Η Paz de la Huerta γυμνή (έκπληξη!)
Μοντέλα, ηθοποιός, φιλόδοξη σκηνοθέτρια, ερασιτέχνισσα σεναριογράφος, πρωτάρα ζωγράφος, περιστασιακή στριπτιτζού, 24χρονη, παλιά πρώην του Jack Nicholson, παλιότερη συμμαθήτρια της Alexis Dziena, το It girl της Tribeca, η Paz de la Huerta, καταλαβαίνεις ότι ειδικεύεται σε ρόλους χωρίς λόγια και χωρίς ρούχα ακόμα κι αν δεν έχεις δει ας πούμε το Anamorph (2007) του Henry Miller όπου αυτή ήταν και κυριολεκτικά η περιγραφή της συμμετοχής της. Η τσούλα των faux hippies στο Tripper (2006), η λεσβία του τρίου στο Guitar (2008), η πιο σεξομανής των σεξομανών στο Choke (2008), έχει γράψει στο βιογραφικό της και ταινίες με δυο λέξεις στον τίτλο που μόνες τους είναι περισσότερες από όλες της γαμοσυλλογής της Paz Vega και, κρίνοντας από τις απανωτές γυμνές φωτογραφίσεις της τελευταία, ετοιμάζεται για.. μεγάλα πράγματα φέτος, με αρχή το Limits of Control (2009) του Jim Jarmusch που είχε κάνει υπέρλαμπρη λολίτα και τη Dziena αν θυμάσαι, και συνέχεια το Enter the Void (2009) του Gaspar Noé που ειδικεύεται στα πισωκολλητά όπως ξέρεις. Οι φωτογραφίες από το γαλλικό Playboy του Φεβρουαρίου έσκασαν μύτη επιτέλους online αυτή τη βδομάδα, ενώ νωρίτερα εμφανίστηκαν οι πιο μεγάλες γενικά για το Purple Magazine Άνοιξης/Καλοκαιριού.
Previously on Movies for the Masses: Η Kate Winslet στήνει κώλο για βραβεία
Grace (2009): SFF-rated closing trailer
Δες/Κρύψε το SXSW teaser
To 4o και ολοένα και μεγαλύτερο SFF-rated κλείνει απόψε, παραδίδοντας και τα βραβεία του, με επαναληπτική προβολή του headliner του, του Grace (2009), μια ιστορία απέθαντης μητρικής αγάπης, που ξεκίνησε από το AFM, προκάλεσε κάποιες λιποθυμίες στο Sundance, και παίζει αυτές τις μέρες παράλληλα και στο ολοένα και πιο tech-indie (και πολυ-tweetered φυσικά) SXSW, όπως μπορείς να δεις και στο σχετικό teaser από το Fangoria που συνεχίζει τη παράδοση της παραγωγής να κόβει πρόμο κλιπάκια για κάθε event, από το πρώτο της κιόλας. Ο Αλέκος Παπαδόπουλος, υπεύθυνος του φεστιβάλ, βρήκε τελικά χρόνο ανάμεσα στο να υποδέχεται τους καλεσμένους του κάθε μέρα και να κάνει απολογισμό με τη λήξη της, και γεμίζει το μπιμπερό σου:
Αυτό που δεν καταλάβαινα αρχικά είναι γιατί ο πρωτοεμφανιζόμενος σκηνοθέτης Paul Solet ονόμασε την ταινία του Grace --ένας ουδέτερος και νερόβραστος τίτλος που στην καλύτερη περίπτωση τον προσπερνάς και στην χειρότερη σε φρενάρει. Μετά την ταινία, έχω την επίσημη και την ανεπίσημη εξήγηση: η επίσημη εξήγηση λέει ότι ο τίτλος δεν έπρεπε να προδιαθέτει τον θεατή γι αυτό που θα δει αλλά και, αφού το δει, να αποκτήσει μια σαρδόνια χροιά. Η ανεπίσημη λέει ότι ο Solet προσπάθησε μια και καλή να καταστρέψει στα μυαλά όσων Aγγλοσαξώνων δουν την ταινία όλες τις θετικές, ανακουφιστικές και εξιλεωτικές αποχρώσεις έχει η λέξη "Grace" στα Αγγλικά. Όπως προσπαθεί να καταστρέψει και κάθε γλυκό και τρυφερό συνειρμό που μπορεί να υπάρχει σε σχέση με την εικόνα μιας θηλάζουσας μάνας και την δοξολογούμενη σχέση μητέρας-βρέφους.
Αν η ταινία αυτή κυκλοφορήσει ευρύτερα, θα χαρακτηριστεί σφόδρα μισογύνικη, χολή ενός ανθρώπου που δεν αντέχει άλλο να καταδυναστεύεται από τη μάνα του και τη γυναίκα του. Όχι γιατί μας δείχνει τίποτε νταβραντισμένους αρσενικούς να ρυθμίζουν τα του κόσμου (είπαμε μισογύνικη, όχι φαλλοκρατική), αλλά επειδή κάνει ακριβώς το αντίθετο: αν θέλετε να γίνετε καλόγερος, δείτε την εναρκτήρια ερωτική σκηνή. Αν θέλετε να νιώσετε γλοιώδες σκουλήκι δείτε τον ηθοποιό που ο Solet έχει διαλέξει για να παίξει τον σύζυγο της ηρωίδας. Αν θέλετε να μισήσετε το γυναικείο στήθος δείτε τι κάνει η μάνα της ηρωίδας με αυτό. Οι λεσβιακές σχέσεις είναι παρούσες (χωρίς σεξ, αλλά ποιος το χρειάζεται;), και ρυθμίζουν όλα τα ουσιαστικά θέματα στις προσωπικές σχέσεις των ανθρώπων. Αυτά για τους άνδρες. Οι γυναίκες, μάλλον θα διαμαρτυρηθούν.
...Γι αυτό και εκτός από την επίσημη και την ανεπίσημη, υπάρχει και η αληθινή εξήγηση για τον τίτλο της ταινίας: ο Solet είναι με το μωρό Grace. Η Grace (καθόλου τυχαίο ότι είναι και αυτή θηλυκό), είναι ο άγγελος-εκδικητής του, το πλάσμα που θα πάρει εκδίκηση για λογαριασμό του. Και την παίρνει με έναν ανατριχιαστικά κομψό κινηματογραφικό τρόπο.
Previously on Movies for the Masses: Drag me to Hell (2009): Get-out-of-hell card trailer
Απόψε στις 20:15 στο ΜΙΚΡΟΚΟΣΜΟΣ PRINCE FILMCENTER
Drag me to Hell (2009): Get-out-of-hell card trailer
Την ώρα που τα παιδάκια κι οι συνοδοί τους θα είναι ασφαλείς, κλεισμένοι στις αίθουσες του πολύχρωμου Up (2009) στις 29 του Μάη, τα βαριεστημένα μεγαλύτερα αδέρφια πιθανότατα θα γεμίζουν τις δίπλα καρέκλες για την μεγάλη, πολυαναμενόμενη επιστροφή του Sam Raimi στο είδος που τον δημιούργησε και με το οποίο έχτισε το geek God status που κατασπατάλησε αρκετά αργότερα με μια χούφτα παπαρίτσες απ’ την Ghost House Pictures του (The Grudge (2004), The Messengers (2006) κλπ) και το πιο φρικαλέο κλείσιμο της πιο πετυχημένης (μέχρι τότε) τριλογίας μεταφοράς κόμικ ήρωα.
Αν και μετά το μακελάρισμα του Spider Man 3 (2007), το «σκηνοθέτης του Spider Man» στα credits είναι αρκετό από μόνο του για να προκαλέσει τρόμο, το μεγαλύτερο spook factor του πρώτου trailer (που βγήκε προχθές, στο Yahoo!) της επιστροφής του Raimi στον τρόμο με το Drag me to Hell (2009), είναι ότι ο #23 ισχυρότερος άνθρωπος του Hollywood για το Premiere του 2006, μοιράζεται το credit σεναρίου με τον αδερφό του, Ivan, συνυπεύθυνότητα που έχουν μοιραστεί δυο φορές στο παρελθόν: για το αδιαμφισβήτης εισπρακτικής αποτυχίας και τουλάχιστον αμφισβητήσιμης επιτυχίας σε όλους τους άλλους τομείς, Army of Darkness (1992) και δεκαπέντε χρόνια αργότερα για το αδιαμφισβήτης εισπρακτικής επιτυχίας κι αδιαμφισβήτης μαλακίας σε όλα τα άλλα, Spider Man 3 (2007). Το σενάριο του Drag me to Hell, το είχαν γράψει, λέει, αμέσως μετά το Army of Darkness και το είχαν βάλει στο ψυγείο γιατί ο Raimi είχε βαρεθεί να του σκάνε στη μάπα τα ματωμένα έπη του, προφανώς, αλλά είπε να το ξαναπιάσει για να καθαρίσει το μυαλό του, όσο άφηναν το high των fans του αραχνάνθρωπου να λασκάρει.
Προς μεγάλη απογοήτευση των fans του ίδιου βέβαια, που περίμεναν πως και πως ένα Evil Dead 4 (ή Army of Darkness II) που τους έχει επίσης υποσχεθεί εδώ και χρόνια και φιγουράριζε στο IMDB με ελπίδες εξόδου μέσα στο 2009. Μπορείς να υποθέσεις ότι ο Raimi άφησε τον Ash στην άκρη για να δει πρώτα αν έχει ακόμα τον τρόμο μέσα του (βέβαια, οι τακτικές δηλώσεις του Bruce Campbell, ότι η επιστροφή στην τριλογία δεν είναι καθόλου καλή ιδέα, δεν βοήθησαν κανέναν) κι όταν ξεκίνησε γυρίσματα χωρίς την Ellen Page που ήταν κλεισμένη στον πρωταγωνιστικό ρόλο, αλλά με την Alison Lohman στη θέση της, που σου τη θυμίζει υπερβολικά, κανείς δεν ασχολήθηκε ιδιαίτερα και οι αναφορές στην παραγωγή ήταν μικρές, σπάνιες κι ελεγχόμενες, μ’ ένα πνεύμα ομόνοιας κι ηρεμίας να μεταφράζεται ως ησυχία ευτυχίας. Το αληθινό buzz ξεκίνησε προς το τέλος του Γενάρη, με test screenings για ηγέτες των fan boys, που έτρεξαν να φύγουν απ’ την αίθουσα για να χύσουν τον ενθουσιασμό τους στα πληκτρολόγια και να μουσκέψουν τα δίκτυα με ατάκες του στυλ «προορισμένο για άμεσο status κλασικού» και «ο Raimi το έχει ακόμα», ενθουσιασμός που κόπηκε λίγο όταν έμαθαν πως παράλληλα με την R-rated κόπια εργασίας που τους πρόβαλαν, έπαιζε και μια για PG-13. Τώρα, όλοι περιμένουν το SXSW, όπου θα κάνει πρεμιέρα άλλη μια, πιο προχωρημένη κόπια, πάλι εργασίας, μπας και καταλάβουν τί ακριβώς θα βγει τελικά στις αίθουσες, από την ιστορία μιας τραπεζικής υπαλλήλου, η οποία αρνείται ανανέωση δανείου σε τρελαμένη τσιγγάνα και μπλέκει με δαίμονα που έχει σκοπό να τη βασανίσει για τρεις μέρες πριν την τραβήξει στην κόλαση να καεί, όπως αξίζει γενικότερα, σε τραπεζοϋπαλλήλους που αρνούνται ανανεώσεις δανείων και ξεσπιτώνουν κόσμο.
Κατά τα άλλα, είναι ένα θέμα αν το Drag me to Hell θα καταφέρει να ξαναφέρει λίγη αξιοπιστία στην Ghost House Pictures που ετοιμάζεται να ξαναχτυπήσει με remakes δύο ευρωπαϊκών ταινιών ηλικίας μερικών δεκαετιών, αλλά σίγουρα θα ζωντανέψει ορέξεις για την επιστροφή του Evil Dead, που για την ώρα φαίνεται να προορίζεται για reboot via prequel, όπως λέει η μόδα.
Αν και μετά το μακελάρισμα του Spider Man 3 (2007), το «σκηνοθέτης του Spider Man» στα credits είναι αρκετό από μόνο του για να προκαλέσει τρόμο, το μεγαλύτερο spook factor του πρώτου trailer (που βγήκε προχθές, στο Yahoo!) της επιστροφής του Raimi στον τρόμο με το Drag me to Hell (2009), είναι ότι ο #23 ισχυρότερος άνθρωπος του Hollywood για το Premiere του 2006, μοιράζεται το credit σεναρίου με τον αδερφό του, Ivan, συνυπεύθυνότητα που έχουν μοιραστεί δυο φορές στο παρελθόν: για το αδιαμφισβήτης εισπρακτικής αποτυχίας και τουλάχιστον αμφισβητήσιμης επιτυχίας σε όλους τους άλλους τομείς, Army of Darkness (1992) και δεκαπέντε χρόνια αργότερα για το αδιαμφισβήτης εισπρακτικής επιτυχίας κι αδιαμφισβήτης μαλακίας σε όλα τα άλλα, Spider Man 3 (2007). Το σενάριο του Drag me to Hell, το είχαν γράψει, λέει, αμέσως μετά το Army of Darkness και το είχαν βάλει στο ψυγείο γιατί ο Raimi είχε βαρεθεί να του σκάνε στη μάπα τα ματωμένα έπη του, προφανώς, αλλά είπε να το ξαναπιάσει για να καθαρίσει το μυαλό του, όσο άφηναν το high των fans του αραχνάνθρωπου να λασκάρει.
Προς μεγάλη απογοήτευση των fans του ίδιου βέβαια, που περίμεναν πως και πως ένα Evil Dead 4 (ή Army of Darkness II) που τους έχει επίσης υποσχεθεί εδώ και χρόνια και φιγουράριζε στο IMDB με ελπίδες εξόδου μέσα στο 2009. Μπορείς να υποθέσεις ότι ο Raimi άφησε τον Ash στην άκρη για να δει πρώτα αν έχει ακόμα τον τρόμο μέσα του (βέβαια, οι τακτικές δηλώσεις του Bruce Campbell, ότι η επιστροφή στην τριλογία δεν είναι καθόλου καλή ιδέα, δεν βοήθησαν κανέναν) κι όταν ξεκίνησε γυρίσματα χωρίς την Ellen Page που ήταν κλεισμένη στον πρωταγωνιστικό ρόλο, αλλά με την Alison Lohman στη θέση της, που σου τη θυμίζει υπερβολικά, κανείς δεν ασχολήθηκε ιδιαίτερα και οι αναφορές στην παραγωγή ήταν μικρές, σπάνιες κι ελεγχόμενες, μ’ ένα πνεύμα ομόνοιας κι ηρεμίας να μεταφράζεται ως ησυχία ευτυχίας. Το αληθινό buzz ξεκίνησε προς το τέλος του Γενάρη, με test screenings για ηγέτες των fan boys, που έτρεξαν να φύγουν απ’ την αίθουσα για να χύσουν τον ενθουσιασμό τους στα πληκτρολόγια και να μουσκέψουν τα δίκτυα με ατάκες του στυλ «προορισμένο για άμεσο status κλασικού» και «ο Raimi το έχει ακόμα», ενθουσιασμός που κόπηκε λίγο όταν έμαθαν πως παράλληλα με την R-rated κόπια εργασίας που τους πρόβαλαν, έπαιζε και μια για PG-13. Τώρα, όλοι περιμένουν το SXSW, όπου θα κάνει πρεμιέρα άλλη μια, πιο προχωρημένη κόπια, πάλι εργασίας, μπας και καταλάβουν τί ακριβώς θα βγει τελικά στις αίθουσες, από την ιστορία μιας τραπεζικής υπαλλήλου, η οποία αρνείται ανανέωση δανείου σε τρελαμένη τσιγγάνα και μπλέκει με δαίμονα που έχει σκοπό να τη βασανίσει για τρεις μέρες πριν την τραβήξει στην κόλαση να καεί, όπως αξίζει γενικότερα, σε τραπεζοϋπαλλήλους που αρνούνται ανανεώσεις δανείων και ξεσπιτώνουν κόσμο.
Κατά τα άλλα, είναι ένα θέμα αν το Drag me to Hell θα καταφέρει να ξαναφέρει λίγη αξιοπιστία στην Ghost House Pictures που ετοιμάζεται να ξαναχτυπήσει με remakes δύο ευρωπαϊκών ταινιών ηλικίας μερικών δεκαετιών, αλλά σίγουρα θα ζωντανέψει ορέξεις για την επιστροφή του Evil Dead, που για την ώρα φαίνεται να προορίζεται για reboot via prequel, όπως λέει η μόδα.
