Εκτελέστρια τσιμπάει μπούφο που έχει επιβιβαστεί κατά λάθος στο πλοίο για τη Σίφνο και τον παίρνει μαζί της για να του φορτώσει φόνο διαπλεκόμενου επιχειρηματία. Αλλά, λες να τον ερωτευτεί στην πορεία;Δεύτερη ελληνική ταινία σε μια χρονιά για τη Village Films, που καλά κάνει και ρίχνει λεφτά στη ντόπια παραγωγή να την ενισχύσει, αλλά από τη μπλόφα του Alter Ego (2007) στη μούφα του Φιλιού της Παπουτσάκη, η πορεία είναι απ' το κακό στο χειρότερο, και ίσως πρέπει να σκεφτούν πώς ακριβώς τα επενδύουν. Αν τα προβλήματα της πρώτης ταινίας καλυπτόταν κάτω απ' το ιλουστρασιόν της εικονογράφησης του Δημητρόπουλου, εδώ η παπάρα είναι γυμνή, και δεν είναι καθόλου θελκτική, σε αντίθεση με την πρωταγωνίστρια (που είναι γυμνή επίσης, για λίγο). Δεν ξέρω αν το κόστος της παραγωγής το απορρόφησε η Παπουτσάκη, ο Αγούδημος, ή τα rooms to let της Σίφνου, αλλά έτσι κι αλλιώς τα τεχνικά ζητήματα είναι τα μικρότερα, σε μια ταινία με ψευδαισθήσεις νουάρ πλοκής και κατεψυγμένου φαρσοχιούμορ που βρωμάει σα καλαμαράκι παρατημένο στον ήλιο από κάποιο καλοκαίρι των '60s, κι όσο αξιέπαινοι κι αν είναι οι πρωταγωνιστές που κρατάνε σοβαρό πρόσωπο με τα μαργαριτάρια που πετάνε, το μόνο που καταφέρνει η ταινία τελικά, είναι να σε κάνει να υποφέρεις τόσο, ώστε να επαναπροσδιορίσεις όσες ελληνικές μπούρδες έχεις δει μέχρι στιγμής, και να σου φανούν μεγαλειώδεις στη σύγκριση. Οι μόνοι που σώζονται απ' το ναυάγιο του Ζαπατίνα που έχει κράχτες στο κατάστρωμα τους δημοφιλής guests Μπουλά και Ζουγανέλη και τον Θέμο Αναστασιάδη σε σουίτα executive παραγωγού, είναι ο Λαέρτης Μαλκότσης που καταφέρνει να κρατήσει μια κάποια ερμηνευτική αξιοπρέπεια απ' το σχηματικό ρόλο του μπούφου, η Έλενα Παπαρίζου που θα παιχτεί το τραγούδι της διακόσιες πενηνταοχτώ χιλιάδες φορές παραπάνω μέσα απ' την καμπάνια της ταινίας, και η Σίφνος που αν δεν έχεις πάει θα σου φανεί σαν ωραίο μέρος να τραβήξεις καρτ ποστάλ. Αν έχεις πάει, μπορεί να τη θυμάσαι και πιο όμορφη.

Μετά τη χθεσινή συνέντευξη τύπου για την 48η έκδοση του Διεθνούς Κινηματογραφικού Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης (που χαρακτηρίστηκε απ' την άξαφνη φυγή του Υπουργού Πολιτισμού Μισέλ ντε Λιαπί αμέσως μόλις τα μικρόφωνα άνοιξαν για τους δημοσιογράφους), ζωντάνεψε και το φρέσκο site της διοργάνωσης, με έξαλλο καινούριο λουκ, ένα μάτσο γράμματα για τις εκδηλώσεις και τους καλεσμένους, και φυσικά, το πλήρες πρόγραμμα που κατεβάζεις και μ' ένα κλικ. Για να μην ψάχνεσαι όμως στην υπερπροσφορά του, να σ'τα πω εγώ μαζεμένα.

