Μαύρο Λιβάδι (2009)
Black Field
Σκηνοθεσία: Βαρδής Μαρινάκης
Σενάριο: Βαρδής Μαρινάκης
Παίζουν: Σοφία Γεωργοβασίλη, Χρήστος Πασσαλής, Δέσποινα Μπεμπεδέλη
Δες/Κρύψε το trailer
Δες/Κρύψε τις αίθουσες που ανοίγει
ΚΕΝΤΡΟ - ΚΟΛΩΝΑΚΙ
ΕΛΛΗ
Ακαδημίας 64 (ΜΕΤΡΟ Πανεπιστήμιο), 210-3632789.
Πεμ. - Τετ.: 18.00/ 20.15/ 22.30
ΦΙΞ - Ν. ΣΜΥΡΝΗ - Π. ΦΑΛΗΡΟ
ΜΙΚΡΟΚΟΣΜΟΣ FILMCENTER
Λ. Συγγρού 106, Φιξ (ΜΕΤΡΟ Συγγρού-Φιξ), 210-9215305.
Πεμ. - Τετ.: 18.20/ 20.20/ 22.20
3/5Σκηνοθεσία: Βαρδής Μαρινάκης
Σενάριο: Βαρδής Μαρινάκης
Παίζουν: Σοφία Γεωργοβασίλη, Χρήστος Πασσαλής, Δέσποινα Μπεμπεδέλη
Δες/Κρύψε το trailer
Στην Ελλάδα του 1600, τραυματισμένος γενίτσαρος καταλήγει σε γυναικείο μοναστήρι, απ’ όπου κλέβεται με μοναχή, για ν’ ανακαλύψει στον όρκο σιωπής της, ένα απ’ τα πιο άβολα μυστικά της τουρκοκρατούμενης χώρας.
Έχουμε κάνει αρκετές προσπάθειες εδώ στις Μάζες, για να μην μείνει μυστικό ότι το Μαύρο Λιβάδι είναι ένα απ’ τα καλύτερα σκηνοθετικά ντεμπούτα που μπορείς να πετύχεις σε οθόνη, εντός κι εκτός συνόρων. Μια απ’ αυτές τις ταινίες που όχι μόνο υπερβαίνει την ελληνική καταγωγή της, αλλά την ανεβάζει κιόλας, επιστρέφοντας στην ιστορία της χώρας της για να αντλήσει την έμπνευσή της, και δίκαια η πρώτη ταινία του Βαρδή Μαρινάκη μπήκε στην πρώτη γραμμή του κινήματος που προέκυψε στα ντόπια κινηματογραφικά πράγματα, απ’ αυτό το διαφαινόμενο φετινό κύμα σύγχρονων κινηματογραφιστών, που εμφανίστηκαν σχεδόν απ’ το πουθενά, με ένα γκρουπ δουλειών δυο τάξεις μεγέθους πιο πάνω απ’ ό,τι είχες συνηθίσει να βλέπεις ως τώρα στα Ελληνικά.
Αναγνωρισμένος στα διεθνή φεστιβάλ για τις μικρού μήκους δουλειές του, ο Βαρδής Μαρινάκης στην πρώτη του μεγάλου μήκους ταινία, σερβίρει μαεστρικά συντεθιμένα καδραρίσματα, καταφέρνοντας να κρεμάσει σαγόνια, με την αποστομωτική φινέτσα της φωτογραφίας του Marcus Waterloo, αλλά και ακόμη περισσότερο, με την απίστευτα μεθυστική αίσθηση ομαλής ροής που εμποτίζει ο σκηνοθέτης στα πλάνα του, όχι μόνο χάρη στα εξαιρετικά του παναρίσματα και τις απόκοσμες γωνίες τους, αλλά και χάρη στην εξαιρετική κομψότητα και την αίσθηση συγχρονισμού, με την οποία καταφέρνει να χορογραφεί την κίνηση, τόσο των πλάνων του, όσο και των ερμηνευτών του. Είναι πολύ δυσκολότερο απ’ όσο φαίνεται, και στο εγχώριο και στο αλλοδαπό σινεμά, να πετύχεις σκηνοθέτη που να μπορεί να συντονίσει ομάδες ηθοποιών, κομπάρσων και τεχνικών, χωρίς να κάνει το αποτέλεσμα να μυρίζει θεατρικό σανίδι και ο Μαρινάκης το πετυχαίνει με τέτοια ανάλαφρη άνεση, που σε κάνει ν’ αναρωτιέσαι πώς γίνεται να είναι η πρώτη του τόσο μεγάλου εύρους δουλειά.
Την απορία αυτή δεν σου τη λύνει, αλλά επιβεβαιώνει την μεγάλου μήκους απειρία του, η προβληματική κατάσταση στα σεναριακά. Η χαλαρή αφήγηση που επιλέγει ο Μαρινάκης να συνοδεύσει την λιτή, αφαιρετική γραφή και η κατά κύριο λόγο ανεπεισοδιακή κι επίπεδη πλοκή του, απλώνουν μια γενικότερη πλαδαρότητα στην ιστορία του, που χρειαζόταν αρκετό συγύρισμα για να εκμεταλλευτεί το γράπωμα του θεατή που εξασφαλίζει η εικόνα. Το δεύτερο κεφάλαιο της ιστορίας του, το πιο κοντινό στις μέχρι πρότινος ευαισθησίες του δημιουργού για την ικανότητα της επιστροφής στη φύση να αποκαλύπτει την απελευθερωμένη φύση του ανθρώπου (σε αντίθεση με την τάση του τεχνητού περιβάλλοντος και των κοινωνικών συμβάσεων να τον σκλαβώνουν και να τον απομονώνουν σε νοοκτόνες συνθήκες), γειτνιάζει επικίνδυνα στη φλου ποετίκ προσέγγιση που δοκιμάζει τις αντοχές του κοινού θνητού θεατή και αποκαλύπτει την κάπως τραβηγμένη και μάλλον αδικαιολόγητη διάρκεια του συνόλου, πικραίνοντας την αίσθηση που αφήνει ως τότε, μια δουλειά που για να σ’το πω απλά, είναι ήδη κι αδιαμφισβήτητα, ένα σημείο αναφοράς στην ελληνική φιλμογραφία, το οποίο θα κάνεις μεγάλο λάθος αν δεν απολαύσεις στη μεγαλύτερη οθόνη που θα βρεις και θα είσαι άδικος αν δεν του αναγνωρίσεις τα ελαφρυντικά που δικαιούται μια τόσο ιδιαίτερη, προσωπική και τόσο πετυχημένη σε τόσους τομείς, εμφάνιση ενός καινούριου σκηνοθέτη στο υπό διαμόρφωση ανανεωμένο τοπίο του ελληνικού σινεμά.
Έχουμε κάνει αρκετές προσπάθειες εδώ στις Μάζες, για να μην μείνει μυστικό ότι το Μαύρο Λιβάδι είναι ένα απ’ τα καλύτερα σκηνοθετικά ντεμπούτα που μπορείς να πετύχεις σε οθόνη, εντός κι εκτός συνόρων. Μια απ’ αυτές τις ταινίες που όχι μόνο υπερβαίνει την ελληνική καταγωγή της, αλλά την ανεβάζει κιόλας, επιστρέφοντας στην ιστορία της χώρας της για να αντλήσει την έμπνευσή της, και δίκαια η πρώτη ταινία του Βαρδή Μαρινάκη μπήκε στην πρώτη γραμμή του κινήματος που προέκυψε στα ντόπια κινηματογραφικά πράγματα, απ’ αυτό το διαφαινόμενο φετινό κύμα σύγχρονων κινηματογραφιστών, που εμφανίστηκαν σχεδόν απ’ το πουθενά, με ένα γκρουπ δουλειών δυο τάξεις μεγέθους πιο πάνω απ’ ό,τι είχες συνηθίσει να βλέπεις ως τώρα στα Ελληνικά.
