Αντιπαθητική 25άρα παίρνει την απόφαση να παντρευτεί στο ξαφνικό, χωρίς να έχει υπόψιν της το γαμπρό. Στα γρήγορα βρίσκει κάποιον που δε συμμερίζεται ιδιαίτερα τα αισθήματά της, πλην όμως η επίμονη νεαρή πασχίζει να του πασάρει τα θέλγητρά της εις μάτην.Ο τίτλος δεν ανταποκρίνεται ιδιαίτερα στο περιεχόμενο, ούτε καν ως κωμική αντίστιξη. Δυστυχώς η ατέλειωτη πάρλα της αδιάφορης μελαχρινής Béatrice Romand είτε στον ταλαίπωρο που πάει να τυλίξει, είτε στην κολλητή της είναι, εκτός των άλλων, κακοπαιγμένη και αφύσικη. Ο Eric Rohmer, ο κρυψίνους εκπρόσωπος της Nouvelle Vague και παλιός κριτικός των Cahiers du Cinéma, δεν είναι φαν των υπερκινητικών σεναρίων. Οι ιστορίες του έχουν το ρυθμό της καθημερινής ζωής, είναι αργές, φαινομενικά ανούσιες με καθ’ όλα συνηθισμένους χαρακτήρες. Ρεαλιστική στη σύλληψη και με δόση θεατρικότητας στην εκτέλεση, η μελέτη των ανθρωπίνων σχέσεων στην οποία επιδίδεται δεν βγάζει σε ομαλά μονοπάτια. Καθώς Ο Τέλειος Γάμος υπάγεται (όπως και οι περισσότερες ταινίες του), δεύτερος κατά σειρά, σε έναν ευρύτερο κύκλο με την ονομασία Comédies et Proverbes, εκτιμάται καλύτερα στο συνολικό του πλαίσιο.

Συγκεκριμένα, οπτικοποιεί την έκφραση "χτίζει παλάτια στην άμμο" (παλάτια στην Ισπανία για τους Γάλλους), αλλά περισσότερο πετυχαίνει παραλληλισμό με το γνωστό μύθο του Αισώπου: η αλεπού που τεντώνεται να φτάσει τα σταφύλια χωρίς αποτέλεσμα, αποφασίζει τελικά ότι είναι άγουρα ακόμη. Ομοίως και η πρωταγωνίστρια κολλάει στο αντικείμενο του πόθου της μέχρι αηδίας, μόνο για να αποφανθεί στη συνέχεια ότι της ξινίζει και ποτέ δεν το ήθελε πραγματικά. Και πάει γι' άλλα. Λεπτολόγος στην ψυχολογία και την κατάδειξη του τυχαίου/ αυθόρμητου σε πείσμα του ορθολογισμού σίγουρα ο Rohmer αναδεικνύεται επιτυχώς.

Διέρρευσε χτες στα γιουτιούμπια, προφανώς για να μη μείνει πίσω στην οσκαρική αιματοχυσία που ξεσπάει σιγά σιγά, ένα κάτι σα πρόμο για την νέα δουλειά του αμφιλεγόμενου Paul Thomas Anderson.

Βασισμένο χαλαρά --όπως περίπου το Jackie Brown (1997) του φίλου του στα κοκαϊνοπάρτι Quentin Tarantino στο Rum Punch-- στο Oil! του δημοφιλέστατου στις αρχές του προηγούμενου αιώνα και ξεχασμένου πια Aμερικάνου σοσιαλιστή συγγραφέα Upton Sinclair, το Θα Χυθεί Αίμα αν μη τι άλλο έχει τίτλο εξίσου προκλητικό με τα μεγαθηριώδη American Gangster (2007) και No Country for Old Men (2007) που φιλοδοξεί να απειλήσει. Και αφού ακόμα και στα τέλη του Μάη είχε επαναληπτικά γυρίσματα, το φιλμ δε πρόλαβε φυσικά τις Κάνες και πιθανότατα δε θα ξέρει κανείς και πολλά γι' αυτό μέχρι τα τέλη Αυγούστου που θα ταξιδέψει στη Βενετία. Έτσι θα πρέπει να αρκεστείς στα οφθαλμοφανή του πρόμο, τη μεγάλη πετρελαιοκουτσουλιά στη κάμερα, και την στιλ The New World (2005) / The Thin Red Line (1998) αφήγηση που πιθανά δείχνουν ότι η αλυσίδα αναφορών του δημιουργού (σε άλλους, στις ταινίες του) αυτή τη φορά θα αποκτήσει κρίκο με το όνομα του Terrence Malick. Και να μην είσαι καθόλου σίγουρος ότι η απειλή για αιματοχυσία δεν είναι κυριολεκτική, κρίνοντας από τις αντιδράσεις του PTA στο χάσιμο του Oscar® σεναρίου για την Magnolia (1999).

