Άξεστο και σεξουαλικό περιεχόμενο από την αρχή μέχρι το τέλος, ξεγυμνώματα, ναρκωτικά, αλκοόλ, βρόμικη γλώσσα, ανεύθυνη συμπεριφορά και γενικός χαμός. Όλα με συμμετοχή ανηλίκων ευτυχώς.

Σε πόλη από πλαστικό, απομονωμένη από το νεκρό περιβάλλον της και στο έλεος επιχειρηματία συσκευασίας οξυγόνου, ο δωδεκάχρονος Ted θέλει να εκφράσει τον έρωτά του για την Audrey, το κορίτσι των ονείρων του, με τη σπανιότερη των πράξεων, φυτεύοντας δέντρο.

Τρεις μέρες, τρεις ιστορίες, τρεις νέες γυναίκες. Ιρίνα, Άννα, Βέρα. Εξόριστες στην πραγματικότητα, αναζητούν ένα όραμα ευτυχίας. Η Ιρίνα φεύγει στον Καναδά για να αλλάξει ζωή, η Άννα παντρεύεται τον έρωτα της, η Βέρα παίρνει το πτυχίο της.

Χρονικό της καταβαράθρωσης των κοινωνιών, απ’ τις αρχές του νεοφιλελευθερισμού μέχρι την επικράτηση της τραπεζοκρατίας.

Αφρικανή μετανάστρια φτάνει δια θαλάσσσης στην Ελλάδα, ψάχνοντας μια καλύτερη ζωή στην Ευρώπη της κρίσης, της κοινωνικής έκρηξης, της λαϊκής εξέγερσης και της γέννεσης των Αγανακτισμένων.

Τρεις από τις καλύτερες ελληνικές ταινίες της χρονιάς, δεν βγήκαν ποτέ στις αίθουσες της χώρας σε κανονική διανομή, σύμφωνα με την Ελληνική Ακαδημία Κινηματογράφου, που ανακοίνωσε σήμερα τις υποψηφιότητες για τα ετήσια βραβεία της, αναδεικνύοντας τον Άδικο Κόσμο (2011) του Φίλιππου Τσίτου και το Γάλα (2011) του Γιώργου Σιούγα ως απόλυτα φαβορί, με υποψηφιότητες σε 11 απ’ τις 14 συνολικά κατηγορίες μεγάλου μήκους ταινιών μυθοπλασίας του θεσμού.

Τη μέρα εορτασμού της ανεξαρτησίας των Αμερικάνικων Πολιτειών, στις 4 Ιουλίου, κατά πάσα πιθανότητα σαν αφορμή για να γιορτάσεις κι εσύ την ανεξαρτησία της από τον Russel Brand, θα κυκλοφορήσει το ντοκιμαντέρ της Katy Perry Part of Me (2012) όπως ανακοίνωσε σήμερα (τα ξημερώματα ακριβέστερα) η Insurge Pictures, δίνοντας παράλληλα στη διαδιχτυακή δημοσιότητα και το σχετικό τρέιλερ.

Ευχαρίστησε ως χορεύτρια το Glee ή το Mamma Mia! (2008) ή και τα δυο για μέγιστη απόλαυση, πάντως σε κάθε περίπτωση το τζούκμποξ μιούζικαλ, το απαύγασμα των τεχνών, επιστρέφει μπλοκμπαστερικά αυτό το καλοκαίρι στις αίθουσες, με το Rock of Ages (2012) τη ταινία που φαίνεται να φιλοδοξεί να κάνει το This Is Spinal Tap (1984) να μοιάζει Woodstock (1970) και Gimme Shelter (1970) μαζί, και βάλε. Στη πραγματικότητα το φιλμ έχει φιλοδοξίες μεγαλύτερες και από τις προφανείς, είναι ένα από τα ελαχιστότατα καλοκαιρινά στοιχήματα της Warner δίπλα στο Dark Knight Rises (2012), μόνη άλλη παρουσία στον κατάλογο του στούντιο είναι το Dark Shadows (2012) του Tim Burton, και τρέιλερ του Rock συνόδευαν τόσο τον δεύτερο Sherlock Holmes το χειμώνα, όσο και τους δεύτερους Τιτάνες το περασμένο σαββατοκύριακο στις αίθουσες.