Αναγνωρισμένος στα διεθνή φεστιβάλ για τις μικρού μήκους δουλειές του, ο Βαρδής Μαρινάκης στην πρώτη του μεγάλου μήκους ταινία, σερβίρει μαεστρικά συντεθιμένα καδραρίσματα, καταφέρνοντας να κρεμάσει σαγόνια, με την αποστομωτική φινέτσα της φωτογραφίας του Marcus Waterloo, αλλά και ακόμη περισσότερο, με την απίστευτα μεθυστική αίσθηση ομαλής ροής που εμποτίζει ο σκηνοθέτης στα πλάνα του, όχι μόνο χάρη στα εξαιρετικά του παναρίσματα και τις απόκοσμες γωνίες τους, αλλά και χάρη στην εξαιρετική κομψότητα και την αίσθηση συγχρονισμού, με την οποία καταφέρνει να χορογραφεί την κίνηση, τόσο των πλάνων του, όσο και των ερμηνευτών του. Είναι πολύ δυσκολότερο απ’ όσο φαίνεται, και στο εγχώριο και στο αλλοδαπό σινεμά, να πετύχεις σκηνοθέτη που να μπορεί να συντονίσει ομάδες ηθοποιών, κομπάρσων και τεχνικών, χωρίς να κάνει το αποτέλεσμα να μυρίζει θεατρικό σανίδι και ο Μαρινάκης το πετυχαίνει με τέτοια ανάλαφρη άνεση, που σε κάνει ν’ αναρωτιέσαι πώς γίνεται να είναι η πρώτη του τόσο μεγάλου εύρους δουλειά.
Την απορία αυτή δεν σου τη λύνει, αλλά επιβεβαιώνει την μεγάλου μήκους απειρία του, η προβληματική κατάσταση στα σεναριακά. Η χαλαρή αφήγηση που επιλέγει ο Μαρινάκης να συνοδεύσει την λιτή, αφαιρετική γραφή και η κατά κύριο λόγο ανεπεισοδιακή κι επίπεδη πλοκή του, απλώνουν μια γενικότερη πλαδαρότητα στην ιστορία του, που χρειαζόταν αρκετό συγύρισμα για να εκμεταλλευτεί το γράπωμα του θεατή που εξασφαλίζει η εικόνα. Το δεύτερο κεφάλαιο της ιστορίας του, το πιο κοντινό στις μέχρι πρότινος ευαισθησίες του δημιουργού για την ικανότητα της επιστροφής στη φύση να αποκαλύπτει την απελευθερωμένη φύση του ανθρώπου (σε αντίθεση με την τάση του τεχνητού περιβάλλοντος και των κοινωνικών συμβάσεων να τον σκλαβώνουν και να τον απομονώνουν σε νοοκτόνες συνθήκες), γειτνιάζει επικίνδυνα στη φλου ποετίκ προσέγγιση που δοκιμάζει τις αντοχές του κοινού θνητού θεατή και αποκαλύπτει την κάπως τραβηγμένη και μάλλον αδικαιολόγητη διάρκεια του συνόλου, πικραίνοντας την αίσθηση που αφήνει ως τότε, μια δουλειά που για να σ’το πω απλά, είναι ήδη κι αδιαμφισβήτητα, ένα σημείο αναφοράς στην ελληνική φιλμογραφία, το οποίο θα κάνεις μεγάλο λάθος αν δεν απολαύσεις στη μεγαλύτερη οθόνη που θα βρεις και θα είσαι άδικος αν δεν του αναγνωρίσεις τα ελαφρυντικά που δικαιούται μια τόσο ιδιαίτερη, προσωπική και τόσο πετυχημένη σε τόσους τομείς, εμφάνιση ενός καινούριου σκηνοθέτη στο υπό διαμόρφωση ανανεωμένο τοπίο του ελληνικού σινεμά.
Δες/Κρύψε τις αίθουσες που ανοίγει
*Το πρόγραμμα αναδημοσιεύεται από το Αθηνόραμα και ισχύει για την πρώτη βδομάδα προβολής
ΚΕΝΤΡΟ - ΚΟΛΩΝΑΚΙ
ΕΛΛΗ
Ακαδημίας 64 (ΜΕΤΡΟ Πανεπιστήμιο), 210-3632789.
Πεμ. - Τετ.: 18.00/ 20.15/ 22.30
ΦΙΞ - Ν. ΣΜΥΡΝΗ - Π. ΦΑΛΗΡΟ
ΜΙΚΡΟΚΟΣΜΟΣ FILMCENTER
Λ. Συγγρού 106, Φιξ (ΜΕΤΡΟ Συγγρού-Φιξ), 210-9215305.
Πεμ. - Τετ.: 18.20/ 20.20/ 22.20
The Road (2009)
Ο Δρόμος
Σκηνοθεσία: John Hillcoat
Σενάριο: Joe Penhall, Cormac McCarthy (νουβέλα)
Παίζουν: Viggo Mortensen, Kodi Smit-McPhee
Δες/Κρύψε το trailer
Δες/Κρύψε τις αίθουσες που ανοίγει
ΚΕΝΤΡΟ - ΚΟΛΩΝΑΚΙ
ODEON ΟΠΕΡΑ 1
Ακαδημίας 57, Αθήνα, 2103622683. Τηλ. Κρατ. 2106786000..
Πεμ. - Τετ.: 17.30/ 20.00/ 22.30
ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ - ΝΕΑΠΟΛΗ
ΔΑΝΑΟΣ 1
Λ. Κηφισίας 109 (ΜΕΤΡΟ Πανόρμου), 2106922655.
Πεμ. - Τετ.: 18.20/ 20.30/ 22.50
Λ. ΠΑΤΗΣΙΩΝ
ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ
Πατησίων 77-79 & Λ. Αλεξάνδρας (ΜΕΤΡΟ Βικτώρια), 210-8219298 Τηλ. κρατ.-πωλήσ. 2106786000.
Πεμ. - Τετ.: 18.15/ 20.30/ 22.45
ΜΑΡΟΥΣΙ - ΚHΦΙΣΙΑ
ΑΣΤΕΡΙΑ
Κηφισίας 336 (Φ. Ερυθραίας), 210-6208521.
Πεμ. - Τετ.: 18.00/ 20.15/ 22.30
ΠΕΙΡΑΙΑΣ & ΠΕΡΙΧΩΡΑ
ΑΤΤΙΚΟΝ (ΔΗΜ. ΚΙΝ/ΦΟΣ)
Αγ. Κων/νου 1, Πλ. Δημ. Θεάτρου, 210-4175897.
Πεμ. - Τετ.: 18.30/ 20.30/ 22.30
ΓΛΥΦΑΔΑ -ΒΑΡΚΙΖΑ - ΣΑΡΩΝΙΔΑ
ODEON ΓΛΥΦΑΔΑ 1
Ζέππου 14, Πλ. Ξενοφώντος, 2109650318 Τηλ. κρατ. 2106786000, 8011160000.
Πεμ. - Τετ.: 18.00/ 20.30/ 23.10
ODEON KOSMOPOLIS - ΜΑΡΟΥΣΙ
ODEON KOSMOPOLIS ΜΑΡΟΥΣΙ ΑΙΘΟΥΣΑ 5
Λεωφ.Κηφισίας 73, Αγ.Θωμάς, Μαρούσι (Κόμβος Αττικής Οδού), 8011160000Τηλ. Κρατ. 2106786000..
Πεμ. - Τετ.: 18.00/ 20.30/ 22.50. Σάβ.-Δευτ. & 12.20/ 15.10
ODEON STARCITY - Λ. ΣΥΓΓΡΟΥ
ODEON STARCITY ΑΙΘΟΥΣΑ 5
Λεωφ.Συγγρου 111 & Λεοντίου, Ν.Κόσμος, 8011160000.
Πεμ. - Τετ.: 18.40/ 21.10/ 23.30. Παρ.-Κυρ. & 16.20
2.5/5Σκηνοθεσία: John Hillcoat
Σενάριο: Joe Penhall, Cormac McCarthy (νουβέλα)
Παίζουν: Viggo Mortensen, Kodi Smit-McPhee
Δες/Κρύψε το trailer
Όταν τα ζώα εξαφανίστηκαν και τα δέντρα ξεράθηκαν, πατέρας και γιoς βγήκαν στον δρόμο αποφεύγοντάς τον, για να επιβιώσουν.