Το πρόμο, που κατά πάσα πιθανότητα κόπηκε από τον σκηνοθέτη όπως και σε προηγούμενες δουλειές του, προαναγγέλει μάλλον και κανονικό τρέιλερ σύντομα. Και δε θα γράφαμε μέχρι τότε αλλά το κάναν θέμα οι φίλοι μας του Twitch.

Μπορεί στα Όσκαρ να μην κατάφερε όλα αυτά που περίμενε, αλλά στα φετινά Key Art Awards του Hollywood Reporter, η Μικρή Ηλιαχτίδα (2006) γέμισε διακρίσεις το κατακίτρινο λεωφορείο που την είχε φτάσει ως εκεί, επιβεβαιώνοντας με το βραβείο Best of Show του έντυπου κομματιού, την πιο δυναμική και επιτυχημένη διαφημιστική καμπάνια της σαιζόν.


Αναμενόμενα, η Άβολη Αλήθεια (2006) του Al Gore έπιασε εξίσου ανεβασμένες επιδόσεις, κερδίζοντας και τα τρία βραβεία (αφίσα, trailer, και τηλεοπτικό spot) της καινούριας κατηγορίας για ντοκιμαντέρ, ενώ το αγαπημένο μας στα trailer, Little Children (2006), ισοψήφισε με το Thank You for Smoking (2005) για το Best of Show του οπτικοακουστικού διαφημιστικού κομματιού (τουτέστιν trailer και τηλεσποτάκια). Στις μεμονωμένες κατηγορίες η σαδιστική έμπνευση της New Wave Creative για το teaser poster του Crank (2006) δεν πέρασε απαρατήρητη και μαζί με την ύπουλη κοκκινοσκουφίτσα του Hard Candy (2005), και το γαμηστερά εύγλωττο αμερικάνικο poster του Τhe Descent (2005), έφτιαξαν ένα πολύ ωραίο φοβοσυνολάκι στις κατηγορίες teaser, drama και horror αντίστοιχα, με την πλειοψηφία του απέναντι στο retro του V for Vendetta (2006) που κέρδισε το βραβείο αφίσας για action/adventure να δείχνει ότι του χρόνου οι διαφημιστές θα τα βρουν σκούρα αν συνεχίσουν παρόμοια εικαστική διαδρομή, και έρθουν απέναντι στις εξαιρετικές δουλειές του Hostel: Part II (2007), που με τόσο μίσος κατήγγειλαν οι δημοσιογράφοι τις προηγούμενες βδομάδες.



Δες/Κρύψε όλους τους νικητές

---

Action/Adventure Posters
"V For Vendetta" -- Concept Arts & Warner Bros.

Animation Posters
"Ice Age The Meltdown" -- Faction Creative & 20th Century Fox

Comedy Posters
"Little Miss Sunshine" -- BLT & Associates, Inc. & Fox Searchlight

Documentary Posters
"An Inconvenient Truth" -- The Ant Farm & Paramount Vantage

Drama Posters
"Hard Candy" -- Art Machine & Lionsgate

Horror Posters
"The Descent" -- Art Machine & Lionsgate

Teaser Posters
"Crank" -- New Wave Creative & Lionsgate

International Posters
"Paris Je T'aime" -- The Refinery & Celsius Films

Festival/Market Posters
"Los Angeles International Short Film Festival" -- Crew Creative

Theatrical Standees
"Over the Hedge" -- JJ&A & Dreamworks SKG

Special Recognition Print
"The Prestige" -- Crew Creative & Warner Bros. International

Outdoor Advertising
"Borat: Cultural Learnings of America For Make Benefit The Glorious Nation of Kazakhstan" -- New Wave Creative & Fox International

Co-Branded-Print
"Cars: State Farm - New York Times Insert" -- Pixar Animation Studios & Buena Vista Pictures Marketing

Best Copy (Print & A/V)
"Talladega Nights: The Ballad of Ricky Bobby"-- Ignition Creative & Sony Pictures

DVD Packaging - Print
"Grease: Leather and Satin Jackets, Rockin Rydell Special Edition" -- Multi Packaging Solutions & Paramount Home Entertainment

Special Recognition - Home Entertainment
"Walk The Line: The Black Edition" -- Shoolery Design & 20th Century Fox Home Entertainment

Consumer A/V - Home Entertainment
"Reds" -- The Cimarron Group & Paramount Home Video

