Στο pre-show των MTV Movie Awards ξεμύτησε, με τρέιλερ, τα ξημερώματα της Δευτέρας η ταινία αποφοίτησης από το Hogwarts της Emma Watson, το Perks of Being a Wallflower (2012) που μεταφέρει στην οθόνη την ομώνυμη, και σχετικά καλτ, νουβέλα του Stephen Chbosky. Η νουβέλα είχε εκδοθεί το 1999 από το MTV, αλλά η ταινία είναι παραγωγή της Mr. Mudd (του John Malkovich μεταξύ άλλων) και θα βγει στις αίθουσες το φθινόπωρο από τη Summit.

Την εποχή που ο Matt Damon καθάριζε τη μισή CIA στο Bourne Ultimatum (2007), η άλλη μισή κυνηγούσε τον Jeremy Renner για να τον ξυρίσει, απ' ότι τουλάχιστο καταλαβαίνεις στο τρέιλερ του Bourne Legacy (2012) το οποίο προβάλλεται στα διαδίχτυα προτού συνοδεύσει από σήμερα την Αλίκη και τον Κυνηγό (2012) της Universal στις αμερικάνικες αίθουσες. Το τρέιλερ ενισχύει και όλες τις υπόνοιες που είχε αφήσει τον Φεβρουάριο το αντίστοιχό του τίζερ, το "πρόγραμμα" ποτέ δεν είχε μόνο ένα "κεφάλαιο", και άρχισε να τα "ρευστοποιεί" (όλα τα "κεφάλαια") από τη στιγμή που.. ερρρ.. έπιασε πανικός τις αγορές.

Εκτός από τον Προμηθέα (2012), η Fox έχει και δεύτερη ακατάλληλη για ανήλικους μπλοκμπαστεριά στο ημερολόγιό της αυτό το καλοκαίρι, τον Βαμπιροκτόνο Αβραάμ Λίνκολν (2012), και το πόσο ακριβώς ακατάλληλος είναι αυτός, το αναπαριστά με τσεκούρι σε κεφάλια, σε ένα διεθνές τρέιλέρ του, στα διαδίχτυα από τα τέλη της εβδομάδας. Κομμένο για το υπόλοιπο κοινό του πλανήτη, το τρέιλερ δεν έχει πάρει καμιά διαβάθμιση από την MPAA, αλλά περιέχει αν όχι τιποτάλλο μερικές σταγόνες ζεστό κόκκινο αίμα (πράγμα ανεπίτρεπτο για τη συγκεκριμένη επιτροπή λογοκρισίας, σε περίπτωση που σήμερα έβαλες σύνδεση για ιντερνέτ), και έτσι οι αμερικάνικες σελίδες που το προβάλλουν το κατατάσσουνε κοκκινοκόρδελο.

Πάνω εκεί που οι δρόμοι μοιάζανε ασφαλείς, ακόμα ένας μανιακός δολοφόνος, με φετίχ το δέρμα του κεφαλιού, επιστρέφει στο κυνήγι. Πρωταγωνιστεί στο Maniac (2012) το φιλμ με το οποίο έκλεισε ουσιαστικά, μετά τα μεσάνυχτα χτες, το φετινό πρόγραμμα των Κανών, που ολοκληρώνεται επίσημα το βράδυ με την απονομή των βραβείων (και την Audrey Tautou σαν Thérèse Desqueyroux στην επίσημη τελευταία προβολή). Ο Maniac είναι κοινωνικά ερημίτης ιδιοκτήτης καταστήματος μανεκέν, του οποίου την καταπιεσμένη ανάγκη για φρέσκα σκαλπ ενεργοποιεί μια νεαρή καλλιτέχνιδα που ετοιμάζει έκθεση και τον επισκέπτεται για βοήθεια, σύμφωνα με την σύνοψη. Και αν σου θυμίζει κάτι αυτή (η σύνοψη, άμα σου θυμίζει η καλλιτέχνιδα με το φρέσκο σκαλπ έχουμε πρόβλημα), είναι γιατί βασίστηκε στην ομώνυμη ταινία του '80, μια σλασεριά περισσότερη γνωστή σαν η έμπνευση του Michael Sembello για το δικό του ομώνυμο κομμάτι, παρά για οτιδήποτε άλλο.

Το επίσημο διαγωνιστικό τους κλείνουν απόψε οι Κάνες, με τη δεύτερη ταινία του Matthew McConaughey στο φετινό line-up, το Mud του Jeff Nichols, που με την τρίτη ταινία της καριέρας του, παρακάμπτει το Un Certain Regard και περνάει κατευθείαν στα πουλέν του μεγάλου προγράμματος του μεγαλύτερου φεστιβάλ στην από ’δώ μεριά του πλανήτη, ως ο νεαρότερος διαγωνιζόμενος της χρονιάς του

Μοιάζοντας με κανένα από τα σατιρικά εναλλακτικά μονταρισμένα τρέιλερ του στιλ "οι Transformers σαν σινεφίλ δράμα", αυτό του Μεγάλου Γκάτσμπι (2012), από τα ξημερώματα στα διαδίχτυα, προαναγγέλλει μια μεγάλη παραγωγή που θα βγει στις αίθουσες τα Χριστούγεννα, και την αντιπροσωπεύει με ακρίβεια, όση τουλάχιστο μπορεί να έχει ένα διαφημιστικό, παρά τις εντυπώσεις που προκαλεί. Το τρέιλερ πλάκα δεν είναι με άλλα λόγια, και στιλιστικό κοπάνημα με βαριοπούλα του λυρικού μυθιστορήματος του Fitzgerald είναι γιατί τις σκηνές του τις υπογράφει, όπως και ολόκληρη τη ταινία, ο Baz "Moulin Rouge με θαυμαστικό!" Luhrmann από την Αυστραλία.