Όπως δείχνει η πορεία σχεδόν πλήρους εγκατάλειψής του από τους Weinsteins για πάνω από ένα χρόνο και ειδικά από τη στιγμή που βρήκαν Μπάσταρδη αγελάδα να αρμέγουν, ο Δρόμος (2009) μπορεί σύμφωνα με τον θρύλο να ξεκίνησε σα ταινία στο μυαλό του παραγωγού Nick Wechsler πριν η ομώνυμη νουβέλα βραβευτεί με Pulitzer και πριν το No Country for Old Men του Cormac McCarthy γίνει πολυβραβευμένη με Oscar μεταφορά, όμως λόγος που να κάνει την ύπαρξή του επιτακτική δεν υπήρχε, ή τουλάχιστο δε τον κατάλαβαν και πολλοί, ούτε ανάμεσα στους συντελεστές. Ακόμα, και πιο χαρακτηριστικά, και η παρουσία του John Hillcoat πίσω από τη κάμερα μοιάζει συνδεδεμένη απλά.. με τον τίτλο της έξοχης προηγούμενης ταινίας του και την ερμηνεία της νουβέλας σα μια σειρά μετα-αποκαλυπτικών.. propositions από τον σεναριογράφο, Joe Penhall, αφού ας πούμε εμπειρία από γυρίσματα σε παρατημένες περιοχές της Pennsylvania και του Oregon o Αυστραλός Hillcoat δεν είχε, παρόλο που τα χρησιμοποίησε εκπληκτικά για να κάνει ίσως τη μοναδική ταινία του είδους που δεν αισθάνεσαι ότι περιορίζει τη ματιά σου και δε σε εξαπατάει με ψηφιακές πρασινάδες. Κάπως έτσι μπουρδουκλωμένα και απνευστί φτάνεις να βρίσκεις ενδείξεις ότι η παραγωγή κάνει μια παραπάνω από αξιοσέβαστη προσπάθεια να δικαιολογήσει το αδικαιολόγητο της ύπαρξής της και της στο νότο αδερφές μου στο νότο ασαφούς κατεύθυνσής της, και σε αυτές (τις ενδείξεις) μπορείς να προσθέσεις σίγουρα και τις υποδειγματικές ερμηνείες μέχρι και σε περαστικούς άχαρους ρόλους σαν τον μισότυφλο γέρο του Robert Duvall.
Παρολαυτά, και παρότι στη διάρκεια αρκετά από τα ερωτήματα του McCarthy (τι ακριβώς κανόνες έχουν τελικά οι "good guys" σε αυτό το τοπίο, πιο έντονα) τα νιώθεις στο στομάχι σου, η χαλασμένη πυξίδα της αφήγησης συνεχίζει να χοροπηδάει ανάμεσα στα απαλά βαθιά voicover και στα ωμά ανθρώπινα κρέατα χωρίς να εξυπηρετεί κανένα τελικά, ενώ κάτι άτσαλες μανούβρες, και τεχνικές (στο μοντάζ χρόνων) και σκηνοθετικές (στην απόφαση να προφέρεται η ασιτία των ηρώων και η χροιά του τοπίου ενώ δε τις διαπιστώνεις), σε βγάζουν τόσο απότομα από το υπόλοιπο προσεγμένο κλίμα που να προτιμάς κάπου την εθιστική, αποφασιστική γελοιότητα του Book of Eli (2010).
Όπως δείχνει η πορεία σχεδόν πλήρους εγκατάλειψής του από τους Weinsteins για πάνω από ένα χρόνο και ειδικά από τη στιγμή που βρήκαν Μπάσταρδη αγελάδα να αρμέγουν, ο Δρόμος (2009) μπορεί σύμφωνα με τον θρύλο να ξεκίνησε σα ταινία στο μυαλό του παραγωγού Nick Wechsler πριν η ομώνυμη νουβέλα βραβευτεί με Pulitzer και πριν το No Country for Old Men του Cormac McCarthy γίνει πολυβραβευμένη με Oscar μεταφορά, όμως λόγος που να κάνει την ύπαρξή του επιτακτική δεν υπήρχε, ή τουλάχιστο δε τον κατάλαβαν και πολλοί, ούτε ανάμεσα στους συντελεστές. Ακόμα, και πιο χαρακτηριστικά, και η παρουσία του John Hillcoat πίσω από τη κάμερα μοιάζει συνδεδεμένη απλά.. με τον τίτλο της έξοχης προηγούμενης ταινίας του και την ερμηνεία της νουβέλας σα μια σειρά μετα-αποκαλυπτικών.. propositions από τον σεναριογράφο, Joe Penhall, αφού ας πούμε εμπειρία από γυρίσματα σε παρατημένες περιοχές της Pennsylvania και του Oregon o Αυστραλός Hillcoat δεν είχε, παρόλο που τα χρησιμοποίησε εκπληκτικά για να κάνει ίσως τη μοναδική ταινία του είδους που δεν αισθάνεσαι ότι περιορίζει τη ματιά σου και δε σε εξαπατάει με ψηφιακές πρασινάδες. Κάπως έτσι μπουρδουκλωμένα και απνευστί φτάνεις να βρίσκεις ενδείξεις ότι η παραγωγή κάνει μια παραπάνω από αξιοσέβαστη προσπάθεια να δικαιολογήσει το αδικαιολόγητο της ύπαρξής της και της στο νότο αδερφές μου στο νότο ασαφούς κατεύθυνσής της, και σε αυτές (τις ενδείξεις) μπορείς να προσθέσεις σίγουρα και τις υποδειγματικές ερμηνείες μέχρι και σε περαστικούς άχαρους ρόλους σαν τον μισότυφλο γέρο του Robert Duvall.
Παρολαυτά, και παρότι στη διάρκεια αρκετά από τα ερωτήματα του McCarthy (τι ακριβώς κανόνες έχουν τελικά οι "good guys" σε αυτό το τοπίο, πιο έντονα) τα νιώθεις στο στομάχι σου, η χαλασμένη πυξίδα της αφήγησης συνεχίζει να χοροπηδάει ανάμεσα στα απαλά βαθιά voicover και στα ωμά ανθρώπινα κρέατα χωρίς να εξυπηρετεί κανένα τελικά, ενώ κάτι άτσαλες μανούβρες, και τεχνικές (στο μοντάζ χρόνων) και σκηνοθετικές (στην απόφαση να προφέρεται η ασιτία των ηρώων και η χροιά του τοπίου ενώ δε τις διαπιστώνεις), σε βγάζουν τόσο απότομα από το υπόλοιπο προσεγμένο κλίμα που να προτιμάς κάπου την εθιστική, αποφασιστική γελοιότητα του Book of Eli (2010).
Δες/Κρύψε τις αίθουσες που ανοίγει
*Το πρόγραμμα αναδημοσιεύεται από το Αθηνόραμα και ισχύει για την πρώτη βδομάδα προβολής
ΚΕΝΤΡΟ - ΚΟΛΩΝΑΚΙ
ODEON ΟΠΕΡΑ 1
Ακαδημίας 57, Αθήνα, 2103622683. Τηλ. Κρατ. 2106786000..
Πεμ. - Τετ.: 17.30/ 20.00/ 22.30
ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ - ΝΕΑΠΟΛΗ
ΔΑΝΑΟΣ 1
Λ. Κηφισίας 109 (ΜΕΤΡΟ Πανόρμου), 2106922655.
Πεμ. - Τετ.: 18.20/ 20.30/ 22.50
Λ. ΠΑΤΗΣΙΩΝ
ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ
Πατησίων 77-79 & Λ. Αλεξάνδρας (ΜΕΤΡΟ Βικτώρια), 210-8219298 Τηλ. κρατ.-πωλήσ. 2106786000.
Πεμ. - Τετ.: 18.15/ 20.30/ 22.45
ΜΑΡΟΥΣΙ - ΚHΦΙΣΙΑ
ΑΣΤΕΡΙΑ
Κηφισίας 336 (Φ. Ερυθραίας), 210-6208521.
Πεμ. - Τετ.: 18.00/ 20.15/ 22.30
ΠΕΙΡΑΙΑΣ & ΠΕΡΙΧΩΡΑ
ΑΤΤΙΚΟΝ (ΔΗΜ. ΚΙΝ/ΦΟΣ)
Αγ. Κων/νου 1, Πλ. Δημ. Θεάτρου, 210-4175897.