Action/Adventure Trailers
"Casino Royale" -- Create Advertising Group & Sony Pictures

Comedy Trailers
"Thank you for Smoking" -- Craig Murray Productions & Fox Searchlight Pictures

Documentary Trailers
"An Inconvenient Truth" -- The Ant Farm & Paramount Vantage

Drama Trailers
"Little Children" -- Mark Woollen & Associates & New Line Cinema

Horror Trailers
"The Hills Have Eyes" -- Trailer Park & Fox Searchlight Pictures

Action/Adventure TV Spots
"X-Men : The Last Stand" -- Trailer Park & 20th Century Fox

Comedy TV Spots
"Scary Movie 4" -- inSync Advertising & Dimension Films

Documentary TV Spots
"An Inconvenient Truth: Percussion Revised" -- Paramount Vantage & Paramount Vantage

Drama TV Spots
"Little Children" -- Mark Woollen & Associates & New Line Cinema

Horror TV Spots
"When a Stranger Calls" -- inSync Advertising & Screen Gems

Animation A/V (Trailers & TV Spots)
"Cars" -- Trailer Park & Walt Disney Pictures

Special Recognition - A/V
"United 93" -- Aspect Ratio & Universal Pictures

International Trailers & TV Spots
"Casino Royale" -- Create Advertising Group & Sony Pictures International

Motion Graphics
"The Da Vinci Code" -- Intralink & Sony Pictures

Co-Branded Audio Visual
"Pirates of the Caribbean: Dead Man's Chest: Office Attack - Master Foods" -- McCann-Erickson & Buena Vista Pictures Marketing

Best Website Design
"Miami Vice" -- Project C & Universal Pictures

Special Recognition - Internet
"Snakes On A Plane" -- Varitalk & New Line Cinema

Τις ανησυχίες που είχε προκαλέσει πέρσι το φθινόπωρο με τις δυσκολίες να πουληθεί, ήρθε σήμερα να ανατρέψει το 3:10 to Yuma, remake του κλασικού western του '57 δια χειρός James Mangold, με την ευκολία να εντυπωσιάζει στο trailer, που βγήκε σήμερα στο Yahoo! Movies, μετά από πολλούς μήνες προσπαθειών να δρομολογηθούν τα γυρίσματα και λιγότερους μήνες να τελειώσουν. O Mangold, που με τη φειδωλή του φιλμογραφία μπορεί αν μη τι άλλο να περηφανεύεται ότι βγάζει αναπάντεχα πράγματα απ' τους ηθοποιούς του αφού έστειλε την Angelina Jolie και την Reese Witherspoon στα Όσκαρ τους (με τα Girl, Interrupted (1999) και Walk the Line (2005) αντίστοιχα) και κατάφερε τους κριτικούς να αντιμετωπίσουν τον Sylvester Stallone σαν σοβαρό δραματικό ηθοποιό με το Cop Land (1997), πάλευε να στήσει ένα αρκετά φιλόδοξο project στα studio της Sony, με ένα budget και τρεις stars που θα το έφερναν πολύ κοντά στα προαπαιτούμενα του blockbuster.

Για αδιευκρίνιστους λόγους η εταιρία το παράτησε, ο Mangold το μετέφερε στη Lionsgate που του έκοψε 30 απ' τα 80 εκατομύρια που ήθελε, και κάπου εκεί χάθηκαν ο Eric Bana κι ο Tom Cruise απ' τη μαρκίζα. Οι οποίοι θα χρειάζονταν αυτό το χάρισμα που λέγαμε με τους ηθοποιούς, πολύ περισσότερο απ' ότι ο Russel Crowe που του έμεινε πιστός (και παίζει τον κακό), κι ο Christian Bale που του προστέθηκε (και παίζει τον καλό --κλασικό western λέμε). Αλλά πάλι, πιθανότατα θα του βγει σε καλό, αφού με δύο ηθοποιούς τόσο τεράστιου βεληνεκούς --και τόσο τεραστιότερου απ' όποιον είχε σκηνοθετήσει στο παρελθόν-- ο Mangold είναι σχεδόν καταδικασμένος αν όχι να πετύχει την "αναβίωση του western" που τόσο ωραία θα δουλέψει ως τίτλος, τουλάχιστον να επαναφέρει στους καουμπόηδες την βαρβατιλομυρωδιά του Marlboro που αντικατέστησαν με ευωδιά Cajoline οι καβαλάρηδες του Brokeback Mountain (2005).