Το κλιπάκι που έστειλε για συνοδευτικό της ταινίας του ο Andrew Dominik στο press section του φεστιβάλ των Κανών, μοιάζει με κάτι που θα μπορούσε να έχει βγει απ’τους Flintstones, έτσι που η κάμερα του πανάρει κατά μήκος του εξωτερικού ενός κοντέινερ μετατρεμένου σε σπίτι, ενόσω ο Sam Shepard με τον μπράβο του, δείχνουν στον Ray Liotta πόσο μικρό είναι το εσωτερικό του.

Ίσως κι από φόβο μην τους πάρουν και τους σηκώσουν οι ανεμοθύελες την οθόνη που θα το πρόβαλαν, η MGM κι η Sony αέρισαν στα ιντερνέτια και τις αμερικανικές τηλεοράσεις νωρίς σήμερα το πρωί το πρώτο teaser του Skyfall (2012), που ήταν προγραμματισμένο να κάνει το παγκόσμιο θεατρικό ντεμπούτο του στην τεράστια ανοιχτή οθόνη του Cinéma de la Plage της Croisete απόψε, μπροστά απ’ την προβολή του From Russia with Love (1963), με πλασάρισμα απ’ το νέο bond girl

Ο Magic Mike (2012) είναι μια ταινία όπου ο Channing Tatum γδύνεται όλη την ώρα, ο Alex Pettyfer γδύνεται όλη την ώρα, ο Matt Bomer γδύνεται όλη την ώρα, ο Matthew McConaughey γδύνεται όλη την ώρα, και ο Joe Manganiello γδύνεται όλη την ώρα. Αλλά σε κάποιες σκηνές.. γδύνονται και όλοι μαζί, όπως φροντίζει να τονίσει το νέο, βρετανικό, τρέιλερ της ταινίας, με όλη αυτή τη τη παραδοσιακή έμφαση του ευρωπαϊκού πολιτισμού στη γυμνή αλήθεια. Το τρέιλερ, με πρώτη εμφάνιση στον Digital Spy την Παρασκευή, συνόδευσε το εξώφυλλο του Entertainment Weekly με βροχή από μαγικούς μιχαλοάντρες, γδυμένους φυσικά, για να υπενθυμίσουν μαζί και πάλι πως η νέα ανεξάρτητη δημιουργία του Steven Soderbergh ξεκινάει εμφανίσεις στις αίθουσες του πλανήτη από τα τέλη Ιουνίου.

Τις πρώτες μεγάλες οσκαρικές φιλοδοξίες της χρονιάς, επιδεικνύει από το σαββατοκύριακο στα διαδίχτυα η Focus, με το τρέιλερ του Hyde Park on Hudson (2012) και τον Bill Murray σε ρόλο Franklin Delano Roosevelt να ζητά τη συγγνώμη σου που δεν σηκώνεται όρθιος για τη παρουσίαση. Το τρέιλερ επιδεικνύει και μια παραγωγή με ημερομηνία εξόδου τις 7 Δεκεμβρίου βέβαια, και έτσι ο μόνος στόχος του μπορεί να είναι υπερπόντιος, η αγορά των Κανών που τρέχει αυτές τις μέρες και όπου οι Αμερικάνοι πάνε όλο και περισσότερο για να πουλήσουν παρά για να αγοράσουν.

Το κινηματογραφικό καλοκαίρι θα κλείσει και φέτος στην Αμερική με τρόμο, το Possession (2012), σε παραγωγή της Ghost House Pictures του Sam Raimi και θέμα πιθανά έναν δαιμονισμό αν και δε φαίνεται καθόλου στον τίτλο του. Το τρέιλερ της ταινίας, το οποίο κυκλοφόρησε χτες διαδιχτυακά σε ακατανόμαστη σελίδα με θαυμαστικό, θα τρομοκρατεί με τα καταραμένα κοριτσάκια του όλες τις υποψήφιες μέλλουσες μανάδες το σαββατοκύριακο, προβαλλόμενο πριν το What to Expect When You're Expecting (2012), μιας και οι δυο ταινίες έχουν κοινό διανομέα, τη Lionsgate. Το στούντιο μπορεί να έχει συνδεθεί τελευταία με αγώνες πείνας και λυκόφωτα πολλών εκατοντάδων εκατομμυρίων δολαρίων, αλλά με κάτι τέτοιες μικρομεσαίες τρομάρες έχτισε την καγκελόπορτα στο σήμα του, και για ένα φεγγάρι φαίνονταν να αντιμετωπίζει τη συγκεκριμένη παραγωγή σαν κορώνα του, τη προόριζε να γεμίσει το slot του Halloween που κράταγε για χρόνια με τα Saw.