Πεμ. - Τετ.: 18.30/ 20.30/ 22.30
ΓΛΥΦΑΔΑ -ΒΑΡΚΙΖΑ - ΣΑΡΩΝΙΔΑ
ODEON ΓΛΥΦΑΔΑ 1
Ζέππου 14, Πλ. Ξενοφώντος, 2109650318 Τηλ. κρατ. 2106786000, 8011160000.
Πεμ. - Τετ.: 18.00/ 20.30/ 23.10
ODEON KOSMOPOLIS - ΜΑΡΟΥΣΙ
ODEON KOSMOPOLIS ΜΑΡΟΥΣΙ ΑΙΘΟΥΣΑ 5
Λεωφ.Κηφισίας 73, Αγ.Θωμάς, Μαρούσι (Κόμβος Αττικής Οδού), 8011160000Τηλ. Κρατ. 2106786000..
Πεμ. - Τετ.: 18.00/ 20.30/ 22.50. Σάβ.-Δευτ. & 12.20/ 15.10
ODEON STARCITY - Λ. ΣΥΓΓΡΟΥ
ODEON STARCITY ΑΙΘΟΥΣΑ 5
Λεωφ.Συγγρου 111 & Λεοντίου, Ν.Κόσμος, 8011160000.
Πεμ. - Τετ.: 18.40/ 21.10/ 23.30. Παρ.-Κυρ. & 16.20
Also on Movies for the Masses: The Road (2009): Παραπλανητικό trailer
Το Βουνό Μπροστά (2008)
The Mountain in Front
Σκηνοθεσία: Βασίλης Ντούρος
Σενάριο: Γιάννης Τσίρος
Παίζουν: Καραφίλ Σένα, Σταύρος Ράντα, Κώστας Καζάνας κ.ά.
Δες/Κρύψε το trailer
Δες/Κρύψε τις αίθουσες που ανοίγει
Λ. ΠΑΤΗΣΙΩΝ
ΦΙΛΙΠ
Θάσου 11, Πλ. Αμερικής, 210-8647444, 2108612476.
Πεμ. - Τετ.: 18.30/ 20.30/ 22.30. Την Παρασκευή 12/2 και ώρα 20.00 μόνο με προσκλήσεις
1.5/5Σκηνοθεσία: Βασίλης Ντούρος
Σενάριο: Γιάννης Τσίρος
Παίζουν: Καραφίλ Σένα, Σταύρος Ράντα, Κώστας Καζάνας κ.ά.
Δες/Κρύψε το trailer
Ομάδα πυροτεχνουργών κολλημένη παραμονή Ανάστασης σ’ ένα χωριό στη μέση του πουθενά μ’ ένα βουνό μπροστά, πηγαίνοτας σ’ ένα χωριό με το βουνό από πίσω, μπλέκεται στη διαμάχη των αρχόντων του χωριού, με τον εξόριστο αλλοδαπό που βόσκει τα πρόβατα απολλωλού συγχωριανού.
Ένα σωρό ημιαναπτυγμένες καλές ιδέες για την αστυφιλία, την απομόνωση, την πατρική στοργή και την επαρχιακή περηφάνια, τυλιγμένες γύρω απ’ τον άξονα του ρατσισμού και της οργής που θερίζεις όταν σπέρνεις μίσος, σακατεύονται από την αισθητική και την οικονομική πενία της ανέμπνευστης προσέγγισης ακαδημαϊκού τύπου που υιοθετεί ο Βασίλης Ντούρος, στήνοντας ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα του πόσα πράγματα πήγαιναν στραβά τόσα χρόνια με τις ελληνικές ταινίες δημιουργού, που με την απωθητική τους ανελαστικότητα στη φόρμα και τις υπονομευτικές επιλογές τους στις παλιομοδίτικες ερμηνείες από ανεπαρκείς ηθοποιούς, έχτισαν πετράκι το πετράκι, το γενικό πορτραίτο μιας ντόπιας φιλμογραφίας που προσπαθεί αλλά αποτυγχάνει, να φτιάξει ταινίες για μεγάλες ιδέες, στηριγμένες στα σαθρά υλικά των κακών επιλογών, των δυσμενών συγκυριών και της ανικανότητας των ενορχηστρωτών τους, να βρουν και να αναδείξουν τη μελωδία στις φιλοδοξίες τους. Το Βουνό Μπροστά είναι γυρισμένο το 2008, κι όμως μοιάζει ανατριχιαστικά μ’ αυτές τις παλιομοδίτικες ελληνικές ταινίες που πετυχαίνεις (ή πετύχαινες) τα βράδια στην κρατική τηλεόραση και ή σε κοιμίζουν με τη μυρωδιά ναφθαλίνης τους, ή σε κάνουν ν’ αλλάξεις κανάλι με την τρομαγμένος.
Ένα σωρό ημιαναπτυγμένες καλές ιδέες για την αστυφιλία, την απομόνωση, την πατρική στοργή και την επαρχιακή περηφάνια, τυλιγμένες γύρω απ’ τον άξονα του ρατσισμού και της οργής που θερίζεις όταν σπέρνεις μίσος, σακατεύονται από την αισθητική και την οικονομική πενία της ανέμπνευστης προσέγγισης ακαδημαϊκού τύπου που υιοθετεί ο Βασίλης Ντούρος, στήνοντας ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα του πόσα πράγματα πήγαιναν στραβά τόσα χρόνια με τις ελληνικές ταινίες δημιουργού, που με την απωθητική τους ανελαστικότητα στη φόρμα και τις υπονομευτικές επιλογές τους στις παλιομοδίτικες ερμηνείες από ανεπαρκείς ηθοποιούς, έχτισαν πετράκι το πετράκι, το γενικό πορτραίτο μιας ντόπιας φιλμογραφίας που προσπαθεί αλλά αποτυγχάνει, να φτιάξει ταινίες για μεγάλες ιδέες, στηριγμένες στα σαθρά υλικά των κακών επιλογών, των δυσμενών συγκυριών και της ανικανότητας των ενορχηστρωτών τους, να βρουν και να αναδείξουν τη μελωδία στις φιλοδοξίες τους. Το Βουνό Μπροστά είναι γυρισμένο το 2008, κι όμως μοιάζει ανατριχιαστικά μ’ αυτές τις παλιομοδίτικες ελληνικές ταινίες που πετυχαίνεις (ή πετύχαινες) τα βράδια στην κρατική τηλεόραση και ή σε κοιμίζουν με τη μυρωδιά ναφθαλίνης τους, ή σε κάνουν ν’ αλλάξεις κανάλι με την τρομαγμένος.Δες/Κρύψε τις αίθουσες που ανοίγει
*Το πρόγραμμα αναδημοσιεύεται από το Αθηνόραμα και ισχύει για την πρώτη βδομάδα προβολής
Λ. ΠΑΤΗΣΙΩΝ
ΦΙΛΙΠ
Θάσου 11, Πλ. Αμερικής, 210-8647444, 2108612476.