Στριμωγμένη ανάμεσα στον Amazing Spider-Man (2012) και το Dark Knight Rises (2012) ανοίγει τον Ιούλιο στην Αμερική η πρώτη ζωντανής δράσης σκηνοθετική δουλειά του Seth McFarlane, με πρωταγωνιστή έναν πιο οικογενειακό φυσικά υπερήρωα, τον Ted, χνουδωτό αρκούδο που απλά μαστουρώνει ατελείωτα, γκομενίζει αισχρά, και ξορκίζει σκυλοβρίζοντας τις βροντές που τρομοκρατούν τον Mark Wahlberg.

Ιστορικό ρεκόρ ταλεντάρας έκανε τη Κυριακή ο Adam Sandler που μάζεψε όλα ανεξαιρέτως τα Χρυσά Βατόμουρα για το 2011, με το Jack and Jill (2011) ειδικά να γίνεται για πάντα πλέον ο Τιτανικός (1997) των τενεκεδένιων βραβείων, όπως πρόλαβε να παρατηρήσει από χτες η Daily Mail.

Το σενάριο της ταινίας του Verhoeven στην πόλη του Minority Report (2002) φαίνεται πως πήρε κι έβαλε ο Len Wiseman, σ’ ετούτο το remake της εικονικής ταινίας του 1990, που προσπάθησε η παραγωγή να πλασάρει περισσότερο ως καινούρια μεταφορά του διηγήματος του Philip K Dick, η οποία απλά θα τύγχανε να έχει το ίδιο όνομα με την προηγούμενη φορά που είδες στην οθόνη το We’ll Remember it For You Wholesale.

Αν το μόνο που έχεις καταλάβει από τη Ναυμαχία (2012) είναι ότι θα κάνει τους (ανύπαρκτου σεναρίου) δεύτερους Τρανσφόρμερς να μοιάζουνε δωδεκάτομο μυθιστόρημα στιλ Πολέμου και Ειρήνης, τότε καλωσήρθες στο κλαμπ του δείκτη νοημοσύνης μηδέν+, από τη στιγμή και δώθε που ανακοινώθηκε η "μεταφορά" του επιτραπέζιου παιχνιδιού της Hasbro, το μόνο που επιβεβαιώνεται είναι η λογική του εμπαιγμού του κοινού. Αυτή η λογική βέβαια υποδηλώνει πως το Χόλιγουντ απευθύνεται μεν σε ηλίθιους όμως οι άνθρωποί του δεν είναι απαραίτητα, όπως λέει συνέχεια τελευταία και ο σκηνοθέτης του ναυματουργήματος Peter Berg, και σε αυτή τη λογική της λογικής εντάσσεται και το πρόσφατο προωθητικό featurette της Universal με διασπορά βολής 180 μοιρών.

Δέκα χρόνια πριν, ο Chris Butler είχε την ιδέα να κάνει μια ταινία με ζόμπι για παιδιά, που να 'χει μέσα και τη γιαγιά του, και μιας και από τότε κανένας, ούτε καν η Stephenie Meyer, δεν ενδιαφέρθηκε για τη γιαγιά του, αυτή η ιδέα είναι και η κεντρική του ParaNorman (2012), του νέου έργου της Laika, του στούντιο που ξεκίνησε με το Coraline (2009) τη κινηματογραφική του παραγωγή. Η Laika είναι βέβαια στούντιο σταματημένης κίνησης (stop motion animation όπως τη λέγανε οι αρχαίοι μας πρόγονοι), πράγμα που δε μπορούσες και ακριβώς να διακρίνεις στην αμερικάνικη και πιθανά αγχωμένη να προβάλλει ποιότητα (διάβαζε 3D χάντρες) στον μέσο Αμερικάνο προώθηση, και πράγμα που ήρθε να αποκαταστήσει το πιο ωμό διεθνές τρέιλερ της Universal που προβάλλεται από χτες αποκλειστικά στο Yahoo! Movies UK.

