Written by
verbal
in
Features
Βραβεία Ελληνικής Ακαδημίας 2010: Οι νικητές

Με λόγο στακάτο και πολιτικό, καλωσόρισε ο Τάσος Μπουλμέτης χθες βράδι τα μέλη της Ακαδημίας και τους καλεσμένους της, στην αίθουσα Αλεξάνδρα Τριάντη του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών, που στέγασε την πρώτη δημόσια εκδήλωση της Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου, αλλά και την μεγαλύτερη σφραγίδα της νέας εποχής στην κινηματογραφική πραγματικότητα, εποχή που είχαν εγκαινιάσει πριν έναν χρόνο ακριβώς, ένα μάτσο δημιουργοί εν εξάλλω, ιδρύοντας τους Κινηματογραφιστές στην Ομίχλη.
Με μια τελετή λιτή, γρήγορη, μινιμαλιστικά κομψή, με μια σειρά παρουσιαστών που άνοιξε το χώρο για να συνδέσει και να εντάξει τον κινηματογράφο σε όλες τις εκφάνσεις του πολιτισμού και της διανόησης, σε μια βραδιά που δεν ειπώθηκαν πολλά, αλλά ειπώθηκαν ουσιώδη, τόσο απ’ τον πρόεδρο της Ακαδημίας, κο Μπουλμέτη (“η οικονομική κρίση που διανύουμε ως χώρα είναι πρώτα πρώτα κρίση πολιτισμού, καθώς εδώ και δεκαετίες, με πρώτη την Πολιτεία και μετά εμάς, έχουμε χάσει το νόημα της ηθικής αξίας και είχαμε την ψευδαίσθηση και την έπαρση της απατηλής ευμάρειας”), όσο κι απ’ την ηγετική φυσιογνωμία των ομιχλιστών, Αντώνη Καφετζόπουλο (“οι κινηματογραφιστές δεν ζητάμε κε. Υπουργέ λεφτά, αλλά να δώσετε κίνητρα για επενδύσεις στον κινηματογράφο”), το ποδαρικό στα νεόκοπα βραβεία έκανε ο Πέτρος Νούσιας, κερδίζοντας για τα εφέ του Κακού στην Εποχή των Ηρώων, το πρώτο χρυσό αγαλματάκι στην ιστορία του θεσμού.
Δες/Κρύψε την εξέλιξη των βραβεύσεων
Αμέσως μετά, ξεκίνησε το μέτρημά της η Στρέλλα του Πάνου Χ. Κούτρα, παίρνοντας τα βραβεία για μακιγιάζ, κοστούμια και σκηνογραφία κι αφήνοντας τον ήχο και τη μουσική για την Ψυχή Βαθιά του Παντελή Βούλγαρη. Η μονομαχία της βραδιάς πήρε άλλη τροπή, όταν οι συντελεστές του Κυνόδοντα κλήθηκαν στη σκηνή για το βραβείο μοντάζ, που έδωσε την πρόγευση του πού θα κατέληγε η κούρσα. Ο Βαρδής Μαρινάκης σηκώθηκε στη σκηνή για να παραλάβει το βραβείο του Marcus Waterloo για την εξωπραγματική φωτογραφία του Μαύρου Λιβαδιού, σημειώνοντάς τον ως τον πρώτο μη Έλλην τιμηθέντα σε ελληνική βραδιά βραβεύσεων, ενώ ακολούθησε η πρώτη, μικρή έκπληξη του θεσμού, με το βραβείο Β’ Γυναικείου ρόλου να πηγαίνει στην Άννα Μάσχα για τη δουλειά της στη Χρυσόσκονη της Μαργαρίτας Μαντά.
Η κούρσα άναψε όταν ο Χρήστος Πασσαλής έκλεψε τη χαρά του διπλά υποψήφιου Κώστα Βουτσά, κερδίζοντας το βραβείο της Α’ ανδρικής ερμηνείας για τον ζαλισμένο γιο του Κυνόδοντα, η Στρέλλα σήκωσε το γάντι με την Μίνα Ορφανού να θαμπώνει το κοινό ανεβαίνοντας στη σκηνή για το βραβείο Α’ Γυναικείας, και το πιο σίγουρο απ’ τα σιγουράκια της βραδιάς, επιβεβαιώθηκε όταν ο Αντώνης Καφετζόπουλος κλήθηκε να παραλάβει το βραβείο Α’ Ανδρικής, για τον πρωταγωνιστικό του ρόλο στην Ακαδημία Πλάτωνος, του Φίλιππου Τσίτου. «Είναι το πρώτο μου βραβείο επί ελληνικού εδάφους, μετά από τόσα χρόνια που κάνω αυτή τη δουλειά», σημείωσε, και το αφιέρωσε «στη γυναίκα μου, που όταν κέρδισα στο Λοκάρνο, χάρηκε πιο πολύ από ‘μένα», αλλά επισήμανε ότι «είναι ένα βραβείο που ανήκει στην Ομίχλη», παραδίδοντας τον πρώτο και τελευταίο, ξεκάθαρα πολιτικό κι αιχμηρό λόγο της βραδιάς.
Μετά το παρατεταμένο επί ποδός χειροκρότημα που αναστάτωσε την αίθουσα του Μεγάρου για την τιμητική βράβευση του Θανάση Βέγγου, και την αναγνώριση της εξαιρετικής δουλειάς του Τζώρτζη Γρηγοράκη στη μικρού μήκους Κι Εγώ για Μένα, και μετά τη σοκαριστική επικράτηση του (άξιου) Αργύρη Παπαδημητρόπουλου (Bank Bang) επί του Βαρδή Μαρινάκη (Μαύρο Λιβάδι) για το βραβείο Πρωτοεμφανιζόμενου Σκηνοθέτη, απλώθηκε η τελική ευθεία. Ο Σταύρος Ψυλλάκης με το βραβευθέν ως καλύτερο ντοκιμαντέρ, Άλλος Δρόμος Δεν Υπήρχε, ήταν ο μόνος που διέκοψε τον επαναλαμβανόμενο αντίλαλο Κυνόδοντα, που ανέβασε τους συντελεστές του στη σκηνή, για τα βραβεία Σεναρίου, Σκηνοθεσίας, Καλύτερης Ταινίας και Πρότασης της Ακαδημίας για τα Όσκαρ.
Βραβεύσεις άξιες για τον Κυνόδοντα, που δυστυχώς σήμαναν αντίστοιχες ήττες για τη Στρέλλα, σε ένα γραν γκινιόλ που κουβαλούσε πάνω του την λυπηρή πρόγνωση ότι there can be only one, και μολονότι δεν μπορείς να τις πεις άδικες, αφήνουν μια επίγευση χρονοκαθυστέρησης για τις επιλογές της Ακαδημίας. Ακαδημία δέσμια απ' τη μια, του φορτηγού με τα βραβεία που έχει περάσει απ’ τα τελωνεία η δουλειά του Λάνθιμου, απ’ την άλλη όμως, θα μπορούσε να αναγνωρίσει το ήδη αναγνωρισμένο της ταινίας και να κάνει μια υπερβατική επιλογή στη συναισθηματική ιστορία της Στρέλλας.
Εκτός απ’ τους βραβευμένους όμως, και την νέα εποχή που έφερε η χθεσινή βραδιά στη νοοτροπία των βραβεύσεων και την αξία των βραβείων, μαζί με την αξιέπαινη δουλειά της οργανωτικής ομάδας της Ακαδημίας, που κατάφερε να στήσει μια τελετή με σχεδόν μηδενικό κόστος (και το με έκπτωση κόστος της ενοικίασης του χώρου, να μετατίθεται για αποπληρωμή την επόμενη χρονιά, διαπραγμάτευση εντυπωσιακή, αν το καλοσκεφτείς), η πρώτη απονομή των Κινηματογραφικών Βραβείων της Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου, σημειώνει τώρα κι ένα τέλος στην περίοδο χάριτος που δικαιωματικά είχε αποσπάσει ο οργανισμός από τα μέλη του. Είναι τώρα η ώρα, η Ακαδημία να απαντήσει στα ερωτήματα και τις αγωνίες των μελών της, όπως καταγράφηκαν και στο χθεσινό μας ρεπορτάζ (που προκάλεσε την αναστάτωσή του στους σχετικούς κύκλους).
Η ώρα να προβεί στις απαραίτητες δράσεις και πράξεις, για να κάνει σαφή την πρόθεση και υποχρέωσή της να γίνει ο επίμονος κηπουρός που χρειάζεται η κινηματογραφική κοινότητα, για να μην ξεραθεί σ’ αυτήν την ξαφνική της άνθηση. Να πάρει θέση δυναμική, στην αποστέρηση του κινηματογραφικού προϊόντος απ’ την (επικοινωνιακή, τουλάχιστον) ώθηση απ’ την Πολιτεία. Να γίνει η δεξαμενή αλληλεγγύης απ’ όπου θα αντλούν, μέλη και μη, την (έμψυχη, έστω) υποστήριξη που χρειάζονται για την πραγμάτωση των δικών τους οραμάτων. Να αναλάβει (κι επικουρικά ακόμη) τη διάνοιξη και τη διασφάλιση των διαύλων επικοινωνίας του εγχώριου κινηματογράφου με τις δυνατότητες που έχει έξω απ’ τα σύνορα. Οι ενέργειες για τα θερινά σινεμά, δεν ξέρω πόσο εντάσσονται στα μέτρα αυτά, και μπορεί ο κόσμος να έχει γυρίσει στα ελληνικά, αλλά τα εισιτήρια δεν φτάνουν για να συνειδητοποιήσει ότι υπάρχει και μια βιομηχανία πίσω και πάνω απ’ όλα αυτά, ούτε ο θεατής, ούτε ο κινηματογραφιστής, ούτε ο ξένος φεστιβαλιστής. Με άλλα λόγια, μπορεί να ρίξαν πολλή δουλειά, αλλά πού να δουν τι έχουν για μετά.
Με μια τελετή λιτή, γρήγορη, μινιμαλιστικά κομψή, με μια σειρά παρουσιαστών που άνοιξε το χώρο για να συνδέσει και να εντάξει τον κινηματογράφο σε όλες τις εκφάνσεις του πολιτισμού και της διανόησης, σε μια βραδιά που δεν ειπώθηκαν πολλά, αλλά ειπώθηκαν ουσιώδη, τόσο απ’ τον πρόεδρο της Ακαδημίας, κο Μπουλμέτη (“η οικονομική κρίση που διανύουμε ως χώρα είναι πρώτα πρώτα κρίση πολιτισμού, καθώς εδώ και δεκαετίες, με πρώτη την Πολιτεία και μετά εμάς, έχουμε χάσει το νόημα της ηθικής αξίας και είχαμε την ψευδαίσθηση και την έπαρση της απατηλής ευμάρειας”), όσο κι απ’ την ηγετική φυσιογνωμία των ομιχλιστών, Αντώνη Καφετζόπουλο (“οι κινηματογραφιστές δεν ζητάμε κε. Υπουργέ λεφτά, αλλά να δώσετε κίνητρα για επενδύσεις στον κινηματογράφο”), το ποδαρικό στα νεόκοπα βραβεία έκανε ο Πέτρος Νούσιας, κερδίζοντας για τα εφέ του Κακού στην Εποχή των Ηρώων, το πρώτο χρυσό αγαλματάκι στην ιστορία του θεσμού.
Δες/Κρύψε την εξέλιξη των βραβεύσεων
Αμέσως μετά, ξεκίνησε το μέτρημά της η Στρέλλα του Πάνου Χ. Κούτρα, παίρνοντας τα βραβεία για μακιγιάζ, κοστούμια και σκηνογραφία κι αφήνοντας τον ήχο και τη μουσική για την Ψυχή Βαθιά του Παντελή Βούλγαρη. Η μονομαχία της βραδιάς πήρε άλλη τροπή, όταν οι συντελεστές του Κυνόδοντα κλήθηκαν στη σκηνή για το βραβείο μοντάζ, που έδωσε την πρόγευση του πού θα κατέληγε η κούρσα. Ο Βαρδής Μαρινάκης σηκώθηκε στη σκηνή για να παραλάβει το βραβείο του Marcus Waterloo για την εξωπραγματική φωτογραφία του Μαύρου Λιβαδιού, σημειώνοντάς τον ως τον πρώτο μη Έλλην τιμηθέντα σε ελληνική βραδιά βραβεύσεων, ενώ ακολούθησε η πρώτη, μικρή έκπληξη του θεσμού, με το βραβείο Β’ Γυναικείου ρόλου να πηγαίνει στην Άννα Μάσχα για τη δουλειά της στη Χρυσόσκονη της Μαργαρίτας Μαντά.
Η κούρσα άναψε όταν ο Χρήστος Πασσαλής έκλεψε τη χαρά του διπλά υποψήφιου Κώστα Βουτσά, κερδίζοντας το βραβείο της Α’ ανδρικής ερμηνείας για τον ζαλισμένο γιο του Κυνόδοντα, η Στρέλλα σήκωσε το γάντι με την Μίνα Ορφανού να θαμπώνει το κοινό ανεβαίνοντας στη σκηνή για το βραβείο Α’ Γυναικείας, και το πιο σίγουρο απ’ τα σιγουράκια της βραδιάς, επιβεβαιώθηκε όταν ο Αντώνης Καφετζόπουλος κλήθηκε να παραλάβει το βραβείο Α’ Ανδρικής, για τον πρωταγωνιστικό του ρόλο στην Ακαδημία Πλάτωνος, του Φίλιππου Τσίτου. «Είναι το πρώτο μου βραβείο επί ελληνικού εδάφους, μετά από τόσα χρόνια που κάνω αυτή τη δουλειά», σημείωσε, και το αφιέρωσε «στη γυναίκα μου, που όταν κέρδισα στο Λοκάρνο, χάρηκε πιο πολύ από ‘μένα», αλλά επισήμανε ότι «είναι ένα βραβείο που ανήκει στην Ομίχλη», παραδίδοντας τον πρώτο και τελευταίο, ξεκάθαρα πολιτικό κι αιχμηρό λόγο της βραδιάς.
Μετά το παρατεταμένο επί ποδός χειροκρότημα που αναστάτωσε την αίθουσα του Μεγάρου για την τιμητική βράβευση του Θανάση Βέγγου, και την αναγνώριση της εξαιρετικής δουλειάς του Τζώρτζη Γρηγοράκη στη μικρού μήκους Κι Εγώ για Μένα, και μετά τη σοκαριστική επικράτηση του (άξιου) Αργύρη Παπαδημητρόπουλου (Bank Bang) επί του Βαρδή Μαρινάκη (Μαύρο Λιβάδι) για το βραβείο Πρωτοεμφανιζόμενου Σκηνοθέτη, απλώθηκε η τελική ευθεία. Ο Σταύρος Ψυλλάκης με το βραβευθέν ως καλύτερο ντοκιμαντέρ, Άλλος Δρόμος Δεν Υπήρχε, ήταν ο μόνος που διέκοψε τον επαναλαμβανόμενο αντίλαλο Κυνόδοντα, που ανέβασε τους συντελεστές του στη σκηνή, για τα βραβεία Σεναρίου, Σκηνοθεσίας, Καλύτερης Ταινίας και Πρότασης της Ακαδημίας για τα Όσκαρ.
Βραβεύσεις άξιες για τον Κυνόδοντα, που δυστυχώς σήμαναν αντίστοιχες ήττες για τη Στρέλλα, σε ένα γραν γκινιόλ που κουβαλούσε πάνω του την λυπηρή πρόγνωση ότι there can be only one, και μολονότι δεν μπορείς να τις πεις άδικες, αφήνουν μια επίγευση χρονοκαθυστέρησης για τις επιλογές της Ακαδημίας. Ακαδημία δέσμια απ' τη μια, του φορτηγού με τα βραβεία που έχει περάσει απ’ τα τελωνεία η δουλειά του Λάνθιμου, απ’ την άλλη όμως, θα μπορούσε να αναγνωρίσει το ήδη αναγνωρισμένο της ταινίας και να κάνει μια υπερβατική επιλογή στη συναισθηματική ιστορία της Στρέλλας.
Εκτός απ’ τους βραβευμένους όμως, και την νέα εποχή που έφερε η χθεσινή βραδιά στη νοοτροπία των βραβεύσεων και την αξία των βραβείων, μαζί με την αξιέπαινη δουλειά της οργανωτικής ομάδας της Ακαδημίας, που κατάφερε να στήσει μια τελετή με σχεδόν μηδενικό κόστος (και το με έκπτωση κόστος της ενοικίασης του χώρου, να μετατίθεται για αποπληρωμή την επόμενη χρονιά, διαπραγμάτευση εντυπωσιακή, αν το καλοσκεφτείς), η πρώτη απονομή των Κινηματογραφικών Βραβείων της Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου, σημειώνει τώρα κι ένα τέλος στην περίοδο χάριτος που δικαιωματικά είχε αποσπάσει ο οργανισμός από τα μέλη του. Είναι τώρα η ώρα, η Ακαδημία να απαντήσει στα ερωτήματα και τις αγωνίες των μελών της, όπως καταγράφηκαν και στο χθεσινό μας ρεπορτάζ (που προκάλεσε την αναστάτωσή του στους σχετικούς κύκλους).
Η ώρα να προβεί στις απαραίτητες δράσεις και πράξεις, για να κάνει σαφή την πρόθεση και υποχρέωσή της να γίνει ο επίμονος κηπουρός που χρειάζεται η κινηματογραφική κοινότητα, για να μην ξεραθεί σ’ αυτήν την ξαφνική της άνθηση. Να πάρει θέση δυναμική, στην αποστέρηση του κινηματογραφικού προϊόντος απ’ την (επικοινωνιακή, τουλάχιστον) ώθηση απ’ την Πολιτεία. Να γίνει η δεξαμενή αλληλεγγύης απ’ όπου θα αντλούν, μέλη και μη, την (έμψυχη, έστω) υποστήριξη που χρειάζονται για την πραγμάτωση των δικών τους οραμάτων. Να αναλάβει (κι επικουρικά ακόμη) τη διάνοιξη και τη διασφάλιση των διαύλων επικοινωνίας του εγχώριου κινηματογράφου με τις δυνατότητες που έχει έξω απ’ τα σύνορα. Οι ενέργειες για τα θερινά σινεμά, δεν ξέρω πόσο εντάσσονται στα μέτρα αυτά, και μπορεί ο κόσμος να έχει γυρίσει στα ελληνικά, αλλά τα εισιτήρια δεν φτάνουν για να συνειδητοποιήσει ότι υπάρχει και μια βιομηχανία πίσω και πάνω απ’ όλα αυτά, ούτε ο θεατής, ούτε ο κινηματογραφιστής, ούτε ο ξένος φεστιβαλιστής. Με άλλα λόγια, μπορεί να ρίξαν πολλή δουλειά, αλλά πού να δουν τι έχουν για μετά.
Previously on Movies for the Masses: Φεστιβάλ Γαλλόφωνου 2010: Το ρεζουμέ
Written by
cheaptalk
in
Trailers
The American (2010): A very private teaser

Η δεύτερη σκηνοθετική δουλειά του Anton Corbijn, ακούγονταν για τις Κάνες, ακούγεται για τα Όσκαρ, και έχει από τα ξημερώματα trailer στο Yahoo! Movies για να ακουστεί στα δίχτυα σαν η ταινία με τον George Clooney να κάνει situps, κλείνοντας τις συζητήσεις για τους πιο αναμενόμενους κοιλιακούς του καλοκαιριού και κάπως κυριολεκτικά, αφού ανοίγει (η ταινία) μαζί με το φθινόπωρο, 1 Σεπτεμβρίου, στην Αμερική.
Ο Clooney σίγουρα είχε αρκετό καιρό για ασκήσεις στα γυρίσματα, μιας και όπως βλέπεις δε χρειάστηκε να μάθει και πολλές ατάκες για το ρόλο του, ειδικού που προμηθεύει όπλα σε δολοφόνους και βρίσκεται σε ιταλικό χωριό για μια τελευταία δουλειά. Ο ρόλος είναι κύριος και αφηγητής στη νουβέλα A Very Private Gentleman κάποιου κυρίου Martin Booth, αλλά οι αφηγήσεις του εκεί φαίνεται να επικεντρώνονται στο τι παρατηρεί, πράγμα που στη μεταφορά στην οθόνη θα έμοιαζε με ακουστική βοήθεια για γκαβούς λογικά, και πράγμα που έχει αποφύγει το σενάριο σύμφωνα με όσους βρέθηκαν στη πρώτη δοκιμαστική προβολή στις αρχές του μήνα στο New Jersey. Όπως γράφει ο Corbijn στο (φοβερό) blog για τη παραγωγή, σε αυτή τη προβολή βαρέθηκαν και σηκώθηκαν κι έφυγαν μόνο τέσσερα άτομα, αλλά κρίνοντας από τις αναφορές των υπολοίπων οι περισσότεροι μείνανε γιατί είχαν ήδη αποκοιμηθεί, όλα ιδιαίτερα ενθαρρυντικά στοιχεία άμα έχεις δει και το Control (2007) του σκηνοθέτη, μια από τις σημαδιακότερες αν όχι σημαντικότερες ταινίες της προηγούμενης δεκαετίας. Φανερά, από τη 70s αισθητική στο trailer και μόνο, ο Corbijn δεν έχει και ούτε ενδιαφέρεται να έχει δικό του ιδίωμα, μοιάζει να καδράρει την ατμόσφαιρα και την αποσυσχέτιση, να ψάχνει τη στιγμή της γονιμοποίησης, είναι ένα στιλάκι που κουβαλάει βέβαια από όλη του τη καριέρα στο να φωτογραφίζει τη δημιουργία, και ένα στιλάκι που προφανώς κολλάει και με έναν μυθιστορηματικό ήρωα που χρειάζεται καμιά κατοστή σελίδες για να φτάσει στο τι επάγγελμα κάνει.