Πεμ. - Τετ.: 18.30/ 20.30/ 22.30. Την Παρασκευή 12/2 και ώρα 20.00 μόνο με προσκλήσεις
Valentine's Day (2010)
1/5Σκηνοθεσία: Gary Marshall
Σενάριο: Katherine Fugate
Παίζουν: δευτεροκλασάτοι πρωταγωνιστές
Δες/Κρύψε το trailer
Η Ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου, στο Los Angeles
Σκέψου ότι είσαι 80 χρονών σκηνοθετοπαραγωγός στο Hollywood μ’ έναν κάδο ανακύκλωσης στο γραφείο σου, που του 'χεις κολλήσει πάνω μια ετικέτα που λέει "Valentine's Day" και μέσα πετάς όλες τις αναμασήσεις όλων των στερεοτύπων κι όλων των κλισέ που σου στέλνουν διάφοροι, σε διάφορες φάσεις και σε διάφορες μορφές, με θέμα την ημέρα των ερωτευμένων, των ανθοπωλών και των φτηνών κουτιών σοκολατάκια. Και σκέψου ότι μια μέρα, κάθεσαι και μετράς πόσοι άνθρωποι στο Hollywood μπορεί να σου χρωστάνε χάρες, ή να κάθονται να ξύνονται όπως εσύ, χωρίς να έχουν τίποτα συγκεκριμένο να κάνουν και τίποτα σοβαρό να κυνηγήσουν. Αν αδειάσεις τη χαρτούρα στο γραφείο σου, πιάσεις ένα ρολό σελοτέιπ και αρχίσεις να παίρνεις τηλέφωνα, σε δυο μήνες μέσα, θα 'χεις στα χέρια σου το Valentine’s Day (2010), ένα φρανκενσταϊνικό μηρύκασμα των κλασικών φορμουλών της ρομεντί, που διαφέρει απ' όλες τις άλλες ίδιες ταινίες που κυκλοφορούν εκεί έξω, μόνο στο ότι αναμασάει και σου ξερνάει στη μούρη όλες τις ίδιες χλαπάτσες, δεκαπέντε φορές στην τιμή της μίας, υιοθετώντας τη μορφή του ασπόνδυλου σπονδυλωτού, με παράλληλες ιστορίες, που το μόνο που στ' αλήθεια καταφέρνουν να κάνουν, είναι να ξεφτιλίσουν μ' ένα σμπάρο, ένα σωρό περισσότερα ερωτευμένα τρυγόνια απ' όσα βλέπεις συνήθως σε τέτοιου είδους μισοψημένα σαχλοξεπλύματα.
Σκέψου ότι είσαι 80 χρονών σκηνοθετοπαραγωγός στο Hollywood μ’ έναν κάδο ανακύκλωσης στο γραφείο σου, που του 'χεις κολλήσει πάνω μια ετικέτα που λέει "Valentine's Day" και μέσα πετάς όλες τις αναμασήσεις όλων των στερεοτύπων κι όλων των κλισέ που σου στέλνουν διάφοροι, σε διάφορες φάσεις και σε διάφορες μορφές, με θέμα την ημέρα των ερωτευμένων, των ανθοπωλών και των φτηνών κουτιών σοκολατάκια. Και σκέψου ότι μια μέρα, κάθεσαι και μετράς πόσοι άνθρωποι στο Hollywood μπορεί να σου χρωστάνε χάρες, ή να κάθονται να ξύνονται όπως εσύ, χωρίς να έχουν τίποτα συγκεκριμένο να κάνουν και τίποτα σοβαρό να κυνηγήσουν. Αν αδειάσεις τη χαρτούρα στο γραφείο σου, πιάσεις ένα ρολό σελοτέιπ και αρχίσεις να παίρνεις τηλέφωνα, σε δυο μήνες μέσα, θα 'χεις στα χέρια σου το Valentine’s Day (2010), ένα φρανκενσταϊνικό μηρύκασμα των κλασικών φορμουλών της ρομεντί, που διαφέρει απ' όλες τις άλλες ίδιες ταινίες που κυκλοφορούν εκεί έξω, μόνο στο ότι αναμασάει και σου ξερνάει στη μούρη όλες τις ίδιες χλαπάτσες, δεκαπέντε φορές στην τιμή της μίας, υιοθετώντας τη μορφή του ασπόνδυλου σπονδυλωτού, με παράλληλες ιστορίες, που το μόνο που στ' αλήθεια καταφέρνουν να κάνουν, είναι να ξεφτιλίσουν μ' ένα σμπάρο, ένα σωρό περισσότερα ερωτευμένα τρυγόνια απ' όσα βλέπεις συνήθως σε τέτοιου είδους μισοψημένα σαχλοξεπλύματα.Δες/Κρύψε τις αίθουσες που ανοίγει
*Το πρόγραμμα αναδημοσιεύεται από το Αθηνόραμα και ισχύει για την πρώτη βδομάδα προβολής
ΚΕΝΤΡΟ - ΚΟΛΩΝΑΚΙ
ΑΠΟΛΛΩΝ CINEMAX CLASS
Σταδίου 19 (ΜΕΤΡΟ Πανεπιστήμιο), 210-3236811.
Πεμ. - Τετ.: 17.30/ 20.00/ 22.30
ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ - ΝΕΑΠΟΛΗ
ΝΙΡΒΑΝΑ Cinemax
Λ. Αλεξάνδρας 192 (ΜΕΤΡΟ Αμπελόκηποι), 210-6469398, 2106445221.
Πεμ. - Τετ.: 17.30/ 20.00/ 22.30
ΜΑΡΟΥΣΙ - ΚHΦΙΣΙΑ
ΚΗΦΙΣΙΑ CINEMAX 2
Λ. Κηφισίας 245, Ζηρίνειο, Κηφισιά (ΗΣΑΠ Κηφισιά), 2106233567, 2106232808.
Πεμ. - Τετ.: 18.20 (εκτός Σάβ., Κυρ.)/ 20.40/ 23.00
ΠΕΡΙΣΤΕΡΙ - ΑΙΓΑΛΕΩ - ΧΑΪΔΑΡΙ
CINE CITY 4
Κωνσταντινουπόλεως 82, Πλατεία Μπουρνάζι, 210-5756243.
Πεμ. - Τετ.: 18.10/ 20.30/ 22.50
VILLAGE CINEMAS ΠΑΓΚΡΑΤΙ
VILLAGE CINEMAS ΠΑΓΚΡΑΤΙ ΑΙΘΟΥΣΑ 1
Υμηττού 110 & Χρεμωνίδου (Εμπ. Κέντρο Athens Millenium), Παγκράτι, 2108108080.
Πεμ. - Τετ.: 18.30/ 21.10/ 23.45
VILLAGE PARK ΡΕΝΤΗ
VILLAGE PARK ΡΕΝΤΗ VILLAGE CINEMAS GOLD CLASS 1
Πέτρου Ράλλη & Θηβών, Άγιος Ιωάννης Ρέντη, 2108108080.
Πεμ. - Τετ.: 19.45/ 22.15. Παρ., Σάβ. & 00.45. Κυρ. & 17.15/ 00.45
VILLAGE PARK ΡΕΝΤΗ ΑΙΘΟΥΣΑ 9 G ΓΕΡΜΑΝΟΣ
Πέτρου Ράλλη & Θηβών, Άγιος Ιωάννης Ρέντη, 2108108080.
Πεμ. - Τετ.: 14.30/ 17.15/ 19.45/ 22.15/ 00.45. Σάβ.-Δευτ. & 11.45
VILLAGE PARK ΡΕΝΤΗ ΑΙΘΟΥΣΑ 11
Πέτρου Ράλλη & Θηβών, Άγιος Ιωάννης Ρέντη, 2108108080.
Πεμ. - Τετ.: 18.45/ 21.15/ 23.45
VILLAGE PARK ΡΕΝΤΗ ΑΙΘΟΥΣΑ 13
Πέτρου Ράλλη & Θηβών, Άγιος Ιωάννης Ρέντη, 2108108080.
Πεμ. - Τετ.: 15.30/ 18.00/ 20.30/ 23.00/ 01.30. Σάβ.-Δευτ. & 13.00
ΧΑΛΑΝΔΡΙ - ΧΟΛΑΡΓΟΣ
ΑΒΑΝΑ
Κηφισίας 234 & Λυκούργου 3, 210-6756546.
Πεμ. - Τετ.: 18.10/ 20.30/ 22.50
ΖΩΓΡΑΦΟΥ
ΑΛΕΚΑ (ΔΗΜ. ΚΙΝ/ΦΟΣ) (ΧΕΙΜΕΡΙΝΟΣ)
3ης Ορ. Ταξιαρχίας, Ζωγράφου, 210-7773608.
Πεμ. - Τετ.: 17.00/ 19.30/ 22.00. Δευτ. 19.30/ 22.00
STER CINEMAS ΙΛΙΟΝ
STER CINEMAS ΙΛΙΟΝ ΑΙΘΟΥΣΑ 5
Λεωφ.Δημοκρατίας 67Α, Ίλιον, 2102371000. Τηλ. κρατ. 2102371000, 8018017837.