Previously on Movies for the Masses: In the Loop (2009): Ραδιούργο trailer
In the Loop (2009): Ραδιούργο trailer
Από τις ναυαρχίδες της φετινής βρετανικής απόβασης στο Sundance, το In the Loop (2009) γνώρισε back home υποδοχή αποθεωτικότερη κι από αυτή που παρουσιάζουν τα αμέτρητα αστεράκια στην αφίσα του, και το trailer του, με κομμένα τα brilliant γαμοσταυρίδια, κρύβει με τον ίδιο.. εντυπωσιακό τρόπο, το πιο πρόσφατο αστραφτερό εξαγώγιμο προϊόν μιας χώρας με παράδοση στην εξαγωγή ευφυέστατης πολιτικής σάτιρας.
Το φιλμ βασίζεται στο BAFTA-βραβευμένο The Thick of It του Armando Iannucci που το μεταφέρει ο ίδιος κάνοντας με επιτυχία το λίγο πολύ τεράστιο άλμα από τη μικρή στη μεγάλη οθόνη. Το trailer κυκλοφόρησε μέσω της έξοχης προώθησης με download links, οπότε το credit που περισσεύει πάει στο φίλο μας τον Todd Brown του Twitch. Η παράγραφος θα αυτοκαταστραφεί αν πετύχω τον Dark Tyler με χρόνο να σχολιάσει εκτενέστερα ή αν πετύχω μόνο του τον χρόνο πουθενά.
Το φιλμ βασίζεται στο BAFTA-βραβευμένο The Thick of It του Armando Iannucci που το μεταφέρει ο ίδιος κάνοντας με επιτυχία το λίγο πολύ τεράστιο άλμα από τη μικρή στη μεγάλη οθόνη. Το trailer κυκλοφόρησε μέσω της έξοχης προώθησης με download links, οπότε το credit που περισσεύει πάει στο φίλο μας τον Todd Brown του Twitch. Η παράγραφος θα αυτοκαταστραφεί αν πετύχω τον Dark Tyler με χρόνο να σχολιάσει εκτενέστερα ή αν πετύχω μόνο του τον χρόνο πουθενά.
Previously on Movies for the Masses: Up (2009): Απογειωτικό trailer
20 διπλές προσκλήσεις να αφήσεις το κακό να μπει
Δες/Κρύψε το trailerΗ Seven Films σας προσκαλεί στην avant première του ρομαντικού θρίλερ τρόμου Άσε το Κακό να Μπει. Τη Δευτέρα 16 Μαρτίου στις 9 το βράδυ στην ΑΝΔΟΡΑ, Σεβαστουπόλεως 117.
(Αν το κλικ δε σου δουλεύει στείλε απλά e-mail: moviesforthemasses@gmail.com)
Two Lovers (2008)
Δυο Έρωτες
Σκηνοθεσία: James Gray
Σενάριο: James Gray, Ric Menello
Παίζουν: Joaquin Phoenix, Gwyneth Paltrow, Vinessa Shaw
Δες/Κρύψε το trailer
Δες/Κρύψε τις αίθουσες που ανοίγει
ΚΕΝΤΡΟ - ΚΟΛΩΝΑΚΙ - ΕΞΑΡΧΕΙΑ
ΕΜΠΑΣΣΥ NOVA ODEON
Πατρ. Ιωακείμ 5 & Ηροδότου, Κολωνάκι (ΜΕΤΡΟ Ευαγγελισμός), 2107215944.
Πεμ. - Τετ.: 17.30/ 20.00/ 22.30
ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ - ΝΕΑΠΟΛΗ
ΔΑΝΑΟΣ 1
Λ. Κηφισίας 109 (ΜΕΤΡΟ Πανόρμου), 2106922655.
Πεμ. - Τετ.: 18.00/ 20.20/ 22.40. Δευτ. 17.30/ 23.00
Λ. ΠΑΤΗΣΙΩΝ
ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ
Πατησίων 77-79 & Λ. Αλεξάνδρας (ΜΕΤΡΟ Βικτώρια), 210-8219298 Τηλ. κρατ.-πωλήσ. 2106786000.
Πεμ. - Τετ.: 18.15/ 20.30/ 22.45
ΜΑΡΟΥΣΙ - ΚHΦΙΣΙΑ
ΑΣΤΕΡΙΑ
Κηφισίας 336 (Φ. Ερυθραίας), 210-6208521.
Πεμ. - Τετ.: 18.00/ 20.15/ 22.30
VILLAGE PARK ΡΕΝΤΗ
VILLAGE PARK ΡΕΝΤΗ ΑΙΘΟΥΣΑ 16
Πέτρου Ράλλη & Θηβών, Άγιος Ιωάννης Ρέντη, 2108108080.
Πεμ. - Τετ.: 15.15/ 17.30/ 19.45/ 22.00/ 00.15. Σάβ., Κυρ. & 12.45
ΓΛΥΦΑΔΑ - ΒΑΡΚΙΖΑ
ΓΛΥΦΑΔΑ 1
Ζέππου 14, Πλ. Ξενοφώντος, 2109650318 Τηλ. κρατ. 2106786000, 8011160000.
Πεμ. - Τετ.: 18.40/ 20.50/ 23.00
STER CINEMAS ΑΓ. ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ
STER CINEMAS ΑΓ. ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΑΙΘΟΥΣΑ 1
Αχαρνών 373-375. (ΗΣΑΠ Αγ. Ελευθέριος), 2102371000. Τηλ. κρατ. 2102371000, 8018017837.
Πεμ. - Τετ.: 19.40/ 21.50/ 00.00
ΔΑΦΝΗ - ΑΡΓΥΡΟΥΠΟΛΗ
ΑΤΛΑΝΤΙΣ ΑΙΘΟΥΣΑ 1
Λ.Βουλιαγμένης 245, Δάφνη (ΜΕΤΡΟ Δάφνης), 210-9711511, 2109750936..
Πεμ. - Τετ.: 18.00/ 20.20/ 22.40
ODEON KOSMOPOLIS - ΜΑΡΟΥΣΙ
ODEON KOSMOPOLIS ΜΑΡΟΥΣΙ ΑΙΘΟΥΣΑ 6
Λεωφ.Κηφισίας 73, Αγ.Θωμάς, Μαρούσι (Κόμβος Αττικής Οδού), 8011160000.
Πεμ. - Τετ.: 19.20/ 21.40/ 00.00. Σάβ., Κυρ. & 12.10/ 14.40. Δευτ. 00.00
VILLAGE 15 CINEMAS @ THE MALL
VILLAGE 15 CINEMAS @ THE MALL ΑΙΘΟΥΣΑ 1
Aνδρέα Παπανδρέου (παραπλεύρως Αττικής Οδού) ΗΣΑΠ Νερατζιώτισσα, Μαρούσι, 2106104100.
Πεμ. - Τετ.: 19.30/ 21.45/ 00.00
ODEON STARCITY - Λ. ΣΥΓΓΡΟΥ
ODEON STARCITY ΑΙΘΟΥΣΑ 10
Λεωφ.Συγγρου 111 & Λεοντίου, Ν.Κόσμος, 8011160000.
Πεμ. - Τετ.: 17.15/ 19.30/ 21.50/ 00.10. Σάβ., Κυρ. & 12.30/ 14.50
VILLAGE 9 CINEMAS @ FALIRO
VILLAGE 9 CINEMAS @ FALIRO ΑΙΘΟΥΣΑ 3 CINEMA EUROPA
Παλαιά Λεωφ.Ποσειδώνος 1 & Μωραϊτίνη 3, Δέλτα Π.Φαλήρου, 2108108080.
Πεμ. - Τετ.: 19.40/ 22.00/ 00.20. Πέμ., Παρ. & Δευτ. - Τετ. & 15.00/ 17.20
3.5/5Σκηνοθεσία: James Gray
Σενάριο: James Gray, Ric Menello
Παίζουν: Joaquin Phoenix, Gwyneth Paltrow, Vinessa Shaw
Δες/Κρύψε το trailer
Τριαντάρης βουτάει στο Κόλπο του Brooklyn σα τελευταία πράξη του χωρισμού με την αρραβωνιαστικιά του, κι από κει πάει κυματιστά καλύτερα όσο γνωρίζει αγχωμένα μια ξανθιά αχόρταγη γειτόνισσα και του γνωρίζουν με το ζόρι μια θεά προικισμένη εβραιοπούλα.
Ο James Gray φέρνει, με τους Δυο Έρωτες (2008), στο εντελώς ευθύ ρομαντικό δράμα την ίδια χαρντκορίλα με την οποία αντιμετώπισε το αστυνομικό (δράμα) μέχρι τώρα, και τα αποτελέσματα θα είχες πολύ καιρό να τα δεις ακόμα και αν το είδος δεν είχε εξαφανιστεί εδώ και χρόνια. Η καταγραφή του παραμικρού διαφορετικού τόνου στην ανθρώπινη συμπεριφορά, ουσιαστικά και ο πρωταγωνιστής και η ιστορία, επιστρέφει φυσικά, όπως και οι άλλοι μόνιμοι πρωταγωνιστές του σκηνοθέτη, η Νέα Υόρκη των κατοίκων (και όχι των τουριστών) και ο Joaquin Phoenix. Στη πραγματικότητα ο δεύτερος σχεδόν.. καταστρέφει τη ταινία, με ένα tour de force υποκριτικής (στα όρια του παρεξηγήσιμου) που κάνει το αξιολογότατο υπόλοιπο καστ να μοιάζει με περαστικούς κομπάρσους, βουτώντας κυριολεκτικά και από τη πρώτη σκηνή (όπου βέβαια οι υπόλοιποι είναι όντως περαστικοί κομπάρσοι) στο ρόλο του διπολικά διαταραγμένου ήρωα (όπως φυσικά είναι οποιοσδήποτε κυνηγάει τη Gwyneth Paltrow όταν του χτυπάει, στ' αλήθεια, τη πόρτα η Vinessa Shaw), κάποιου που δε ξέρει πως να γεμίσει ισορροπημένα τα συναισθηματικά κενά του. Ισορροπημένα στο σενάριο, αν και όχι στη φωτογραφία που σε κάποιες φάσεις μένει ανεξήγητα ωμή, κυλάει όλη η ταινία, μέχρι τη φυσιολογικά προδιαγεγραμμένη κατάληξη, στη πρόκριση της πραγματικής αγάπης σαν αυτή που λατρεύει τις αδυναμίες σου, ειδικά απέναντι σε αυτή που λατρεύει να τις εκμεταλλεύεται. Ο Pώσος Scorsese για τους Γάλλους που συνηθέστατα δικαιώνονται όταν επιμένουν με τέτοιο πάθος σε Αμερικάνους, φαίνεται τελικά, με μια δουλειά χοντρικά 80% ολοκληρωμένη, να βρήκε ένα genre που του πάει περισσότερο σα κάλυμμα για μπορεί να εκφραστεί δημιουργικά. Και είναι κρίμα που αυτή δε περπάτησε εμπορικά στη χώρα του και χάνει και τον μούσο του σε κάτι μουσοπαράξενες μουσοπαραξενιές, αλλά από την άλλη, στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού, ως παράξενος Ευρωπαίος έχεις τη δυνατότητα να υποδεχτείς τη παραγωγή σα μισομπλοκμπαστεριά και να πάρεις και τη γκόμενα μαζί.. να σου εξηγεί.
Ο James Gray φέρνει, με τους Δυο Έρωτες (2008), στο εντελώς ευθύ ρομαντικό δράμα την ίδια χαρντκορίλα με την οποία αντιμετώπισε το αστυνομικό (δράμα) μέχρι τώρα, και τα αποτελέσματα θα είχες πολύ καιρό να τα δεις ακόμα και αν το είδος δεν είχε εξαφανιστεί εδώ και χρόνια. Η καταγραφή του παραμικρού διαφορετικού τόνου στην ανθρώπινη συμπεριφορά, ουσιαστικά και ο πρωταγωνιστής και η ιστορία, επιστρέφει φυσικά, όπως και οι άλλοι μόνιμοι πρωταγωνιστές του σκηνοθέτη, η Νέα Υόρκη των κατοίκων (και όχι των τουριστών) και ο Joaquin Phoenix. Στη πραγματικότητα ο δεύτερος σχεδόν.. καταστρέφει τη ταινία, με ένα tour de force υποκριτικής (στα όρια του παρεξηγήσιμου) που κάνει το αξιολογότατο υπόλοιπο καστ να μοιάζει με περαστικούς κομπάρσους, βουτώντας κυριολεκτικά και από τη πρώτη σκηνή (όπου βέβαια οι υπόλοιποι είναι όντως περαστικοί κομπάρσοι) στο ρόλο του διπολικά διαταραγμένου ήρωα (όπως φυσικά είναι οποιοσδήποτε κυνηγάει τη Gwyneth Paltrow όταν του χτυπάει, στ' αλήθεια, τη πόρτα η Vinessa Shaw), κάποιου που δε ξέρει πως να γεμίσει ισορροπημένα τα συναισθηματικά κενά του. Ισορροπημένα στο σενάριο, αν και όχι στη φωτογραφία που σε κάποιες φάσεις μένει ανεξήγητα ωμή, κυλάει όλη η ταινία, μέχρι τη φυσιολογικά προδιαγεγραμμένη κατάληξη, στη πρόκριση της πραγματικής αγάπης σαν αυτή που λατρεύει τις αδυναμίες σου, ειδικά απέναντι σε αυτή που λατρεύει να τις εκμεταλλεύεται. Ο Pώσος Scorsese για τους Γάλλους που συνηθέστατα δικαιώνονται όταν επιμένουν με τέτοιο πάθος σε Αμερικάνους, φαίνεται τελικά, με μια δουλειά χοντρικά 80% ολοκληρωμένη, να βρήκε ένα genre που του πάει περισσότερο σα κάλυμμα για μπορεί να εκφραστεί δημιουργικά. Και είναι κρίμα που αυτή δε περπάτησε εμπορικά στη χώρα του και χάνει και τον μούσο του σε κάτι μουσοπαράξενες μουσοπαραξενιές, αλλά από την άλλη, στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού, ως παράξενος Ευρωπαίος έχεις τη δυνατότητα να υποδεχτείς τη παραγωγή σα μισομπλοκμπαστεριά και να πάρεις και τη γκόμενα μαζί.. να σου εξηγεί.Δες/Κρύψε τις αίθουσες που ανοίγει
*Το πρόγραμμα αναδημοσιεύεται από το Αθηνόραμα και ισχύει για την πρώτη βδομάδα προβολής
ΚΕΝΤΡΟ - ΚΟΛΩΝΑΚΙ - ΕΞΑΡΧΕΙΑ
ΕΜΠΑΣΣΥ NOVA ODEON
Πατρ. Ιωακείμ 5 & Ηροδότου, Κολωνάκι (ΜΕΤΡΟ Ευαγγελισμός), 2107215944.
Πεμ. - Τετ.: 17.30/ 20.00/ 22.30
ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ - ΝΕΑΠΟΛΗ
ΔΑΝΑΟΣ 1
Λ. Κηφισίας 109 (ΜΕΤΡΟ Πανόρμου), 2106922655.
Πεμ. - Τετ.: 18.00/ 20.20/ 22.40. Δευτ. 17.30/ 23.00
Λ. ΠΑΤΗΣΙΩΝ
ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ
Πατησίων 77-79 & Λ. Αλεξάνδρας (ΜΕΤΡΟ Βικτώρια), 210-8219298 Τηλ. κρατ.-πωλήσ. 2106786000.
Πεμ. - Τετ.: 18.15/ 20.30/ 22.45
ΜΑΡΟΥΣΙ - ΚHΦΙΣΙΑ
ΑΣΤΕΡΙΑ
Κηφισίας 336 (Φ. Ερυθραίας), 210-6208521.
Πεμ. - Τετ.: 18.00/ 20.15/ 22.30
VILLAGE PARK ΡΕΝΤΗ
VILLAGE PARK ΡΕΝΤΗ ΑΙΘΟΥΣΑ 16
Πέτρου Ράλλη & Θηβών, Άγιος Ιωάννης Ρέντη, 2108108080.
Πεμ. - Τετ.: 15.15/ 17.30/ 19.45/ 22.00/ 00.15. Σάβ., Κυρ. & 12.45
ΓΛΥΦΑΔΑ - ΒΑΡΚΙΖΑ
ΓΛΥΦΑΔΑ 1
Ζέππου 14, Πλ. Ξενοφώντος, 2109650318 Τηλ. κρατ. 2106786000, 8011160000.
Πεμ. - Τετ.: 18.40/ 20.50/ 23.00
STER CINEMAS ΑΓ. ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ
STER CINEMAS ΑΓ. ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΑΙΘΟΥΣΑ 1
Αχαρνών 373-375. (ΗΣΑΠ Αγ. Ελευθέριος), 2102371000. Τηλ. κρατ. 2102371000, 8018017837.
Πεμ. - Τετ.: 19.40/ 21.50/ 00.00
ΔΑΦΝΗ - ΑΡΓΥΡΟΥΠΟΛΗ
ΑΤΛΑΝΤΙΣ ΑΙΘΟΥΣΑ 1
Λ.Βουλιαγμένης 245, Δάφνη (ΜΕΤΡΟ Δάφνης), 210-9711511, 2109750936..