Μετά τις Κάνες, ο Wong Kar Wai θα ανοίξει και τη Θεσσαλονίκη με το My Blueberry Nights (2007), και ο Wes Anderson με το The Darjeeling Limited (2007) θα μας στείλει στο τρένο του γυρισμού κλείνοντάς την. Στο ενδιάμεσο, από τις 27 ταινίες του Διεθνούς Προγράμματος, 14 θα διαγωνιστούν για το διεθνές βραβείο, με 2μιση απ' αυτές να είναι ελληνικές (το μισό μόριο στο PCV-1 (2007) του Σπύρου Σταθόπουλου λόγω συμπαραγωγής με την Κολομβία, και η Διόρθωση (2007) του Θάνου Αναστόπουλου και το Valse Sentimentalle (2007) της κόρης Βούλγαρη από ένα), και μία να είναι του γιου του Alfonso Cuaron, Jonas, με προ προβολής προβάδισμα, έτσι για να γιορτάσουμε τον νεποτισμό της τέχνης. Στα εκτός συναγωνισμού, το μάτι πέφτει στο βελγικό Small Gods (2007), πάλι λόγω ελληνικού ονόματος του δημιουργού Δημήτρη Καρακατσάνη σε πρώτη φάση, και λόγω της φημολογούμενης εξαιρετικής δουλειάς στη φωτογραφία της απ' τον αδερφό του, σε δεύτερη. Το πολύ χαρτί βέβαια θα το μαζέψουν οι Ειδικές Προβολές, με άλλες 12 ταινίες να ετοιμάζονται για τα sold out τους, ξεκινώντας απ' το Irina Palm (2007) του Βερολίνου, περνώντας στο The 11th Hour (2007) των Κανών, τα Into the Wild (2007) και Juno (2007) του Telluride, το Fugitive Pieces (2007) του Toronto και κλείνοντας με το The Assassination of Jesse James (2007) της Βενετίας, για να αναφέρουμε τα μισά, που είχαμε ξαναναφέρει κάτι μήνες πριν.

Στο ημεδαπό κομμάτι, μην αφήσεις να σε ξεγελάσει το φαινομενικά συγκρατημένο νούμερο των 14 ταινιών στη λίστα της μυθοπλασίας (και μόλις 7 να μην έχουν ήδη παιχτεί) γιατί δεν ξέρεις τι σε περιμένει αργότερα στη χρονιά, ενώ στο DigitalWave 02, απ' τις 11 που διαγωνίζονται, μπορώ να σου πω εκ προσωπικής πείρας (μέλους της προκριματικής επιτροπής) ότι κι εκεί 7 είναι αυτές που αξίζουν τον κόπο να κινήσεις να τις δεις, με προσωπικό αγαπημένο βηταριό τον Γιαγκόναν (2007). Επίσης, η φιλμογραφία του Νίκου Νικολαΐδη θα έχει την τιμητική της παράλληλα με μια συλλογή ελληνικών φιλμ νουάρ απ' το '58 μέχρι σήμερα παραπρόπερσι, ενώ θα τιμηθούν και οι μνήμες του Νίκου Κούρκουλου, του Σωτήρη Μουστάκα και του Σωτήρη Καψάσκη, αλλά και του Νίκου Καζαντζάκη, με τον Χριστό Ξανασταυρώνεται (1958) και τον Τελευταίο Πειρασμό (1988) να αναμένεται να προκαλέσουν και σχετικό αντιβλασφημικό τζέρτζελο έξω απ' την αίθουσα.

Από 'κει και πέρα, αφιερώματα μέχρι σκασμού, με τον κλήρο της εθνικής κινηματογραφίας να πέφτει φέτος στην Ισπανία και το El Orfanato (2007) να ξεχωρίζει στη λίστα που δεν περιλαμβάνει το [REC] (2007). Οι Αλέξανδροι συνεισφοράς γυαλίζονται για τους John Sayles και William Klein, στο παράλληλο πρόγραμμα του Ανεξάρτητου σημείωσε από τώρα την προβολή του Hannah Takes the Stairs (2007) του John Swanberg (που θα κληθεί και σε αντίστοιχο masterclass να υπερασπιστεί το αμφιλεγόμενης ισχύος κίνημα του Mumblecore), κύκλωσε και το ντοκιμαντέρ Joy Division (2006) σαν συμπλήρωμα του Control (2007), κι άμα θες γεύση από Βαλκάνια, σημάδεψε και το Auf Der Anderen Seite (2007) του Fatih Akin, που είναι και στις προτάσεις για τα Όσκαρ. Ε και βέβαια φόρα το καλό σου χαμόγελο, γιατί ως γνωστόν, εκτός απ' τους John Malkovich, David Strathairn, Chris Cooper, Danny Glover, Alfonso Cuaron, Sam Rockwell και Diego Luna, στο λιμάνι και τις αποθήκες του Φεστιβάλ θα κυκλοφορήσουν φέτος η Asia Argento (μετά από ασφυκτικό κόρτε του Άκη Καπράνου, λένε οι φήμες), και ο ισχυρότερος άνθρωπος του Hollywood, Jim Gianopulos. Ε κι αν δεν σου κάτσει κανένας απ' αυτούς, έλα να δεις εμάς στη στρογγυλή τράπεζα για τους movie bloggers. Πέφτουμε πιο εύκολα.