Από το Control, όπως λέει το IMDb, επιστρέφουν στη φωτογραφία ο Martin Ruhe και στο μοντάζ ο Andrew Hulme για να εγγυηθούν αυτό το pitch perfect του αποτελέσματος, και να μαζέψουν και περισσότερη προσοχή από τα λιγότερο ανεξάρτητα βραβεία αυτή τη φορά περιμένεις. Τα γυρίσματα έγιναν κυρίως στη L'Aquila, άγνωστο αν για να εξυπηρετήσουν τη ταλαιπωρημένη περιοχή ή το προφίλ του Clooney και του Berlusconi. Μαντεύοντας τη διανομή, οι ντόπιες πουτάνες (δε το λέω εγώ, το βιβλίο το λέει) είναι η Violante Placido, κόρη του Michele, και η Thekla Reuten, Ολλανδέζα με Ιταλίδα μάνα, ενώ πελάτισσα η Φινλανδή και πασίγνωστη στη χώρα της Irina Björklund.
Ο Clooney σίγουρα είχε αρκετό καιρό για ασκήσεις στα γυρίσματα, μιας και όπως βλέπεις δε χρειάστηκε να μάθει και πολλές ατάκες για το ρόλο του, ειδικού που προμηθεύει όπλα σε δολοφόνους και βρίσκεται σε ιταλικό χωριό για μια τελευταία δουλειά. Ο ρόλος είναι κύριος και αφηγητής στη νουβέλα A Very Private Gentleman κάποιου κυρίου Martin Booth, αλλά οι αφηγήσεις του εκεί φαίνεται να επικεντρώνονται στο τι παρατηρεί, πράγμα που στη μεταφορά στην οθόνη θα έμοιαζε με ακουστική βοήθεια για γκαβούς λογικά, και πράγμα που έχει αποφύγει το σενάριο σύμφωνα με όσους βρέθηκαν στη πρώτη δοκιμαστική προβολή στις αρχές του μήνα στο New Jersey. Όπως γράφει ο Corbijn στο (φοβερό) blog για τη παραγωγή, σε αυτή τη προβολή βαρέθηκαν και σηκώθηκαν κι έφυγαν μόνο τέσσερα άτομα, αλλά κρίνοντας από τις αναφορές των υπολοίπων οι περισσότεροι μείνανε γιατί είχαν ήδη αποκοιμηθεί, όλα ιδιαίτερα ενθαρρυντικά στοιχεία άμα έχεις δει και το Control (2007) του σκηνοθέτη, μια από τις σημαδιακότερες αν όχι σημαντικότερες ταινίες της προηγούμενης δεκαετίας. Φανερά, από τη 70s αισθητική στο trailer και μόνο, ο Corbijn δεν έχει και ούτε ενδιαφέρεται να έχει δικό του ιδίωμα, μοιάζει να καδράρει την ατμόσφαιρα και την αποσυσχέτιση, να ψάχνει τη στιγμή της γονιμοποίησης, είναι ένα στιλάκι που κουβαλάει βέβαια από όλη του τη καριέρα στο να φωτογραφίζει τη δημιουργία, και ένα στιλάκι που προφανώς κολλάει και με έναν μυθιστορηματικό ήρωα που χρειάζεται καμιά κατοστή σελίδες για να φτάσει στο τι επάγγελμα κάνει.
Από το Control, όπως λέει το IMDb, επιστρέφουν στη φωτογραφία ο Martin Ruhe και στο μοντάζ ο Andrew Hulme για να εγγυηθούν αυτό το pitch perfect του αποτελέσματος, και να μαζέψουν και περισσότερη προσοχή από τα λιγότερο ανεξάρτητα βραβεία αυτή τη φορά περιμένεις. Τα γυρίσματα έγιναν κυρίως στη L'Aquila, άγνωστο αν για να εξυπηρετήσουν τη ταλαιπωρημένη περιοχή ή το προφίλ του Clooney και του Berlusconi. Μαντεύοντας τη διανομή, οι ντόπιες πουτάνες (δε το λέω εγώ, το βιβλίο το λέει) είναι η Violante Placido, κόρη του Michele, και η Thekla Reuten, Ολλανδέζα με Ιταλίδα μάνα, ενώ πελάτισσα η Φινλανδή και πασίγνωστη στη χώρα της Irina Björklund.
Previously on Movies for the Masses: Beastly (2010): Trailer λαμπυρίζοντος λυκόφωτος
Written by
verbal
in
Reviews
Iron Man 2 (2010)
Σκηνοθεσία: Jon Favreau
Σενάριο: Justin Theroux (απ’ το κόμικ)
Παίζουν: Robert Downey Jr, Don Cheadle, Gwyneth Paltrow κ.ά.
Δες/Κρύψε το trailer
Ο άνθρωπος κάτω από το μεταλλικό κράνος, αποκαλύπτει την αληθινή του ταυτότητα, προσθέτοντας την αμερικάνικη κυβέρνηση στη λίστα των ανθρώπων που θέλουν να του κλέψουν την τεχνολογία της στολής με τους προωθητήρες και τις high-tech γκατζετιές, μαζί με το σκαλπ.
Απαλλαγμένος απ’ το άγχος και το βάρος της καθιέρωσης ενός καινούριου υπερηερωικού franchise με όλες τις πιθανότητες εναντίον του, ο Iron Man στην επιστροφή του είναι εμφανώς πιο απελευθερωμένος, ρέμπελος κι ανάλαφρος απ’ ότι την πρώτη φορά κι αυτό φροντίζει να το επιδείξει ο Justin Theroux, συνσεναριογράφος του Tropic Thunder, που αντικατέστησε εδώ την ομάδα γραφιάδων του πρώτου Iron Man, αντικαθιστώντας μαζί τους και την ανάγκη για στιβαρή πλοκή, με μια αίσθηση τσίρκου και αυτό το ημικαταθλιπτικό συναίσθημα του μεταίχμιου του τέλους ενός τρομερού πάρτι, λίγο πριν περάσει στο ακόμα τρομερότερο hangover. Μετά από ένα υποσχόμενο πρώτο μισάωρο, γεμάτο απ’ αυτό το αιρετικό χιούμορ και τον ανανεωτικό σταρχιδισμό που έκαναν τον Tony Stark αξιομνημόνευτη φιλμική περσόνα και χαρακτήρα κομμένο και ραμμένο για τη μεγάλη επάνοδο του Robert Downey Jr στην πρώτη γραμμή των φωτογραφικών αστραπών, ο ρυθμός και το κέφι αρχίζουν την κατρακύλα τους. Ρετάλια αγχωμένων υποπλοκών και ψήγματα μισοψημένου σεναρίου, στρώνονται γύρω απ’ τον κεντρικό άξονα της ιστορίας του μεγάλου ανδρός που δηλητηριάζεται απ’ τις ευθύνες του μεγαλείου του και την ανικανότητα κι απροθυμία του να τις μοιραστεί για να ξεκουράσει τους ώμους του, αλλά μιας κι η σκοτεινή ιστορία δεν ταιριάζει με τις feel-good προδιαγραφές που έθεσε η πρώτη ταινία και δεν θα ήταν ποτέ πρόθυμο ν’ αλλάξει του studio, ο μανιασμένος σκοπός που παίζουν τα νταούλια της παραγωγής, αναγκάζουν τον Iron Man να χορεύει περισσότερο σα να μη συμβαίνει τίποτα, παρά σα να μην υπάρχει αύριο.
Είναι, λοιπόν, άξιο παρατήρησης, το ότι ο Favreau μαζί με τον Downey Jr, καταφέρνουν αυτό το άνευρο, διαδικαστικό σενάριο, να το ανεβάσουν σε ένα επίπεδο αξιοπρεπούς φιξαρίσματος και να δώσουν στην δεύτερη ταινία της προγραμματισμένης τριλογίας, την αίσθηση μεταβατικού (κι ως τέτοιου, δικαιολογήσιμου) σταδίου τόσο για το χαρακτήρα του Iron Man από την ενστικτώδη ανάληψη της ευθύνης του υπερήρωα στη συνειδητοποίηση των επιπτώσεων που φέρνει μαζί η μεταλλική στολή, όσο και για το άνοιγμα των πυλών του σύμπαντος της Marvel για να ετοιμαστεί το πέρασμα στη μεγάλη οθόνη, ενός συνόλου ηρώων γενικότερα άγνωστων στο κινηματογραφικό κοινό, αλλά με μεγάλες δυνατότητες για κινηματογραφικό πανικό. Η καλύτερη γνωριμία του Iron Man με τους μηχανισμούς και τους σκοπούς της (νεόκοπης στην πρώτη ταινία) SHIELD και οι ευθείες αναφορές σε χαρακτήρες και καταστάσεις που πιθανότατα θα έρθουν στην οθόνη με την τρίτη ταινία (και σιγουρότατα μόνες τους με το The Avengers (2012)), μπορεί να μπλοκάρουν το ρυθμό αυτής εδώ κάπου στα μισά της, βάζοντας στην άκρη την εξέλιξη της πλοκής της για να λειτουργήσει ως πλατφόρμα εκκίνησης των παράλληλων επιδιώξεων του studio, δεν στερούνται όμως του ενδιαφέροντός τους, έστω και μόνο για τους θεατές που τις αντιλαμβάνονται. Το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι, η διαδικαστικότητα της ταινίας από εκεί κι ύστερα, κι αυτή η αίσθηση της οικειότητας με τους μηχανισμούς του είδους, τους οποίους ο Favreau δεν βρίσκει τρόπο να δυναμιτίσει. Πρόβλημα που υπογραμμίζεται κι απ’ το κούφιο του πληθωρισμού των χαρακτήρων, την περιορισμένη σε διάρκεια και βαρύτητα εμφάνιση του Mickey Rourke στο ρόλο της νέμεσης και το ανεπαρκές της αίσθησης της απειλής που καλείται να αντιμετωπίσει ο ήρωας, όταν πια βρίσκει τα συγκαλά του, και δεν έχει μείνει παρά κάνα εικοσάλεπτο να συμμαζέψει το κομμάτια του και να κομματιάσει τους οχτρούς του.
Απαλλαγμένος απ’ το άγχος και το βάρος της καθιέρωσης ενός καινούριου υπερηερωικού franchise με όλες τις πιθανότητες εναντίον του, ο Iron Man στην επιστροφή του είναι εμφανώς πιο απελευθερωμένος, ρέμπελος κι ανάλαφρος απ’ ότι την πρώτη φορά κι αυτό φροντίζει να το επιδείξει ο Justin Theroux, συνσεναριογράφος του Tropic Thunder, που αντικατέστησε εδώ την ομάδα γραφιάδων του πρώτου Iron Man, αντικαθιστώντας μαζί τους και την ανάγκη για στιβαρή πλοκή, με μια αίσθηση τσίρκου και αυτό το ημικαταθλιπτικό συναίσθημα του μεταίχμιου του τέλους ενός τρομερού πάρτι, λίγο πριν περάσει στο ακόμα τρομερότερο hangover. Μετά από ένα υποσχόμενο πρώτο μισάωρο, γεμάτο απ’ αυτό το αιρετικό χιούμορ και τον ανανεωτικό σταρχιδισμό που έκαναν τον Tony Stark αξιομνημόνευτη φιλμική περσόνα και χαρακτήρα κομμένο και ραμμένο για τη μεγάλη επάνοδο του Robert Downey Jr στην πρώτη γραμμή των φωτογραφικών αστραπών, ο ρυθμός και το κέφι αρχίζουν την κατρακύλα τους. Ρετάλια αγχωμένων υποπλοκών και ψήγματα μισοψημένου σεναρίου, στρώνονται γύρω απ’ τον κεντρικό άξονα της ιστορίας του μεγάλου ανδρός που δηλητηριάζεται απ’ τις ευθύνες του μεγαλείου του και την ανικανότητα κι απροθυμία του να τις μοιραστεί για να ξεκουράσει τους ώμους του, αλλά μιας κι η σκοτεινή ιστορία δεν ταιριάζει με τις feel-good προδιαγραφές που έθεσε η πρώτη ταινία και δεν θα ήταν ποτέ πρόθυμο ν’ αλλάξει του studio, ο μανιασμένος σκοπός που παίζουν τα νταούλια της παραγωγής, αναγκάζουν τον Iron Man να χορεύει περισσότερο σα να μη συμβαίνει τίποτα, παρά σα να μην υπάρχει αύριο.
Είναι, λοιπόν, άξιο παρατήρησης, το ότι ο Favreau μαζί με τον Downey Jr, καταφέρνουν αυτό το άνευρο, διαδικαστικό σενάριο, να το ανεβάσουν σε ένα επίπεδο αξιοπρεπούς φιξαρίσματος και να δώσουν στην δεύτερη ταινία της προγραμματισμένης τριλογίας, την αίσθηση μεταβατικού (κι ως τέτοιου, δικαιολογήσιμου) σταδίου τόσο για το χαρακτήρα του Iron Man από την ενστικτώδη ανάληψη της ευθύνης του υπερήρωα στη συνειδητοποίηση των επιπτώσεων που φέρνει μαζί η μεταλλική στολή, όσο και για το άνοιγμα των πυλών του σύμπαντος της Marvel για να ετοιμαστεί το πέρασμα στη μεγάλη οθόνη, ενός συνόλου ηρώων γενικότερα άγνωστων στο κινηματογραφικό κοινό, αλλά με μεγάλες δυνατότητες για κινηματογραφικό πανικό. Η καλύτερη γνωριμία του Iron Man με τους μηχανισμούς και τους σκοπούς της (νεόκοπης στην πρώτη ταινία) SHIELD και οι ευθείες αναφορές σε χαρακτήρες και καταστάσεις που πιθανότατα θα έρθουν στην οθόνη με την τρίτη ταινία (και σιγουρότατα μόνες τους με το The Avengers (2012)), μπορεί να μπλοκάρουν το ρυθμό αυτής εδώ κάπου στα μισά της, βάζοντας στην άκρη την εξέλιξη της πλοκής της για να λειτουργήσει ως πλατφόρμα εκκίνησης των παράλληλων επιδιώξεων του studio, δεν στερούνται όμως του ενδιαφέροντός τους, έστω και μόνο για τους θεατές που τις αντιλαμβάνονται. Το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι, η διαδικαστικότητα της ταινίας από εκεί κι ύστερα, κι αυτή η αίσθηση της οικειότητας με τους μηχανισμούς του είδους, τους οποίους ο Favreau δεν βρίσκει τρόπο να δυναμιτίσει. Πρόβλημα που υπογραμμίζεται κι απ’ το κούφιο του πληθωρισμού των χαρακτήρων, την περιορισμένη σε διάρκεια και βαρύτητα εμφάνιση του Mickey Rourke στο ρόλο της νέμεσης και το ανεπαρκές της αίσθησης της απειλής που καλείται να αντιμετωπίσει ο ήρωας, όταν πια βρίσκει τα συγκαλά του, και δεν έχει μείνει παρά κάνα εικοσάλεπτο να συμμαζέψει το κομμάτια του και να κομματιάσει τους οχτρούς του.
Δες/Κρύψε τις αίθουσες που ανοίγει
*Το πρόγραμμα αναδημοσιεύεται από το Αθηνόραμα και ισχύει για την πρώτη βδομάδα προβολής
ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ - ΝΕΑΠΟΛΗ
ΑΘΗΝΑΙΟΝ 3D DIGITAL ΑΙΘΟΥΣΑ 1
Β. Σοφίας 124 (ΜΕΤΡΟ Αμπελόκηποι), 2107782122.
Πεμ. - Τετ.: 18.20/ 20.40/ 23.00
ΗΡΑΚΛΕΙΟ - Ν.ΙΩΝΙΑ
ΑΙΘΟΥΣΑ 1
Λ. Ηρακλείου 386, Ν. Ηράκλειο, 2102826873, 2102825607.
Πεμ. - Τετ.: 18.15/ 20.30/ 23.00
ΠΕΙΡΑΙΑΣ & ΠΕΡΙΧΩΡΑ
ΔΗΜ. ΚΙΝ. ΣΙΝΕΑΚ
Πλ. Δημαρχείου, Πειραιάς, 210-4225653.
Πεμ. - Τετ.: 17.10/ 19.45/ 22.20
VILLAGE CINEMAS ΠΑΓΚΡΑΤΙ
VILLAGE CINEMAS ΠΑΓΚΡΑΤΙ ΑΙΘΟΥΣΑ 3 COSMOTE
Υμηττού 110 & Χρεμωνίδου (Εμπ. Κέντρο Athens Millenium), Παγκράτι, 2108108080.
Πεμ. - Τετ.: 18.40. Σάβ., Κυρ. & 16.00
VILLAGE CINEMAS ΠΑΓΚΡΑΤΙ ΑΙΘΟΥΣΑ 4
Υμηττού 110 & Χρεμωνίδου (Εμπ. Κέντρο Athens Millenium), Παγκράτι, 2108108080.
Πεμ. - Τετ.: 15.00/ 17.30/ 20.00/ 22.30/ 01.00. Σάβ., Κυρ. & 12.15
VILLAGE CINEMAS ΠΑΓΚΡΑΤΙ ΑΙΘΟΥΣΑ 5
Υμηττού 110 & Χρεμωνίδου (Εμπ. Κέντρο Athens Millenium), Παγκράτι, 2108108080.
Πεμ. - Τετ.: 21.30/ 00.00
VILLAGE SHOPPING AND MORE
VILLAGE SHOPPING AND MORE VILLAGE CINEMAS GOLD CLASS 1
Πέτρου Ράλλη & Θηβών, Άγιος Ιωάννης Ρέντη, 2108108080.
Πεμ. - Τετ.: 19.00/ 21.30/ 00.00
VILLAGE SHOPPING AND MORE VILLAGE CINEMAS GOLD CLASS 2
Πέτρου Ράλλη & Θηβών, Άγιος Ιωάννης Ρέντη, 2108108080.
Πεμ. - Τετ.: 19.45/ 22.15/ 00.45
VILLAGE SHOPPING AND MORE ΑΙΘΟΥΣΑ 4
Πέτρου Ράλλη & Θηβών, Άγιος Ιωάννης Ρέντη, 2108108080.
Πεμ. - Τετ.: 14.30/ 17.00/ 19.45/ 22.15/ 00.45. Σάβ., Κυρ. & 12.00
VILLAGE SHOPPING AND MORE ΑΙΘΟΥΣΑ 9 G ΓΕΡΜΑΝΟΣ
Πέτρου Ράλλη & Θηβών, Άγιος Ιωάννης Ρέντη, 2108108080.
Πεμ. - Τετ.: 16.15/ 19.00/ 21.30/ 00.00. Σάβ., Κυρ. & 11.15/ 13.45
VILLAGE SHOPPING AND MORE ΑΙΘΟΥΣΑ 11
Πέτρου Ράλλη & Θηβών, Άγιος Ιωάννης Ρέντη, 2108108080.
Πεμ. - Τετ.: 15.15/ 17.45/ 20.15/ 22.45/ 01.15. Σάβ., Κυρ. & 12.45
VILLAGE SHOPPING AND MORE ΑΙΘΟΥΣΑ 15
Πέτρου Ράλλη & Θηβών, Άγιος Ιωάννης Ρέντη, 2108108080.
Πεμ. - Τετ.: 18.15/ 20.45/ 23.15
VILLAGE SHOPPING AND MORE ΑΙΘΟΥΣΑ 20
Πέτρου Ράλλη & Θηβών, Άγιος Ιωάννης Ρέντη, 2108108080.
Πεμ. - Τετ.: 19.30/ 22.00/ 00.30
ΦΙΞ - Ν. ΣΜΥΡΝΗ - Π. ΦΑΛΗΡΟ
ΣΠΟΡΤΙΓΚ 1
Κ. Παλαιολόγου 18, Ν. Σμύρνη, 2109333820, 2109350439.
Πεμ. - Τετ.: 18.30/ 20.45/ 23.00
ΓΛΥΦΑΔΑ -ΒΑΡΚΙΖΑ - ΣΑΡΩΝΙΔΑ
ΒΑΡΚΙΖΑ 1
Θάσου 22, Βάρκιζα, 2108973926.
Πεμ. - Τετ.: 18.20/ 20.35/ 22.45
ΧΑΛΑΝΔΡΙ - ΧΟΛΑΡΓΟΣ
ΣΙΝΕ ΧΟΛΑΡΓΟΣ
Μεσογείων 232 & Βεντούρη (4η στάση Χολαργού), Χολαργός (ΜΕΤΡΟ Χολαργός), 210-6525122.
Πεμ. - Τετ.: 18.00/ 20.30/ 23.00
STER CINEMAS ΙΛΙΟΝ
STER CINEMAS ΙΛΙΟΝ ΑΙΘΟΥΣΑ 2
Λεωφ.Δημοκρατίας 67Α, Ίλιον, 2102371000. Τηλ. κρατ. 2102371000, 8018017837.
Πεμ. - Τετ.: 18.20/ 21.00/ 23.45
STER CINEMAS ΙΛΙΟΝ ΑΙΘΟΥΣΑ 3
Λεωφ.Δημοκρατίας 67Α, Ίλιον, 2102371000. Τηλ. κρατ. 2102371000, 8018017837.