Πεμ. - Τετ.: 18.00/ 20.20/ 22.40
ODEON KOSMOPOLIS - ΜΑΡΟΥΣΙ
ODEON KOSMOPOLIS ΜΑΡΟΥΣΙ ΑΙΘΟΥΣΑ 6
Λεωφ.Κηφισίας 73, Αγ.Θωμάς, Μαρούσι (Κόμβος Αττικής Οδού), 8011160000.
Πεμ. - Τετ.: 19.20/ 21.40/ 00.00. Σάβ., Κυρ. & 12.10/ 14.40. Δευτ. 00.00
VILLAGE 15 CINEMAS @ THE MALL
VILLAGE 15 CINEMAS @ THE MALL ΑΙΘΟΥΣΑ 1
Aνδρέα Παπανδρέου (παραπλεύρως Αττικής Οδού) ΗΣΑΠ Νερατζιώτισσα, Μαρούσι, 2106104100.
Πεμ. - Τετ.: 19.30/ 21.45/ 00.00
ODEON STARCITY - Λ. ΣΥΓΓΡΟΥ
ODEON STARCITY ΑΙΘΟΥΣΑ 10
Λεωφ.Συγγρου 111 & Λεοντίου, Ν.Κόσμος, 8011160000.
Πεμ. - Τετ.: 17.15/ 19.30/ 21.50/ 00.10. Σάβ., Κυρ. & 12.30/ 14.50
VILLAGE 9 CINEMAS @ FALIRO
VILLAGE 9 CINEMAS @ FALIRO ΑΙΘΟΥΣΑ 3 CINEMA EUROPA
Παλαιά Λεωφ.Ποσειδώνος 1 & Μωραϊτίνη 3, Δέλτα Π.Φαλήρου, 2108108080.
Πεμ. - Τετ.: 19.40/ 22.00/ 00.20. Πέμ., Παρ. & Δευτ. - Τετ. & 15.00/ 17.20
Frozen River (2008)
Παγωμένο Ποτάμι
Σκηνοθεσία: Courtney Hunt
Σενάριο: Courtney Hunt
Παίζουν: Melissa Leo, Misty Upham
Δες/Κρύψε το trailer
Δες/Κρύψε τις αίθουσες που ανοίγει
ΚΕΝΤΡΟ - ΚΟΛΩΝΑΚΙ - ΕΞΑΡΧΕΙΑ
ΑΣΤΥ
Κοραή 4 (ΜΕΤΡΟ Πανεπιστήμιο), 210-3214775, 2103221925.
Πεμ. - Τετ.: 21.15/ 23.00
ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ - ΝΕΑΠΟΛΗ
ΑΑΒΟΡΑ
Ιπποκράτους 180 (ΜΕΤΡΟ Αμπελόκηποι), 210-6462253, 2106423271.
Πεμ. - Τετ.: 19.00/ 21.00/ 23.00
Λ. ΠΑΤΗΣΙΩΝ
ΙΛΙΟΝ
Τροίας 34 και Πατησίων (στάση Αγγελοπούλου), (ΜΕΤΡΟ Βικτώρια)), 210-8810602.
Πεμ. - Τετ.: 18.30/ 20.30/ 22.30
VILLAGE PARK ΡΕΝΤΗ
VILLAGE PARK ΡΕΝΤΗ ΑΙΘΟΥΣΑ 3
Πέτρου Ράλλη & Θηβών, Άγιος Ιωάννης Ρέντη, 2108108080.
Πεμ. - Τετ.: 19.45/ 21.45/ 23.45
VILLAGE 15 CINEMAS @ THE MALL
VILLAGE 15 CINEMAS @ THE MALL ΑΙΘΟΥΣΑ 6 VILLAGE CINEMA EUROPA
Aνδρέα Παπανδρέου (παραπλεύρως Αττικής Οδού) ΗΣΑΠ Νερατζιώτισσα, Μαρούσι, 2106104100.
Πεμ. - Τετ.: 20.00/ 22.15/ 00.30
2/5Σκηνοθεσία: Courtney Hunt
Σενάριο: Courtney Hunt
Παίζουν: Melissa Leo, Misty Upham
Δες/Κρύψε το trailer
Σαραντάρα που ψάχνει να βρει τον τζογαδόρο άντρα της και τα λεφτά που πήρε μαζί του, βρίσκει Ινδιάνα που ξέρει, αλά μεξικάνα, τα κατατόπια από τη βόρεια Νέα Υόρκη στον Καναδά, μέσω του ποταμού St. Lawrence.
Για τις εκτός ορίων προσδοκίες σου και την υπέρθερμη υποδοχή του Παγωμένου Ποταμιού (2008) από την κριτική, μπορείς άνετα να κατηγορήσεις τον Tarantino και τις ταραντινολογίες του ως προέδρου της επιτροπής που παρέδωσε το μεγάλο βραβείο του περσινού Sundance στη Courtney Hunt, για ένα δράμα που γυρνάει μεν κάπου στις DIY ρίζες του ανεξάρτητου φεστιβάλ αλλά απέχει πολύ από τον.. σοσιαλιστικό ρεαλισμό που είδε η μισή, και μαθημένη σε κάτι τέτοια προφανώς, Αμερική.
Κατατραβηγμένο, από ένα αρχικό απλό πείσμα για δημιουργία γυναικείου που να 'χει και τίποτα συναρπαστικό, και ένα μικρού μήκους στη συνέχεια, το φιλμ παραγεμίζεται με μικρές ιστορίες που τελικά το παραγεμίζουν τρύπες (και κυριολεκτικά φυσικά) από κει που η βασική του ιδέα, των από όλες τις πλευρές λιγομίλητων σπασμένων χωρίς ντροπή και με καταψυγμένες ελπίδες ηρωίδων, είχε βρει ιδανικούς εκφραστές στα πρόσωπα των δυο πρωταγωνιστριών. H Hunt δεν αρκείται, φυσικά, στο να βάζει τη Misty Upham και, κυρίως, τη Melissa Leo να λένε και να ακούνε κατά συρροή αυτά που έχουν ήδη πει, χωρίς να πούνε τίποτα, σκηνές νωρίτερα. Αλλά επεκτείνει τη φλυαρία, με το χαρακτηριστικό στόμφο του ανθρώπου που νομίζει ότι κάτι πρωτότυπο δημιούργησε, ακόμα και στις τρύπες της --ο γιος διαμαρτύρεται ότι δεν είχε τίποτα να φάνε εκτός από ποπκόρν και ψευτοπορτοκαλόζουμο, ακολουθεί πρωινό με αδέξια παρακολούθηση ποπκόρν και ψευτοπορτοκαλόζουμου, και.. ο γιος διαμαρτύρεται ότι δε μπορεί άλλο το ποπκόρν και τον ψευτοπορτοκαλόζουμο. Και καταλήγει όχι μόνο να αποδεικνύει ότι δεν έχει καμία επαφή με τη μεγάλη πλέον ιστορία του αμερικάνικου ανεξάρτητου αλλά και να εκθέτει (όχι και τίποτα καινούριο στη περίπτωση κάποιας κινηματογραφικής διοργάνωσης κάπου στη Utah) όσους θα έπρεπε να έχουν. Στη σύνοψη, ότι λέει η ταινία θα μπορούσες να το πεις και με δυο λέξεις αν.. είχες όρεξη για κουβέντα, τα credits της φωτογραφίας μάλλον περιορίζονται σε κάποια γενικά πλάνα (αφού τα υπόλοιπα αγνοούν επιδεικτικά ότι και το DV θέλει και κάνα φωτισμό στα νυχτερινά ας πούμε), αλλά σα ξεροκεφαλιά και σαν ευκαιρία για ερμηνείες που δεν είχαν ποτέ τέτοια (η Leo έφτασε μέχρι τα Όσκαρ), ξεχωρίζει.
Για τις εκτός ορίων προσδοκίες σου και την υπέρθερμη υποδοχή του Παγωμένου Ποταμιού (2008) από την κριτική, μπορείς άνετα να κατηγορήσεις τον Tarantino και τις ταραντινολογίες του ως προέδρου της επιτροπής που παρέδωσε το μεγάλο βραβείο του περσινού Sundance στη Courtney Hunt, για ένα δράμα που γυρνάει μεν κάπου στις DIY ρίζες του ανεξάρτητου φεστιβάλ αλλά απέχει πολύ από τον.. σοσιαλιστικό ρεαλισμό που είδε η μισή, και μαθημένη σε κάτι τέτοια προφανώς, Αμερική.Κατατραβηγμένο, από ένα αρχικό απλό πείσμα για δημιουργία γυναικείου που να 'χει και τίποτα συναρπαστικό, και ένα μικρού μήκους στη συνέχεια, το φιλμ παραγεμίζεται με μικρές ιστορίες που τελικά το παραγεμίζουν τρύπες (και κυριολεκτικά φυσικά) από κει που η βασική του ιδέα, των από όλες τις πλευρές λιγομίλητων σπασμένων χωρίς ντροπή και με καταψυγμένες ελπίδες ηρωίδων, είχε βρει ιδανικούς εκφραστές στα πρόσωπα των δυο πρωταγωνιστριών. H Hunt δεν αρκείται, φυσικά, στο να βάζει τη Misty Upham και, κυρίως, τη Melissa Leo να λένε και να ακούνε κατά συρροή αυτά που έχουν ήδη πει, χωρίς να πούνε τίποτα, σκηνές νωρίτερα. Αλλά επεκτείνει τη φλυαρία, με το χαρακτηριστικό στόμφο του ανθρώπου που νομίζει ότι κάτι πρωτότυπο δημιούργησε, ακόμα και στις τρύπες της --ο γιος διαμαρτύρεται ότι δεν είχε τίποτα να φάνε εκτός από ποπκόρν και ψευτοπορτοκαλόζουμο, ακολουθεί πρωινό με αδέξια παρακολούθηση ποπκόρν και ψευτοπορτοκαλόζουμου, και.. ο γιος διαμαρτύρεται ότι δε μπορεί άλλο το ποπκόρν και τον ψευτοπορτοκαλόζουμο. Και καταλήγει όχι μόνο να αποδεικνύει ότι δεν έχει καμία επαφή με τη μεγάλη πλέον ιστορία του αμερικάνικου ανεξάρτητου αλλά και να εκθέτει (όχι και τίποτα καινούριο στη περίπτωση κάποιας κινηματογραφικής διοργάνωσης κάπου στη Utah) όσους θα έπρεπε να έχουν. Στη σύνοψη, ότι λέει η ταινία θα μπορούσες να το πεις και με δυο λέξεις αν.. είχες όρεξη για κουβέντα, τα credits της φωτογραφίας μάλλον περιορίζονται σε κάποια γενικά πλάνα (αφού τα υπόλοιπα αγνοούν επιδεικτικά ότι και το DV θέλει και κάνα φωτισμό στα νυχτερινά ας πούμε), αλλά σα ξεροκεφαλιά και σαν ευκαιρία για ερμηνείες που δεν είχαν ποτέ τέτοια (η Leo έφτασε μέχρι τα Όσκαρ), ξεχωρίζει.
Δες/Κρύψε τις αίθουσες που ανοίγει
*Το πρόγραμμα αναδημοσιεύεται από το Αθηνόραμα και ισχύει για την πρώτη βδομάδα προβολής
ΚΕΝΤΡΟ - ΚΟΛΩΝΑΚΙ - ΕΞΑΡΧΕΙΑ
ΑΣΤΥ
Κοραή 4 (ΜΕΤΡΟ Πανεπιστήμιο), 210-3214775, 2103221925.
Πεμ. - Τετ.: 21.15/ 23.00
ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ - ΝΕΑΠΟΛΗ
ΑΑΒΟΡΑ
Ιπποκράτους 180 (ΜΕΤΡΟ Αμπελόκηποι), 210-6462253, 2106423271.
Πεμ. - Τετ.: 19.00/ 21.00/ 23.00
Λ. ΠΑΤΗΣΙΩΝ
ΙΛΙΟΝ
Τροίας 34 και Πατησίων (στάση Αγγελοπούλου), (ΜΕΤΡΟ Βικτώρια)), 210-8810602.
Πεμ. - Τετ.: 18.30/ 20.30/ 22.30
VILLAGE PARK ΡΕΝΤΗ
VILLAGE PARK ΡΕΝΤΗ ΑΙΘΟΥΣΑ 3
Πέτρου Ράλλη & Θηβών, Άγιος Ιωάννης Ρέντη, 2108108080.
Πεμ. - Τετ.: 19.45/ 21.45/ 23.45
VILLAGE 15 CINEMAS @ THE MALL
VILLAGE 15 CINEMAS @ THE MALL ΑΙΘΟΥΣΑ 6 VILLAGE CINEMA EUROPA
Aνδρέα Παπανδρέου (παραπλεύρως Αττικής Οδού) ΗΣΑΠ Νερατζιώτισσα, Μαρούσι, 2106104100.
Πεμ. - Τετ.: 20.00/ 22.15/ 00.30
What Just Happened (2008)
Κοίτα τι Έγινε
Σκηνοθεσία: Barry Levinson
Σενάριο: Art Linson (απ’ το βιβλίο του)
Παίζουν: ατζέντηδες, παραγωγοί, σκουλήκια
Δες/Κρύψε το trailer
Δες/Κρύψε τις αίθουσες που ανοίγει
VILLAGE CINEMAS ΠΑΓΚΡΑΤΙ
VILLAGE CINEMAS ΠΑΓΚΡΑΤΙ ΑΙΘΟΥΣΑ 2 G ΓΕΡΜΑΝΟΣ
Υμηττού 110 & Χρεμωνίδου (Εμπ. Κέντρο Athens Millenium), Παγκράτι, 2108108080.
Πεμ. - Τετ.: 20.00/ 22.15/ 00.30. Πέμ., Παρ. & Δευτ.- Τετ. & 17.30
VILLAGE PARK ΡΕΝΤΗ
VILLAGE PARK ΡΕΝΤΗ ΑΙΘΟΥΣΑ 5
Πέτρου Ράλλη & Θηβών, Άγιος Ιωάννης Ρέντη, 2108108080.
Πεμ. - Τετ.: 15.30/ 17.45/ 20.00/ 22.15/ 00.30. Σάβ., Κυρ. & 11.00/ 13.15
VILLAGE PARK ΡΕΝΤΗ ΑΙΘΟΥΣΑ 18
Πέτρου Ράλλη & Θηβών, Άγιος Ιωάννης Ρέντη, 2108108080.
Πεμ. - Τετ.: 16.45/ 19.00
STER CINEMAS ΙΛΙΟΝ
STER CINEMAS ΙΛΙΟΝ ΑΙΘΟΥΣΑ 6
Λεωφ.Δημοκρατίας 67Α, Ίλιον, 2102371000. Τηλ. κρατ. 2102371000, 8018017837.
Πεμ. - Τετ.: 19.20/ 21.40/ 00.00
STER CINEMAS ΑΓ. ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ
STER CINEMAS ΑΓ. ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΑΙΘΟΥΣΑ 8
Αχαρνών 373-375. (ΗΣΑΠ Αγ. Ελευθέριος), 2102371000. Τηλ. κρατ. 2102371000, 8018017837.
Πεμ. - Τετ.: 20.20/ 22.30. Σάβ., Κυρ. & 17.50
ODEON KOSMOPOLIS - ΜΑΡΟΥΣΙ
ODEON KOSMOPOLIS ΜΑΡΟΥΣΙ ΑΙΘΟΥΣΑ 7
Λεωφ.Κηφισίας 73, Αγ.Θωμάς, Μαρούσι (Κόμβος Αττικής Οδού), 8011160000.
Πεμ. - Τετ.: 17.40/ 20.20/ 22.45. Σάβ. & 12.30/ 15.10. Κυρ. & 15.10. Δευτ. 23.40
NANA CINEMAX - ΔΑΦΝΗ
ΝΑΝΑ CINEMAX ΑΙΘΟΥΣΑ 2
Λ.Βουλιαγμένης 179 (ΜΕΤΡΟ Αγ.Ιωάννης), 2109703158, 2109706865.
Πεμ. - Τετ.: (εκτός Σάβ., Κυρ.) 16.15
ΝΑΝΑ CINEMAX ΑΙΘΟΥΣΑ 6
Λ.Βουλιαγμένης 179 (ΜΕΤΡΟ Αγ.Ιωάννης), 2109703158, 2109706865.
Πεμ. - Τετ.: 20.30/ 22.45. Σάβ., Κυρ. & 16.30
VILLAGE 15 CINEMAS @ THE MALL
VILLAGE 15 CINEMAS @ THE MALL ΑΙΘΟΥΣΑ 3
Aνδρέα Παπανδρέου (παραπλεύρως Αττικής Οδού) ΗΣΑΠ Νερατζιώτισσα, Μαρούσι, 2106104100.
Πεμ. - Τετ.: 18.45/ 21.15/ 23.30
ODEON STARCITY - Λ. ΣΥΓΓΡΟΥ
ODEON STARCITY ΑΙΘΟΥΣΑ 9
Λεωφ.Συγγρου 111 & Λεοντίου, Ν.Κόσμος, 8011160000.