H Village Films σας προσκαλεί στην Avant Premiere της ταινίας τρόμου 30 Μέρες Νύχτα. Την Τρίτη 13 Νοεμβρίου στις 8 το βράδυ στα Village 9 Cinemas @ Φάληρο.

Σε διπλό στοίχημα έπεσε ποντάρισμα πριν λίγο στο Yahoo! Movies. Από τη μια ο Denzel Washington, έχοντας μόλις κάνει (κι αυτός) το μεγαλύτερο άνοιγμα της καριέρας του με τον σαρωτικό American Gangster (2007), φιλοδοξεί να γίνει ο this year's George Clooney, με σκηνοθετική και πρωταγωνιστική υποψηφιότητα για διαφορετικές ταινίες. Και από την άλλη η Weinstein Co. με υπο- προωθημένα και περιφερειακά τα άλλα φετινά χαρτιά της (Grace Is Gone, Control, Sicko) δεν έχει άλλη επιλογή από την.. μαύρη, στην οσκαρική κούρσα.

Με τις ταινίες για πολέμους, πολιτικές και δικαιώματα, που το καλοκαίρι φαίνονταν να καλπάζουν, να έχουν πνιγεί στις φθινοπωρινές μπόρες ακόμα και χωρίς να ανοίξουν καν (βλ. Lions for Lambs), οι Weinsteins είδαν συνωστισμό μπλοκμπαστεριών και τελευταίων μεγάλων οσκαροφιλόδοξων την εποχή των γιορτών και.. χώθηκαν και αυτοί, μεταφέροντας τους Μεγάλους Διαλογικούς από τις αρχές του 2008 στην 25η Δεκεμβρίου του 2007. Χωρίς απολύτως καμία προηγούμενη στήριξη λοιπόν, όλο το βάρος της προώθησης πέφτει στην Oprah που φιγουράρει σα μπαρουτοκαπνισμένη μεγαλοπαραγωγός δίπλα στους Academy Award® Winners στα credits και ετοιμάζεται να αντικαταστήσει τον Seinfeld στις ρομποτικές ολοήμερες και ολονύχτιες καναλότσαρκες. Σέρνοντας από κοντά μάλλον και τον Washington που αρχικά ήθελε να περιοριστεί στα σκηνοθετικά καθήκοντα αλλά, όπως περίπου και με τον Antwone Fisher (2002) του, δεν βρήκε ανοιχτές τσέπες να υποδεχτούν την ιδέα ο μόνος Denzel στην αφίσα να είναι ο στρουμπουλός μικρός Whitaker.

Ξαναμασώντας τη κλασική με τους Harlem Globetrotters να κερδίζουν τους Boston Celtics που η ιστορική μνήμη επιβάλλει να παίζει κάθε χρόνο σε αδιευκρίνιστη ημερομηνία (βλ. για παράδειγμα το Glory Road (2006)) η ιστορία βασίζεται σε αυτή του Melvin B. Tolson που προπολεμικά οδήγησε μια ομάδα μαύρων debaters να κατατροπώσει όλες τις άλλες (μαύρες) στο δρόμο για τελική επικράτηση απέναντι στο (λευκό) Harvard. Και αν πιστέψεις τις αναφορές από τα screenings είναι πολύ πιο light και ανατατική, και με περισσότερα ψιλοάτεχνα ζουμαρίσματα σε κεφάλες, απ' ότι στο trailer. Και παρά τις κάποιες καλές στιγμές, αν σου φαίνεται υλικό που αξίζει βραβεύσεις μάλλον είσαι ξεμωραμένος γέρος της Ακαδημίας με ενοχικά συμπλέγματα ή μαύρος υποψήφιος της Ακαδημίας με παρενδυτικά συμπλέγματα.