Πεμ. - Τετ.: 19.40/ 22.20
STER CINEMAS ΙΛΙΟΝ ΑΙΘΟΥΣΑ 4
Λεωφ.Δημοκρατίας 67Α, Ίλιον, 2102371000. Τηλ. κρατ. 2102371000, 8018017837.
Πεμ. - Τετ.: 17.30/ 20.10/ 23.00
STER CINEMAS ΙΛΙΟΝ ΑΙΘΟΥΣΑ 5
Λεωφ.Δημοκρατίας 67Α, Ίλιον, 2102371000. Τηλ. κρατ. 2102371000, 8018017837.
Πεμ. - Τετ.: 18.50/ 21.30. Σάβ., Κυρ. & 13.30/ 16.10. Παρ., Σάβ. & 00.20
STER CINEMAS ΑΓ. ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ
STER CINEMAS ΑΓ. ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΑΙΘΟΥΣΑ 4
Αχαρνών 373-375. (ΗΣΑΠ Αγ. Ελευθέριος), 2102371000. Τηλ. κρατ. 2102371000, 8018017837.
Πεμ. - Τετ.: 18.20/ 21.00/ 23.40. Σάβ., Κυρ. & 12.50/ 15.40
STER CINEMAS ΑΓ. ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΑΙΘΟΥΣΑ 5
Αχαρνών 373-375. (ΗΣΑΠ Αγ. Ελευθέριος), 2102371000. Τηλ. κρατ. 2102371000, 8018017837.
Πεμ. - Τετ.: 17.00/ 19.40/ 22.20. Σάβ., Κυρ. & 14.20
STER CINEMAS ΑΓ. ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΑΙΘΟΥΣΑ 6
Αχαρνών 373-375. (ΗΣΑΠ Αγ. Ελευθέριος), 2102371000. Τηλ. κρατ. 2102371000, 8018017837.
Πεμ. - Τετ.: 20.10/ 23.00
STER CINEMAS ΑΓ. ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΑΙΘΟΥΣΑ 7
Αχαρνών 373-375. (ΗΣΑΠ Αγ. Ελευθέριος), 2102371000. Τηλ. κρατ. 2102371000, 8018017837.
Πεμ. - Τετ.: 18.50/ 21.30. Σάβ., Κυρ. & 13.20/ 16.10. Παρ., Σάβ. & 00.20
STER CINEMAS ΑΓ. ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΑΙΘΟΥΣΑ 9
Αχαρνών 373-375. (ΗΣΑΠ Αγ. Ελευθέριος), 2102371000. Τηλ. κρατ. 2102371000, 8018017837.
Πεμ. - Τετ.: 19.20/ 22.00. Σάβ., Κυρ. & 13.50/ 16.40
STER CINEMAS ΑΓ. ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΑΙΘΟΥΣΑ 10
Αχαρνών 373-375. (ΗΣΑΠ Αγ. Ελευθέριος), 2102371000. Τηλ. κρατ. 2102371000, 8018017837.
Πεμ. - Τετ.: 18.00/ 20.40/ 23.20. Σάβ., Κυρ. & 12.20/ 15.20
ΚΑΛΛΙΘΕΑ-ΤΑΥΡΟΣ
ΕΤΟΥΑΛ
Ελ. Βενιζέλου 152, Πλ. Δαβάκη, Καλλιθέα, 210-9592611, 2109536742.
Πεμ. - Τετ.: 18.00/ 20.20/ 22.40
ODEON KOSMOPOLIS - ΜΑΡΟΥΣΙ
ODEON KOSMOPOLIS ΜΑΡΟΥΣΙ ΑΙΘΟΥΣΑ 8 VODAFONE
Λεωφ.Κηφισίας 73, Αγ.Θωμάς, Μαρούσι (Κόμβος Αττικής Οδού), 8011160000Τηλ. Κρατ. 2106786000..
Πεμ. - Τετ.: 17.50/ 20.30/ 23.15. Σάβ., Κυρ. & 12.40/ 15.15
ODEON KOSMOPOLIS ΜΑΡΟΥΣΙ ΑΙΘΟΥΣΑ 9
Λεωφ.Κηφισίας 73, Αγ.Θωμάς, Μαρούσι (Κόμβος Αττικής Οδού), 8011160000Τηλ. Κρατ. 2106786000..
Πεμ. - Τετ.: 20.30/ 23.15
ODEON KOSMOPOLIS ΜΑΡΟΥΣΙ ΑΙΘΟΥΣΑ 10
Λεωφ.Κηφισίας 73, Αγ.Θωμάς, Μαρούσι (Κόμβος Αττικής Οδού), 8011160000Τηλ. Κρατ. 2106786000..
Πεμ. - Τετ.: 19.20/ 22.00/ 00.40
ODEON KOSMOPOLIS ΜΑΡΟΥΣΙ ΑΙΘΟΥΣΑ 11
Λεωφ.Κηφισίας 73, Αγ.Θωμάς, Μαρούσι (Κόμβος Αττικής Οδού), 8011160000Τηλ. Κρατ. 2106786000..
Πεμ. - Τετ.: 16.45/ 19.20/ 22.00. Σάβ., Κυρ. & 11.30/ 14.10
NANA CINEMAX - ΔΑΦΝΗ
ΝΑΝΑ CINEMAX ΑΙΘΟΥΣΑ 2
Λ.Βουλιαγμένης 179 (ΜΕΤΡΟ Αγ.Ιωάννης), 2109703158, 2109706865.
Πεμ. - Τετ.: 18.40/ 21.20/ 00.00. Σάβ., Κυρ. & 16.00. Κυρ. & 13.20
ΝΑΝΑ CINEMAX ΑΙΘΟΥΣΑ 4
Λ.Βουλιαγμένης 179 (ΜΕΤΡΟ Αγ.Ιωάννης), 2109703158, 2109706865.
Πεμ. - Τετ.: 17.20/ 20.00/ 22.40. Σάβ., Κυρ. & 14.40. Κυρ. & 12.00
ΑΕΛΛΩ CINEMAX 5+1
ΑΕΛΛΩ CINEMAX 5+1 ΑΙΘΟΥΣΑ 1
Πατησίων 140, 2108259975, 2108215327.
Πεμ. - Τετ.: 16.40 (εκτός Σάβ., Κυρ.)/ 19.20/ 22.00
ΑΕΛΛΩ CINEMAX 5+1 ΑΙΘΟΥΣΑ 4
Πατησίων 140, 2108259975, 2108215327.
Πεμ. - Τετ.: 18.00/ 20.40/ 23.20. Σάβ., Κυρ. & 15.20. Kυρ. & 12.40
VILLAGE 15 CINEMAS @ THE MALL
VILLAGE 15 CINEMAS @ THE MALL ΑΙΘΟΥΣΑ 3
Aνδρέα Παπανδρέου (παραπλεύρως Αττικής Οδού) ΗΣΑΠ Νερατζιώτισσα, Μαρούσι, 2108108080.
Πεμ. - Τετ.: (εκτός Δευτ.) 21.45. Παρ., Σάβ. & 00.30
VILLAGE 15 CINEMAS @ THE MALL ΑΙΘΟΥΣΑ 4
Aνδρέα Παπανδρέου (παραπλεύρως Αττικής Οδού) ΗΣΑΠ Νερατζιώτισσα, Μαρούσι, 2108108080.
Πεμ. - Τετ.: (εκτός Δευτ.) 13.30/ 16.15/ 19.00/ 21.45/ 00.30. Σάβ., Κυρ. & 11.00
VILLAGE 15 CINEMAS @ THE MALL ΑΙΘΟΥΣΑ 7 MAX SCREEN
Aνδρέα Παπανδρέου (παραπλεύρως Αττικής Οδού) ΗΣΑΠ Νερατζιώτισσα, Μαρούσι, 2108108080.
Πεμ. - Τετ.: 15.00/ 18.00/ 21.00/ 00.00. Σάβ., Κυρ. & 12.00. Δευτ. 16.00/ 19.00/ 22.00/ 01.00
VILLAGE 15 CINEMAS @ THE MALL ΑΙΘΟΥΣΑ 10
Aνδρέα Παπανδρέου (παραπλεύρως Αττικής Οδού) ΗΣΑΠ Νερατζιώτισσα, Μαρούσι, 2108108080.
Πεμ. - Τετ.: 17.15/ 20.00/ 22.45/ 01.30. Δευτ. 15.15/ 18.15/ 21.00/ 23.45
VILLAGE 15 CINEMAS @ THE MALL ΑΙΘΟΥΣΑ 12
Aνδρέα Παπανδρέου (παραπλεύρως Αττικής Οδού) ΗΣΑΠ Νερατζιώτισσα, Μαρούσι, 2108108080.
Δευτ.: 17.30/ 21.00/ 00.15
VILLAGE 15 CINEMAS @ THE MALL ΑΙΘΟΥΣΑ 13 VILLAGE CINEMAS GOLD CLASS
Aνδρέα Παπανδρέου (παραπλεύρως Αττικής Οδού) ΗΣΑΠ Νερατζιώτισσα, Μαρούσι, 2108108080.
Πεμ. - Τετ.: 20.00/ 22.45. Σάβ., Κυρ. & 17.15
ODEON STARCITY - Λ. ΣΥΓΓΡΟΥ
ODEON STARCITY ΑΙΘΟΥΣΑ 1
Λεωφ.Συγγρου 111 & Λεοντίου, Ν.Κόσμος, 8011160000.
Πεμ. - Τετ.: 18.00/ 20.40/ 23.20. Κυρ. & 12.40/ 15.20
ODEON STARCITY ΑΙΘΟΥΣΑ 2
Λεωφ.Συγγρου 111 & Λεοντίου, Ν.Κόσμος, 8011160000.
Σαβ. - Κυρ.: 20.40
ODEON STARCITY ΑΙΘΟΥΣΑ 6
Λεωφ.Συγγρου 111 & Λεοντίου, Ν.Κόσμος, 8011160000.
Πεμ. - Τετ.: 19.20/ 22.00
ODEON STARCITY VODAFONE ΑΙΘΟΥΣΑ 7
Λεωφ.Συγγρου 111 & Λεοντίου, Ν.Κόσμος, 8011160000.
Πεμ. - Τετ.: 16.45/ 19.20/ 22.00/ 00.40. Κυρ. & 11.30/ 14.10
VILLAGE 9 CINEMAS @ FALIRO
VILLAGE 9 CINEMAS @ FALIRO ΑΙΘΟΥΣΑ 5
Παλαιά Λεωφ.Ποσειδώνος 1 & Μωραϊτίνη 3, Δέλτα Π.Φαλήρου, 2108108080.
Πεμ. - Τετ.: 15.00/ 17.40/ 20.20/ 23.00. Σάβ., Κυρ. & 12.20
VILLAGE 9 CINEMAS @ FALIRO ΑΙΘΟΥΣΑ 6
Παλαιά Λεωφ.Ποσειδώνος 1 & Μωραϊτίνη 3, Δέλτα Π.Φαλήρου, 2108108080.
Πεμ. - Τετ.: 16.20/ 19.00/ 21.40/ 00.20. Σάβ., Κυρ. & 11.00/ 13.40
VILLAGE 9 CINEMAS @ FALIRO ΑΙΘΟΥΣΑ 7 Vmax
Παλαιά Λεωφ.Ποσειδώνος 1 & Μωραϊτίνη 3, Δέλτα Π.Φαλήρου, 2108108080.
Πεμ. - Τετ.: 17.00/ 19.40/ 22.20. Σάβ., Κυρ. & 11.40/ 14.20. Παρ., Σάβ. & 01.00
VILLAGE 9 CINEMAS @ FALIRO ΑΙΘΟΥΣΑ 8 GOLD GLASS
Παλαιά Λεωφ.Ποσειδώνος 1 & Μωραϊτίνη 3, Δέλτα Π.Φαλήρου, 2108108080.
Πεμ. - Τετ.: 18.30/ 21.10/ 23.50
VILLAGE 9 CINEMAS @ FALIRO ΑΙΘΟΥΣΑ 9 GOLD GLASS
Παλαιά Λεωφ.Ποσειδώνος 1 & Μωραϊτίνη 3, Δέλτα Π.Φαλήρου, 2108108080.
Πεμ. - Τετ.: 19.40/ 22.20. Σάβ., Κυρ. & 17.00
ΑΘΗΝΑΙΟΝ CINEPOLIS 3D DIGITAL
ΑΘΗΝΑΙΟΝ CINEPOLIS 3D DIGITAL ΑΙΘΟΥΣΑ 1
Ζησιμοπούλου 7 & Α. Μεταξά, Γλυφάδα, 2108108230, 2108983238.
Πεμ. - Τετ.: 18.00/ 20.30/ 23.00
ΑΘΗΝΑΙΟΝ CINEPOLIS 3D DIGITAL ΑΙΘΟΥΣΑ 3
Ζησιμοπούλου 7 & Α. Μεταξά, Γλυφάδα, 2108108230, 2108983238.
Πεμ. - Τετ.: 21.40
Also on Movies for the Masses: Iron Man 2 (2010): Blood in the water trailer
Written by
cheaptalk
in
Reviews
Partir (2009)
Φεύγω / Leaving
Σκηνοθεσία: Catherine Corsini
Σενάριο: Catherine Corsini, Gaëlle Macé
Παίζουν: Kristin Scott Thomas, Sergi López, Yvan Attal
Δες/Κρύψε το trailer
Δες/Κρύψε τις αίθουσες που ανοίγει
ΚΕΝΤΡΟ - ΚΟΛΩΝΑΚΙ
ΕΛΛΗ
Ακαδημίας 64 (ΜΕΤΡΟ Πανεπιστήμιο), 210-3632789.
Πεμ. - Τετ.: 18.30/ 20.30/ 22.30
ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ - ΝΕΑΠΟΛΗ
ΝΙΡΒΑΝΑ Cinemax
Λ. Αλεξάνδρας 192 (ΜΕΤΡΟ Αμπελόκηποι), 210-6469398, 2106445221.
Πεμ. - Τετ.: 18.00/ 20.15/ 22.30
Λ. ΠΑΤΗΣΙΩΝ
ΤΡΙΑΝΟΝ FILMCENTER
Κοδριγκτώνος 21 (Πατησίων 101) (ΜΕΤΡΟ Βικτώρια), 210-8215469, 2108222702.
Πεμ. - Τετ.: 19.00/ 21.00/ 23.00
ΜΑΡΟΥΣΙ - ΚHΦΙΣΙΑ
ΚΗΦΙΣΙΑ CINEMAX 3 Class
Δροσίνη 16 (απέναντι στο Βάρσο), Κηφισιά, 210-6231601, 2106231933.
Πεμ. - Τετ.: 18.00/ 20.15/ 22.30
ΧΑΛΑΝΔΡΙ - ΧΟΛΑΡΓΟΣ
ΑΙΓΛΗ 1
Λ. Πεντέλης 98, Χαλάνδρι, 2106841010.
Πεμ. - Τετ.: 19.20/ 22.40
ΠΑΓΚΡΑΤΙ
ΠΤΙ-ΠΑΛΑΙ
Βασ. Γεωργίου Β' και Ριζάρη (ΜΕΤΡΟ Ευαγγελισμός), 210-7291800, 2107243707.
Πεμ. - Τετ.: 18.30/ 20.30/ 22.30
Σκηνοθεσία: Catherine Corsini
Σενάριο: Catherine Corsini, Gaëlle Macé
Παίζουν: Kristin Scott Thomas, Sergi López, Yvan Attal
Δες/Κρύψε το trailer
Βρετανίδα μάνα σε γαλλική μεσοαστική οικογένεια, ακολουθεί το δρόμο της καρδιάς της που περνάει από εκεί πιο χαμηλά και καταλήγει σε στρουμπουλό νταβραντισμένο Καταλανό.
Μυθιστορηματική πλοκή και διαδικαστική σκηνοθεσία δεν σου προκαλούν καμιά έκπληξη όταν βλέπεις δημιούργημα σεναριογραφοσκηνοθέτριας. Η έκπληξη είναι ότι, εκπροσωπώντας τρία έθνη με μεγάλη κινηματογραφική παράδοση και με καμιά ογδονταριά υποψηφιότητες και βραβεύσεις συνολικά πίσω του, το πρωταγωνιστικό τρίο καταδέχτηκε να παίξει σε ένα ακόμα αναμάσημα κερατώματος μπουρζουάζη με φτωχομπινεδιάρη από αυτά που ο Άγγλος D. H. Lawrence έδειξε ότι εξάπτουν τις φαντασιώσεις των Γαλλίδων αστών. Τα περισσότερα τα τραβάει όπως φαντάζεσαι η Kristin Scott Thomas που έχει να φορέσει μια ατελείωτη σειρά από μηχανικές φάτσες, και συνήθως αστραπιαία εναλλασσόμενες, πιο χαρακτηριστικά στη κλασική φάση που σου λέει η γκόμενα να τη διώξεις γιατί πρέπει να φύγει, στιγμή στην οποία η πρωταγωνίστρια υποτίθεται ότι ανακαλύπτει και πόσο δύσκολος της είναι ο αποχωρισμός από πάνω (και καταλήγει σκηνή από σχολική παράσταση). Αρκετά από τα πρόσωπα που αλλάζει η Scott Thomas τα φοράνε και οι γυναίκες που μαθαίνουν να υποκρίνονται (και) από τις ταινίες, όμως τέτοιοι.. μεταμοντερνισμοί σίγουρα δε νοούνται για τη Catherine Corsini που έχει σοβαρά προβλήματα ακόμα και στο να βρει ρυθμό στη κλασική, κομπλέ με θέματα από 60s, αφήγησή της. Η Corsini επιμένει να οπτικοποιεί σκηνές τόσο σεναριακά στημένες (σα τη σύλληψη του Sergi López) που μπορεί και να τις παραλείψει σα να τις έχεις δει, σκηνές που κάποτε θα εξυπηρετούσαν κάνα συμβολισμό και κάνα ρεύμα αν όχι τιποτάλλο, αλλά πια το μόνο που καταφέρνουν με την επιπλέον ατσαλοσύνη στην εκτέλεση είναι να "οπτικοποιείς" με τη σειρά σου σαν ακόμα πιο ερασιτεχνικές όσες δε βλέπεις στην οθόνη (αλλά τις υπονοεί το σενάριο). Η Agnès Godard στη φωτογραφία φαίνεται να κάνει ότι μπορεί όπου της δίνεται η ευκαιρία (κυρίως στα ρομαντικιάρικα κάδρα φυσικά), το καστ κρατάει τελικά τις ισορροπίες στο επίπεδο του αξιοπρεπούς, το φιλμ αξίζει να το παρακολουθήσεις σα δείγμα της τελειοποίησης του πηθικισμού παύλα εκφυλισμού της nouvelle vague σε μεσο-γαλλικούρα για μεσόκοπες.
Μυθιστορηματική πλοκή και διαδικαστική σκηνοθεσία δεν σου προκαλούν καμιά έκπληξη όταν βλέπεις δημιούργημα σεναριογραφοσκηνοθέτριας. Η έκπληξη είναι ότι, εκπροσωπώντας τρία έθνη με μεγάλη κινηματογραφική παράδοση και με καμιά ογδονταριά υποψηφιότητες και βραβεύσεις συνολικά πίσω του, το πρωταγωνιστικό τρίο καταδέχτηκε να παίξει σε ένα ακόμα αναμάσημα κερατώματος μπουρζουάζη με φτωχομπινεδιάρη από αυτά που ο Άγγλος D. H. Lawrence έδειξε ότι εξάπτουν τις φαντασιώσεις των Γαλλίδων αστών. Τα περισσότερα τα τραβάει όπως φαντάζεσαι η Kristin Scott Thomas που έχει να φορέσει μια ατελείωτη σειρά από μηχανικές φάτσες, και συνήθως αστραπιαία εναλλασσόμενες, πιο χαρακτηριστικά στη κλασική φάση που σου λέει η γκόμενα να τη διώξεις γιατί πρέπει να φύγει, στιγμή στην οποία η πρωταγωνίστρια υποτίθεται ότι ανακαλύπτει και πόσο δύσκολος της είναι ο αποχωρισμός από πάνω (και καταλήγει σκηνή από σχολική παράσταση). Αρκετά από τα πρόσωπα που αλλάζει η Scott Thomas τα φοράνε και οι γυναίκες που μαθαίνουν να υποκρίνονται (και) από τις ταινίες, όμως τέτοιοι.. μεταμοντερνισμοί σίγουρα δε νοούνται για τη Catherine Corsini που έχει σοβαρά προβλήματα ακόμα και στο να βρει ρυθμό στη κλασική, κομπλέ με θέματα από 60s, αφήγησή της. Η Corsini επιμένει να οπτικοποιεί σκηνές τόσο σεναριακά στημένες (σα τη σύλληψη του Sergi López) που μπορεί και να τις παραλείψει σα να τις έχεις δει, σκηνές που κάποτε θα εξυπηρετούσαν κάνα συμβολισμό και κάνα ρεύμα αν όχι τιποτάλλο, αλλά πια το μόνο που καταφέρνουν με την επιπλέον ατσαλοσύνη στην εκτέλεση είναι να "οπτικοποιείς" με τη σειρά σου σαν ακόμα πιο ερασιτεχνικές όσες δε βλέπεις στην οθόνη (αλλά τις υπονοεί το σενάριο). Η Agnès Godard στη φωτογραφία φαίνεται να κάνει ότι μπορεί όπου της δίνεται η ευκαιρία (κυρίως στα ρομαντικιάρικα κάδρα φυσικά), το καστ κρατάει τελικά τις ισορροπίες στο επίπεδο του αξιοπρεπούς, το φιλμ αξίζει να το παρακολουθήσεις σα δείγμα της τελειοποίησης του πηθικισμού παύλα εκφυλισμού της nouvelle vague σε μεσο-γαλλικούρα για μεσόκοπες.Δες/Κρύψε τις αίθουσες που ανοίγει
*Το πρόγραμμα αναδημοσιεύεται από το Αθηνόραμα και ισχύει για την πρώτη βδομάδα προβολής
ΚΕΝΤΡΟ - ΚΟΛΩΝΑΚΙ
ΕΛΛΗ
Ακαδημίας 64 (ΜΕΤΡΟ Πανεπιστήμιο), 210-3632789.