Πεμ. - Τετ.: 18.15/ 20.30/ 22.45
VILLAGE 9 CINEMAS @ FALIRO
VILLAGE 9 CINEMAS @ FALIRO ΑΙΘΟΥΣΑ 2
Παλαιά Λεωφ.Ποσειδώνος 1 & Μωραϊτίνη 3, Δέλτα Π.Φαλήρου, 2108108080.
Πεμ. - Τετ.: 14.30/ 21.40/ 00.00. Σάβ., Κυρ. & 12.00
Σκηνοθεσία: Barry Levinson
Σενάριο: Art Linson (απ’ το βιβλίο του)
Παίζουν: ατζέντηδες, παραγωγοί, σκουλήκια
Δες/Κρύψε το trailer
Μια βδομάδα στη ζωή ενός μετρίως ισχυρού χολυγουντιανού παραγωγού.
Σε μια ταινία για ανθρώπους που ενδιαφέρονται για ταινίες και ειδικότερα για τον τρόπο που φτιάχνονται και ειδικότερα για τις συνθήκες υπό τις οποίες μακελεύονται, ο Barry Levinson του Good Morning, Vietnam (1987), που είχε αρχίσει να χάνει τα δόντια του απ’ το Wag the Dog (1997) και δανειζόταν τις μασέλες του David Mammett, πλέον φαίνεται πως έχει χάσει και τα ούλα του και προσπαθεί να σε πείσει ότι κάνει ταινία που δαγκώνει το σύστημα, την ώρα που ο άνθρωπος που είχε γράψει το βιβλίο, την έμπνευση του οποίου, προσπαθεί να εξαργυρώσει η ταινία, παραγωγός με ποικιλία σε εμπορικές και καλλιτεχνικές επιτυχίες κάτω απ’ το ζωνάρι του (The Untouchables (1987), Heat (1995), Fight Club (1999), Into the Wild (2007), για παράδειγμα) και μπόλικη γνώση τσουχτερών λεπτομερειών της βιομηχανίας, στη μεταγραφή των περιστατικών του βιογραφήματός του σε σενάριο, κάνει αυτό που επί σειρά ετών προσπαθούσε να μάθει τους δημιουργούς του να κάνουν: κωλοτούμπες για τα κοστούμια με τις λογιστικές μηχανές.
Απογοητευτικά άτολμο και νερωμένο, δεν καταφέρνει ούτε κατά διάνοια να δουλέψει ως πιο μοντέρνο The Player (1992) και χωρίς διάθεση να προσφέρει κανενός είδους σάτιρα πέρα απ’ το ασφαλές αναμάσημα των στερεοτύπων των χαρακτήρων που σατιρίζει, το What Just Happened θα ήταν επιεικές να το χαρακτήριζες προσβολή του ομότιτλου βιβλίου και του πνεύματός του, βιβλίο που αξίζει πολύ περισσότερο απ’ ότι η ταινία, τον κόπο, το χρόνο και τον οβολό του κοινού που και τα δύο στοχεύουν.
Σε μια ταινία για ανθρώπους που ενδιαφέρονται για ταινίες και ειδικότερα για τον τρόπο που φτιάχνονται και ειδικότερα για τις συνθήκες υπό τις οποίες μακελεύονται, ο Barry Levinson του Good Morning, Vietnam (1987), που είχε αρχίσει να χάνει τα δόντια του απ’ το Wag the Dog (1997) και δανειζόταν τις μασέλες του David Mammett, πλέον φαίνεται πως έχει χάσει και τα ούλα του και προσπαθεί να σε πείσει ότι κάνει ταινία που δαγκώνει το σύστημα, την ώρα που ο άνθρωπος που είχε γράψει το βιβλίο, την έμπνευση του οποίου, προσπαθεί να εξαργυρώσει η ταινία, παραγωγός με ποικιλία σε εμπορικές και καλλιτεχνικές επιτυχίες κάτω απ’ το ζωνάρι του (The Untouchables (1987), Heat (1995), Fight Club (1999), Into the Wild (2007), για παράδειγμα) και μπόλικη γνώση τσουχτερών λεπτομερειών της βιομηχανίας, στη μεταγραφή των περιστατικών του βιογραφήματός του σε σενάριο, κάνει αυτό που επί σειρά ετών προσπαθούσε να μάθει τους δημιουργούς του να κάνουν: κωλοτούμπες για τα κοστούμια με τις λογιστικές μηχανές.
Απογοητευτικά άτολμο και νερωμένο, δεν καταφέρνει ούτε κατά διάνοια να δουλέψει ως πιο μοντέρνο The Player (1992) και χωρίς διάθεση να προσφέρει κανενός είδους σάτιρα πέρα απ’ το ασφαλές αναμάσημα των στερεοτύπων των χαρακτήρων που σατιρίζει, το What Just Happened θα ήταν επιεικές να το χαρακτήριζες προσβολή του ομότιτλου βιβλίου και του πνεύματός του, βιβλίο που αξίζει πολύ περισσότερο απ’ ότι η ταινία, τον κόπο, το χρόνο και τον οβολό του κοινού που και τα δύο στοχεύουν.
Δες/Κρύψε τις αίθουσες που ανοίγει
*Το πρόγραμμα αναδημοσιεύεται από το Αθηνόραμα και ισχύει για την πρώτη βδομάδα προβολής
VILLAGE CINEMAS ΠΑΓΚΡΑΤΙ
VILLAGE CINEMAS ΠΑΓΚΡΑΤΙ ΑΙΘΟΥΣΑ 2 G ΓΕΡΜΑΝΟΣ
Υμηττού 110 & Χρεμωνίδου (Εμπ. Κέντρο Athens Millenium), Παγκράτι, 2108108080.
Πεμ. - Τετ.: 20.00/ 22.15/ 00.30. Πέμ., Παρ. & Δευτ.- Τετ. & 17.30
VILLAGE PARK ΡΕΝΤΗ
VILLAGE PARK ΡΕΝΤΗ ΑΙΘΟΥΣΑ 5
Πέτρου Ράλλη & Θηβών, Άγιος Ιωάννης Ρέντη, 2108108080.
Πεμ. - Τετ.: 15.30/ 17.45/ 20.00/ 22.15/ 00.30. Σάβ., Κυρ. & 11.00/ 13.15
VILLAGE PARK ΡΕΝΤΗ ΑΙΘΟΥΣΑ 18
Πέτρου Ράλλη & Θηβών, Άγιος Ιωάννης Ρέντη, 2108108080.
Πεμ. - Τετ.: 16.45/ 19.00
STER CINEMAS ΙΛΙΟΝ
STER CINEMAS ΙΛΙΟΝ ΑΙΘΟΥΣΑ 6
Λεωφ.Δημοκρατίας 67Α, Ίλιον, 2102371000. Τηλ. κρατ. 2102371000, 8018017837.
Πεμ. - Τετ.: 19.20/ 21.40/ 00.00
STER CINEMAS ΑΓ. ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ
STER CINEMAS ΑΓ. ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΑΙΘΟΥΣΑ 8
Αχαρνών 373-375. (ΗΣΑΠ Αγ. Ελευθέριος), 2102371000. Τηλ. κρατ. 2102371000, 8018017837.
Πεμ. - Τετ.: 20.20/ 22.30. Σάβ., Κυρ. & 17.50
ODEON KOSMOPOLIS - ΜΑΡΟΥΣΙ
ODEON KOSMOPOLIS ΜΑΡΟΥΣΙ ΑΙΘΟΥΣΑ 7
Λεωφ.Κηφισίας 73, Αγ.Θωμάς, Μαρούσι (Κόμβος Αττικής Οδού), 8011160000.
Πεμ. - Τετ.: 17.40/ 20.20/ 22.45. Σάβ. & 12.30/ 15.10. Κυρ. & 15.10. Δευτ. 23.40
NANA CINEMAX - ΔΑΦΝΗ
ΝΑΝΑ CINEMAX ΑΙΘΟΥΣΑ 2
Λ.Βουλιαγμένης 179 (ΜΕΤΡΟ Αγ.Ιωάννης), 2109703158, 2109706865.
Πεμ. - Τετ.: (εκτός Σάβ., Κυρ.) 16.15
ΝΑΝΑ CINEMAX ΑΙΘΟΥΣΑ 6
Λ.Βουλιαγμένης 179 (ΜΕΤΡΟ Αγ.Ιωάννης), 2109703158, 2109706865.
Πεμ. - Τετ.: 20.30/ 22.45. Σάβ., Κυρ. & 16.30
VILLAGE 15 CINEMAS @ THE MALL
VILLAGE 15 CINEMAS @ THE MALL ΑΙΘΟΥΣΑ 3
Aνδρέα Παπανδρέου (παραπλεύρως Αττικής Οδού) ΗΣΑΠ Νερατζιώτισσα, Μαρούσι, 2106104100.
Πεμ. - Τετ.: 18.45/ 21.15/ 23.30
ODEON STARCITY - Λ. ΣΥΓΓΡΟΥ
ODEON STARCITY ΑΙΘΟΥΣΑ 9
Λεωφ.Συγγρου 111 & Λεοντίου, Ν.Κόσμος, 8011160000.
Πεμ. - Τετ.: 18.15/ 20.30/ 22.45
VILLAGE 9 CINEMAS @ FALIRO
VILLAGE 9 CINEMAS @ FALIRO ΑΙΘΟΥΣΑ 2
Παλαιά Λεωφ.Ποσειδώνος 1 & Μωραϊτίνη 3, Δέλτα Π.Φαλήρου, 2108108080.
Πεμ. - Τετ.: 14.30/ 21.40/ 00.00. Σάβ., Κυρ. & 12.00
Τη Νύχτα που ο Φ. Πεσσόα Συνάντησε τον Κ. Καβάφη (2008)
The Night Fernando Pessoa Met Constantine Cavafy
Σκηνοθεσία: Στέλιος Χαραλαμπόπουλος
Σενάριο: Στέλιος Χαραλαμπόπουλος
Παίζουν: Μάκης Αρβανιτάκης, Δημήτρης Οικονομίδης, Όθων Μεταξάς
Δες/Κρύψε το trailer
Δες/Κρύψε τις αίθουσες που ανοίγει
ΚΕΝΤΡΟ - ΚΟΛΩΝΑΚΙ - ΕΞΑΡΧΕΙΑ
ΑΠΟΛΛΩΝ CINEMAX CLASS
Σταδίου 19 (ΜΕΤΡΟ Πανεπιστήμιο), 210-3236811.
Πεμ. - Τετ.: 18.30/ 20.30/ 22.40. Σάβ., Κυρ. & 16.30
Λ. ΠΑΤΗΣΙΩΝ
ΤΡΙΑΝΟΝ FILMCENTER
Κοδριγκτώνος 21 (Πατησίων 101) (ΜΕΤΡΟ Βικτώρια), 210-8215469, 2108222702.
Πεμ. - Τετ.: 18.00/ 20.00/ 22.00
Σκηνοθεσία: Στέλιος Χαραλαμπόπουλος
Σενάριο: Στέλιος Χαραλαμπόπουλος
Παίζουν: Μάκης Αρβανιτάκης, Δημήτρης Οικονομίδης, Όθων Μεταξάς
Δες/Κρύψε το trailer
«Θα’ταν η τρίτη βδομάδα των γυρισμάτων, όταν ακούσαμε για πρώτη φορά το όνομα Βασίλης Καπόπουλος. Γυρίζαμε μια ταινία για τον Καβάφη και τον Πεσσόα, τους δύο μεγάλους ποιητές του 20ου αιώνα».
Τους δυο τεράστιους ποιητές, όλων των αιώνων, θα μπορούσες να αντιτείνεις (αν και του Πεσσόα δεν του πολυάρεσε να θεωρείται ποιητής, μετά από κάποιο διάστημα), αλλά όπως αντιλαμβάνεσαι, το βάρος της ίντριγκας της παραπάνω πρότασης (που ανοίγει το βραβευμένο στα Κρατικά και αναγνωρισμένο ως ταινία της χρονιάς απ’ την Πανελλήνια Ένωση Κριτικών Κινηματογράφου, ντοκιμαντέρ), στέκει πάνω απ’ το όνομα Καπόπουλος, ή μάλλον την απορία και την αναζήτηση του τί δουλειά μπορεί να έχει, να αναφέρεται νωρίτερα κι από τους άλλους δύο. Όπως στο άνοιγμα, έτσι και στην ταινία, που ξεκινά με την κλασική εικονογραφική λογοδιάρροια για να καλύψει το χρόνο που πιάνουν οι αφηγήσεις, μέχρι να φτάσει στο θέμα της, η ιστορία του Καπόπουλου, του επινοημένου από τον σκηνοθέτη χαρακτήρα, φορτώνεται πάνω της την ταινία και χρησιμοποιείται ως μυθοπλαστικό πάτημα για να διασταυρώσει ο Χαραλαμπόπουλος τις ζωές των δυο διανοούμενων και να στήσει μια φυσική εγγύτητα που δεν υπήρξε ποτέ, για να σωματοποιήσει την πνευματική τους.
Εν πλω σ’ ένα υπερωκεάνιο που δεν καβάλησε κανένας τους ποτέ, με προορισμό τον Νέο Κόσμο λίγο πριν την χρεοκοπία του το ’29, ο Καπόπουλος, ο Καβάφης κι ο Πεσσόα πίνουν τσίπουρα και μοιράζονται απόψεις, αγωνίες κι ευαισθησίες, χάρη σ’ ένα τέχνασμα, που όσο θα μπορούσε να λύσει τα χέρια του σκηνοθέτη και να τον αφήσει να δημιουργήσει, ελεύθερος απ’ τα βαρίδια και τους περιορισμούς του ντοκουμέντου, μια εξερεύνηση μυθιστορηματική και σχεδόν αστυνομική, των δαιδαλωδών διαδρόμων της σκέψης και της ψυχής δυο σπουδαίων ανδρών, άλλο τόσο δουλεύει εις βάρος του, αποκαλύπτοντας την ανεπάρκειά του να χειριστεί ακόμα κι αυτήν την αρχή μιας δυνατότητας, πόσο μάλλον να την πάει και παραπέρα. Πολύ σύντομα, οι δρόμοι που ανοίγονται, παραχώνονται όπως-όπως κάτω απ’ τους τόνους βαριάς αφήγησης του Χαραλαμπόπουλου, που απαγγέλλει στείρα, μονότονα και υπνωτιστικά (μ’ αυτήν την εκφορά του που, με τα σπασίματα της φωνής, μ’ ένα μαγικό τρόπο ρίχνει τη θερμοκρασία της αίθουσας στους μείον δέκα), αγαπημένα του χωρία των δύο ποιητών για να σου τρίψει στη μούρη τις ομοιότητές τους, ενώ από κάτω ζωγραφίζει στερεοτυπικά πορτρέτα εναλλασσόμενου σουρεαλισμού και νατουραλισμού για συνοδευτικές εικόνες και σου σπάει τα νεύρα με τα περάσματα απ’ τα Ελληνικά στα Πορτογαλικά, για να σου τονίσει και τις λυρικότητες των γλωσσών, όπως καταλαβαίνεις. Αλλά τελικά δεν καταφέρνει και πολλά περισσότερα, απ’ το να σου αποδείξει, όταν ξυπνήσεις, ότι, όπως οι Watchmen (2009) ας πούμε, κάποια πράγματα δεν είναι φτιαγμένα για να φεύγουν απ’ το χαρτί για το οποίο φτιάχτηκαν, ακόμα κι αν υπερβαίνουν την εποχή τους κι η διάδοσή τους παραμένει επείγουσα.
Τους δυο τεράστιους ποιητές, όλων των αιώνων, θα μπορούσες να αντιτείνεις (αν και του Πεσσόα δεν του πολυάρεσε να θεωρείται ποιητής, μετά από κάποιο διάστημα), αλλά όπως αντιλαμβάνεσαι, το βάρος της ίντριγκας της παραπάνω πρότασης (που ανοίγει το βραβευμένο στα Κρατικά και αναγνωρισμένο ως ταινία της χρονιάς απ’ την Πανελλήνια Ένωση Κριτικών Κινηματογράφου, ντοκιμαντέρ), στέκει πάνω απ’ το όνομα Καπόπουλος, ή μάλλον την απορία και την αναζήτηση του τί δουλειά μπορεί να έχει, να αναφέρεται νωρίτερα κι από τους άλλους δύο. Όπως στο άνοιγμα, έτσι και στην ταινία, που ξεκινά με την κλασική εικονογραφική λογοδιάρροια για να καλύψει το χρόνο που πιάνουν οι αφηγήσεις, μέχρι να φτάσει στο θέμα της, η ιστορία του Καπόπουλου, του επινοημένου από τον σκηνοθέτη χαρακτήρα, φορτώνεται πάνω της την ταινία και χρησιμοποιείται ως μυθοπλαστικό πάτημα για να διασταυρώσει ο Χαραλαμπόπουλος τις ζωές των δυο διανοούμενων και να στήσει μια φυσική εγγύτητα που δεν υπήρξε ποτέ, για να σωματοποιήσει την πνευματική τους.