Πεμ. - Τετ.: 19.00/ 21.30/ 00.00
STER CINEMAS ΙΛΙΟΝ ΑΙΘΟΥΣΑ 7
Λεωφ.Δημοκρατίας 67Α, Ίλιον, 2102371000. Τηλ. κρατ. 2102371000, 8018017837.
Πεμ. - Τετ.: 16.30
STER CINEMAS ΑΓ. ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ
STER CINEMAS ΑΓ. ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΑΙΘΟΥΣΑ 2
Αχαρνών 373-375. (ΗΣΑΠ Αγ. Ελευθέριος), 2102371000. Τηλ. κρατ. 2102371000, 8018017837.
Πεμ. - Τετ.: 19.30/ 22.00. Παρ.-Κυρ. & 00.30
STER CINEMAS ΑΓ. ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΑΙΘΟΥΣΑ 9
Αχαρνών 373-375. (ΗΣΑΠ Αγ. Ελευθέριος), 2102371000. Τηλ. κρατ. 2102371000, 8018017837.
Πεμ. - Τετ.: 18.30/ 21.10. Σάβ.-Δευτ. & 12.20/ 15.40
STER CINEMAS ΑΓ. ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΑΙΘΟΥΣΑ 10
Αχαρνών 373-375. (ΗΣΑΠ Αγ. Ελευθέριος), 2102371000. Τηλ. κρατ. 2102371000, 8018017837.
Πεμ. - Τετ.: 17.10/ 19.50/ 22.30. Σάβ.-Δευτ. & 14.20
ΚΑΛΛΙΘΕΑ
ΕΤΟΥΑΛ ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ 1
Κρέμου 141, Καλλιθέα, 2109560306.
Πεμ. - Τετ.: 18.00/ 20.20/ 22.40
ODEON KOSMOPOLIS - ΜΑΡΟΥΣΙ
ODEON KOSMOPOLIS ΜΑΡΟΥΣΙ ΑΙΘΟΥΣΑ 10
Λεωφ.Κηφισίας 73, Αγ.Θωμάς, Μαρούσι (Κόμβος Αττικής Οδού), 8011160000Τηλ. Κρατ. 2106786000..
Πεμ. - Τετ.: 18.30/ 21.10/ 00.00. Σάβ.-Δευτ. & 13.10/ 15.50
NANA CINEMAX - ΔΑΦΝΗ
ΝΑΝΑ CINEMAX ΑΙΘΟΥΣΑ 6
Λ.Βουλιαγμένης 179 (ΜΕΤΡΟ Αγ.Ιωάννης), 2109703158, 2109706865.
Πεμ. - Τετ.: 18.00/ 20.30/ 23.00. Σάβ., Κυρ. & 15.30. Κυρ. & 12.30
ΑΕΛΛΩ CINEMAX 5+1
ΑΕΛΛΩ CINEMAX 5+1 ΑΙΘΟΥΣΑ 3
Πατησίων 140, 2108259975, 2108215327.
Πεμ. - Τετ.: 17.20/ 20.00/ 22.40. Σάβ., Κυρ. & 14.40. Kyr. & 12.00
VILLAGE 15 CINEMAS @ THE MALL
VILLAGE 15 CINEMAS @ THE MALL ΑΙΘΟΥΣΑ 5 VILLAGE CINEMA ING
Aνδρέα Παπανδρέου (παραπλεύρως Αττικής Οδού) ΗΣΑΠ Νερατζιώτισσα, Μαρούσι, 2108108080.
Πεμ. - Τετ.: 19.00/ 21.30/ 00.00
VILLAGE 15 CINEMAS @ THE MALL ΑΙΘΟΥΣΑ 12
Aνδρέα Παπανδρέου (παραπλεύρως Αττικής Οδού) ΗΣΑΠ Νερατζιώτισσα, Μαρούσι, 2108108080.
Πεμ. - Τετ.: 17.00/ 19.45/ 22.30/ 01.00
VILLAGE 15 CINEMAS @ THE MALL ΑΙΘΟΥΣΑ 14 VILLAGE CINEMAS GOLD CLASS
Aνδρέα Παπανδρέου (παραπλεύρως Αττικής Οδού) ΗΣΑΠ Νερατζιώτισσα, Μαρούσι, 2108108080.
Πεμ. - Τετ.: 19.45/ 22.30. Σάβ.-Δευτ. & 17.00
ODEON STARCITY - Λ. ΣΥΓΓΡΟΥ
ODEON STARCITY ΑΙΘΟΥΣΑ 3
Λεωφ.Συγγρου 111 & Λεοντίου, Ν.Κόσμος, 8011160000.
Πεμ. - Τετ.: 18.30/ 21.20/ 00.00. Σάβ. & 15.50. Δευτ. & 13.10/ 15.50
VILLAGE 9 CINEMAS @ FALIRO
VILLAGE 9 CINEMAS @ FALIRO ΑΙΘΟΥΣΑ 6
Παλαιά Λεωφ.Ποσειδώνος 1 & Μωραϊτίνη 3, Δέλτα Π.Φαλήρου, 2108108080.
Πεμ. - Τετ.: 16.40/ 19.20/ 22.00/ 00.40. Σάβ.-Δευτ. & 11.20/ 14.00
VILLAGE 9 CINEMAS @ FALIRO ΑΙΘΟΥΣΑ 8 GOLD GLASS
Παλαιά Λεωφ.Ποσειδώνος 1 & Μωραϊτίνη 3, Δέλτα Π.Φαλήρου, 2108108080.
Πεμ. - Τετ.: Πέμ. 18.30/ 21.10. Παρ.-Τετ. 18.30/ 21.10/ 23.50
ΑΘΗΝΑΙΟΝ CINEPOLIS 3D DIGITAL
ΑΘΗΝΑΙΟΝ CINEPOLIS 3D DIGITAL ΑΙΘΟΥΣΑ 3
Ζησιμοπούλου 7 & Α. Μεταξά, Γλυφάδα, 2108108230, 2108983238.
Πεμ. - Τετ.: 18.00/ 20.20/ 22.50
Also on Movies for the Masses: Valentine's Day (2010): Ω θεέ μου teaser
Les Aventures [...] d'Adèle Blanc-Sec (2010): Teasers
Δες/Κρύψε το teaser #1
Ο Luc Besson μετράει όπως θέλει τις 10 (και όχι περισσότερες) ταινίες που είχε υποσχεθεί ότι θα γυρίσει, τον Απρίλη βγάζει στις γαλλικές αίθουσες ακόμη μια, και στα τέλη τη προηγούμενης βδομάδας κυκλοφόρησε γι' αυτή και δεύτερο teaser, στο AlloCiné, όπως πήραν χαμπάρι στη συνέχεια και τα υπόλοιπα δίχτυα που το παρακολουθούν μέσω του Twitch. Όπως είχε ανακοινώσει ο Besson στις περασμένες Κάνες, η ταινία είναι η πρώτη τριλογίας βασισμένης στις περιπέτειες της Adèle Blanc-Sec του Jacques Tardi, κόμικ ηρωίδας της οποίας τα δικαιώματα είχε εξασφαλίσει η EuropaCorp ακόμα νωρίτερα, κάπου στα βάθη του χρόνου του 2007-2008.