Πεμ. - Τετ.: 18.30/ 20.30/ 22.30
ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ - ΝΕΑΠΟΛΗ
ΝΙΡΒΑΝΑ Cinemax
Λ. Αλεξάνδρας 192 (ΜΕΤΡΟ Αμπελόκηποι), 210-6469398, 2106445221.
Πεμ. - Τετ.: 18.00/ 20.15/ 22.30
Λ. ΠΑΤΗΣΙΩΝ
ΤΡΙΑΝΟΝ FILMCENTER
Κοδριγκτώνος 21 (Πατησίων 101) (ΜΕΤΡΟ Βικτώρια), 210-8215469, 2108222702.
Πεμ. - Τετ.: 19.00/ 21.00/ 23.00
ΜΑΡΟΥΣΙ - ΚHΦΙΣΙΑ
ΚΗΦΙΣΙΑ CINEMAX 3 Class
Δροσίνη 16 (απέναντι στο Βάρσο), Κηφισιά, 210-6231601, 2106231933.
Πεμ. - Τετ.: 18.00/ 20.15/ 22.30
ΧΑΛΑΝΔΡΙ - ΧΟΛΑΡΓΟΣ
ΑΙΓΛΗ 1
Λ. Πεντέλης 98, Χαλάνδρι, 2106841010.
Πεμ. - Τετ.: 19.20/ 22.40
ΠΑΓΚΡΑΤΙ
ΠΤΙ-ΠΑΛΑΙ
Βασ. Γεωργίου Β' και Ριζάρη (ΜΕΤΡΟ Ευαγγελισμός), 210-7291800, 2107243707.
Πεμ. - Τετ.: 18.30/ 20.30/ 22.30
Written by
verbal
in
Reviews
La Rafle. (2010)
Τη Νύχτα που Χάθηκαν τ’ Αστέρια / The Round Up
Σκηνοθεσία: Roselyne Bosch
Σενάριο: Roselyne Bosch
Παίζουν: Jean Reno, Mélanie Laurent κ.ά.
Δες/Κρύψε το trailer
Δες/Κρύψε τις αίθουσες που ανοίγει
ΚΕΝΤΡΟ - ΚΟΛΩΝΑΚΙ
ΕΜΠΑΣΣΥ NOVA ODEON
Πατρ. Ιωακείμ 5 & Ηροδότου, Κολωνάκι (ΜΕΤΡΟ Ευαγγελισμός), 2107215944.
Πεμ. - Τετ.: 17.00/ 19.45/ 22.30
ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ - ΝΕΑΠΟΛΗ
ΔΑΝΑΟΣ 1
Λ. Κηφισίας 109 (ΜΕΤΡΟ Πανόρμου), 2106922655.
Πεμ. - Τετ.: 17.50/ 20.20/ 22.50
Λ. ΠΑΤΗΣΙΩΝ
ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ
Πατησίων 77-79 & Λ. Αλεξάνδρας (ΜΕΤΡΟ Βικτώρια), 210-8219298 Τηλ. κρατ.-πωλήσ. 2106786000.
Πεμ. - Τετ.: 17.30/ 20.00/ 22.30
ΜΑΡΟΥΣΙ - ΚHΦΙΣΙΑ
ΑΣΤΕΡΙΑ
Κηφισίας 336 (Φ. Ερυθραίας), 210-6208521.
Πεμ. - Τετ.: 18.10/ 20.30/ 22.40
VILLAGE SHOPPING AND MORE
VILLAGE SHOPPING AND MORE ΑΙΘΟΥΣΑ 18
Πέτρου Ράλλη & Θηβών, Άγιος Ιωάννης Ρέντη, 2108108080.
Πεμ. - Τετ.: 15.00/ 17.30/ 20.00/ 22.30/ 01.00. Σάβ., Κυρ. & 12.30
ΓΛΥΦΑΔΑ -ΒΑΡΚΙΖΑ - ΣΑΡΩΝΙΔΑ
ODEON ΓΛΥΦΑΔΑ 1
Ζέππου 14, Πλ. Ξενοφώντος, 2109650318 Τηλ. κρατ. 2106786000, 8011160000.
Πεμ. - Τετ.: 19.45/ 22.30
ΔΑΦΝΗ - ΑΡΓΥΡΟΥΠΟΛΗ
ΑΤΛΑΝΤΙΣ ΑΙΘΟΥΣΑ 1
Λ.Βουλιαγμένης 245, Δάφνη (ΜΕΤΡΟ Δάφνης), 210-9711511, 2109750936..
Πεμ. - Τετ.: 17.30/ 20.00/ 22.30
ODEON KOSMOPOLIS - ΜΑΡΟΥΣΙ
ODEON KOSMOPOLIS ΜΑΡΟΥΣΙ ΑΙΘΟΥΣΑ 6
Λεωφ.Κηφισίας 73, Αγ.Θωμάς, Μαρούσι (Κόμβος Αττικής Οδού), 8011160000Τηλ. Κρατ. 2106786000..
Πεμ. - Τετ.: 18.20/ 21.00/ 23.30. Σάβ., Κυρ. & 13.00/ 15.40
VILLAGE 15 CINEMAS @ THE MALL
VILLAGE 15 CINEMAS @ THE MALL ΑΙΘΟΥΣΑ 6 VILLAGE CINEMA ING
Aνδρέα Παπανδρέου (παραπλεύρως Αττικής Οδού) ΗΣΑΠ Νερατζιώτισσα, Μαρούσι, 2108108080.
Πεμ. - Τετ.: 18.00/ 20.30/ 23.00
ODEON STARCITY - Λ. ΣΥΓΓΡΟΥ
ODEON STARCITY ΑΙΘΟΥΣΑ 10
Λεωφ.Συγγρου 111 & Λεοντίου, Ν.Κόσμος, 8011160000.
Πεμ. - Τετ.: 17.50/ 20.30/ 23.10
Σκηνοθεσία: Roselyne Bosch
Σενάριο: Roselyne Bosch
Παίζουν: Jean Reno, Mélanie Laurent κ.ά.
Δες/Κρύψε το trailer
Τον Ιούλιο του ’42, η Παριζιάνικη αστυνομία ξεκινά το αντισημιτικό πογκρόμ της, ακολουθώντας τις απαιτήσεις του Φύρερ.
Κάθε Εβραίος κι η μάνα του, έχουν από μια ιστορία καταπίεσης να διηγηθούν, έγραφα στο Un Secret (2007) και το ολοκαύτωμα συνεχίζει να μιλάει γαλλικά με το La Rafle. (2009), ένα καλογιαλισμένο, αντιαισθητικό μελόδραμα, που καταπιάνεται με το μάζεμα των Εβραίων από μια Γαλλία που ψάχνει τα πατήματά της στους ανάστατους καιρούς της εξάπλωσης του Χιτλερικού αντισημιτισμού στην Ευρώπη του μεσοπολέμου. Ένα μάζεμα που πιάνει σχεδόν το μισό κομμάτι μιας σχεδόν δίωρης ταινίας, απλώνοντας επιδείξεις σπαρακτικής ανθρωπιάς, όχι μόνο πάνω στις πληγές που ανοίγει σε μια ολόκληρη φυλή, ο ανηλεής αγώνας εξόντωσής της, αλλά και στις πληγές που άφησε στην συλλογική ανάμνηση μιας χώρας, η αδρανής συνέργεια της πολιτικής ηγεσίας της. Μια πολιτική ηγεσία που παρουσιάζεται εδώ τόσο άμοιρη ευθυνών και αντίληψης της ιστορικής συγκυρίας, όσο, για παράδειγμα, κι η αντίστοιχη ηγεσία της Ψυχής Βαθιάς (2009): ένας βαθύτατα προβληματισμένος και τεθλιμμένος ηγέτης, κλεισμένος στο ημίφως του γραφείου του, δέχεται επισκέψεις από συμβουλάτορες που μένει αδιευκρίνιστο αν κινούνται με αγνές προθέσεις και άκρατο κυνισμό, ή έχουν αμφισβητήσιμης ηθικής αξίας κίνητρα.
Η αλληλεγγύη συνεχίζεται καθώς Εβραίοι μεταφέρονται από γήπεδο, σε στρατόπεδα, σε κρεματόρια, σε μια ταινία που προσπαθεί αδιάκοπα, επίμονα και μελοδραματικά, να ξαναγράψει την Ιστορία, τονίζοντας ότι επί Γαλλικού εδάφους, οι Εβραίοι δεν πέρασαν και τόσο άσχημα (όσο στην Πολωνία, ας πούμε). Ακόμα και τα στρατόπεδα συγκέντρωσης, δεν ήταν παρά ένα είδος φτωχικών κατασκηνώσεων, απ’ όπου Γάλλοι αξιωματούχοι και μη, βγαίνουν λάδι, έτσι όπως το βάρος της συνείδησης σκοτεινιάζει τα θολωμένα μάτια τους, και η απόγνωση δένει τα χέρια τους στην υποχρέωσή τους να εφαρμόζουν άνωθεν απάνθρωπες εντολές. Κάνα δυο πιο πωρωμένοι... μπάτλερ των Γαλλικών δυνάμεων, που αποφασίζουν να ξεδώσουν πάνω στις τροφαντούλες Εβραιοπούλες, χρησιμεύουν μονάχα σαν αντίστιξη για να ζωγραφίσει την φρίκη η κτηνωδία στα πρόσωπα των τριγύρω συναδέλφων τους, που αν ήταν περισσότεροι, όχι μόνο δεν θα είχε ανοίξει μύτη, αλλά το όλο εκείνο καλοκαίρι, θα γραφόταν στα βιβλία ως μια μεγάλη μάζωξη και εκδρομή, για να χορέψουν βαλς στη φύση.
Κάθε Εβραίος κι η μάνα του, έχουν από μια ιστορία καταπίεσης να διηγηθούν, έγραφα στο Un Secret (2007) και το ολοκαύτωμα συνεχίζει να μιλάει γαλλικά με το La Rafle. (2009), ένα καλογιαλισμένο, αντιαισθητικό μελόδραμα, που καταπιάνεται με το μάζεμα των Εβραίων από μια Γαλλία που ψάχνει τα πατήματά της στους ανάστατους καιρούς της εξάπλωσης του Χιτλερικού αντισημιτισμού στην Ευρώπη του μεσοπολέμου. Ένα μάζεμα που πιάνει σχεδόν το μισό κομμάτι μιας σχεδόν δίωρης ταινίας, απλώνοντας επιδείξεις σπαρακτικής ανθρωπιάς, όχι μόνο πάνω στις πληγές που ανοίγει σε μια ολόκληρη φυλή, ο ανηλεής αγώνας εξόντωσής της, αλλά και στις πληγές που άφησε στην συλλογική ανάμνηση μιας χώρας, η αδρανής συνέργεια της πολιτικής ηγεσίας της. Μια πολιτική ηγεσία που παρουσιάζεται εδώ τόσο άμοιρη ευθυνών και αντίληψης της ιστορικής συγκυρίας, όσο, για παράδειγμα, κι η αντίστοιχη ηγεσία της Ψυχής Βαθιάς (2009): ένας βαθύτατα προβληματισμένος και τεθλιμμένος ηγέτης, κλεισμένος στο ημίφως του γραφείου του, δέχεται επισκέψεις από συμβουλάτορες που μένει αδιευκρίνιστο αν κινούνται με αγνές προθέσεις και άκρατο κυνισμό, ή έχουν αμφισβητήσιμης ηθικής αξίας κίνητρα.
Η αλληλεγγύη συνεχίζεται καθώς Εβραίοι μεταφέρονται από γήπεδο, σε στρατόπεδα, σε κρεματόρια, σε μια ταινία που προσπαθεί αδιάκοπα, επίμονα και μελοδραματικά, να ξαναγράψει την Ιστορία, τονίζοντας ότι επί Γαλλικού εδάφους, οι Εβραίοι δεν πέρασαν και τόσο άσχημα (όσο στην Πολωνία, ας πούμε). Ακόμα και τα στρατόπεδα συγκέντρωσης, δεν ήταν παρά ένα είδος φτωχικών κατασκηνώσεων, απ’ όπου Γάλλοι αξιωματούχοι και μη, βγαίνουν λάδι, έτσι όπως το βάρος της συνείδησης σκοτεινιάζει τα θολωμένα μάτια τους, και η απόγνωση δένει τα χέρια τους στην υποχρέωσή τους να εφαρμόζουν άνωθεν απάνθρωπες εντολές. Κάνα δυο πιο πωρωμένοι... μπάτλερ των Γαλλικών δυνάμεων, που αποφασίζουν να ξεδώσουν πάνω στις τροφαντούλες Εβραιοπούλες, χρησιμεύουν μονάχα σαν αντίστιξη για να ζωγραφίσει την φρίκη η κτηνωδία στα πρόσωπα των τριγύρω συναδέλφων τους, που αν ήταν περισσότεροι, όχι μόνο δεν θα είχε ανοίξει μύτη, αλλά το όλο εκείνο καλοκαίρι, θα γραφόταν στα βιβλία ως μια μεγάλη μάζωξη και εκδρομή, για να χορέψουν βαλς στη φύση.
Δες/Κρύψε τις αίθουσες που ανοίγει
*Το πρόγραμμα αναδημοσιεύεται από το Αθηνόραμα και ισχύει για την πρώτη βδομάδα προβολής
ΚΕΝΤΡΟ - ΚΟΛΩΝΑΚΙ
ΕΜΠΑΣΣΥ NOVA ODEON
Πατρ. Ιωακείμ 5 & Ηροδότου, Κολωνάκι (ΜΕΤΡΟ Ευαγγελισμός), 2107215944.
Πεμ. - Τετ.: 17.00/ 19.45/ 22.30
ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ - ΝΕΑΠΟΛΗ
ΔΑΝΑΟΣ 1
Λ. Κηφισίας 109 (ΜΕΤΡΟ Πανόρμου), 2106922655.
Πεμ. - Τετ.: 17.50/ 20.20/ 22.50
Λ. ΠΑΤΗΣΙΩΝ
ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ
Πατησίων 77-79 & Λ. Αλεξάνδρας (ΜΕΤΡΟ Βικτώρια), 210-8219298 Τηλ. κρατ.-πωλήσ. 2106786000.
Πεμ. - Τετ.: 17.30/ 20.00/ 22.30
ΜΑΡΟΥΣΙ - ΚHΦΙΣΙΑ
ΑΣΤΕΡΙΑ
Κηφισίας 336 (Φ. Ερυθραίας), 210-6208521.
Πεμ. - Τετ.: 18.10/ 20.30/ 22.40
VILLAGE SHOPPING AND MORE
VILLAGE SHOPPING AND MORE ΑΙΘΟΥΣΑ 18
Πέτρου Ράλλη & Θηβών, Άγιος Ιωάννης Ρέντη, 2108108080.
Πεμ. - Τετ.: 15.00/ 17.30/ 20.00/ 22.30/ 01.00. Σάβ., Κυρ. & 12.30
ΓΛΥΦΑΔΑ -ΒΑΡΚΙΖΑ - ΣΑΡΩΝΙΔΑ
ODEON ΓΛΥΦΑΔΑ 1
Ζέππου 14, Πλ. Ξενοφώντος, 2109650318 Τηλ. κρατ. 2106786000, 8011160000.
Πεμ. - Τετ.: 19.45/ 22.30
ΔΑΦΝΗ - ΑΡΓΥΡΟΥΠΟΛΗ
ΑΤΛΑΝΤΙΣ ΑΙΘΟΥΣΑ 1
Λ.Βουλιαγμένης 245, Δάφνη (ΜΕΤΡΟ Δάφνης), 210-9711511, 2109750936..
Πεμ. - Τετ.: 17.30/ 20.00/ 22.30
ODEON KOSMOPOLIS - ΜΑΡΟΥΣΙ
ODEON KOSMOPOLIS ΜΑΡΟΥΣΙ ΑΙΘΟΥΣΑ 6
Λεωφ.Κηφισίας 73, Αγ.Θωμάς, Μαρούσι (Κόμβος Αττικής Οδού), 8011160000Τηλ. Κρατ. 2106786000..
Πεμ. - Τετ.: 18.20/ 21.00/ 23.30. Σάβ., Κυρ. & 13.00/ 15.40
VILLAGE 15 CINEMAS @ THE MALL
VILLAGE 15 CINEMAS @ THE MALL ΑΙΘΟΥΣΑ 6 VILLAGE CINEMA ING
Aνδρέα Παπανδρέου (παραπλεύρως Αττικής Οδού) ΗΣΑΠ Νερατζιώτισσα, Μαρούσι, 2108108080.
Πεμ. - Τετ.: 18.00/ 20.30/ 23.00
ODEON STARCITY - Λ. ΣΥΓΓΡΟΥ
ODEON STARCITY ΑΙΘΟΥΣΑ 10
Λεωφ.Συγγρου 111 & Λεοντίου, Ν.Κόσμος, 8011160000.
Πεμ. - Τετ.: 17.50/ 20.30/ 23.10
Written by
verbal
in
Features
Φεστιβάλ Γαλλόφωνου 2010: Το ρεζουμέ
Με την μάλλον κομψότερη τελετή της ιστορίας του, σίγουρα δροσερή σχεδόν αποκλειστικά χάρη στον χαιρετισμό του Τάκη Βερέμη της Nutopia που παρουσίασε τους συντελεστές της ταινίας λήξης, και χωρίς --παραδόξως-- έκτροπα και δυσκολίες (αν εξαιρέσεις την απαγόρευση του επίτιμου καλεσμένου της, Jean Reno, να τον φωτογραφίζουν ελεύθερα, για να μην κυκλοφορήσουν πολύ οι παραπανίσιοι πόντοι στη μέση του), ολοκληρώθηκε χθες βράδι στην αίθουσα του Αττικόν, το 11ο Φεστιβάλ Γαλλόφωνου Κινηματογράφου, απονέμοντας τα βραβεία του στο σκηνοθετικό ντεμπούτο της Fanny Ardant, Cendres et Sang (2009) (βραβείο επιτροπής γαλλόφωνων νέων) και στο Océans (2009) του Jacques Perrin (βραβείο κοινού), βραβεία που δεν βρέθηκε κανείς παρών για να παραλάβει.
Σημειώνοντας την τελευταία χρονιά του Διευθυντή του, Nicolas Peyre, και την αποκορύφωση της αντίληψης που έφερε, να μετατρέψει το Φεστιβάλ Γαλλόφωνου Κινηματογράφου της Ελλάδος, σε Φεστιβάλ Γαλλόφωνου Κινηματογράφου της Γαλλίας στην Ελλάδα, ρίχνοντας βάρος στη διαφήμιση της διοργάνωσης πίσω στη χώρα του, το 11ο Φεστιβάλ χαρακτηρίστηκε από την πιο αδύναμη επιλογή ταινιών της πρόσφατης μνήμης, αλλά και την πιο φωνακλάδικη και γυαλιστερή επιλογή καλεσμένων. Ο Jean Paul Gaultier, ως ανάδοχος του φετινού φεστιβάλ, ανάγκασε τον εγχώριο Τύπο να ανάψει τα φλας και να δώσει σημαντική ώθηση στο ξεκίνημα της διοργάνωσης, οι ηφαιστειογενείς στάχτες που μπούκωσαν τους ουρανούς της Ευρώπης κι ακύρωσαν τις επισκέψεις του κύριου όγκου των καλεσμένων την εβδομάδα που ακολούθησε, έδωσαν ευκαιρία ξεκούρασης σ’ ένα επιτελείο αποδυναμωμένο από τις πρόσφατες ανακατατάξεις στο Γαλλικό Ινστιτούτο κι αποτρελαμένο από την απονευρωτική έλλειψη εσωτερικής οργάνωσης στο σύνολο των τομέων, η απόσυρση της αίθουσας του Απόλλωνα, ανέβασε το μερίδιο του Αττικόν στα εισιτήρια που κόπηκαν, η αίθουσα του Κηφισιά Cinemax, δεν κατάφερε να προσελκύσει ιδιαίτερη συμμετοχή από τα βόρεια προάστια, κι όλα κορυφώθηκαν το Σαββατοκύριακο που πέρασε, με την άφιξη του Jean Reno και του Richard Berry, δυο τεράστιων κεφαλαίων της γαλλικής υποκριτικής στους καιρούς τους ο καθένας, που ανέλαβαν να ανεβάσουν ξανά το ενδιαφέρον των ιθαγενών στην γαλλική κουλτούρα.