Εν πλω σ’ ένα υπερωκεάνιο που δεν καβάλησε κανένας τους ποτέ, με προορισμό τον Νέο Κόσμο λίγο πριν την χρεοκοπία του το ’29, ο Καπόπουλος, ο Καβάφης κι ο Πεσσόα πίνουν τσίπουρα και μοιράζονται απόψεις, αγωνίες κι ευαισθησίες, χάρη σ’ ένα τέχνασμα, που όσο θα μπορούσε να λύσει τα χέρια του σκηνοθέτη και να τον αφήσει να δημιουργήσει, ελεύθερος απ’ τα βαρίδια και τους περιορισμούς του ντοκουμέντου, μια εξερεύνηση μυθιστορηματική και σχεδόν αστυνομική, των δαιδαλωδών διαδρόμων της σκέψης και της ψυχής δυο σπουδαίων ανδρών, άλλο τόσο δουλεύει εις βάρος του, αποκαλύπτοντας την ανεπάρκειά του να χειριστεί ακόμα κι αυτήν την αρχή μιας δυνατότητας, πόσο μάλλον να την πάει και παραπέρα. Πολύ σύντομα, οι δρόμοι που ανοίγονται, παραχώνονται όπως-όπως κάτω απ’ τους τόνους βαριάς αφήγησης του Χαραλαμπόπουλου, που απαγγέλλει στείρα, μονότονα και υπνωτιστικά (μ’ αυτήν την εκφορά του που, με τα σπασίματα της φωνής, μ’ ένα μαγικό τρόπο ρίχνει τη θερμοκρασία της αίθουσας στους μείον δέκα), αγαπημένα του χωρία των δύο ποιητών για να σου τρίψει στη μούρη τις ομοιότητές τους, ενώ από κάτω ζωγραφίζει στερεοτυπικά πορτρέτα εναλλασσόμενου σουρεαλισμού και νατουραλισμού για συνοδευτικές εικόνες και σου σπάει τα νεύρα με τα περάσματα απ’ τα Ελληνικά στα Πορτογαλικά, για να σου τονίσει και τις λυρικότητες των γλωσσών, όπως καταλαβαίνεις. Αλλά τελικά δεν καταφέρνει και πολλά περισσότερα, απ’ το να σου αποδείξει, όταν ξυπνήσεις, ότι, όπως οι Watchmen (2009) ας πούμε, κάποια πράγματα δεν είναι φτιαγμένα για να φεύγουν απ’ το χαρτί για το οποίο φτιάχτηκαν, ακόμα κι αν υπερβαίνουν την εποχή τους κι η διάδοσή τους παραμένει επείγουσα.
Δες/Κρύψε τις αίθουσες που ανοίγει
*Το πρόγραμμα αναδημοσιεύεται από το Αθηνόραμα και ισχύει για την πρώτη βδομάδα προβολής
ΚΕΝΤΡΟ - ΚΟΛΩΝΑΚΙ - ΕΞΑΡΧΕΙΑ
ΑΠΟΛΛΩΝ CINEMAX CLASS
Σταδίου 19 (ΜΕΤΡΟ Πανεπιστήμιο), 210-3236811.
Πεμ. - Τετ.: 18.30/ 20.30/ 22.40. Σάβ., Κυρ. & 16.30
Λ. ΠΑΤΗΣΙΩΝ
ΤΡΙΑΝΟΝ FILMCENTER
Κοδριγκτώνος 21 (Πατησίων 101) (ΜΕΤΡΟ Βικτώρια), 210-8215469, 2108222702.
Πεμ. - Τετ.: 18.00/ 20.00/ 22.00
Okuribito (2008)
Departures / Αναχωρήσεις
Σκηνοθεσία: Yojito Takita
Σενάριο: Kundo Koyama
Παίζουν: Masahiro Motoki, Tsutomu Yamazaki, Ryoko Hirosue κ.ά.
Δες/Κρύψε το trailer
Δες/Κρύψε τις αίθουσες που ανοίγει
ΚΕΝΤΡΟ - ΚΟΛΩΝΑΚΙ - ΕΞΑΡΧΕΙΑ
ODEON ΟΠΕΡΑ 1
Ακαδημίας 57, Αθήνα, 2103622683
Πεμ. - Τετ.: 16.50/ 19.45/ 22.30
ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ - ΝΕΑΠΟΛΗ
ΓΑΛΑΞΙΑΣ 2
Μεσογείων 6 (ΜΕΤΡΟ Αμπελόκηποι), 2107773319.
Πεμ. - Τετ.: 17.50/ 20.10/ 22.30
Σκηνοθεσία: Yojito Takita
Σενάριο: Kundo Koyama
Παίζουν: Masahiro Motoki, Tsutomu Yamazaki, Ryoko Hirosue κ.ά.
Δες/Κρύψε το trailer
Τσελίστας χωρίς μέλλον, εγκαταλείπει την πρωτεύουσα, επιστρέφει στο χωριό του και γίνεται βοηθός σε γραφείο τελετών.
Συμπαθές αργόσυρτο συμμαζεμένο ανθρώπινο δράμα με γουστόζικες τσιμπιές μαύρου χιούμορ, που γίνεται πρακτικά αφόρητο όταν καταλαβαίνεις περίπου στο μισάωρο, ότι η μιάμιση ώρα που σου απομένει μαζί του, δεν θα κάνει τίποτε περισσότερο απ’ το να σου σερβίρει σε σταθερές δόσεις, διαρκείς υπενθυμίσεις της πολιτισμικής απόστασης της Δύσης σου απ’ την Ανατολή του (απόσταση μισού πλανήτη περίπου), όπου το να δουλεύεις σε γραφείο τελετών, είναι αρκετό για να σε στιγματίσει σε βαθμό που οι παλιοί, προς στιγμήν υπέρμετρα χαρούμενοι που σε ξαναβλέπουν, φίλοι σου, να μετανιώνουν που σε θυμούνται, εσύ να ρισκάρεις τη σχέση σου με τη γυναίκα της ζωής σου, απ’ τη ντροπή σου να της ομολογήσεις πού πηγαίνεις κουστουμαρισμένος το πρωί, αυτή να σε εγκαταλείπει όχι επειδή της το έκρυψες, αλλά επειδή το κάνεις και να περιμένεις ο θεατής σου να είναι ακόμα ζωντανός και μαζί σου για να δει τη λύτρωσή σου απ’ το γνωστό «έννοια σας κι όλοι απ’ τα χέρια μου θα περάσετε».
Καλογυρισμένο και ταιριαστά φωτογραφημένο, αλλά θανατηφόρα στοιχειώδες και (θέλω να πιστεύω) ξεπερασμένο θεματικά, τί ακριβώς είδαν κι εκτίμησαν οι της Ακαδημίας στο Departures που δεν είχε το Βάλς με τον Μπασίρ (2008), ή ακόμα και το Ανάμεσα στους Τοίχους (2008), δεν μπορώ να σου το πώ (γιατί ντρέπομαι), αλλά, όπως θα θυμάσαι, η ταινία βραβεύθηκε με το Όσκαρ Ξενόγλωσσης, κάνοντας τους ριψοκίνδυνους των στοιχημάτων, σχεδόν τόσο ευτυχισμένους όσο και τον σκηνοθέτη της ταινίας, που δεν πίστευε στ’ αυτιά του, όταν του ανακοίνωναν πως έφτασε από τσοντοκωμωδιούλες για εφαψίες των τρένων, στην κορυφή των κινηματογραφικών διακρίσεων.
Συμπαθές αργόσυρτο συμμαζεμένο ανθρώπινο δράμα με γουστόζικες τσιμπιές μαύρου χιούμορ, που γίνεται πρακτικά αφόρητο όταν καταλαβαίνεις περίπου στο μισάωρο, ότι η μιάμιση ώρα που σου απομένει μαζί του, δεν θα κάνει τίποτε περισσότερο απ’ το να σου σερβίρει σε σταθερές δόσεις, διαρκείς υπενθυμίσεις της πολιτισμικής απόστασης της Δύσης σου απ’ την Ανατολή του (απόσταση μισού πλανήτη περίπου), όπου το να δουλεύεις σε γραφείο τελετών, είναι αρκετό για να σε στιγματίσει σε βαθμό που οι παλιοί, προς στιγμήν υπέρμετρα χαρούμενοι που σε ξαναβλέπουν, φίλοι σου, να μετανιώνουν που σε θυμούνται, εσύ να ρισκάρεις τη σχέση σου με τη γυναίκα της ζωής σου, απ’ τη ντροπή σου να της ομολογήσεις πού πηγαίνεις κουστουμαρισμένος το πρωί, αυτή να σε εγκαταλείπει όχι επειδή της το έκρυψες, αλλά επειδή το κάνεις και να περιμένεις ο θεατής σου να είναι ακόμα ζωντανός και μαζί σου για να δει τη λύτρωσή σου απ’ το γνωστό «έννοια σας κι όλοι απ’ τα χέρια μου θα περάσετε».
Καλογυρισμένο και ταιριαστά φωτογραφημένο, αλλά θανατηφόρα στοιχειώδες και (θέλω να πιστεύω) ξεπερασμένο θεματικά, τί ακριβώς είδαν κι εκτίμησαν οι της Ακαδημίας στο Departures που δεν είχε το Βάλς με τον Μπασίρ (2008), ή ακόμα και το Ανάμεσα στους Τοίχους (2008), δεν μπορώ να σου το πώ (γιατί ντρέπομαι), αλλά, όπως θα θυμάσαι, η ταινία βραβεύθηκε με το Όσκαρ Ξενόγλωσσης, κάνοντας τους ριψοκίνδυνους των στοιχημάτων, σχεδόν τόσο ευτυχισμένους όσο και τον σκηνοθέτη της ταινίας, που δεν πίστευε στ’ αυτιά του, όταν του ανακοίνωναν πως έφτασε από τσοντοκωμωδιούλες για εφαψίες των τρένων, στην κορυφή των κινηματογραφικών διακρίσεων.
Δες/Κρύψε τις αίθουσες που ανοίγει
*Το πρόγραμμα αναδημοσιεύεται από το Αθηνόραμα και ισχύει για την πρώτη βδομάδα προβολής
ΚΕΝΤΡΟ - ΚΟΛΩΝΑΚΙ - ΕΞΑΡΧΕΙΑ
ODEON ΟΠΕΡΑ 1
Ακαδημίας 57, Αθήνα, 2103622683
Πεμ. - Τετ.: 16.50/ 19.45/ 22.30
ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ - ΝΕΑΠΟΛΗ
ΓΑΛΑΞΙΑΣ 2
Μεσογείων 6 (ΜΕΤΡΟ Αμπελόκηποι), 2107773319.
Πεμ. - Τετ.: 17.50/ 20.10/ 22.30
Watchmen (2009)
1/5
Σκηνοθεσία: Ανίδεη
Σενάριο: Ανύπαρκτο
Παίζουν: Αργοί Ερασιτέχνες, Αργή Κίνηση, Jackie Earle Haley
Δες/Κρύψε το trailer
Έχεις ακούσει που λένε ότι η.. χαρά της δημιουργίας σε κάνει να κοιτάς τη λεκάνη της τουαλέτας πριν τραβήξεις το καζανάκι? Ε, φαντάσου τη χαρά της δημιουργίας κάποιου που έφαγε ένα σκασμό από δολάρια.
Ποιος θυμάται τις φωτονουβέλες? Αυτές τις περίεργες, από ανάγκη, μεταφορές ταινιών και (κυρίως) σίριαλ σε φτηνό χαρτί, που έγιναν ένα φεγγάρι αυτόνομο εκφραστικό μέσο, θάφτηκαν από τους τόνους καρακιτσαρίας και γενικά καραατεχναρίας των.. ιστορικών πια φωτορομάντζων, και έχουν βρει καινούρια ζωή στο cosplay και το toyplay των geeks (και στις διαφόρων ειδών και φύλων 3Dιες), χωρίς να έχουν ποτέ σταματήσει να θεωρούνται φυσιολογική συνέχεια των κόμικ στις ισπανόφωνες περιοχές. Μείνε στη καρακιτσαρία, πρόσθεσε φιλοδοξία μεταφοράς ας πούμε του Οδυσσέα του Joyce, και φαντάσου 163 συνέχειες. Ακόμα καλύτερα, κάντη κινούμενη, με τους συγγενείς και γείτονες που παριστάνουν τους ήρωες να απαγγέλλουν επιτραπέζια τις σκέψεις τους. Αν έχεις και κάνα ipod με πεντέξι τραγούδια πρόχειρα, πάτα το random play και έχεις πλησιάσει το όραμα του Zack Snyder (και το μόνο που μένει, είναι να σου δώσουν $150 εκατομμύρια κι αυτά τα ψευτοκόκαλα που τα σπας και τρέχει ντοματόζουμο, για να βγεις στις αίθουσες).
Αλλιώτικα, πάρε ένα σκηνοθέτη που κάνει remake του Dawn of the Dead (εγκεφαλικού κινηματογραφικού δημιουργήματος κυρίως με την έννοια του τσιμπουσιού με μυαλά) και ο George Romero δηλώνει ότι του φάνηκε (το remake) τόσο τρομαχτικό και ουσιώδες όσο το Space Invaders (το αρχαίο βιντεοπαιχνίδι). Ένα σκηνοθέτη που ακόμα και όσοι αποθεώσανε τους 300 (2007) του, δεν είχαν κανένα πρόβλημα να παραδεχτούν ότι οι ανάσες ανάμεσα στη δράση τους ήταν "πολύ, πολύ γελοίες". Πάρε κι ένα κόμικ που ο δημιουργός του έπεισε, χωρίς πολλά και όταν ήταν ακόμα σύγχρονο, σκηνοθέτες σα τον Terry Gilliam ότι σχεδιάστηκε (το κόμικ) από την αρχή για το μέσο (i.e. το κόμικ), σα σχόλιο για το μέσο, εκμεταλλευόμενο το μέσο, με τρόπο που ακριβώς να μην επιτυγχάνει κανένα άλλο μέσο. Ένα κόμικ ποταμό γραφής (τόση που να μη χωράει στα τετραγωνάκια του) που έγινε ο Πολίτης Κέιν, η Καζαμπλάνκα, ο Νονός και διάφορα άλλα εντελώς άσχετα με το είδος, για το είδος. Βρες και τον πιο βλαμμένο άνθρωπο στον πλανήτη και ρώτα τον πως θα μετέφερε το κόμικ στο πανί, δεκαπέντε τουλάχιστο χρόνια αφότου η μηχανική του αντιγραφή είχε φτάσει στο γιγαντιαίες κομικοεταιρείες να σκοτώνουν (για να τους εξανθρωπίσουν) ρουτινιάρικα υπό παγκόσμια μιντιακή κάλυψη γιγαντιότερους ατσάλινους ήρωές τους, και όταν έχουν μιλήσει ήδη με εμπνευσμένα αριστουργήματα υπερήρωες σα τον Brad Bird και τον Christopher Nolan. Σε ότι θα σου πει (ο βλαμμένος), στο να πάρεις τα καρέ και να τα κάνεις φωτορομάντζο (ως παραπάνω), πρόσθεσε να περιφέρονται και πανηλίθια υδροκέφαλα μοντέλα από τη Σουηδία με μαύρες περούκες από κούκλες βιτρίνας, και έχεις τους Watchmen (2009).
Από την άλλη, ο ιστορικός του μέλλοντος, αν είναι το καθυστερημένο παιδί του Harry Knowles, δίπλα στη μνημειώδη αποθέωση του Godzilla (1998) από τον χοντροχοντρομπαμπά του, μπορεί και να σημειώσει ότι όπως το πιο αγαπημένο έργο του Alan Moore αποδόμησε τους χάρτινους ήρωες των 60ς και για τελικό σχόλιο έβαλε ένα χάρτινο τέρας να φέρνει την ειρήνη στον κόσμο κατακρεουργώντας την πρωτεύουσά του, έτσι και η πιο ξεφτιλισμένη παπάρα του Zack Snyder γκρέμισε (όπως ήταν επιτακτική ανάγκη, ξέρεις) το Superman III (1983) και τις τηλεοπτικούρες της εποχής και για κερασάκι έσωσε τις κομικομεταφορές βάζοντας ένα φιλμικό κουραδοβουνό να εκρήγνυται σημαδεύοντας για πάντα τους πιστούς που προσκυνάνε στους πρόποδές του.