Εβδομάδα Αντζελίνας αυτή που πέρασε, με την οσία μητέρα παιδιών με αριθμούς για ονόματα να περιφέρει τον σκελετό της στην Αμερική, σε πρεμιέρες και κανάλια, προωθώντας κι εκεί (μετά τις Κάνες) το A Mighty Heart (2007) που οι προθέσεις του να γίνει κάτι παραπάνω από όχημα για διάσημη κοκαλιάρα βαμμένη μαύρη, αμφισβητούνται κάπως. Σε αντιπερισπασμό οι Μάσες ασχολούνται με την εκτός των άλλων, αυθεντικά και σε όλα τα σημεία μελαψή πρωταγωνίστρια των οσκαρικών Dreamgirls (2006), μοντέλα εξωφύλλου για το φετινό σχετικό τεύχος του Sports Illustrated, πιο λαχταριστή για το 2007 του AskMen και όλων των διαδίχτυων, που στις Κάνες δέχονταν προτάσεις γάμου από τον Jay-Z και αυτή τη βδομάδα απλά λιάζεται σε γιοτ άγνωστου στίγματος, χωρίς να πλακώνεται με τον Τύπο για να τα μαζέψει μετά. Κι αν όλα πάνε καλά θα κάνει και καυτό λεσβιακό δίδυμο με την Eva Longoria σε καμιά μεγάλη οθόνη κοντά σου, σύντομα.

Στο κανάλι του Variety και στο blog της Anne Thompson έκανε την πρώτη του εμφάνιση το τρέιλερ της νέας (και βασισμένης στην ομώνυμη νουβέλα) δουλειάς των αδερφών Coen, μια μέρα πριν κυκλοφορήσει πιο επίσημα και ενώ φαίνεται να παίζει ήδη στις αμερικάνικες αίθουσες.

Φαντάρος επιστρέφει στη γενέτειρά του στην επαρχία, για να εκδικηθεί ντόπια σπείρα εμπόρων ναρκωτικών και νταήδων, που κακοποίησαν τον διανοητικά ανάπηρο αδερφό του.Σε πείσμα της στιλιστικής και ηθικής ωραιοποίησης της εκδίκησης του 2003 μέσω Old Boy και Kill Bill, ο Sean Meadows την αμέσως επόμενη χρονιά έβγαλε στις αίθουσες τη δική του εκδοχή, πνιγμένη στη μιζέρια και την υγρασία των βρετανικών Midlands, που παρά το σουξέ της με κριτικούς και φεστιβαλικό κοινό, έκανε τρία χρόνια να φτάσει στη χώρα μας. Η παραδοσιακή αντανακλαστική άρνηση του μέσου ντόπιου στην αγγλουριά και δη και την επαρχιακή, ήταν εύλογη αιτία, αλλά αν καταφέρεις να την ξεπεράσεις (και είναι πλήρως κατανοητό να δυσκολευτείς), θα βρεις ένα ενδιαφέρον αμάλγαμα δράματος της δεκάρας, υποδόριας μαύρης κωμωδίας και καθαρού θρίλερ, στημένο γύρω από μια φαινομενικά στεγνή σε ψαχνό και ζουμί ιστορία, που ωστόσο σου κρατάει το ενδιαφέρον χάρη στην υποβλητική αισθητική του Meadows, ακόμη και στα flashbacks που η ευκολία της απεικόνισης μέσω ασπρόμαυρου σε κάνει να σηκώνεις τα μάτια ψηλά και να αφήνεις τη γλώσσα να χτυπήσει το εκφραστικό "τς".

Το μεγάλο στοίχημα της ταινίας, είναι να σε κρατήσει εκεί, έστω και μέτρια ικανοποιημένο με την συναισθηματική και αφηγηματική του τσιγκουνιά, μέχρι την ανατροπή λίγο πριν το φινάλε, που θα σε κάνει σίγουρα να ανατριχιάσεις, αλλά παίζεται το αν θα είναι λόγω της πολυπόθητης συναισθηματικής φόρτισης που επιτέλους θα νιώσεις, ή λόγω της τραβηγμένα ριψοκίνδυνης αφηγηματικής απατούλας που έστηνε τόσην ώρα ο σκηνοθέτης για να σου την προκαλέσει. Όποιο κι αν σου κάτσει απ' τα δύο πάντως, δε θα μπορέσεις να αρνηθείς την εκπληκτική ερμηνεία του Paddy Considine στο ρόλο του καταραμένου εκδικητή, αλλά ούτε και την ικανότητα του Meadows να διαχειρίζεται τις εικόνες του, και ακόμα ίσως και την σεναριακή του ωρίμανση απ' τις εποχές του Once Upon a Time in the Midlands (2002).