Μια κουλτούρα που κερδίζει αίγλη (κι έχει πολλή ακόμη να κερδίσει), όσο το Φεστιβάλ κατορθώνει να κλείνει για το χαλί του, λαμπερά ονόματα σαν και τα φετινά, και για να το πετύχει αυτό, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι βοηθά η πρωτοβουλία του Peyre να κάνει τη διοργάνωση γνωστή στη Γαλλία, που πληρώνει και τα αεροπορικά. Όμως όσο ο ξένος Τύπος παίρνει προτεραιότητα επί του ελληνικού, τόσο η διοργάνωση θα ροκανίζει τα πόδια της, κι όσο δυνατά κι αν είναι τα φλας των φωτογράφων, τόσο πιο πολύ θα διαφαίνεται το κενό της ουσίας πίσω από το φαντεζί του στιλ, και ο ανεπαρκής χαρακτήρας της διοργάνωσης, ως ένα μάζεμα τίτλων δίχως συγκεκριμένο στίγμα, ή τουλάχιστον κανένα στίγμα διαφορετικό απ’ αυτό της ασφάλειας επιλογών αναγνωρισμένων και ακίνδυνων, για την εικόνα που θέλει κι έχει αναλάβει να περάσει στην Ελλάδα, η Γαλλική Πρεσβεία και τ’ αφεντικά της.
Σημειώνοντας την τελευταία χρονιά του Διευθυντή του, Nicolas Peyre, και την αποκορύφωση της αντίληψης που έφερε, να μετατρέψει το Φεστιβάλ Γαλλόφωνου Κινηματογράφου της Ελλάδος, σε Φεστιβάλ Γαλλόφωνου Κινηματογράφου της Γαλλίας στην Ελλάδα, ρίχνοντας βάρος στη διαφήμιση της διοργάνωσης πίσω στη χώρα του, το 11ο Φεστιβάλ χαρακτηρίστηκε από την πιο αδύναμη επιλογή ταινιών της πρόσφατης μνήμης, αλλά και την πιο φωνακλάδικη και γυαλιστερή επιλογή καλεσμένων. Ο Jean Paul Gaultier, ως ανάδοχος του φετινού φεστιβάλ, ανάγκασε τον εγχώριο Τύπο να ανάψει τα φλας και να δώσει σημαντική ώθηση στο ξεκίνημα της διοργάνωσης, οι ηφαιστειογενείς στάχτες που μπούκωσαν τους ουρανούς της Ευρώπης κι ακύρωσαν τις επισκέψεις του κύριου όγκου των καλεσμένων την εβδομάδα που ακολούθησε, έδωσαν ευκαιρία ξεκούρασης σ’ ένα επιτελείο αποδυναμωμένο από τις πρόσφατες ανακατατάξεις στο Γαλλικό Ινστιτούτο κι αποτρελαμένο από την απονευρωτική έλλειψη εσωτερικής οργάνωσης στο σύνολο των τομέων, η απόσυρση της αίθουσας του Απόλλωνα, ανέβασε το μερίδιο του Αττικόν στα εισιτήρια που κόπηκαν, η αίθουσα του Κηφισιά Cinemax, δεν κατάφερε να προσελκύσει ιδιαίτερη συμμετοχή από τα βόρεια προάστια, κι όλα κορυφώθηκαν το Σαββατοκύριακο που πέρασε, με την άφιξη του Jean Reno και του Richard Berry, δυο τεράστιων κεφαλαίων της γαλλικής υποκριτικής στους καιρούς τους ο καθένας, που ανέλαβαν να ανεβάσουν ξανά το ενδιαφέρον των ιθαγενών στην γαλλική κουλτούρα.
Μια κουλτούρα που κερδίζει αίγλη (κι έχει πολλή ακόμη να κερδίσει), όσο το Φεστιβάλ κατορθώνει να κλείνει για το χαλί του, λαμπερά ονόματα σαν και τα φετινά, και για να το πετύχει αυτό, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι βοηθά η πρωτοβουλία του Peyre να κάνει τη διοργάνωση γνωστή στη Γαλλία, που πληρώνει και τα αεροπορικά. Όμως όσο ο ξένος Τύπος παίρνει προτεραιότητα επί του ελληνικού, τόσο η διοργάνωση θα ροκανίζει τα πόδια της, κι όσο δυνατά κι αν είναι τα φλας των φωτογράφων, τόσο πιο πολύ θα διαφαίνεται το κενό της ουσίας πίσω από το φαντεζί του στιλ, και ο ανεπαρκής χαρακτήρας της διοργάνωσης, ως ένα μάζεμα τίτλων δίχως συγκεκριμένο στίγμα, ή τουλάχιστον κανένα στίγμα διαφορετικό απ’ αυτό της ασφάλειας επιλογών αναγνωρισμένων και ακίνδυνων, για την εικόνα που θέλει κι έχει αναλάβει να περάσει στην Ελλάδα, η Γαλλική Πρεσβεία και τ’ αφεντικά της.
Previously on Movies for the Masses: Deutscher Filmpreis 2010: Οι νικητές
Written by
cheaptalk
in
Features
Deutscher Filmpreis 2010: Οι νικητές

Με 10 χρυσά αγαλματάκια και μάλλον κάπου €2 εκατομμύρια έφυγε τη Παρασκευή από το Friedrichstadtpalast του Βερολίνου το Weisse Band (2009), σαρώνοντας όπως αναμένονταν τα βραβεία της γερμανικής κινηματογραφικής ακαδημίας για τη χρονιά που πέρασε. Μη αναμενόμενη από πέρσι ήταν η εμφάνιση της Angela Merkel που παρέδωσε για πρώτη φορά το βραβείο καλύτερης ταινίας και έβγαλε φωτογραφίες με όλους τους νικητές, μάλλον για να διαψεύσει ότι χρυσώνει μόνο τους Έλληνες καλοπερασάκηδες.
Η ταινία του Michael Haneke με θέμα άσπρα γράμματα στο χιόνι, είχε κερδίσει το 2009 τα μεγαλύτερα βραβεία των Κανών και της Ευρωπαϊκής Ακαδημίας, αλλά στις αρχές της φετινής χρονιάς δέχτηκε απανωτά πλήγματα αδιαφορίας από Άγγλους, Γάλλους, Αμερικάνους και λοιπούς μισητούς εχθρούς, οπότε υποθέτεις η στήριξη της Iron Frau είχε κι ένα λόγο παραπάνω να εκδηλωθεί. Παρολαυτά, οι 13 συνολικά υποψηφιότητες της μεγάλης κερδισμένης της βραδιάς δε της έφεραν και άλλες τόσες επικρατήσεις, και η Τουρκογερμανίδα Sibel Kekilli, εξαφανισμένη επιπλέον μετά το Gegen die Wand (2004), αιφνιδιάστηκε τόσο όταν τη φώναξαν να παραλάβει το βραβείο Ερμηνείας για τη Fremde (2010) που ανέβηκε στη σκηνή ξυπόλυτη. Η Κορδέλα έχασε και το Β' Αντρικής Ερμηνείας που πήγε στον Justus von Dohnanyi (πασίγνωστο σαν αυτόν που στέκεται δίπλα στον Hitler στο τέλος που απελπίζεται στο γνωστό βιντεάκι) καθώς και το μοντάζ που πήγε στον Hansjörg Weissbrich για το Storm (2009). Το Storm, πολιτικοδικαστικό θρίλερ γύρω από τις σφαγές στη Βοσνία και ακόμα μια ταινία του Hans-Christian Schmid με πολλές υποψηφιότητες στα γερμανικά βραβεία, κέρδισε και το Score και την Αργυρή LOLA των €425 χιλιάδων.
Η τελετή είχε κομμένο το ένα τρίτο του προϋπολογισμού της λόγω κρίσης λέει, αλλά είχε σχεδόν διπλή την έγκυο οικοδέσποινα Barbara Schöneberger που κέρδισε έτσι άνετα και τον καθιερωμένο βυζοδιαγωνισμό, παρά τις αξιόλογες προσπάθειες της Birgit Minichmayr και ειδικά της Sonja Kirchberger. Η γερμανική βιομηχανία πήγε καλά πέρσι και έφτασε το ποσοστό της στη εγχώρια αγορά στο 27.4% και μεγαλύτερο ever, χάρη σε παραγωγές σα τον Wickie τον Βίκινγκ (2009) και το Zweiohrküken (2009) που κόψαν πάνω από 5 εκατομμύρια εισιτήρια έκαστη, ξεπερνώντας από το πρώτο σαββατοκύριακο φυσικά τα περίπου 600 χιλιάδες συνολικά της Κορδέλας. Στις υπόλοιπες της δεκάδας των γερμανικών ταμείων κυριάρχησαν οι αμερικάνικες μπλοκμπαστεριές και το 3D όπως και σε όλη την Ευρώπη, αλλά βρέθηκε επιπλέον και η Πάπισσα Ιωάννα (2009) από τις ντόπιες παραγωγές. Οι γερμανικές λαϊκές επιτυχίες εκπροσωπήθηκαν στο Friedrichstadtpalast από τους Männerherzen (2009) όπου έπαιζε ο Von Dohnanyi.

Η ταινία του Michael Haneke με θέμα άσπρα γράμματα στο χιόνι, είχε κερδίσει το 2009 τα μεγαλύτερα βραβεία των Κανών και της Ευρωπαϊκής Ακαδημίας, αλλά στις αρχές της φετινής χρονιάς δέχτηκε απανωτά πλήγματα αδιαφορίας από Άγγλους, Γάλλους, Αμερικάνους και λοιπούς μισητούς εχθρούς, οπότε υποθέτεις η στήριξη της Iron Frau είχε κι ένα λόγο παραπάνω να εκδηλωθεί. Παρολαυτά, οι 13 συνολικά υποψηφιότητες της μεγάλης κερδισμένης της βραδιάς δε της έφεραν και άλλες τόσες επικρατήσεις, και η Τουρκογερμανίδα Sibel Kekilli, εξαφανισμένη επιπλέον μετά το Gegen die Wand (2004), αιφνιδιάστηκε τόσο όταν τη φώναξαν να παραλάβει το βραβείο Ερμηνείας για τη Fremde (2010) που ανέβηκε στη σκηνή ξυπόλυτη. Η Κορδέλα έχασε και το Β' Αντρικής Ερμηνείας που πήγε στον Justus von Dohnanyi (πασίγνωστο σαν αυτόν που στέκεται δίπλα στον Hitler στο τέλος που απελπίζεται στο γνωστό βιντεάκι) καθώς και το μοντάζ που πήγε στον Hansjörg Weissbrich για το Storm (2009). Το Storm, πολιτικοδικαστικό θρίλερ γύρω από τις σφαγές στη Βοσνία και ακόμα μια ταινία του Hans-Christian Schmid με πολλές υποψηφιότητες στα γερμανικά βραβεία, κέρδισε και το Score και την Αργυρή LOLA των €425 χιλιάδων.
Η τελετή είχε κομμένο το ένα τρίτο του προϋπολογισμού της λόγω κρίσης λέει, αλλά είχε σχεδόν διπλή την έγκυο οικοδέσποινα Barbara Schöneberger που κέρδισε έτσι άνετα και τον καθιερωμένο βυζοδιαγωνισμό, παρά τις αξιόλογες προσπάθειες της Birgit Minichmayr και ειδικά της Sonja Kirchberger. Η γερμανική βιομηχανία πήγε καλά πέρσι και έφτασε το ποσοστό της στη εγχώρια αγορά στο 27.4% και μεγαλύτερο ever, χάρη σε παραγωγές σα τον Wickie τον Βίκινγκ (2009) και το Zweiohrküken (2009) που κόψαν πάνω από 5 εκατομμύρια εισιτήρια έκαστη, ξεπερνώντας από το πρώτο σαββατοκύριακο φυσικά τα περίπου 600 χιλιάδες συνολικά της Κορδέλας. Στις υπόλοιπες της δεκάδας των γερμανικών ταμείων κυριάρχησαν οι αμερικάνικες μπλοκμπαστεριές και το 3D όπως και σε όλη την Ευρώπη, αλλά βρέθηκε επιπλέον και η Πάπισσα Ιωάννα (2009) από τις ντόπιες παραγωγές. Οι γερμανικές λαϊκές επιτυχίες εκπροσωπήθηκαν στο Friedrichstadtpalast από τους Männerherzen (2009) όπου έπαιζε ο Von Dohnanyi.

Previously on Movies for the Masses: Κάνες 2010: Το επίσημο πρόγραμμα
Written by
cheaptalk
in
Reviews
Kick-Ass (2010)
Σκηνοθεσία: Matthew Vaughn
Σενάριο: Matthew Vaughn, Jane Goldman, Mark Millar (κόμικ)
Παίζουν: Aaron Johnson, Chloë Grace Moretz, Nicolas Cage, κ.ά.
Δες/Κρύψε το trailer
Τινέιτζερ αποφασίζει να γίνει υπερήρωας, και όταν τελειώνει η πρώτη του περιπέτεια, όσο μαζεύει τ' άντερά του από το πεζοδρόμιο τον πατάει αυτοκίνητο.
Η αποδόμηση και η αυτοαναφορά των κόμικς ξεκίνησε στα δικά τους χωράφια από τα 80s με τους Watchmen, όπως έμαθε και η τελευταία φασιονμπλόγκερ σα μόνο θετικό της πολυέξοδης καμπάνιας της Warner για τη περσινή κινηματογραφική μεταφορά, όμως επιπλέον, στο κοσμογονικό έργο του Alan Moore τη Νέα Υόρκη τη πνίγει στο αίμα έκρηξη τεράστιου εξωγήινου χταποδιού, μια εξίσου τεράστια υπόνοια πως η αυτολογοκρισία στη κύρια αμερικάνικη αγορά είχε αφήσει εκφραστικά το μέσο δεκαετίες πίσω από την εποχή του. Οι εκδόσεις απαλλάχτηκαν σταδιακά από τη Comics Code Authority στη συνέχεια, όμως στη ποπ κουλτούρα (όπου είχε μπει από τα 60s φυσικά) η κόμικ βία έμεινε χαραγμένη σαν εντελώς gay με κάθε σημασία της λέξης, και έτσι κάθε γραφική υπερβολή στιλ Shoot 'Em Up (2007) τη λες αυτόματα και είναι καρτουνική, κομπλέ με καρότο να θυμίζει τις ρίζες στον Tex Avery και τον Chuck Jones των 40s, χωρίς σημαντικές σκιές από άλλα μολύβια. Στον 21ο αιώνα η ένατη τέχνη κυριάρχησε απόλυτα σα πηγή έμπνευσης για μπλοκμπαστεριές, παρολαυτά όλο το μέτα των τελευταίων δεκαετιών στο σκίτσο έχει μείνει μακριά από το πανί όσο και τα μετεξελιγμένα bif bam pow wow, οι κινηματογραφικοί Watchmen δεν ήρθαν ποτέ, στην εποχή της υπερπληροφορίας και των συγχωνευμένων δοχείων παίρνεις ένα κόμικ σα το Kick-Ass, χωρίς πολλές φιλοδοξίες πέρα από το να.. τα σπάει στο είδος του, και γλυκά ειρωνικά το κάνεις δήλωση "I am an antichrist, I am an anarchist" στα μάτια κάθε γέρου κριτικού ακόμα και αν ρίξεις μια κάμερα κι έναν προβολέα στις σελίδες.
Αυτό το σπάνιο πια εκρηκτικό χάσμα γενεών, περίπου το.. μισό σενάριο της πραγματικής μεταφοράς (i.e. κατά πάσα πιθανότητα η Jane Goldman από το υπεύθυνο δίδυμο) δε το έχει πάρει καν χαμπάρι, αγωνιά να απαντήσει με ρομαντικούς για τα μέτρα όρους στο γιατί δε φοράει κανένας κολάν να βγει στους δρόμους να πολεμήσει τ' άδικο, συμπαθεί όσους το σκέφτονται τόσο ώστε να τους προσφέρει αχαλίνωτα ολόφρεσκα επιτόπια πηδήματα, τελικά.. καρτουνοποιεί το λιγότερο τους πολύ συνειδητά σκότιους κακούς του Mark Millar. Το κινηματογραφικό Kick-Ass (2010) δε κρατάει για πολύ ούτε τη προσωπική αφήγηση του κόμικ, όσα από τα απανωτά σοκ του χάρτινου ήρωα απομένουν σου έχουν συμβεί εσένα νωρίτερα σα θεατή (η γνωριμία με το Hit-Girl και τον πατέρα του πιο χαρακτηριστικά), όμως κάπου εκεί τελειώνει η υποχρέωση του Matthew Vaughn να κλείσει το μάτι σε πιθανή εισπρακτική επιτυχία (αφού γυρίσματα έκανε με λεφτά δικά του και των φίλων του) και το φιλμ αποκτάει συναίσθηση της θέσης του και της συνεπαγόμενης ευθύνης του. Ο ρόλος του Nic Cage δε περιορίζεται διακοσμητικά στο καλτ που συνδέεις με τ' όνομά του αλλά πιάνει να θυμίζει Adam West, στη λούπα των αναφορών μπαίνουν και οι σινε-εκδοχές του Spider-Man και του Batman, ο John Woo δεν είναι απλά name drop αλλά "χορογραφεί" τα μακελειά, τελικά το Kick-Ass δε κόβει απλά κώλους αλλά πιάνει να αποδομεί και να ενδοσκοπεί στη κόψη των μέσων, εκεί που δεν έχει προηγούμενο, διεκδικώντας θέση στη κινηματογραφική ιστορία. Τελικότερα, το Kick-Ass αρνείται εμφατικά πως το "with great power comes great responsibility" μπορεί να αντιστραφεί, από την υποχρέωση του ηθικού σθένους δε σε απαλλάσσει καμιά μικρότητα, και ολόγλυκα ειρωνικά αυτό είναι και το τελευταίο που θα μπορούσαν ποτέ να διακρίνουν όσοι νοιάζονται μη σκίσει κάνα καλτσόν για λογαριασμό όλων των μικρών κοριτσιών η Chloë Moretz στη ταινία.
Η αποδόμηση και η αυτοαναφορά των κόμικς ξεκίνησε στα δικά τους χωράφια από τα 80s με τους Watchmen, όπως έμαθε και η τελευταία φασιονμπλόγκερ σα μόνο θετικό της πολυέξοδης καμπάνιας της Warner για τη περσινή κινηματογραφική μεταφορά, όμως επιπλέον, στο κοσμογονικό έργο του Alan Moore τη Νέα Υόρκη τη πνίγει στο αίμα έκρηξη τεράστιου εξωγήινου χταποδιού, μια εξίσου τεράστια υπόνοια πως η αυτολογοκρισία στη κύρια αμερικάνικη αγορά είχε αφήσει εκφραστικά το μέσο δεκαετίες πίσω από την εποχή του. Οι εκδόσεις απαλλάχτηκαν σταδιακά από τη Comics Code Authority στη συνέχεια, όμως στη ποπ κουλτούρα (όπου είχε μπει από τα 60s φυσικά) η κόμικ βία έμεινε χαραγμένη σαν εντελώς gay με κάθε σημασία της λέξης, και έτσι κάθε γραφική υπερβολή στιλ Shoot 'Em Up (2007) τη λες αυτόματα και είναι καρτουνική, κομπλέ με καρότο να θυμίζει τις ρίζες στον Tex Avery και τον Chuck Jones των 40s, χωρίς σημαντικές σκιές από άλλα μολύβια. Στον 21ο αιώνα η ένατη τέχνη κυριάρχησε απόλυτα σα πηγή έμπνευσης για μπλοκμπαστεριές, παρολαυτά όλο το μέτα των τελευταίων δεκαετιών στο σκίτσο έχει μείνει μακριά από το πανί όσο και τα μετεξελιγμένα bif bam pow wow, οι κινηματογραφικοί Watchmen δεν ήρθαν ποτέ, στην εποχή της υπερπληροφορίας και των συγχωνευμένων δοχείων παίρνεις ένα κόμικ σα το Kick-Ass, χωρίς πολλές φιλοδοξίες πέρα από το να.. τα σπάει στο είδος του, και γλυκά ειρωνικά το κάνεις δήλωση "I am an antichrist, I am an anarchist" στα μάτια κάθε γέρου κριτικού ακόμα και αν ρίξεις μια κάμερα κι έναν προβολέα στις σελίδες.