Δεν είναι ανάγκη να μη μετράς, όπως οι φαν, την Ατλαντίδα (1991) και να μετράς τους Minimoys σαν μία, για να διαπιστώσεις ότι ο Besson έχει να κάνει.. ταινία από τα 90s, και έχει άρα περιθώρια να κάνει μερικές ακόμα πριν αποσυρθεί οριστικά από τη σκηνοθεσία. Όμως τα 00s και η μεγα-επιτυχία της εταιρείας του αν όχι τιποτάλλο, απέδειξαν ότι ο δημιουργός που οραματίστηκε το "παγκόσμιο σινεμά" κόντρα στο χλευασμό των περισσότερων συντοπιτών του, έβλεπε πραγματικά μπροστά, και όπως βλέπεις εσύ τώρα, και κόντρα λιγάκι στην αισθητική που θα περίμενες πια από τον Besson, οι Aventures Extraordinaires d'Adèle Blanc-Sec (2010) συνεχίζουν το ίδιο αποφασιστικά, παίζοντας κάπου ανάμεσα σε Amelie (ή Un Long Dimanche de Fiançailles (2004) ίσως ακριβέστερα) και Indiana Jones, και μένοντας παράλληλα σχετικά πιστές και στην εμφάνιση και στη σκοτεινή αντιαισθητική των ηρώων του Tardi. Βέβαια τα εφέ έχουν κάτι από Minimoys όπως θα περίμενες από τα φημολογούμενα και σχετικά περιορισμένα €25 εκατομμύρια του προϋπολογισμού, και η Louise Bourgoin, το κορίτσι του καιρού παύλα Bardot, δεν έχει ακριβώς το βάρος της Sylvie Testud που προορίζονταν αρχικά για πρωταγωνίστρια, όμως οι φήμες και πάλι λένε ότι ο Besson δεν την άλλαζε (τη Louise) μετά τα 5 πρώτα λεπτά του δοκιμαστικού της, δοκιμαστικό που επιπλέον δεν ήταν.. ιδιωτικό. Σημείωσε ότι παρά την ακόμα λανθασμένη σύνοψη στο IMDb η παραγωγή δε σχεδιάστηκε ποτέ για κινούμενη, και πως ότι γράφτηκε για το ποιες (λίγες από τις 9) ιστορίες θα καλύπτει η πρώτη ταινία είναι προφανέστατα πια αερολογικό (αφού στο δεύτερο teaser εμφανίζεται ο πτεροδάκτυλος του πρώτου τόμου, ο τρελός επιστήμονας του τρίτου και οι μούμιες του τέταρτου). Το τραγούδι κερασάκι των τίτλων έχει συμφωνήσει να πει η Catherine Ringer (των Rita Mitsuko).
Δεν είναι ανάγκη να μη μετράς, όπως οι φαν, την Ατλαντίδα (1991) και να μετράς τους Minimoys σαν μία, για να διαπιστώσεις ότι ο Besson έχει να κάνει.. ταινία από τα 90s, και έχει άρα περιθώρια να κάνει μερικές ακόμα πριν αποσυρθεί οριστικά από τη σκηνοθεσία. Όμως τα 00s και η μεγα-επιτυχία της εταιρείας του αν όχι τιποτάλλο, απέδειξαν ότι ο δημιουργός που οραματίστηκε το "παγκόσμιο σινεμά" κόντρα στο χλευασμό των περισσότερων συντοπιτών του, έβλεπε πραγματικά μπροστά, και όπως βλέπεις εσύ τώρα, και κόντρα λιγάκι στην αισθητική που θα περίμενες πια από τον Besson, οι Aventures Extraordinaires d'Adèle Blanc-Sec (2010) συνεχίζουν το ίδιο αποφασιστικά, παίζοντας κάπου ανάμεσα σε Amelie (ή Un Long Dimanche de Fiançailles (2004) ίσως ακριβέστερα) και Indiana Jones, και μένοντας παράλληλα σχετικά πιστές και στην εμφάνιση και στη σκοτεινή αντιαισθητική των ηρώων του Tardi. Βέβαια τα εφέ έχουν κάτι από Minimoys όπως θα περίμενες από τα φημολογούμενα και σχετικά περιορισμένα €25 εκατομμύρια του προϋπολογισμού, και η Louise Bourgoin, το κορίτσι του καιρού παύλα Bardot, δεν έχει ακριβώς το βάρος της Sylvie Testud που προορίζονταν αρχικά για πρωταγωνίστρια, όμως οι φήμες και πάλι λένε ότι ο Besson δεν την άλλαζε (τη Louise) μετά τα 5 πρώτα λεπτά του δοκιμαστικού της, δοκιμαστικό που επιπλέον δεν ήταν.. ιδιωτικό. Σημείωσε ότι παρά την ακόμα λανθασμένη σύνοψη στο IMDb η παραγωγή δε σχεδιάστηκε ποτέ για κινούμενη, και πως ότι γράφτηκε για το ποιες (λίγες από τις 9) ιστορίες θα καλύπτει η πρώτη ταινία είναι προφανέστατα πια αερολογικό (αφού στο δεύτερο teaser εμφανίζεται ο πτεροδάκτυλος του πρώτου τόμου, ο τρελός επιστήμονας του τρίτου και οι μούμιες του τέταρτου). Το τραγούδι κερασάκι των τίτλων έχει συμφωνήσει να πει η Catherine Ringer (των Rita Mitsuko).
Previously on Movies for the Masses: Cop Out (2010): Trailer αναχρονισμών
Cop Out (2010): Trailer αναχρονισμών
Δες/Κρύψε το greenband trailer
Αν πρόκειται να δώσεις ένα credit στη καινούρια ταινία του Kevin Smith και του Bruce Willis αυτό είναι σίγουρα για τη προσπάθεια μιας κάποιας επαναφοράς του R-rated στις οθόνες, μιας κατηγορίας καταλληλότητας που έχει μπει σε μουσείο για το είδος των πλακατζίδικων αστυνομικών παρόλο που βασίλευε (το είδος, ως R-rated) στα ταμεία τις τελευταίες δεκαετίες του 20ου αιώνα. Smith, Willis και υπόλοιποι συντελεστές, στη πραγματικότητα δέχτηκαν μειώσεις στις συνηθισμένες αμοιβές τους για να αντισταθμίσουν τα προβλεπόμενα μειωμένα έσοδα της Warner αλλά δε κατάφεραν να κρατήσουν και τον πρωτότυπο τίτλο, A Couple of Dicks, με τον οποίο το σενάριο είχε βρεθεί στη "μαύρη λίστα" όσων κυκλοφορούσαν στο Hollywood χωρίς να έχουν μπει ακόμα σε παραγωγή το 2008.
Κάπου σε αυτό το σημείο σταματάνε τα προφανή θετικά για το Cop Out (2010) όπως το βάφτισε ο Smith για να μπορεί να διαφημιστεί στη TV πριν τις 9 τονίζοντας παράλληλα και τον συμβιβασμό, και από κει και πέρα αρχίζουν οι αντιρρήσεις που πλημμύρισαν τα δίχτυα μετά το χριστουγεννιάτικο τρέιλερ, αντιρρήσεις που συνεχίστηκαν και τη προηγούμενη βδομάδα που κυκλοφόρησε στα δίχτυα και κοκκινοκόρδελο ενόψει κυκλοφορίας της ταινίας στις αίθουσες στα τέλη Φεβρουαρίου, αντιρρήσεις που εστιάζονται και στο προφανές και παλιωμένο πια στιλάκι σκηνοθεσίας και στην όχι και τόσο φρέσκια αποτύπωση του buddy cop film, αντιρρήσεις που συνοψίζει από τη σκοπιά του φαν του John McClane έκτακτα ο Σταύρος Στριλιγκάς, μιας και ο Kevin Smith έχει σταματήσει να πλακώνεται στα δίχτυα (και περιορίζεται στο Twitter) και κανένας άλλος δε βρέθηκε να τον υπερασπιστεί.