El Orfanato (2007) μπορεί να μην είναι και τον προστατευτικό μανδύα κανενός del Toro μπορεί να μη φοράει, αλλά το [Rec] (2007), το άλλο θρίλερ από την Ισπανία, δεν πάει πίσω σε διεθνείς δάφνες. Έχοντας τη σφραγίδα του προγράμματος της Βενετίας στην αφίσα του, το [Rec] έχει ήδη καταφέρει να πλήξει καίρια τον συντοπίτη συναγωνιστή του στην έδρα τους, σαρώνοντας το Sitges, το καταλανικό διεθνές φεστιβάλ του φανταστικού, που του χάρισε τα δύο βραβεία των ερμηνειών, ομόφωνα το βραβείο των κριτικών, το βραβείο σκηνοθεσίας, μια εύφημο μνεία για ικανοποίηση φαντασίωσης περί live θανάτου reality παρουσιαστή και το βραβείο του κοινού, που έδωσε στην ταινία το καλύτερο διαπιστευτήριό της μέσω της καταγραφής των αντιδράσεών του κατά τη διάρκεια της προβολής.

Και έχοντας σταθεί απέναντι και στο À L'Intérieur (2007) στο ίδιο φεστιβάλ, το horror δυο Ισπανών σκηνοθετών με αδιάφορο προς βεβαρημένο pedigree, για μια καβλίτσα τηλε- παρουσιάστρια που ξεκινά να ακολουθήσει με ξανθά κοτσιδάκια και αναμμένη κάμερα μια ομάδα πυροσβεστών σε άλλο ένα καθημερινό νυχτοκάματο και βρίσκεται στη μέση της πρώτης ισπανικής εξέγερσης ζόμπι, μπορεί να ξεκίνησε με ένα όχι ιδιαίτερα εντυπωσιακό teaser πριν από κάτι μήνες που το 'χαμε ξαναπετύχει, αλλά όσο περνάει ο καιρός, φαίνεται ότι ίσως και να μην πρόκειται για μακρινό τριτοξάδερφο της φετινής ευρωπαϊκής τρομαχτικής παραγωγής. Τουλάχιστον έτσι φαίνεται να νομίζουν και οι Εγγλέζοι της Sky Flmworks που έσπευσαν να το αγοράσουν όταν το πέτυχαν σε κάτι προβολές στο Toronto, αλλά και οι Αμερικάνοι της Screen Gems (διάβαζε Sony), που έσπευσαν να αγοράσουν τα δικαιώματα του αγγλόφωνου remake, και το έχουν ήδη σε pre-production, με τη δράση να μεταφέρεται στο Los Angeles, και την ημερομηνία εξόδου να στοχεύεται για το 2008, ρίχνοντας χωματάκι στις πέρα απ' τον Ατλαντικό ελπίδες για κανονικό release του original. Και ανεβάζοντας τις ανησυχίες για Blair Witch exploitation project, όχι μόνο γιατί είναι εγγενείς και στο αυθεντικό, αλλά και λόγω της ανάθεσης του remake στον John Eric Dowdle, που το σκηνοθετικό του ντεμπούτο, The Poughkeepsie Tapes (2007), είναι ακριβώς αυτό.

Είναι αυτή η εποχή του χρόνου που βγαίνει trailer του Viy (2009), όπως μας πληροφορεί ο φίλος μας ο Todd Brown του Twitch και αντιγράφει εξ' ολοκλήρου παίζοντάς το ενημερωμένος ειδικός ο Γ.Α. του ΣΙΝΕΜΑ (που στο Twitch ανακάλυψε νωρίτερα και ότι οι Γάλλοι κάνουν sci-fi, πάνω από 100 χρόνια μετά απ' όλο τον υπόλοιπο πλανήτη).