Αυτό το σπάνιο πια εκρηκτικό χάσμα γενεών, περίπου το.. μισό σενάριο της πραγματικής μεταφοράς (i.e. κατά πάσα πιθανότητα η Jane Goldman από το υπεύθυνο δίδυμο) δε το έχει πάρει καν χαμπάρι, αγωνιά να απαντήσει με ρομαντικούς για τα μέτρα όρους στο γιατί δε φοράει κανένας κολάν να βγει στους δρόμους να πολεμήσει τ' άδικο, συμπαθεί όσους το σκέφτονται τόσο ώστε να τους προσφέρει αχαλίνωτα ολόφρεσκα επιτόπια πηδήματα, τελικά.. καρτουνοποιεί το λιγότερο τους πολύ συνειδητά σκότιους κακούς του Mark Millar. Το κινηματογραφικό Kick-Ass (2010) δε κρατάει για πολύ ούτε τη προσωπική αφήγηση του κόμικ, όσα από τα απανωτά σοκ του χάρτινου ήρωα απομένουν σου έχουν συμβεί εσένα νωρίτερα σα θεατή (η γνωριμία με το Hit-Girl και τον πατέρα του πιο χαρακτηριστικά), όμως κάπου εκεί τελειώνει η υποχρέωση του Matthew Vaughn να κλείσει το μάτι σε πιθανή εισπρακτική επιτυχία (αφού γυρίσματα έκανε με λεφτά δικά του και των φίλων του) και το φιλμ αποκτάει συναίσθηση της θέσης του και της συνεπαγόμενης ευθύνης του. Ο ρόλος του Nic Cage δε περιορίζεται διακοσμητικά στο καλτ που συνδέεις με τ' όνομά του αλλά πιάνει να θυμίζει Adam West, στη λούπα των αναφορών μπαίνουν και οι σινε-εκδοχές του Spider-Man και του Batman, ο John Woo δεν είναι απλά name drop αλλά "χορογραφεί" τα μακελειά, τελικά το Kick-Ass δε κόβει απλά κώλους αλλά πιάνει να αποδομεί και να ενδοσκοπεί στη κόψη των μέσων, εκεί που δεν έχει προηγούμενο, διεκδικώντας θέση στη κινηματογραφική ιστορία. Τελικότερα, το Kick-Ass αρνείται εμφατικά πως το "with great power comes great responsibility" μπορεί να αντιστραφεί, από την υποχρέωση του ηθικού σθένους δε σε απαλλάσσει καμιά μικρότητα, και ολόγλυκα ειρωνικά αυτό είναι και το τελευταίο που θα μπορούσαν ποτέ να διακρίνουν όσοι νοιάζονται μη σκίσει κάνα καλτσόν για λογαριασμό όλων των μικρών κοριτσιών η Chloë Moretz στη ταινία.
Δες/Κρύψε τις αίθουσες που ανοίγει
*Το πρόγραμμα αναδημοσιεύεται από το Αθηνόραμα και ισχύει για την πρώτη βδομάδα προβολής
ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ - ΝΕΑΠΟΛΗ
ΑΘΗΝΑΙΟΝ 3D DIGITAL ΑΙΘΟΥΣΑ 1
Β. Σοφίας 124 (ΜΕΤΡΟ Αμπελόκηποι), 2107782122.
Πεμ. - Τετ.: 20.40/ 23.00
ΜΑΡΟΥΣΙ - ΚHΦΙΣΙΑ
ΚΗΦΙΣΙΑ CINEMAX 1
Λ. Κηφισίας 245, Ζηρίνειο, Κηφισιά (ΗΣΑΠ Κηφισιά), 2106233567, 2106232808.
Πεμ. - Τετ.: 20.45/ 23.00
ΠΕΡΙΣΤΕΡΙ - ΑΙΓΑΛΕΩ - ΧΑΪΔΑΡΙ
CINE CITY 1
Κωνσταντινουπόλεως 82, Πλατεία Μπουρνάζι, 210-5756243.
Πεμ. - Τετ.: 18.20/ 20.40/ 23.00
VILLAGE CINEMAS ΠΑΓΚΡΑΤΙ
VILLAGE CINEMAS ΠΑΓΚΡΑΤΙ ΑΙΘΟΥΣΑ 4
Υμηττού 110 & Χρεμωνίδου (Εμπ. Κέντρο Athens Millenium), Παγκράτι, 2108108080.
Πεμ. - Τετ.: 19.30/ 22.00/ 00.30
VILLAGE SHOPPING AND MORE
VILLAGE SHOPPING AND MORE ΑΙΘΟΥΣΑ 10 COSMOTE
Πέτρου Ράλλη & Θηβών, Άγιος Ιωάννης Ρέντη, 2108108080.
Πεμ. - Τετ.: 14.00/ 16.30/ 19.00/ 21.30/ 00.00. Σάβ., Κυρ. & 11.30
VILLAGE SHOPPING AND MORE ΑΙΘΟΥΣΑ 15
Πέτρου Ράλλη & Θηβών, Άγιος Ιωάννης Ρέντη, 2108108080.
Πεμ. - Τετ.: 17.30/ 20.00/ 22.30/ 01.00
VILLAGE SHOPPING AND MORE ΑΙΘΟΥΣΑ 19
Πέτρου Ράλλη & Θηβών, Άγιος Ιωάννης Ρέντη, 2108108080.
Πεμ. - Τετ.: 15.30/ 18.15/ 20.45/ 23.15. Σάβ., Κυρ. & 12.45
STER CINEMAS ΙΛΙΟΝ
STER CINEMAS ΙΛΙΟΝ ΑΙΘΟΥΣΑ 5
Λεωφ.Δημοκρατίας 67Α, Ίλιον, 2102371000. Τηλ. κρατ. 2102371000, 8018017837.
Πεμ. - Τετ.: 19.10/ 21.30/ 23.50. Σάβ., Κυρ. & 16.45
STER CINEMAS ΑΓ. ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ
STER CINEMAS ΑΓ. ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΑΙΘΟΥΣΑ 4
Αχαρνών 373-375. (ΗΣΑΠ Αγ. Ελευθέριος), 2102371000. Τηλ. κρατ. 2102371000, 8018017837.
Πεμ. - Τετ.: 20.10/ 22.30. Παρ., Σάβ. & 00.50. Σάβ., Κυρ. & 17.50
STER CINEMAS ΑΓ. ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΑΙΘΟΥΣΑ 10
Αχαρνών 373-375. (ΗΣΑΠ Αγ. Ελευθέριος), 2102371000. Τηλ. κρατ. 2102371000, 8018017837.
Πεμ. - Τετ.: 19.10/ 21.30/ 23.50
ODEON KOSMOPOLIS - ΜΑΡΟΥΣΙ
ODEON KOSMOPOLIS ΜΑΡΟΥΣΙ ΑΙΘΟΥΣΑ 6
Λεωφ.Κηφισίας 73, Αγ.Θωμάς, Μαρούσι (Κόμβος Αττικής Οδού), 8011160000Τηλ. Κρατ. 2106786000..
Πεμ. - Τετ.: 18.10/ 20.40/ 23.10. Σάβ., Κυρ. & 13.10/ 15.40
NANA CINEMAX - ΔΑΦΝΗ
ΝΑΝΑ CINEMAX ΑΙΘΟΥΣΑ 2
Λ.Βουλιαγμένης 179 (ΜΕΤΡΟ Αγ.Ιωάννης), 2109703158, 2109706865.
Πεμ. - Τετ.: 19.00/ 21.30/ 00.00
ΝΑΝΑ CINEMAX ΑΙΘΟΥΣΑ 4
Λ.Βουλιαγμένης 179 (ΜΕΤΡΟ Αγ.Ιωάννης), 2109703158, 2109706865.
Πεμ. - Τετ.: 18.00/ 20.30/ 23.00. Σάβ., Κυρ. & 15.45. Κυρ. & 13.15
ΑΕΛΛΩ CINEMAX 5+1
ΑΕΛΛΩ CINEMAX 5+1 ΑΙΘΟΥΣΑ 4
Πατησίων 140, 2108259975, 2108215327.
Πεμ. - Τετ.: 18.30/ 21.00/ 23.30
VILLAGE 15 CINEMAS @ THE MALL
VILLAGE 15 CINEMAS @ THE MALL ΑΙΘΟΥΣΑ 4
Aνδρέα Παπανδρέου (παραπλεύρως Αττικής Οδού) ΗΣΑΠ Νερατζιώτισσα, Μαρούσι, 2108108080.
Πεμ. - Τετ.: 14.00/ 16.30/ 19.00/ 21.30/ 00.00. Σάβ., Κυρ. & 11.30
VILLAGE 15 CINEMAS @ THE MALL ΑΙΘΟΥΣΑ 9
Aνδρέα Παπανδρέου (παραπλεύρως Αττικής Οδού) ΗΣΑΠ Νερατζιώτισσα, Μαρούσι, 2108108080.
Πεμ. - Τετ.: 17.30/ 20.00/ 22.30/ 01.00
ODEON STARCITY - Λ. ΣΥΓΓΡΟΥ
ODEON STARCITY ΑΙΘΟΥΣΑ 10
Λεωφ.Συγγρου 111 & Λεοντίου, Ν.Κόσμος, 8011160000.
Πεμ. - Τετ.: 17.40/ 20.30/ 23.00. Κυρ. & 12.20/ 15.10
VILLAGE 9 CINEMAS @ FALIRO
VILLAGE 9 CINEMAS @ FALIRO ΑΙΘΟΥΣΑ 5
Παλαιά Λεωφ.Ποσειδώνος 1 & Μωραϊτίνη 3, Δέλτα Π.Φαλήρου, 2108108080.
Πεμ. - Τετ.: 16.40/ 19.00/ 21.20/ 23.40. Σάβ., Κυρ. & 12.00/ 14.20
ΑΘΗΝΑΙΟΝ CINEPOLIS 3D DIGITAL
ΑΘΗΝΑΙΟΝ CINEPOLIS 3D DIGITAL ΑΙΘΟΥΣΑ 1
Ζησιμοπούλου 7 & Α. Μεταξά, Γλυφάδα, 2108108230, 2108983238.
Πεμ. - Τετ.: 20.00/ 22.20
ΑΘΗΝΑΙΟΝ CINEPOLIS 3D DIGITAL ΑΙΘΟΥΣΑ 3
Ζησιμοπούλου 7 & Α. Μεταξά, Γλυφάδα, 2108108230, 2108983238.
Πεμ. - Τετ.: 18.20
Also on Movies for the Masses: Υπερηρωικό teaser, Υπερηρωικότερο trailer
Written by
verbal
in
Reviews
El Secreto de sus Ojos (2009)
Το Μυστικό στα Μάτια της / The Secret in their Eyes
Σκηνοθεσία: Juan José Campanella
Σενάριο: Juan José Campanella, Eduardo Sacheri (απ’ το βιβλίο του)
Παίζουν: Ricardo Darín, Soledad Villamil, Javier Godino κ.ά.
Δες/Κρύψε το trailer
Δες/Κρύψε τις αίθουσες που ανοίγει
ΚΕΝΤΡΟ - ΚΟΛΩΝΑΚΙ
ΑΣΤΥ
Κοραή 4 (ΜΕΤΡΟ Πανεπιστήμιο), 210-3214775, 2103221925.
Πεμ. - Τετ.: 17.50/ 20.05/ 22.20
ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ - ΝΕΑΠΟΛΗ
ΝΙΡΒΑΝΑ Cinemax
Λ. Αλεξάνδρας 192 (ΜΕΤΡΟ Αμπελόκηποι), 210-6469398, 2106445221.
Πεμ. - Τετ.: 17.30/ 20.00/ 22.30
ΜΑΡΟΥΣΙ - ΚHΦΙΣΙΑ
ΚΗΦΙΣΙΑ CINEMAX 3 Class
Δροσίνη 16 (απέναντι στο Βάρσο), Κηφισιά, 210-6231601, 2106231933.
Πεμ. - Τετ.: 17.30/ 20.00/ 22.30
ΧΑΛΑΝΔΡΙ - ΧΟΛΑΡΓΟΣ
ΑΒΑΝΑ
Κηφισίας 234 & Λυκούργου 3, 210-6756546.
Πεμ. - Τετ.: 18.10/ 20.30/ 22.50
Σκηνοθεσία: Juan José Campanella
Σενάριο: Juan José Campanella, Eduardo Sacheri (απ’ το βιβλίο του)
Παίζουν: Ricardo Darín, Soledad Villamil, Javier Godino κ.ά.
Δες/Κρύψε το trailer
Συνταξιοδοτημένος βοηθός εισαγγελέα προσπαθεί να ξορκίσει τους δαίμονες χαμένης υπόθεσης, κλειδώνοντάς τους σ’ ένα βιβλίο που τον αναγκάζει να αναμοχλεύσει το επώδυνο παρελθόν.
Μοιράζοντας το χρόνο στο παρόν και το παρελθόν, και βασισμένος στo μυθιστόρημα του συν-σεναριογράφου του, ο Juan Jose Campanella απλώνει στην οθόνη μια μαγευτική αλληγορία των τελευταίων 40 ετών πολιτικής ιστορίας της πολύπαθης Αργεντινής, καμουφλάροντας την, τελευταία πολυφορεμένη, τάση για κινηματογραφική αναζήτηση του παρελθόντος βίας της χώρας, σ’ ένα έντονο, δυναμικό και επιβλητικό φιλμ νουάρ, που δεν φοβάται να πάρει το χρόνο του για να δώσει βάθος στους χαρακτήρες του και βαρύτητα στις πορείες τους. Το αποκρουστικά παραβιασμένο άψυχο κορμί μιας πανέμορφης κοπέλας, θέτει σε κίνηση την αλυσίδα των περιστατικών που απλώνει στην οθόνη ο Campanella σαν σκιές του πολιτικού περάσματος της πανέμορφης χώρας του, απ’ την κυριαρχία του λαού στην βίαιη πολιτική επικράτηση του φασισμού, και πάθη, λάθη, εμμονές, μανία, προδοσία και απόγνωση ρίχνουν το σκοτάδι τους πάνω από δυο, πολύ διαφορετικές αλλά εξίσου καταδικασμένες στο άδοξο φινάλε τους, ιστορίες έρωτα που δίνουν τον ανθρώπινο τόνο στο δαιδαλώδες κουβάρι που προσπαθεί να ξεμπλέξει ο τραγικός ήρωας ενός σεναρίου κόσμημα, ίσως όχι στην κεντρική του έμπνευση, αλλά τουλάχιστον στον τρόπο που διαχειρίζεται τις συνιστώσες του.
Επι κεφαλής και της γραφής και του φιλμαρίσματος (μαζί μ’ εκείνο το εξωπραγματικό πεντάλεπτο μονόπλανο ακριβώς στα μισά της ταινίας) και του μονταρίσματος της ιστορίας του μετά, ο Campanella με διακριτική λεπτότητα και μεθοδική ακρίβεια, βγάζει σχεδόν εξ ολοκλήρου έξω απ’ την αφήγησή του, τον τρόπο που εκφράστηκε και από πού καθοδηγήθηκε το αντικομουνιστικό κυνήγι των συνταγματαρχών, αφήνοντας τον τρόπο που στραγγαλίζονται οι αδύναμοι να αντιδράσουν άνθρωποι που παρακολουθεί, να αποτυπώσει τις συνέπειες της πολιτικής κατάστασης στη ζωή του τόπου του. Παράλληλα, χωρίς στιγμή να χάνει απ’ τα μάτια του την ιστορία μυστηρίου που έχει ξεκινήσει να αφηγηθεί, καθοδηγεί μεθυστικά τους ήρωες και τον θεατή τους, μέσα στις συνεχείς κι απότομες στροφές της πληθωρικής πλοκής του, με βλέμμα σταθερό κι αποφασισμένο, αυξομειώνοντας με εξαιρετικό συγχρονισμό την ένταση και απαλύνοντάς την με ευπρόσδεκτες στιγμές κωμικής ανακούφισης, σ’ ένα ταξίδι στην αποπνικτική απόγνωση μιας ζωής παραβιασμένης κι αποστεγνωμένης από κάθε είδος χαράς, ώσπου να φτάσει σ’ ένα φινάλε που θα ήταν ακόμη πιο αποστωμοτικό, αν δεν σου το χαλούσε μ’ εκείνο το διαδικαστικό μοντάζ έμπνευσης που χρησιμοποιεί, για να το φυτέψει στο μυαλό του ήρωά του πριν σου το αποκαλύψει κι εσένα.
Μοιράζοντας το χρόνο στο παρόν και το παρελθόν, και βασισμένος στo μυθιστόρημα του συν-σεναριογράφου του, ο Juan Jose Campanella απλώνει στην οθόνη μια μαγευτική αλληγορία των τελευταίων 40 ετών πολιτικής ιστορίας της πολύπαθης Αργεντινής, καμουφλάροντας την, τελευταία πολυφορεμένη, τάση για κινηματογραφική αναζήτηση του παρελθόντος βίας της χώρας, σ’ ένα έντονο, δυναμικό και επιβλητικό φιλμ νουάρ, που δεν φοβάται να πάρει το χρόνο του για να δώσει βάθος στους χαρακτήρες του και βαρύτητα στις πορείες τους. Το αποκρουστικά παραβιασμένο άψυχο κορμί μιας πανέμορφης κοπέλας, θέτει σε κίνηση την αλυσίδα των περιστατικών που απλώνει στην οθόνη ο Campanella σαν σκιές του πολιτικού περάσματος της πανέμορφης χώρας του, απ’ την κυριαρχία του λαού στην βίαιη πολιτική επικράτηση του φασισμού, και πάθη, λάθη, εμμονές, μανία, προδοσία και απόγνωση ρίχνουν το σκοτάδι τους πάνω από δυο, πολύ διαφορετικές αλλά εξίσου καταδικασμένες στο άδοξο φινάλε τους, ιστορίες έρωτα που δίνουν τον ανθρώπινο τόνο στο δαιδαλώδες κουβάρι που προσπαθεί να ξεμπλέξει ο τραγικός ήρωας ενός σεναρίου κόσμημα, ίσως όχι στην κεντρική του έμπνευση, αλλά τουλάχιστον στον τρόπο που διαχειρίζεται τις συνιστώσες του.
Επι κεφαλής και της γραφής και του φιλμαρίσματος (μαζί μ’ εκείνο το εξωπραγματικό πεντάλεπτο μονόπλανο ακριβώς στα μισά της ταινίας) και του μονταρίσματος της ιστορίας του μετά, ο Campanella με διακριτική λεπτότητα και μεθοδική ακρίβεια, βγάζει σχεδόν εξ ολοκλήρου έξω απ’ την αφήγησή του, τον τρόπο που εκφράστηκε και από πού καθοδηγήθηκε το αντικομουνιστικό κυνήγι των συνταγματαρχών, αφήνοντας τον τρόπο που στραγγαλίζονται οι αδύναμοι να αντιδράσουν άνθρωποι που παρακολουθεί, να αποτυπώσει τις συνέπειες της πολιτικής κατάστασης στη ζωή του τόπου του. Παράλληλα, χωρίς στιγμή να χάνει απ’ τα μάτια του την ιστορία μυστηρίου που έχει ξεκινήσει να αφηγηθεί, καθοδηγεί μεθυστικά τους ήρωες και τον θεατή τους, μέσα στις συνεχείς κι απότομες στροφές της πληθωρικής πλοκής του, με βλέμμα σταθερό κι αποφασισμένο, αυξομειώνοντας με εξαιρετικό συγχρονισμό την ένταση και απαλύνοντάς την με ευπρόσδεκτες στιγμές κωμικής ανακούφισης, σ’ ένα ταξίδι στην αποπνικτική απόγνωση μιας ζωής παραβιασμένης κι αποστεγνωμένης από κάθε είδος χαράς, ώσπου να φτάσει σ’ ένα φινάλε που θα ήταν ακόμη πιο αποστωμοτικό, αν δεν σου το χαλούσε μ’ εκείνο το διαδικαστικό μοντάζ έμπνευσης που χρησιμοποιεί, για να το φυτέψει στο μυαλό του ήρωά του πριν σου το αποκαλύψει κι εσένα.
Δες/Κρύψε τις αίθουσες που ανοίγει
*Το πρόγραμμα αναδημοσιεύεται από το Αθηνόραμα και ισχύει για την πρώτη βδομάδα προβολής
ΚΕΝΤΡΟ - ΚΟΛΩΝΑΚΙ
ΑΣΤΥ
Κοραή 4 (ΜΕΤΡΟ Πανεπιστήμιο), 210-3214775, 2103221925.
Πεμ. - Τετ.: 17.50/ 20.05/ 22.20
ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ - ΝΕΑΠΟΛΗ
ΝΙΡΒΑΝΑ Cinemax
Λ. Αλεξάνδρας 192 (ΜΕΤΡΟ Αμπελόκηποι), 210-6469398, 2106445221.
Πεμ. - Τετ.: 17.30/ 20.00/ 22.30
ΜΑΡΟΥΣΙ - ΚHΦΙΣΙΑ
ΚΗΦΙΣΙΑ CINEMAX 3 Class
Δροσίνη 16 (απέναντι στο Βάρσο), Κηφισιά, 210-6231601, 2106231933.
Πεμ. - Τετ.: 17.30/ 20.00/ 22.30
ΧΑΛΑΝΔΡΙ - ΧΟΛΑΡΓΟΣ
ΑΒΑΝΑ
Κηφισίας 234 & Λυκούργου 3, 210-6756546.
Πεμ. - Τετ.: 18.10/ 20.30/ 22.50
Written by
cheaptalk
in
Reviews
Centurion (2010)
Σιωπηλός Εχθρός
Σκηνοθεσία: Neil Marshall
Σενάριο: Neil Marshall
Παίζουν: Michael Fassbender, Dominic West, Olga Kurylenko, κ.ά.
Δες/Κρύψε το trailer
Δες/Κρύψε τις αίθουσες που ανοίγει
VILLAGE SHOPPING AND MORE
VILLAGE SHOPPING AND MORE ΑΙΘΟΥΣΑ 12
Πέτρου Ράλλη & Θηβών, Άγιος Ιωάννης Ρέντη, 2108108080.
Παρ. - Τετ.: 20.45/ 23.00/ 01.15
VILLAGE SHOPPING AND MORE ΑΙΘΟΥΣΑ 16
Πέτρου Ράλλη & Θηβών, Άγιος Ιωάννης Ρέντη, 2108108080.
Παρ. - Τετ.: 20.00/ 22.15/ 00.30. Σάβ., Κυρ. & 11.00/ 13.15/ 15.30/ 17.45. Δευτ.-Τετ. & 15.30/ 17.45
STER CINEMAS ΙΛΙΟΝ
STER CINEMAS ΙΛΙΟΝ ΑΙΘΟΥΣΑ 4
Λεωφ.Δημοκρατίας 67Α, Ίλιον, 2102371000. Τηλ. κρατ. 2102371000, 8018017837.