Κάπου σε αυτό το σημείο σταματάνε τα προφανή θετικά για το Cop Out (2010) όπως το βάφτισε ο Smith για να μπορεί να διαφημιστεί στη TV πριν τις 9 τονίζοντας παράλληλα και τον συμβιβασμό, και από κει και πέρα αρχίζουν οι αντιρρήσεις που πλημμύρισαν τα δίχτυα μετά το χριστουγεννιάτικο τρέιλερ, αντιρρήσεις που συνεχίστηκαν και τη προηγούμενη βδομάδα που κυκλοφόρησε στα δίχτυα και κοκκινοκόρδελο ενόψει κυκλοφορίας της ταινίας στις αίθουσες στα τέλη Φεβρουαρίου, αντιρρήσεις που εστιάζονται και στο προφανές και παλιωμένο πια στιλάκι σκηνοθεσίας και στην όχι και τόσο φρέσκια αποτύπωση του buddy cop film, αντιρρήσεις που συνοψίζει από τη σκοπιά του φαν του John McClane έκτακτα ο Σταύρος Στριλιγκάς, μιας και ο Kevin Smith έχει σταματήσει να πλακώνεται στα δίχτυα (και περιορίζεται στο Twitter) και κανένας άλλος δε βρέθηκε να τον υπερασπιστεί.Ό,τι και να κάνει ο Kevin Smith, δεν συγκρίνεται με το Clerks (1994), το οποίο όλοι αναφέρουν πάντα, οπότε ας το αναφέρουμε και εδώ: ο Kevin Smith (θυμάστε το Clerks;) σκηνοθετεί μια, όπως φαίνεται, παρωδία του Lethal Weapon (1987), με πρωταγωνιστές τον Bruce Willis στον ρόλο του Mel, τον Tracy Morgan (Saturday Night Live, 30 Rock) στον ρόλο του Danny Glover και τον Stifler στο ρόλο του Joe Pesci. Η αλλαγή του τίτλου, από τον αρχικό A Couple of Dicks (που πραγματικά θα ήθελα να δω σε ελληνική μετάφραση) σίγουρα έκοψε πολλές ευκαιρίες για ατάκες στους σινε-κριτικούς. To σενάριο των τηλεοπτικών Robb και Mark Cullen (του Heist και του Las Vegas) φέρνει αναπόφευκτα σε τηλεόραση. Ο Smith, μετά το καλό comeback του Zack and Miri Make a Porno (2008), δεν μοιάζει με την επιτυχέστερη επιλογή για τόσο clean cut παρωδία, καθώς το χιούμορ του είναι υποδόριο. Λίγο απ' όλα από την Warner μπροστά στην ανάγκη επιτυχίας στα ταμεία.
Previously on Movies for the Masses: Clash of the Titans (2010): Unmarked international trailer
Clash of the Titans (2010): Unmarked international trailer
Σχεδόν ταυτόχρονα με την επικύρωση του Avatar (2009) ως του επικερδέστερου φιλμ όλων των εποχών, με κάτι γύρω στο 20% 40% των εσόδων του να έρχεται από τις επιπρόσθετες χρεώσεις της τρισδιάστατης τεχνολογίας, ήρθε κι η ανακοίνωση της Warner Bros, ότι θα φροντίσει να πηδήξει στο βαγόνι της τρέλας των πλαστικών γυαλιών και κάνοντας αναδρομική μετατροπή, θα προσπαθήσει να ξεζουμίσει όσο περισσότερο μπορεί, τους θεατές των δυο τεράστιων επερχόμενων ταμειακών της στοιχημάτων: του διπλού φινάλε του Harry Potter και βεβαίως, του Clash of the Titans (2010), της εξτραβαγκάντσας του Louis Leterrier, που ελπίζουν να μαζέψει αρκετό χαρτί, για να τους γεννήσει μια καινούρια τριλογία, με τον Περσέα στο κέντρο της.
Το Clash of the Titans σου το 'χα αναλύσει καραδιεξοδικότατα τότε που είχε σκάσει το πρώτο teaser πριν κάτι μήνες, κι από τότε δεν άλλαξαν και πολλά, με το trailer που ακολούθησε, να ανακυκλώνει βασικά τις ατάκες και να δίνει μερικές πιο ανοιχτοχέρικες ματιές στο σκοτωμό που πέφτει ανάμεσα σε ανθρώπους, θεούς, ημίθεους, διαόλους και τριβόλους, ως αποτέλεσμα της οργής του Δία απέναντι στους ανθρώπους που τον αψηφούν και του μπλέξιμο κάπου εκεί μέσα του Περσέα, που αποφασίζει να κατέβει στον Κάτω Κόσμο για να βρει τον Άδη, ο οποίος, κατά το σύνηθες, έχει στήσει και το μεγάλο σχέδιο να ρίξει τον αδερφό του το Δία απ’ το θρόνο του Ολύμπου. Αυτό το περίπλοκο storyline φέρνει στο προσκήνιο το διεθνές trailer της παραγωγής, που κυκλοφόρησε προχτές με τη στάμπα του IGN ακατονόμαστης σελίδας και σήμερα το βλέπεις σε ασταμπάριστο, εδώ (και σε HD μεγαλείο στα links για 480p, 720p και 1080p). Και ναι, ο Δίας του Liam Neeson μοιάζει κολλημένος στα σκηνικά του Tron (2010), η απόσταση της ιστορίας απ’ το όποιο δείγμα σοβαρής μυθολογίας θα είναι πιθανότατα αντίστοιχη της απόστασης των ψηφιακών απ’ τα κατασκευάσματα του Harryhausen στην ταινία του ’81, και η επιλογή του (συνήθως πιο... αισθαντικού) Craig Armstrong στο soundtrack (που θα συμπληρώσει με κάνα πιο μπιτάτο μισάωρο ο Neil Davidge των Massive Attack, αντί του αρχικά προγραμματισμένου Matt Bellamy των Muse) ανασύρει άδοξες μνήμες απ’ το The Incredible Hulk (2008), αλλά μα τους θεούς και τους τιτάνες, δες το Κράκεν, τη Μέδουσα, τους γιγάντιους σκορπιούς, και τον Κολοσσό της Ρόδου να γκρεμίζεται, τις Ερινύες, τους τράγους, τις θεές, τους ημίθεους, τον Πήγασο, την κόλαση, το μακελειό και το χάος των αρχαιοελληνικών και των γειτονικών ηρώων και τεράτων και πείσε με μετά, να μην περιμένω τη 2α Απριλίου, σα πυρομανής τη 4η Ιουλίου.
Το Clash of the Titans σου το 'χα αναλύσει καραδιεξοδικότατα τότε που είχε σκάσει το πρώτο teaser πριν κάτι μήνες, κι από τότε δεν άλλαξαν και πολλά, με το trailer που ακολούθησε, να ανακυκλώνει βασικά τις ατάκες και να δίνει μερικές πιο ανοιχτοχέρικες ματιές στο σκοτωμό που πέφτει ανάμεσα σε ανθρώπους, θεούς, ημίθεους, διαόλους και τριβόλους, ως αποτέλεσμα της οργής του Δία απέναντι στους ανθρώπους που τον αψηφούν και του μπλέξιμο κάπου εκεί μέσα του Περσέα, που αποφασίζει να κατέβει στον Κάτω Κόσμο για να βρει τον Άδη, ο οποίος, κατά το σύνηθες, έχει στήσει και το μεγάλο σχέδιο να ρίξει τον αδερφό του το Δία απ’ το θρόνο του Ολύμπου. Αυτό το περίπλοκο storyline φέρνει στο προσκήνιο το διεθνές trailer της παραγωγής, που κυκλοφόρησε προχτές με τη στάμπα του IGN ακατονόμαστης σελίδας και σήμερα το βλέπεις σε ασταμπάριστο, εδώ (και σε HD μεγαλείο στα links για 480p, 720p και 1080p). Και ναι, ο Δίας του Liam Neeson μοιάζει κολλημένος στα σκηνικά του Tron (2010), η απόσταση της ιστορίας απ’ το όποιο δείγμα σοβαρής μυθολογίας θα είναι πιθανότατα αντίστοιχη της απόστασης των ψηφιακών απ’ τα κατασκευάσματα του Harryhausen στην ταινία του ’81, και η επιλογή του (συνήθως πιο... αισθαντικού) Craig Armstrong στο soundtrack (που θα συμπληρώσει με κάνα πιο μπιτάτο μισάωρο ο Neil Davidge των Massive Attack, αντί του αρχικά προγραμματισμένου Matt Bellamy των Muse) ανασύρει άδοξες μνήμες απ’ το The Incredible Hulk (2008), αλλά μα τους θεούς και τους τιτάνες, δες το Κράκεν, τη Μέδουσα, τους γιγάντιους σκορπιούς, και τον Κολοσσό της Ρόδου να γκρεμίζεται, τις Ερινύες, τους τράγους, τις θεές, τους ημίθεους, τον Πήγασο, την κόλαση, το μακελειό και το χάος των αρχαιοελληνικών και των γειτονικών ηρώων και τεράτων και πείσε με μετά, να μην περιμένω τη 2α Απριλίου, σα πυρομανής τη 4η Ιουλίου.
Previously on Movies for the Masses: Black Field (2009): Theatrical trailer premiere