θρύλο, αλλά από την άλλη δεν είναι ολοκληρωμένη και έχει την υποχρέωση να δώσει και τελείες για να συνδέσεις με τη συνέχεια. Κάπως έτσι, η αφήγηση καταλήγει να εξετάζει ένα αρκετά απρόσωπο αλλά offbeat δράμα (τουλάχιστο για τα μέτρα του σήμερα όπου οι συγγενείς υιοθετούν πολύ λιγότερο από τους εντελώς ξένους) που κόβει ψιλοάτσαλα ότι δε μπορεί να.. ολοκληρώσει (σα τις αιμομικτικές γκάβλες) και ράβει αρκετές φορές το ίδιο αδέξια τη παρακαταθήκη της (πιο χαρακτηριστικά κάτι σκαθάρια), πράγμα που μπορεί να αφήσει τελικά ικανοποιημένη μόνο τη μερίδα του κοινού που περιμένει αφορμή να πετάξει τα κυλοτάκια της στην οθόνη.
Παρότι πάντως η Taylor Wood δε καταφέρνει να αποφύγει τις σεναριακές παγίδες με τον ίδιο υποδειγματικό τρόπο που κάνει πείραγμα όσες νότες μπορεί να χρησιμοποιήσει (χωρίς να πληρώνει άπειρα δικαιώματα για τα τραγούδια της πιο θρυλικής μπάντας του πλανήτη), και παρότι ο πρωταγωνιστής της ισορροπεί όσο και ο Greenhalgh ανάμεσα στην εικόνα και την ουσία (ή τη μίμηση και την απόδοση αν προτιμάς), η ταινία είναι τελικά αρκετά μαγνητική, αυθόρμητη και στιλιστικά υπερπροσεγμένα συμβατική και έμφυτα σοβαρή, όσο και οι χαρακτήρες της Anne-Marie Duff και της Kristin Scott Thomas αλλά και όλη η παράδοση της κουλτούρας της.
Δες/Κρύψε τις αίθουσες που ανοίγει
*Το πρόγραμμα αναδημοσιεύεται από το Αθηνόραμα και ισχύει για την πρώτη βδομάδα προβολής
ΚΕΝΤΡΟ - ΚΟΛΩΝΑΚΙ
ΕΜΠΑΣΣΥ NOVA ODEON
Πατρ. Ιωακείμ 5 & Ηροδότου, Κολωνάκι (ΜΕΤΡΟ Ευαγγελισμός), 2107215944.
Πεμ. - Τετ.: 18.00/ 20.15/ 22.30
ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ - ΝΕΑΠΟΛΗ
ΔΑΝΑΟΣ 1
Λ. Κηφισίας 109 (ΜΕΤΡΟ Πανόρμου), 2106922655.
Πεμ. - Τετ.: 18.20/ 20.30/ 22.40
Λ. ΠΑΤΗΣΙΩΝ
ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ
Πατησίων 77-79 & Λ. Αλεξάνδρας (ΜΕΤΡΟ Βικτώρια), 210-8219298 Τηλ. κρατ.-πωλήσ. 2106786000.
Πεμ. - Τετ.: 18.20/ 20.30/ 22.40
ΜΑΡΟΥΣΙ - ΚHΦΙΣΙΑ
ΑΣΤΕΡΙΑ
Κηφισίας 336 (Φ. Ερυθραίας), 210-6208521.
Πεμ. - Τετ.: 18.00/ 20.15/ 22.30
ΓΛΥΦΑΔΑ -ΒΑΡΚΙΖΑ - ΣΑΡΩΝΙΔΑ
ODEON ΓΛΥΦΑΔΑ 1
Ζέππου 14, Πλ. Ξενοφώντος, 2109650318 Τηλ. κρατ. 2106786000, 8011160000.
Πεμ. - Τετ.: 20.00/ 22.30. Σάβ., Κυρ. & 17.45
ΔΑΦΝΗ - ΑΡΓΥΡΟΥΠΟΛΗ
ΑΤΛΑΝΤΙΣ ΑΙΘΟΥΣΑ 1
Λ.Βουλιαγμένης 245, Δάφνη (ΜΕΤΡΟ Δάφνης), 210-9711511, 2109750936..
Πεμ. - Τετ.: 18.20/ 20.30/ 22.30
ODEON KOSMOPOLIS - ΜΑΡΟΥΣΙ
ODEON KOSMOPOLIS ΜΑΡΟΥΣΙ ΑΙΘΟΥΣΑ 7
Λεωφ.Κηφισίας 73, Αγ.Θωμάς, Μαρούσι (Κόμβος Αττικής Οδού), 8011160000Τηλ. Κρατ. 2106786000..
Πεμ. - Τετ.: 17.00/ 19.10/ 23.30. Πέμ.-Τρ. & 21.20. Σάβ., Κυρ. & 12.40/ 14.50
ODEON STARCITY - Λ. ΣΥΓΓΡΟΥ
ODEON STARCITY VODAFONE ΑΙΘΟΥΣΑ 7
Λεωφ.Συγγρου 111 & Λεοντίου, Ν.Κόσμος, 8011160000.
Πεμ. - Τετ.: 19.50/ 22.10/ 00.20