Παρ. - Τετ.: 20.30/ 22.30. Παρ., Σάβ. & 00.30
STER CINEMAS ΑΓ. ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ
STER CINEMAS ΑΓ. ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΑΙΘΟΥΣΑ 7
Αχαρνών 373-375. (ΗΣΑΠ Αγ. Ελευθέριος), 2102371000. Τηλ. κρατ. 2102371000, 8018017837.
Πεμ. - Τετ.: 20.00/ 22.10. Παρ., Σάβ. & 00.20
ODEON KOSMOPOLIS - ΜΑΡΟΥΣΙ
ODEON KOSMOPOLIS ΜΑΡΟΥΣΙ ΑΙΘΟΥΣΑ 9
Λεωφ.Κηφισίας 73, Αγ.Θωμάς, Μαρούσι (Κόμβος Αττικής Οδού), 8011160000Τηλ. Κρατ. 2106786000..
Παρ. - Τετ.: 16.50/ 19.00/ 21.10/ 23.20. Σάβ., Κυρ. & 12.30/ 14.40
VILLAGE 15 CINEMAS @ THE MALL
VILLAGE 15 CINEMAS @ THE MALL ΑΙΘΟΥΣΑ 11
Aνδρέα Παπανδρέου (παραπλεύρως Αττικής Οδού) ΗΣΑΠ Νερατζιώτισσα, Μαρούσι, 2108108080.
Παρ. - Τετ.: 19.30/ 21.45/ 00.00
ODEON STARCITY - Λ. ΣΥΓΓΡΟΥ
ODEON STARCITY ΑΙΘΟΥΣΑ 6
Λεωφ.Συγγρου 111 & Λεοντίου, Ν.Κόσμος, 8011160000.
Παρ. - Τετ.: 16.50/ 19.00/ 21.10/ 23.20. Κυρ. & 12.30/ 14.40
VILLAGE 9 CINEMAS @ FALIRO
VILLAGE 9 CINEMAS @ FALIRO ΑΙΘΟΥΣΑ 3 CINEMA ING
Παλαιά Λεωφ.Ποσειδώνος 1 & Μωραϊτίνη 3, Δέλτα Π.Φαλήρου, 2108108080.
Παρ. - Τετ.: 19.40/ 21.50/ 00.00
Σκηνοθεσία: Neil Marshall
Σενάριο: Neil Marshall
Παίζουν: Michael Fassbender, Dominic West, Olga Kurylenko, κ.ά.
Δες/Κρύψε το trailer
Στις αρχές του 2ου αιώνα, η Ένατη ρωμαϊκή λεγεώνα χάθηκε από την Ιστορία. Ο θρύλος λέει ότι οι Πίκτοι έχουν μια υποψία για το τι μπορεί να συνέβηκε.
Στον Centurion (2010) ο Neil Marshall πιάνει για ακόμα μια φορά ένα ποπκορνικό είδος, του πετάει κάθε ίχνος λίπους, του φουσκώνει τα μούσκουλα, και το μαστιγώνει αλύπητα, με ακρίβεια και δεξιοτεχνία καρδιοχειρουργού (και όχι απαραίτητα με αυτή τη σειρά). Το είδος είναι τώρα αυτό που οι Αμερικάνοι λένε swords and sandals, που σε μετάφραση Marshall σημαίνει σφαγές και τρεχάλες, και βέβαια δε το 'χεις ξαναδεί έτσι ακριβώς, με τόσο σφιχτό καδράρισμα και κόψιμο που πιάνεις το λαιμό σου κάθε φορά που αναβλύζει αίμα από αυτόν κανενός στην οθόνη, Ρωμαίου ή Πίκτου αμερόληπτα. Ακόμα και από τη θέση του σεναριογράφου και μέχρι το τέλος, ο σκηνοθέτης δε κάνει διακρίσεις ανάμεσα σε κατακτητές φυγάδες και ανυπότακτους κυνηγούς, οι χαρακτήρες του δε προλαβαίνουν να βγάλουν τα σαντάλια για να αναπτυχθούν αλλά είναι καθαροί στους στόχους και την ηθική τους, πέρα από κάθε είδους στρατόπεδα. Όχι όμως και πέρα από το τοπίο, όπου όλοι φαίνεται να "ανήκουν" αβίαστα (ακόμα και η Olga Kurylenko παρόλο που δε σου γεμίζει ακριβώς το μάτι για she-devil) και να χάνονται ενίοτε σε αυτό, πράγμα σπάνιο και για τις πιο προσεγμένες μπλοκμπαστεριές, και πράγμα που μπορείς να αποδώσεις και στη βορειοαγγλική καταγωγή του Marshall εκτός από τη συνηθισμένη κινηματογραφική του ευφυία. Δύσκολα (σε βαθμό να σου γίνεται μανία άμα προσέχεις τα.. production values) διακρίνεις ψηφιακά πρόσθετα ακόμα και σε σκηνές με ολόκληρες εν πορεία λεγεώνες, εύκολα βλέπεις ότι οι κομπάρσοι δε κάνουν γιούρια στα παλιούρια αλλά έχουν πολεμικό στιλ και μάλιστα αντίπαλο, εύκολα όμως τελικά βλέπεις και το.. τέλος να έρχεται, όχι γιατί η παραγωγή δεν απομακρύνεται από τις συμβάσεις αλλά περισσότερο γιατί κρατάει κυρίως αποστάσεις μαραθωνίου οπότε όσο στήνονται (οι συμβάσεις) ξεχωρίζουν σα τα παραμυθένια ξανθά μαλλιά της Imogen Poots.
Στον Centurion (2010) ο Neil Marshall πιάνει για ακόμα μια φορά ένα ποπκορνικό είδος, του πετάει κάθε ίχνος λίπους, του φουσκώνει τα μούσκουλα, και το μαστιγώνει αλύπητα, με ακρίβεια και δεξιοτεχνία καρδιοχειρουργού (και όχι απαραίτητα με αυτή τη σειρά). Το είδος είναι τώρα αυτό που οι Αμερικάνοι λένε swords and sandals, που σε μετάφραση Marshall σημαίνει σφαγές και τρεχάλες, και βέβαια δε το 'χεις ξαναδεί έτσι ακριβώς, με τόσο σφιχτό καδράρισμα και κόψιμο που πιάνεις το λαιμό σου κάθε φορά που αναβλύζει αίμα από αυτόν κανενός στην οθόνη, Ρωμαίου ή Πίκτου αμερόληπτα. Ακόμα και από τη θέση του σεναριογράφου και μέχρι το τέλος, ο σκηνοθέτης δε κάνει διακρίσεις ανάμεσα σε κατακτητές φυγάδες και ανυπότακτους κυνηγούς, οι χαρακτήρες του δε προλαβαίνουν να βγάλουν τα σαντάλια για να αναπτυχθούν αλλά είναι καθαροί στους στόχους και την ηθική τους, πέρα από κάθε είδους στρατόπεδα. Όχι όμως και πέρα από το τοπίο, όπου όλοι φαίνεται να "ανήκουν" αβίαστα (ακόμα και η Olga Kurylenko παρόλο που δε σου γεμίζει ακριβώς το μάτι για she-devil) και να χάνονται ενίοτε σε αυτό, πράγμα σπάνιο και για τις πιο προσεγμένες μπλοκμπαστεριές, και πράγμα που μπορείς να αποδώσεις και στη βορειοαγγλική καταγωγή του Marshall εκτός από τη συνηθισμένη κινηματογραφική του ευφυία. Δύσκολα (σε βαθμό να σου γίνεται μανία άμα προσέχεις τα.. production values) διακρίνεις ψηφιακά πρόσθετα ακόμα και σε σκηνές με ολόκληρες εν πορεία λεγεώνες, εύκολα βλέπεις ότι οι κομπάρσοι δε κάνουν γιούρια στα παλιούρια αλλά έχουν πολεμικό στιλ και μάλιστα αντίπαλο, εύκολα όμως τελικά βλέπεις και το.. τέλος να έρχεται, όχι γιατί η παραγωγή δεν απομακρύνεται από τις συμβάσεις αλλά περισσότερο γιατί κρατάει κυρίως αποστάσεις μαραθωνίου οπότε όσο στήνονται (οι συμβάσεις) ξεχωρίζουν σα τα παραμυθένια ξανθά μαλλιά της Imogen Poots.Δες/Κρύψε τις αίθουσες που ανοίγει
*Το πρόγραμμα αναδημοσιεύεται από το Αθηνόραμα και ισχύει για την πρώτη βδομάδα προβολής
VILLAGE SHOPPING AND MORE
VILLAGE SHOPPING AND MORE ΑΙΘΟΥΣΑ 12
Πέτρου Ράλλη & Θηβών, Άγιος Ιωάννης Ρέντη, 2108108080.
Παρ. - Τετ.: 20.45/ 23.00/ 01.15
VILLAGE SHOPPING AND MORE ΑΙΘΟΥΣΑ 16
Πέτρου Ράλλη & Θηβών, Άγιος Ιωάννης Ρέντη, 2108108080.
Παρ. - Τετ.: 20.00/ 22.15/ 00.30. Σάβ., Κυρ. & 11.00/ 13.15/ 15.30/ 17.45. Δευτ.-Τετ. & 15.30/ 17.45
STER CINEMAS ΙΛΙΟΝ
STER CINEMAS ΙΛΙΟΝ ΑΙΘΟΥΣΑ 4
Λεωφ.Δημοκρατίας 67Α, Ίλιον, 2102371000. Τηλ. κρατ. 2102371000, 8018017837.
Παρ. - Τετ.: 20.30/ 22.30. Παρ., Σάβ. & 00.30
STER CINEMAS ΑΓ. ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ
STER CINEMAS ΑΓ. ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΑΙΘΟΥΣΑ 7
Αχαρνών 373-375. (ΗΣΑΠ Αγ. Ελευθέριος), 2102371000. Τηλ. κρατ. 2102371000, 8018017837.
Πεμ. - Τετ.: 20.00/ 22.10. Παρ., Σάβ. & 00.20
ODEON KOSMOPOLIS - ΜΑΡΟΥΣΙ
ODEON KOSMOPOLIS ΜΑΡΟΥΣΙ ΑΙΘΟΥΣΑ 9
Λεωφ.Κηφισίας 73, Αγ.Θωμάς, Μαρούσι (Κόμβος Αττικής Οδού), 8011160000Τηλ. Κρατ. 2106786000..
Παρ. - Τετ.: 16.50/ 19.00/ 21.10/ 23.20. Σάβ., Κυρ. & 12.30/ 14.40
VILLAGE 15 CINEMAS @ THE MALL
VILLAGE 15 CINEMAS @ THE MALL ΑΙΘΟΥΣΑ 11
Aνδρέα Παπανδρέου (παραπλεύρως Αττικής Οδού) ΗΣΑΠ Νερατζιώτισσα, Μαρούσι, 2108108080.
Παρ. - Τετ.: 19.30/ 21.45/ 00.00
ODEON STARCITY - Λ. ΣΥΓΓΡΟΥ
ODEON STARCITY ΑΙΘΟΥΣΑ 6
Λεωφ.Συγγρου 111 & Λεοντίου, Ν.Κόσμος, 8011160000.
Παρ. - Τετ.: 16.50/ 19.00/ 21.10/ 23.20. Κυρ. & 12.30/ 14.40
VILLAGE 9 CINEMAS @ FALIRO
VILLAGE 9 CINEMAS @ FALIRO ΑΙΘΟΥΣΑ 3 CINEMA ING
Παλαιά Λεωφ.Ποσειδώνος 1 & Μωραϊτίνη 3, Δέλτα Π.Φαλήρου, 2108108080.
Παρ. - Τετ.: 19.40/ 21.50/ 00.00
Written by
verbal
in
Reviews
Gainsbourg (Vie Héroïque) (2010)
Σκηνοθεσία: Joann Sfar
Σενάριο: Joann Sfar
Παίζουν: Eric Elmosnino, Laetitia Casta, Lucy Gordon κ.ά.
Δες/Κρύψε το trailer
Τα σημαντικά κεφάλαια της ταραχώδους ζωής της θρυλικής μορφής της γαλλικής κουλτούρας.
Με την πεποίθηση ότι τα ψέμματα της ζωής του Gainsbourg έχουν απείρως περισσότερο ενδιαφέρον απ’ τις πραγματικές ιστορίες που κρύβονται από πίσω, ο Joann Sfar, έχοντας ήδη κερδίσει τον τίτλο του φορέα της νέας εποχής του γαλλικού κόμικ, περνά πίσω απ’ την κάμερα για να δοκιμάσει μια διαφορετική τεχνική αφήγησης, και λέει στην πρώτη του ταινία, την ιστορία που, όπως κι ο ίδιος παραδέχεται ανά πάσα στιγμή, βρίσκεται πάνω και μέσα και γύρω απ’ όλες τις ιστορίες που έχει ήδη πει και πιθανότατα θα πει και στο μέλλον. Δίχως να έχει καμιά διάθεση να φτιάξει την αγιογραφία του ανθρώπου που τον ενέπνευσε να γίνει καλλιτέχνης (βλέποντας τη ζωή του καλλιτέχνη ως μια πραγματικά ζωή ηρωική, επειδή έτσι τη ζούσε ο κακομούτσουνος αντισυμβατικός καρδιοκατακτητής Gainsbourg), ο Sfar ακολουθεί μια εναλλακτική προσέγγιση στην διαδικασία του να στήσεις μια βιογραφία, ψάχνοντας τον τρόπο η ιστορία ζωής που θα πει, να είναι σαν την ιστορία που θα του έλεγε ο Gainsbourg, αν τον είχε πετύχει τύφλα σε κάποιο μπαρ ένα ξημέρωμα.
Με αποσπασματικό κι επιλεκτικό χαρακτήρα, η ιστορία ξεδιπλώνεται επιδεικνύοντας επιμελή αδιαφορία τόσο για τη συνέχεια, όσο και για την προσβασιμότητα των κεφαλαίων της, θεωρώντας δεδομένη την εξοικείωση του θεατή με την πορεία του βιογραφούμενου, αν θέλει να πιάσει στ’ αλήθεια τα ενσταντανέ και τη σημασία τους. Ο Sfar βέβαια δεν κλείνει την πόρτα σ’ αυτόν που θα 'ρθει αδιάβαστος, αλλά δεν μπαίνει και στον κόπο να του υπεραναλύσει τα ποιος και τα γιατί των χαρακτήρων που βλέπει να απλώνονται και να γυμνώνονται επί οθόνης. Κάνοντας επίδειξη φινέτσας, τουλάχιστον στα δύο πρώτα τρίτα της ταινίας, ο Sfar φυλακίζει στις εικόνες του την αισθησιακή αίσθηση και την υψηλή αισθητική της εποχής, που έκανε την υφήλιο να νιώθει τόσο γοητευμένη απ’ την παριζιάνικη κουλτούρα, κατορθώνοντας παράλληλα να ανανεώσει την πίστη σου στους Γάλλους ως λαό του je m’en fous, μ’ αυτήν την διανοητική κι αισθησιακή ελευθεριότητα που γέννησε τόσο τις φαντασιώσεις του ménage a trios, όσο όμως και τη βρώμα της απλυσιάς. Στο τρίτο μέρος της ιστορίας του, που περιμένεις να δεις την ηθική πτώση και εν τέλει τη μεταμέλεια και τη λύτρωση του χαρακτήρα, εκεί ο Sfar (όπως έλεγε και στη συνέντευξη) ψάχνει να ανατρέψει τις προσδοκίες του (αμερικάνικης κοπής) αντιήρωα, ζωγραφίζοντας το γαλλικό πρότυπο του εγωκεντρισμού και της αδιαφορίας πάνω στον καμβά ενός αξύριστου και ταλαιπωρημένου Gainsbourg που αρνείται να μάθει απ’ τα λάθη. Όμως η αίσθηση που σου αφήνει, είναι η άρνησή του ν’ αφήσει το ίνδαλμά του να καεί, και το φινάλε μοιάζει με κομμάτι που θα προτιμούσε να μην πει, από μια ιστορία που την χειρίζεται με μαεστρία και διάθεση εκρηκτική για όσο παραμένει μεθυστική, αλλά βγαίνει κάπως ευνουχιστικά χειραγωγημένη όταν έρχεται η ώρα της να γίνει διδακτική, έτσι όπως αρνείται να κολλήσει πάνω της αυτή η δικαίωση που πάει να της φορέσει απ’ την ιστορία την Peter-Pan-ική.
Με την πεποίθηση ότι τα ψέμματα της ζωής του Gainsbourg έχουν απείρως περισσότερο ενδιαφέρον απ’ τις πραγματικές ιστορίες που κρύβονται από πίσω, ο Joann Sfar, έχοντας ήδη κερδίσει τον τίτλο του φορέα της νέας εποχής του γαλλικού κόμικ, περνά πίσω απ’ την κάμερα για να δοκιμάσει μια διαφορετική τεχνική αφήγησης, και λέει στην πρώτη του ταινία, την ιστορία που, όπως κι ο ίδιος παραδέχεται ανά πάσα στιγμή, βρίσκεται πάνω και μέσα και γύρω απ’ όλες τις ιστορίες που έχει ήδη πει και πιθανότατα θα πει και στο μέλλον. Δίχως να έχει καμιά διάθεση να φτιάξει την αγιογραφία του ανθρώπου που τον ενέπνευσε να γίνει καλλιτέχνης (βλέποντας τη ζωή του καλλιτέχνη ως μια πραγματικά ζωή ηρωική, επειδή έτσι τη ζούσε ο κακομούτσουνος αντισυμβατικός καρδιοκατακτητής Gainsbourg), ο Sfar ακολουθεί μια εναλλακτική προσέγγιση στην διαδικασία του να στήσεις μια βιογραφία, ψάχνοντας τον τρόπο η ιστορία ζωής που θα πει, να είναι σαν την ιστορία που θα του έλεγε ο Gainsbourg, αν τον είχε πετύχει τύφλα σε κάποιο μπαρ ένα ξημέρωμα.
Με αποσπασματικό κι επιλεκτικό χαρακτήρα, η ιστορία ξεδιπλώνεται επιδεικνύοντας επιμελή αδιαφορία τόσο για τη συνέχεια, όσο και για την προσβασιμότητα των κεφαλαίων της, θεωρώντας δεδομένη την εξοικείωση του θεατή με την πορεία του βιογραφούμενου, αν θέλει να πιάσει στ’ αλήθεια τα ενσταντανέ και τη σημασία τους. Ο Sfar βέβαια δεν κλείνει την πόρτα σ’ αυτόν που θα 'ρθει αδιάβαστος, αλλά δεν μπαίνει και στον κόπο να του υπεραναλύσει τα ποιος και τα γιατί των χαρακτήρων που βλέπει να απλώνονται και να γυμνώνονται επί οθόνης. Κάνοντας επίδειξη φινέτσας, τουλάχιστον στα δύο πρώτα τρίτα της ταινίας, ο Sfar φυλακίζει στις εικόνες του την αισθησιακή αίσθηση και την υψηλή αισθητική της εποχής, που έκανε την υφήλιο να νιώθει τόσο γοητευμένη απ’ την παριζιάνικη κουλτούρα, κατορθώνοντας παράλληλα να ανανεώσει την πίστη σου στους Γάλλους ως λαό του je m’en fous, μ’ αυτήν την διανοητική κι αισθησιακή ελευθεριότητα που γέννησε τόσο τις φαντασιώσεις του ménage a trios, όσο όμως και τη βρώμα της απλυσιάς. Στο τρίτο μέρος της ιστορίας του, που περιμένεις να δεις την ηθική πτώση και εν τέλει τη μεταμέλεια και τη λύτρωση του χαρακτήρα, εκεί ο Sfar (όπως έλεγε και στη συνέντευξη) ψάχνει να ανατρέψει τις προσδοκίες του (αμερικάνικης κοπής) αντιήρωα, ζωγραφίζοντας το γαλλικό πρότυπο του εγωκεντρισμού και της αδιαφορίας πάνω στον καμβά ενός αξύριστου και ταλαιπωρημένου Gainsbourg που αρνείται να μάθει απ’ τα λάθη. Όμως η αίσθηση που σου αφήνει, είναι η άρνησή του ν’ αφήσει το ίνδαλμά του να καεί, και το φινάλε μοιάζει με κομμάτι που θα προτιμούσε να μην πει, από μια ιστορία που την χειρίζεται με μαεστρία και διάθεση εκρηκτική για όσο παραμένει μεθυστική, αλλά βγαίνει κάπως ευνουχιστικά χειραγωγημένη όταν έρχεται η ώρα της να γίνει διδακτική, έτσι όπως αρνείται να κολλήσει πάνω της αυτή η δικαίωση που πάει να της φορέσει απ’ την ιστορία την Peter-Pan-ική.
Δες/Κρύψε τις αίθουσες που ανοίγει
*Το πρόγραμμα αναδημοσιεύεται από το Αθηνόραμα και ισχύει για την πρώτη βδομάδα προβολής
ΚΕΝΤΡΟ - ΚΟΛΩΝΑΚΙ
ΑΠΟΛΛΩΝ CINEMAX CLASS 3D
Σταδίου 19 (ΜΕΤΡΟ Πανεπιστήμιο), 210-3236811.