Το Viy βασίζεται, σύμφωνα με την παραγωγή, στην αρχική εκδοχή της ομώνυμης ιστορίας του Gogol, πριν την ξαναγράψει κάτω από κατηγορίες για μυστικισμό από τον φοβερό και τρομερό κριτικό της εποχής Vissarion Grigoryevich Belinsky (που τον είχε περιλάβει και για αντιδραστικό στο διαβόητο Γράμμα στον Γκόγκολ αργότερα). Κάτι που σημαίνει ότι το σενάριο έχει περάσει από εκατονπενήντα κύματα, ξεκινώντας πριν αρκετά χρόνια σαν remake του Viy (1967) και ανταγωνιζόμενο μια παράλληλη παραγωγή που ξεπήδησε στο δρόμο, το Vedma / The Power of Fear (2006). Το τελευταίο διαφημίστηκε κι αυτό σαν "η πρώτη ρώσικη ταινία τρόμου"(!) αμερικανοποιώντας την ιστορία κομπλέ με άθλιους αγγλικούς διαλόγους, και πρόλαβε να έχει παιχτεί (ντουμπλαρισμένο φυσικά) από πέρσι στη χώρα του (και πουθενά αλλού φυσικά) κόβοντας και αρκετά εισιτήρια. Έτσι εκτός από τον τεράστιο προϋπολογισμό που όσο πάει και μεγαλώνει με συμμετοχές και άλλων εταιριών εκτός της RFG, τα γυρίσματα κυρίως στην Τσεχία σε εφτά διαφορετικά χρονικά στάδια, τη δυσκολία στο να βρεθεί πρωταγωνιστής (δεν έχει ανακοινωθεί ακόμα το όνομά του, έχουν ακουστεί διάφοροι από Andy Garcia και Ralph Fiennes μέχρι Vincent Cassel και Sean Bean, με τον τελευταίο να ήταν μισο-επισημοποιημένος πριν κάνα χρόνο) και την πολλή δουλειά που απαιτούν τα εφέ, η παραγωγή είχε ακόμα ένα λόγο να μεταφέρει κάθε 2-3 μήνες την ημερομηνία εξόδου του φιλμ στις αίθουσες. Η τελευταία.. πρόβλεψη ανακοινώθηκε τον Ιούνιο και μιλάει για Μάρτιο του 2009 που θα συμπληρώνονται και διακόσια χρόνια από τη γέννηση του συγγραφέα.

Το trailer του πιο "τρομαχτικού ρώσικου φιλμ" (όπως είναι η ατάκα στις καινούριες αφίσες του) είναι το τρίτο που βγαίνει στη δημοσιότητα και το δεύτερο που απευθύνεται και σε διεθνές κοινό. Προηγήθηκε, τέλη του 2005, ένα ανακοινωτικό που ξεδίπλωσε τον κύκλο και το φάντασμα που κουνιέται σα να παίζει σε ταινία του βωβού, περήφανες αναφορές στο Ringu (1998) του σκηνοθέτη Oleg Stepchenko που κάποιοι στη πατρίδα του βλέπουν σαν Ρώσο Uwe Boll και ο ίδιος λέει ότι κάνει "παγκόσμιο" σινεμά. Τέλη του 2006 (όταν έβγαινε και το Vedma) κυκλοφόρησε ένα ακόμα ανακοινωτικό βίντεο, σε ρώσικη και αγγλική βερσιόν, με τις πρώτες σκηνές από πραγματικά γυρίσματα στην εκκλησία που στήθηκε στην Τσεχία. Το πιο φρέσκο ανακοινωτικό μοντάζ δίνει έμφαση στις σκηνές των καλοκαιρινών γυρισμάτων που είχαν αποτυπωθεί και στις σχετικές φωτογραφίες που δημοσιοποιήθηκαν με το τέλος τους, χάνοντας έτσι αθέλητα αρκετό από το τρομο-στοιχείο των προηγούμενων. Kαι το μόνο που επιβεβαιώνει είναι ότι σε κάθε κύκλο γυρισμάτων θα βλέπεις και καινούρια τέτοια ("trailer").

Η Audio Visual και το CINEMaD σας προσκαλούν στην Avant Premiere της κωμωδίας Superbad. Το Σάββατο 3 Νοεμβρίου στις 2μισι το μεσημέρι στo ΙΝΤΕΑΛ, Πανεπιστημίου 46.