Ποιος θυμάται τις φωτονουβέλες? Αυτές τις περίεργες, από ανάγκη, μεταφορές ταινιών και (κυρίως) σίριαλ σε φτηνό χαρτί, που έγιναν ένα φεγγάρι αυτόνομο εκφραστικό μέσο, θάφτηκαν από τους τόνους καρακιτσαρίας και γενικά καραατεχναρίας των.. ιστορικών πια φωτορομάντζων, και έχουν βρει καινούρια ζωή στο cosplay και το toyplay των geeks (και στις διαφόρων ειδών και φύλων 3Dιες), χωρίς να έχουν ποτέ σταματήσει να θεωρούνται φυσιολογική συνέχεια των κόμικ στις ισπανόφωνες περιοχές. Μείνε στη καρακιτσαρία, πρόσθεσε φιλοδοξία μεταφοράς ας πούμε του Οδυσσέα του Joyce, και φαντάσου 163 συνέχειες. Ακόμα καλύτερα, κάντη κινούμενη, με τους συγγενείς και γείτονες που παριστάνουν τους ήρωες να απαγγέλλουν επιτραπέζια τις σκέψεις τους. Αν έχεις και κάνα ipod με πεντέξι τραγούδια πρόχειρα, πάτα το random play και έχεις πλησιάσει το όραμα του Zack Snyder (και το μόνο που μένει, είναι να σου δώσουν $150 εκατομμύρια κι αυτά τα ψευτοκόκαλα που τα σπας και τρέχει ντοματόζουμο, για να βγεις στις αίθουσες).Αλλιώτικα, πάρε ένα σκηνοθέτη που κάνει remake του Dawn of the Dead (εγκεφαλικού κινηματογραφικού δημιουργήματος κυρίως με την έννοια του τσιμπουσιού με μυαλά) και ο George Romero δηλώνει ότι του φάνηκε (το remake) τόσο τρομαχτικό και ουσιώδες όσο το Space Invaders (το αρχαίο βιντεοπαιχνίδι). Ένα σκηνοθέτη που ακόμα και όσοι αποθεώσανε τους 300 (2007) του, δεν είχαν κανένα πρόβλημα να παραδεχτούν ότι οι ανάσες ανάμεσα στη δράση τους ήταν "πολύ, πολύ γελοίες". Πάρε κι ένα κόμικ που ο δημιουργός του έπεισε, χωρίς πολλά και όταν ήταν ακόμα σύγχρονο, σκηνοθέτες σα τον Terry Gilliam ότι σχεδιάστηκε (το κόμικ) από την αρχή για το μέσο (i.e. το κόμικ), σα σχόλιο για το μέσο, εκμεταλλευόμενο το μέσο, με τρόπο που ακριβώς να μην επιτυγχάνει κανένα άλλο μέσο. Ένα κόμικ ποταμό γραφής (τόση που να μη χωράει στα τετραγωνάκια του) που έγινε ο Πολίτης Κέιν, η Καζαμπλάνκα, ο Νονός και διάφορα άλλα εντελώς άσχετα με το είδος, για το είδος. Βρες και τον πιο βλαμμένο άνθρωπο στον πλανήτη και ρώτα τον πως θα μετέφερε το κόμικ στο πανί, δεκαπέντε τουλάχιστο χρόνια αφότου η μηχανική του αντιγραφή είχε φτάσει στο γιγαντιαίες κομικοεταιρείες να σκοτώνουν (για να τους εξανθρωπίσουν) ρουτινιάρικα υπό παγκόσμια μιντιακή κάλυψη γιγαντιότερους ατσάλινους ήρωές τους, και όταν έχουν μιλήσει ήδη με εμπνευσμένα αριστουργήματα υπερήρωες σα τον Brad Bird και τον Christopher Nolan. Σε ότι θα σου πει (ο βλαμμένος), στο να πάρεις τα καρέ και να τα κάνεις φωτορομάντζο (ως παραπάνω), πρόσθεσε να περιφέρονται και πανηλίθια υδροκέφαλα μοντέλα από τη Σουηδία με μαύρες περούκες από κούκλες βιτρίνας, και έχεις τους Watchmen (2009).
Από την άλλη, ο ιστορικός του μέλλοντος, αν είναι το καθυστερημένο παιδί του Harry Knowles, δίπλα στη μνημειώδη αποθέωση του Godzilla (1998) από τον χοντροχοντρομπαμπά του, μπορεί και να σημειώσει ότι όπως το πιο αγαπημένο έργο του Alan Moore αποδόμησε τους χάρτινους ήρωες των 60ς και για τελικό σχόλιο έβαλε ένα χάρτινο τέρας να φέρνει την ειρήνη στον κόσμο κατακρεουργώντας την πρωτεύουσά του, έτσι και η πιο ξεφτιλισμένη παπάρα του Zack Snyder γκρέμισε (όπως ήταν επιτακτική ανάγκη, ξέρεις) το Superman III (1983) και τις τηλεοπτικούρες της εποχής και για κερασάκι έσωσε τις κομικομεταφορές βάζοντας ένα φιλμικό κουραδοβουνό να εκρήγνυται σημαδεύοντας για πάντα τους πιστούς που προσκυνάνε στους πρόποδές του.
Δες/Κρύψε τις αίθουσες που ανοίγει
*Το πρόγραμμα αναδημοσιεύεται από το Αθηνόραμα και ισχύει για την πρώτη βδομάδα προβολής
ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ - ΝΕΑΠΟΛΗ
ΑΘΗΝΑΙΟΝ 1
Β. Σοφίας 124 (ΜΕΤΡΟ Αμπελόκηποι), 2107782122.
Πεμ. - Τετ.: 17.00/ 20.00/ 23.00
ΜΑΡΟΥΣΙ - ΚHΦΙΣΙΑ
ΚΗΦΙΣΙΑ CINEMAX 2
Λ. Κηφισίας 245, Ζηρίνειο, Κηφισιά (ΗΣΑΠ Κηφισιά), 2106233567, 2106232808.
Πεμ. - Τετ.: 19.20/ 22.40
ΗΡΑΚΛΕΙΟ - Ν. ΙΩΝΙΑ
ΤΡΙΑ ΑΣΤΕΡΙΑ 2
Λ. Ηρακλείου 386, Ν. Ηράκλειο, 2102826873, 2102825607.
Πεμ. - Τετ.: 17.00/ 20.00/ 22.50
ΠΕΡΙΣΤΕΡΙ - ΑΙΓΑΛΕΩ - ΧΑΪΔΑΡΙ
CINE CITY 4
Κωνσταντινουπόλεως 82, Πλατεία Μπουρνάζι, 210-5756243.
Πεμ. - Τετ.: 19.20/ 22.30. Σάβ., Κυρ. & 16.20
ΠΕΙΡΑΙΑΣ & ΠΕΡΙΧΩΡΑ
ΑΤΤΙΚΟΝ (ΔΗΜ. ΚΙΝ/ΦΟΣ)
Αγ. Κων/νου 1, Πλ. Δημ. Θεάτρου, 210-4175897.
Πεμ. - Τετ.: 18.30/ 21.30
VILLAGE CINEMAS ΠΑΓΚΡΑΤΙ
VILLAGE CINEMAS ΠΑΓΚΡΑΤΙ ΑΙΘΟΥΣΑ 3 COSMOTE
Υμηττού 110 & Χρεμωνίδου (Εμπ. Κέντρο Athens Millenium), Παγκράτι, 2108108080.
Πεμ. - Τετ.: 21.15/ 00.45. Σάβ., Κυρ. & 11.15/ 14.30/ 17.45
VILLAGE CINEMAS ΠΑΓΚΡΑΤΙ ΑΙΘΟΥΣΑ 5
Υμηττού 110 & Χρεμωνίδου (Εμπ. Κέντρο Athens Millenium), Παγκράτι, 2108108080.
Πεμ. - Τετ.: 19.30/ 23.00
VILLAGE PARK ΡΕΝΤΗ
VILLAGE PARK ΡΕΝΤΗ VILLAGE CINEMAS GOLD CLASS 2
Πέτρου Ράλλη & Θηβών, Άγιος Ιωάννης Ρέντη, 2108108080.
Πεμ. - Τετ.: 17.45/ 21.00/ 00.15
VILLAGE PARK ΡΕΝΤΗ ΑΙΘΟΥΣΑ 4
Πέτρου Ράλλη & Θηβών, Άγιος Ιωάννης Ρέντη, 2108108080.
Πεμ. - Τετ.: 14.30/ 17.45/ 21.00/ 00.15. Σάβ., Κυρ. & 11.15
VILLAGE PARK ΡΕΝΤΗ ΑΙΘΟΥΣΑ 7
Πέτρου Ράλλη & Θηβών, Άγιος Ιωάννης Ρέντη, 2108108080.
Πεμ. - Τετ.: 15.30/ 18.45/ 22.00/ 01.15. Σάβ., Κυρ. & 12.15
VILLAGE PARK ΡΕΝΤΗ ΑΙΘΟΥΣΑ 8
Πέτρου Ράλλη & Θηβών, Άγιος Ιωάννης Ρέντη, 2108108080.
Πεμ. - Τετ.: 15.00/ 18.15/ 21.30/ 00.45. Σάβ., Κυρ. & 11.45
VILLAGE PARK ΡΕΝΤΗ ΑΙΘΟΥΣΑ 15
Πέτρου Ράλλη & Θηβών, Άγιος Ιωάννης Ρέντη, 2108108080.
Πεμ. - Τετ.: 16.15/ 19.30/ 22.45. Σάβ., Κυρ. & 13.00
VILLAGE PARK ΡΕΝΤΗ ΑΙΘΟΥΣΑ 20
Πέτρου Ράλλη & Θηβών, Άγιος Ιωάννης Ρέντη, 2108108080.
Πεμ. - Τετ.: 17.00/ 20.15/ 23.30. Σάβ., Κυρ. & 13.45
ΦΙΞ - Ν. ΣΜΥΡΝΗ - Π. ΦΑΛΗΡΟ
ΣΠΟΡΤΙΓΚ 2
Κ. Παλαιολόγου 18, Ν. Σμύρνη, 2109333820, 2109350439.
Πεμ. - Τετ.: 19.00/ 22.00
ΓΛΥΦΑΔΑ - ΒΑΡΚΙΖΑ
ΑΘΗΝΑΙΟΝ CINEPOLIS 1
Ζησιμοπούλου 7 & Ιωάννου Μεταξά, Γλυφάδα, 2108108230.
Πεμ. - Τετ.: 17.00/ 20.00/ 23.00
ΒΑΡΚΙΖΑ 1
Θάσου 22, Βάρκιζα, 2108973926.
Πεμ. - Τετ.: 19.00/ 22.00
ΧΑΛΑΝΔΡΙ - ΧΟΛΑΡΓΟΣ
ΑΙΓΛΗ 2
Λ. Πεντέλης 98, Χαλάνδρι, 2106841010.
Πεμ. - Τετ.: 19.00/ 22.00
STER CINEMAS ΙΛΙΟΝ
STER CINEMAS ΙΛΙΟΝ ΑΙΘΟΥΣΑ 1
Λεωφ.Δημοκρατίας 67Α, Ίλιον, 2102371000. Τηλ. κρατ. 2102371000, 8018017837.
Πεμ. - Τετ.: 18.00/ 21.20. Παρ., Σάβ. & 00.40. Σάβ., Κυρ. & 12.20/ 14.40
STER CINEMAS ΙΛΙΟΝ ΑΙΘΟΥΣΑ 2
Λεωφ.Δημοκρατίας 67Α, Ίλιον, 2102371000. Τηλ. κρατ. 2102371000, 8018017837.
Πεμ. - Τετ.: 19.40/ 23.00. Σάβ., Κυρ. & 16.20
STER CINEMAS ΑΓ. ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ
STER CINEMAS ΑΓ. ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΑΙΘΟΥΣΑ 4
Αχαρνών 373-375. (ΗΣΑΠ Αγ. Ελευθέριος), 2102371000. Τηλ. κρατ. 2102371000, 8018017837.
Πεμ. - Τετ.: 20.00/ 23.20
STER CINEMAS ΑΓ. ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΑΙΘΟΥΣΑ 5
Αχαρνών 373-375. (ΗΣΑΠ Αγ. Ελευθέριος), 2102371000. Τηλ. κρατ. 2102371000, 8018017837.
Πεμ. - Τετ.: 18.20/ 21.40. Σάβ., Κυρ. & 11.40/ 15.00
STER CINEMAS ΑΓ. ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΑΙΘΟΥΣΑ 9
Αχαρνών 373-375. (ΗΣΑΠ Αγ. Ελευθέριος), 2102371000. Τηλ. κρατ. 2102371000, 8018017837.
Πεμ. - Τετ.: 19.10/ 22.20. Σάβ., Κυρ. & 16.00
ΚΑΛΛΙΘΕΑ
ΕΤΟΥΑΛ ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ 1
Κρέμου 141, Καλλιθέα, 2109560306.
Πεμ. - Τετ.: 19.15/ 22.10
ΕΤΟΥΑΛ ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ 2
Κρέμου 141, Καλλιθέα, 2109560306.
Πεμ. - Τετ.: 18.00/ 20.50
ODEON KOSMOPOLIS - ΜΑΡΟΥΣΙ
ODEON KOSMOPOLIS ΜΑΡΟΥΣΙ ΑΙΘΟΥΣΑ 5
Λεωφ.Κηφισίας 73, Αγ.Θωμάς, Μαρούσι (Κόμβος Αττικής Οδού), 8011160000.
Πεμ. - Τετ.: 18.00/ 21.10/ 00.20. Σάβ., Κυρ. & 14.30. Δευτ. 23.20
ODEON KOSMOPOLIS ΜΑΡΟΥΣΙ ΑΙΘΟΥΣΑ 11
Λεωφ.Κηφισίας 73, Αγ.Θωμάς, Μαρούσι (Κόμβος Αττικής Οδού), 8011160000.
Πεμ. - Τετ.: (εκτός Δευτ.) 17.00/ 20.10/ 23.20. Σάβ., Κυρ. & 12.50
NANA CINEMAX - ΔΑΦΝΗ
ΝΑΝΑ CINEMAX ΑΙΘΟΥΣΑ 3
Λ.Βουλιαγμένης 179 (ΜΕΤΡΟ Αγ.Ιωάννης), 2109703158, 2109706865.
Πεμ. - Τετ.: 16.20/ 19.40/ 23.00. Σάβ., Κυρ. & 13.00
ΝΑΝΑ CINEMAX ΑΙΘΟΥΣΑ 5
Λ.Βουλιαγμένης 179 (ΜΕΤΡΟ Αγ.Ιωάννης), 2109703158, 2109706865.
Πεμ. - Τετ.: 18.00/ 21.20
ΑΕΛΛΩ CINEMAX 5+1
ΑΕΛΛΩ CINEMAX 5+1 ΑΙΘΟΥΣΑ 4
Πατησίων 140, 2108259975, 2108215327.
Πεμ. - Τετ.: 18.00/ 21.20
ΑΕΛΛΩ CINEMAX 5+1 ΑΙΘΟΥΣΑ 5
Πατησίων 140, 2108259975, 2108215327.
Πεμ. - Τετ.: 16.20/ 19.40/ 23.00
VILLAGE 15 CINEMAS @ THE MALL
VILLAGE 15 CINEMAS @ THE MALL ΑΙΘΟΥΣΑ 4
Aνδρέα Παπανδρέου (παραπλεύρως Αττικής Οδού) ΗΣΑΠ Νερατζιώτισσα, Μαρούσι, 2106104100.
Πεμ. - Τετ.: 15.15/ 18.30/ 21.45/ 01.00. Σάβ., Κυρ. & 12.00
VILLAGE 15 CINEMAS @ THE MALL ΑΙΘΟΥΣΑ 7 MAX SCREEN
Aνδρέα Παπανδρέου (παραπλεύρως Αττικής Οδού) ΗΣΑΠ Νερατζιώτισσα, Μαρούσι, 2106104100.
Πεμ. - Τετ.: 14.15/ 17.30/ 20.45/ 00.15. Σάβ., Κυρ. & 11.00
VILLAGE 15 CINEMAS @ THE MALL ΑΙΘΟΥΣΑ 10
Aνδρέα Παπανδρέου (παραπλεύρως Αττικής Οδού) ΗΣΑΠ Νερατζιώτισσα, Μαρούσι, 2106104100.
Πεμ. - Τετ.: 19.15/ 22.30
VILLAGE 15 CINEMAS @ THE MALL ΑΙΘΟΥΣΑ 12
Aνδρέα Παπανδρέου (παραπλεύρως Αττικής Οδού) ΗΣΑΠ Νερατζιώτισσα, Μαρούσι, 2106104100.
Πεμ. - Τετ.: 16.30/ 19.45/ 23.15
VILLAGE 15 CINEMAS @ THE MALL ΑΙΘΟΥΣΑ 14 VILLAGE CINEMAS GOLD CLASS
Aνδρέα Παπανδρέου (παραπλεύρως Αττικής Οδού) ΗΣΑΠ Νερατζιώτισσα, Μαρούσι, 2106104100.
Πεμ. - Τετ.: 19.45/ 23.15. Σάβ., Κυρ. & 16.30
ODEON STARCITY - Λ. ΣΥΓΓΡΟΥ
ODEON STARCITY ΑΙΘΟΥΣΑ 6
Λεωφ.Συγγρου 111 & Λεοντίου, Ν.Κόσμος, 8011160000.