Πεμ. - Τετ.: 17.30/ 20.00/ 22.30
ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ - ΝΕΑΠΟΛΗ
ΑΘΗΝΑΙΟΝ 3D DIGITAL ΑΙΘΟΥΣΑ 2
Β. Σοφίας 124 (ΜΕΤΡΟ Αμπελόκηποι), 2107782122.
Πεμ. - Τετ.: 20.30/ 22.50
ΧΑΛΑΝΔΡΙ - ΧΟΛΑΡΓΟΣ
ΑΙΓΛΗ 1
Λ. Πεντέλης 98, Χαλάνδρι, 2106841010.
Πεμ. - Τετ.: 20.30/ 22.50
ODEON KOSMOPOLIS - ΜΑΡΟΥΣΙ
ODEON KOSMOPOLIS ΜΑΡΟΥΣΙ ΑΙΘΟΥΣΑ 12
Λεωφ.Κηφισίας 73, Αγ.Θωμάς, Μαρούσι (Κόμβος Αττικής Οδού), 8011160000Τηλ. Κρατ. 2106786000..
Πεμ. - Τετ.: 20.30/ 23.30
NANA CINEMAX - ΔΑΦΝΗ
ΝΑΝΑ CINEMAX ΑΙΘΟΥΣΑ 6
Λ.Βουλιαγμένης 179 (ΜΕΤΡΟ Αγ.Ιωάννης), 2109703158, 2109706865.
Πεμ. - Τετ.: 23.15
ΑΕΛΛΩ CINEMAX 5+1
ΑΕΛΛΩ CINEMAX 5+1 ΑΙΘΟΥΣΑ 3
Πατησίων 140, 2108259975, 2108215327.
Πεμ. - Τετ.: 17.50/ 20.30/ 23.10. Σάβ., Κυρ. & 15.10
Also on Movies for the Masses: Gainsbourg (Vie héroïque) (2010): Joann Sfar interview
Written by
verbal
in
Reviews
Ξένες σε Ξένη Χώρα (2009)
Σκηνοθεσία: Δημήτρης Παναγιωτάτος
Σενάριο: Βίκυ Χασάνδρα
Παίζουν: Ν. Μπουκλή, Στ. Νούλη, Αν. Σπυροπούλου, Δ. Λημνιού
Δες/Κρύψε το trailer
Τέσσερα κορίτσια σαν τα κρύα τα νερά, μας ταξιδεύουν στην ξεχασμένη ελληνική κινηματογραφική ιστορία του noir, του sci-fi, της φαντασίας και του θρίλερ.
Πριν την ξαφνική φετινή έκρηξη του ελληνικού κινηματογράφου με ταινίες όπως η Στρέλλα, ο Κυνόδοντας, το Μαύρο Λιβάδι και οι λοιπές, και στα μέσα του βαλτώματος της ντόπιας παραγωγής σε εύκολες εμπορικές μπαλαφάρες, προφανώς δημιουργήθηκε σε κάποιους απ’ τους παροικούντες την ημεδαπή κινηματογραφία, μια νοσταλγική διάθεση προσφυγής στα καταφύγια όχι και τόσο διαδεδομένων στιγμών του ελληνικού παρελθόντος, τότε που οι δημιουργοί μας είχαν την τάση να κυνηγούν κάτι διαφορετικό απ’ αυτό που βλέπεις σήμερα, κι από ‘κει προέκυψαν τα δυο ντοκιμαντέρ που έχεις την τύχη να δεις στις αίθουσες τόσο κοντά το ένα στο άλλο. Μετά το Σινεμά Γυμνό των Γεώργα-Κολιοδήμου, το Ξένες σε Ξένη Χώρα: 50 Ελληνικές ταινίες Φαντασίας και Μυστηρίου, όπως είναι ο πλήρης τίτλος του, είναι μια ανθολογία δυσθεώρητων στιγμών κι ενσταντανέ ενός άλλου κινηματογραφικού είδους, που είχε γνωρίσει την έξαρσή του στην Ελλάδα σχεδόν μισό αιώνα πίσω, ψάχνοντας κι αυτό τις ρίζες και τις προοπτικές του σε κινηματογραφικές κουλτούρες του εξωτερικού, με λιγότερες ωστόσο ελπίδες εξαγωγής απ’ αυτές του είδους με το οποίο ασχολείται το Σινεμά Γυμνό, καταφέρνοντας όμως να συλλάβει και ν’ αφομοιώσει τεχνικές κι αισθητικές ξένων σχολών, προσαρμόζοντάς 'τες, άλλοτε λιγότερο κι άλλοτε περισσότερο πετυχημένα, στα δεδομένα και τις ανάγκες της τοπικής κοινωνίας της εποχής. Σε αντίθεση με την εις βάθος μελέτη κι ανάλυση του κινήματος του ερωτισμού, που κάνει το Σινεμά Γυμνό, το Ξένες σε Ξένη Χώρα κρατιέται περισσότερο στο επίπεδο της παράθεσης στιγμιοτύπων και σπάνιων αποσπασμάτων από τις ταινίες που μελετά, ανοίγει όμως τα μάτια νεαρότερων θεατών, σε κατορθώματα και κατακτήσεις του ελληνικού σινεμά που δεν υπάρχει άλλος τρόπος να αντικρίσουν, μεταδίδοντάς τους την σινεφίλ διάθεση και την τρυφερότητα που νιώθει ο Παναγιωτάτος, όχι μόνο για τα κινηματογραφικά κομμάτια που μελετά, αλλά μια αγάπη για τον κινηματογράφο γενικότερη και τις δημιουργικές φωνές που μπορεί κάποτε να ήχησαν δυνατά, αλλά κινδυνεύουν να χαθούν στα σκοτάδια που τύλιξαν τις σκοτεινές αίθουσες που τα ανέδειξαν, τώρα πια.
Πριν την ξαφνική φετινή έκρηξη του ελληνικού κινηματογράφου με ταινίες όπως η Στρέλλα, ο Κυνόδοντας, το Μαύρο Λιβάδι και οι λοιπές, και στα μέσα του βαλτώματος της ντόπιας παραγωγής σε εύκολες εμπορικές μπαλαφάρες, προφανώς δημιουργήθηκε σε κάποιους απ’ τους παροικούντες την ημεδαπή κινηματογραφία, μια νοσταλγική διάθεση προσφυγής στα καταφύγια όχι και τόσο διαδεδομένων στιγμών του ελληνικού παρελθόντος, τότε που οι δημιουργοί μας είχαν την τάση να κυνηγούν κάτι διαφορετικό απ’ αυτό που βλέπεις σήμερα, κι από ‘κει προέκυψαν τα δυο ντοκιμαντέρ που έχεις την τύχη να δεις στις αίθουσες τόσο κοντά το ένα στο άλλο. Μετά το Σινεμά Γυμνό των Γεώργα-Κολιοδήμου, το Ξένες σε Ξένη Χώρα: 50 Ελληνικές ταινίες Φαντασίας και Μυστηρίου, όπως είναι ο πλήρης τίτλος του, είναι μια ανθολογία δυσθεώρητων στιγμών κι ενσταντανέ ενός άλλου κινηματογραφικού είδους, που είχε γνωρίσει την έξαρσή του στην Ελλάδα σχεδόν μισό αιώνα πίσω, ψάχνοντας κι αυτό τις ρίζες και τις προοπτικές του σε κινηματογραφικές κουλτούρες του εξωτερικού, με λιγότερες ωστόσο ελπίδες εξαγωγής απ’ αυτές του είδους με το οποίο ασχολείται το Σινεμά Γυμνό, καταφέρνοντας όμως να συλλάβει και ν’ αφομοιώσει τεχνικές κι αισθητικές ξένων σχολών, προσαρμόζοντάς 'τες, άλλοτε λιγότερο κι άλλοτε περισσότερο πετυχημένα, στα δεδομένα και τις ανάγκες της τοπικής κοινωνίας της εποχής. Σε αντίθεση με την εις βάθος μελέτη κι ανάλυση του κινήματος του ερωτισμού, που κάνει το Σινεμά Γυμνό, το Ξένες σε Ξένη Χώρα κρατιέται περισσότερο στο επίπεδο της παράθεσης στιγμιοτύπων και σπάνιων αποσπασμάτων από τις ταινίες που μελετά, ανοίγει όμως τα μάτια νεαρότερων θεατών, σε κατορθώματα και κατακτήσεις του ελληνικού σινεμά που δεν υπάρχει άλλος τρόπος να αντικρίσουν, μεταδίδοντάς τους την σινεφίλ διάθεση και την τρυφερότητα που νιώθει ο Παναγιωτάτος, όχι μόνο για τα κινηματογραφικά κομμάτια που μελετά, αλλά μια αγάπη για τον κινηματογράφο γενικότερη και τις δημιουργικές φωνές που μπορεί κάποτε να ήχησαν δυνατά, αλλά κινδυνεύουν να χαθούν στα σκοτάδια που τύλιξαν τις σκοτεινές αίθουσες που τα ανέδειξαν, τώρα πια.Δες/Κρύψε τις αίθουσες που ανοίγει
*Το πρόγραμμα αναδημοσιεύεται από το Αθηνόραμα και ισχύει για την πρώτη βδομάδα προβολής
ΦΙΞ - Ν. ΣΜΥΡΝΗ - Π. ΦΑΛΗΡΟ
ΜΙΚΡΟΚΟΣΜΟΣ FILMCENTER
Λ. Συγγρού 106, Φιξ (ΜΕΤΡΟ Συγγρού-Φιξ), 210-9215305.
Πεμ. - Τετ.: 22.40
Written by
cheaptalk
in
Reviews
Luftslottet som Sprängdes (2009)
Το Κορίτσι στη Φωλιά της Σφήκας / The Girl Who Kicked the Hornet's Nest
Σκηνοθεσία: Daniel Alfredson
Σενάριο: Jonas Frykberg, Ulf Ryberg, Stieg Larsson (νουβέλα)
Παίζουν: Michael Nyqvist, Noomi Rapace
Δες/Κρύψε το trailer
Δες/Κρύψε τις αίθουσες που ανοίγει
ΚΕΝΤΡΟ - ΚΟΛΩΝΑΚΙ
ODEON ΟΠΕΡΑ 1
Ακαδημίας 57, Αθήνα, 2103622683. Τηλ. Κρατ. 2106786000..
Πεμ. - Τετ.: 19.10/ 22.15
ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ - ΝΕΑΠΟΛΗ
ΓΑΛΑΞΙΑΣ 1
Μεσογείων 6 (ΜΕΤΡΟ Αμπελόκηποι), 2107773319.
Πεμ. - Τετ.: 19.40/ 22.30
ΓΛΥΦΑΔΑ -ΒΑΡΚΙΖΑ - ΣΑΡΩΝΙΔΑ
ODEON ΓΛΥΦΑΔΑ 1
Ζέππου 14, Πλ. Ξενοφώντος, 2109650318 Τηλ. κρατ. 2106786000, 8011160000.
Πεμ. - Τετ.: 19.15/ 22.30
ODEON KOSMOPOLIS - ΜΑΡΟΥΣΙ
ODEON KOSMOPOLIS ΜΑΡΟΥΣΙ ΑΙΘΟΥΣΑ 2
Λεωφ.Κηφισίας 73, Αγ.Θωμάς, Μαρούσι (Κόμβος Αττικής Οδού), 8011160000Τηλ. Κρατ. 2106786000..
Πεμ. - Τετ.: 17.20. Σάβ., Κυρ. & 14.10
ODEON KOSMOPOLIS ΜΑΡΟΥΣΙ ΑΙΘΟΥΣΑ 7
Λεωφ.Κηφισίας 73, Αγ.Θωμάς, Μαρούσι (Κόμβος Αττικής Οδού), 8011160000Τηλ. Κρατ. 2106786000..
Πεμ. - Τετ.: 21.00/ 00.00
VILLAGE 15 CINEMAS @ THE MALL
VILLAGE 15 CINEMAS @ THE MALL ΑΙΘΟΥΣΑ 6 VILLAGE CINEMA ING
Aνδρέα Παπανδρέου (παραπλεύρως Αττικής Οδού) ΗΣΑΠ Νερατζιώτισσα, Μαρούσι, 2108108080.
Πεμ. - Τετ.: 18.30/ 21.30/ 00.30
ODEON STARCITY - Λ. ΣΥΓΓΡΟΥ
ODEON STARCITY ΑΙΘΟΥΣΑ 3
Λεωφ.Συγγρου 111 & Λεοντίου, Ν.Κόσμος, 8011160000.
Πεμ. - Τετ.: 18.00/ 21.00/ 00.00
Σκηνοθεσία: Daniel Alfredson
Σενάριο: Jonas Frykberg, Ulf Ryberg, Stieg Larsson (νουβέλα)
Παίζουν: Michael Nyqvist, Noomi Rapace
Δες/Κρύψε το trailer
Όσοι πείραξαν ποτέ τη Lisbeth πάνε φυλακή. Αυτή περπατάει στο ηλιοβασίλεμα με το mohawk, τα καρφιά και το makeup πτώματος, σφυρίζοντας είμαι μια φτωχή και μόνη Ινδιάνα.
Μακρύς, μακρύς, μακρύς, μακρύς, μακρύς, μακρύς, μακρύς και.. ατελείωτος επίλογος των δυο προηγούμενων Millenium ταινιών, το Κορίτσι στη Φωλιά της Σφήκας (2009) συνεχίζει από κει που τελείωσε αυτό που Έπαιζε με τη Φωτιά (2009), κλείνοντας όσα είχαν μείνει ανοιχτά, που δεν ήταν και πολλά για οτιδήποτε πέρα από τηλεδράμα με χάπι τέλος, το οποίο φυσικά και είναι το φιλμ, έχοντας γυριστεί μαζί με το προηγούμενο και με στόχο τη σουηδική TV όπως είπαμε. Η τηλεοπτική εκδοχή είναι βέβαια ακόμα μακρύτερη, πράγμα από το οποίο.. υποφέρει η θεωρητική συντόμευσή της, αφού δεν ήταν στον αρχικό σχεδιασμό και μάλλον έγινε και στο ποδάρι. Χαρακτήρες εμφανίζονται από το πουθενά και εξαφανίζονται χωρίς προειδοποίηση, το ίδιο συμβαίνει στο περίπου και σε κάτι απειλητικά e-mail (oooh, scary) που κρατάνε το δράμα για καμιά ώρα, και ακόμα και οι πρωταγωνιστές προσγειώνονται σε σκηνές που μοιάζουν από άλλη ταινία. Ακόμα χειρότερα και.. δολοφονικά για παιχνίδι κατασκοπίας, πέρα από φωσκόλειες δικαστικές και διαδικαστικές ακροβασίες, αράζει στα τηλεοπτικά θυμαράκια και η όποια αίσθηση είχες ότι η τριλογία είχε μια επαφή με τη τεχνολογία των τελευταίων εκατό χρόνων και οι χαρακτήρες τη χρησιμοποιούσαν επίγνωστα (παίζοντας με το ποιος παρακολουθεί ποιον): τώρα όλοι μπουκάρουν στα σπίτια σα να μην υπάρχουν κάμερες, μιλάνε στα τηλέφωνα σα να μην έχουν ανακαλυφτεί οι κοριοί, και κατεβάζουν 8 χιλιάδες παιδικές πορνογραφίες σα να μη τους έχει χακάρει τον υπολογιστή και ο τελευταίος δεκάχρονος που παίζει με scripts στο σχολικό PC του '80 στην Ουκρανία. Για κερασάκι, χωρίς ουσιαστικά καμία σκηνή δράσης ή έστω υποψίας σεξ να διαχειριστεί, ο Daniel Alfredson έχει να παρουσιάσει μόνο τις ίδιες συμβουλές σκηνοθεσίας του best boy grip που σου δώσαν την ευκαιρία για μιάμιση ώρα καλού υπνάκου στη Φωτιά. Για δυο ώρες και δέκα λεπτά αυτή τη φορά.
Μακρύς, μακρύς, μακρύς, μακρύς, μακρύς, μακρύς, μακρύς και.. ατελείωτος επίλογος των δυο προηγούμενων Millenium ταινιών, το Κορίτσι στη Φωλιά της Σφήκας (2009) συνεχίζει από κει που τελείωσε αυτό που Έπαιζε με τη Φωτιά (2009), κλείνοντας όσα είχαν μείνει ανοιχτά, που δεν ήταν και πολλά για οτιδήποτε πέρα από τηλεδράμα με χάπι τέλος, το οποίο φυσικά και είναι το φιλμ, έχοντας γυριστεί μαζί με το προηγούμενο και με στόχο τη σουηδική TV όπως είπαμε. Η τηλεοπτική εκδοχή είναι βέβαια ακόμα μακρύτερη, πράγμα από το οποίο.. υποφέρει η θεωρητική συντόμευσή της, αφού δεν ήταν στον αρχικό σχεδιασμό και μάλλον έγινε και στο ποδάρι. Χαρακτήρες εμφανίζονται από το πουθενά και εξαφανίζονται χωρίς προειδοποίηση, το ίδιο συμβαίνει στο περίπου και σε κάτι απειλητικά e-mail (oooh, scary) που κρατάνε το δράμα για καμιά ώρα, και ακόμα και οι πρωταγωνιστές προσγειώνονται σε σκηνές που μοιάζουν από άλλη ταινία. Ακόμα χειρότερα και.. δολοφονικά για παιχνίδι κατασκοπίας, πέρα από φωσκόλειες δικαστικές και διαδικαστικές ακροβασίες, αράζει στα τηλεοπτικά θυμαράκια και η όποια αίσθηση είχες ότι η τριλογία είχε μια επαφή με τη τεχνολογία των τελευταίων εκατό χρόνων και οι χαρακτήρες τη χρησιμοποιούσαν επίγνωστα (παίζοντας με το ποιος παρακολουθεί ποιον): τώρα όλοι μπουκάρουν στα σπίτια σα να μην υπάρχουν κάμερες, μιλάνε στα τηλέφωνα σα να μην έχουν ανακαλυφτεί οι κοριοί, και κατεβάζουν 8 χιλιάδες παιδικές πορνογραφίες σα να μη τους έχει χακάρει τον υπολογιστή και ο τελευταίος δεκάχρονος που παίζει με scripts στο σχολικό PC του '80 στην Ουκρανία. Για κερασάκι, χωρίς ουσιαστικά καμία σκηνή δράσης ή έστω υποψίας σεξ να διαχειριστεί, ο Daniel Alfredson έχει να παρουσιάσει μόνο τις ίδιες συμβουλές σκηνοθεσίας του best boy grip που σου δώσαν την ευκαιρία για μιάμιση ώρα καλού υπνάκου στη Φωτιά. Για δυο ώρες και δέκα λεπτά αυτή τη φορά.Δες/Κρύψε τις αίθουσες που ανοίγει
*Το πρόγραμμα αναδημοσιεύεται από το Αθηνόραμα και ισχύει για την πρώτη βδομάδα προβολής
ΚΕΝΤΡΟ - ΚΟΛΩΝΑΚΙ
ODEON ΟΠΕΡΑ 1
Ακαδημίας 57, Αθήνα, 2103622683. Τηλ. Κρατ. 2106786000..
Πεμ. - Τετ.: 19.10/ 22.15
ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ - ΝΕΑΠΟΛΗ
ΓΑΛΑΞΙΑΣ 1
Μεσογείων 6 (ΜΕΤΡΟ Αμπελόκηποι), 2107773319.
Πεμ. - Τετ.: 19.40/ 22.30
ΓΛΥΦΑΔΑ -ΒΑΡΚΙΖΑ - ΣΑΡΩΝΙΔΑ
ODEON ΓΛΥΦΑΔΑ 1
Ζέππου 14, Πλ. Ξενοφώντος, 2109650318 Τηλ. κρατ. 2106786000, 8011160000.
Πεμ. - Τετ.: 19.15/ 22.30
ODEON KOSMOPOLIS - ΜΑΡΟΥΣΙ
ODEON KOSMOPOLIS ΜΑΡΟΥΣΙ ΑΙΘΟΥΣΑ 2
Λεωφ.Κηφισίας 73, Αγ.Θωμάς, Μαρούσι (Κόμβος Αττικής Οδού), 8011160000Τηλ. Κρατ. 2106786000..
Πεμ. - Τετ.: 17.20. Σάβ., Κυρ. & 14.10
ODEON KOSMOPOLIS ΜΑΡΟΥΣΙ ΑΙΘΟΥΣΑ 7
Λεωφ.Κηφισίας 73, Αγ.Θωμάς, Μαρούσι (Κόμβος Αττικής Οδού), 8011160000Τηλ. Κρατ. 2106786000..
Πεμ. - Τετ.: 21.00/ 00.00
VILLAGE 15 CINEMAS @ THE MALL
VILLAGE 15 CINEMAS @ THE MALL ΑΙΘΟΥΣΑ 6 VILLAGE CINEMA ING
Aνδρέα Παπανδρέου (παραπλεύρως Αττικής Οδού) ΗΣΑΠ Νερατζιώτισσα, Μαρούσι, 2108108080.
Πεμ. - Τετ.: 18.30/ 21.30/ 00.30
ODEON STARCITY - Λ. ΣΥΓΓΡΟΥ
ODEON STARCITY ΑΙΘΟΥΣΑ 3
Λεωφ.Συγγρου 111 & Λεοντίου, Ν.Κόσμος, 8011160000.
Πεμ. - Τετ.: 18.00/ 21.00/ 00.00
3/5
1.5/5
1/5
4.5/5
4/5
3.5/5
2/5