Τρανότερος εκπρόσωπος ενός μεγάλου κοινωνικού ζητήματος που απασχολεί μόνιμα το Sundance, του ταξιδιού στο χρόνο, ήτανε φέτος το Safety Not Guaranteed (2012), ένα φιλμ που μάζεψε και βραβείο σεναρίου εκτός από χιόνια στη Utah, και ταξίδεψε στη συνέχεια, πρόσφατα, στο SXSW όπου αναδείχτηκε ανεπίσημα το πιο αστείο της διοργάνωσης. Το φιλμ το αγόρασε αρκετά νωρίς για αμερικάνικη διανομή η Film District, ξοδεύοντας φημολογούμενα κοντά στο ένα εκατομμύριο δολάρια για τα δικαιώματα, και θα βγει στις εκεί αίθουσες από τον Ιούνιο, με το τρέιλέρ του να κυκλοφορεί από χτες διαδιχτυακά.

Γάλλος αριστοκράτης που έχασε τον έλεγχο του σώματός του σε αλεξιπτωτιστικό ατύχημα και τη γυναίκα του από αρρώστια, προσλαμβάνει ανειδίκευτο άνεργο και όχι ακριβώς πρόθυμο Σενεγαλέζο για να τον φροντίζει.

Το γνωστό αρχαίο sequel του μύθου του Περσέα, εξολοθρευτή του Κράκεν, που κατεβαίνει στον λαβύρινθο των Ταρτάρων και σκοτώνει τον Μινώταυρο για να σώσει τον Δια και τον Ποσειδώνα απ’ τον Άδη και τον Άρη πριν απελευθερώσουν τον Κρόνο.

Εμπρεπώς 13 χρόνια μετά το American Pie (1999) η παρέα των τότε γυμνασιόπαιδων κάνει reunion από την ερχόμενη βδομάδα στις αμερικάνικες αίθουσες για να αποφασίσει ποιος έχει σειρά να πάρει τη μάνα του Stifler, και έτσι η Universal κορυφώνει τη σχετική χαλαρή προωθητική καμπάνια της από χτες με κοκκινοκόρδελο trailer που ξεκίνησε τις προβολές του στα διαδίχτυα από το Metacafe.

Ένα μεταφυσικό θρίλερ γυρισμένο στην Ελλάδα, με Έλληνες ηθοποιούς, Έλληνα σκηνοθέτη και ελληνικό ιστορικό ενδιαφέρον, αλλά χωρίς δραχμή από ελληνικό κεφάλαιο, χωρίς ελληνική εταιρεία παραγωγής, και χωρίς στήριξη απ’ τους συνήθεις διαύλους χρηματοδότησης της τοπικής κινηματογραφικής σκηνής, να σιγοντάρει τις προοπτικές αυτής της κατά τα άλλα διεθνούς, βρετανικής και πολωνικής συμπαραγωγής. Πώς σου ακούγεται αυτό; Και πού να δεις πώς θα την ακούσεις αφού δεις το promo reel, που έκανε το Σαββατοκύριακο την εμφάνισή του σε πριβέ link του youtube απ’ τη φεϊσμπουκική σελίδα της παραγωγής, την οποία υπογράφει η Melancholy Star του Κώστα Κουτσολιώτα, σκηνοθέτη, σεναριογράφου, και ανθρώπου πασπαρτού της ταινίας, που έχει εξασφαλίσει έξοδο στις αίθουσες στα εξωτερικά, αλλά δεν έχει ακόμη γοητεύσει αυτί της ντόπιας διανομής.

Το ανακαινισμένο διαμέρισμα της Μαργαρίτας προμηνύει μια νέα αρχή. Το παρελθόν, δίνει τη θέση του σε ένα λευκό, κομψό παρόν, όπως η ίδια φαντάζεται πως πρέπει να είναι η ζωή. Κι όμως θα αναζητήσει στη Βόρεια Ελλάδα τον απρόσιτο πρώην εραστή της.

Στην ετήσια επέτειο του πνιξίματος της επανάστασης, κάθε μια από τις 12 επαναστατημένες περιφέρειες πρέπει να προσφέρει στην πρωτεύουσα έναν νέο και μια νέα σε εθνικής εμβέλειας τηλεπαιχνίδι αλληλομακελέματος.