Πεμ. - Τετ.: 16.50/ 20.00/ 23.20. Σάβ., Κυρ. & 13.30
ODEON STARCITY VODAFONE ΑΙΘΟΥΣΑ 7
Λεωφ.Συγγρου 111 & Λεοντίου, Ν.Κόσμος, 8011160000.
Πεμ. - Τετ.: 18.00/ 21.10/ 00.20
VILLAGE 9 CINEMAS @ FALIRO
VILLAGE 9 CINEMAS @ FALIRO ΑΙΘΟΥΣΑ 6
Παλαιά Λεωφ.Ποσειδώνος 1 & Μωραϊτίνη 3, Δέλτα Π.Φαλήρου, 2108108080.
Πεμ. - Τετ.: 16.50/ 20.00/ 23.10
VILLAGE 9 CINEMAS @ FALIRO ΑΙΘΟΥΣΑ 7 Vmax
Παλαιά Λεωφ.Ποσειδώνος 1 & Μωραϊτίνη 3, Δέλτα Π.Φαλήρου, 2108108080.
Πεμ. - Τετ.: 15.40/ 19.00/ 22.20. Παρ., Σάβ. & 01.40. Σάβ., Κυρ. & 12.20
VILLAGE 9 CINEMAS @ FALIRO ΑΙΘΟΥΣΑ 8 GOLD GLASS
Παλαιά Λεωφ.Ποσειδώνος 1 & Μωραϊτίνη 3, Δέλτα Π.Φαλήρου, 2108108080.
Πεμ. - Τετ.: 18.40/ 22.00
VILLAGE 9 CINEMAS @ FALIRO ΑΙΘΟΥΣΑ 9 GOLD GLASS
Παλαιά Λεωφ.Ποσειδώνος 1 & Μωραϊτίνη 3, Δέλτα Π.Φαλήρου, 2108108080.
Πεμ. - Τετ.: 23.40
Also on Movies for the Masses: Watchmen (2009): No saviours trailer
Up (2009): Απογειωτικό trailer
Με υλικό αθέατο ακόμη και γι’ αυτούς που είχαν δει τα πρώτα 45 λεπτά της ταινίας πριν μερικούς μήνες, χτύπησε τους δικτυακούς αιθέρες η Disney την περασμένη Παρασκευή, βγάζοντας στο Yahoo!, το πλουσιότερο απ’ τα trailer της νέας χρηματομηχανής της Pixar, που μετά το πιο ενήλικου προσανατολισμού WALL•E (2008), επιστρέφει, με πιο βατό και ελαφρύτερο από ρίσκα concept, σε ευρύτερο πελατολόγιο, όπως φαίνεται κι απ’ το σκυλί που μιλάει χωρίς να κουνάει τα χείλη του.
Εκτός απ’ το να σε μπάζει στο σπίτι του σπιτόβιου υπερήλικα που μπαρκάρει για την μεγαλύτερη περιπέτεια της ζωής του (τον γύρο του κόσμου που ποτέ δεν πρόλαβε να κάνει και καταλήγει να μοιράζεται μ’ έναν απροσδόκητο συνταξιδιώτη), το trailer σου δείχνει τι ακριβώς εννοούσε η υπόθεση όταν μιλούσε για τόπους μαγικούς κι ονειρεμένους, με μυστηριώδη πλάσματα κι ανεξερεύνητα τοπία, ενώ σου αποκαλύπτει κι έναν κακό που μοιάζει στον Kirk Douglas, αλλά μιλάει σαν τον Christopher Plummer, χωρίς ωστόσο να σε ψυλλιάζει για το λόγο που ξαμολάει τα λυσσασμένα σκυλιά του στο κατόπι των αξιαγάπητων ηρώων σου, ή φυσικά να υπονοεί ότι η διαμάχη δεν εμφανίζεται πριν το πρώτο μισό της ταινίας.
Παρ’ ότι οι δημιουργοί στις συνεντεύξεις λένε ότι ενθουσιάστηκαν όταν τους έπεσε απ’ τον ουρανό η ιδέα ενός σπιτιού (τουτέστιν, μιας απόλυτης απεικόνισης της σταθερότητας) να ταξιδεύει, υποθέτω ότι μια κάποια ομοιότητα στο Κινούμενο Κάστρο (2004) του Miyazaki οφείλεις να την αναγνωρίσεις, τόσο στο συγκεκριμένο concept, όπως και στην αναζήτηση περί του νοήματος της φαταλιστικής αποδοχής των γηρατειών ως άγκυρα που σε βουλιάζει στη μιζέρια, ή το παραμέρισμά τους ως απλώς ένα μικρό προσπελάσιμο εμπόδιο στην πορεία του ανθρώπου να κινείται και να γνωρίζει καινούρια πράματα. Αλλά όπως και να ’χει, μπορείς επίσης να σημειώσεις ότι η Pixar συνεχίζει και μ’ αυτήν την ταινία να ανοίγει δρόμους στα θέματα που διαλέγει να εικονογραφεί, αυτή τη φορά τουλάχιστον στο ότι ψάχνει να βρει πού μπορούν να συναντηθούν τα όρια της ανάγκης του animation να είναι κινούμενο και της ανάγκης του δυσκίνητου, πιθανότατα αρθριτικού πρωταγωνιστή τους, να μην. Αντίθεση, τη λύση της οποίας, έψαξαν, λέει, εκτός απ’ τα σπίτια των παππούδων τους, μέχρι και σε βίντεο από διοργανώσεις Ολυμπιακών για υπερήλικες.
Εκτός απ’ το να σε μπάζει στο σπίτι του σπιτόβιου υπερήλικα που μπαρκάρει για την μεγαλύτερη περιπέτεια της ζωής του (τον γύρο του κόσμου που ποτέ δεν πρόλαβε να κάνει και καταλήγει να μοιράζεται μ’ έναν απροσδόκητο συνταξιδιώτη), το trailer σου δείχνει τι ακριβώς εννοούσε η υπόθεση όταν μιλούσε για τόπους μαγικούς κι ονειρεμένους, με μυστηριώδη πλάσματα κι ανεξερεύνητα τοπία, ενώ σου αποκαλύπτει κι έναν κακό που μοιάζει στον Kirk Douglas, αλλά μιλάει σαν τον Christopher Plummer, χωρίς ωστόσο να σε ψυλλιάζει για το λόγο που ξαμολάει τα λυσσασμένα σκυλιά του στο κατόπι των αξιαγάπητων ηρώων σου, ή φυσικά να υπονοεί ότι η διαμάχη δεν εμφανίζεται πριν το πρώτο μισό της ταινίας.
Παρ’ ότι οι δημιουργοί στις συνεντεύξεις λένε ότι ενθουσιάστηκαν όταν τους έπεσε απ’ τον ουρανό η ιδέα ενός σπιτιού (τουτέστιν, μιας απόλυτης απεικόνισης της σταθερότητας) να ταξιδεύει, υποθέτω ότι μια κάποια ομοιότητα στο Κινούμενο Κάστρο (2004) του Miyazaki οφείλεις να την αναγνωρίσεις, τόσο στο συγκεκριμένο concept, όπως και στην αναζήτηση περί του νοήματος της φαταλιστικής αποδοχής των γηρατειών ως άγκυρα που σε βουλιάζει στη μιζέρια, ή το παραμέρισμά τους ως απλώς ένα μικρό προσπελάσιμο εμπόδιο στην πορεία του ανθρώπου να κινείται και να γνωρίζει καινούρια πράματα. Αλλά όπως και να ’χει, μπορείς επίσης να σημειώσεις ότι η Pixar συνεχίζει και μ’ αυτήν την ταινία να ανοίγει δρόμους στα θέματα που διαλέγει να εικονογραφεί, αυτή τη φορά τουλάχιστον στο ότι ψάχνει να βρει πού μπορούν να συναντηθούν τα όρια της ανάγκης του animation να είναι κινούμενο και της ανάγκης του δυσκίνητου, πιθανότατα αρθριτικού πρωταγωνιστή τους, να μην. Αντίθεση, τη λύση της οποίας, έψαξαν, λέει, εκτός απ’ τα σπίτια των παππούδων τους, μέχρι και σε βίντεο από διοργανώσεις Ολυμπιακών για υπερήλικες.
Previously on Movies for the Masses: Coco Avant Chanel (2009): Κουστουμαρισμένο trailer
Coco Avant Chanel (2009): Κουστουμαρισμένο trailer
Από την αρχή του χρόνου, όταν και σε ενημέρωσε σχετικά το Vanity Fair, ετοιμάζεις τις Chanel γόβες σου για το fashion movie της χρονιάς, και η στιγμή έφτασε ένα τι πιο κοντά με το τρέιλερ της Coco Avant Chanel (2009) που κυκλοφόρησε στα τέλη της προηγούμενης βδομάδας στο AlloCiné.
Το φιλμ δεν είναι φυσικά το μοναδικό που επέζησε από τα πεντέξι που σχεδιάζονταν τα τελευταία χρόνια, όλα(!) με τις ευλογίες και τη θερμή ενεργή συμπαράσταση του Karl Lagerfeld που γύρισε και τα δικά του (έστω και μικρού μήκους) για να είναι σίγουρος ότι κάτι θα μείνει να συμπέσει με τα 125 χρόνια από τη γέννηση της ιδρύτριας του οίκου του. Και όλα φυσικά, ακόμα και το περσινό.. πραγματικό Lifetime drama, αναζητούσαν και αναζητούν, κουτσομπολίστικα ή ιστορικά περίεργα, τις κλεισμένες σε design σεντούκι και πεταμένες στα βάθη λεπτεπίλεπτου ωκεανού πτυχές της ζωής της πιο μυθικής και από τη μυθομανία της σχεδιάστριας. Πράγμα που, υποθέτω, κρύβει καλά ο.. τίτλος της Κοκό πριν τη Σανέλ, όσο (κρύβει καλά) και τις φιλοδοξίες της παραγωγής το κάστιν της θα παίζω τον ίδιο ρόλο μέχρι να ζαρώσουν τα μάγουλά μου ως το λαιμουδάκι μου Audrey Tautou, και η σεναριοσκηνοθεσία από τη βασικά όλοι πηδιούνται εκεί που δε το περιμένεις και κάτι λέγαμε αλλά το ξέχασα Anne Fontaine. Η ιστορία βασίζεται χαλαρά σε ένα από τα μάλλον άπειρα (μιας και μπορείς να τα αγοράζεις και τρία τρία) σχετικά βιβλία, η Catherine Leterrier που έκανε τα κουστούμια που θα παρελάζουν φυσικά (υπό υψηλή εποπτεία φυσικά) στηρίχτηκε λέει στο ότι η ηρωίδα ήταν φτωχή αλλά είχε το δικό της στιλ (i.e. καταψαλίδισε ότι βρήκε στη ντουλάπα του πρώτου πλούσιου γκόμενου που πέτυχε, όπως βλέπεις), και η ταινία σίγουρα είναι η πρώτη στην αγορά που υιοθετεί τόσο το ειδικότερο φετινό trend να εμφανίζονται αλλοδαποί σε γαλλικές βιογραφίες (βλ. Alessandro Nivola) όσο και το γενικότερο του 2009 ως έτος γυναικείου biopic (Amelia, Young Victoria, The Countess, Bright Star, Big Eyes, και πεντεδέκα ακόμα).
Όπως έχει αποδειχτεί, από Prêt-à-Porter (1994) μέχρι Zoolander (2001), οι μόνες σοβαρές παραγωγές έστω και με ξώφαλτση σχέση με τη μόδα οφείλουν να αντιμετωπίζουν τον χώρο σα πανηγύρι (στη καλύτερη) μισοβλαμμένων, όμως σχετικά σοβαρότερη φαίνεται η έτερη φετινή κοκο-ική, το Coco (Chanel) & Igor (Stravinsky) του Jan Kounen με την Anna Mouglalis. Και δε νομίζω ότι χρειάζεται πια να συμπληρώνω ότι και η πρώτη (κοκο-ική) φαίνεται περίπου 69μισι φορές σοβαρότερη από τους Watchmen (2009).
Το φιλμ δεν είναι φυσικά το μοναδικό που επέζησε από τα πεντέξι που σχεδιάζονταν τα τελευταία χρόνια, όλα(!) με τις ευλογίες και τη θερμή ενεργή συμπαράσταση του Karl Lagerfeld που γύρισε και τα δικά του (έστω και μικρού μήκους) για να είναι σίγουρος ότι κάτι θα μείνει να συμπέσει με τα 125 χρόνια από τη γέννηση της ιδρύτριας του οίκου του. Και όλα φυσικά, ακόμα και το περσινό.. πραγματικό Lifetime drama, αναζητούσαν και αναζητούν, κουτσομπολίστικα ή ιστορικά περίεργα, τις κλεισμένες σε design σεντούκι και πεταμένες στα βάθη λεπτεπίλεπτου ωκεανού πτυχές της ζωής της πιο μυθικής και από τη μυθομανία της σχεδιάστριας. Πράγμα που, υποθέτω, κρύβει καλά ο.. τίτλος της Κοκό πριν τη Σανέλ, όσο (κρύβει καλά) και τις φιλοδοξίες της παραγωγής το κάστιν της θα παίζω τον ίδιο ρόλο μέχρι να ζαρώσουν τα μάγουλά μου ως το λαιμουδάκι μου Audrey Tautou, και η σεναριοσκηνοθεσία από τη βασικά όλοι πηδιούνται εκεί που δε το περιμένεις και κάτι λέγαμε αλλά το ξέχασα Anne Fontaine. Η ιστορία βασίζεται χαλαρά σε ένα από τα μάλλον άπειρα (μιας και μπορείς να τα αγοράζεις και τρία τρία) σχετικά βιβλία, η Catherine Leterrier που έκανε τα κουστούμια που θα παρελάζουν φυσικά (υπό υψηλή εποπτεία φυσικά) στηρίχτηκε λέει στο ότι η ηρωίδα ήταν φτωχή αλλά είχε το δικό της στιλ (i.e. καταψαλίδισε ότι βρήκε στη ντουλάπα του πρώτου πλούσιου γκόμενου που πέτυχε, όπως βλέπεις), και η ταινία σίγουρα είναι η πρώτη στην αγορά που υιοθετεί τόσο το ειδικότερο φετινό trend να εμφανίζονται αλλοδαποί σε γαλλικές βιογραφίες (βλ. Alessandro Nivola) όσο και το γενικότερο του 2009 ως έτος γυναικείου biopic (Amelia, Young Victoria, The Countess, Bright Star, Big Eyes, και πεντεδέκα ακόμα).
Όπως έχει αποδειχτεί, από Prêt-à-Porter (1994) μέχρι Zoolander (2001), οι μόνες σοβαρές παραγωγές έστω και με ξώφαλτση σχέση με τη μόδα οφείλουν να αντιμετωπίζουν τον χώρο σα πανηγύρι (στη καλύτερη) μισοβλαμμένων, όμως σχετικά σοβαρότερη φαίνεται η έτερη φετινή κοκο-ική, το Coco (Chanel) & Igor (Stravinsky) του Jan Kounen με την Anna Mouglalis. Και δε νομίζω ότι χρειάζεται πια να συμπληρώνω ότι και η πρώτη (κοκο-ική) φαίνεται περίπου 69μισι φορές σοβαρότερη από τους Watchmen (2009).
Previously on Movies for the Masses: Is Anybody There? (2008): Μαγικό trailer
Is Anybody There? (2008): Μαγικό trailer
Μια βρετανική ταινία που προωθούσε ο Michael Caine από την εποχή του Sleuth (2007), έχοντας κατασυμπαθήσει το σενάριο, κυκλοφορεί όχι μόνο τη Πρωτομαγιά στη χώρα της αλλά και καναδυό βδομάδες νωρίτερα στην Αμερική, χάρη μάλλον σε ένα βοηθητικό ρόλο σε μια τεράστια ταινία ενός από τους μεγαλύτερους εν ζωή ηθοποιούς.
