Οικογένεια μετακομίζει σε καινούριο σπίτι κι αναστατώνει διαολάκι που έχει στο μάτι το πιτσιρίκι τους.

Από τη Παρασκευή στα κινηματογραφικά διαδίχτυα και από τη Δευτέρα στα κουτσομπολίστικα, ο Justin Timberlake τραγουδάει ανάμεσα στα μπούτια της Mila Kunis έχοντας ανακαλύψει τη χαρά της κλειτορίδας τα οφέλη της φιλίας, στη κοκκινοκόρδελη πρώτη γεύση του Friends with Benefits (2011) που θα κυκλοφορήσει η Sony το ερχόμενο καλοκαίρι. Η ταινία είναι και η τρίτη στη σειρά που σκηνοθετεί για το studio ο Will Gluck, του οποίου το Easy A (2010) στρογγυλοκάθεται μέχρι τώρα άνετα στη κορυφή των ρομεντιών της φετινής χρονιάς.

Το είδος δεν είχε και ακριβώς επαρκή εκπροσώπηση στα αμερικάνικα ταμεία τον τελευταίο καιρό, ακόμα και για το Easy A η Sony απέτυχε να βρει κοινό, με αποτέλεσμα τη προηγούμενη βδομάδα να σμπρώχνονται κάτι άπειρες επερχόμενες παραγωγές για προβολή πριν το.. Due Date (2010) της Warner, όπου βέβαια ρομαντζάρει.. ο Zach Galifianakis τον Robert Downey Jr. Ανάμεσα στις υπόλοιπες και φανερός στόχος της τόσο πρώιμης καμπάνιας των Friends, ήταν και το No Strings Attached (2011) του Ivan Reitman, που έχει για πρωταγωνίστρια τη Natalie Portman που τη φίλαγε με γλώσσα εκεί χαμηλά η Kunis στο Black Swan (2010), και που έχει (το Strings) παρόμοια θεματολογία, τις αυστηρά σεξουαλικές σχέσεις.

Στη διάρκεια του σαββατοκύριακου, όσο το Megamind (2010) άνοιγε με επιτυχία τη περίοδο των γιορτών στην Αμερική, η Fox προωθούσε τη δικιά της πρόταση για χριστουγεννιάτικες οικογενειακές εξόδους, το Gulliver's Travels (2010) που θα ψάχνει για ψευτοτρισδιάστατες οθόνες απέναντι στο TRON: Legacy (2010) και το Yogi Bear (2010).

Η ταινία βασίζεται φυσικά στο μυθιστόρημα του Jonathan Swift, αλλά περιορίζει όπως βλέπεις τα ταξίδια του Γκιούλιβερ στο εξής ένα στη χώρα των Λιλιπούτειων, που είναι και το πιο εικονικό ενός έργου που έκανε τρελή επίθεση στις κοινωνίες και τις (παρα)φιλολογίες του 18ου αιώνα, κομπλέ με μισανθρωπικό και σκατολογικό χιούμορ, για να καταλήξει να διδάσκεται στα δημοτικά μεταμορφωμένο σε παραμυθάκι μερικούς αιώνες αργότερα, και να περνάει γλυκουλέ μηνυματάκια, στο στιλ το.. εσωτερικό μέγεθος μετράει, στις οθόνες τώρα.

Ενάμιση μήνα μετά την ψιλομέτρια υποδοχή του Legend of the Guardians: The Owls of Ga’Hoole (2010), που ζορίστηκε να βγάλει τα έξοδα των $80 εκατομμυρίων, μαζεύοντας $120 μύρια από διεθνή και αμερικάνικα ταμεία μαζί, βγήκε προχθές στα δίκτυα και το πρώτο επίσημο trailer της άλλης συνεργασίας του Zack Snyder με την αυστραλέζικη Animal Logic, που η Warner προσπαθεί να αναδείξει σε καινούριο powerhouse του animation.

Το Sucker Punch, η πρώτη ταινία του Snyder που δεν είναι μεταφορά έργου αλλουνού (τυπικά, τουλάχιστον), είχε πρωτοσυστηθεί το περασμένο κατακαλόκαιρο με τηζεράκι που είχε κυκλοφορήσει στην Comic-Con, όπως θα θυμάσαι, κι έκτοτε εικόνες και υλικά έκαναν την εμφάνισή τους σποραδικά, όμως η επίσημη σύνοψη, έσκασε μύτη μόλις την προηγούμενη βδομάδα, για να δώσει και πλοκή στο action-porn υπερθέαμα που έχεις ψηθεί να περιμένεις τον ερχόμενο Μάρτη.

Ο σκηνοθέτης, οι ηθοποιοί και λοιποί συντελεστές του Μαχαιροβγάλτη σας καλούν στο party που διοργανώνουν το SevenArt και το Movies for the Masses. Τη Παρασκευή 5 Νοεμβρίου στις 9 το βράδυ στο El Camino στα Άνω Πετράλωνα.

Δυο αταίριαστοι και μεταξύ τους και με τους υπολοίπους αστυνομικοί της Νέας Υόρκης, ψάχνουν ευκαιρία να γίνουν οι πρώτες μούρες του γραφείου τους. Ακολουθεί ανακόλουθη υστερία.

Εργάτης στην Πτολεμαϊδα, χάνει τον πατέρα του και κατεβαίνει στην Αθήνα μετά από προτροπή του θείου του, που ψάχνει κάποιον να του φυλάει τα ντόμπερμαν. Όμως ο ανιψιός, μαζί με τη θεία του, έχουν άλλα, μεγαλύτερα σχέδια.

Γαλλίδα γκαλερίστα συναντά Βρετανό συγγραφέα και τον παίρνει για περίπατο και παρλαπίπα.

Ο μάγος που προσπαθούσε να κατακτήσει τον μικροσκοπικό πολιτισμό της αυλής, έχει περάσει στην από 'δω μεριά και μαζί με το σώμα του, έχει μεγαλώσει και τα επεκτατικά του σχέδια.

Φιλόδοξη στα όρια της νεύρωσης και επικεντρωμένη στο στόχο της ιδιοκτήτρια ζαχαροπλαστείου, αναγκάζεται να αναθρέψει το ορφανό βαφτιστήρι τους με ψιλοτεμπέλη βοηθό σκηνοθέτη σε αθλητικό κανάλι που κυνηγάει οτιδήποτε σε θηλυκό κυκλοφορεί γύρω του.

Χολιγουντιανός σταρ σε υπαρξιακή κρίση. Τελεία.

Σα στόχος δολοφονικής ομάδας και για να την αντιμετωπίσει, ένας πρώην πράκτορας της CIA μαζεύει τη δικιά του από τα γηροκομεία.

Ξεκίνησε με την κόπια της πρώτης του ταινίας στη μασχάλη, ψάχνοντας με το φακό αίθουσα να την προβάλει. Κατέληξε να τη βγάζει σε DVD, πριν ανέβει στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, για να πάρει το βραβείο και τη στήριξη της ΠΕΚΚ και να απαιτήσει τον ελάχιστο χρόνο της στις αίθουσες, που έκανε το Σπιρτόκουτο (2002) ένα αντικείμενο αφοσιωμένης λατρείας απ’ τους φανατικούς που το ανακάλυψαν. Τέσσερα χρόνια μετά, έχοντας ήδη γίνει ένα απ’ τα πιο στιβαρά ονόματα της ανερχόμενης ελληνικής σκηνής, άνοιξε τη δεύτερη ταινία του στην Εβδομάδα Κριτικής των Κανών, και ταξίδεψε σε Πουσάν και Σικάγο, πριν επιστρέψει στη Θεσσαλονίκη, για να διχάσει πάλι κόσμο και πάλι να φτύσει αίμα για να εξασφαλίσει διανομή. Οι αποκλειστικές προβολές στον Μικρόκοσμο, μετατράπηκαν σε γύρο θριάμβου για την Ψυχή στο Στόμα (2006), που τον καθιέρωσε ως έναν ασυμβίβαστο, σκοτεινό δημιουργό. Φέτος, ο Γιάννης Οικονομίδης επιστρέφει με τον Μαχαιροβγάλτη (2010) (και την υποστήριξη του Movies for the Masses), έχοντας αποδείξει ότι πως όταν ο Οικονομίδης κάνει ταινία, κάθεσαι να την δεις, με τον ίδιο τρόπο που όταν μιλάει, κάθεσαι και τον ακούς. Ακόμα περισσότερο, όταν μιλάει αποκλειστικά, και για την επόμενη ταινία του.

Πίσω από τις σοβαρές και έντονες αντιδράσεις για το Χρυσό Λιοντάρι του Somewhere (2010) στη φετινή Βενετία, κρύφτηκαν κάπως οι λιγότερο πολιτικές των κριτικών για το Αργυρό στο Balada Triste de Trompeta (2010) του Ισπανού Álex de la Iglesia, για ένα φιλμ που ακολουθεί δυο παρανοϊκούς κλόουν στην αρχή και το τέλος της εποχής του Franco, και μπορείς να πεις ότι επιχειρεί να λυτρώσει τις αναμνήσεις της με αλυσοπριονικό ηλεκτροσόκ. Από πρώτο χέρι και με αφορμή το ιταλικό trailer που έβγαλε πριν μερικές μέρες ο Todd Brown στο Twitch, σου μεταφέρει συνοδευτικά τον τόνο και του φιλμ και των αντιδράσεων, ο Άκης Καπράνος.

Ο πατέρας της παρατάει τη μάνα της για να ξαναγίνει νέος, η μάνα της το ρίχνει στα μέντιουμ και τα φαντάσματα, κι ο άντρας της σιχαίνεται την ανικανότητά του να γίνει ο συγγραφέας που φανταζόταν. Οπότε κι αυτή, αρχίζει να ψάχνει τον ψηλό μελαχρινό ξένο, που μάλλον είναι ξένη.

Δεκαπεντάχρονο αγόρι ξεκινά από το Κόσοβο για να συναντήσει τον πατέρα του ο οποίος έχει εγκαταλείψει πριν πολλά χρόνια την οικογένεια του και έχει ξαναρχίσει μια νέα ζωή στο Όσλο.

Οικογένεια μετακομίζει σε μεγαλοαστικό προάστειο με στόχο να επιδείξει εκεί ότι έχει και, κυρίως, δεν έχει.