Έχοντας καταχαρεί, στα γεράματα, όλες τις συνέπειες της συμμετοχής σε.. αχανείς μπλοκμπαστεριές στιλ Dark Knight (2008), ο Caine πήρε και προαγωγή of sorts και στους ρόλους, αφού από βοηθός και στο Prestige (2006) του Christopher Nolan, γίνεται πραγματικός μάγος στο Is Anybody There? (2008) του John Crowley. Σκηνοθέτη από την Ιρλανδία που ο πάντα gentleman πρωταγωνιστής τον βλέπει κι αυτόν έτοιμο για σημαντικά πράματα, όπως υποθέτω κι εσύ, αφού το buzz από τα απανωτά IFTA, BIFA και BAFTA για τα Intermission (2003) και Boy A (2007) του, έφτασε και στην Ελλάδα τον Σεπτέμβρη, όταν το τελευταίο έπαιξε στις Νύχτες Πρεμιέρας. Το Is Anybody There? πάντως φαίνεται να ανήκει αποκλειστικά στους πρωταγωνιστές του, τον μεγάλο Sir Michael και τον μικρό Son of Rambow (2007), σύμφωνα με τις αναφορές από το Toronto όπου έκανε πρεμιέρα η παραγωγή. Αναφορές που γενικά δεν είχαν και τόσο κολακευτικά λόγια για το κατά τα φαινόμενα περισσότερο φορμουλαϊκό και κλαψιάρικο απ' όσο αντέχει ο μέσος ασυγκίνητος κριτικός σενάριο κάποιου, Βρετανού φυσικά, Peter Harness. Κι αν απορείς γιατί απαγγέλλω το IMDb, μάλλον δεν είδες το τρέιλερ και τα μεγάλα κατάμαυρα κενά στη θέση των credits του, οπότε συμπληρώνω πως η ιστορία, σύμφωνα με την επίσημη σύνοψη, εκτυλίσσεται στη παραλιακή Αγγλία των 80s όπου δεκάχρονος αποκτά εμμονές με τη μετά θάνατο ζωή των ηλικιωμένων που φροντίζουν οι γονείς του. Μέχρι που συναντάει συνταξιούχο μάγο ο οποίος αρνείται να συμβιβαστεί με τα γηρατειά (παρόλο που εξαφανίζει τους τίτλους και μετά δε θυμάται που τους έβαλε).
Ο πρωταγωνιστής του Alfie (1966), όπως εξακολουθεί να τον αποκαλεί όλος ο πλανήτης κάνοντας τον Jude Law να τραβάει όσα μαλλιά του έχουν απομείνει, θα τιμηθεί από την αμερικάνικη βιομηχανία στη ShoWest, και ακριβώς όπως ο ήρωάς του, δηλώνει για τα media ότι δυσκολεύτηκε να παίξει άνθρωπο της ηλικίας του. Το trailer έκανε πρεμιέρα στο Moviefone.
Έχοντας καταχαρεί, στα γεράματα, όλες τις συνέπειες της συμμετοχής σε.. αχανείς μπλοκμπαστεριές στιλ Dark Knight (2008), ο Caine πήρε και προαγωγή of sorts και στους ρόλους, αφού από βοηθός και στο Prestige (2006) του Christopher Nolan, γίνεται πραγματικός μάγος στο Is Anybody There? (2008) του John Crowley. Σκηνοθέτη από την Ιρλανδία που ο πάντα gentleman πρωταγωνιστής τον βλέπει κι αυτόν έτοιμο για σημαντικά πράματα, όπως υποθέτω κι εσύ, αφού το buzz από τα απανωτά IFTA, BIFA και BAFTA για τα Intermission (2003) και Boy A (2007) του, έφτασε και στην Ελλάδα τον Σεπτέμβρη, όταν το τελευταίο έπαιξε στις Νύχτες Πρεμιέρας. Το Is Anybody There? πάντως φαίνεται να ανήκει αποκλειστικά στους πρωταγωνιστές του, τον μεγάλο Sir Michael και τον μικρό Son of Rambow (2007), σύμφωνα με τις αναφορές από το Toronto όπου έκανε πρεμιέρα η παραγωγή. Αναφορές που γενικά δεν είχαν και τόσο κολακευτικά λόγια για το κατά τα φαινόμενα περισσότερο φορμουλαϊκό και κλαψιάρικο απ' όσο αντέχει ο μέσος ασυγκίνητος κριτικός σενάριο κάποιου, Βρετανού φυσικά, Peter Harness. Κι αν απορείς γιατί απαγγέλλω το IMDb, μάλλον δεν είδες το τρέιλερ και τα μεγάλα κατάμαυρα κενά στη θέση των credits του, οπότε συμπληρώνω πως η ιστορία, σύμφωνα με την επίσημη σύνοψη, εκτυλίσσεται στη παραλιακή Αγγλία των 80s όπου δεκάχρονος αποκτά εμμονές με τη μετά θάνατο ζωή των ηλικιωμένων που φροντίζουν οι γονείς του. Μέχρι που συναντάει συνταξιούχο μάγο ο οποίος αρνείται να συμβιβαστεί με τα γηρατειά (παρόλο που εξαφανίζει τους τίτλους και μετά δε θυμάται που τους έβαλε).
Ο πρωταγωνιστής του Alfie (1966), όπως εξακολουθεί να τον αποκαλεί όλος ο πλανήτης κάνοντας τον Jude Law να τραβάει όσα μαλλιά του έχουν απομείνει, θα τιμηθεί από την αμερικάνικη βιομηχανία στη ShoWest, και ακριβώς όπως ο ήρωάς του, δηλώνει για τα media ότι δυσκολεύτηκε να παίξει άνθρωπο της ηλικίας του. Το trailer έκανε πρεμιέρα στο Moviefone.
Previously on Movies for the Masses: Public Enemies (2009): Εικονικό trailer
Public Enemies (2009): Εικονικό trailer
Sweeney Todd εναντίον Batman για τους geeks, oi Untouchables (1987) συναντάνε το Collateral (2004) για τους φαν, το Heat (1995) γυρισμένο σε 60fps για τον Μέσο Κοινό, αναφορά στη περίοδο της μεγάλης ύφεσης (1931-1935) κατά την οποία αρκετοί γίναν ήρωες με το να τη πέφτουν σε τράπεζες αν κάτι σου θυμίζει, οι Public Enemies (2009) του Michael Mann φέραν μια αμφιλεγόμενη DV αισθητική στο κλασικό γκαγκστερικό φιλμ με το πρώτο τους trailer που κυκλοφόρησε online τη βδομάδα που πέρασε, κομμένο προφανώς για όσους πήγαν να δουν τους Watchmen (2009).
Και ξεκινώντας από αυτή τη βάση μπορείς να πεις ότι ο κινηματογραφικός προβολέας θα εξομαλύνει την έντονη ψηφιακούρα των μισών σκηνών του βίντεο, η μεγάλη διάρκεια (για ταινία του Mann μιλάμε) θα κρύψει το μισό χαμόγελο που ο Johnny Depp απέτυχε να εξαφανίσει στις άλλες μισές (σκηνές), και η παραγωγή θα ξοδέψει κάνα φράγκο παραπάνω για τα CGI που κάνουν κάτι πηδήματα πάνω από πάγκους να θυμίζουν ληστεία της παρέας του Joker. Ή αλλιώτικα, το trailer κόπηκε για να τονίσει ότι αναφέρει και για όποιον ακούει ο παραγωγός Kevin Misher, τις τρεις (3) ληστείες τραπεζών, τα δύο (2) πρίζον μπρέικς και τα αμέτρητα πιστολίδια. Άσχετα αν αποκαλύπτει, όσο και το make-up του Depp καταφάτσα κάρτα, την ψύχωση του Mann με το έντονο ψηφιακό look (που για να επιτευχθεί, αντίθετα με ότι νομίζεις, χρειάζεται η συνηθισμένη του ψύχωση και με τη λεπτομέρεια), τον πραγματικό λόγο που ο Captain Jack κλήθηκε να αντικαταστήσει τον Leonardo DiCaprio στον πρωταγωνιστικό ρόλο παρά τα χρονάκια του (το μειδίαμα ήταν σήμα κατατεθέν και του John Dillinger στα ποζαρίσματα για αναμνηστικές φωτογραφίες συλλήψεων), και το μεγάλο λουρί στον προϋπολογισμό και τις ημερομηνίες παράδοσης που έφαγε ο σκηνοθέτης του Miami Vice (2006) μετά τη διαβόητη απώλεια ελέγχου και μέτρου στα γυρίσματά του.
Διαβόητες αλλά.. φήμες (i.e. ανεπιβεβαίωτες) είναι και οι κόντρες δημιουργού και αστέρου στα γυρίσματα των Δημοσίων Κινδύνων αλλά, παράδοξα, καμιά βρόμα για συμπληρωματικά ξεσπάσματα του Christian Bale δεν έχει κυκλοφορήσει ακόμα, μάλλον γιατί και στη ταινία έχει ρόλο λίγο μεγαλύτερο από τα μπούτια της Marion Cotillard, όπως βλέπεις (τον ρόλο εννοώ εγώ, τα μπούτια καταλαβαίνεις εσύ, κλασικά). Και οι αναφορές από τα screenings που γίναν εντατικά τον προηγούμενο μήνα, όσο η Universal διάλεγε να ξεκινήσει τις διαφημίσεις με αυτό το περίεργο φετινό οσκαρικό μπουρδούκλωμα αντί για το Super Bowl σαν όλο το μπλοκμπαστερικό κόσμο, δεν είναι τόσο θετικές όσο προσπαθούν να εμφανίσουν κάποιοι, σε αντιστοιχία με την όχι και τόσο πραγματική πραγματικότητα του σεναρίου όσο προσπαθεί να την εμφανίσει ο συγγραφέας του βιβλίου (λέγοντας ότι είναι.. πιο πραγματική από τις άλλες).
Και ξεκινώντας από αυτή τη βάση μπορείς να πεις ότι ο κινηματογραφικός προβολέας θα εξομαλύνει την έντονη ψηφιακούρα των μισών σκηνών του βίντεο, η μεγάλη διάρκεια (για ταινία του Mann μιλάμε) θα κρύψει το μισό χαμόγελο που ο Johnny Depp απέτυχε να εξαφανίσει στις άλλες μισές (σκηνές), και η παραγωγή θα ξοδέψει κάνα φράγκο παραπάνω για τα CGI που κάνουν κάτι πηδήματα πάνω από πάγκους να θυμίζουν ληστεία της παρέας του Joker. Ή αλλιώτικα, το trailer κόπηκε για να τονίσει ότι αναφέρει και για όποιον ακούει ο παραγωγός Kevin Misher, τις τρεις (3) ληστείες τραπεζών, τα δύο (2) πρίζον μπρέικς και τα αμέτρητα πιστολίδια. Άσχετα αν αποκαλύπτει, όσο και το make-up του Depp καταφάτσα κάρτα, την ψύχωση του Mann με το έντονο ψηφιακό look (που για να επιτευχθεί, αντίθετα με ότι νομίζεις, χρειάζεται η συνηθισμένη του ψύχωση και με τη λεπτομέρεια), τον πραγματικό λόγο που ο Captain Jack κλήθηκε να αντικαταστήσει τον Leonardo DiCaprio στον πρωταγωνιστικό ρόλο παρά τα χρονάκια του (το μειδίαμα ήταν σήμα κατατεθέν και του John Dillinger στα ποζαρίσματα για αναμνηστικές φωτογραφίες συλλήψεων), και το μεγάλο λουρί στον προϋπολογισμό και τις ημερομηνίες παράδοσης που έφαγε ο σκηνοθέτης του Miami Vice (2006) μετά τη διαβόητη απώλεια ελέγχου και μέτρου στα γυρίσματά του.
Διαβόητες αλλά.. φήμες (i.e. ανεπιβεβαίωτες) είναι και οι κόντρες δημιουργού και αστέρου στα γυρίσματα των Δημοσίων Κινδύνων αλλά, παράδοξα, καμιά βρόμα για συμπληρωματικά ξεσπάσματα του Christian Bale δεν έχει κυκλοφορήσει ακόμα, μάλλον γιατί και στη ταινία έχει ρόλο λίγο μεγαλύτερο από τα μπούτια της Marion Cotillard, όπως βλέπεις (τον ρόλο εννοώ εγώ, τα μπούτια καταλαβαίνεις εσύ, κλασικά). Και οι αναφορές από τα screenings που γίναν εντατικά τον προηγούμενο μήνα, όσο η Universal διάλεγε να ξεκινήσει τις διαφημίσεις με αυτό το περίεργο φετινό οσκαρικό μπουρδούκλωμα αντί για το Super Bowl σαν όλο το μπλοκμπαστερικό κόσμο, δεν είναι τόσο θετικές όσο προσπαθούν να εμφανίσουν κάποιοι, σε αντιστοιχία με την όχι και τόσο πραγματική πραγματικότητα του σεναρίου όσο προσπαθεί να την εμφανίσει ο συγγραφέας του βιβλίου (λέγοντας ότι είναι.. πιο πραγματική από τις άλλες).
Previously on Movies for the Masses: Star Trek (2009): Κανονικό trailer
Star Trek (2009): Κανονικό trailer
Πολύ μεγαλύτερο από οτιδήποτε έπαιξε πριν και κατά τη διάρκεια των Watchmen (2009) στις αμερικάνικες αίθουσες τη Παρασκευή, λιγότερο ξέφρενο και περισσότερο χαρακτηρο-κεντρικό, με υπόκρουση που ήδη είναι η πιο αναζητημένη στα αϊτιούνια και οπτική που τιμάει το υποτιμημένο Sunshine (2007) του Danny Boyle στο μόνιμο φως και τις κλίσεις της κάμερας, το μεγάλο trailer του Star Trek (2009) του J.J. Abrams αφήνει πίσω με ταχύτητα δίνης τις όποιες αφηγηματικές και λοιπές αντι-κανονικές ανησυχίες των προηγούμενων, δίνοντας σοβαρή βάση στη Paramount να ελπίζει για το 1-2 στις μπλοκμπαστεριές του καλοκαιριού, έστω και από το παραδοσιακά.. καταραμένο slot της δεύτερης ταινίας του Μάη.
Από τα ξημερώματα, όταν και κυκλοφόρησε online ο προπομπός, ασυγκράτητα νωρίτερα από τη Δευτέρα που είχε προαναγγελθεί και μια βδομάδα αφότου ψιλοπάτησε τον αντίστοιχο του Terminator Salvation (2009) στη WonderCon, ο Ιωάννης Γλυκός του Lost Echoes.net μας ειδοποιεί απανωτά ότι εκεί που λέει prepare στο βίντεο όλοι περιμένουν να συμπληρώσει for awesomeness, οπότε συμπληρώνει έκτακτα και τα υπόλοιπα, για όσους συνήθως αποφεύγουν ότι υπογράφουμε οι μόνιμοι σα να τα υπογράφει ο Βέλτσος:
Από τα ξημερώματα, όταν και κυκλοφόρησε online ο προπομπός, ασυγκράτητα νωρίτερα από τη Δευτέρα που είχε προαναγγελθεί και μια βδομάδα αφότου ψιλοπάτησε τον αντίστοιχο του Terminator Salvation (2009) στη WonderCon, ο Ιωάννης Γλυκός του Lost Echoes.net μας ειδοποιεί απανωτά ότι εκεί που λέει prepare στο βίντεο όλοι περιμένουν να συμπληρώσει for awesomeness, οπότε συμπληρώνει έκτακτα και τα υπόλοιπα, για όσους συνήθως αποφεύγουν ότι υπογράφουμε οι μόνιμοι σα να τα υπογράφει ο Βέλτσος:
Μετά από τα δύο πρώτα -μάλλον- άνευρα trailers και την (εύλογη) επιφύλαξη των απανταχού Trekkies για το αν ο Abrams μπορεί να σεβαστεί και να διατηρήσει τις αξίες, τις παραδόσεις κι όλα εκείνα που χαρακτηρίζουν δεκαετίες τώρα την Trek Legacy, ο δημιουργός των Lost, Alias και Fringe και το "επιτελείο" του δείχνουν με το 3ο trailer όχι μόνο να "σώζουν" την παρτίδα (τουλάχιστον αρχικά και μέχρι τα πρώτα επίσημα / public screenings) αλλά και να μετατρέπουν τα άλλοτε ουδετερο-αρνητικά σχόλια σε διθυράμβους!
Και μπορεί η κλασική ρήση "το trailer περιέχει όλες τις καλές σκηνές - η υπόλοιπη ταινία μπορεί να είναι φόλα" να έρχεται και πάλι και να ακουμπάει ελαφρά το πίσω μέρος του μυαλού μας, αλλά στο σύνολό του αφενός αποτελεί μακράν το καλύτερο trailer που έχει φτιαχτεί έως σήμερα για ST movie, κι αφετέρου μας γεμίζει ελπίδες για κάτι πραγματικά σπουδαίο.
Key points: Το νέο trailer βγάζει θαρρείς κάτι λιγότερο αμερικανο-βλάχικο στην εισαγωγή του, ο Eric Bana φαίνεται επιτέλους κακός ("Fire Everything....!! "), οι σκηνές είναι δεμένες σωστά και βγάζουν συναίσθημα χωρίς να θυσιάζουν την super-duper hi-tech αισθητική που κρίνεται πάντα απαραίτητη, ακόμα και για μια ταινία που πραγματεύεται ουσιαστικά την απαρχή της TREK ιστορίας όπως την μάθαμε από τις TV Series.
Ατάκα κλειδί για την ιστορία της ταινίας, από τον Bana: "James T. Kirk was a great man. But that was another life".
Δυνάμωσε τα ηχεία σου --το score του Michael Giacchino (Lost, Fringe, Ratatouille (2007), Mission Impossible III (2006)) ακούγεται και ταιριάζει απίστευτα με την ροή των σκηνών-- και προτίμησε κάποια από τις HD εκδόσεις του επίσημου site και της Apple.
Previously on Movies for the Masses: Terminator Salvation (2009): Αποφασισμένο trailer